နောက်ဆုံးမှာတမ်း

"တစ်ခုခုတော့ လွဲနေသလိုပဲ။"

ယန်ကျန့်သည် ကားလမ်းမပေါ်တွင် ကားမောင်းနေရင်း ကျောက်လိန်နှင့် သူပြောခဲ့သော စကားဝိုင်းကို အဆက်မပြတ် ပြန်လည်တွေးတောနေမိသည်။ အပေါ်ယံကြည့်လျှင် အပြည့်အဝပြတ်စဲပြီး လက်စားချေလိုစိတ်များ ရှိနေပုံရသော်လည်း တကယ့်အဖြစ်မှန်ကကော အဘယ်သို့နည်း။

ကျောက်လိန်သည် သူ့ရှေ့မှောက်သို့ တမင်တကာပေါ်လာပြီး စကားအနည်းငယ်ချန်ထားခဲ့ကာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆက်သွယ်မှုပြုလုပ်ပြီးနောက် သူ့ကိုအမှန်တကယ်ဖြေရှင်းလိုစိတ်မရှိဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူချန်ထားခဲ့သော နောက်ဆုံးစာကြောင်းဖြစ်သည့် "ငါတို့ပြန်တွေ့ကြဦးမယ်၊ အခုကအချိန်မဟုတ်သေးဘူး" ဆိုသည်မှာ မေးခွန်းအချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။

ကျောက်လိန်သာ သူ၏မိသားစုတစ်စုလုံး သေဆုံးရခြင်းမှာ သူကြောင့်ဟု ယုံကြည်ပြီး သူ၏မကျေနပ်ချက်များကို သူ့အပေါ်ပုံချလိုပါက မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရန် လုံးဝမလိုအပ်ပေ။

ထို့အပြင် သူတို့တွေ့ဆုံပြီးနောက် ကျောက်လိန်သည် တစ္ဆေ၏အပြည့်အဝထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရသလားဆိုသည်ကို သူအတိအကျမပြောနိုင်ခဲ့။

သို့မဟုတ် ကျောက်လိန်ကလည်း ၎င်း၏အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီး ထို့ကြောင့်ပင် ထိုတစ္ဆေအတွက် ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်လာခဲ့လေသလော။

"သတင်းအချက်အလက်ထဲမှာ အဓိကနေရာတစ်ခုကို ဖော်ပြထားတယ်၊ အဲ့ဒါက ငါအရင်ကနေခဲ့တဲ့နေရာပဲ။ ကျောက်လိန်ရဲ့ဖြစ်ရပ်က အဲ့ဒီမှာဖြစ်ခဲ့တာ" ဟု ယန်ကျန့်သည် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လျိုရှောင်ယွီကို ထပ်မံဆက်သွယ်လိုက်သည်- "ကျောက်လိန်ရဲ့မိသားစုအခြေအနေကို ထပ်ပြီးစစ်ဆေးပေးပါ။ သူတို့ပျောက်ဆုံးနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်အသက်ရှင်ကျန်သေးလား? ပျောက်ဆုံးနေတယ်ဆိုရင် ဘယ်နှစ်ယောက်ပျောက်နေတာလဲ? တစ်ယောက်ယောက်အသက်ရှင်ကျန်သေးတယ်ဆိုရင် သူတို့ကဘယ်သူတွေလဲ? ငါအတိအကျသတင်းအချက်အလက်လိုတယ်။"

"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် တားချန်မြို့က ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုကို အကောင်အထည်ဖော်နေပြီး ဌာနတော်တော်များများက ယာယီလည်ပတ်လို့မရသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒါကအချိန်နည်းနည်းယူနိုင်တယ်" ဟု လီယူရှောင်ယွီက ဆိုလေသည်။

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်၊ "ရလဒ်တွေရဖို့ပဲ သေချာလုပ်ပေး၊ ပြီးတော့ တတ်နိုင်သလောက်မြန်မြန် အတည်ပြုဖို့ကြိုးစားပါ။"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အမြန်ဆုံး ဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်" ဟု လီယူရှောင်ယွီက အလွန်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တားချန်မြို့ဖြစ်ရပ် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဤအော်ပရေတာ၏သဘောထားသည် များစွာပြောင်းလဲသွားပြီး အထူးသဖြင့် ဖော်ရွေပုံရကာ ယခင်က အနည်းငယ်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းသောလေသံ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဤသည်မှာ အဆင့်အတန်းနှင့်အာဏာရှိခြင်းက မည်မျှကောင်းမွန်သည်ကို ယန်ကျန့်အား သက်ပြင်းမချဘဲမနေနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အမှန်တရားကိုရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သူသည် သူအရင်ကနေထိုင်ခဲ့သော အိမ်ရာဟောင်းသို့ တစ်ဖန်ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

လအနည်းငယ်အကြာက သူအမှတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းတွင် စာသင်နေစဉ်က သူသည် ဤနေရာ၌ တစ်ယောက်တည်း အိမ်ငှားနေခဲ့ပြီး သူ၏မိခင်မှာမူ အမြဲတမ်းမြို့ပြင်တွင် အလုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။

စတင်ခဲ့သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကြောင့် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများ၏ဌာနချုပ်သည် သူ၏မိခင်ကို J မြို့ရှိ နာမည်ကြီးကုမ္ပဏီတစ်ခုတွင် အလုပ်လုပ်ရန် အထူးစီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး သူမကိုထိုနေရာ၌ ထားရှိရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုခဲ့ပုံရသည်။

သူမနှင့် အတန်ကြာဆက်သွယ်မှုမရှိခဲ့သော်လည်း သတင်းမကြားခြင်းသည် သတင်းကောင်းဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးအဆင်ပြေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရကာ ယန်ကျန့် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ပေ။

ဤမမြင်နိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးများသည် ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် တစ်ခါတစ်ရံ အလွန်အသုံးဝင်လှသည်။

နောက်ဆုံးတော့ J မြို့သည် ယခုအခါ နိုင်ငံ၏အလုံခြုံဆုံးနေရာဖြစ်ပြီး နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိပေ။

"ရောက်ပြီ။"

ယန်ကျန့်သည် အိမ်ရာဝင်းအဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ကားအချက်ပေးသံက မြည်ကာ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိကြောင်း အချက်ပြနေသည်။

မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မမြင်ရ။

သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

မှိန်ပျပျလှေကားထစ်များရှိ မီးရောင်များမှာ ပျောက်ဆုံးနေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ စွန့်ပစ်ထားခဲ့သကဲ့သို့ဖြစ်ကာ အောက်မှရင်ပြင်တွင် ဖဲရိုက်ကစားပြီး ကခုန်လေ့ရှိသော သက်ကြီးရွယ်အိုများသည် ယခုအခါ ဘယ်မှာမှမရှိတော့ပေ။

ဤအိမ်ရာဟောင်းသည် အနည်းငယ်ပုံမှန်မဟုတ်ပုံပေါ်သော်လည်း ယန်ကျန့်သည် ပြဿနာရှိသည်မှာ အိမ်ရာဝင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အိမ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

အကျွမ်းတဝင်ရှိမှုဖြင့် သူသည် လူနေအဆောက်အအုံတစ်ခုထဲသို့ဝင်ကာ အပေါ်ထပ်သို့တက်သွားသည်။

သူ၏ယခင်အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ တံခါးသည် ပွင့်နေပြီးဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသာမမှားပါက သူအလျင်စလိုထွက်ခွာသွားပြီး တံခါးကိုမပိတ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သင့်သည်၊ သူခိုးဝင်ခြင်းကြောင့်မဟုတ်ပေ။

သူခိုးများသာဝင်ခဲ့သည်ရှိသော် ဤတစ္ဆေခြောက်သောအိမ်သို့ဝင်ရောက်သူမည်သူမဆို ကံဆိုးပေလိမ့်မည်။

နေရာဟောင်းသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ယန်ကျန့်သည် ရင်းနှီးမှုနှင့် ထူးဆန်းမှုကို တပြိုင်နက်တည်း ခံစားလိုက်ရသည်။ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုပင် အသိအမှတ်မပြုနိုင်လုနီးပါးဖြစ်သွားပြီး ပြောင်းလဲမှုများက အလွန်လျင်မြန်လွန်းလှသည်။

သူဝင်သွားသည်။

၎င်းသည် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော အပြင်အဆင်ပင်၊ အခန်းသည် ယခုအခါ ဖုန်မှုန့်များစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အခြားမည်သည့်အရာမှ မပြောင်းလဲခဲ့။ သူ့ဘေးမှစားပွဲပေါ်တွင်ပင် သူကျောင်းတက်နေစဉ်က ခေါက်ဆွဲခြောက်နှင့် ဝက်အူချောင်းများ ရှိနေဆဲ။

သူသည် တစ္ဆေခြောက်သောအိမ်မှ အလွန်အလျင်စလိုထွက်ခွာခဲ့သောကြောင့် မည်သည့်အရာမှ ယူမသွားခဲ့ဘဲ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှမပါဘဲ အဆုံးတွင် ငွေအနည်းငယ်စုဆောင်းရန် မဖွယ်မရာနည်းလမ်းအချို့ကို အားကိုးခဲ့ရသည်။

ယခုပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုအတွေ့အကြုံများသည် အမှန်ပင် အတော်လေးစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှသည်။

"ဒါဘာတွေလဲ..."

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ဖုန်းမှအလင်းရောင်ကိုသုံး၍ ဧည့်ခန်းကိုထွန်းလင်းလိုက်ရာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် စုတ်ပြဲနေသောစက္ကူပုံတစ်ပုံရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ဤအရာများသည် သူအသုံးပြုပြီးနောက် ချန်ထားခဲ့ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သူသေချာနေသည်။

စက္ကူများသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကြောင့် စုတ်ပြဲနေသော်လည်း အကုန်ပြဲနေတာမဟုတ်ပေ။ စက္ကူစအနည်းငယ်ကို ကျပန်းကောက်ယူပြီး ဆက်စပ်ကြည့်သောအခါ ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ကျောက်လိန်ချန်ထားခဲ့သော စကားလုံးများရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

"ငါ့မှတ်ဉာဏ်မှာ ပြဿနာတွေတက်နေပြီ၊ ငါ့အခြေအနေကလည်း အရမ်းဆိုးနေတယ်။ ငါကိစ္စတချို့ကို ဘောပင်နဲ့သေချာချရေးထားမှဖြစ်မယ်..."

"ယန်ကျန့်ပြောတာမှန်တယ်၊ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ရတာက တကယ့်အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလိုပါပဲ။ ငါအရင်က စပ်စုခဲ့မိတာကို နောင်တရတယ်။ အခုအဲ့ဒီအရာက ငါ့စိတ်ထဲရောက်နေပြီ၊ ငါအရမ်းအရေးကြီးတဲ့မှတ်ဉာဏ်တချို့ကို မေ့မေ့သွားတယ်၊ ငါနဲ့မဆိုင်တဲ့မှတ်ဉာဏ်တချို့ကလည်း တဖြည်းဖြည်းပေါ်လာနေတယ်။"

"တားချန်မြို့မှာ မှောင်နေပြီ။ ငါယန်ကျန့်ဆီက အကူအညီတောင်းဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါသူ့ကိုရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။"

"ဒီအိမ်ထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိတယ်။ မင်းဒီစာကိုဖတ်မိရင် ချက်ချင်းပြေးတော့။ ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံးထွက်သွား။"

"ငါ့နာမည်က ကျောက်လိန်လား? ဒါဆို ရွှီဖန်ဆိုတာကရော ဘယ်သူလဲ? ပြီးတော့ ကျန်းရှကရော? ဘာလို့ငါ့ခေါင်းထဲမှာ လူအများကြီးရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေ ရောက်နေရတာလဲ?"

"တစ္ဆေတိုင်းကို ထိန်းချုပ်လို့မရနိုင်ဘူး။ ငါအဲ့ဒီအကောင်ကိုမထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်။ အဲ့ဒါက ငါ့ကိုလွှမ်းမိုးနေပြီ။ ငါရူးတော့မယ်ထင်တယ်။ မှတ်စုတွေကိုကြည့်၊ မြန်မြန်။ သတိရပါ၊ မင်းမှတ်စုတွေကို ကြည့်ကိုကြည့်ရမယ်။"

"မှတ်စုတွေထဲမှာရေးထားတာတွေကို လုံးဝမယုံနဲ့။ တစ္ဆေတစ်ကောင်က ငါ့ကိုအဲ့ဒါတွေချန်ထားခိုင်းခဲ့တာ။"

"..."

ယန်ကျန့်သည် ကျောက်လိန်ရေးသားခဲ့သော မှတ်စုများကိုကြည့်ရင်း စုတ်ပြဲနေသောစက္ကူစများကိုဆက်စပ်ကာ မပြည့်စုံသောဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို တည်ဆောက်နေခဲ့သည်။

ကျောက်လိန်သည် အကူအညီတောင်းရန် တစ်ယောက်တည်းဤနေရာသို့ရောက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်အိမ်တံခါးပွင့်နေသည်ကိုမြင်၍ စပ်စုစိတ်ဖြင့်ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

ထို့နောက် သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်၏တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် သူ၏စိတ်ထဲမှမှတ်ဉာဏ်များ ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း ကျောက်လိန်သည် တစ်ချိန်လုံးတွင် ရုန်းကန်ခဲ့ပုံရပြီး တစ္ဆေနှင့်တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆုံးရလဒ်မှာ ကျောက်လိန်သည် တစ္ဆေကိုမထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူကျရှုံးခဲ့ပြီး သူ၏မှတ်ဉာဏ်သည် လုံးဝပြန်လည်ရေးသားခံရကာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် မတူညီသောလူများ၏မှတ်ဉာဏ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ကျောက်လိန်သည် ဤသည်ကိုသဘောပေါက်ပြီး မှတ်စုများချန်ထားကာ မိမိကိုယ်ကိုသတိပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အခြားတစ္ဆေတစ်ကောင်က မှတ်စုများထဲတွင် ဤစကားလုံးများကိုမယုံကြည်ရန် သတင်းစကားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ကြေမွနေသောစက္ကူစများ၊ ကျိုးပဲ့နေသောဘောပင်နှင့် ရုန်းကန်မှုလက္ခဏာများအားလုံးသည် ကျောက်လိန်အတွက် အလွန်ကြာရှည်ပြီး နာကျင်ဖွယ်ကောင်းသောအချိန်တစ်ခုကို ညွှန်ပြနေသည်။

အဆုံးထိရုန်းကန်ခဲ့ပြီးနောက် ကျောက်လိန်ကျရှုံးခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စရိုက်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး အခြားအရာတစ်ခုက သူ၏မှတ်ဉာဏ်ကို အမွေဆက်ခံခဲ့သည်။

"ငါဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိတော့ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်။ ငါပျောက်ကွယ်တော့မယ်။ ငါဘယ်လောက်ကြာကြာ အသိစိတ်ကြည်လင်နေဦးမလဲမသိဘူး။ ငါယန်ကျန့်ဆိုတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ဆက်သွယ်ချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုသူဘယ်သူလဲဆိုတာတောင် ငါမမှတ်မိတော့ဘူး။ သူကအရေးကြီးပြီး ငါ့ကိုကူညီနိုင်တယ်ဆိုတာပဲ ငါသိတယ်။"

စက္ကူတစ်ရွက်ပေါ်တွင် ကျောက်လိန်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုသတင်းစကားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဤသည်ကိုကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ပြန့်ကျဲနေသောစက္ကူစများကို ဆက်လက်ကောက်ယူရင်း ဆိုဖာအောက်မှအမှိုက်ပုံအောက်တွင် ထပ်ခါတလဲလဲရေးသားထားသော သတင်းစကားတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းဒါကိုဖတ်တဲ့အခါ မင်းငါ့ကိုသတ်ရမယ်။ ငါကကျောက်လိန်လို့မထင်နဲ့။ ငါကငါမဟုတ်တော့ဘူး။ အဲ့ဒါက ငါ့မှတ်ဉာဏ်ကိုသုံးပြီး မင်းကိုရှာနေတာ။"

"ငါ့ကိုသတ်လိုက်၊ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကိုသတ်ရမယ်။ အဲ့ဒါကိုအောင်မြင်ခွင့်မပေးနဲ့။"

စက္ကူများစွာပေါ်တွင် ကျောက်လိန်၏အသက်ကို အဆုံးသတ်ရန်တောင်းပန်ချက်များ ရေးသားထားသည်။

သို့သော် အပုံ၏အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းတွင် သူသည် စုတ်ပြဲမနေသော အထူးစက္ကူလိပ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် တမင်တကာဝှက်ထားသကဲ့သို့။

"ငါသူ့ရဲ့စွမ်းရည်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ။ သူကမှတ်ဉာဏ်တွေကိုပြောင်းလဲနိုင်တယ်၊ ယူနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် အသိစိတ်ကြည်လင်နေတဲ့နောက်ဆုံးအချိန်တွေမှာ ငါကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အိပ်ငွေ့ချပြီး အဲ့ဒီအရာစုပ်ယူဖို့ မှတ်ဉာဏ်အတုတစ်ခုထည့်သွင်းဖို့ ကြိုးစားနိုင်တယ်။ အဲ့ဒါအလုပ်ဖြစ်မလားမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကငါ့ရဲ့နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပဲ။ ငါလုပ်နိုင်တာ ဒီလောက်ပဲ။ ယန်ကျန့်၊ ငါတောင်းပန်ပါတယ်။ ငါအရမ်းအသုံးမကျဘဲ မင်းကိုဒုက္ခပေးခဲ့မိတယ်။"

ကြမ်းပြင်ပေါ်မှပြန့်ကျဲနေသော နောက်ဆုံးစက္ကူစများ၊ အနီရောင်မှင်ဖြင့်ရေးသားထားသည်- ယန်ကျန့်ကိုရှာ၊ လက်စားချေ၊ သူ့ကိုသတ်။ သူငါ့အပေါ်ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ သူ့ကိုငါသိစေချင်တယ်…

"ယန်ကျန့်ကိုသတ်၊ ယန်ကျန့်ကိုသတ်..."

ဤစကားလုံးများကိုထပ်ခါတလဲလဲရေးသားထားခြင်းသည် မုန်းတီးမှုနှင့် ဆိုးယုတ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မိမိကိုယ်ကိုအိပ်ငွေ့ချခြင်းသည် ထိရောက်ပုံရသည်၊ မှတ်ဉာဏ်အတုများသည် စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ ကျောက်လိန်၏စရိုက်ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်အပေါ်မုန်းတီးမှုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဤမုန်းတီးမှုသည် ယန်ကျန့်ကိုလက်စားချေရန် အမှန်တကယ်မဟုတ်ဘဲ ဤမုန်းတီးမှုကိုအသုံးပြု၍ သူ့ကိုရှာဖွေရန်၊ တစ္ဆေ၏ရည်ရွယ်ချက်မအောင်မြင်မီ ယန်ကျန့်ကဖြေရှင်းပေးမည်ဟု မျှော်လင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တစ္ဆေ၏လက္ခဏာများကိုအသုံးပြု၍ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့်သတ်ဖြတ်သည့် ပရိယာယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ကျောက်လိန်သည် ၎င်းကို ထူးချွန်စွာလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်သောအခြေအနေတစ်ခုတွင် သူသည် အကျပ်အတည်းကိုချိုးဖျက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိခဲ့သည်။

သို့သော် ကျောက်လိန်၏အစီအစဉ်သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာအောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူ၏မိမိကိုယ်ကိုအိပ်ငွေ့ချလိမ်လည်မှုသည် အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း တစ္ဆေကသတိပြုမိခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေသည် သူ၏မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို လုံးဝစုပ်ယူခဲ့ပြီး အစီအစဉ်ကိုလည်း သေချာပေါက် ထိုးထွင်းသိမြင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လိန်သည် ယန်ကျန့်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းသိသော်လည်း ခေတ္တမျှသာဆက်သွယ်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

"တောက်စ်၊ ဒီတစ္ဆေကောင်။"

ယန်ကျန့်သည် အတန်ကြာတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် အတွင်းမှရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသော ဒေါသလှိုင်းတစ်ခုဖြင့် ရုတ်တရက်မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။