← Chapters

မုန်တိုင်းတစ်ခု အစပျိုးခြင်း

Vol. 25 Ch. 371

မုန်တိုင်းတစ်ခု အစပျိုးခြင်း

Vol. 25 Ch. 371

ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ချစ်သူက "ကျွန်မနဲ့ ရှင့်အမေနှစ်ယောက်လုံး ရေထဲပြုတ်ကျသွားရင် ဘယ်သူ့ကိုအရင်ကယ်မှာလဲ" ဆိုတဲ့မေးခွန်းကို ဖြေခိုင်းသလိုပါပဲ။

ဒီလိုမေးခွန်းမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ၊ ဘယ်ဘက်ကိုပဲရွေးရွေး ခင်ဗျားမှားတာပါပဲ။

ခင်ဗျားရဲ့ချစ်သူကို ရွေးလိုက်ရင်၊ သူမက ခင်ဗျားကို မိဘကိုမသိတတ်တဲ့သူလို့ ဆူပူပါလိမ့်မယ်။

ခင်ဗျားရဲ့အမေကို ရွေးလိုက်ရင်၊ မိန်းကလေးက ခင်ဗျားသူမကိုမချစ်ဘူးလို့ ငိုယိုပြီး ညည်းညူပါလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် ဒီလိုမေးခွန်းမျိုးကိုဖြေတဲ့အခါ၊ ပါးနပ်ရပြီး နှစ်ဖက်စလုံးကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရပါဘူး။

"ကျွန်တော့်အထင်တော့ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်လုံးမှာ အချက်ကောင်းတွေရှိပါတယ်။ တစ်ဖက်မှာတော့ အပြင်မှာ အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်နေရတဲ့ နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးတပ်မတော်က သူတို့ရဲ့တိုက်ပွဲတွေ ပိုချောမွေ့အောင် ယမ်းမှုန့်တွေပိုရရင် အကျိုးရှိနိုင်ပါတယ်။"

လျိုထျန်းလုက ဒီအဖြေကိုသဘောကျပြီး ကျေနပ်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်ပေမယ့်၊ ဒန်မော့က မျက်လုံးမှေးလိုက်ပြီး အေးစက်စက်ရယ်မောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ဆက်ပြောသည်၊

"တစ်ဖက်မှာတော့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရှိပါတယ်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များစွာက မိစ္ဆာတွေ၊ တစ္ဆေတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ အသက်စတေးကြရပါတယ်။ ယမ်းမှုန့်ကို ဌာနရဲ့ဌာနခွဲအသီးသီးမှာ ဖြန့်ဝေပေးလိုက်ရင်၊ ဌာနခွဲမှူးက သိပ်အစွမ်းမထက်ရင်တောင်၊ ရုတ်တရက်မိစ္ဆာတိုက်ခိုက်မှုတွေကို ခုခံတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာမှာပါ။"

ဒန်မော့က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သောအခါ လျိုထျန်းလု၏အပြုံးက မှိန်ဖျော့သွားသည်။

"နှစ်ဖက်စလုံးက ဒီပစ္စည်းကိုလိုအပ်နေတာဆိုတော့၊ ကျွန်တော့်အကြံပြုချက်ကတော့ မျှမျှတတခွဲဝေဖို့ပါပဲ။ ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရန်ဖြစ်ဖို့မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားတို့၏အလုပ်ရုံက အကြီးအကဲကို ယမ်းမှုန့်အများအပြားထုတ်လုပ်ဖို့ ညွှန်ကြားပြီးသားပါ။

အချိန်ကိုထည့်တွက်ကြည့်ရင်၊ အကြီးအကဲက အခုဆို တော်ဝင်နန်းတော်ကိုရောက်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းနဲ့ တွေ့ပြီးလောက်ပါပြီ။ အားလုံးအခြေကျသွားတာနဲ့၊ နန်းတွင်း၊ စစ်တပ်နဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွက် လုံလောက်တဲ့ယမ်းမှုန့်တွေ ရှိလာမှာပါ" ဟု သူက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အိုး؟ အကြီးအကဲက တော်ဝင်နန်းတော်ကို သွားတာလား။"

လျိုထျန်းလုနှင့် ဒန်မော့တို့ အတွေးနက်နေဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဒီယမ်းမှုန့်ရဲ့စွမ်းအားကို မြင်ပြီးပါပြီ။ ဒါက လူသားမျိုးနွယ်ကို မိစ္ဆာတွေနဲ့ ပိုကောင်းကောင်းတိုက်ခိုက်နိုင်အောင် ကူညီနိုင်သလို၊ မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ဘေးဥပဒ်တွေကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်၊ ယမ်းမှုန့်ရဲ့ကုန်ကြမ်းတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ထိန်းချုပ်ဖို့ လိုအပ်ပြီး၊ မဟာချန်တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးမှာတော့ ဧကရာဇ်မင်းတစ်ပါးတည်းသာ ဒီလိုစွမ်းရည်ရှိပါတယ်" ဟု ချင်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

လျိုထျန်းလုနှင့် ဒန်မော့တို့ သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ယမ်းမှုန့်သည် နှစ်ဖက်သွားဓားတစ်လက်ဖြစ်သည်။ မှားယွင်းစွာအသုံးပြုပါက၊ သူတစ်ပါးကိုရော မိမိကိုယ်ကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့၊ မင်းရဲ့အကြံပြုချက်အတိုင်းလိုက်နာပြီး ညီတူမျှတူခွဲဝေပြီးမှ ဖြန့်ဝေမှုအကြောင်း ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။"

ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ဘာပြဿနာမှမဖြစ်စေခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းသာသွားသည်။

သူမသိလိုက်သည်မှာ၊ မြေကြီးပေါ်မှ သစ်သားသေတ္တာနှစ်လုံးကို ကြည့်ပြီးနောက်၊ လျိုထျန်းလုနှင့် ဒန်မော့တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပိုကြီးသောတစ်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်ကြသည်၊ "ငါဒီသေတ္တာကိုလိုချင်တယ်။"

သူတို့စကားပြောလိုက်သည်နှင့်၊ သူတို့၏မျက်လုံးများ ဆုံမိသွားပြီး၊ ရှောင်လွှဲမရနိုင်သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခုကို အချက်ပြနေသည်။

ဘန်း!

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သောအသံသည် တော်ဝင်နန်းတော်တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်း၊ မျက်နှာဖုံးအဖြူနှင့် အနီရောင်အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်များစွာသည် မထင်မှတ်ဘဲ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤလူများသည် ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်ကို တာဝန်ယူရသော ဧကရာဇ်မင်း၏ ကိုယ်ရံတော်များဖြစ်သည့် အဆုံးစီရင်သူများပင်!

သူတို့မြင်ကွင်းသို့ရောက်ရှိသောအခါ၊ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများမတွေ့ရပေ။ အဲဒီအစား၊ ဧကရာဇ်မင်းသည် တစ်နေရာသို့ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရေးခြယ်ထားသည်။

သူတို့ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ မာကျောသော စိမ်းလန်းသည့် ဝက်သစ်ချကျောက်ပြားသည် အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ မည်းနက်သော အမှတ်အသားများသည် အမည်မသိရင်းမြစ်မှလာပုံရသည်။

လေးမျက်နှာရှစ်ရပ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော သံစများစွာလည်းရှိသည်။

ဧကရာဇ်မင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"ဒါက မင်းငါ့ကိုပြချင်တဲ့ ယမ်းမှုန့်လား။"

ယွမ်ကျိုက်က လေးစားစွာပြန်ဖြေသည်၊

"မှန်လှပါ၊ အရှင်မင်းကြီး။"

"ဒီလောက်စွမ်းအားကြီးတာပဲ! ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်!"

ဘေးတွင်၊ မိန်းမစိုးချုပ်ကြီးသည် ဧကရာဇ်မင်း၏ကျေနပ်မှုကိုမြင်လျှင်၊ ကြွားဝါလိုက်သည်၊

"နတ်ဘုရားတို့၏အလုပ်ရုံက အဘိုးကြီးက တကယ်ကိုထူးခြားတာပဲ။ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အကြီးမြတ်ဆုံး လက်နက်ဆယ့်နှစ်ခုကို ထုလုပ်ရုံတင်မကဘူး၊ ဒီလိုရှားပါးတဲ့ပစ္စည်းကိုလည်း ဖန်တီးနိုင်သေးတယ်။"

"စာပေချီစွမ်းအင်၊ သိုင်းချီစွမ်းအင် ဒါမှမဟုတ် ယင်ချီစွမ်းအင်တို့ရဲ့ လှုံ့ဆော်မှုမရှိဘဲ၊ ဒီလောက်စွမ်းအားကြီးကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သေးတယ်။"

"ဒီပစ္စည်းကို အများအပြားထုတ်လုပ်နိုင်ရင်၊ ငါတို့လူသားမျိုးနွယ်က သေချာပေါက် အနိုင်ကျင့်မရနိုင်တော့ဘူး။"

သို့သော်လည်း၊ တက်ရောက်လာသူတိုင်း သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် နားလည်ကြသည်။

ဤပစ္စည်းသည် အစွမ်းထက်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ ပဉ္စမအဆင့် ကပ်ဘေးစွမ်းအားအောက်ရှိ မိစ္ဆာတစ္ဆေများကို ထိရောက်နိုင်သော်လည်း၊ ပိုမိုအားကောင်းသော မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေများနှင့်ပတ်သက်လာလျှင်၊ အနည်းငယ်မလုံလောက်ပုံရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အချို့သောတည်ရှိမှုတစ်ခု၏အစွမ်းသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ရောက်ရှိသွားသောအခါ၊ ၎င်းသည် သာမန်လူများ၏စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်သွားသည်၊ ဥပမာအားဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးနှင့် နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးတို့ကဲ့သို့ပင်။

ယွမ်ကျိုက်က ပြောသည်၊ "အရှင်မင်းကြီး၊ ယမ်းမှုန့်က နှစ်ဖက်သွားဓားတစ်လက်ပါ။ အလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်၊ ကုန်ကြမ်းများကို ထိန်းချုပ်ရပါမယ်။"

ဧကရာဇ်မင်က ခဏစဉ်းစားပြီး၊ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောသည်၊

"မင်းရဲ့အကြောင်းပြချက်က မှန်ကန်တယ်။ နောက်ကျရင်၊ ထိန်းချုပ်ဖို့လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို ငါ့ကိုပြပါ၊ ငါလူတစ်ယောက်ကို တာဝန်ပေးပြီး ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်မယ်။"

"ကျေးဇူးကြီးလှပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီး။"

ဧကရာဇ်မင်က သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ပြုံးလိုက်သည်၊

"ငါဒီအတွက် အရမ်းကျေနပ်တယ်။ မင်းရဲ့တီထွင်မှုက မဟာချန်တိုင်းပြည်အတွက် ပံ့ပိုးမှုတစ်ခုပဲ။"

"မင်းဘာလိုချင်လဲ၊ ပြောသာပြော!"

"တကယ်တော့၊ ဒီအရာကို ကျွန်တော်လုပ်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ လူငယ်တစ်ယောက်က လုပ်တာပါ။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ၊ လူတိုင်းအနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။ ဤသို့သော အံ့ဖွယ်အရာအတွက်၊ နတ်ဘုရားတို့၏အလုပ်ရုံက အဘိုးကြီးမှလွဲ၍ မည်သူကလုပ်နိုင်မည်နည်း။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။" ဧကရာဇ်မင်က စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

"ချင်မိသားစုရဲ့ သားအကြီးဆုံး၊ ချင်ဖုန်းပါ" ဟု ယွမ်ကျိုက်က အမှန်အတိုင်းပြန်ဖြေသည်။

"ဪ၊ သူကိုး" ဟု ဧကရာဇ်မင်က အတွေးနက်နေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မဟာချန်တိုင်းပြည်သည် ကျယ်ပြန့်ပြီး၊ အရေးကြီးသောအဖြစ်အပျက်များသည် အချိန်တိုင်းဖြစ်ပျက်နေသည်။

အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူသည် နေ့စဉ်မရေမတွက်နိုင်သော စာရွက်စာတမ်းများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရသဖြင့်၊ အရေးမပါသောသူတစ်ဦးကို မှတ်မိရန် ခက်ခဲသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ချင်ဖုန်းကိုသိရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ နှစ်ခုရှိသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ၊ အနာဂတ်မခန့်မှန်းနိုင်သော တတိယအဆင့် ဓားနတ်ဘုရားမ လျိုကျန့်လီ ကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သောကြောင့်၊ ဧကရာဇ်မင်းသည် သဘာဝအတိုင်း အနည်းငယ်နားလည်မှုရှိသည်။ လျိုကျန့်လီ၏ဒဏ်ရာများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်းမှာ ချင်ဖုန်း၏ အံ့ဖွယ်ဆေးပညာစွမ်းရည်ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်းပင် သူသိသည်။

ဒုတိယအကြောင်းရင်းမှာ ရှို့လျှန်မြို့မှ ဖုတ်ကောင်တစ္ဆေများ ကပ်ဘေးဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်းဒေသရှိ ဖုတ်ကောင်တစ္ဆေများ၏ ယခင်သက်ရောက်မှုများကြောင့်၊ နန်းတွင်းသည် ဖုတ်ကောင်တစ္ဆေများ၏ ကိစ္စကို မလွှဲမရှောင်သာ အလွန်အလေးထားခဲ့သည်။

ကျိုးခိုင်က သတင်းကို တော်ဝင်မြို့တော်သို့ ပြန်ယူလာသည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ ဧကရာဇ်မင်းသည် ၎င်းကိုသိရှိပြီးဖြစ်သည်။

ဖုတ်ကောင်တစ္ဆေကပ်ဘေးအလယ်တွင်၊ ချင်ဖုန်း၏အရေးပါသောအခန်းကဏ္ဍကို ရင်းမြစ်များစွာက အတည်ပြုခဲ့သည်။

"ချင်မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘွားတွေကလည်း လျိုမိသားစုနဲ့ တန်းတူ တည်ထောင်သူသူရဲကောင်းတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့၊ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ၊ ချင်မိသားစုက တဖြည်းဖြည်းကျဆင်းသွားတယ်။ ဒီမျိုးဆက်မှာ သူတို့ပြန်ထလာတာ မမျှော်လင့်ထားဘူး..."

"ချင်ဖုန်း၊ ဒီကောင်လေးက ဆေးပညာမှာ ထူးချွန်ရုံတင်မကဘူး၊ ဒီလိုသာမန်ထက်ထူးကဲတဲ့ စွမ်းရည်တွေလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ သူ့အသိပညာက ဒီလောက်ကျယ်ပြန့်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ငါတစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး၊ တော်တော်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်။"

ဧကရာဇ်မင်းက ပြုံးပြီးမေးလိုက်သည်၊ "ချင်မိသားစုရဲ့ လက်ရှိဘွဲ့က ဘာလဲ။"

သူ၏ဘေးမှ မိန်းမစိုးတစ်ဦးက ပြန်ဖြေသည်၊

"လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက၊ ရှို့လျှန်မြို့မှာ ချင်ဖုန်းရဲ့ပံ့ပိုးမှုတွေကို အသိအမှတ်ပြုတဲ့အနေနဲ့၊ ချင်မိသားစုရဲ့အကြီးအကဲ ချင်ကျန့်အန်းကို ဒုတိယတန်းအဆင့် နိုင်ငံတော်စစ်သူကြီးရာထူးကို တိုးမြှင့်ပေးခဲ့ပါတယ်"

"အဲ့လိုကိုး။" ဧကရာဇ်မင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ချင်မိသားစုရဲ့ဘွဲ့ကို နည်းနည်းထပ်မြှင့်ပေးလိုက်ကြစို့။"

မဟာစာပေအကယ်ဒမီ၊ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင်။

ကောက်ကျစ်သောမျက်နှာထားနှင့် ထက်ရှသောမျက်နှာသွင်ပြင်ရှိသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် စားပွဲပေါ်မှလက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊

"ကောင်းကင်ရဲ့အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ဒီကောင်လေးက တကယ်ကိုထူးခြားတယ်။ သူတော်ဝင်မြို့တော်ကို ရောက်တာမကြာသေးဘူး၊ ပြဿနာတွေအများကြီးလုပ်ပြီးပြီ။"

"ရွှေနဂါးရဲ့မျက်လုံးတွေပွင့်လာတာ ရှားပါးတဲ့အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပဲ။ သူက ချုပ်တည်းခြင်းရဲ့နိယာမကို နားမလည်တာတော့ စိတ်မကောင်းစရာပဲ၊ တောအုပ်ထဲမှာ အမြင့်ဆုံးထောင်တက်နေတဲ့သစ်ပင်က လေဒဏ်ကို အရင်ခံရတယ်ဆိုသလိုပဲ။ သူလုံးဝနားမလည်ဘူး။"

"ဆရာ သိလား၊ ကျွန်တော်သူ့ကို ရှို့လျှန်မြို့မှာ စမ်းသပ်ပြီး အလောင်း ဘယ်နှစ်လောင်းသတ်ခဲ့လဲလို့ မေးတုန်းက၊ သူက သောင်းနဲ့ချီတဲ့အရေအတွက်ကို အရှက်မရှိဘဲ ပြန်ဖြေခဲ့တယ်။ တောက်၊ တောက်၊ သူက ကျွန်တော့်ထက်တောင် အရှက်မရှိဘူး။"

"သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီလေးဖြစ်နေတာကို ထည့်တွက်ပြီး၊ ကျွန်တော်သူ့ကို သတိပေးခဲ့တယ်။ သူ အလေးအနက်ထားရဲ့လားတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့၊ ချင်မိသားစုရဲ့ တစ္ဆေခေါင်းနဲ့ လျိုမိသားစုရဲ့ အကာအကွယ်နဲ့ဆိုတော့၊ သူ့ကိုထိခိုက်ချင်တဲ့သူတွေက နှစ်ခါပြန်စဉ်းစားရလိမ့်မယ်။ ဆရာ၊ ကျွန်တော်ပြောတာ နားထောင်နေရဲ့လား။"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်မှ အဖြူရောင်ဝတ် နိုင်ငံတော်ဆရာသည် မလှုပ်မယှက်ဘဲ၊ ကောင်းကင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်နေသည်၊

"လေကထန်လာပြီး တိမ်တွေက လှုပ်ရှားနေပြီ။"

All Chapters