ကျောက်လိန်၏ အတွေ့အကြုံ

ကျောက်လိန်နှင့် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသလော။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင်ရပ်ကာ သူ့ကိုစကားပြောနေသော ကျောက်လိန်ကိုကြည့်ရင်း၊ တူညီသောအတန်းထဲတွင်ရှိခဲ့ပြီး ကျန်းဝေ၏အုပ်စုနှင့် သုံးနှစ်ကြာ ပေါင်းသင်းခဲ့သော ယန်ကျန့်သည် ထူးဆန်းသော မရင်းနှီးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤမရင်းနှီးမှုသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်ပေ၊ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ဟူသော ခံစားချက်တစ်ခုမျှသာ။

ယန်ကျန့်သည် ကျောက်လိန်ကို စေ့စေ့စပ်စပ်စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

"ဝမ်ရှန်းရှန်းနဲ့ သူ့မိသားစုက ဘေးကင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အခြေအနေမကောင်းဘူး။ ကျန်းဝေကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ၊ တစ်နေကုန်အိမ်မှာ ဂိမ်းဆော့ပြီး တိုက်ရိုက်လွှင့်နေတယ်။ မင်းသူတို့ကိုရှာနေတာလား? ငါတို့အားလုံးစုကြရအောင်လား? စွန်းရန်နဲ့ လီယူချီတို့ ပြန်မရောက်သေးပေမဲ့၊ ပြီးတော့ ဦးလေးကြီးနဲ့ မြောင်ရှောင်ရှန်းတို့လည်း မရှိကြပေမဲ့၊ ဒါကို အတန်းပြန်လည်ဆုံဆည်းပွဲငယ်လေးတစ်ခုလို့တော့ သတ်မှတ်လို့ရနိုင်ပါတယ်..." ဟု ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား။" ယခင်က အတော်လေးတည်ငြိမ်နေခဲ့သော ကျောက်လိန်သည် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သူ၏လက်ကို ကားခေါင်းဖုံးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ကားခေါင်းဖုံးသည် ချက်ချင်းပင် အတွင်းသို့ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ယာဉ်အတွင်းမှ အချက်ပေးသံအမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာကာ လေအိတ်များ ပွင့်ထွက်လာသည်။

"ဘာလို့၊ ဘာလို့ မင်းက သူတို့မိသားစုကိုကယ်တင်ပြီး ငါတို့မိသားစုကိုတော့ မကယ်တင်ခဲ့တာလဲ? ဝမ်ရှန်းရှန်းနဲ့ ကျန်းဝေတို့မိသားစုရဲ့အသက်က ရှင်သန်ထိုက်ပြီး ငါ့မိသားစုရဲ့အသက်က မထိုက်တန်ဘူးလား?" ကျောက်လိန်သည် ဒေါမာန်ထနေသော သားရိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ထိုထူးဆန်းသောခံစားချက်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ။ ကျောက်လိန်ထံမှ ဤသို့စွပ်စွဲချက်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျောက်လိန်၊ မင်းအပေါ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အရာတချို့အတွက် ငါဝမ်းနည်းပြီး စာနာမိရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်။ ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှာ မင်းမိသားစုဝင်အများအပြား သေဆုံးသွားနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါလိုချင်ခဲ့တဲ့အဆုံးသတ်လည်း မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါက အဓိကသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ၊ ဘယ်သူမှ ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး၊ ငါက လူအများကြီးကိုပဲ ဂရုစိုက်နိုင်တယ်၊ ဝမ်းနည်းကြေကွဲစရာတွေကတော့ အမြဲတမ်းရှိနေမှာပဲ။"

ကျောက်လိန်က ဆိုသည်၊ "ဒါဆို ငါ့မိသားစုထဲမှာ သေဖို့ကျန်နေတာ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲလား?"

"မင်းအခု စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတည်ငြိမ်မှုမရှိဘူး၊ စိတ်ငြိမ်အောင်ထားပြီးမှ ငါတို့စကားပြောကြမယ်" ဟု ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"ငါစိတ်ငြိမ်ဖို့မလိုဘူး၊ ငါရှင်းပြချက်တစ်ခုလိုတယ်" ဟု ကျောက်လိန်က နိမ့်ကျစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ "ငါမင်းကို ရှင်းပြချက်မပေးနိုင်ဘူး၊ မင်းအခုလိုအပ်နေတာက ငါ့ကိုအပြစ်တင်ဖို့ တမင်တကာရှာဖွေနေတာမဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်အေးအေးထားဖို့၊ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးရဲ့အခြေမြစ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းစဉ်းစားဖို့ပဲ၊ ဒါမှမင်းနားလည်နိုင်မှာ၊ မှားတဲ့သူက ငါမဟုတ်ဘူး။"

"မင်းက တားချန်မြို့ရဲ့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူပဲ၊ မင်းမှာ ဒီနေရာက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းဖို့တာဝန်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းအဲ့လိုမလုပ်ခဲ့ဘူး" ဟု ကျောက်လိန်က ဆိုသည်။

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်၊ "ဘယ်သူမှ အရာအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး၊ နိုင်ငံတကာတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်အုပ်ချုပ်တဲ့ ဘယ်မြို့မှာမဆို ဝမ်းနည်းကြေကွဲစရာတွေ ဖြစ်ပျက်တတ်တယ်။ ငါတို့အားလုံး အမှတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းကနေ အသက်ရှင်လျက်ထွက်လာခဲ့ကြတယ်၊ ငါတို့ဒီရက်စက်တဲ့အမှန်တရားကို လက်ခံတတ်ဖို့ သင်ယူသင့်တယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းရဲ့လက်ရှိအခြေအနေက အရမ်းမှားနေတယ်လို့ ငါခံစားရတယ်၊ မင်းရဲ့စိတ်ခံစားချက်တွေက အရမ်းပြင်းထန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ပုံစံနဲ့ တကယ်မတူဘူး၊ အဲ့ဒီအစား မင်းက..."

"တစ္ဆေတစ်ကောင်လိုပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား" ဟု ကျောက်လိန်က သူ၏စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ဒေါသမှ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သောရယ်မောဟန်ပါသည့် လျစ်လျူရှုသောအပြုံးသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်၊ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းလိုပဲ၊ ငါလည်း တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။"

"စဉ်းစားကြည့်ရင် ရယ်စရာပဲ၊ ငါက မြို့တစ်မြို့လုံးကို တစ္ဆေတွေရှာဖွေခဲ့တာ ဘာမှမတွေ့ခဲ့ဘူး။ ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားတုန်းက မင်းအကူအညီတောင်းဖို့ မင်းအိမ်ကို တမင်တကာပြေးသွားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအစား မင်းနဲ့တစ်ပုံစံတည်းတူတဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့တွေ့ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒါမင်းမဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား? တစ်ယောက်ယောက်က အဲ့ဒီမှာထိုင်နေပြီး သတင်းစာဖတ်နေတာ၊ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ..."

ဤသည်ကိုကြားရသောအခါ ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများ ပြင်းထန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

အဲ့ဒီအရာ?

သူသည် ထိုအရာကို အတန်ကြာရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ၊ ၎င်းသည် သူ၏အိမ်အိုကြီးထဲတွင် ရှိနေသေးပြီး ကျောက်လိန်က မထင်မှတ်ဘဲ တွေ့ဆုံခဲ့မည်ဟု သူမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

"မင်းဘယ်လိုအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာလဲ?" ဟု ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်၊ "အဲ့ဒီအရာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။"

"မင်းဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု ကျောက်လိန်က ပြန်ဖြေသည်၊ သူ၏အပြုံးတွင် ထူးဆန်းသောအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

သူ့ကိုဤသို့မြင်လိုက်ရခြင်းက ယန်ကျန့်ကို ချက်ချင်းပင် ချမ်းစိမ့်သွားစေသည်၊ ဗီဇအသိတစ်ခုက သူ့ကို ကျောက်လိန်၏ဤအခြေအနေသည် သာမန်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများနှင့်မတူဘဲ အလွန်ထူးဆန်းပြီး အန္တရာယ်များကြောင်း ပြောပြနေသည်။

"မင်းလွှမ်းမိုးခံထားရတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းကတစ္ဆေလား... တကယ့်ကျောက်လိန်က သေဆုံးသွားပြီ။" သူ၏အကြည့်သည် တင်းမာသွားပြီး သူ့ကိုစေ့စေ့စိုက်ကြည့်နေသည်၊ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် မငြိမ်မသက်စွာ အလိုအလျောက် ပွင့်လာသည်။

သူ၏အိမ်ရှိတစ္ဆေနှင့် တစ်ကြိမ်သာတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော်လည်း လျိုရှောင်ယွီ ၏သတိပေးမှုအပြီးတွင် ထိုတစ္ဆေသည် လူတစ်ဦး၏မသိရှိဘဲ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိပုံရကြောင်း သူသိခဲ့သည်။

ထို့အပြင် တစ္ဆေလက်ကကိုင်ဆောင်ထားသော အနီရောင်သတင်းစာသည် လူတစ်ဦး၏မျက်နှာကို ပုံနှိပ်နိုင်ပုံရသည်။ တစ်စုံတစ်ဦး၏မျက်နှာကို အတုခိုးပြီးနောက် ဘာဖြစ်သွားသည်ကိုမူ သူမသိခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူနောက်ဆုံးအကြိမ်တိုက်ခိုက်ခံရစဉ်က သူသည် ထိုတစ္ဆေ၏လက်မှ လွတ်မြောက်ကာ အောင်မြင်စွာထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။

"ငါမင်းအကြောင်းအရာအားလုံးကို သိတယ်၊ ပြီးတော့ အခုမင်းနဲ့ငါကြားမှာ ကွာဟချက်တစ်ခုရှိနေသေးပေမဲ့ ငါ့ကွယ်လွန်သွားတဲ့မိသားစုအတွက် တရားမျှတမှုကိုတောင်းဆိုဖို့ ငါမင်းဆီလာခဲ့မယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့က အတန်းဖော်တွေမဟုတ်တော့ဘူး။"

ကျောက်လိန်သည် ဆိုးယုတ်သောအပြုံးဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ နောက်သို့ဆုတ်သွားပြီး သူထွက်ခွာတော့မည့်ဟန် လုပ်သည်။

"မင်းဒီလိုပြောပြီးမှတော့ ငါဒီနေ့မင်းကို ဒီမှာထားရတော့မယ်၊ ငါမင်းကို ဒီအတိုင်းလျစ်လျူရှုလို့မဖြစ်ဘူး" ဟု ယန်ကျန့်က ကျောက်လိန်၏ထူးခြားသောအခြေအနေ သို့မဟုတ် သူ့အပေါ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုများကိုမဆို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆိုသည်။

သူသာ သူ၏အိမ်၌နေနေသောတစ္ဆေနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုရှိခဲ့ပါက ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိရမည်သာ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဦးစွာလူကိုထိန်းချုပ်ပြီးမှ ဖြည်းညင်းစွာစုံစမ်းစစ်ဆေးသင့်သည်ဟု ခံစားမိသည်၊ အားလုံးမအောင်မြင်ပါက သူသည် ကျောက်လိန်ကို ဝမ်ရှောင်မင်ထံသို့ပို့ပြီး အဖြေများကိုရှာဖွေစေနိုင်သည်။

ချက်ချင်းပင် အနီရောင်အလင်းတစ်ချက် ယန်ကျန့်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျောက်လိန်ယခုလေးတင်ရှိနေခဲ့သောနေရာတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကိုတိုက်ရိုက်ဖမ်းဆီးရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျောက်လိန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အနီရောင်စက္ကူတစ်ရွက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်ကျလာသည်။

သွေးများသည် အနီရောင်စက္ကူမှတစ်ဆင့် စိမ့်ထွက်နေပြီး မျက်နှာတစ်ခု၏ပုံရိပ်သည် ၎င်းအပေါ်တွင် ရှင်းလင်းစွာပေါ်ထွက်လာသည်။

စက္ကူပေါ်မှမျက်နှာမှာ... ကျောက်လိန်၏မျက်နှာ။

"သူတကယ်ပဲ မတော်တဆမှုဖြစ်ခဲ့တာပဲ" ယန်ကျန့်၏အမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ အနီရောင်စက္ကူပေါ်မှ မျက်နှာပုံရိပ်ကိုကြည့်ရင်း သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းသောနိမိတ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဤအနီရောင်စက္ကူသည် ထူးဆန်းပြီး တစ်ချိန်က တစ္ဆေတစ်ကောင်က ကိုင်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။ မှတ်ဉာဏ်များ အလိုအလျောက်ပြောင်းလဲခံရသည့်အခြေအနေအောက်တွင် ကျောက်လိန်သည် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်၍မရတော့ပေ။ ထိုအစား ၎င်းသည် ပြောင်းပြန်ဖြစ်နိုင်သည်—သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရနိုင်သည်။

ဤသို့သောထိန်းချုပ်မှုမျိုးကို သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိပြုမိမည်မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူမျှ သူတို့၏မှတ်ဉာဏ်များတွင် ပြဿနာတစ်ခုခုရှိနိုင်သည်ကို အတိအကျမသိသောကြောင့်တည်း။

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အရပ်ရှည်ရှည် ခေါင်းပြတ်အရိပ်တစ်ခု သူ၏အတွင်းမှထွက်ပေါ်လာပြီး ဦးစွာစက္ကူကို ကောက်ယူရန်ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူလှုပ်ရှားရန်မတိုင်မီ အေးစက်သောလေပြင်းတစ်ချက် သူ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် တိုက်ခတ်လာသည်။

အနီရောင်စက္ကူများသည် ကောင်းကင်၌ ကခုန်နေပြီး ဖုန်မှုန့်များကို လှည်းကျင်းတိုက်ခတ်သွားသည်။

လမ်းတစ်ခုလုံးသည် လူသူကင်းမဲ့ပြီး စွန့်ပစ်ထားသောနေရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"တစ္ဆေနယ်ပယ်?" ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ထိုအနီရောင်စက္ကူများ လေထဲတွင်လည်ပတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး တစ်ခုစီတွင် မျက်နှာတစ်ခုစီပါဝင်နေသည်—အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ ကလေးများနှင့် ကျောက်လိန်၏မျက်နှာ... ဤမျက်နှာများသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ တည်ငြိမ်ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းအမူအရာများကို ပြသနေပြီး ထူးဆန်းပြီးကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာဖုံးများစုစည်းမှုတစ်ခုနှင့်တူနေသည်။

ပြီးတော့ လမ်းအဆုံးမှာ။

ပန်းခြံထဲတွင်တွေ့ရနိုင်သည့် ခုံတန်းရှည်တစ်ခုရှိနေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းအပေါ်တွင်ထိုင်နေပြီး သူတို့၏ခြေထောက်များကိုသာ မြင်နိုင်သည်။ ကျန်လူတစ်ကိုယ်လုံးမှာမူ ထိုနေရာတွင်ထိုင်ကာ သတင်းစာဖတ်နေသောကြောင့် ဖုံးကွယ်နေသည်။

သူသည် လှုပ်ရှားမှုမရှိ အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့ တောင့်တင်းနေသည်။