ဘတ်စ်ကား
Vol. 20 Ch. 300
"ဒရိုင်ဘာ၊ ရှေ့ကနေ ဘယ်ဘက်ချိုးကွေ့လိုက်ပါ" ဟု ယန်ကျန့်က သူ၏ဂြိုဟ်တုဖုန်းပေါ်မှ အချက်ပြမှုကို ခြေရာခံရင်း တက္ကစီဒရိုင်ဘာအား လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
အချက်ပြမှု၏အမြန်နှုန်းကို ထောက်ရှုလျှင် တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို အလျင်စလိုအသုံးပြုရန် မလိုအပ်ပေ၊ ကားဖြင့်လိုက်ခြင်းသည် လွယ်ကူစွာကိုင်တွယ်နိုင်၏။
ဒရိုင်ဘာသည် ယန်ကျန့်၏လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း ပင်မလမ်းမကြီးတစ်ခုသို့ လျင်မြန်စွာရောက်ရှိသွားသည်။
အချက်ပြမှုသည် ဤနေရာတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ယန်ကျန့်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေသည်။
သတိထားသောအားဖြင့် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာကာ ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အရာတစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေသည်။
အရာအားလုံးသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင်၊ လမ်းပေါ်တွင် ယာဉ်အသွားအလာ အဆက်မပြတ်ရှိနေပြီး အနီးအနားတွင် လမ်းသွားလမ်းလာများစွာရှိသည်။ အထူးဖြစ်ရပ်တစ်ခုမျှ ဖြစ်ပွားနေခြင်းမရှိ—ဤသည်မှာ နောက်ဆုံးတွင် လူဦးရေနည်းပါးသော ရှောင်ချွန်းမြို့ဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များသည် တားချန်မြို့ကဲ့သို့ မကြာခဏဖြစ်ပွားမည်မဟုတ်ပေ။ အခြေအနေအများစုအောက်တွင် မြို့သည် တည်ငြိမ်ပြီး ပုံမှန်အတိုင်းသာ ရှိနေလေ့ရှိသည်။
တားချန်မြို့မှ ငတ်မွတ်တစ္ဆေဖြစ်ရပ်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း အာရုံစိုက်မှုရရှိပြီး တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများကြားတွင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း အလုံးစုံခြုံငုံကြည့်လျှင် မုန်တိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပေါ်စေရန် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် တားချန်မြို့တွင် မိုင်ပေါင်းရာနှင့်ချီဝေးကွာသောနေရာ၌ မတည်ငြိမ်မှုများရှိနေသော်လည်း ဤနေရာမှဒေသခံများသည် မည်သည့်အရာမှမမှားယွင်းသကဲ့သို့ ဘဝကိုဆက်လက်နေထိုင်ပြီး အလုပ်လုပ်နေကြသည်။
တက္ကစီပေါ်မှဆင်းပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင် ပုံမှန်ဖြစ်ကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ဖုန်းပေါ်မှအချက်ပြမှုကို ဆက်လက်လိုက်နေခဲ့သည်။
သူ၏ဖုန်းမှကိုဩဒိနိတ်များသည် တိကျသည်၊ ဂြိုဟ်တုတည်နေရာပြစနစ်နှင့် နိုင်ငံတကာတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများကြားမှ စက်ပစ္စည်းအချင်းချင်းခြေရာခံမှုတို့ဖြင့် အချက်ပြမှု၏မှားယွင်းနိုင်ခြေသည် နှစ်မီတာထက်မပိုနိုင်ပေ။
ကလေးတစ်ဦးပင်လျှင် ဤမျှသေးငယ်သောဧရိယာအတွင်းမှ ရင်းမြစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်၏။
"ရှေ့မှာပဲ။" ယန်ကျန့်သည် မီတာဆယ်ဂဏန်းအနည်းငယ် လျှောက်လှမ်းပြီး လမ်းတစ်လမ်းကိုဖြတ်ကာ အချက်ပြမှု၏ရင်းမြစ်ဆီသို့ သွားခဲ့သည်။
၎င်းသည် ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး လူခုနစ်ဦး၊ ရှစ်ဦးခန့် ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်းတက်နေကြသည်။
ယန်ကျန့်က ခရီးသည်များတက်နေသည်ကိုကြည့်ရင်း၊ ထို့နောက် အချက်ပြမှုရင်းမြစ်ကိုစစ်ဆေးလိုက်သောအခါ ၎င်းသည်မရွေ့လျားကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပျောက်ဆုံးနေသောတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ၏ဖုန်းသည် ဤခရီးသည်များထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ပေါ်တွင်မှ မရှိခြင်းပင်။ သူပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်ပြီး မှတ်တိုင်မှအမှိုက်ပုံးများကိုပင် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဂြိုဟ်တုဖြင့်ခြေရာခံထားသောဖုန်းကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
"မှတ်တိုင်မှာမရှိဘူးဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲရှိတယ်—ဖုန်းက ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာပဲ။"
ယန်ကျန့်သည် အချက်ပြမှု၏တကယ့်တည်နေရာကို နီးပါးသေချာနေသည်။
မနှောင့်နှေးဘဲ သူသည် ဘတ်စ်ကားတန်းစီရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူ၏ရှေ့မှလူများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အကြွေစေ့များချကာ တက်သွားကြသည်။ ယန်ကျန့်၏အလှည့်ရောက်သောအခါတွင်မူ သူသည် နောက်မှတွန်းလိုက်သည့်အရှိန်ကြောင့် ယိုင်နဲ့ကာ လဲကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။
"ဘယ်ကောင်က ငါ့ကိုတွန်းဖို့ကြိုးစားနေတာလဲ?" ယန်ကျန့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ၏နောက်တွင် မည်သူမျှမရှိ၊ သူသည် တန်းစီ၍တက်သူများထဲတွင် နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် နောက်မှတစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကိုတွန်းလိုက်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ထိုသို့ဖြစ်သဖြင့် သူမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူ၏အတွေ့အကြုံအရ တစ်ခုခုထူးဆန်းနေသည်ဟု သူသိသော်လည်း အခြေအနေများအရ အရာအားလုံးပုံမှန်ဖြစ်နေပြီး ယိုင်နဲ့သွားခြင်းမှာ ဟန်ချက်ပျက်ယွင်းမှုကြောင့်သာဖြစ်ပြီး တကယ့်တွန်းအားကြောင့်မဟုတ်သကဲ့သို့။
"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ခုခုမှားနေတာလား?" ယန်ကျန့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
တစ္ဆေမှန်မှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လူသားတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်၍မရတော့ဘဲ တစ္ဆေအရိပ်ပျက်စီးသွားပြီးနောက်တွင်မူ ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အရာတစ်ခုခု မဖြစ်ပွားဟု သူအာမမခံနိုင်ခဲ့ပေ။
တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ပြင်းထန်သည့်အရာတစ်ခုခုကို သံသယမဝင်ဘဲ လက်ရှိတာဝန်အပေါ်သာ အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့တက်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် အတွင်းပိုင်းကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ခရီးသည်များများစားစားမရှိ၊ ဒါဇင်ဝက်ခန့်သာ ထိုင်နေကြပြီး နောက်ဘက်ထိုင်ခုံများက ပို၍လူစည်ကားကာ ရှေ့ဘက်မှာမူ အတော်လေးရှင်းလင်းနေပြီး လွတ်နေသောထိုင်ခုံများစွာရှိသည်။
"အချက်ပြမှုက ဒီမှာတကယ်ပဲရှိနေတာ။"
ယန်ကျန့်သည် ဂြိုဟ်တုဖြင့်ခြေရာခံထားသောဖုန်းကို ထပ်မံစစ်ဆေးလိုက်ရာ သူ၏အချက်ပြမှုသည် ပျောက်ဆုံးနေသောတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ၏အချက်ပြမှုနှင့် ထပ်တူကျနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဂြိုဟ်တုဖုန်းသည် ဤဘတ်စ်ကားပေါ်တွင်ရှိကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်ခရီးသည်ထံတွင်ရှိသည်ကိုမူ တစ်ဦးချင်းရှာဖွေခြင်းမပြုလျှင် မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပေ။
"ရှာဖွေစစ်ဆေးမေးမြန်းရတာက အရမ်းဒုက္ခများတယ်၊ အချက်ပြမှုနောက်တစ်ကြိမ်ရွေ့လျားလာတာကို စောင့်တာက ပိုကောင်းတယ်" ဟု ယန်ကျန့်က တွေးလိုက်သည်။ "ဖုန်းကိုင်ဆောင်ထားတဲ့လူက ဘတ်စ်ကားပေါ်ကဆင်းသွားတာနဲ့ ငါသူတို့ကိုချက်ချင်း သော့ခတ်ဖမ်းဆီးနိုင်မှာပဲ။"
အတန်ကြာစဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် အင်အားသုံးနည်းလမ်းများကို အသုံးမပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူဒေါသထွက်ပြီး သေနတ်ဆွဲထုတ်ကာ ပစ်ခတ်မိမည်စိုးသောကြောင့်—ရှင်းလင်းရခက်ခဲမည့်မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေမည်စိုးသောကြောင့်—သူသည် ပို၍နူးညံ့သောချဉ်းကပ်နည်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
သူသည် လွယ်ကူစွာလေ့လာနိုင်သော နောက်တံခါးအနီးမှထိုင်ခုံတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်၊ ဤသို့ဖြင့် သူသည် ဆင်းသွားသူမည်သူ့ကိုမဆို မြင်နိုင်ပြီး အခက်အခဲမရှိ ခြေရာခံနိုင်ပေမည်။
မကြာမီ ဘတ်စ်ကားတံခါးများပိတ်သွားပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။
"ရှောင်ချွန်းမြို့က တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူက ဘယ်သူလဲ? ငါစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်။" မည်သူမျှမကြာမီဆင်းမည့်ပုံမပေါ်သည်ကိုမြင်လျှင် ယန်ကျန့်သည် ဒေသခံတာဝန်ခံပုဂ္ဂိုလ်ကို စတင်စုံစမ်းစစ်ဆေးတော့သည်။
အခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး၏သတင်းအချက်အလက်ကို ရယူခြင်းသည် လွယ်ကူသည်၊ နိုင်ငံတွင်းနှင့်နိုင်ငံတကာတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများ၏ ကျယ်ပြန့်သောကိုယ်ရေးအချက်အလက်မှတ်တမ်းတစ်ခုကို စုစည်းရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားလျှင်ပေါ့။
သို့သော် ထိုသို့သောဖိုင်များသည် လျှို့ဝှက်အဆင့်ဖြစ်သည်။
သာမန်ဖိုင်များတွင် အခြေခံကိုယ်ရေးအချက်အလက်များသာပါဝင်ပြီး အသေးစိတ်အချက်အလက်များ ကင်းမဲ့သည်။ စွမ်းရည်များကို လျှို့ဝှက်အမည်တစ်ခုဖြင့်သာ ဖော်ပြထားပြီး အကျယ်တဝင့်ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်းမရှိပေ။
သို့သော် ယန်ကျန့်တွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖိုင်များကို ကြည့်ရှုခွင့်ရှိသည်။
သူ၏တရားဝင်ရာထူး မပြောင်းလဲသေးသော်လည်း သူသည် အတွင်းပိုင်း၌ အဆင့်မြှင့်တင်ခံထားရပြီးဖြစ်သည်။
"ရှောင်ချွန်းမြို့ရဲ့တာဝန်ခံက... ရွှီဖုန်းတဲ့။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ လျှို့ဝှက်အမည်မရှိဘူး၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူမိတ်ဆက်မရှိဘူး၊ သူကသူ့ရဲ့သတင်းအချက်အလက်တွေကို တမင်တကာဖုံးကွယ်ထားတယ်" ဟု ယန်ကျန့်က သူ၏ဖုန်းပေါ်မှဖိုင်ကို ကြည့်ရှုရင်း ဆိုသည်။
ဒေသခံတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ ရွှီဖုန်း၏ဖိုင်ကို တမင်တကာဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု အမှတ်အသားပြုထားသည်ကို သူသတိပြုမိလိုက်သည်။
သို့သော် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအကဲဖြတ်ချက်မှာမူ တည်ငြိမ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။
"ဒီလူကလည်း အရမ်းသတိထားတတ်တယ်၊ ဘယ်သူ့ကိုမှမယုံဘူး။ သူကသူ့ရဲ့နောက်ခံအကြောင်းအရာအားလုံးကို ဌာနချုပ်ကိုတောင် အသိမပေးဘဲ ဖုံးကွယ်ထားတယ်၊ ဘယ်သူ့ကိုမှသူ့နောက်ကြောင်းကို အသိမပေးချင်ဘူး" ဟု ယန်ကျန့်က အတွင်းစိတ်၌ တွေးတောလိုက်သည်။
ထိုသို့သောအတွေးများသည် ပုံမှန်ပင်။
မယုံနိုင်လောက်သောစွမ်းရည်များကို ရုတ်တရက်ရရှိသွားသူမည်သူမဆို၊ အနည်းငယ်ရင့်ကျက်မှုရှိသရွေ့၊ မဆင်မခြင်ကြွားဝါမည်မဟုတ်ဘဲ ထိုအစား ၎င်းတို့ကိုတိတ်တဆိတ်ဖုံးကွယ်ထားပေလိမ့်မည်။
အထူးသဖြင့် ဤလောကတွင် တစ္ဆေများကိုထိန်းချုပ်သူများသည် တစ်ဦးတည်းမဟုတ်သောကြောင့်တည်း။
ထို့ကြောင့် မထင်မရှားနေခြင်းသည် အထူးအရေးကြီးသည်။
"သတင်းအချက်အလက်အားလုံးကိုဖုံးကွယ်ထားပြီး ဘာဂုဏ်ပြုမှုမှမရှိတဲ့ ဒီတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေ၊ သူတို့ရဲ့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအကဲဖြတ်ချက်သာမကောင်းရင် ထုတ်ပယ်ခံရတောင်ခံရနိုင်တယ်။ လျိုရှောင်ယွီက ငါ့ကိုဒီလူရဲ့ပျောက်ဆုံးမှုကိုစုံစမ်းဖို့ အတင်းအကျပ်မတောင်းဆိုတာ အံ့ဩစရာမရှိဘူး။ ဝမ်ရှောင်မင်အဆင့်ရှိတဲ့တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်သာဖြစ်ခဲ့ရင် သူတို့က အကြီးစားကယ်ဆယ်ရေးစစ်ဆင်ရေးတစ်ခုကို စီစဉ်လောက်ပြီ။"
ယန်ကျန့်သည် ဤသည်နှင့်ပတ်သက်၍ မလျော်ကန်သည့်အရာတစ်စုံတစ်ရာမတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ အမှန်တရား၊ ဤသည်မှာ လူ့အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
သင်တန်ဖိုးရှိမှသာ အခြားသူများ၏ကြိုးပမ်းမှုများကို သင်ထိုက်တန်သည်။ သင်အသုံးမကျကြောင်းသက်သေပြပါက မည်သူမျှ သင့်အပေါ်တွင် အရင်းအမြစ်များကိုဖြုန်းတီးမည်မဟုတ်ပေ။
"လျိုရှောင်ယွီက ငါ့ကိုစုံစမ်းခိုင်းခဲ့တဲ့အကြောင်းရင်းက ဒီရွှီဖုန်းရဲ့လုံခြုံရေးအတွက်မဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ မှတ်တမ်းတွေအရ သူပျောက်ဆုံးနေတာ ဆယ်ရက်ရှိပြီ။ အဓိကအချက်ကတော့ ဒီမှာသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုခုဖြစ်ပွားခဲ့သလားဆိုတာကိုကြည့်ပြီး ဖိုင်တစ်ခုကိုချက်ချင်းတည်ဆောက်ဖို့ပဲ။"
ထိုအချိန်တွင် ဘတ်စ်ကားရပ်သွားသည်။
လူငယ်ငါးဦးတက်လာသည်၊ အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးသုံးဦး၊ အပျော်အပါးထွက်မည့်ပုံစံမျိုး။
သို့သော် မည်သူမျှမဆင်းခဲ့ပေ။
အချက်ပြမှုရင်းမြစ်သည် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင်ရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် ယန်ကျန့်သည် နောက်ထပ်မှတ်တိုင်အနည်းငယ်စောင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အသစ်ရောက်လာသူငါးဦးသည် နောက်ဘက်သို့ထိုင်ခုံများယူလိုက်ကြပြီး ယန်ကျန့်၏ဘယ်ဘက်နှစ်တန်းအကွာတွင် နေရာယူကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးစကားစမြည်ပြောရင်း စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။
သူတို့၏အပူအပင်ကင်းမဲ့သောအမူအရာကိုကြည့်ရင်း ယန်ကျန့်သည် အနည်းငယ်မနာလိုဖြစ်မိသည်။
ဘတ်စ်ကားသည် သူ၏ခရီးကိုဆက်လက်သွားနေသည်။
ထို့နောက် အနီးအနားတွင်ထိုင်နေသော ကျောပိုးအိတ်လွယ်ထားသည့်လူငယ်တစ်ဦးက သူ၏အဖော်များကို လျှို့ဝှက်သောလေသံဖြင့် ရုတ်တရက်ဆိုသည်၊ "ဟေ့၊ မင်းတို့မကြာသေးခင်က မြူခိုးဖြစ်ရပ်အကြောင်းကြားပြီးပြီလား?"
"ဒါပေါ့ ငါတို့သိတယ်၊ အင်တာနက်ပေါ်မှာ အနှံ့အပြားပဲ။ သတင်းတွေမှာတော့ မြို့ပြင်ကဓာတုညစ်ညမ်းမှုလို့ပြောတယ်၊ ကံကောင်းလို့ဒီဘက်ကိုလွင့်မလာတာ၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ဒေသခံတွေကံဆိုးကုန်မှာ" ဟု အခြားလူငယ်တစ်ဦးက ပြန်ဖြေသည်။
မိန်းကလေးများက ဝင်ပြောကြသည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ ဒါကဓာတုညစ်ညမ်းမှုပဲ။ ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ?"
"ဓာတုညစ်ညမ်းမှု ဟုတ်လား၊ မင်းတို့ကအဲ့ဒီမဟုတ်မဟတ်စကားကိုယုံတာလား? ငါပြောပြမယ်၊ တားချန်မြို့မြူခိုးဖြစ်ရပ်ရဲ့တကယ့်အကြောင်းရင်းက တစ္ဆေတွေကြောင့်ပဲ" ဟု ကျောပိုးအိတ်သမားက အသံကိုနှိမ့်၍ဆိုသည်။ "ငါ့မှာတားချန်မြို့မှာ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်ရက်လောက်က၊ မြူခိုးတွေမရှင်းသေးခင်ပေါ့။ ငါ့သူငယ်ချင်းက အကူအညီတောင်းဖို့ စာတိုတွေအသည်းအသန်ပို့နေခဲ့တယ်—ငါလည်းရခဲ့တယ်—သူပြောတာက တားချန်မြို့တစ်မြို့လုံးမှာ တစ္ဆေတွေချည်းပဲတဲ့။"
"မဟုတ်မဟတ်တွေ။"
မိန်းကလေးတစ်ဦးက ချက်ချင်းရယ်မောပြီး ချေပလိုက်သည်၊ "တစ္ဆေတွေက အဲ့လောက်ဒုက္ခပေးနိုင်လို့လား? မင်းကငါတို့ကို Resident Evil ထဲရောက်နေတယ်လို့ ထင်နေသလိုပဲ။"
"အဲ့လောက်ပြင်းထန်လို့ နိုင်ငံတော်ကတိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်မှုတွေလုပ်ခဲ့တာ၊ ငါကြားတာတော့ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ကီလိုမီတာသုံးဆယ်အကွာအဝေးအထိ စစ်အုပ်ချုပ်ရေးတောင် ပြဋ္ဌာန်းခဲ့တယ်တဲ့" ဟု ကျောပိုးအိတ်သမားက ဆိုသည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ တစ္ဆေတွေရှိတယ်လို့ပဲထား၊ ဘာလို့သူတို့ရပ်သွားတာလဲ? တစ္ဆေတွေအမြောက်နဲ့ပစ်ခံလိုက်ရလို့ ပျောက်သွားတယ်လို့မင်းပြောရင် ငါယုံကြည်မယ်" ဟု အဖော်တစ်ဦးက မဲ့ရွဲ့လိုက်သည်။
"အဲ၊ အဲ့ဒါတော့ငါမသေချာဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းက ငါ့ကိုလိမ်မှာမဟုတ်ဘူး" ဟု ကျောပိုးအိတ်လွယ်ထားသောလူငယ်က အခိုင်အမာဆိုသည်။
"တစ္ဆေပုံပြင်တွေပြောရမယ်ဆိုရင် ငါတို့ရွာမှာဖြစ်ခဲ့တဲ့ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအကြောင်း ငါ့အမေဆီကကြားဖူးတယ်" ဟု များသောအားဖြင့်တိတ်ဆိတ်နေသောမိန်းကလေးတစ်ဦးက ရုတ်တရက်စကားဆိုသည်။
အခြားသူများက မေးကြသည်၊ "ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?"
"ငါ့ရွာက တောပိုင်းမှာ၊ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်လလောက်က သေဆုံးမှုတွေဆက်တိုက်ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ အများစုကသက်ကြီးရွယ်အိုတွေပဲ။ အစပိုင်းမှာတော့ သိပ်အလေးမထားခဲ့ကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရွာတစ်ရွာလုံးအသုဘအခမ်းအနားတွေကျင်းပတဲ့နေ့မှာ ခေါင်းတလားတွေထဲထည့်ထားတဲ့အလောင်းအားလုံး ညဘက်ရောက်တော့ ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်" ဟု မိန်းကလေးက သူမ၏အသားအရေသည် ထိုဖြစ်ရပ်ကိုယုံကြည်သကဲ့သို့ ဖြူဖျော့လျက်ဆိုသည်။
"အဲ့လိုလား? တစ်ယောက်ယောက်က အလောင်းခိုးယူတယ်လို့ သံသယမဝင်ခဲ့ဘူးလား?" မိန်းကလေးတစ်ဦးက နောက်ပြောင်သလိုလိုမေးလိုက်သည်။
ဇာတ်ကြောင်းပြောသူက ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့လိုမဟုတ်ဘူး။ အလောင်းတွေကရှိနေတုန်းပဲ၊ နောက်တစ်နေ့မှာ ရွာသားတွေကရဲကိုခေါ်ပြီး အကြီးအကျယ်ရှာဖွေမှုတစ်ခုလုပ်ခဲ့ကြတယ်။ မင်းတို့သိလား? အလောင်းအားလုံးက လယ်ကွင်းတွေထဲမှာ မတ်တပ်ရပ်နေကြတာ၊ စာခြောက်ရုပ်တွေလိုပဲ၊ ရွှံ့ထဲမှာ ဒီလောက်အနက်ထိ နစ်မြုပ်နေကြတာ။"
သူမက အနက်ကိုပြသရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး ရွှံ့သည် ခြေထောက်များအထက်သို့ရောက်ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြသည်။
"ပိုပြီးတော့နားလည်ရခက်တာက လယ်ကွင်းတွေအနီးကခြေရာတွေကိုစစ်ဆေးကြည့်တော့ အဲ့ဒါတွေအားလုံးက ကွယ်လွန်သူတွေရဲ့ခြေရာတွေချည်းပဲဖြစ်နေတာကို တွေ့ရှိခဲ့ကြတယ်။ ငါ့အမေကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ သူအရမ်းကြောက်သွားလို့ ငါတို့ရွာမှာဆက်မနေရဲတော့ဘူး၊ တစ္ဆေခြောက်တယ်လို့ပြောနေတာ။"
အခြားသူများ တစ်ဦးကိုတစ်ဦးကြည့်လိုက်ကြပြီး အချို့မှာတုန်လှုပ်သွားကြသည်။
"တစ္ဆေပုံပြင်တွေပြောရမယ်ဆိုရင် ငါ့မှာလည်းတစ်ခုရှိတယ်..." ဟု အခြားကောင်လေးတစ်ယောက်က စိတ်အားထက်သန်စွာ စတင်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် ဘေးမှနားထောင်နေပြီး မိန်းကလေးပြန်ပြောပြခဲ့သောအရာသည် မှန်ကန်ကြောင်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်သေချာနေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အသေးစိတ်အချက်အလက်များသည် ရှင်းလင်းပြီး စေ့စေ့စပ်စပ်စစ်ဆေးမှုကိုမခံနိုင်သောပုံပြင်မျိုးမဟုတ်သောကြောင့်တည်း။
ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းသည် တောပိုင်းတွင်ဖြစ်ပွားခဲ့သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
သေဆုံးမှုအရေအတွက်အရ ၎င်းသည် သေးငယ်သောဖြစ်ရပ်တစ်ခု၊ အများဆုံး အဆင့်-C ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပုံရသည်။
ဘတ်စ်ကားစီးရင်း၊ သူသတိမပြုမိမီမှာပင် အပြင်ဘက်မှကောင်းကင်သည် မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။
ဘတ်စ်ကားသည် လမ်းတွင် နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်ရပ်နားခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှမဆင်းသက်ခဲ့ဘဲ မှတ်တိုင်များကြားမှကြားကာလများသည် ဆက်လက်သွားသည်နှင့်အမျှ ပို၍ကြာရှည်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဆုံးမှတ်တိုင်မှစ၍ အပြင်ဘက်မှမှိန်ပျပျကမ္ဘာကြီးကိုကြည့်ရင်း၊ အချိန်အတော်ကြာကုန်လွန်သွားပုံရသည်။
ယန်ကျန့်သည် ယာဉ်သည် မြို့ပြဧရိယာမှထွက်ခွာပြီး ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်များသို့ ဝင်ရောက်သွားကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
သူသည် ဘတ်စ်ကားသတင်းအချက်အလက်ကိုစစ်ဆေးလိုက်ရာ ၎င်းသည် သူ၏မူလလမ်းကြောင်းမှ လုံးဝသွေဖည်သွားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် ပျောက်ဆုံးနေသောတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ၏ ဂြိုဟ်တုတည်နေရာပြအချက်ပြမှုသည် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင်ရှိနေဆဲ။
"ငါအဲ့လောက်ကံဆိုးတယ်လို့တော့ မပြောနဲ့..." ယန်ကျန့်၏နှလုံးသည် ချက်ချင်းပင် နစ်မြုပ်သွားသည်။