စားသောက်ဆိုင် ဖွင့်ပွဲ

ဆေးကြောသန့်စင်ပြီးနောက် သူသည် အဖွား၏လျှို့ဝှက်ဆေးရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းသည် ကုတင်ပေါ်တွင် မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ထိုင်နေသည်၊ သူ၏မိန်းမက ဒီည သူ့ကို ဘယ်လိုအံ့ဩစရာမျိုး ပေးမည်ကို မသိပေ။

အခန်းထဲတွင် ဖယောင်းတိုင်မီးသည် ညလေနှင့်အတူ ညင်သာစွာ တောက်ပနေပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏စိတ်ခံစားချက်ကို ထင်ဟပ်နေသည်။

ခြေသံဖွဖွ ချဉ်းကပ်လာသည်၊ သူ၏မိန်းမ လာနေပြီ!

ချင်ဖုန်းက အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ့ဘာသာသူ ပြောလိုက်သည်

"စိတ်မလှုပ်ရှားနဲ့။ နောက်ထပ်ဘဝတစ်ခုကို အပိုနေထိုင်ခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ဒရိုင်ဘာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါအကုန်မြင်ဖူးပြီးသား။ တည်ငြိမ်၊ တည်ငြိမ်!"

ဤနှစ်သိမ့်စကားများကို ထပ်ခါတလဲလဲရွတ်ဆိုပြီးနောက် သူတံခါးကို ကြည့်လိုက်သည်။

အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့်ပုံရိပ်တစ်ခု အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

သူ၏မိန်းမ သယ်ဆောင်လာသောအရာကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ အော်လိုက်သည်

"ဒုက္ခပါပဲ!"

အခြေအနေ၏တိုးတက်မှုသည် အတွေ့အကြုံရှိသော ဒရိုင်ဘာ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားသည်။ လျိုကျန့်လီသည် အစားအသောက်သာ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

'မဟုတ်ဘူး၊ ငါဒီလောက်တောင် မျှော်လင့်ထားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့ လောကရဲ့ဒုက္ခပါပဲ။'

ချင်ဖုန်းက အပြုံးကို အတင်းဖန်တီးလိုက်သည်။

"မိန်းမ၊ ဘာလို့ ဟင်းချက်ဖို့ ထပ်စဉ်းစားနေရတာလဲ။"

လျိုကျန့်လီက အစားအသောက်ဗန်းကိုချလိုက်ပြီး သူမ၏နားမှ ဆံပင်တစ်မျှင်ကို သပ်တင်ကာ တိုးတိုးလေးပြောသည်

"မေမေ့ဆီက ဟင်းချက်တာသင်ပြီးနောက်၊ ကျွန်မကိုယ်တိုင် စမ်းကြည့်တော့ မျိုချရခက်မှန်း တွေ့ခဲ့ရတယ်။ နောက်တော့ အဖွားရဲ့ ဟင်းချက်နည်းကိုရပြီး နင်ရွှမ်နဲ့ တိုင်ပင်ခဲ့တယ်။ ရှင့်အတွက် ထပ်လုပ်ပေးဖို့ စဉ်းစားမိလို့ပါ။"

ချင်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်ကို ပြန်သတိရသွားပြီး သူ၏ပါးစပ်ထဲမှ ချိုမြိန်မှုသည် ထပ်မံ၍ ကစော်ဖောက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူငြင်းချင်သော်လည်း သူ၏မိန်းမကို ဝမ်းနည်းစေချင်စိတ်မရှိသောကြောင့် အစားအသောက်ကို တိတ်တဆိတ် လက်ခံလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

ဗန်းထဲတွင် ဟင်းသုံးမျိုးနှင့် ဟင်းချိုတစ်ခွက်၊ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ပင်။ သူက တူကိုကောက်ကိုင်ပြီး ထမင်းကိုအရင်တစ်လုတ်စားလိုက်သည်၊ ၎င်းသည် သူမျိုချနိုင်သော တစ်ခုတည်းသောအရာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

တံတွေးနှင့်ထမင်းကို ရောမွှေပြီး မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူကာ သေဒဏ်ပေးခံရမည့် အကျဉ်းသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ဟင်းသုံးမျိုးနှင့် ဟင်းချိုကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူက ဝက်သားပေါင်းတစ်တုံးကို ယူလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို စုံမှိတ်ကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်၊ မျှော်လင့်ထားသော ချိုမြိန်မှုကို မျှော်လင့်ရင်း။ အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် အရသာက တော်တော်ကောင်းနေသည်။

"အင်း؟"

ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ရှေ့နောက်ဝါးကြည့်ကာ အံ့ဩစွာပြောလိုက်သည်။

"အရသာကောင်းတယ်!"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ လျိုကျန့်လီ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်ကွေးတက်သွားသည်။

သူက ကျန်ဟင်းနှစ်မျိုးနှင့် ဟင်းချိုကို မြည်းစမ်းကြည့်ရာ အရသာမှာ ကောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန် စားသောက်ပြီးလိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ၏မိန်းမ၏ ချက်ပြုတ်စွမ်းရည်မှာ ဤမျှလောက် တိုးတက်လာသည်မှာ သူလုံးဝမျှော်လင့်မထားခဲ့သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"စားလို့ကောင်းလား။"

လျိုကျန့်လီက အပြုံးလေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အရသာရှိတယ်။"

ချင်ဖုန်းက အားရပါးရ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လျိုကျန့်လီက ကျေနပ်စွာပြုံးလိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်သည် သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် ဓားသိုင်းပညာ တိုးတက်လာချိန်ထက်ပင် ပို၍ကျေနပ်စရာကောင်းပြီး ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ချင်ဖုန်း၏နှလုံးသားသည် ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤခေတ်မှ မိန်းကလေးများသည် အမှန်ပင် ပိုကောင်းသည်။ သူတို့၏ ချက်ပြုတ်စွမ်းရည်မှာ မသန့်စင်သေးသော်လည်း ၎င်းကိုတိုးတက်အောင် ကြိုးစားကြသည်။

သူ၏ခေတ်နှင့်မတူ၊ ချက်ပြုတ်နိုင်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရှာဖွေခြင်းသည် ရတနာရှာဖွေခြင်းနှင့်တူသည်။

သူ၏မိန်းမ၏ ချက်ပြုတ်စွမ်းရည်မှာ ဤမျှလောက် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခြင်းမှာ သူမ တိတ်တဆိတ် အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရမည်ကို သူသိသည်။

ဓားနတ်ဘုရားမဟု လူသိများသော သူ၏မိန်းမသည် သူ့အတွက် ဤသာမန်အရာများကို လုပ်ပေးရန် ဆန္ဒရှိသည်ကို တွေးမိသောအခါ ချင်ဖုန်း၏နှလုံးသားသည် အရည်ပျော်ကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

သူက တူကိုချလိုက်ပြီး သူမ၏နူးညံ့သောလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်၊ သူတို့၏မျက်လုံးများ ဆုံမိသောအခါ နူးညံ့မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့သည် သူတို့ကြားတွင် စီးဆင်းသွားသည်။

"မိန်းမ၊ တော်ဝင်မြို့တော်က လရောင်ခြည်ပြခန်းက မနက်ဖြန်ဖွင့်တော့မယ်။ မင်းငါ့ကို တစ်ခုခုကူညီပေးဖို့ လိုတယ်။"

"ကျွန်မ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ။"

"ကိစ္စကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းလုပ်ရမှာက ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ လရောင်ခြည်ပြခန်းရဲ့ ခေါင်မိုးပေါ်ကို ပျံသန်းပြီး ခဏစောင့်နေရုံပဲ။"

"ရပါတယ်။"

"မိန်းမ၊ နောက်ကျနေပြီ။ စောစောနားကြစို့။"

ချင်ဖုန်းက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ အဖွား၏ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် ဆေးနည်းက အာနိသင်ပြနေပြီ!

"ဟုတ်ကဲ့။"

လျိုကျန့်လီ၏ ပါးပြင်နီနီများ နီမြန်းသွားပြီး သူမ၏ညာဘက်လက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အခန်းထဲမှ ဖယောင်းတိုင်များ ငြိမ်းသွားပြီး တံခါးက ညင်သာစွာ ပိတ်သွားသည်။

ထိုညက လေထုထဲတွင် နွေဦး၏ရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

နောက်တစ်နေ့၊ တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ လရောင်ခြည်ပြခန်းခွဲကို တရားဝင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။

စားသောက်ဆိုင်သည် လူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေပြီး၊ အများစုမှာ ကောလာဟလများကြောင့် လာရောက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

လေလံပွဲ၏ အဖြစ်အပျက်များသည် မြို့တော်၏ အထက်တန်းလွှာများကြားတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ ဒဏ္ဍာရီလာ မူလချက် နတ်ဘုရားမူးယစ်ယီဝေကို မြည်းစမ်းကြည့်ချင်သူများစွာ ရှိနေသည်။

မွန်းတည့်ချိန်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့်ပုံရိပ်တစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီး လရောင်ခြည်ပြခန်း၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် ရပ်နေသည်။

တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေသူများထဲတွင် အမြင်စူးရှသူအချို့ရှိပြီး ထိုအဖြူရောင်ပုံရိပ်မှာ ကောလာဟလများတွင်ပါသော လျိုကျန့်လီဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိကြသည်။

သူမတွင် လှပပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ရည်၊ သမိုင်းတွင် အသက်အငယ်ဆုံး တတိယအဆင့် ဓားနတ်ဘုရား၊ လျိုမြို့စား၏ မြေးမလေး စသည့်အချက်များအားလုံးက သူမကို ထင်ရှားစေသည်။

"ငါမှတ်မိသလောက်တော့ လျိုမိသားစုကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းတဲ့ ဂုဏ်သရေရှိလူကြီးမင်းတွေဆို မြို့လယ်ကနေ မြို့ပြင်အထိ တန်းစီလို့ရတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ တော်ဝင်ဆွေမျိုးတွေနဲ့ မှူးမတ်တွေတောင် ပါသေးတယ်။"

"အရင်က 'လကိုမှေးမှိန်စေပြီး ပန်းကိုရှက်ရွံ့စေတဲ့အလှ' တို့ 'ငါးကိုနစ်စေပြီး ငန်းကိုကြွေကျစေတဲ့အလှ' တို့ ကြားဖူးတယ်၊ ကြားရတာကြာတော့ ရိုးအီနေပြီ။"

"အဲ့ဒီတုန်းကတော့ ငါမယုံခဲ့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မြို့တော်မှာ သူ့ကို လူကိုယ်တိုင်မြင်ဖူးတဲ့သူ သိပ်နည်းတာကိုး။"

"ငါ့အမြင်မှာတော့၊ သူက အများဆုံးတော့ နာမည်ကြီးပြည့်တန်ဆာမတွေလောက်ပဲ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီး၊ လျိုမြို့စားရဲ့ ဘွဲ့နာမည်ရောင်ဝါကြောင့် ချဲ့ကားပြောကြတာပဲ ဖြစ်မှာပါ။"

"ဒါပေမဲ့ အခု လူကိုယ်တိုင်မြင်ရတော့၊ သူက ကောလာဟလတွေအတိုင်းပဲ၊ သာမန်လူတွေရဲ့ စံနှုန်းထက်ကျော်လွန်ပြီး အံ့မခန်းလှပတယ်။"

"ဒီလိုအမျိုးသမီးက ကောင်းကင်ပေါ်က လမင်းလိုပဲ၊ အဝေးကနေပဲ ကြည်ညိုလေးစားသင့်တယ်။ သူက ဘယ်လိုလုပ် လူ့လောကထဲကျရောက်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ မိန်းမဖြစ်သွားရတာလဲ။"

အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ၏မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

အနီးရှိတစ်စုံတစ်ယောက်က ထပ်ပြောသည်။

"သူမက တော်ဝင်မိသားစုထဲ လက်ထပ်ခဲ့ရင် နားလည်နိုင်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့၊ ဘိုးဘွားတွေရဲ့ဆန္ဒအတိုင်း ကျဆင်းနေတဲ့ မိသားစုတစ်ခုဆီ လက်ထပ်ပေးလိုက်တယ်။"

"တကယ်ကို မနာလိုစရာကောင်းပြီး ကံဆိုးတာပဲ!"

အမျိုးသားတစ်စုက သွားကြိတ်လိုက်ကြသည်။

"သူ့ယောက်ျားဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါသိရင်၊ သူ့နောက်ကွယ်မှာ တိတ်တိတ်ကလေး တံတွေးထွေးပစ်မယ်။"

"ငါက သူ့ကိုရိုက်ပြီး သင်းကွပ်ပစ်ချင်စိတ်တောင် ပေါက်တယ်။"

"ဒါ အကြံကောင်းပဲ။"

အမျိုးသားများစွာ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

လူအုပ်ထဲတွင် ချင်ဖုန်းသည် ဤစကားများကိုကြားပြီး ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။ ပိုင်ရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်သည့် ပထမနေ့တွင် သူသဘာဝအတိုင်း လာကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ လူအုပ်၏ မနာလိုမှုမှာ ဤမျှပြင်းထန်မည်ဟု သူမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ကံကောင်းစွာပင်၊ သူသည် လျိုကျန့်လီ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှမသိပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက အန္တရာယ်ရှိသောအခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့တွေးရင်း ချင်ဖုန်း၏ခေါင်းသည် အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ခေါင်မိုးပေါ်တွင် လျိုကျန့်လီက သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက်တွင် အမျိုးသားတစ်စုသည် "နတ်ဘုရားမက ငါ့ကိုကြည့်နေတာများလား" ဟု စိတ်ကူးယဉ်အတွေးများတွင် ချက်ချင်းနစ်မြောသွားကြသည်။

ချင်ဖုန်းက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီးမှသာ လျိုကျန့်လီသည် သူမ၏ခြေဖျားများကို အနည်းငယ်ကြွလိုက်ပြီး သူမ၏အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်အမျိုးသမီးသည် လျင်မြန်စွာ လာပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ လူများစွာသည် အနည်းငယ် နောင်တရသွားကြပြီး၊ ချုပ်တည်းဟန်ဆောင်ကာ နောက်ထပ်အကြည့်အနည်းငယ် ခိုးမကြည့်မိသည့်အတွက် မိမိကိုယ်ကို ကျိန်ဆဲနေကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆွေးနွေးမှုများကို နားထောင်ရင်း ချင်ဖုန်းက ကျေနပ်စွာပြုံးလိုက်သည်။

မကြာမီ၊ လျိုကျန့်လီ လရောင်ခြည်ပြခန်းသို့ လာရောက်လည်ပတ်သည့်သတင်းသည် တော်ဝင်မြို့တော်၏ လမ်းများနှင့် လမ်းကြားများတွင် ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏စားသောက်ဆိုင်သည် လူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်သွားလိမ့်မည်။

စားသောက်ဆိုင်တွင် စည်ကားနေသော လုပ်ငန်းကိုမြင်ပြီး ချင်ဖုန်းက နင်ရွှမ်ကို လူအုပ်ထဲမှ ဦးဆောင်ခေါ်ထုတ်သွားသည်။

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ လျိုမိသားစုကို သတင်းပို့ပြီးပြီလား။"

ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

လန်နင်ရွှမ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကျွန်မ သူတို့နဲ့ ညနေသုံးနာရီမှာ လျိုမိသားစု နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးတပ်မတော်ရဲ့ သိုင်းကွင်းမှာ ယမ်းမှုန့်ရဲ့စွမ်းအားကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပြသဖို့ ချိန်းဆိုထားပါတယ်။"

"ကောင်းတယ်၊ အခု သိုင်းကွင်းကို သွားကြစို့။"

တစ်ဖက်တွင်၊ တော်ဝင်နန်းတော်ရှေ့တွင်၊ ဧကရာဇ်မင်းဘေးမှ မိန်းမစိုးတစ်ဦးက ရယ်မောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲယွမ်၊ ကြွလာပြီလား။ အရင်က လုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာနကို တာဝန်ယူဖို့ အရှင်မင်းကြီးပြောခဲ့တာကို သဘောတူပါသလား။"

အကြီးအကဲယွမ်က ခေါင်းခါပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"အတွင်းကို အကြောင်းကြားပေးပါ။ ကျွန်တော် အရှင်မင်းကြီးကို ပြစရာတစ်ခုရှိတယ်။"

"အကြီးအကဲယွမ်လုပ်တဲ့အရာက အမြဲတမ်း အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ကျွန်တော်အတွင်းဝင်ပြီး တင်ပြလိုက်ပါ့မယ်။ ဒီမှာ ခဏစောင့်ပေးပါခင်ဗျာ။"

မိန်းမစိုးက အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။