သေဆုံးမှု အစီရင်ခံစာ

ယန်ကျန့်သည် ဟုန်ဖာဘုရားကျောင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူအလိုရှိသော အဖြေများကို မရရှိခဲ့ဘဲ အချက်တစ်ချက်ကိုသာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်—ချိပ်ပိတ်ထားသော အရိုးဖြူပင်နှင့် သုံးမီတာမြင့်သော အရိပ်သဏ္ဌာန်သည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း တားချန်မြို့အတွင်း၌ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ၌ နိမိတ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ဤကမ္ဘာလောကကြီး၏ တစ်နေရာရာတွင် ထိုတစ္ဆေသည် ပေါ်ထွက်နေလောက်ပြီ။

မတွေးဝံ့စရာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာတစ်ခုသည် တစတစ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ကမ္ဘာကြီးသည် ကျယ်ပြန့်လှသည်။

မည်သည့်ကံဆိုးသောနေရာက ထိုအရာ၏ ပြန်လည်နိုးထလာမှုကို ပထမဆုံး ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

တစ္ဆေမွေးကင်းစကဲ့သို့ပင်—၎င်း၏ ကနဦးခြိမ်းခြောက်မှုသည် သေးငယ်ပြီး ၎င်း၏တည်ရှိမှုကို သတိမပြုမိလောက်သည့် မက်ထရိုပိုလစ်မြို့ကြီးတစ်မြို့အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းအပြည့်အဝ နိုးထလာသောအခါတွင်မူ အကြီးအကျယ်ပျက်စီးစေသော ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"အဲ့ဒီအကြောင်း စိတ်ပူနေလို့ ဘာမှထူးလာမှာမဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေတွေ ပြန်လည်နိုးထလာနေတဲ့ကမ္ဘာကြီးမှာ အဲ့ဒီအရာတစ်ခုတည်းက ခြိမ်းခြောက်မှုမှမဟုတ်တာ။ ဒီကမ္ဘာကြီးက နေရာတိုင်းက ယိုစိမ့်နေတဲ့ ပြိုကျနေတဲ့အိမ်တစ်လုံးလိုပဲ။ ငါလုပ်နိုင်တာက ငါ့မြေကွက်လေးကိုပဲ ဂရုစိုက်ဖို့ပဲ။" ဟု ယန်ကျန့်သည် သူ့ဘာသာသူ တွေးတောလိုက်၏။

သူသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးသူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

သူတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာသည့်အချိန်မှစ၍ သူ၏တစ်ခုတည်းသောပန်းတိုင်မှာ ရှင်သန်ရေး—ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်ရေးသာ ဖြစ်သည်။

သူသာ ကောင်းမွန်စွာ မနေထိုင်နိုင်ပါက ကောင်းမွန်စွာ သေဆုံးရန်ကို ရွေးချယ်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် အနာဂတ်အတွက် အလွန်အကျွံ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိခဲ့။

သူမသေသရွေ့ တားချန်မြို့ကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းသည် သိပ်မခက်ခဲသင့်ပေ။

ယန်ကျန့် သူ၏လူနေအိမ်ရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အဝင်ဝတွင် စစ်သုံးယာဉ်တစ်စီး ရပ်ထားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ကျောက်ကျန့်ကော်သည် တစ်ချိန်ချိန်၌ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ပုံရသည်။

သူသည် အခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူနှစ်ဦးနှင့်အတူ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်နေပြီး ယန်ကျန့်၏အလာကို စောင့်နေသည့်အလား လက်ဖက်ရည်သောက်နေခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်သည် ကျောက်ကျန့်ကော်ကို မြင်သောအခါ ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီးမှ စကားဆိုလိုက်သည်။ "ဗိုလ်ကြီးကျောက်၊ ဒီနေ့ ဘာကိစ္စနဲ့ ကျွန်တော့်အိမ်ကို ရောက်လာတာလဲ? တရားဝင်ကိစ္စလို့ ယူဆရမလား?"

ကျောက်ကျန့်ကော်သည် သူ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ မင်းက အမြဲတမ်း အားမအားဘူးလို့ ပြောတယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ်တိုင်လာခဲ့ရတာ။ ငါမင်းကို အနှောင့်အယှက်မပေးမိဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"အနှောင့်အယှက်? သိပ်တော့မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ဆီ ဒုက္ခမသယ်လာသရွေ့ပေါ့။" ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဗိုလ်ကြီးကျောက်တို့လိုလူတွေက သတင်းကောင်းနဲ့တော့ လာလေ့မရှိဘူးလေ။"

"ဟားဟား၊ အမြဲတမ်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ပဲ သတင်းကောင်းတချို့ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမတိုင်ခင် ဒါလေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ဦး။" ကျောက်ကျန့်ကော်သည် စာရွက်စာတမ်းဖိုင်တွဲတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

အတွင်း၌ သေမှုသေခင်းစစ်ဆေးချက်အစီရင်ခံစာနှင့် ကွယ်လွန်သူတစ်ဦး၏ ဓာတ်ပုံအချို့ ရှိနေသည်။

"မင်း အရင်က ကျောက်ကိုင်မင်အကြောင်း စုံစမ်းနေခဲ့တာမဟုတ်လား? ငါတို့ဆီမှာ အသစ်ထူးခြားချက်တွေ ရထားတယ်။ ဒီမှာ နောက်ဆုံးအစီရင်ခံစာပဲ။"

ယန်ကျန့်သည် သံသယဖြင့် စာရွက်စာတမ်းများကို ယူလိုက်ပြီး လှန်လှောကြည့်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "သေနတ်ဒဏ်ရာ၊ သွေးထွက်လွန်ပြီးသေဆုံး... သေဆုံးရသည့်အကြောင်းရင်း—ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်သေခြင်း? ကျောက်ကိုင်မင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတယ်?"

သူ မယုံနိုင်ခဲ့။

ကျောက်ကိုင်မင်သည် လူတိုင်းကို ပရိယာယ်ဆင်ကာ တစ္ဆေမွေးကင်းစကို ကပ်ဘေးတစ်ခုအဖြစ် ပျိုးထောင်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူ၏သေဆုံးမှုအစီရင်ခံစာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"သူ့ခေါင်းသူ သေနတ်နဲ့ပစ်သွားတာ။ သက်သေတွေနဲ့ အထောက်အထားတွေက အတည်ပြုတယ်—အခြေအနေနဲ့ပတ်သက်ပြီး သံသယရှိစရာမရှိဘူး။" ကျောက်ကျန့်ကော်က ဆိုသည်။ "အလောင်းကို ရေခဲခေါင်းတလားထဲမှာ ထိန်းသိမ်းထားတယ်။ ကြည့်ချင်လား?"

"မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် အလောင်းတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ သူ့လိုလူတစ်ယောက်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်သေလိမ့်မယ်ဆိုတာကို ယုံဖို့ခက်နေတယ်။"

"ရှင်းလင်းတဲ့အကြောင်းရင်းတော့ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ထူးဆန်းတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်။"

ကျောက်ကျန့်ကော်က သူ၏အသံကို နှိမ့်လိုက်သည်။ "ငါ ကျောက်ကိုင်မင်ရဲ့ မိသားစုအခြေအနေကို စုံစမ်းခဲ့တယ်။ သူ့ဇနီး၊ သမီး၊ မိဘတွေနဲ့ ဆွေမျိုးတွေအားလုံး တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ထူးဆန်းစွာ သေဆုံးခဲ့ကြတယ်။"

"ဒဏ်ရာမရှိ၊ သေမှုသေခင်းစစ်ဆေးချက်မရှိ၊ သေစာရင်းမရှိဘူး။ ကျောက်ကိုင်မင်က ဒေသဆိုင်ရာအကြီးအကဲရာထူးကိုသုံးပြီး မှတ်တမ်းတွေကို ဖျောက်ဖျက်ခဲ့တယ်လို့ ငါသံသယရှိတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့အတိတ်က ဆက်သွယ်မှုတွေအရ အတည်ပြုနိုင်တာက—သူ့မိသားစုက တကယ်ပဲ သေဆုံးခဲ့ကြတာ။"

"သူ့မိသားစုအားလုံး သေဆုံးသွားပြီဆိုတာ ကျွန်တော်သိပြီးသား။" ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ဒီသတင်းက ဒီလောက်ထူးဆန်းနေတာ။ ကျောက်ကိုင်မင်သေဆုံးကြောင်း ဘယ်သူသတင်းပို့ခဲ့လဲ သိလား? သူ့ဦးလေး—လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်လက သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့လူတစ်ယောက်ပေါ့။ သူတစ်ယောက်တည်းလည်း မဟုတ်ဘူး။ သူ့မိဘတွေ၊ ဇနီးနဲ့ ကလေး၊ သေဆုံးသွားပြီလို့ ယူဆရတဲ့သူအားလုံး ရုတ်တရက် ပြန်ပေါ်လာကြတယ်။" ကျောက်ကျန့်ကော်က ရှင်းပြသည်။

"ဒါဆို ကျောက်ကိုင်မင် အောင်မြင်သွားတာပေါ့? သူ့မိသားစုအားလုံး ပြန်အသက်ရှင်လာကြတယ်?" ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုတစ္ဆေသည် သေသူများကို အမှန်တကယ် ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်ခဲ့သည်။

မယုံနိုင်စရာပင်။

"ဟုတ်တယ်။ သူ့ရဲ့ပျောက်ဆုံးနေတဲ့မိသားစုဝင်တွေ၊ တစ်နှစ်နီးပါး သေဆုံးနေခဲ့တဲ့သူတွေအားလုံး ပြန်ရောက်လာကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုသေသွားတာက သူပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်သေတာဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် သဘာဝလွန် ပါဝင်ပတ်သက်မှုကို ငါမပယ်ချနိုင်ဘူး။"

"လွန်ကဲသဘာဝ ပါဝင်ပတ်သက်သည်ဖြစ်စေ၊ မပတ်သက်သည်ဖြစ်စေ ကျောက်ကိုင်မင်သေဆုံးတာက အကောင်းဆုံးရလဒ်ပဲ။ သူက အန္တရာယ်များတယ်—သူ့မိသားစုကို ပြန်အသက်သွင်းဖို့အတွက် မြို့တစ်မြို့လုံးကို စတေးဖို့ ဝန်မလေးတဲ့သူ။ သူသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မသတ်သေခဲ့ရင်တောင် ကျွန်တော် သူ့အစားလုပ်ပေးလိုက်မှာ။" ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာက သူသာ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေ၏အလောင်းကို မစောင့်ကြပ်နေခဲ့ပါက သူသည် ကျောက်ကိုင်မင်နှင့် အငြိုးအတေးကို ဖြေရှင်းပြီးလောက်ပြီ။

သို့သော် တားချန်မြို့ကို တာဝန်ယူပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် အခွင့်အရေးဆုံးရှုံးခဲ့သည်။

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများဌာနချုပ်၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် မိုက်မဲရာကျပေမည်။

သူသာ လုပ်ရမည်ဆိုလျှင် အထောက်အထားမကျန်စေဘဲ လုပ်ဆောင်ရပေမည်။

"ကျောက်ကိုင်မင်က တကယ်ပဲ အန္တရာယ်များခဲ့တယ်။ သူ့သေဆုံးမှုက သနားကြင်နာလွန်းတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့သူ့ကို ဖမ်းဆီးပြီး ကွပ်မျက်ပစ်မှာ။" ကျောက်ကျန့်ကော်သည်လည်း ထိုလူကို မုန်းတီးနေသည်။

ကျောက်ကိုင်မင်၏ လုပ်ရပ်များသာမရှိခဲ့ပါက ထို အဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်သည် ဘယ်တော့မှ ဖြစ်ပွားခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

"သူသေသွားမှတော့ ဒါနဲ့ပဲ ပြီးပြီပေါ့။ ခင်ဗျားပြောတဲ့ နောက်ထပ်ကိစ္စက ဘာလဲ?" ဟု ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် အရေးကြီးအစည်းအဝေးတစ်ခုရှိတယ်။ မင်းမဖြစ်မနေ တက်ရောက်ရမယ်။ တားချန်မြို့က လွန်ကဲသဘာဝဖြစ်ရပ် ပြီးဆုံးသွားပြီ၊ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းတွေကလည်း ငါတို့တာဝန်မဟုတ်တော့ဘူး။ တခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေက သူတို့တာဝန်ကျရာနေရာတွေကို ပြန်ကြတော့မှာမို့ ငါတို့ အစည်းအဝေးတစ်ခုလုပ်နေတာ—တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက မိတ်ဆက်ဖို့၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက အဖြစ်အပျက်ပြန်လည်သုံးသပ်ဖို့ပေါ့။"

"ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့အတိုင်းအတာအရ မေးခွန်းတချို့ကို မင်းတစ်ယောက်ပဲ ဖြေနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှာ မင်းရဲ့လုပ်ဆောင်မှုတွေအတွက် ထိုက်တန်တဲ့ဆုလာဘ်တွေ ရှိလိမ့်မယ်။ မင်း မြို့တော် J ကို သွားရောက်ဖို့ လိုအပ်နိုင်တယ်။"

"အဲ့လောက်တောင် ဒုက္ခများလား?" ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေအရပါပဲ။ ခရီးတစ်ခုထွက်တယ်လို့ သဘောထားလိုက်ပါ။ အခုမင်းက တားချန်မြို့ရဲ့ တရားဝင်အကြီးအကဲဖြစ်နေပြီဆိုတော့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတချို့က ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။ ပြီးတော့ အကျိုးခံစားခွင့်တချို့ကလည်း မင်းကိုယ်တိုင်ရှိနေမှ ရယူနိုင်မှာ။"

ကျောက်ကျန့်ကော်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လွန်ကဲသဘာဝဖြစ်ရပ်တွေကို ရင်ဆိုင်ရတာထက်တော့ ပိုလွယ်ပါတယ်။"

ယန်ကျန့် စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူဌာနချုပ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီးမှတော့ မျက်နှာပြရခြင်းသည် ရှောင်လွှဲမရနိုင်ပေ။

"နားလည်ပါပြီ။ တားချန်မြို့ကကိစ္စတွေ ပြီးစီးသွားရင် မြို့တော် J ကို သွားဖို့ စဉ်းစားလိုက်ပါ့မယ်။"

မြို့တော် J သည် မြို့တော်ဖြစ်သည်—ယခုအချိန်တွင် အာရှတိုက်၌ အလုံခြုံဆုံးမြို့ဖြစ်နိုင်ပြီး အခြားမည်သည့်မြို့နှင့်မျှမယှဉ်သာပေ။

"ကောင်းတယ်။ ဒါဆိုရင် ငါမင်းကို ထပ်မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။ အစည်းအဝေးက မနက်ဖြန် မနက် ၈ နာရီ၊ မြို့တော်အားကစားကွင်းမှာပဲ။"

"ကျွန်တော် အချိန်မှီရောက်အောင် လာခဲ့ပါ့မယ်။" ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

ကျောက်ကျန့်ကော်ကို လိုက်ပို့ပြီးနောက် သူသည် ယခုအခါ ဘက်ပေါင်းစုံမှ အပြင်းအထန် စောင့်ကြည့်ခံနေရသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို မဖျောက်ဖျက်နိုင်ခဲ့။

သိမ်မွေ့သော်လည်း ကျောက်ကျန့်ကော်၏ ကိုယ်တိုင်လာရောက်လည်ပတ်မှုနှင့် မြို့တော် J သို့ ဖိတ်ခေါ်မှုသည် ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။

အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။

ယန်ကျန့်သည် မကြုံစဖူးသောတန်ဖိုးကို ပြသခဲ့သည်—အဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို တစ်ဦးတည်း ဖြေရှင်းခဲ့သည်။

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများအသိုင်းအဝိုင်းတွင် သူ၏အမည်သည် ယခုအခါတွင် သံသယမရှိဘဲ ကျော်ကြားနေလောက်ပြီ။

သို့သော် မည်သူမျှ မထင်မရှားတစ်ဦး ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာသည်ကို မြင်လိုမည်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ယန်ကျန့်သည် စားပွဲပေါ်ရှိ ကျောက်ကိုင်မင်၏သေဆုံးမှုဓာတ်ပုံကို ကြည့်ရင်း ထိုလူက သူ့အားပြောခဲ့သော နောက်ဆုံးစကားများကို ပြန်လည်သတိရမိသည်။

မသိမသာ မသက်မသာဖြစ်မှုတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်—ဤမျှကျော်ကြားခြင်းသည် ကောင်းသောအရာမဟုတ်နိုင်ပေ။

မထင်မရှား တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးမှ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း အသိအမှတ်ပြုခံရသူတစ်ဦးဖြစ်လာခြင်းသည် အဆုံးမရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ယူဆောင်လာမည်... ထို့အတူ အဆုံးမရှိသော ဒုက္ခများကိုလည်း ယူဆောင်လာပေမည်။

"တစ်လှမ်းချင်းပဲ သွားရမှာပေါ့။ အများကြီးတွေးနေလို့အထောက်အကူမဖြစ်ဘူး။" ယန်ကျန့်သည် သေဆုံးမှုအစီရင်ခံစာကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ထုံးစံအတိုင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပြောင်းလဲမှုများကို လေ့လာရန် ထိုင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာအပြင်ဘက်သို့ ဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်များ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဒါဆို 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ယန်ကျန့်က ဒီမှာနေတာပေါ့?"

မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ လမ်းဘေးတွင် အရပ်ရှည်ပြီး ရုပ်ချောသော လူငယ်တစ်ဦးရပ်လျက် အိမ်ရာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မှတ်တမ်းတွေက မမှားပါဘူး။ အာရှဌာနခွဲက အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ အခြေခံအချက်အလက်တွေကိုတော့ ရယူနိုင်ပါတယ်။ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေက အတွင်းပိုင်းမှာ လျှို့ဝှက်အဆင့်မဟုတ်ဘူး။" အဖော်တစ်ဦးက ပြန်ဖြေသည်။

"ငါတို့ သူ့ကို သွားတွေ့သင့်လား?"

လူငယ်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "တွေ့သင့်တယ်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့မဟုတ်သေးဘူး။"