ကလေးဆိုး

"ငါက မင်းတို့ထဲက ဘယ်တစ်ယောက်ကိုမှ တမင်ပစ်မှတ်ထားနေတာမဟုတ်ဘူး။ ငါပြောချင်တာကတော့—ဒီမှာထိုင်နေတဲ့ မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက အမှိုက်တွေပဲ။"

ကွန်ဖရင့်ခန်းထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က စားပွဲကိုရိုက်ကာ ထရပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောသူသည်လည်း တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် အလွန်ငယ်သည်—အသက်ဆယ်နှစ်ကျော်မျှသာရှိပြီး မူလတန်းကျောင်းသားတစ်ဦးနှင့်တူသည်။

သို့သော် သူတို့၏မျက်နှာတွင်မူ ရှိရှိသမျှလူတိုင်းကို အထင်သေးသည့်အလား လုံးဝမာနထောင်လွှားသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုင်နေသော လူနှစ်ဆယ်မှ သုံးဆယ်ကြားတွင် အများစုမှာ ထိပ်တန်းတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ဤကလေးဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့အားလုံးသည် မနှစ်မြို့ဖွယ်အရာတစ်ခုကို မျိုချလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။

ထိုကလေး၏အမည်မှာ ရှုံဝန်ဝန်ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်အမည်မှာ "ဝိညာဉ်ကလေး" ဖြစ်သည်။

သူ၏စွမ်းရည်မှာ ချိုးဖောက်ရန်နီးပါး မဖြစ်နိုင်—သူသည် သူ့အတွင်းမှတစ္ဆေမှတစ်ဆင့် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့်အရာအားလုံးကို ကြိုတင်မြင်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ဤစွမ်းရည်သည် သာမန်လူများကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် အထူးတလည် အသုံးမဝင်ပေ။

သို့သော် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပြီး မည်သည့်အကျပ်အတည်းကိုမဆို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြေရှင်းနိုင်ကာ အသက်ရှင်နှုန်းကို များစွာတိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။

တားချန်မြို့ရှိ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်၏ ထူးခြားသောအခြေအနေများကြောင့် အားဖြည့်တပ်များ မဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းသာမရှိပါက ဤကလေးဆိုး၏စွမ်းရည်သည် အခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနှင့်ပေါင်းစပ်လျှင် ၎င်းကိုဖြေရှင်းရန် လုံလောက်နိုင်ပေသည်။

သူ့ကိုစိတ်မဆိုးချင်ဘဲ ကလေးတစ်ယောက်အဆင့်သို့ မိမိကိုယ်ကို မနှိမ့်ချလိုသောကြောင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားရန်သာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

အနာဂတ်တွင် ဤကလေးဆိုး၏အကူအညီကို မလိုအပ်ဟု မည်သူမျှ အာမမခံရဲပေ။

"ရှုံဝန်ဝန်၊ တိုးတိုးနေ။ အစည်းအဝေးက စတော့မယ်။ နည်းနည်းလေး အသံမလျှော့နိုင်ဘူးလား?" ထုံချန်က ကြင်နာစွာ သတိပေးလိုက်သည်။

ရှုံဝန်ဝန်သည် ချက်ချင်းလှည့်ကာ အော်ငေါက်လိုက်သည်၊ "ပါးစပ်ပိတ်ထား၊ နင်တို့အမှိုက်တွေ! နင်တို့လူကြီးတွေက ဘာအသုံးကျလို့လဲ? တားချန်မြို့မှာ ဒီလောက်ကြာနေပြီး အပြင်မှာပဲပိတ်မိနေကြတာ၊ ဟိုဂိတ်စုတ်ကိုတောင် မဖြတ်နိုင်ကြဘူး။ နင်တို့မရှက်ကြဘူးလား? ငါကတော့ နင်တို့အတွက် ရှက်တယ်! နင်တို့လိုအရှုံးသမားတွေနဲ့ ထိုင်နေရတာက ငါ့ကိုစော်ကားတာပဲ!"

"ရှုံဝန်ဝန်၊ ဒါကမင်းအိမ်မဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာဘယ်သူမှ မင်းကိုအလိုလိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းက ကလေးဖြစ်နေရင်တောင် ဆိုးသွမ်းတာမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုရှိတယ်" ဟု အခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးက တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤကလေးဆိုး၏ သဘောထားသည် အမှန်ပင် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"မင်းတို့သိလား?" ရှုံဝန်ဝန်သည် သူ၏လက်ဆစ်များကို စားပွဲပေါ်တွင် တောက်လိုက်သည်။

"တစ်ခါတုန်းက လူကြီးတစ်ယောက်က ငါ့ကိုအဲ့လိုပြောခဲ့ဖူးတယ်။ သူနောက်ပိုင်းမှာ သေသွားတယ်။"

ထိုလူက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ တစ်ခါတုန်းက နေရာမသိ၊ ပါးစပ်အရမ်းပေါက်တဲ့ ကလေးဆိုးတစ်ယောက်ရှိခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ သူခြေထောက်ကျိုးသွားတယ်။"

"..."

အခြားသူများ စကားမဲ့သွားကြသည်။

ရှုံဝန်ဝန်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သည်မှာမှန်သော်လည်း ချောင်ယန်က ထိုမျှပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်လိမ့်မည်ဟု သူတို့မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

သို့တိုင် အခြားသူများသည် ဝင်မပါဘဲ ဖြစ်ပျက်နေသောဒရာမာကို ကြည့်ရှုရင်း ကျေနပ်နေကြသည်။

"နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ပြောကြည့်!"

ရှုံဝန်ဝန်သည် နောက်ဆုံးတော့ ကလေးတစ်ယောက်သာ။

စိန်ခေါ်ခံရသောအခါ သူသည် ချက်ချင်းဒေါသထွက်လာပြီး စားပွဲပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

"ငါမင်းပါးစပ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေလား?"

"လုပ်ကြည့်လေ။ မင်းက အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ ငါကမင်းကိုရိုက်သတ်မှာလား ဒါမှမဟုတ် မင်းကငါ့ပါးစပ်ကို ဆွဲဖြဲမှာလားဆိုတာ ဘာလို့မခန့်မှန်းကြည့်တာလဲ?" ချောင်ယန်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ရှုံဝန်ဝန်၊ ပြဿနာမရှာနဲ့။ ငါတို့အစည်းအဝေးလုပ်နေတာ" ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က အမြန်ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား! ဒီနေ့ ငါသူ့ကိုသတ်ချင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့လက်ချက်နဲ့သေချင်တယ်!"

ရှုံဝန်ဝန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာသည် လျင်မြန်စွာ သေမင်းမျက်နှာကဲ့သို့ မီးခိုးရောင်ပြောင်းသွားပြီး ယခင်က ပုံမှန်ကလေးသည် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသောအရိပ်အငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အေးစက်ပြီး ဆိုးယုတ်သောတည်ရှိမှုတစ်ခု သူ၏ထံမှ ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူ၏အတွင်းမှတစ္ဆေတစ်ကောင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ နိုးထလာနေသကဲ့သို့။

"ဖျစ်—!"

ကွန်ဖရင့်ခန်းရှိမီးများသည် မမြင်နိုင်သောစွမ်းအားတစ်ခု၏ သက်ရောက်မှုခံရသည့်အလား ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်ကာ မှိန်ကျသွားသည်။

ထူးဆန်းသောခံစားမှုတစ်ခု လူတိုင်း၏နှလုံးသားထဲသို့ တွားသွားဝင်ရောက်လာသည်။

မမြင်နိုင်သောအရာတစ်ခုခုက သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ချောင်ယန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး မဲ့ပြုံးပြုံးနေဆဲ။

အထက်လူကြီးများက ဤကလေးဆိုးကို မကာကွယ်ထားပါက သူသည် ကွယ်လွန်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ဦးနှောက်မရှိသောကလေးတစ်ဦး၏လက်ထဲတွင် ၎င်းသည် အလဟဿဖြစ်နေသည်။

ပါမောက္ခဝမ်ကဲ့သို့သော ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ဦးသာ ၎င်းကိုပိုင်ဆိုင်ပါက အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အဆတစ်ရာ၊ မဟုတ်ဘူး၊ အဆတစ်ထောင် ပိုကြီးမားပေလိမ့်မည်။

"ရှုံဝန်ဝန်က သူ့ကိုယ်သူ သင်္ချိုင်းတူးနေတာပဲ။ သူက သူ့ကိုယ်ပိုင်အရေးပါမှုကို နားမလည်ဘူး။ အဲ့ဒီစွမ်းရည်ကို မဆင်မခြင်သုံးလို့မရဘူး။ အခုအချိန်မှာ သူ့ကိုရတနာတစ်ခုလို ဆက်ဆံနေကြပေမဲ့ သူတစ္ဆေနိုးထလာခါနီးအချိန်ရောက်တာနဲ့ ဌာနချုပ်က သူ့အတွင်းကတစ္ဆေကို လုံးဝထိန်းချုပ်လိမ့်မယ်။ သူတို့က အနာဂတ်ကိုကြိုတင်မြင်နိုင်တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို လွှတ်ထားမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ကလေးက ကလေးပဲ။ သူက လူကြီးတွေရဲ့ကမ္ဘာမှာ သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ချောင်ယန်လည်း မမှန်ဘူး၊ ကလေးတစ်ယောက်ကို ဒီလိုရန်စနေတာ။ ဌာနချုပ်ရဲ့မျက်နှာကိုတော့ လေးစားသင့်သေးတယ်။ စကားအနည်းငယ်အတွက်နဲ့ အခြေအနေကို ပိုဆိုးအောင်လုပ်စရာမလိုဘူး။"

အခြားသူများ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ဤအစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်သူများထဲမှ မည်သူမျှ ရိုးအသူများမဟုတ်ကြပေ။

သူတို့သည် နောက်ကွယ်မှအလောင်းအစားများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်ကြသည်—သူတို့က ထုတ်မပြောခြင်းသာ။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ရှုံဝန်ဝန်သည် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသောအော်သံတစ်ချက်ဖြင့် ကွန်ဖရင့်စားပွဲပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။

သူ၏မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တံခါးကိုစိုက်ကြည့်ကာ ထို့နောက် အသိစိတ်လွတ်မတတ် ကြောက်လန့်သွားသည့်အလား မျက်ရည်များကျလာသည်။

သူသည် နောက်သို့တွားသွားကာ တံခါးနောက်မှ မည်သည့်အရာမဆိုထံမှ ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားနေသည်။

"ဟမ်?"

ချောင်ယန်၏အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။

ရှုံဝန်ဝန်၏တုံ့ပြန်မှုအရ သူသည် အပြင်မှချဉ်းကပ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုခုကို ကြိုတင်မြင်ခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်လား?

ထိုသို့ထင်သူမှာ သူတစ်ဦးတည်းမဟုတ်ပေ။

အခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများသည်လည်း သူတို့၏အာရုံကို တံခါးဆီသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

အငြင်းပွားမှုများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်လာသောအခါ သူတို့သည် စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ရပ်တည်ရမည်ဖြစ်သည်။

"ရှုံဝန်ဝန်၊ မင်းဘာမြင်လိုက်တာလဲ?" သူ့ကိုကာကွယ်ရန် တာဝန်ပေးထားသော တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးက သူ့ကိုကာကွယ်ရင်း တံခါးမှဝေးရာသို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ကလေးသည် ဘာမှမပြောဘဲ သူ၏အကာအကွယ်နောက်တွင်သာ ပုန်းအောင်းနေသည်။

"တောက်၊ တောက်၊ တောက်—!"

ထို့နောက် ခြေသံများသည် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ရှင်းလင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသကဲ့သို့။

ကွန်ဖရင့်ခန်းရှိ အခြားသူများ ချက်ချင်းထရပ်ကာ အသင့်အနေအထားဖြစ်သွားကြသည်။

"သတိထား။ ငါတို့က အဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ တားချန်မြို့မှာရှိနေတာ။ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ် ပြီးဆုံးသွားပေမဲ့ တခြားတစ်ခုခု နိုးထလာနိုင်တယ်။ ကျောက်ကျန့်ကော်က ငါတို့ကို အစောပိုင်းက သတိပေးခဲ့တယ်၊ ဒီမှာ နောက်ထပ်အဓိကဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်လို့၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ကိုနေပြီး စောင့်ကြည့်ခိုင်းခဲ့တာ။"

"ဒီကလေးဆိုးက ဘယ်လိုဟာကိုများမြင်ပြီး ဒီလောက်ကြောက်သွားရတာလဲ?"

"အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ အသုံးမကျဘူး။ ဒီလိုကလေးဆိုးတစ်ယောက်နဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့တာက မင်းကိုမကြာခင် သေစေလိမ့်မယ်။"

သူတို့ကိုယ်သူတို့ အသင့်ပြင်နေစဉ်မှာပင်—

တံခါးပွင့်လာသည်။

လူငယ်တစ်ယောက် ဝင်လာသည်။

"ဟမ်? ဒါအစည်းအဝေးမဟုတ်ဘူးလား? ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ? ဘာလို့လူတိုင်းက ငါ့ကိုဒီလောက်ထူးဆန်းပြီး ကြည့်နေကြတာလဲ?"

ယန်ကျန့်သည် တင်းမာနေသောလေထုကြောင့် ပဟေဠိဖြစ်ကာ ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"..."

လူတိုင်းက သူ့ကို ထူးဆန်းသောအမူအရာများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"တောက်စ်၊ မင်းအစည်းအဝေးလာမှာဆိုရင် ဘာလို့အခုမှလာရတာလဲ? မင်းငါတို့ကို ကြောက်သွားအောင်လုပ်တယ်—ငါတို့က အပြင်မှာတစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာ!" တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"တစ္ဆေ? ဘယ်မှာလဲ?" ယန်ကျန့်က လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာမှမရှိပါဘူး။"

ဘာမှမရှိဘူး?

ဒါဆို ရှုံဝန်ဝန်က ဘာလို့ဒီလောက်ကြောက်နေရတာလဲ?

အချို့က ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ကြသည်။

သို့သော် ချောင်ယန်က မျက်လုံးကျဉ်းလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး။ အဲ့လိုမဟုတ်ဘူး။ ရှုံဝန်ဝန်က သူ့ကိုကြောက်နေတာ။ ငါနဲ့ရှုံဝန်ဝန်ကြားက အငြင်းပွားမှုသာ ပိုဆိုးသွားရင် ဒီလူက ဝင်ပါလာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ရလဒ်က... ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး။"

အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်ရုံမျှဖြင့် ကလေးကို ဤမျှကြောက်လန့်စေပါက ဤလူသည် ဘယ်လောက်တောင် အန္တရာယ်များလိုက်သလဲ။

"မင်းက တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်လား?" ချောင်ယန်က ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။

ဤအစည်းအဝေးသို့ ဤမျှပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝင်ရောက်လာနိုင်ပြီး လုံးဝသူစိမ်းတစ်ဦးဖြစ်ကာ—အန္တရာယ်လည်းများသော တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ တားချန်မြို့၏ တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်ဖြစ်ရမည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါပဲ။ ဘာလဲ၊ မင်းတို့ထဲကဘယ်သူမှ ငါ့ကိုမမှတ်မိဘူးလား? ဒေသဆိုင်ရာအကြီးအကဲအားလုံးက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ရဲ့ဖိုင်တွေကို ကြည့်ခွင့်ရှိသင့်တယ်မဟုတ်လား?" ဟု ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

ဒါက ယန်ကျန့်လား?

လူတိုင်းက သူ့ကို ထပ်မံစေ့စေ့စပ်စပ်ကြည့်ကြသည်။

သူသည် အခြားကျောင်းသားတစ်ဦးကဲ့သို့ လုံးဝသာမန်ပုံပေါက်နေသည်။

"အစောပိုင်းက တစ်ယောက်ယောက်က ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်းက အမှိုက်တွေလို့ အော်နေတာကြားလိုက်တယ်။ ဘယ်သူက လူတိုင်းကို ဒီလောက်အထင်သေးရဲလောက်အောင် ရဲတင်းနေတာလဲ?" ဟု ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

မည်သူမျှမဖြေ။

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်၊ "အငြင်းပွားတာက ကိစ္စမရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရန်မဖြစ်ကြနဲ့။ ဒါကတားချန်မြို့—ငါ့နယ်မြေပဲ။ မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကိုနည်းနည်းလေးစားမှုပြရင် ငါကျေးဇူးတင်မိမှာပါ။"

ထို့နောက် သူခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"ဟမ်? ဘာလို့ဒီမှာ ကလေးတစ်ယောက်ရှိနေတာလဲ? ဘယ်သူက သူတို့မိသားစုကို ခေါ်လာတာလဲ? တော်တော်အဆက်အသွယ်ကောင်းရမယ်။"

သူသည် ယခုမှ ရှုံဝန်ဝန်—အသက်ဆယ်နှစ်အရွယ်ခန့်၊ သူ့ကို လုံးဝထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

"သူကလည်း တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ပဲ—အလွန်ထူးခြားတဲ့အရည်အချင်းရှိတယ်။ သူကအနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်တယ်။ ဌာနချုပ်က သူ့ကို J မြို့ကနေ အထူးပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့တာ" ဟု ကျောက်ကျန့်ကော်က ဝမ်ရှောင်မင်၊ လီကျွင်းနှင့် ဒုတိယဝန်ကြီး ချောင်ယန်ဟွာတို့နှင့်အတူ အခန်းထဲသို့ဝင်လာရင်း ရှင်းပြသည်။

"အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်တယ်?" ယန်ကျန့်၏အမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုစကားလုံးလေးလုံးတည်းကပင် သူ့ကို ကလေး၏တန်ဖိုးကို သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ စွမ်းရည်က အဲ့လောက်မကောင်းဘူးထင်တယ်။ မဟုတ်ရင် ဘာလို့သူက တားချန်မြို့က အဆင့်-S ဖြစ်ရပ်ကို ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့တာလဲ?" ထို့နောက် သူက အားနည်းချက်ကို ထောက်ပြလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ထပ်ဖြည့်စွက်သည်၊ "မင်းပြောတာမှန်တယ်။ သူက သူ့အနီးအနားကဖြစ်ရပ်တွေကိုပဲ ကြိုတင်မြင်နိုင်တာ။ မင်းအလားတူစွမ်းရည်တွေကို အရင်က ကြုံဖူးတယ်—မင်းနားလည်သင့်တယ်။"

သူသည် ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေ၏ အချိန်ပြန်လည်သတ်မှတ်နိုင်စွမ်းကို ရည်ညွှန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသို့သောစွမ်းအားများတွင် အမြဲတမ်း ကန့်သတ်ချက်များရှိသည်။

"ဒါတောင်မှ ဒီလောက်လုပ်နိုင်တာက အထင်ကြီးစရာပဲ" ဟု ယန်ကျန့်က ဝန်ခံလိုက်သည်။

အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့တွင် ထိုသို့သောလူတစ်ယောက်ရှိခြင်းသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များအတွင်း ရှင်သန်နှုန်းကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေလိမ့်မည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဌာနချုပ်တွင် အရည်အချင်းရှိသူများ မရှားပါးပေ။

ဤကလေးကို ကျွမ်းကျင်သောတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအနည်းငယ်နှင့် တွဲပေးလိုက်ပါက ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းရာတွင် များစွာပိုမိုထိရောက်ပေလိမ့်မည်။

"အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး နေရာယူကြပါ။ ကျွန်တော်က ဒုတိယဝန်ကြီး ချောင်ယန်ဟွာပါ၊ ဒီအစည်းအဝေးကို ကြီးကြပ်ဖို့လာတာပါ။ ဒီနေ့ဆွေးနွေးပွဲရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကနေ ရရှိခဲ့တဲ့သင်ခန်းစာတွေကို အကျဉ်းချုံးပြီး အနာဂတ်မှာ ဒီလိုအတိုင်းအတာရှိတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ပါ" ဟု ချောင်ယန်ဟွာက စားပွဲထိပ်တွင်ရပ်ရင်း ကြေညာလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ပါမောက္ခဝမ်ရှောင်မင်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့အဓိကပါဝင်ကူညီသူ တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်တို့ ဒီဖြစ်ရပ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး အစီရင်ခံစာတွေတင်ပြဖို့ ဒီမှာရှိနေတာကို ဂုဏ်ယူပါတယ်။ သူတို့ကို လက်ခုပ်သြဘာပေးကြပါစို့။"