ကျောက်ကိုင်မင်ရဲ့ စောင့်ဆိုင်းခြင်း

ကျန်းဝေဆီမှာရှိတဲ့ လူ့အရေခွံစာလိပ်ကို ယန်ကျန့် သွားမယူခင်မှာပင် ဝမ်ရှောင်မင်က သူ့ကို အရင် ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်အချို့၏ အကာအကွယ်ပေးမှုအောက်တွင် ဝမ်ရှောင်မင်တစ်ယောက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။ သူ့မျက်လုံးများက သွေးကြောတို့ ယှက်ဖြာနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း ချိနဲ့နွမ်းနယ်လျက် ရှိသည်။

"မင်းကို အခု 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ယန်ကျန့်လို့ ခေါ်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် 'ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ' ယန်ကျန့်လို့ ခေါ်ရမလား။ မင်းရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုက တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာကောင်းလွန်းတယ်။ အန္တရာယ်များပြီး ရဲတင်းလွန်းတဲ့ ဒီနည်းလမ်းကို မင်းဘယ်လိုများ စဉ်းစားမိသွားလဲဆိုတာ ငါတကယ်ကို နားမလည်နိုင်ဘူး။"

"မင်းရဲ့အောင်မြင်မှုက ငါသုတေသနလုပ်နေဆဲ စမ်းသပ်ချက်တစ်ခု မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်တာပဲ။ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့နည်းလမ်းက တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့... တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် ဆက်ပြီး ထိန်းချုပ်ရုံသက်သက်နဲ့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။ အဲဒါက အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်။"

"လမ်းသစ်တစ်ခု ဖွင့်ပေးတဲ့အတွက် မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ယန်ကျန့်က ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။

သူက ထိုအကြောင်းအရာကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"ငါ 'ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေ' ကို ကျောက်ကျန့်ကော်ဆီ လွှဲပေးလိုက်ပြီ။ သေသေချာချာ ချိပ်ပိတ်ထားပြီး တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကလည်း လိုက်ပို့ပေးတယ်။ ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်သင့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းအနာဂတ်မှာ ပျင်းပျင်းရှိလို့ အဲ့ဒီအရာကို သုတေသနလုပ်ဖို့ စိတ်မကူးမိပါစေနဲ့လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။ ပြီးတော့ ဌာနချုပ်ထဲက လူတချို့ကိုလည်း သတိပေးလိုက်ဦး။ ငါထင်တာတော့ တချို့လူတွေက 'ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေ' ကို တစ်ခါမှမကြုံဖူးတော့ အထင်သေးနေကြပုံပဲ။"

ဝမ်ရှောင်မင်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"'ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေ' က တကယ်တော့ သုတေသနလုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အန္တရာယ်အဆင့်က ဟိုတစ္ဆေခေါင်းတလားထက် အများကြီး ပိုမြင့်တယ်။ မင်းရဲ့အကြံကို ငါလက်ခံပြီး သူ့အပေါ် သုတေသနလုပ်တာကို လောလောဆယ် စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ့မယ်။ အဲ့ဒီသေတ္တာကို ပြန်ဖွင့်ဖို့ အချိန်ကျလာရင်တော့ မင်းကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်။"

သူ့လေသံအရ အခုလောလောဆယ် သုတေသနမလုပ်တော့သော်လည်း အကာအကွယ်အစီအမံများ အဆင်သင့်ဖြစ်သည်နှင့် ပြန်လည်စတင်မည့်ဟန် ရှိသည်။

"မင်းသာ သူ့ကို လွတ်ထွက်သွားအောင် လုပ်မိရင်တော့ ငါ့ကို အကြောင်းမကြားနဲ့။ ငါ့မြို့တော် တားချန်နဲ့ ဝေးဝေးမှာသာထား။ ငါ အဲ့ဒီတစ္ဆေကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မရှင်းချင်ဘူး" ဟု ယန်ကျန့်က မျက်နှာထားတင်းတင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က "မင်း ဒီလောက်တောင် ဆန့်ကျင်နေမှတော့ ငါတို့ သုတေသနမလုပ်တော့ပါဘူး။ အပြီးတိုင် ချိပ်ပိတ်ထားဖို့ ငါအကြံပြုလိုက်ပါ့မယ်။ ရွှေရဲ့သတ္တိအရ လူကိုယ်တိုင် ဖွင့်မကြည့်သရွေ့တော့ အဲ့ဒီတစ္ဆေက နှစ်တစ်သောင်းကြာတောင် လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"အဲ့ဒီလိုပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။ တားချန်မြို့မှာ မင်းအတွက် ဘာမှမကျန်တော့ဘူး။ မင်းသွားလို့ရပြီ" ဟု ယန်ကျန့်က ဆို၏။

ဝမ်ရှောင်မင်က အစောင့်အရှောက်များနှင့်အတူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးမှ တစ်ဖန်ပြန်ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ဟိုမှန်ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"

"အဲ့ဒါ ငါ့ဟာ" ဟု ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"မင်းဟာမှန်း ငါသိပါတယ်။ ငါက အဲ့ဒါက ထူးခြားတဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုလို့ ထင်လို့ပါ။ တစ်လလောက် သုတေသနလုပ်ဖို့ ငါ့ကို ငှားပေးလို့ရမလား?" ဝမ်ရှောင်မင်က လေးလေးနက်နက် မေးလိုက်သည်။

"ငါ တစ်ခုခုနဲ့ လဲလှယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။"

သူစကားပြောနေရင်း လီကျွင်းကို အချက်ပြလိုက်၏။

လီကျွင်းက သူ့အင်္ကျီထဲမှ ရွှေရောင်သေတ္တာလေးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင် ရှိနေခဲ့သည်။

"တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်လား?" ယန်ကျန့်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤတစ်တိုင်မှာ အဖြူရောင်ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

"မဟုတ်ဘူး။ ဒါက မင်းကို ငါအရင်တစ်ခေါက်ပေးခဲ့တဲ့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်နဲ့ မတူဘူး" ဟု ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်။

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အရောင်ပဲ ကွာတာလေ။ အရင်တစ်တိုင်က အနီရောင်၊ ဒီတစ်တိုင်က အဖြူရောင်။ မင်း ဆိုးဆေးမှားထည့်လိုက်တာလား?"

ဝမ်ရှောင်မင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို သုတေသနလုပ်တုန်းက လုံးဝကွဲပြားတဲ့ စမ်းသပ်မှုရလဒ်နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုတည်းမှာတောင် ပြောင်းလဲမှုတွေ အများကြီး ရှိနိုင်တာပဲလေ။ ဒါက အဲ့ဒီပြောင်းလဲမှုတွေထဲက တစ်ခုကနေ ငါထုတ်ယူထားတဲ့ ဆင့်ပွားထုတ်ကုန်တစ်ခုပဲ။ တစ်ပိုင်းတစ်စ ထုတ်ကုန်ပစ္စည်းလို့ ပြောလို့ရတယ်။ အနီရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်နဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားတယ်။"

"ဒါက ဘာလုပ်တာလဲ?" ဟု ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"မီးထွန်းလိုက်တာနဲ့ အနီးအနားမှာ တစ္ဆေရှိနေရင် ဖယောင်းတိုင်ကိုင်ထားတဲ့လူကို ချက်ချင်း လာတိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်။ ဒါက တစ္ဆေတွေကို ရန်စတဲ့ ဖယောင်းတိုင်ပဲ။ ငါထင်တာတော့ သူ့ရဲ့အသုံးဝင်မှုက အနီရောင်ဖယောင်းတိုင်ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်" ဟု ဝမ်ရှောင်မင်က ရှင်းပြသည်။

"..."

ယန်ကျန့်က "မင်းပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ။ ငါ့ပစ္စည်းတွေကို စိတ်မကူးနဲ့။ ပြီးတော့ မင်း အဲ့ဒီဗီဒီယိုကို ထာဝရ လျှို့ဝှက်ထားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ဒီသတင်းသာ ပေါက်ကြားသွားရင် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတော်တော်များများ ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ထိပ်တန်းပါမောက္ခတစ်ယောက်မို့ လုံခြုံရေးတင်းကျပ်ပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ ဒုက္ခတွေအများကြီး ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ငါက မအောင်မြင်ခဲ့ရင် အရန်မှတ်တမ်းအနေနဲ့ပဲ မင်းကို အဲ့ဒီဗီဒီယို ပြခဲ့တာ။"

"စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းအတွက် ငါလျှို့ဝှက်ထားပေးပါ့မယ်။ မင်းက သုတေသနလုပ်ဖို့ မငှားပေးမှတော့ ဒါကို မင်းကို ပေးလိုက်တော့မယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင်က အဖြူရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ပါသော သေတ္တာကို ယန်ကျန့်ဆီ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့အတွက် ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကျေးဇူးတင်မှုလို့ သဘောထားလိုက်ပါ။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အလုပ်သဘောသက်သက်ပဲ။ မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုဘူး။"

သူက လက်ဆောင်ကို ငြင်းပယ်လိုက်၏။

"သိမ်းထားလိုက်ပါ။ ငါ့ဓာတ်ခွဲခန်းက ဒီလိုမျိုးတွေ အများကြီး ထုတ်လုပ်နိုင်တယ်" ဟု ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောပြီးနောက် လီကျွင်းနောက်သို့ လိုက်ကာ သံချပ်ကာကားတစ်စီးထဲ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

"ဒီလောက်ကပ်စေးနှဲတဲ့ ကုန်သည်ကောင်" ယန်ကျန့်က သူ့လက်ထဲက ပစ္စည်းကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ဈေးပေါသောပစ္စည်းသည် ဘယ်သောအခါမှ မကောင်းချေ။

မည်သူက ဤအရာကို မဆင်မခြင် မီးထွန်းရဲပါမည်နည်း။

အနီးအနားမှ တစ္ဆေအားလုံးကို ဆွဲဆောင်သည်ဆိုခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

အနီရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

ကွမ်းကျန်းရပ်ကွက်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတို့သည် သူတို့၏ သေမင်းနှုတ်ခမ်းဝမှ လွတ်မြောက်လာခြင်းကို ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲကျင်းပကာ နောက်ဆက်တွဲကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းရန် အစည်းအဝေးလုပ်နေကြစဉ်...

တားချန်မြို့၏ တစ်ဖက်ခြမ်း...

တိတ်ဆိတ်နေသော ကုန်လှောင်ရုံတစ်ခုရှေ့၌၊ လရောင်မှိန်မှိန်အောက်တွင် ကျောက်ကိုင်မင်သည် ခြေထော့နဲ့နဲ့ဖြင့် အဝေးမှ အလောတကြီး လျှောက်လာနေခဲ့သည်။

သူ၏အကြံအစည် အပြစ်အနာအဆာကင်းကင်းဖြင့် အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ။

သူသည် ထိုတစ္ဆေ၏တောင်းဆိုမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီး ယန်ကျန့်၏လက်ကိုသုံးကာ ချိပ်ပိတ်စေခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထိုတစ္ဆေဆိုး၏ ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ကာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူမဟုတ်သော သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သူ၏မိသားစုလည်း အစီအစဉ်အတိုင်း ပြန်လည်ရှင်သန်လာသင့်လေပြီ။

"ငါ အိမ်မှာ ဗီလာတစ်လုံးဆောက်ပြီး ရွှေတန်ဖိုး သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက် စုထားတယ်။ အဲ့ဒါဆို ငါ့မိသားစုတစ်သက်စာ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ဖို့ လုံလောက်ပြီ။ အပြင်လောကမှာ ဘာတွေဖြစ်ဖြစ် ငါဂရုမစိုက်ဘူး။ ဟိုယန်ကျန့်က အကြီးအကျယ် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးတော့ဘူး။ ဒီည ငါ့မိသားစုကို ခေါ်ပြီး မြို့ထဲက ထွက်သွားမယ်။ ကားက အဆင်သင့်ပဲ။ သူ့ကို ထပ်တွေ့စရာ မလိုတော့ဘူး။"

ကျောက်ကိုင်မင်က သော့တစ်ချောင်းကို ထုတ်ကာ တုန်ရီနေသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ကုန်လှောင်ရုံကို သော့ဖွင့်လိုက်သည်။

လေးလံသောတံခါးများကို တွန်းဖွင့်ပြီး သူသည် ခြေထော့နဲ့နဲ့ဖြင့် အတွင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့၏။

မှောင်မိုက်နေသော ကုန်လှောင်ရုံအတွင်း၌ မီးပျက်နေသော်ငြား မြင်နိုင်စွမ်းရှိစေရန် မီးချောင်းအမျိုးမျိုးက တဖျပ်ဖျပ် လင်းနေခဲ့သည်။

"မိန်းမ၊ သမီး၊ အမေ၊ အဖေ... ကိုယ်ပြန်လာပြီ။"

သူသည် သူ့မိသားစုကို ထားရှိရာ သိုလှောင်ခန်းငယ်လေးဆီသို့ သွားလိုက်၏။

အတွင်း၌ ရေခဲခေါင်းတလားများ တန်းစီလျက်ရှိနေပြီး အနီးအနားတွင်တော့ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားရရှိရန် မီးစက်တစ်လုံးက တဟီးဟီးမြည်ဟည်းလျက် ရှိသည်။

သို့သော် ကျောက်ကိုင်မင်က သူ၏မိသားစု ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည်ဟု မျှော်လင့်ရင်း ရေခဲခေါင်းတလားတစ်ခုပေါ်သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လက်တင်လိုက်သောအခါ...

သူ၏ခန့်မှန်းချက်အရဆိုလျှင် အံ့ဩဖွယ်ရာသည် တစ်နာရီအတွင်း ဖြစ်ပျက်သင့်သည်။

သူ ချီကျုံးအထက်တန်းကျောင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်မှာ နာရီဝက်ကျော်ပြီဖြစ်၍ ဆယ်မိနစ်ခန့်သာ ကျန်တော့သင့်သည်။

ကျောက်ကိုင်မင်သည် မီးစက်ကို အလျင်အမြန်ပိတ်ကာ အအေးပေးစနစ်ကိုလည်း ပိတ်လိုက်သည်။

"ခဏလေးပဲ စောင့်ပါ။ မကြာခင် ငါတို့ ပြန်ဆုံစည်းကြရတော့မယ်" ဟု သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေရွတ်ရင်း ဘယ်သူအရင်နိုးလာမလဲဆိုသည်ကို ကြည့်ရန် ရေခဲခေါင်းတလားများကြား၌ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်နေခဲ့၏။

အချိန်တို့သည် တစ်မိနစ်ပြီးတစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျောက်ကိုင်မင် ခန့်မှန်းထားသော ဆယ်မိနစ်သည် မကြာမီမှာပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။

သို့သော် ရေခဲခေါင်းတလားများထဲမှ အလောင်းများမှာမူ အေးစက်၊ တောင့်တင်းပြီး ဖြူဖျော့နေဆဲပင်။ ပြန်လည်နိုးထလာမည့် လက္ခဏာ တစ်စိုးတစ်စိမျှ မပြခဲ့ပေ။

"ငါ အချိန်မှားတွက်မိတာလား? နောက်ထပ်ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ဦးမယ်" ဟု သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ရေခဲခေါင်းတလားများထဲမှ အလောင်းများမှာမူ အရင်အတိုင်း လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ သက်မဲ့ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ယခုအခါ ကျောက်ကိုင်မင်၏ နှလုံးသားထဲသို့ ထိတ်လန့်မှုတို့က တဖြည်းဖြည်း ကိုက်စားဝင်ရောက်လာခဲ့လေပြီ။

ထိုတစ္ဆေ၏ကတိစကား—ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းဆိုသည်မှာ—လိမ်လည်မှုတစ်ခုများ ဖြစ်နေခဲ့လေသလော?

"မဟုတ်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ ဒါကို အရာအားလုံးနဲ့ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့တာ။ ဒါက လိမ်လည်မှု မဖြစ်နိုင်ဘူး!" ကျောက်ကိုင်မင်က ရုတ်တရက် နိမ့်ကျပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူသည် ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို အရင်ကတည်းက စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။

သူ၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးအရ သူသည် အမြဲတမ်း သံသယများ ထားခဲ့၏။

သို့သော် သူ့၌ ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ချေ။ သူ၏ဇနီး၊ ကလေးနှင့် မိခင်တို့ သေဆုံးသွားကတည်းက နောက်ပြန်လှည့်ရန် လမ်းမရှိတော့ပေ။

သူ၏ဖခင်၊ ဦးလေးနှင့် ဦးကြီးတို့ပါ သေဆုံးသွားပြီးသည့်နောက်တွင်မူ သူသည် ဤအမှောင်မိုက်လမ်းအတိုင်း ရှေ့ဆက်တိုးရန်သာ ရှိတော့သည်။

ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းဆိုသည့် မျှော်လင့်ချက်ကသာ သူ့ကို ယခုအချိန်အထိ ဆက်လက်ရှင်သန်စေခဲ့သော တစ်ခုတည်းသောအရာ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။