ဖေးရွှင့်၏ အကြံဉာဏ်

သုံးရက်ကြာပြီးနောက်、 ချင်မိသားစု ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ညစာစားနေစဉ်၊ အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို လာဖတ်ခြင်းပင်!

ဒုတိယမေမေက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်၊

"တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်း နောက်တစ်စောင်လား။"

ချင်မိသားစုသည် အချိန်အတော်ကြာ ကျဆင်းနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ကျင့်ယန်မြို့တွင် တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်း လက်ခံရရှိတုန်းက သူတို့ ကြောက်လန့်ခဲ့ကြသည်။ ယခု တော်ဝင်မြို့တော်သို့ မကြာသေးမီက ပြောင်းရွှေ့လာပြီးနောက်၊ တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်း နောက်တစ်စောင် ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

အမျိုးသမီးများသည် သဘာဝအတိုင်း ပိုတွေးတတ်ကြပြီး၊ စိုးရိမ်စိတ်များ သူတို့၏နှလုံးသားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ချင်ကျန့်အန်းက သူ၏စားသောက်ဖွယ်ရာများကို ချလိုက်ပြီး စားပွဲဝိုင်းမှလူများကို ကြည့်ကာ ပြောသည်၊

"တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်း ရောက်လာရင်၊ ငါတို့ ပေါ့ဆလို့မရဘူး။ အားလုံး၊ ငါနဲ့အတူ လက်ခံဖို့ လိုက်ခဲ့ကြ။"

"ကောင်းပါပြီ" ဟု ချင်ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။

အခြားသူများက ဤတော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်း အဘယ်ကြောင့်ထုတ်ပြန်သည်ကို မသိနိုင်သော်လည်း၊ သူကတော့ ကောင်းကောင်းသိနေသည်။

ထိုနေ့က နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးတပ်မတော်၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက်၊ သူသည် နတ်ဘုရားတို့၏အလုပ်ရုံသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ညနေစောင်းလောက်တွင် အဘိုးကြီးက တော်ဝင်နန်းတော်မှ ပြန်ရောက်လာသည်။

အဘိုးကြီး၏ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှုဖြင့် ယမ်းမှုန့်ကိစ္စသည် ချောမွေ့သွားသည်။ ဧကရာဇ်မင်းက သူ့ကို ဆုချလိမ့်မည်ဟု အဘိုးကြီးထံမှပင် ချင်ဖုန်း ကြားခဲ့ရသည်။

ဤတော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းသည် ထိုဆုလာဘ်နှင့် ပတ်သက်နေနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

မိသားစုသည် အမိန့်ပြန်တမ်းကို လက်ခံရန် ဝင်ပေါက်တွင် စုရုံးကြပြီး၊ ချင်ဖုန်း တော်ဝင် အမိန့်ပြန်တမ်းကို ဖတ်သည့်သူကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။

မဟာစာပေအကယ်ဒမီမှ ဖေးရွှင့်၊ နဖူးပေါ်တွင် မျက်လုံးများရှိသော ထိုလူပင်!

သူသည် ချင်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို စတင်ဖတ်ရှုသည်။

အမိန့်ပြန်တမ်းကို ဖတ်ပြီးနောက်၊ ချင်မိသားစုသည် အံ့ဩဝမ်းသာသွားကြသည်။ ချင်မိသားစု၏ အကြီးအကဲဘွဲ့သည် ဒုတိယတန်းအဆင့် နိုင်ငံတော်စစ်သူကြီးမှ တတိယတန်းအဆင့် လက်ထောက်နိုင်ငံတော်စစ်သူကြီးအဖြစ်သို့ အဆင့်နှစ်ဆင့် တိုက်ရိုက်ခုန်တက်သွားသည်။

ထို့အပြင်၊ မရေမတွက်နိုင်သော ပိုးထည်၊ ဖဲထည်၊ ရွှေနှင့်ငွေများလည်း ပါဝင်သည်။

အထူးသဖြင့်၊ ဧကရာဇ်မင် နန်းတက်ပြီးနောက်ပိုင်း၊ မဟာချန်တိုင်းပြည်ရှိ မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေများ၏ အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ မတိုးတက်သေးသော်လည်း၊ တော်ဝင်ဘဏ္ဍာတိုက်သည် ပိုမိုစည်ပင်ဝပြောလာသည်။

ထို့ကြောင့်၊ ဧကရာဇ်မင်သည် ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်ရာတွင် ရက်ရောသည်၊ အထူးသဖြင့် နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကြီးများအတွင်းတွင် ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်း၏ အကြောင်းအရာများအရ၊ ရလဒ်သည် ချင်ဖုန်း၏ မဟာချန်တိုင်းပြည်အပေါ် ပံ့ပိုးမှုများကြောင့် ဧကရာဇ်မင်း နှစ်သက်သဘောကျပြီး ဆုလာဘ်ချီးမြှင့်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချင်မိသားစု နားလည်လိုက်ကြသည်။

'သခင်လေးက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။'

လူတိုင်း ထိုသို့ပင် တွေးလိုက်ကြသည်။

ချင်မိသားစု၏ အကြီးအကဲကို ကြည့်လိုက်လျှင်၊ သူသည် မိသားစုငွေကို ဖြုန်းတီးခြင်းမှလွဲ၍ အခြားအခန်းကဏ္ဍမရှိပုံရသည်။

နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိလျှင်၊ ကွာခြားမှုကို သိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို လက်ခံပြီးနောက်၊ ဖေးရွှင့်က ချင်ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်၊ "ငါနဲ့လိုက်ခဲ့။"

"အင်း؟"

ချင်ဖုန်း မှင်တက်သွားသည်။ နောက်ထပ်ဆုလာဘ်များ ရှိသေးလို့လား။

သူသည် များများစားစားမမေးဘဲ သူနှင့်အတူ ချင်အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာပြီး လမ်းမပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။

"ပဉ္စမတန်းစား ခမ်းနားသောသီလနယ်ပယ်အကြောင်း မင်းမှာ သဲလွန်စတစ်ခုခုရှိလား။"

ဖေးရွှင့်က မေးလိုက်သည်။

ဤမေးခွန်းက ချင်ဖုန်းကို အံ့အားသင့်စေသည်။ သူက အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေသည်၊

"ကျွန်တော် လက်ရှိမှာ စူးစမ်းရှာဖွေနေဆဲပါ၊ အနှစ်သာရကိုတော့ မကျွမ်းကျင်သေးပါဘူး။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ၊ ဖေးရွှင့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊

"ဆေးပညာနဲ့ အထူးနည်းစနစ်တွေက အသုံးဝင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ဦးစားပေးတွေကို မမှားယွင်းဖို့ သတိရပါ။ မင်း သူတို့အပေါ် အရမ်းအာရုံစိုက်နေရင်၊ စာပေသူတော်စင်ရဲ့လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ရပ်တန့်နေလိမ့်မယ်။"

'သေစမ်း၊ မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ငါ့ကိုဝေဖန်နေရတာလဲ။'

ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြန်ပြောတော့မည်အပြု၊ ဖေးရွှင့်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ပဉ္စမအဆင့် ခမ်းနားသောသီလနယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ဖို့အတွက်၊ မင်း အဋ္ဌမအဆင့် ထွန်းလင်းသော နှလုံးသားနယ်ပယ်ကို ရောက်တုန်းက နှလုံးသားကိုမေးမြန်းခြင်းစင်မြင့်မှာ ကျိန်ဆိုခဲ့တဲ့ သစ္စာကို လိုက်နာရမယ်။ စာပေသူတော်စင်တိုင်းမှာ မတူညီတဲ့ရည်မှန်းချက်တွေရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ပဉ္စမအဆင့်ကိုဝင်ရောက်တဲ့နည်းလမ်းကလည်း သဘာဝအတိုင်းပဲ ကွဲပြားတယ်။"

ချင်ဖုန်း ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီး သူပြောတော့မည့်စကားများကို မျိုချလိုက်သည်။ ဖေးရွှင့်က သူ့ကို ပဉ္စမအဆင့် ခမ်းနားသောသီလနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ပေးနေသည်ကို သူသဘောပေါက်လိုက်သည်။

"မူလကတော့၊ အစ်ကိုယန်နဲ့ ငါနှစ်ယောက်လုံးက စာသင်ကျောင်းတွေတည်ထောင်ပြီး၊ အသိပညာတွေ သင်ကြားပေးရင်း၊ ငါတို့ရဲ့ရည်မှန်းချက်တွေကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစေပြီး ပဉ္စမအဆင့် ခမ်းနားသော သီလနယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ခဲ့ကြတာ။"

"မင်း ရှေ့ဆက်ရမယ့်လမ်းကြောင်းကို မသေချာဘူးဆိုရင်၊ ဒီနည်းလမ်းက မင်းကိုကူညီနိုင်လောက်တယ်။"

"စာသင်ကျောင်းတွေ တည်ထောင်တယ်၊ အသိပညာတွေ သင်ကြားပေးတယ်؟"

ချင်ဖုန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်၊ ထိုသို့သောနည်းလမ်းရှိသည်ကို အံ့ဩသွားသည်။

လက်ရှိတွင်၊ နေ့စဉ် မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်တွင် စာဖတ်ခြင်းနှင့် ညကောင်းကင်ကို ကြည့်ရှုခြင်းမှလွဲ၍၊ သူသည် တော်တော်လေး လမ်းပျောက်နေသလို ခံစားနေရသည်။

သူသည် ပဉ္စမအဆင့် ခမ်းနားသောသီလနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အလှမ်းဝေးသောပန်းတိုင်တစ်ခုဟု ယုံကြည်ထားသည်။ သို့သော်၊ တစ်ဖက်လူ၏စကားကိုကြားပြီးနောက်၊ သူသည် လမ်းကြောင်းသစ် တစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ တော်ဝင်မြို့တော်မှာ စာသင်ကျောင်းဖွင့်ပြီး စာသင်ဖို့က စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုမဟုတ်ဘူးလား။"

ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

ဖေးရွှင့်က ပြန်ဖြေသည်၊

"သာမန်လူတွေအတွက် စာသင်ကျောင်းတွေတည်ထောင်ဖို့ မလွယ်ကူဘူး။ လုံလောက်တဲ့ အသိပညာမရှိဘဲ စာသင်ရင် ကျောင်းသားတွေကို လမ်းမှားရောက်စေလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့်၊ စာသင်ကျောင်းဖွင့်တဲ့သူတွေက မဟာစာပေအကယ်ဒမီနဲ့ နိုင်ငံတော်တက္ကသိုလ်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရမယ်။"

ချင်ဖုန်းက အတွေးနက်နေဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် မဟာစာပေအကယ်ဒမီ၏ နိုင်ငံတော်တက္ကသိုလ်အကြောင်း ကြားဖူးသည်၊ ၎င်းသည် နိုင်ငံတော်ပညာရေးစီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့အစည်းကဲ့သို့ပင်။

တော်ဝင်မျိုးနွယ်များနှင့် သြဇာကြီးပုဂ္ဂိုလ်များစွာသည် သူတို့၏သားသမီးများကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်ရန် နိုင်ငံတော်တက္ကသိုလ်သို့ ပို့ဆောင်ကြသည်။

နိုင်ငံတော်တက္ကသိုလ်သည် မဟာစာပေအကယ်ဒမီ၏ လက်အောက်တွင်ရှိသော်လည်း၊ သူတို့၏ဆက်ဆံရေးမှာ အနည်းငယ်သိမ်မွေ့သည်။

သီအိုရီအရ၊ နိုင်ငံတော်တက္ကသိုလ်သည် မဟာစာပေအကယ်ဒမီကို နာခံသင့်သော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင် သူတို့သည် နန်းတွင်း၊ သို့မဟုတ် ပို၍တိတိကျကျပြောရလျှင် ဧကရာဇ်မင်းကို ပို၍နာခံကြသည်။

ချင်ဖုန်း နားလည်နိုင်သည်၊ ၎င်းသည် ဧကရာဇ်မင်းက မဟာစာပေအကယ်ဒမီကို လွှမ်းမိုးရန် နည်းလမ်းတစ်ခုပင်။

ဖေးရွှင့်က ဆက်ပြောသည်၊

"မင်း မဟာစာပေအကယ်ဒမီကို မဝင်ရသေးပေမယ့်၊ မင်းမှာ မဟာစာပေအကယ်ဒမီရဲ့ အဆောင်အယောင်တံဆိပ် ရှိတယ်။ မင်းအတွက် စာသင်ကျောင်းဖွင့်ဖို့ အများကြီးပိုလွယ်ကူလိမ့်မယ်။ မင်းလုပ်ရမှာက မဟာစာပေအကယ်ဒမီရဲ့ နိုင်ငံတော်တက္ကသိုလ်မှာ စာမေးပွဲကိုအောင်မြင်ပြီး တရားဝင်စာရွက်စာတမ်းကို ရယူဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမတိုင်ခင်၊ မင်း စာအုပ်လေးအုပ်နှင့် ကျမ်းငါးကျမ်းကို သေချာလေ့လာပြီး မဟာချန်တိုင်းပြည်ရဲ့ နိုင်ငံတော်ကျမ်းတချို့ကို အလွတ်ကျက်ထားရမယ်။ မဟုတ်ရင်၊ မင်း နိုင်ငံတော်တက္ကသိုလ်စာမေးပွဲကို အောင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသောအမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူသည် ပြောင်းလဲပြီးနောက် စာမေးပွဲများဖြေဆိုရမည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ သို့သော်၊ မျက်စိပညာဖြင့်၊ စာအုပ်အနည်းငယ်ကို ဖတ်ရှုခြင်းသည် ခဏတာမျှသာဖြစ်သည်။

"နိုင်ငံတော်ကျမ်းတွေက အတွဲဘယ်လောက်ရှိလဲ။"

ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

ဖေးရွှင့်က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ဖြေသည်၊

"တစ်ထောင့်ခုနစ်ရာ့လေးဆယ့်နှစ်တွဲ၊ နည်းတဲ့အရေအတွက်တော့ မဟုတ်ဘူး။"

ချင်ဖုန်းသည် သူတစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် နိုင်ငံတော်ကျမ်းများကို ဖတ်ရှုပြီးနိုင်မည်ဟု တွေးထင်ခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်နုံအလွန်းသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဤမျှများပြားသော အတွဲများဖြင့်၊ ၎င်းတို့ကိုအလွတ်ကျက်ရန် အချိန်အတော်ကြာလိမ့်မည်။

'အင်း၊ အဲ့လောက်တော့ မကြာပါဘူး။'

ချင်ဖုန်းက မျက်စိပညာရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူစွာတွေးလိုက်သည်။

ဖေးရွှင့်က သူ့ကိုကြည့်ပြီး ဆက်ပြောသည်၊

"မင်းက စာပေသူတော်စင်ရဲ့လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်သင်ယူတဲ့ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သင့်တယ်။ မင်း မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်မှာ နိုင်ငံတော်ကျမ်းတချို့ကို ဖတ်ဖူးရင်တောင်၊ မင်းရဲ့အသိပညာက အကန့်အသတ်ရှိတယ်။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျမ်းလိပ်များ ရှိသော်လည်း၊ အကျုံးဝင်သောအသိပညာနယ်ပယ်မှာ ကျယ်ပြန့်ပြီး၊ နိုင်ငံတော်ကျမ်းများမှာမူ အမှန်တကယ်တွင် အကန့်အသတ်ရှိသည်။

"နိုင်ငံတော်ကျမ်း တစ်ထောင့်ခုနစ်ရာ့လေးဆယ့်နှစ်တွဲလုံးကို မဟာစာပေအကယ်ဒမီရဲ့ စာကြည့်တိုက်မှာ စုဆောင်းထားတယ်။ အဆောင်အယောင်တံဆိပ်နဲ့ဆိုရင်၊ မင်းလေ့လာဖို့ စာကြည့်တိုက်ကို လွတ်လပ်စွာဝင်ရောက်နိုင်တယ်။ ရှေ့ဆက်ရမယ့်အချိန်မှာ၊ မင်းရဲ့အတွေးတွေကို ကျင့်ကြံမှုအပေါ်မှာပဲ စုစည်းထား။ စားသောက်ဆိုင်တွေ၊ ဆေးပညာတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထူးဆန်းပြီး လိမ္မာပါးနပ်တဲ့စွမ်းရည်တွေအကြောင်း မစဉ်းစားနဲ့" ဟု ဖေးရွှင့်က အကြံပေးသည်။

ချင်ဖုန်းက ရှုပ်ထွေးစွာကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်၊

"ဘာလို့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဒီလိုကူညီနေရတာလဲ။"

ဖေးရွှင့်က အမှန်အတိုင်းပြန်ဖြေသည်၊

"မင်းက ဆရာတန်ဖိုးထားတဲ့ တပည့်ပဲ။ မင်း မဟာစာပေအကယ်ဒမီကို မဝင်ရင်တောင်၊ မင်းက ဆရာ့ရဲ့တပည့်ပဲ။"

"မင်းရဲ့စီနီယာတစ်ယောက်အနေနဲ့၊ ငါမင်းကိုဂရုစိုက်တာ၊ ဒါက ကျိုးကြောင်း ဆီလျော်တယ် မဟုတ်လား။ စကားလုံးတွေကတော့ အနည်းနဲ့အများ ရှင်းပြပြီးပြီ၊ ငါသွားတော့မယ်။"

ဤစကားများကို ချန်ထားခဲ့ပြီး၊ သူက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ခေါင်းမော့ကာ လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာသွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏နှလုံးသားသည် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူသည် မဟာစာပေအကယ်ဒမီမှလူများကို အထင်လွဲခဲ့မိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်လူက အလွန်မာနကြီးပုံပေါ်သော်လည်း၊ သူသည် အမှန်တကယ်တွင် လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

ဤသို့တွေးရင်း၊ သူသည် ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို တိတ်တဆိတ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်၊

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စီနီယာဖေး။"

အဝေးတွင်၊ ဖေးရွှင့်၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်ကွေးတက်သွားသည်။