← Chapters

အကျွမ်းတဝင်ရှိသော လုပ်ငန်းစဉ်

Vol. 20 Ch. 289-A

အကျွမ်းတဝင်ရှိသော လုပ်ငန်းစဉ်

Vol. 20 Ch. 289-A

မူလက ယန်ကျန့်ကို အကြီးအကျယ်ချီးကျူးဂုဏ်ပြုပြီး သူ၏အောင်မြင်မှုများကို ဂုဏ်ပြုရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော အစည်းအဝေးတစ်ခု၊ ထို့အပြင် သူ့ကို အခြားနိုင်ငံတကာတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများကြားတွင် မျက်နှာပြရန် အခွင့်အရေးပေးကာ အနာဂတ်အတွက် အဓိကပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ပျိုးထောင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများသည် ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲနေသည်။

သူတို့သည် မယဉ်ကျေး၊ မနိုင်နင်းရုံသာမက လူတိုင်းကို အထင်သေးသည့်အထိ မာနကြီးသောလေသံလည်း ရှိကြသည်။

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများသည် အထူးအဆင့်အတန်းရှိပြီး သာမန်လူများထက် သာလွန်သော ကြောက်မက်ဖွယ်၊ ထူးဆန်းသောစွမ်းရည်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ယန်ကျန့်ရှေ့တွင် ဤသို့သောသဘောထားကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းသည် အလွန်အမင်း မိုက်မဲရာကျသည်။

ယန်ကျန့်သည် လူသစ်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ကို ဘေးဖယ်ထားလျှင် သူကိုယ်တိုင်က တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ရှိနေသောတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများထဲတွင် သူသည် အလှမ်းဝေးသည်၊ လင်လုံသည် ယန်ကျန့်၏လူသစ်အဆင့်အတန်းကို အထင်သေးနိုင်သော်လည်း သူသည် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသူတစ်ဦးကို လုံးဝအထင်မသေးသင့်ပေ။

"သူ့ကိုမတားနိုင်ဘူးလား?" လီကျွင်း၏မျက်နှာသည် ဤအချိန်တွင် လေးနက်နေသည်။

သူ၏တစ္ဆေနယ်ပယ်သည် ယန်ကျန့်၏နယ်ပယ်ကြောင့် အမှန်တကယ် ဖိနှိပ်ခံနေရပြီး ၎င်းသည် ဘက်ပေါင်းစုံမှ လုံးဝဖိနှိပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေနယ်ပယ်သည် သူ၏နယ်ပယ်ထက် များစွာသာလွန်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ဟွမ်ကန်ရွာရှိ တစ္ဆေခေါင်းတလားဖြစ်ရပ်မှစ၍ အချိန်များစွာမကြာသေး၊ သုံးလထက်မပိုပေ။ ယန်ကျန့်သည် ဤအတိုင်းအတာအထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး ၎င်းသည် အမှန်ပင် ထူးခြားလှသည်။

"သူ့တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို မကျူးကျော်နိုင်ရင် ငါတို့လင်လုံကို အဲ့ဒီထဲကနေ ခေါ်ထုတ်လို့မရဘူး၊ ယန်ကျန့်ရဲ့တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ငါတို့လုပ်တဲ့ဘယ်လုပ်ရပ်မဆို ကျရှုံးလိမ့်မယ်။" လီကျွင်း၏အကြည့်သည် တောက်ပသွားပြီး သူသည် သူ၏ဒုတိယတစ္ဆေ၏စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်မှ ဝမ်ရှောင်မင်က သူ့ကိုတားလိုက်သည်၊ "နောက်ကျသွားပြီ။ ယန်ကျန့်ရဲ့လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းနဲ့ဆိုရင် ကိစ္စက အခုလောက်ဆို ပြီးသွားလောက်ပြီ။ ငါတို့မြင်နေရတာက အမြင်အာရုံလှည့်စားမှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းယန်ကျန့်ကို သော့ခတ်နိုင်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ငါတို့က လင်လုံကြောင့် မင်းကိုပါ ဆုံးရှုံးလို့မဖြစ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်အပေါ်သူ၏နားလည်မှုအရ ဝမ်ရှောင်မင်သည် ဤကောင်လေးတွင် ဒေါသကြီးသောစိတ်ရှိကြောင်းသိသည်၊ သူတစ်ခါလှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူသည် ရက်စက်ပြီး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်၊ ရပ်သင့်သည့်အချိန်တွင်ရပ်ရန် လူကြီးတစ်ဦး၏ရင့်ကျက်မှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုမရှိပေ။

သို့သော် ဤလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် ဤထက်မြက်မှုကြောင့်ပင် သူသည် အခြားသူများထက် ထူးခြားနေခြင်းဖြစ်သည်။

လီကျွင်း၏ဆုတ်ခွာမှုနောက်တွင်၊

ပြီးတော့ အခြားသူများက ဝင်မစွက်ဖက်ဘဲ စောင့်ကြည့်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်၊

အစည်းအဝေးခန်းထဲမှ သေးငယ်သောရန်ပွဲသည် လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။

လူအုပ်သည် တစ္ဆေနယ်ပယ်အတွင်းမှ လင်လုံကို မြင်လိုက်ရသည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ကြောင့် ထူးဆန်းစွာ ထိန်းချုပ်ခံထားရပြီး လွတ်လပ်စွာမလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ အဆုံးတွင် သူသည် သေတ္တာထဲသို့လျှောက်ဝင်ကာ မိမိကိုယ်ကို သော့ခတ်လိုက်သည်။

လုံးဝစိတ်ပျက်အားငယ်နေပုံရသော လင်လုံက မိမိကိုယ်ကို သော့ခတ်လိုက်သောအခါ သေတ္တာသည် အတွင်းမှလူနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟုတ်သည်၊ ၎င်းသည် လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစည်းအဝေးခန်းထဲတွင်မရှိတော့သလို ဤအားကစားရုံအတွင်း၌လည်း မရှိတော့ပေ။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းသူ့ကိုဘယ်ခေါ်သွားတာလဲ? မင်းသူ့ကိုသင်ခန်းစာပေးတာကို ငါဘာမှမပြောလိုဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလူတစ်ယောက်ကို ဒီလိုမျိုးပျောက်သွားအောင်လုပ်လို့မရဘူး။ ဒါကိုဌာနချုပ်ကိုရှင်းပြဖို့ ငါ့အတွက်အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ်" ဟု ကျောက်ကျန့်ကော်က တုန်လှုပ်ဒေါသထွက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော်ထင်တာတော့ ဒီလင်လုံက အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော့်ကိုသေချာပေါက် တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်၊ ဒီကောင်က စိတ်ထားသေးသိမ်တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်သူ့ကို အရမ်းလုံခြုံပြီး လျှို့ဝှက်တဲ့နေရာတစ်ခုကို ပို့လိုက်တယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်သူ့ကိုမသတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်အဲ့လောက်စိတ်ထားမကျဉ်းမြောင်းပါဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို နှစ်ခါလောက်ကျိန်ဆဲလို့၊ အကြိမ်အနည်းငယ်ခြိမ်းခြောက်လို့ ကျွန်တော်ဘယ်လိုလုပ်သတ်နိုင်မှာလဲ?"

မင်းက သူများကိုစိတ်ထားသေးသိမ်တယ်လို့ ပြောရဲသေးတယ်၊ မင်းကမှ စိတ်ထားသေးသိမ်တဲ့သူမဟုတ်ဘူးလား?!

ဟု ကြည့်နေသောအခြားသူများက အတွင်းစိတ်မှ တွေးလိုက်ကြသည်။

သို့သော် အတွေးများကိုဘေးဖယ်ထားလျှင် လူတိုင်းသည် ယန်ကျန့်နှင့် လင်လုံကြားမှပဋိပက္ခကြောင့် အကြီးအကျယ်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

နှစ်ဦးကြားတွင် အချီသုံးရာတိုက်ပွဲကြီး မရှိခဲ့ပေ၊ ၎င်းသည် တစ္ဆေနှင့်တစ္ဆေ တိုက်ရိုက်ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ လင်လုံသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်အဆင့်မလုံလောက်သောကြောင့် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခံလိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့်သာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်ပါက သူသည် ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးနေလောက်ပြီ။

"မင်းသူ့ကိုမသတ်ဘူးဆိုရင် ဘာလုပ်ဖို့ကြံစည်ထားလဲ?" လင်လုံဒဏ်ရာမရကြောင်းကြားရသောအခါ ကျောက်ကျန့်ကော်သည် နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျွန်တော်က သူကျွန်တော့်မျက်စိရှေ့ကနေ တတ်နိုင်သလောက်ကြာကြာ ပျောက်နေစေချင်ရုံပါပဲ။ သေတ္တာက ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတစ်ခုပါ၊ တစ်နေ့နေ့မှာ သူ့တစ္ဆေလွတ်မြောက်ပြီး ကျွန်တော့်ကိုခြိမ်းခြောက်လာမှာစိုးလို့ပါ။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့တွေ့တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော်သေသေချာချာလုပ်ခဲ့ရတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ လင်လုံက အနီးအနားမှာပဲရှိပါတယ်၊ ဟမ်၊ မီတာတစ်သောင်းလောက်အကွာမှာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ဆယ်ကီလိုမီတာအကွာ?

ဤအကွာအဝေးကိုကြားရသောအခါ ရှိနေသူအားလုံး၏မျက်ခွံများသည် အလိုအလျောက် တဆတ်ဆတ်တုန်သွားသည်။

ဆယ်ကီလိုမီတာသည် မဝေးဟုထင်ရသော်လည်း ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေနယ်ပယ်သည် ထိုသို့သောအတိုင်းအတာအထိရောက်ရှိခြင်းသည် လုံးဝအံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။

ဤမျှကျယ်ပြန့်သောဧရိယာကို လွှမ်းမိုးနိုင်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်သည် နိုးထလာပါက သေချာပေါက် အဆင့်-A သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် သို့မဟုတ် အဆင့်-S ပင် ဖြစ်စေနိုင်သည်။

"လင်လုံကိုပြန်ခေါ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို အမြန်စေလွှတ်ပါ။"

ဤအချိန်တွင် ထောင့်တွင်တုန်ရီနေပြီး တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများကြားမှပဋိပက္ခတွင် မပါဝင်ရဲသော ဒုဝန်ကြီး ချောင်ယန်ဟွာက အရေးတကြီး အကြံပြုလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်၊ "မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်မီတာတစ်သောင်းလို့ပြောတုန်းက မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာလို့ မဆိုလိုပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့..."

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

မြေအောက်?

လူအုပ်သည် ခဏတာအံ့ဩသွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အရေပြားထဲမှ ထခုန်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

မီတာတစ်သောင်းအနက် မြေအောက်သို့ ပို့လိုက်သည်၊ ထိုသို့မည်သို့ပြုလုပ်နိုင်မည်နည်း။

ချောင်ယန်ဟွာသည်လည်း နေရာတွင် ခဲသွားသည်။

လူသည် ဆယ်ကီလိုမီတာအကွာတွင်ရှိပါက သူတို့ကိုပြန်လည်ရယူနိုင်သေးသည်၊ သို့သော် မြေအောက်တွင် မည်သို့ရှာဖွေနိုင်မည်နည်း။

မြေတူးစက်ဖြင့်လား? ကျေးဇူးပြုပြီး၊ ၎င်းသည် လုံးဝလက်တွေ့မကျပေ။ လူသားမျိုးနွယ်၏နည်းပညာအဆင့်သည် ၎င်းကိုအောင်မြင်နိုင်သော်လည်း မည်သူက ထိုမျှလောက်အထိ လုပ်ဆောင်မည်နည်း။

"ခင်ဗျားတို့သာ သူ့ကိုအဲ့ဒီအောက်ကနေ ကယ်တင်နိုင်ရင် ကျွန်တော်ဒီနေ့ဖြစ်ရပ်ကို ဘယ်တော့မှမဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ သဘောထားလိုက်မယ်။ ကျွန်တော်ခင်ဗျားတို့ကို အပြစ်မတင်ပါဘူး၊ ခင်ဗျားတို့အားလုံးမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူကစခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကာကွယ်နေရုံပဲ။ တရားရုံးသွားရင်တောင် ကျွန်တော့်မှာ ခိုင်လုံတဲ့အမှုရှိတယ်။" ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"သူက ခက်တဲ့ကောင်ပဲ။"

မဲ့ပြုံးတစ်ချက်က နီခရိုမန်ဆာ ချောင်ယန်၏ပါးစပ်ထောင့်တွင် ပေါ်လာသည်။

မီတာတစ်သောင်းမြေအောက်ဆိုသည့်အရာသည် ရှင်းလင်းစွာ အင်အားပြသမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် သူမှလွဲ၍ မည်သူမျှ လင်လုံကိုမကယ်တင်နိုင်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

"လီကျွင်း၊ မင်းလုပ်နိုင်လား?"

ကျောက်ကျန့်ကော်၏မျက်နှာသည် မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် ယန်ကျန့်ကိုမှားသည်ဟု အပြစ်မတင်နိုင်ဘဲ လီကျွင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မီတာတစ်သောင်းမရောက်နိုင်ဘူး၊ အများဆုံးရှစ်ထောင်ပဲ" ဟု လီကျွင်းက ပွင့်လင်းစွာဆိုသည်။

ယန်ကျန့်သည် စကားတစ်ခွန်းမဆိုဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ယခင်က လီကျွင်း၏တစ္ဆေနယ်ပယ်ရှိ ကန့်သတ်ချက်ကို အကဲဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေနယ်ပယ်တစ်လွှာတည်းသည် လီကျွင်းကိုမခံနိုင်သော်လည်း နှစ်လွှာသည် သူ့ကိုချေမွနိုင်သည်။ ပြီးတော့ သူသည် သူရောက်နိုင်သည့်အစွန်းဆုံးအကွာအဝေးသို့ တစ်စုံတစ်ခုကိုပို့ရန် နှစ်လွှာကိုအသုံးပြုခဲ့သည်။ လီကျွင်းသည် လုံးဝမလုပ်နိုင်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် အခုလေးတင် ဆုတ်ခွာရန် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ခံရမည်မဟုတ်ပေ။

ဤသည်ကိုကြားရသောအခါ ကျောက်ကျန့်ကော်သည် ပို၍ပင်အကြံအိုက်သွားသည်။

မီတာနှစ်ထောင်၏အကွာအဝေး၊ သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ဦးကို မည်သို့ပြန်လည်ရယူနိုင်မည်နည်း။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းပြန်မစဉ်းစားဘဲ ငါ့ကိုမျက်နှာသာပေးတဲ့အနေနဲ့ လူကိုလွှတ်ပေးလို့မရဘူးလား?" ကျောက်ကျန့်ကော်သည် ယန်ကျန့်နှင့် ဆက်လက်ညှိနှိုင်းရပြီး ဆွေးနွေးမှုဖြင့် ပြဿနာကိုဖြေရှင်းရန် မျှော်လင့်နေသည်။

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်၊ "ရတယ်၊ ကျွန်တော်က ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိတဲ့သူမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်အတွက် ကျွန်တော်သူ့ကိုလွှတ်ပေးမယ်။ အဲ့ဒါ တရားမျှတတဲ့ဈေးနှုန်းပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

သူသည် အလွန်လွယ်ကူစွာ သဘောတူလိုက်သည်။

ဒီလှုပ်ရှားမှုက ဘာလို့ဒီလောက်အကျွမ်းတဝင်ရှိနေရတာလဲ?

ကျောက်ကျန့်ကော်သည် တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီး ယန်ကျန့်သည် ယခင်က ဟွမ်ကန်ရွာအပြင်ဘက်တွင် တားချန်မြို့၏ပထမဆုံးနိုင်ငံတကာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ ဖုန်းချွမ်းကို သန်းပေါင်းများစွာဖြင့် ရောင်းချရန် အလားတူနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ဒီကောင်က သူ့အသင်းဖော်တွေကို ရောင်းစားရတာ စွဲနေရမယ်။

"ကျွန်တော့်မှာ အဲ့ဒီပစ္စည်းအတွက် အခွင့်အာဏာမရှိဘူး၊ အဲ့ဒါက လျှောက်လွှာတင်ဖို့လိုအပ်တယ်၊ ပြီးတော့ လုံလောက်တဲ့အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အတည်ပြုမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့အခြေအနေတွေကို ပြောင်းလိုက်ကြရအောင်လား? ကျွန်တော်ခင်ဗျားရဲ့ရွှေခွဲတမ်းကို တိုးပေးနိုင်တယ်၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ

တစ်ယောက်အတွက် ပုံမှန်ခွဲတမ်းက ကီလိုဂရမ်တစ်ရာ၊ ကျွန်တော်ခင်ဗျားရဲ့ခွဲတမ်းကို ကီလိုဂရမ်ငါးရာအထိ တိုးပေးမယ်" ဟု ကျောက်ကျန့်ကော်က ဆိုသည်။

ရွှေခွဲတမ်းတိုးပေးခြင်းအကြောင်းပြောခြင်းသည် အခြေခံအားဖြင့် လူတစ်ဦး၏လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပိုက်ဆံဖြင့်ဝယ်ခြင်းဖြစ်သည်။

အပိုကီလိုဂရမ်လေးရာရွှေသည် လူလွတ်မြောက်ရေးအတွက် ဈေးနှုန်းဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ တစ်ကြိမ်တည်းသဘောတူညီချက်မဟုတ်ဘဲ ရေရှည်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်၊ "အဲ့ဒါက တော်တော်ကောင်းပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့လိုနေသေးတယ်။"

ဘေးကင်းလုံခြုံသောအိမ်ဆောက်လုပ်ပြီးနောက် သူသည် ရွှေအတွက် သိသာသောလိုအပ်ချက်မရှိတော့ဘဲ ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာတွင် လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းရှယ်ယာဖြင့် သူသည် ခဏတာအတွက် ပိုက်ဆံအတွက်မစိုးရိမ်ဘဲ နေနိုင်သည်။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ခင်ဗျားတစ်ခုခုစဉ်းစားပေးလို့ရမလား?" အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့သောကြောင့် ကျောက်ကျန့်ကော်သည် ဝမ်ရှောင်မင်ထံသို့ အကူအညီတောင်းရန် လှည့်လိုက်သည်။

ယခုအခါ ယန်ကျန့်သည် သူ၏ဩဇာအာဏာကိုတည်ဆောက်ပြီး တစ်စုံတစ်ဦးကိုသင်ခန်းစာပေးပြီးဖြစ်သောကြောင့် နောက်ဆုံးအပြုအမူသာ ကျန်တော့သည်။

သူတို့သာ မှန်ကန်သောဈေးနှုန်းပေးပါက ယန်ကျန့်သည် လူကိုလွှတ်ပေးရန် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ သို့သော် သူတို့သာ ဤအခွင့်အရေးကိုလွဲချော်ပြီး ကတ်များကိုမထုတ်နိုင်ပါက လင်လုံသည် အမှန်တကယ်ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ရှောင်မင်သည် တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီး ဆိုသည်၊ "ကျွန်တော်ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်အတွင်းမှာ ကတိတွေအများကြီးပေးခဲ့ပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ အခုလောလောဆယ်တန်ဖိုးရှိတဲ့ဘာမှမရှိဘူး။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်အတွက်တော့ ကျွန်တော်အရင်ကတစ်တိုင်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ဖူးတယ်။ ကျွန်တော်သာနောက်တစ်တိုင်ကို လူရွေးဖို့သုံးရမယ်ဆိုရင် အကြွေးနဲ့ပဲဖြစ်ရလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒါကိုခင်ဗျားသဘောတူလား၊ ယန်ကျန့်?"

အကြွေးနဲ့?

သူတကယ်ပဲ အဲ့လိုပြောရဲတယ်။

"ခင်ဗျားအဲ့ဒီအကြွေးကို ဘယ်တော့ဆပ်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်လုံးဝမသိဘူး၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်သေတဲ့အထိစောင့်ပြီး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ကျွန်တော့်သင်္ချိုင်းကိုအလှဆင်ဖို့ သုံးချင်နေတာနေမှာ" ဟု ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"နှစ်လ" ဟု ဝမ်ရှောင်မင်က ဆိုသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်၊ "ဒီလိုဆိုရင်တော့ လင်လုံကို အပြင်မှာနှစ်လလောက် ခုန်ပေါက်နေခိုင်းလိုက်ပါ။"

သူ၏ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းသည်- ဝမ်ရှောင်မင်သာ နှစ်လအကြာတွင် ပျက်ကွက်ပါက လင်လုံသည် မြှုပ်နှံခံရရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်အဲ့ဒီကောင်ကို ဘယ်တော့မှပြန်မမြင်ချင်တော့ဘူး။ အနာဂတ်မှာ သူတားချန်မြို့နဲ့ဝေးဝေးမှာနေဖို့ သေချာလုပ်ပေးပါ။ သူသာတစ်လှမ်းဝင်ရဲဝင်ကြည့်၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်သူ့ကိုတွေ့မိရင်၊ ဘယ်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မတိုင်ခင် ကျွန်တော်သူ့ကိုရှင်းပစ်မယ်။"

"ကျောက်ကျန့်ကော်၊ ခင်ဗျားသူ့အတွက်အာမခံပါ။"

ဆွေးနွေးမှုမရှိ၊ အတင်းအကျပ်အစီအစဉ်ချခြင်းသာ။

"ကောင်းပြီ" ဟု ကျောက်ကျန့်ကော်က သူ၏မျက်နှာသည် ညှိုးငယ်စွာဖြင့် သဘောတူလိုက်သည်။

အနာဂတ်တွင် လင်လုံနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ခုခုဖြစ်ပွားပါက သူ၊ အာမခံသူသည်လည်း ယန်ကျန့်၏တုံ့ပြန်မှုကို ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ယန်ကျန့်က ထို့နောက်ဆိုသည်၊ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်သိချင်တယ်၊ လင်လုံရဲ့တန်ဖိုးက အဲ့လောက်မြင့်လား? သူက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ကာကွယ်မှုကို ထိုက်တန်ရဲ့လား? ကျွန်တော်သာဒုက္ခရောက်နေရင် ဌာနချုပ်က ကျွန်တော့်ကို အဲ့လိုပဲကယ်တင်မလားလို့ ကျွန်တော်တွေးမိတယ်။"

"မဟုတ်ဘူး၊ မင်းမှားနေတယ်၊ ငါလင်လုံကိုကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာမဟုတ်ဘူး။"

ဝမ်ရှောင်မင်က ဆိုသည်၊ "သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်နဲ့ မညီမျှဘူး။ ငါဒီအခြေအနေကိုသဘောတူရတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအကြောင်းရင်းက ကုန်သွယ်ဖက်က မင်းဖြစ်နေလို့ပဲ။ မင်းရဲ့စွမ်းရည်တွေနဲ့၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ထပ်ပေါင်းလိုက်ရင်၊ မင်းက အတန်း-A နဲ့အောက်ကသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အများစုကို တစ်ယောက်တည်းဖြေရှင်းနိုင်သင့်တယ်။ မင်းမကုန်သွယ်ရင်တောင် အနာဂတ်မှာ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ခွဲတမ်းအတွက်တောင်းဆိုမှုတွေက အတည်ပြုခံရမှာပဲ။"

"တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ရဲ့တန်ဖိုးက အလွန်ကြီးမားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ဘယ်သူ့လက်ထဲမှာရှိလဲဆိုတာပေါ်မှာလည်း မူတည်တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကာကွယ်ဖို့ပဲသုံးတာက ဖြုန်းတီးရာကျတယ်။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့အခါမှာမှ သူ့ရဲ့တကယ့်တန်ဖိုးကို သိရှိနားလည်နိုင်တာ။"

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့မေးခွန်းအတွက်တော့၊ နောက်ပိုင်းမှာမင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီးတစ်ခုခုဖြစ်လာရင်၊ မင်းမသေသရွေ့၊ ဌာနချုပ်က မင်းကိုကယ်တင်ဖို့လူတိုင်းကိုစေလွှတ်လိမ့်မယ်၊ လူတချို့ကိုစတေးရရင်တောင်၊ အဲ့ဒါကတန်တယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင်ထံမှ ဤသည်ကိုကြားရသောအခါ အခြားလူတိုင်းက ယန်ကျန့်ကို အံ့ဩမှုနှင့်သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူ၏တန်ဖိုးက ဤမျှမြင့်နေပြီလား? အန္တရာယ်ရှိလျှင် သူတို့သည် ယန်ကျန့်ကိုကယ်တင်ရန် အခြားသူများကိုစတေးမည်၊ ပြီးတော့ သူသည် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ခွဲတမ်းအတွက် လျှောက်ထားရန်လည်း အရည်အချင်းပြည့်မီသည်၊ သူ၏ရွှေခွဲတမ်းကို အလွယ်တကူတိုးမြှင့်နိုင်ပြီး၊ အားလုံးသည် ဒုတိယဝန်ကြီးတစ်ဦးရှေ့တွင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လင်လုံနှင့်အခြေအနေကိုကိုင်တွယ်စဉ် လီကျွင်းသည် အခြေအနေကိုမပိုဆိုးစေရန် လူများကိုကယ်တင်ရန်သာဝံ့ပြီး ယန်ကျန့်နှင့်တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းကို ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

လက္ခဏာအားလုံးက ညွှန်ပြနေသည်မှာ ယန်ကျန့်၏လုပ်ဆောင်မှုအစီရင်ခံစာများ မည်သို့ချဲ့ကားသည်ဖြစ်စေ၊ ဌာနချုပ်ရှိသူ၏အဆင့်အတန်းသည် ဝမ်ရှောင်မင်နောက်တွင် ဒုတိယသာဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

All Chapters