ပဟေဠိအပိုင်းအစများကို ရှာဖွေခြင်း

"ငတ်မွတ်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်ကြီးပြီးသွားတာတောင် ဒီအကောင်က တကယ်ပျောက်မသွားခဲ့ပါလား..."

လမ်းအဆုံးက ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့လူကို ယန်ကျန့် လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း သူ့မျက်နှာထားက အနည်းငယ် တည်ကြည်သွားတယ်။

တားချန်မြို့က ငတ်မွတ်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်ကြီးပြီးတဲ့နောက်၊ ဒေသတွင်းက သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တွေ အားလုံးနီးပါးကို အဲ့ဒီ ငတ်မွတ်တစ္ဆေကပဲ ရှင်းလင်းသွားခဲ့တာ။

အဲ့ဒီအကောင်က တခြားတစ္ဆေတွေကို ဖမ်းဆီးစားသုံးပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ ကြီးထွားဖို့လိုတယ်လေ။ ဒါကြောင့် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေရော၊ တခြား သဘာဝလွန်သတ္တဝါတွေပါ ဒီငတ်မွတ်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိဘူး။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူက သူ့အိမ်ကနေ ကသုတ်ကရက် ထွက်ပြေးခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် အဲ့ဒီတစ္ဆေလိုအရာက အိမ်မှာ ကျန်နေခဲ့သေးတယ်။

ယန်ကျန့်က အိမ်ကိုပြန်ပြီး မကြည့်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့မှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူက တဖြည်းဖြည်း ပြန်နိုးထလာနေတဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖိနှိပ်ဖို့အတွက် တစ္ဆေလက်နဲ့ အဲ့ဒီထဲက အနီရောင်စက္ကူကို လိုအပ်နေခဲ့လို့ပဲ။

ဒီအကြောင်းကို သူတဖြည်းဖြည်း မေ့စပြုလာခဲ့ပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ သူ့အလိုလိုပဲ သူ့ရှေ့မှောက်ကို ရောက်လာခဲ့တယ်။

"ဒီကောင့်ကို ဒီနေရာမှာပဲ ငါအကျဉ်းချရမယ်။" ယန်ကျန့် သူ့စိတ်ကို ချက်ချင်း ဒုံးဒုံးချလိုက်တယ်။

သူက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဖြစ်ခါစကလို အားနည်းတဲ့သူတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး။ အခုဆိုရင် ကြောက်စရာကောင်းပြီး ဘယ်လိုမှဖြေရှင်းလို့မရတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့တစ္ဆေမျိုးနဲ့မကြုံသရွေ့တော့ ဒီအကောင်ကို သူအကျဉ်းချနိုင်လောက်တဲ့အခြေအနေရှိနေပြီ။

ဘာမှတုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူက တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်ချလိုက်တယ်။

တစ္ဆေမျက်လုံးက အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခဏမှာတော့ သူလန့်သွားသည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး အနီရောင်စက္ကူတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့အမြင်အာရုံကို ကာကွယ်ထားသလို၊ တစ္ဆေနယ်ပယ် ဖွင့်လှစ်ခြင်းကိုလည်း တားဆီးနေသည်။

"ဒီအကောင်က တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖိနှိပ်ဖို့အတွက်ပဲ မွေးဖွားလာတာများလား။" ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း အတိတ်ကအတွေ့အကြုံတွေကို ပြန်စဉ်းစားပြီး တစ္ဆေမျက်လုံးသုံးဖို့ အကြံကို ချက်ချင်းပဲ လက်လျှော့လိုက်သည်။

ပြီးတော့ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု သူ့ကိုယ်ထဲကနေ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ဒီအရိပ်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ကိုယူပြီး ယန်ကျန့်ရဲ့ကိုယ်နဲ့ ထပ်တူကျသွားကာ သူ့ကို လုံးဝဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အခုဆိုရင် ယန်ကျန့်ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာက လုံးဝ တစ္ဆေအရိပ်အဖြစ် ပြောင်းသွားပြီ။ သူ့လည်ပင်းပေါ်က ခေါင်းတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။

ကြည့်လိုက်ရင် လူခေါင်းတစ်လုံးတပ်ထားတဲ့ အရိပ်တစ်ခုလိုပဲ။ ခေါင်းက သေမနေဘူး၊ လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေတုန်း၊ မျက်လုံးတွေက ရှေ့ကိုစူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ကြည့်တဲ့သူကို ကျောချမ်းသွားစေတယ်။ ဒီထူးဆန်းပြီး အချိတ်အဆက်မရှိတဲ့ ပေါင်းစပ်မှုက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်။

ယန်ကျန့်သာ သတိမလစ်သွားခဲ့ရင် သူကိုယ်တိုင်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်နေလောက်ပြီ။

တစ္ဆေအရိပ်က သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖုံးလွှမ်းပြီး ပုံမှန်အသားအရေကို အစားထိုးလိုက်တယ်။ ခေါင်းအောက်ပိုင်းအားလုံးက လုံးဝ တစ္ဆေအဖြစ် ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ။

ဒါ့အပြင် တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ ပြန်လည်နိုးထလာမှုက ပတ်ဝန်းကျင်က အရာဝတ္ထုတွေကိုပါ စတင်ထိခိုက်လာတယ်။

ယန်ကျန့်ရဲ့ ခြေထောက်အောက်မှာ မှင်လိုမည်းမှောင်နေတဲ့ အမှောင်ထုတစ်ခုက ပတ်ပတ်လည်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံ့နှံ့လာတယ်။ လမ်းတစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုမယ့် အမှောင်ထုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ခဲသွားတော့မလိုပဲ။

ရက်အနည်းငယ် အနားယူပြီး နာလန်ထူပြီးတဲ့နောက် သူအလုပ်များနေခဲ့တယ်။ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက နောက်တစ်ဆင့်တိုးတက်လာခဲ့ပြီး တစ္ဆေမျက်လုံးမရှိရင်တောင် သူအားနည်းသွားမှာမဟုတ်ဘူး။

ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်က ပျက်စီးသွားခဲ့တာကြောင့် ယန်ကျန့်က ဒီစွမ်းအားကို ယာယီသုံးနိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ပြန်လည်နိုးထလာမှုကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘဲ အမျိုးမျိုးသော စမ်းသပ်မှုတွေကို လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ လမ်းအဆုံးမှာ သတင်းစာထိုင်ဖတ်နေတဲ့ အကောင်ကတော့ ဒီအတိုင်းငြိမ်ခံနေမယ့်ပုံမပေါ်ဘူး။

ထူးဆန်းတဲ့ လေအေးတစ်ချက် ပတ်ပတ်လည်မှာ တိုက်ခတ်လာလေသည်။

အနီရောင်စက္ကူတွေ လေထဲမှာ ပျံဝဲလာပြီး စက္ကူတစ်ရွက်စီမှာ လူမျက်နှာတစ်ယောက်စီပါနေသည်။ မျက်နှာတိုင်းက စိတ်ပျက်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ကြေကွဲခြင်း အမူအရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒီအမူအရာတွေ အားလုံးရောယှက်နေတာက မြင်ရသူကို ငရဲဘုံရောက်နေသလို ခံစားရစေပြီး အဆိုးမြင်စိတ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေကာ အလင်းရောင် ဒါမှမဟုတ် မျှော်လင့်ချက် တစ်စိုးတစ်စိမှ မရှိတော့သလိုပဲ။

စက္ကူတစ်ရွက်စီရဲ့ ကျောဘက်က မျက်နှာဟာ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတဲ့ အပြစ်မဲ့လူတစ်ယောက်ကို ကိုယ်စားပြုနိုင်ပြီး အဲ့ဒီ စိတ်ပျက်လက်ပျက်အမူအရာတွေက သူတို့မသေခင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရာတွေပဲဖြစ်လိမ့်မယ်။

ယန်ကျန့်က ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ ပစ်မှတ်မဟုတ်သလို၊ ကျောက်လိန်ကလည်း နောက်ဆုံးပစ်မှတ်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဒီတစ္ဆေက မျက်နှာဘယ်လောက်များများ စုဆောင်းထားပြီးပြီလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှမသိနိုင်ဘူး။

မျက်နှာပါတဲ့ အနီရောင်စက္ကူတွေက မြေပြင်ပေါ်ကို ပျံကျလာပြီး မလှုပ်မယှက် ကပ်နေတယ်။ ကျယ်ပြန့်လာတဲ့ တစ္ဆေအရိပ်ပေါ်ကို ပျံတက်လာပြီး လေးလံတဲ့ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုလို ဖိချလိုက်တယ်။ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပဲ ပတ်ဝန်းကျင်က တစ္ဆေအရိပ်က လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ငြိမ်သက်သွားတယ်။

ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသလိုပဲ။

နောက်ထပ် အနီရောင်စက္ကူတွေက ယန်ကျန့်ဆီကို ပျံသန်းလာတယ်။ အထူးသဖြင့် မျက်နှာပါတဲ့ စက္ကူတွေက အခုဆိုရင် ဆိုးယုတ်တဲ့အမူအရာတွေနဲ့ သူ့မျက်နှာဆီကို တည့်တည့်ထိုးဆင်းလာတယ်။

သူတို့က ယန်ကျန့်ရဲ့မျက်နှာကို အနီရောင်စက္ကူပေါ်က မျက်နှာတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ပြီး မျက်နှာအသစ်တစ်ခု ပေးချင်နေပုံပဲ။

မျက်နှာလဲလှယ်တာ အောင်မြင်သွားရင် နောက်ဆက်တွဲ ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မသိရသေးပေမဲ့ ကောင်းတဲ့အရာတော့ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။ ယန်ကျန့်တောင် အဲ့ဒီနေရာမှာတင် မှတ်ဉာဏ်တွေပြောင်းလဲခံရပြီး ဒီတစ္ဆေရဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။

တစ္ဆေတိုင်းရဲ့ စွမ်းရည်က အလွန်ထူးခြားပြီး တချို့ကတော့ မူလကတည်းက ဖြေရှင်းလို့မရနိုင်တဲ့အရာတွေပဲ။

"တစ္ဆေအရိပ်ကို ဒီအနီရောင်စက္ကူက ဖိနှိပ်နိုင်တယ်လား? အစိတ်အပိုင်းသေးသေးလေးတစ်ခုပဲဆိုပေမဲ့ ဒါကတောင် မတွေးဝံ့စရာပဲ။ ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်ရင် သံမှိုတစ်ချောင်းလောက်တော့ မဟုတ်တောင်၊ ဘယ်လောက်ပဲထူးဆန်းတဲ့စွမ်းရည်ဖြစ်နေပါစေ၊ အပြည့်အဝမဖိနှိပ်နိုင်ရင် အသုံးမဝင်ဘူး။ ထိတ်လန့်ဖွယ်အဆင့် မမြင့်သရွေ့၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအကောင် မအောင်မြင်သရွေ့တော့ ငါရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး။" ယန်ကျန့် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ သူက ဘာခံစားချက်မှမရှိဘဲ သူ့လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်တယ်။

"ခွပ်!"

အနက်ရောင်လက်မောင်းက ပြုတ်ထွက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ခန္ဓာက အောက်မှာပေါ်လာတယ်။

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့စွမ်းအားကိုသုံးပြီး တစ္ဆေအရိပ်ကိုယ်ခန္ဓာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်တာ။

ဒါက ငတ်မွတ်တစ္ဆေကို အကျဉ်းချခဲ့တဲ့ သံမှိုဆီကနေ အကြံဉာဏ်ရထားတဲ့ အသုံးပြုနည်းအသစ်တစ်ခုပဲ။

ယန်ကျန့်ရဲ့လက်ထဲက တစ္ဆေအရိပ်လက်မောင်းကို လှံတစ်စင်းလို ပစ်လွှတ်လိုက်တယ်။ ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာက သာမန်လူတွေထက်ပိုတဲ့ ခွန်အားရှိတယ်။ တစ္ဆေအရိပ်လက်မောင်းက သူ့ဆီကိုလာနေတဲ့ မျက်နှာပါ အနီရောင်စက္ကူတော်တော်များများကို ချက်ချင်းထိုးဖောက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်နဲ့ ပျံထွက်သွားတယ်။

တစ္ဆေအရိပ်ဆိုတာက တခြားတစ္ဆေတွေရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း သိမ်းပိုက်နိုင်တာပဲလေ။ ဒါကိုယ်တိုင်က ဖိနှိပ်မှုတစ်မျိုးပဲ။ ဒီဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းကို လက်နက်တစ်ခုလို အသုံးပြုတာက ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငတ်မွတ်တစ္ဆေကို လွယ်လွယ်ကူကူဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ သံမှိုလောက်တော့ မလွယ်ကူပေမဲ့၊ ယန်ကျန့်က ထိတ်လန့်ဖွယ်အဆင့်မမြင့်တဲ့ တစ္ဆေတွေကိုတော့ သူဖိနှိပ်နိုင်မယ်ဆိုတာကို ယုံကြည်မှုရှိတယ်။

သူ့နဖူးပေါ်က တစ္ဆေမျက်လုံးက တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို ချောချောမွေ့မွေ့ မဖွင့်နိုင်ပေမဲ့၊ လမ်းအဆုံးက သတင်းစာဖတ်နေတဲ့လူကိုတော့ သော့ခတ်ထားနိုင်တုန်းပဲ။

ဒီတိုက်ခိုက်မှုက လွဲချော်သွားစရာအကြောင်းမရှိဘူး။

နောက်တစ်ခဏမှာပဲ။

ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှာထိုင်နေတဲ့လူက မြေပေါ်ကို ပြိုကျသွားတယ်။ သူတို့လက်ထဲက အနီရောင်သတင်းစာက ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရပြီး၊ တစ္ဆေအရိပ်လက်မောင်းက လှံတစ်စင်းလို စိုက်ဝင်နေတယ်။

"အောင်မြင်သွားပြီလား?"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲမှာ မသေမချာဖြစ်သွားတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးကို သူပထမဆုံးအကြိမ် သုံးကြည့်တာဖြစ်လို့ပဲ။ သူသာ ကျရှုံးခဲ့ရင်၊ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးချဖို့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားရတော့မှာ။

ဒါပေမဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုအဆင့် အတော်လေးနိမ့်တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ပေါ်မှာ လေ့ကျင့်ရတာက အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပဲ။ အောင်မြင်ခဲ့ရင်၊ အခုကစပြီး သူက မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတွေကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်သွားပြီဆိုတဲ့သဘောပဲ။ အရင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေတုန်းကလို ပုံစံတွေကို အသည်းအသန်ရှာနေစရာမလိုတော့ဘဲ၊ တစ္ဆေတွေရဲ့ အမူအကျင့်ဆိုင်ရာ အားနည်းချက်တွေကို အသုံးချပြီး အကျဉ်းချနိုင်တော့မှာ။

ထိရောက်မှုရှိပုံရတယ်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူသူကင်းမဲ့နေတဲ့လမ်းတွေက ရုတ်တရက် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသလိုပဲ။

လမ်းသွားလမ်းလာတွေက လမ်းပတ်ပတ်လည်မှာ ပြန်ပေါ်လာပြီး၊ ယန်ကျန့်ပတ်ပတ်လည်မှာ လွင့်မျောနေတဲ့ မျက်နှာပုံစံစက္ကူတွေက မြေပေါ်ကိုကျလာပြီး ထူးဆန်းမှုမရှိတော့ဘူး။

ယန်ကျန့်က အဲ့ဒါတွေကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒါတွေက သွေးစွန်းနေတဲ့ လူ့အရေခွံမျက်နှာတွေပဲ။

သက်ရှိလူတွေရဲ့ အရေပြားကနေ အခုမှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ခွာယူထားသလိုပဲ။ မျက်နှာတစ်ခုစီက အကောင်းအတိုင်းပဲ၊ မျက်ခွံတွေတောင်ပါတယ်။ သူတို့မှာသာ ကိုယ်ခန္ဓာတွေရှိနေသေးရင် တကယ့်သက်ရှိလူတွေ ဖြစ်နေလောက်ပြီ။

ဒီအရာတွေကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး၊ ဒါတွေက မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတွေကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ သဘာဝလွန်ထင်ရှားမှုတွေသက်သက်ပဲဆိုတာ သူသိတယ်။

ရင်းမြစ်က တစ်ခုတည်းပဲ။

သူက ရလဒ်ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ဖို့ လျှောက်သွားလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် ချဉ်းကပ်လာတော့ သူ အံ့ဩပြီး ခဏရပ်သွားတယ်။

မြေပေါ်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အဝတ်စုတ်အနည်းငယ်။

စုတ်ပြဲနေပြီဖြစ်တဲ့ လူ့အရေခွံမျက်နှာတစ်ခု။ ကျောက်လိန်ရဲ့မျက်နှာမဟုတ်ဘူး။ အမည်မသိအမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့မျက်နှာ။ အပြစ်မဲ့သားကောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်။

အဲ့ဒါကလွဲပြီး တခြားသားကောင်တွေ မရှိဘူး။

"အတုပဲ။ အရုပ်တစ်ရုပ်လိုမျိုးပဲ။ တကယ့်ကျောက်လိန်က သူအစောပိုင်းက လှုပ်ရှားလိုက်တုန်းက အခွင့်အရေးယူပြီး ထွက်ပြေးသွားလောက်ပြီ။" ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။ "ဒီကောင်က အနီရောင်စက္ကူက ငါ့မျက်လုံးတွေကို ဖိနှိပ်နိုင်တယ်ဆိုတာသိလို့ ငါ့ကိုလာရှာတာလား၊ ဒါကြောင့် ဘာမှမကြောက်တာလား?"

သူ့ကိုယ်ပိုင် တစ္ဆေနယ်ပယ်က ဖိနှိပ်မှုအောက်မှာရှိနေပြီး၊ တစ္ဆေနယ်ပယ်နဲ့ဆင်တူတဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုတော့ တကယ်ပဲ သူ့ရှေ့မှာ မာနထောင်လွှားဖို့ အရင်းအနှီးရှိနေတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က ကျောက်လိန်ကို ပုံမှန်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်လို့မရနိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်တယ်။ ကျောက်လိန်ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေ လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အဲ့ဒီတစ္ဆေကြောင့် သွယ်ဝိုက်တဲ့နည်းနဲ့ ထိန်းချုပ်ခံနေရတယ်လို့ သူယုံကြည်တယ်။ မဟုတ်ရင် သူ့စရိုက်က ဒီလောက်မထင်မှတ်ဖြစ်လောက်အောင်၊ အရင်ကနဲ့လုံးဝပြောင်းလဲသွားမှာမဟုတ်ဘူး။

စုတ်ပြဲနေတဲ့အဝတ်ပုံကို ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး တစ္ဆေအရိပ်လက်မောင်းကို ပြန်ယူလိုက်တော့၊ ယန်ကျန့်က ကျောက်လိန် သူ့သွေးနဲ့ချန်ထားခဲ့တဲ့ စာတိုလေးကိုတွေ့လိုက်တယ်- "ငါတို့ပြန်တွေ့ကြဦးမယ်၊ အခုက အချိန်မဟုတ်သေးဘူး။"

"လျိုရှောင်ယွီ၊ ကျောက်လိန်အတွက် ဖမ်းဝရမ်းထုတ်လိုက်။" ယန်ကျန့်က ဆိုတယ်။

စာကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး၊ သူက ကားဆီကိုပြန်လှည့်၊ ဂြိုဟ်တုတည်နေရာပြဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ပြီး ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိနဲ့ တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်လိုက်တယ်။

လျိုရှောင်ယွီက သူ့ဖုန်းကိုလက်ခံရရှိတော့ အံ့အားသင့်သွားတယ်။

တားချန်မြို့က ဖြစ်ရပ်က ပြီးဆုံးသွားပြီမဟုတ်လား? နောက်ထပ် ဘာဖြစ်ခဲ့သေးလို့လဲ?

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယန်ကျန့်မှာ ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ဖို့ အာဏာရှိတာအမှန်ပဲ။ အခြေအနေတွေပြည့်စုံရင် လူတစ်ယောက်ကို တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးနိုင်တယ်။

"ကျောက်လိန်? သူကဘယ်သူလဲ? ရှင့်ဆီမှာ သူ့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဖိုင်တွေရှိလား၊ သူဘာပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့တာလဲ?" လီယူရှောင်ယွီက အများကြီးမမေးဘဲ အခြေခံအချက်အလက်တချို့ကိုပဲ မေးလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော့်အတန်းဖော်၊ အမှတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့တစ်ယောက်ပါ။ ခင်ဗျားဆီမှာ မှတ်တမ်းရှိသင့်တယ်။ သူကအခု မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကိုခံနေရတယ်လို့ သံသယရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ကိုယ်ပိုင်အတွေးတွေနဲ့ အသိဉာဏ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး၊ ကျွန်တော့်မှတ်ဉာဏ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို အမွေဆက်ခံထားပုံရတယ်။ သူက ကျွန်တော့်အခြေအနေတွေကို ကောင်းကောင်းသိတယ်။ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကတော့ တစ်ကြိမ်ပဲတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးလို့ မရှင်းလင်းသေးဘူး။ ဒါကြောင့် ဒါက မှန်းဆချက်သက်သက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျောက်လိန်က ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်သေချာတယ်။ ဒီအတိုင်းထားလိုက်ရင် ပြဿနာကြီးတွေဖြစ်လာလိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်တယ်။

ဒီစကားကြားတော့ လျိုရှောင်ယွီတစ်ယောက် ကြက်သေသေသွားတယ်။

ငါ့ကိုနောက်နေတာလား။ တကယ်ကြီး ဒီလိုဖြစ်သွားတယ်ဆိုတာလား?

"ကောင်းပြီ၊ ဖမ်းဝရမ်းချက်ချင်းထုတ်ပေးမယ်။" လီယူရှောင်ယွီက သက်သေအထောက်အထားမတောင်းခဲ့ဘူး။

တားချန်မြို့မှာတော့ ယန်ကျန့်ရဲ့စကားလုံးတွေက သက်သေအလုံအလောက်ပဲ။ အကြောင်းပြချက်တွေမလိုဘူး။

"သူ့ကိုတွေ့ရင် ချက်ချင်းအကြောင်းကြားပါ၊ ကျွန်တော်သူ့ကိုရှင်းပေးမယ်။" ယန်ကျန့်က ဆိုတယ်။

ကျောက်လိန်ရဲ့အခြေအနေအရ၊ သူအတန်းဖော်ဖြစ်ခြင်းကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူဒီလိုပြောပေမဲ့၊ တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ မျက်နှာမှတ်သားမှုစနစ်ကနေတစ်ဆင့် ကျောက်လိန်ကိုရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ သူသိပ်ယုံကြည်မှုမရှိခဲ့ဘူး။

မြေပြင်ပေါ်က ဒီမျက်နှာတွေက အကောင်းဆုံးသက်သေပဲ။ သူက တခြားမျက်နှာတစ်ခုကို လုံးဝပြောင်းလဲပြီး နေထိုင်နိုင်တယ်။

ဒီလိုဖမ်းဝရမ်းထုတ်တာက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ကံကောင်းမှုတစ်ခုကို မျှော်လင့်တာပဲ။ ဘာမှမလုပ်ဘဲနေတာထက်တော့ ပိုကောင်းတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူထွက်သွားတော့၊ မြေပြင်ပေါ်က လျင်မြန်စွာပုပ်သိုးပြီး ညှီနံ့ထွက်နေတဲ့ လူ့အရေခွံမျက်နှာတွေကိုကြည့်ရင်း၊ ယန်ကျန့်က အမျိုးသမီးတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ ထုံချန်ကို နားမလည်နိုင်စွာ တွေးမိလိုက်တယ်။

အဲ့ဒီ တစ္ဆေမျက်နှာ။

ကျောက်လိန်ကိုထိန်းချုပ်နေတဲ့တစ္ဆေက တခြားလူတွေရဲ့မျက်နှာတွေကို ဆက်လက်စုဆောင်းနေမယ်ဆိုရင်၊ အဲ့ဒါက ထုံချန်ရဲ့ခေါင်းနောက်က လိင်နှစ်မျိုးလုံးရဲ့လက္ခဏာပါပြီး ထူးဆန်းစွာပြုံးနေတဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာကို ရှာဖွေနေတာများလား?

ဒီအကောင်သာ ထုံချန်ရဲ့မျက်နှာကို ရရှိသွားရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ?

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဒီအကြောင်းကိုစဉ်းစားမိလိုက်တာနဲ့ ယန်ကျန့်ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ ချမ်းစိမ့်မှုတစ်ခု ဝင်ရောက်လာတယ်။

ဒါပေမဲ့ ပြီးတော့ ဒါက ထူးဆန်းတဲ့တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသက်သက်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သူခံစားလိုက်ရတယ်။

ဒါပေမဲ့၊ ဒါက တကယ်ပဲ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသက်သက်လား?

ယန်ကျန့်က အတွေးတွေနဲ့ ကားမောင်းထွက်ခွာသွားတယ်။