ငါးမျှားနေသော အဘိုးအို

ချင်ဖုန်းသည် နင်ရွှမ်နှင့်အတူ ချင်အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သူမ၏အဆိုအရ တော်ဝင်မြို့တော်၏ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် ကိုးကွေ့မြစ်ဘေးတွင် တည်ရှိသည်။ ကိုးကွေ့မြစ်ကို မြင်ရပြီဆိုလျှင် မြစ်ကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားရုံဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

"ကောလာဟလတွေမှာ ပြောနေကြတဲ့ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ကလည်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာပဲ ရှိနေတာလား။"

ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

နင်ရွှမ်က ခေါင်းလေးငုံ့ကာ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။

"မဟာချန်တိုင်းပြည်ရဲ့ မြို့တော်မှာ တန်ခိုးသြဇာကြီးမားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးရှိတယ်။ တစ်ဦးကတော့ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ထိပ်မှာထိုင်ပြီး လူ့လောကကို အပေါ်စီးကနေ ကြည့်ရှုနေတဲ့ နိုင်ငံတော်ဆရာပဲ။"

"နောက်တစ်ဦးကတော့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ဖြစ်ပြီး သူက နတ်သိုင်းတာအိုလမ်းစဉ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိနေပြီလို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ရုပ်သွင်အမှန်ကို ဘယ်သူမှ မမြင်ဘူးဘူး၊ သူဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာကိုလည်း ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။"

"တချို့ကောလာဟလတွေအရ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူစိတ်ရှိတဲ့နေရာတိုင်းမှာ ကိုယ်ထင်ပြနိုင်တယ်လို့ ဆိုတယ်။ သူသာ တစ်နေရာရာမှာ ရှိချင်တယ်လို့ စိတ်ကူးလိုက်တာနဲ့ အဲ့ဒီနေရာကို ရောက်နိုင်တယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောလာဟလကတော့ အရမ်းကို ဆန်းကြယ်လွန်းနေပြီး မှန်မမှန်တော့ မသိရဘူး။"

လွန်ခဲ့သောညတစ်ညက မီးသွေးခေါင်း ပြောခဲ့သည့်စကားများကို ပြန်စဉ်းစားမိရင်း ချင်ဖုန်းက ပြောသည်။

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်မှာ တပည့်နှစ်ယောက်ရှိတယ်၊ တောင်ပိုင်းနဂါးနဲ့ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေတဲ့။ ဒီလိုဆိုရင် သူက နတ်သိုင်းတာအိုလမ်းစဉ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီလို့ ယူဆရတာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။"

"စကားမစပ်၊ တော်ဝင်မြို့တော်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ လက်ရှိအကြီးအကဲက ဘယ်သူလဲ။"

ဒီတစ်ခေါက် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို သွားရာတွင် နတ်ဘုရားအစောင့်ကို တွေ့မြင်ဖို့ မျှော်လင့်ခြင်းမှာ လက်တွေ့မကျပေ။ လက်ရှိအကြီးအကဲက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိထားပြီး၊ စုံစမ်းမေးမြန်းမှု အချို့ပြုလုပ်ကာ အထင်အမြင်ကောင်းအောင် လုပ်ထားနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်။

"ကျွန်မ မှတ်မိသလောက်တော့ တော်ဝင်မြို့တော်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ လက်ရှိအကြီးအကဲက ဒန်မော့ ဖြစ်သင့်တယ်။"

" ဒန်မော့?"

ချင်ဖုန်းက ထိုအမည်ကို တစ်နေရာရာတွင် ကြားဖူးသလို ခံစားရကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"တစ်ကိုယ်တော်တပ်မတော်လို့ နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေတပ်မှူးဟောင်းများလား။"

လန်နင်ရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ချင်ဖုန်းက အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။

အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေတပ်မှူးဟောင်း เဒန်မော့သည် တောင်ပိုင်းနဂါးနှင့် မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေတို့ထက်ပင် ပို၍စောစီးစွာ ကျော်ကြားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော အနှစ်သုံးဆယ်က သူသည် မဟာချန်တိုင်းပြည်တွင် နားထဲကို မိုးကြိုးပစ်ဝင်လာသလို ကျော်ကြားခဲ့သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မိသားစု၏ မင်းသားလေးပါးသည် တောင်၊ အရှေ့၊ မြောက်၊ အနောက် လေးမျက်နှာကို စောင့်ကြပ်ပြီး ပြင်ပရန်သူများကို ခုခံကာကွယ်ကြသည်မှာ လူတိုင်းအသိပင်။ ရင်ဆိုင်ရန် အခက်ခဲဆုံး ပြင်ပအင်အားစုနှစ်ခုမှာ တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှ ဂဠုန်များနှင့် အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေမှ အသူရာများ ဖြစ်ကြသည်။

အင်အားသက်သက်ဖြင့် နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် အသူရာမျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ဂဠုန်များထက်ပင် သာလွန်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပြင်ပအင်အားစုများ၏ ကျူးကျော်မှုကို အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေက ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဒန်မော့ ကြောင့်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

လွန်ခဲ့သော အနှစ်သုံးဆယ်က နိုင်ငံတော်ဆရာက စာတစ်စောင်ပို့ခဲ့ပြီး ဒန်မော့က တပ်ကို ကွပ်ကဲခဲ့သည်။ သူက အသူရာဘုရင်နှင့် အလောင်းအစားတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည် - သူတစ်ဦးတည်းက နယ်စပ်မြို့တစ်မြို့ကို စောင့်ရှောက်ပြီး သုံးရက်သုံးညလုံးလုံး တိုက်ခိုက်မည်၊ အကယ်၍ သူက မြို့ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့လျှင် အသူရာတို့သည် အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေကို နောက်တစ်ကြိမ် ကျူးကျော်ခြင်း မပြုတော့ရန် ဖြစ်သည်။

အသူရာမျိုးနွယ်စုသည် အမြဲတမ်း အင်အားကို တန်ဖိုးထားပြီး ကတိတည်သောကြောင့် အသူရာဘုရင်က အလောင်းအစားကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံခဲ့သည်။

သီအိုရီအရဆိုလျှင် အသူရာမျိုးနွယ်စု၏ အင်အားကို ထည့်တွက်ပါက ဒန်မော့ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် နယ်စပ်မြို့တစ်မြို့ကို ကာကွယ်နိုင်မည်ဟု ထင်မြင်ခြင်းမှာ မိုက်မဲရာကျသည်။

သို့သော် အရာအားလုံးသည် နိုင်ငံတော်ဆရာ၏ တွက်ချက်မှုများထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူက အသူရာမျိုးနွယ်စုသည် မာနကြီးပြီး အုပ်စုဖွဲ့တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးချင်းတိုက်ခိုက်မှုကိုသာ ရွေးချယ်လိမ့်မည်။

ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ အသူရာဘုရင်သည် ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ရန် မာနကြီးလွန်းခဲ့သည်။ သူ၏လက်အောက်မှ စစ်ဘုရင်လေးပါးမှာလည်း အရိပ်အယောင်ပင် မတွေ့ရ။ မရေမတွက်နိုင်သော အသူရာများသာ နယ်စပ်မြို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ဒန်မော့သည် တစ္ဆေရာပေါင်းများစွာကို ထိန်းချုပ်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ သုံးရက်သုံးညလုံးလုံး သွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲဝင်ပြီး နယ်စပ်မြို့ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ အသူရာဘုရင်ကလည်း သူ၏ကတိအတိုင်း မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ဦးဆောင်ကာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဤတိုက်ပွဲကြောင့်ပင် เဒန်မော့သည် မဟာချန်တစ်ခွင်တွင် ကျော်ကြားလာခဲ့ပြီး 'တစ်ကိုယ်တော်တပ်မတော်' ဟူသော ဘွဲ့နာမည်မှာ မီးခိုးမဆုံး လေမဆုံး ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

"ကောလာဟလတွေအရ အကြီးအကဲဒန်က အဲ့ဒီတိုက်ပွဲမှာ နယ်စပ်မြို့ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် သီသီလေးနိုင်ခဲ့တာတဲ့။ ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာတွေကြောင့် အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေတပ်မှူးရာထူးကနေ နှုတ်ထွက်ခဲ့တယ်။"

"သူက တော်ဝင်မြို့တော်ကို ရောက်လာပြီး ဒီမှာ အကြီးအကဲရာထူးကို ယူထားတာကိုး။ ရာထူးတိုးတယ်လို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။"

အပေါ်ယံကြည့်လျှင် တပ်မှူးရာထူး၏ သြဇာအာဏာက အကြီးအကဲရာထူးထက် ပိုကြီးမားသော်လည်း တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အကြီးအကဲရာထူး၏ တန်ဖိုးမှာ ထိုမျှမရိုးရှင်းပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တော်ဝင်မြို့တော်၏ ရေကနက်သည်။

စကားပြောနေကြရင်း သူတို့နှစ်ဦးသည် ကိုးကွေ့မြစ်ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

မြစ်ကမ်းနားတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်လာကြရာ ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကြီးက အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ခန့်ညားထည်ဝါလှသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းမှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့။ အကြီးအကဲစီကျန့်က ဒီနေရာမှာ ရာထူးရယူဖို့ ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် စိတ်အား ထက်သန်နေလဲ ဆိုတာ အံ့ဩစရာမရှိပါ၊ အမှန်တကယ်ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းလှသည်။

ရုတ်တရက် သူသည် မြစ်ကမ်းဘေးတွင် ငါးမျှားနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။

တော်ဝင်မြို့တော်တွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် သူသည် ကောလာဟလအမျိုးမျိုးနှင့် ဇာတ်လမ်းပေါင်းစုံကို ကြားဖူးခဲ့ရာ၊ တစ်ခုမှာ ကိုးကွေ့မြစ်ကို အကြောင်းမဲ့ မချဉ်းကပ်ရန် သတိပေးချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က မြစ်ကို ချဉ်းကပ်ရုံသာမက ငါးပါမျှားနေသေးသည်။ သူက သေချင်နေတာလား။

အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ချင်ဖုန်းသည် ထိုသူ၏ ပုံရိပ်မှာ ထူးဆန်းစွာ ရင်းနှီးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည် - ဆံပင်ဖြူဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်မည်းမည်း... ဒါက လွန်ခဲ့သော မကြာမီက ချင်အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှာ သူမြင်ခဲ့ရသည့် အဘိုးအို မဟုတ်ပါလား။

ကူးလုံနှင့် ကျင်းယုံတို့၏ လက်ရာများကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး တီဗီဇာတ်လမ်းတွဲအမျိုးမျိုးကို ကြည့်ဖူးသူဖြစ်သောကြောင့် ချင်ဖုန်းသည် ထိုကဲ့သို့သော အဘိုးအိုများသည် သာမန်မဟုတ်တတ်ကြောင်း သိနေသည်။

လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က စုံစမ်းရန် အခွင့်အရေးလွဲချော်ခဲ့ရသည်ကို သူနောင်တရမိပြီး၊ ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ ထပ်မလွဲချော်ချင်တော့။

ပထမတော့ သူက ချီစွမ်းအင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို လေ့လာသည့်ပညာကို သုံးရန် စဉ်းစား မိသော်လည်း၊ သူ့ဆရာ့အပေါ် ဤပညာကို သုံးခဲ့စဉ်က ခံစားခဲ့ရသော စူးရှသည့် နာကျင်မှုကို ပြန်သတိရမိသောအခါ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

မသက်မသာခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူသည် ထိုအဘိုးအို၏ သဘာဝအမှန်ကို အကဲဖြတ်ရန် သူ၏ ထွင်းဖောက်မြင်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

'ဒီအဘိုးအိုက ဘယ်လို သိုင်းပညာလမ်းစဉ်ကို လိုက်စားနေလဲ မသိဘူး။'

သေချာကြည့်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက တိုးညင်းစွာ အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ ထပ်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရလဒ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်နေသည်။

အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် ထိုအဘိုးအိုသည် သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုမရှိသော သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့အရင်တစ်ခေါက် တွေ့ဆုံစဉ်က ခံစားခဲ့ရသော ရင်တုန်မှုမှာ သာမန်အဘိုးအိုတစ်ဦးကြောင့် ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်။

စိတ်ထဲမကျေနပ်သဖြင့် ချင်ဖုန်းက ထိုးထွင်းသိမြင်မှုပညာရပ်သုံးထောင်ကို သုံးကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမြင်ရသည်မှာ အလင်းရောင်အဖြူတစ်ခုသာ...

အလင်းရောင်အဖြူသည် သာမန်လူများကို ကိုယ်စားပြုပြီး အဘိုးအို၏ အထောက်အထားကို အတည်ပြုပေးနေသည်။

"သာမန်လူတစ်ယောက်က ကိုးကွေ့မြစ်ဘေးမှာ ငါးမျှားရဲတယ်လား။"

ချင်ဖုန်းက ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူက စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး အန္တရာယ်ကို သတိမထားမိတာများ ဖြစ်နေမလား။

ထိုသို့သော အတွေးများဖြင့် ချင်ဖုန်းက ရှေ့သို့ လှမ်းလျောက်သွားသည်။ နင်ရွှမ်က နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသော်လည်း အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်သည် ဆောင်းရာသီဖြစ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် သစ်ကိုင်းခြောက်များနှင့် တဂျစ်ဂျစ် မြည်သံများကို အမြဲကြားနေရသည်။

အဘိုးအို၏ လက်ထဲမှ ငါးမျှားကြိုးမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုမြည်ပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။

"တကယ်ပဲ အဖေတူသားတွေ၊ တစ်ပုံစံတည်းပဲကိုး။"

အဘိုးအိုက သူ့ဘာသာသူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အဘိုး၊ ဒီမြစ်က အန္တရာယ်များပါတယ်။ ငါးမျှားချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ပိုပြီး ဘေးကင်းတဲ့နေရာတစ်ခုကို သိပါတယ်။"

ချင်ဖုန်းက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက ဘေးစောင်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ငါးမျှားတံကို ရစ်သိမ်းကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

"အကြံပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

သို့သော် သူ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် ပုံမှန်အားဖြင့် ငြိမ်သက်နေသော ကိုးကွေ့မြစ်သည် လှိုင်းဂယက်အနည်းငယ်ဖြင့် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းအချို့ကို ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ သတိမပြုမိလိုက်ပေ။

သို့သော် လှိုင်းဂယက်သည် ချက်ချင်းပေါ်ပေါက်လာပြီး ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားကာ ကိုးကွေ့မြစ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

အဘိုးအိုနှင့် စကားအနည်းငယ်ပြောပြီး ငါးမျှားရန်နေရာကို ညွှန်ပြပြီးနောက် ထူးဆန်းသော အဘိုးအိုသည် သူ၏ ငါးမျှားတံကို ကောက်ယူကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူ့ဘေးတွင် နင်ရွှမ်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ အဲ့ဒီအဘိုးကြီးကို သိလို့လားဟင်။"

ချင်ဖုန်းက ထွက်ခွာသွားသော အဘိုးအို၏ ပုံရိပ်ကိုကြည့်ရင်း သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ထူးဆန်းပြီး ရှင်းပြမရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူခေါင်းခါလိုက်ပြီး "သူ ဒီမှာ ငါးမျှားရင်း အန္တရာယ်တွေ့မှာ စိုးလို့ပါပဲ။ ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို သွားကြစို့။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး။"