အတိတ်မှ အဖြေများကို ရှာဖွေခြင်း

တားချန်မြို့အပေါ်မှ အမှောင်ထု လွင့်ပြယ်သွားပြီးနောက် ငါးရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

တားချန်မြို့သည် ပြန်လည်နာလန်ထူရန် အချိန်လိုအပ်သကဲ့သို့ ယန်ကျန့်သည်လည်း အချိန်လိုအပ်သည်။

သူသည် သူ၏လက်ရှိအခြေအနေနှင့် လျင်မြန်စွာ အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်၏။

ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မမျှော်လင့်ထားသော ပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်—သူသည် ယခင်ကနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသွားကြောင်း ခံစားမိသည်။

သို့သော် အတိအကျ မည်သည့်အရာ ပြောင်းလဲသွားသနည်း။ ယန်ကျန့်သည် လက်ညှိုးထိုးပြရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

သူသာ ဖော်ပြရမည်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် ယခင်ကန့်သတ်ချက်များအားလုံးမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ကွဲပြားခြားနားသော ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းတစ်မျိုးနှင့် တူနေသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်လုပ်ဆောင်ချက်များသည် အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခြင်းပင်။

စစ်ဆေးကြည့်ရှုသောအခါ ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းသည် ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်နေသေးပြီး အခြားတစ်ခြမ်းမှာမူ သက်ရှိတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မဟုတ်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်—၎င်းသည် အေးစက်နေပြီး အနည်းငယ်တောင့်တင်းကာ အလောင်းကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

"ငါ သာမန်လူတစ်ယောက်လို တွေးခေါ်နိုင်သေးပြီး လုံးဝ မရင်းနှီးတဲ့အရာတစ်ခုအဖြစ် မပြောင်းလဲသွားသေးတဲ့အကြောင်းရင်းက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က အပြည့်အဝ မသေဆုံးသေးလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တခါတလေ ငါတွေးမိတယ်—လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွေးတွေကို ထိန်းချုပ်တာက ဦးနှောက်လား၊ ခန္ဓာကိုယ်လား?"

"ဦးနှောက်ကြောင့်ဆိုရင် ခန္ဓာကိုယ်သေသွားရင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက်တွေနဲ့ ဆန္ဒတွေက ဆက်ရှိနေဦးမှာလား? ခံစားချက်တွေနဲ့ ဆန္ဒတွေမရှိရင် လူတစ်ယောက်က ပြည့်စုံတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

တစ်ခဏမျှ ထိုင်၍ တွေးတောပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ထိုဒဿနိကဗေဒဆိုင်ရာ မေးခွန်းများကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူယခု စိုးရိမ်ပူပန်နေသင့်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

သူအမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေသည်မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီးနောက် မည်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်ကိုသာ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေအရိပ်နှင့် အပြည့်အဝပေါင်းစပ်ခြင်းနှင့် ယခင်ကကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ထိန်းချုပ်ခြင်းမျှသာ ကွာခြားချက်မှာ အဘယ်နည်း။

သူ၏ ကနဦးစူးစမ်းလေ့လာမှုသည် တိုတောင်းပြီး မျက်နှာပြင်ကိုသာ ကုတ်ခြစ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤငါးရက်တာကာလအတွင်း ယန်ကျန့်သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုရှင်းလင်းသော နားလည်မှုကို ရရှိလာခဲ့သည်။

ပထမဆုံးမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပင်။

တစ္ဆေအရိပ်နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် သူ၏သိပ်ကြွက်သားမရှိလှသော ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားသည် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလာခဲ့သည်။

သူသည် အားကစားခန်းမ၌ စမ်းသပ်ခဲ့သည်—သူသည် ကီလိုဂရမ် ၅၀၀ ရှိသော အလေးတုံးကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မည်သည့်အေးအေးဆေးဆေး မနိုင်ခဲ့သည်။

လွန်ကဲသဘာဝစွမ်းအားမှ ယူဆောင်လာသော ပြောင်းလဲမှုများသည် အမှန်ပင် မယုံနိုင်စရာကောင်းလှသည်။

သူသာ သူ၏စွမ်းအားအပြည့်အဝကို အသုံးချမည်ဆိုလျှင် သူသည် သန့်စင်သောကာယအားတစ်ခုတည်းဖြင့် တန်နှင့်ချီသော အားထုတ်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေမည်။

သူသည် အခြေခံအားဖြင့် လူစွမ်းကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အထူးတလည် အသုံးမဝင်လှပေ။

သန်မာခြင်းသည် သာမန်လူများကိုသာ အနိုင်ကျင့်နိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်—တစ္ဆေများနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကြမ်းတမ်းသောကာယအားသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

အင်အားတစ်ခုတည်းက ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဆိုလျှင် ဒုံးကျည်များကလည်း အလုပ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကောင်းဆုံးအနေဖြင့် ၎င်းသည် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအဖြစ် ပါလာသော သေးငယ်သည့်စွမ်းရည်တစ်ခုမျှသာ။

နောက်တစ်ခုမှာ သူ၏ ပျက်စီးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းပင်။

ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ ကာယပိုင်းဆိုင်ရာတိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝနီးပါး ခုခံနိုင်စွမ်းရှိနေပြီ။

သူသည် ပဉ္စမထပ်မှ ခုန်ချရန် ကြိုးစားခဲ့သည်—သို့သော် လုံခြုံရေးအတွက် သူသည် သူ၏အရေးကြီးသောနေရာများကို ခေတ္တကာကွယ်ရန် သူ၏တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ရလဒ်? သူသည် ခြစ်ရာမထင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့ပြီး ဖုန်ခါကာ ပြန်လည်မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ သူသာ ခေါင်းဖြင့်စိုက်ကျမည်ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ အကျုံးမဝင်ပေ။

သူ၏ခေါင်းသည် တစ္ဆေအရိပ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်မထားသောကြောင့် ၎င်းသည် အားနည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

အထူးပြုလုပ်ထားသော ရွှေကျည်ဆန်များသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်သေးသည်။

သို့သော် ထိုကျည်ဆန်များလုပ်နိုင်သည်မှာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်းမျှသာ။

ယန်ကျန့်သည် နာကျင်မှုကို မခံစားရဘဲ ကျည်ဆန်များသည် သူ၏အတွင်းမှ တစ္ဆေအရိပ်ကြောင့် ချက်ချင်း ပြန်လည်ထုတ်ပယ်ခံရကာ ဒဏ်ရာတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုဒဏ်ရာသည် အလိုအလျောက်မကျက်—၎င်းသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ သဘာဝအနာကျက်ခြင်းဖြစ်စဉ်ကို လိုအပ်ပေမည်။

ဤအရာအပြင် ယန်ကျန့်သည် အခြားသောကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းရည်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်—သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းမှန်သမျှကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သူ၏အတွင်းကလီစာများနှင့် အရိုးများကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

သူသည် ၎င်းတို့ကို နာကျင်မှု သို့မဟုတ် မသက်မသာမှုမရှိဘဲ ကိုယ်တိုင်ဖယ်ရှားနိုင်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လူသားထက် တစ္ဆေပိုဆန်နေသောကြောင့်ပင်။

၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ လက္ခဏာများစွာကို ဆောင်ယူထားခဲ့သည်။

ပြန်လည်နာလန်ထူရေးလေ့ကျင့်ခန်းအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် အားကစားခန်းမမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ထုံးစံအတိုင်း သူသည် သော့ခတ်ထားသောအခန်းများကို စစ်ဆေးရန် ပဉ္စမထပ်သို့ သွားခဲ့သည်။

အခန်းသုံးခန်းသည် တင်းကျပ်စွာ ချိပ်ပိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ပထမအခန်းတွင် အနက်ရောင်အဝတ်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ရီပတ်ဘလစ်ကန်ခေတ်မှ မှန်ကြီးတစ်ချပ်ရှိသည်။

ယန်ကျန့်သည် ၎င်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖွင့်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမှ မရှိခဲ့ပေ။

မှန်၏ထိပ်တွင် တစ္ဆေအရိပ်နှင့် တစ္ဆေမှန်တို့ကြား တိုက်ပွဲ၏အကြွင်းအကျန်အဖြစ် ပါးလွှာသောအက်ရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

အောက်ခြေတွင်မူ အေးစက်ပြီး မီးလောင်ထားသော လက်မောင်းတစ်ဖက်—ယန်ကျန့် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီးနောက် ၎င်းနှင့်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာမှ မှန်ထဲမှတစ္ဆေတစ်ကောင် ထားရစ်ခဲ့သော အရာပင်။

ဒုတိယအခန်းတွင် ရွှေစက္ကူဖြင့်ပတ်ထားသော သေတ္တာငယ်တစ်လုံးပါရှိပြီး အတွင်း၌ အရိုးတစ်ပုံ—ဝမ်ရှောင်မင်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ္ဆေအရိုးစု ရှိနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ၎င်းကို ဖမ်းဆီးရမိကတည်းက ဤနေရာတွင် ချိပ်ပိတ်ထားခဲ့ပြီး ဝမ်ရှောင်မင်ထံသို့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မပေးခဲ့ပေ။

သူသည် မူလက အခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးကို လူလုပ်ဖန်တီးရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထားရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်—ဤအရိုးစုကို အခြားသူတစ်ဦး၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အစားထိုးထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် ထိုသူသည် ဒုတိယဝမ်ရှောင်မင်ဖြစ်လာပြီး သတ်၍မသေနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်က သူ၌ ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် နည်းလမ်းမရှိသောကြောင့် ထိုအကြံအစည်ကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့သည်။

ယခုမူ သူသည် တစ္ဆေမွေးကင်းစနှင့် သူ၏တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို အသုံးပြု၍ ထိုသို့သော အရိုးအစားထိုးကုသမှုကို လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီ—သူ့ကိုယ်သူအပေါ်မှာပင်။

"ဒီတစ္ဆေအရိုးစုကို ငါ့ကိုယ်ထဲ အစားထိုးထည့်တာက သိပ်အသုံးဝင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ့တစ္ဆေအရိပ်က ထိန်းချုပ်နိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့မသေနိုင်တဲ့စွမ်းရည်ကလွဲပြီး တခြားဘာမှမပေးနိုင်ဘူး။ ငါက မသေနိုင်တဲ့စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ပြီးသားဆိုတော့ အနာဂတ်အတွက် အရန်အဖြစ် သိမ်းထားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်" ဟု ယန်ကျန့်သည် တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေခဲ့သည်။

တတိယအခန်းတွင် တစ္ဆေကြိုး ရှိသည်။

၎င်းသည် အပြည့်အဝနိုးကြားနေသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီ။

ရွှေချည်နှောင်မှုများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါက ၎င်းသည် အဆုံးမရှိ ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး လူကိုထားဘိ တစ္ဆေများကိုပင် ကြိုးပေးသတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ ၎င်းကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

ယနေ့ သူအပြင်သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ၎င်းကို ယူသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းကောက်ရိုးကြိုးကို ရွှေစက္ကူဖြင့် ပတ်ထားသောကြောင့် ၎င်းသည် မည်သည့်ကြောက်မက်ဖွယ်အရိပ်အငွေ့မှမရှိဘဲ ရွှေကြိုးတစ်ချောင်းနှင့် တူနေသည်။

သူသည် ၎င်းကို ကြာပွတ်ကဲ့သို့ ခါးတွင်ချည်နှောင်ကာ တစ္ဆေများကို ဆန့်ကျင်သည့် အထူးလက်နက်အဖြစ် သဘောထားလိုက်သည်။

၎င်းသည် ကိုယ်ကိုကိုယ်ကာကွယ်ရေးအဖြစ် အသုံးဝင်နိုင်သော်လည်း သူသတိထားရမည်—အတိအကျပြောရလျှင် ဤသည်မှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဖျက်ဆီးနိုင်သောလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် ယန်ကျန့်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမဆို အနီးဆုံးသစ်ပင်တွင် ကြိုးကွင်းစွပ်လျက်သား တွေ့ရပေမည်။

နိုးကြားနေသောတစ္ဆေကို လက်နက်အဖြစ်အသုံးပြုခြင်း—ယန်ကျန့်တစ်ဦးတည်းသာ ထိုသို့ပြုလုပ်ရဲပေလိမ့်မည်။

စတုတ္ထအခန်းတွင် လွန်ကဲသဘာဝပစ္စည်းများမရှိ၊ ယန်ကျန့် အွန်လိုင်းမှဝယ်ယူထားသော ပစ္စည်းကိရိယာများသာရှိသည်—အလောင်းထည့်အိတ်များ၊ ရွှေကွန်တိန်နာများ၊ ရွှေတုတ်များကဲ့သို့ အထူးပြုလက်နက်များ၊ ရွှေချည်ဖြင့်ယက်ထားသော လက်အိတ်များ၊ ရွှေမီးခြစ်များ၊ ဓာတ်မီးများ၊ မှန်ပြောင်းများ၊ ရွှေမီးခိုးဗုံးများ...

သူအစောပိုင်းက သိမ်းဆည်းခဲ့သော လက်နက်များလည်းရှိပြီး အားလုံးမှာ အထူးမှာယူပြုလုပ်ထားကာ စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်သုံးလက်လည်း ပါဝင်သည်။

သူသည် ဤပစ္စည်းများအတွက် သန်းတစ်ရာကျော် သုံးစွဲခဲ့သည်။

ပစ္စည်းများကိုယ်တိုင်က ဈေးမကြီး—သာမန်ကိရိယာများသာ။

တကယ့်ကုန်ကျစရိတ်မှာ ရွှေကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အထူးမှာယူပြုလုပ်ထားသည်" ဟု တံဆိပ်ကပ်ထားသည့် မည်သည့်အရာမဆို ရွှေ သို့မဟုတ် ရွှေသတ္တုစပ်ဖြစ်ကြောင်း အာမခံသည်။

သော့ခတ်ထားသောအခန်းလေးခန်းနှင့် နည်းပညာအရမရှိသော ပဉ္စမအခန်း—နံရံများအတွင်း၌ ဝှက်ထားသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏တစ္ဆေနယ်ပယ်ကိုသုံး၍ ၎င်းကို ပြန်လည်ရယူနိုင်သည်။

၎င်းမှာ လူ့အရေခွံစာလိပ်ပါသော သေတ္တာဖြစ်သည်။

ကျန်းဝေ၏အဆိုအရ ထိုသေတ္တာသည် လုံခြုံရေးအိမ်ထဲတွင် ရှိနေစဉ် အလိုလိုပွင့်သွားခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

စစ်ဆေးကြည့်ရှုသောအခါ ယန်ကျန့်သည် ထိုသေတ္တာသည် အမှန်ပင်ပွင့်နေကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်—မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ပြီးပြည့်စုံသော အစပ်ကြောင်းကြောင့် လူလက်ဖြင့်ဖွင့်ခြင်းမဟုတ်ပေ။

"ဒီအရာက ယုတ်မာတယ်။ သူ့တန်ဖိုးကသာ ဒီလောက်မကြီးမားရင် ငါသူ့ကို အနက်ရှိုင်းဆုံးသမုဒ္ဒရာထဲ လွှင့်ပစ်ခဲ့တာ ကြာပြီ" ဟု ယန်ကျန့်သည် နံရံကိုစိုက်ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

ကျောက်ကိုင်မင်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် သူသည် ဤအရာဝတ္ထု၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုခု ကိန်းအောင်းနေကြောင်း စတင်သိရှိလာခဲ့သည်—၎င်းသည် အပြည့်အဝ မပေါ်ထွက်လာသေးခြင်းသာ။

ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ၎င်းသည် ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေကိုပင် ခြိမ်းခြောက်မှုအဆင့်၌ ကျော်လွန်သွားဖွယ်ရှိသည်။

လုံးဝစိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် မကြုံတွေ့ရလျှင် သူသည် ၎င်းကို ထပ်မံအသုံးမပြုတော့ပေ။

"ငါးရက်လုံးလုံး အေးအေးဆေးဆေး ကုန်လွန်သွားပြီ။ ဟုန်ဖာဘုရားကျောင်းကို သွားလည်ဖို့ အချိန်ကျပြီ" ဟု ယန်ကျန့်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ပဉ္စမထပ်မှ မထွက်ခွာမီ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူအိမ်မှမထွက်ခွာခဲ့သည့် အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ သံမှိုဖြင့် ချည်နှောင်ထားသောအရာသည် လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာ ပြသခြင်းရှိမရှိကို စောင့်ကြည့်ရန်ဖြစ်သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အရာအားလုံးသည် ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သတင်းကောင်းနှင့် သတင်းဆိုး နှစ်မျိုးစလုံးဖြစ်သည်—ကောင်းသည်မှာ ချက်ချင်းအန္တရာယ်မရှိဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး ဆိုးသည်မှာ ခြိမ်းခြောက်မှုက ရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ငါအပြင်သွားတော့မယ်။ ဒီမှာ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါ့ကိုချက်ချင်းအကြောင်းကြား။ ငါချက်ချင်းပြန်လာခဲ့မယ်" ဟု ယန်ကျန့်သည် မကြာသေးမီက တားချန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသော တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအရေအတွက်ကြောင့် စိတ်မအေးနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယန်ကမူ အရာအားလုံး အဆင်ပြေမည်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ အာမခံခဲ့သည်။

လူနေရပ်ကွက်တွင် ကျန်းရှန်းကွေး၏ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်သည် လုပ်ငန်းပြန်စနေပြီ။

လွန်ကဲသဘာဝဖြစ်ရပ် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူသည် မပြီးသေးသော လုံခြုံရေးအခန်းများကို အပြီးသတ်ရန် မြို့ပြင်မှ ဈေးကြီးသောအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ချက်ချင်းငှားရမ်းခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ထပ်လွန်ကဲသဘာဝဖြစ်ရပ်တစ်ခု မဖြစ်ပွားဟု အာမမခံနိုင်သောကြောင့်ပင်။

လုံခြုံရေးအခန်းများ ပြီးစီးသွားသည်နှင့် သူတို့သည် ပြဿနာအရိပ်အယောင်မြင်သည်နှင့် အတွင်းသို့ ဆုတ်ခွာနိုင်ပေမည်။

စနစ်တကျအဆောက်အအုံများဖြင့် အတွင်းပိုင်းသည် ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပေမည်—ပြီးခဲ့သည့်တစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က နေရာအနှံ့ အညစ်အကြေးများ ဖြန်းပက်ထားသဖြင့် အခြားသူများက အနံ့ဆိုးကို သည်းခံနေရသည်နှင့် မတူတော့ပေ။

"ယန်ကျန့်၊ အပြင်သွားမလို့လား?" ယန်ကျန့် အပြင်သို့ထွက်လာစဉ် ကျန်းရှန်းကွေက ချဉ်းကပ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ လမ်းလျှောက်ထွက်မလို့။ ဆောက်လုပ်ရေးကော အဆင်ပြေရဲ့လား?" ယန်ကျန့်သည် လုပ်ငန်းခွင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ အလျင်မလိုဘူး။ တစ်လအတွင်းမှာ လှလှပပ ပြီးစီးသွားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က လူတော်တော်များများက ငါ့ဆီချဉ်းကပ်လာကြတယ်—ငါမလွန်ဆန်နိုင်တဲ့လူတွေပေါ့။ မင်းကလည်း ရှယ်ယာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းရဲ့အကြံဉာဏ်ကို လိုချင်တယ်။ မင်းက ဒီအကြောင်းတွေကို ငါ့ထက်ပိုသိတယ်လေ။"

"ဘာတွေဖြစ်နေလို့လဲ?" ဟု ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"ဩဇာရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တချို့က ဒီမှာရှိတဲ့အိမ်ခြံမြေတွေကို အများအပြားဝယ်ချင်နေကြတယ်၊ မူလဈေးနဲ့ ဘီလီယံချီပြီး ပေးတယ်။ ငါတို့ ရောင်းသင့်လား၊ မရောင်းသင့်ဘူးလား? တားချန်မြို့က ဒီအခြေအနေနဲ့ဆိုတော့ လူတော်တော်များများက သူတို့အိမ်တွေကိုရောင်းပြီး ထွက်သွားနေကြတယ်။ ဒီမှာ စီးပွားရေးက ပြိုလဲတော့မှာ သေချာတယ်၊ အထူးသဖြင့် လူတွေအများကြီးသေပြီးတဲ့နောက်မှာပေါ့။ အနာဂတ်ကတော့ မှောင်မိုက်နေတယ်။"

ယန်ကျန့်သည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ဒါက တားချန်မြို့မှာပဲ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး—နေရာတိုင်းကို ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မယ်။ လွန်ကဲသဘာဝဖြစ်ရပ်တွေကို ထာဝရ ဖိနှိပ်ထားလို့မရဘူး။ ဒါက အစပဲရှိသေးတယ်။ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်က ဒီမှာဖြစ်ခဲ့တာ ငါတို့ကံဆိုးတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါမှာတော့ တခြားနေရာမှာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါက ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကပ်ဘေးတစ်ခုပဲ—ဘယ်နေရာမှ မလုံခြုံဘူး။"

"ငါပြောနိုင်တာတစ်ခုကတော့ တားချန်မြို့ကနေ ထွက်သွားတဲ့သူတွေ တစ်သက်လုံး နောင်တရလိမ့်မယ်။ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ လူဦးရေက နည်းပါးသွားပြီး တစ္ဆေတွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဒီမှာ လွန်ကဲသဘာဝဖြစ်ရပ်အသစ်တွေ ဖြစ်ပွားတော့မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါက တောမီးလောင်သလိုပဲ—အရာအားလုံး လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အသစ်ပြန်ပေါက်ဖို့ နေရာပေးလိုက်သလိုပဲ။"

ဆယ်စုနှစ်များစွာ အိမ်ခြံမြေအတွေ့အကြုံရှိသော လိမ္မာပါးနပ်သည့်စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်သည့်

ကျန်းရှန်းကွေးသည် ယန်ကျန့်၏ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒါပေါ့၊ ဒါက ရှုထောင့်တစ်ခုပဲ။ နောက်တစ်ခု—အရေးအကြီးဆုံးအကြောင်းရင်းကတော့ ငါဒီမှာနေလို့ပဲ။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် စူးရှသွားသည်။

"ငါဒီနေရာကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်။ သူတို့က တန်ဖိုးအတွက် အိမ်ခြံမြေဝယ်နေတာမဟုတ်ဘူး—သူတို့က ငါ့တန်ဖိုးကို ဝယ်နေတာ။ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ငါဖြေရှင်းခဲ့တဲ့သတင်းက လူသိရှင်ကြားမဟုတ်ပေမဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းတချို့မှာတော့ ဒါက လူတိုင်းသိတဲ့အကြောင်းပဲ။"

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါအိမ်ခြံမြေတွေကို ဆက်ထိန်းထားလိုက်မယ်" ဟု ကျန်းရှန်းကွေးက ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလူတချို့က ငြင်းဖို့ခက်လောက်အောင် ဩဇာကြီးလွန်းတယ်။"

"ရောင်းရမှာပေါ့။ ဒီအိမ်ခြံမြေတွေကို ဒီအတိုင်းထားတာက ဖြုန်းတီးရာကျတယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိဈေးက နိမ့်လွန်းတယ်—အရင်ဆုံး အဆတစ်ရာမြှောက်လိုက်။ သူတို့က ဒီလောက်ချမ်းသာပြီး ရက်ရောနေမှတော့ ချမ်းသာတဲ့သူတွေကို အရင်ဆုံး ညှစ်ထုတ်ကြတာပေါ့။ တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် ငါ့အပေါ်ပဲ အပြစ်ပုံချလိုက်။"

"ညီလေး၊ မင်းဒါကို နိုင်ရဲ့လား?"

ယန်ကျန့်က ခပ်မဲ့မဲ့ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါက လူသန်းပေါင်းများစွာရဲ့အသက်ကို နိုင်သေးတာပဲ၊ ဒါက ဘာများဖြစ်မှာလဲ?"

ကျန်းရှန်းကွေးက ဟက်ဟက်ပက်ပက်ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏အတွင်း၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများက ပွက်ပွက်ဆူလာသည်။

သူသည် ကြီးမားသော စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းတစ်ခုကို ခံစားမိသည်—အနာဂတ်တွင် ကွေ့ကျန်းလူနေရပ်ကွက်သည် ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးသူများအတွက် ခိုလှုံရာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ယန်ကျန့်သာ ခိုင်ခိုင်မာမာရပ်တည်နေသရွေ့ ဤသည်မှာ တည်ရှိဖူးသမျှတွင် အလုံခြုံဆုံး ဇိမ်ခံရပ်ကွက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

မကြာမီ ယန်ကျန့်သည် ဟုန်ဖာဘုရားကျောင်းသို့ ကားမောင်းထွက်ခွာသွားသည်။

သူ၏တစ္ဆေနယ်ပယ်ဖြင့် သူသည် တစ်စက္ကန့်အတွင်း ရောက်ရှိနိုင်သော်လည်း သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို မဆင်မခြင် အလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်းသည် ပညာမဲ့ရာကျသည်။

သူ၏တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထချိန်ကာလသည် ရှည်လျားလာပြီး ယခင်ကထက် အခြေအနေပိုကောင်းနေသော်လည်း သူသည် ဖြုန်းတီးပစ်ရမည့်အခြေအနေသို့ မရောက်သေးပေ။

တားချန်မြို့သည် ယာဉ်အသွားအလာကို ထိန်းချုပ်ထားသည်—အရေးပေါ်နှင့် တရားဝင်ယာဉ်များကိုသာ ခွင့်ပြုထားပြီး သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ချောမွေ့စေရန် သေချာစေသည်။

အထူးတပ်ဖွဲ့များက နေရာတိုင်းတွင် ကင်းလှည့်ကာ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးကို ထိန်းသိမ်းနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် စစ်ဆေးရန် တားမြစ်ခံရသော်လည်း သူ၏ဌာနချုပ်သက်သေခံကတ်ပြားကို ပြလိုက်သဖြင့် အနှောင့်အယှက်မရှိ ဖြတ်သန်းခွင့်ရခဲ့သည်။

"တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်?"

တပ်စုခေါင်းဆောင်သည် သူ၏သက်သေခံကတ်ပြားကို မြင်သောအခါ လေးစားစွာ အလေးပြုလိုက်သဖြင့် ယန်ကျန့် အနည်းငယ် မျက်နှာပူသွားသည်။

ဟုန်ဖာဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စုံစမ်းမေးမြန်းမှုအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် အခြေအနေကို နားလည်သွားသည်။

"ဒီတန်းမှာစောင့်နေရရင်တော့ အချိန်ကုန်လွန်းတယ်။ ငါ့စွမ်းရည်တွေကို အလွဲသုံးစားလုပ်တာက မကောင်းပေမဲ့ အဖြေရှာဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့ တရားမျှတပါတယ်။"

တန်းစီစောင့်ရန် စိတ်မရှည်သော ယန်ကျန့်သည် သူ၏တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှမထိခိုက်စေဘဲ ဘုရားကျောင်းကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

သူသည် ထောင့်တစ်နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ဘက်ခြံဝင်းရှိ နေအိမ်တစ်လုံးအတွင်းသို့ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရိုးရိုးဝတ်စုံဝတ်ထားပြီး မျက်မှန်တပ်ထားသော ဆံပင်မရှိသည့်ဘုန်းကြီးကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် တီဗီကြည့်နေသည်။

"ဆရာတော်က တီဗီကြည့်ဖို့ အချိန်အားသေးတာပဲလား?" ယန်ကျန့်သည် သော့ခတ်ထားသောအခန်းအတွင်းသို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဆရာတော်က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့ဩခြင်းမရှိခဲ့။

ပြုံးလျက် သူသည် သူ၏မျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဒကာလေးကို စောင့်နေခဲ့တာ။ သတင်းဆိုးတစ်ခုရှိတယ်။"

"ဘာများလဲ?"

"ဟိုတံခါးနောက်က အရာက ပျောက်သွားပြီ။"

ဆရာတော်က ဆက်ပြောသည်၊ "ဒကာလေး သံမှိုကိုယူသွားပြီး တစ်မိနစ်မကြာဘူး၊ တံခါးနောက်မှာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး—ဗလာနံရံတစ်ခုပဲ။"

ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။

"တပည့်တော်လည်း ဒီလိုပဲထင်နေခဲ့တာ။ တားချန်မြို့က မကြာသေးခင်က သိပ်တိတ်ဆိတ်နေတယ်။ အဲ့ဒီတစ္ဆေသာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ရင် အရိပ်အယောင်တွေ ရှိလောက်ပြီ။"

"တပည့်တော် တခြားအများကြီးတော့ မပြောပြနိုင်တော့ဘူး။ ဘုန်းဘုန်းရဲ့ဆရာက အဲ့ဒီအခန်းထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိတယ်လို့ပဲ မိန့်ခဲ့ပြီး အဲ့ဒါကို ဘယ်တော့မှမလွတ်မြောက်အောင် သေချာစောင့်ရှောက်ဖို့ပဲ သတိပေးခဲ့တယ်။"

ဆရာတော်က ထပ်ဖြည့်စွက်သည်၊ "ဘုန်းဘုန်း ငယ်ငယ်က မိုက်မဲပြီး တစ်ခါ ချောင်းကြည့်ခဲ့ဖူးတယ်။ အရိုးဖြူဖြူသစ်ပင်တစ်ပင်၊ သုံးမီတာမြင့်တဲ့အရိပ်တစ်ခုနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အနီရောင်မျက်လုံးတစ်လုံးကို တွေ့ခဲ့တယ်။"

သူ၏အကြည့်သည် ယန်ကျန့်၏နဖူးပေါ်မှ တစ္ဆေမျက်လုံးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

"ဘုန်းဘုန်း ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး ဘုန်းဘုန်းရဲ့ဆရာညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်နာပြီး နှစ်စဉ် သော့ကိုစစ်ဆေးထိန်းသိမ်းကာ နောက်မျိုးဆက်ကို လျှို့ဝှက်ချက်လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့လတွေက အဲ့ဒီတံခါးကပွင့်သွားပြီး မျက်လုံးက ပျောက်သွားတယ်..."

"အဲ့ဒါကို တပည့်တော်ယူသွားတာ" ဟု ယန်ကျန့်က ဝန်ခံလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအခန်းထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိခဲ့တာမှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တပည့်တော်မေးချင်တာ အဲ့ဒါမဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ဇာစ်မြစ်ကို သိချင်တာ။ ဆရာတော်ဆီမှာ သတင်းအချက်အလက်တစ်စုံတစ်ရာ ရှိပါသလား?"

"ဘုန်းဘုန်းက ဘယ်လိုသိမှာလဲ? ဘုန်းဘုန်းရဲ့ဆရာတောင် မသိခဲ့ဘူး။ သူ့ဆရာကတော့ သိကောင်းသိနိုင်တယ်။"

ဆရာတော်က အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သဲလွန်စတချို့တော့ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီမြေအောက်ခန်းက ရှေးကျတာမဟုတ်ဘူး—ကျောင်းမှတ်တမ်းတွေအရ ရီပတ်ဘလစ်ကန်ခေတ်တုန်းက ဆောက်ခဲ့တာတဲ့။"

"ဘုန်းဘုန်းရဲ့ဆရာ့ဆရာက အဲ့ဒီတုန်းက သက်ရှိထင်ရှားရှိသေးတယ်။ သူက ဇာစ်မြစ်ကို သိကောင်းသိနိုင်တယ်။"

ရီပတ်ဘလစ်ကန်ခေတ် ထပ်ပြီးလား?

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

မြေအောက်ခန်းသည် ရီပတ်ဘလစ်ကန်ခေတ်က အဆောက်အအုံဖြစ်ပြီး ကွေ့ကျန်းလူနေရပ်ကွက်ရှိ မဖြိုဖျက်ရသေးသော အိမ်အိုကြီးနှင့် အတူတူပင်။

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများနှင့် တစ္ဆေများကြားမှ တိုက်ပွဲများသည် ထိုအချိန်ကတည်းက ရှိနေခဲ့ခြင်းလော?

သို့မဟုတ် လွန်ခဲ့သောရာစုနှစ်တစ်ခုကျော်က လွန်ကဲသဘာဝပြန်လည်ပေါ်ပေါက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့အခြေအနေမတည်ငြိမ်မှုနှင့် သတင်းအချက်အလက်ကွန်ရက်များ မဖွံ့ဖြိုးမှုကြောင့် လျစ်လျူရှုခံခဲ့ရခြင်းလော?

"အတိတ်က ငါရှာနေတဲ့အဖြေတွေကို ပေးနိုင်မှာမဟုတ်တော့ဘူးထင်တယ်" ယန်ကျန့်သည် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူရှာဖွေလေလေ၊ သတင်းအချက်အလက်များသည် အချိန်နှင့်အတူ ပျောက်ဆုံးသွားကြောင်းကို သူပို၍သိရှိလာလေလေပင်။

ဤလျှို့ဝှက်ချက်များကို အမှန်တကယ်နားလည်သူများသည် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

ရှေ့လူများ၏အသိပညာကို အမွေမဆက်ခံရဘဲ အနာဂတ်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများသည် တစ္ဆေများကိုရင်ဆိုင်ရာတွင် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသောလမ်းကို ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။