နတ်ဘုရားတမန်တော်၏ အခြေအနေများ
Vol. 34 Ch. 510
ဖူးရန်၏ လေသံသည် အလွန်ယုံကြည်ပြတ်သားနေသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်နိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကိုပင် ဖိနှိပ်နိုင်သူဖြစ်သဖြင့် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ရန် ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။
“ဒါဆို မင်းပေးတဲ့ဆုနဲ့ ပြည့်ပါစေလို့ ဆန္ဒပြုပါတယ်ကွာ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ထပ်မံပြောဆိုခြင်းမပြုပေ။
“ဘာမှ ဆုတောင်းနေစရာမလိုပါဘူး မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဒီမှာ ထင်ရှားနေတာပဲ... သေချာပေါက် အောင်မြင်နိုင်မှာပါ... တာအိုမီးလျှံကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးလည်း ဖြစ်နေသေးတယ်...” ဖူးရန်သည် အနည်းငယ် အားကျစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါလည်း တာအိုမီးလျှံကို ထိန်းချုပ်နိုင်မလား မသိဘူး... မင်းသာ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သားဖြစ်ခဲ့ရင် နောက်ထပ်မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်က မင်းဖြစ်မှာ သေချာတယ်...”
“ဒီလိုပြောစရာလည်း ရှိသေးတယ်လား...” ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်... တာအိုမီးလျှံဟာ ငါတို့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ပကတိသန့်စင်တဲ့မီးလျှံပဲ... မျိုးနွယ်သားတစ်ယောက်က တာအိုမီးလျှံကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင်၊ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်လောင်းအဖြစ် သေချာပေါက် ရွေးချယ်ခံရမယ်... အရင်က မကောင်းတဲ့မှတ်တမ်းမရှိရင် နောက်ထပ်မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဆက်ခံနိုင်မှာ သေချာတယ်...” ဖူးရန်သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “အစ်မ ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က ဒီလိုပဲ ချောချောမွေ့မွေ့ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာတာ... ဟုတ်ပြီး သူမရဲ့ စွမ်းရည်ကလည်း အံ့မခန်းပဲ... ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို ဘယ်လိုစီမံခန့်ခွဲရမလဲဆိုတာ သိတယ်... ငါတို့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ထွန်းကားစေမယ့် ခေါင်းဆောင်အစစ်ပဲ...”
သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်အပေါ် အလွန်အားကိုးယုံကြည်မှုနှင့် လေးစားမှုများ လင်းလက်နေသည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် အမှန်တကယ်ပင် မနည်းမနောဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက ထိုဂုဏ်သိက္ခာကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ပုံရသည်။
“မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်...” ဖူးရန်သည် ထိုင်နေရာမှ ချက်ချင်း ခုန်ထလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အလွန်ရိုသေစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် ဝေးရာမှ လျှောက်လှမ်းလာနေပြီး သူမနောက်တွင် ယိပ်စီးပွားရေးဆိုင်ပိုင်ရှင်နှင့် အခြားသူများ လိုက်ပါလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဆွေးနွေးမှုများကို အကြမ်းဖျင်း ပြီးဆုံးပြီဖြစ်ပုံရသည်။
ဖူးရန်သည် အလွန်ဖြောင့်မတ်စွာ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ရယ်မောစေသည်။ သူသည် ဤမျှထိ လေးစားနေသည်တဲ့လား။ ယိပ်စီးပွားရေးဆိုင်ပိုင်ရှင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဖူးရန်သည် ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်ကို ပိုမိုလေးစားပုံရသည်။
“ရန်လေး၊ ဒီလောက် လေးစားမနေပါနဲ့... အရင်တုန်းက ငါ့နောက်ကို လိုက်ပြီး အတူဆော့ကစားနေကြတာပဲမဟုတ်လား... တစ်နှစ်ကျော်လောက်မတွေ့ရတော့တာ မင်း ဒီလောက်ထိ လေးစားနေတာလား...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် သူ၏ပခုံးကို ဖွဖွပုတ်လိုက်ပြီး တင်းမာမနေဖို့ အချက်ပြလိုက်သည်။
ဖူးရန်သည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် နှာခေါင်းကို ထိလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး...”
စကားပြောရင်း ထစ်ထစ်နေသည့်အတွက် လေးစားမှုမရှိသည်ဟု မည်သို့ပြောနိုင်မည်နည်း။
“ဒီလောက်တင်းမာမနေနဲ့ ကြားလား...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က သူ့ကို မျက်လုံးပြူးကြည့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့... မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်...” ဖူးရန်၏စကားသည် ရုတ်တရက် ချောမွေ့သွားသော်လည်း သူသည် ဖြောင့်ဖြောင့်မတ်မတ်ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ခဏတာအတွင်း ပြန်လည်ပြေလျော့ရန် ခက်ခဲနေပုံရသည်။
ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ထပ်မံပြောဆိုခြင်းမပြုဘဲ ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အရင်ဆုံး မင်းအတွက် နေစရာနေရာကို စီစဉ်ပေးမယ်... ရက်အနည်းငယ် အနားယူပြီး အင်အားပြည့်ဝအောင် ပြင်ဆင်ထား... ဒီစမ်းသပ်မှုက မလွယ်ကူဘူး... တာအိုမီးလျှံ ပိုင်ဆိုင်ထားရင်တောင် အခက်အခဲက မနည်းဘူး...”
ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နတ်ဘုရားတမန်တော်၏ အဆင့်အတန်းသည် အကြီးအကဲများနှင့် တူညီသည်ဖြစ်ရာ လွယ်ကူမည်မဟုတ်ပေ။
ထို့နောက် ရက်အနည်းငယ် အနားယူရန်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူသည် မကြာသေးမီကမှ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ရင်ဆိုင်ထားရသဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် အနားယူရန် လိုအပ်သည်။ မဟုတ်ပါက ပြန်လည်ပြည့်ဝလာရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
ရက်အနည်းငယ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏အခြေအနေကို အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီးသည့်နောက် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါတွင် ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် ယန်အာနှင့်အတူ ဆော့ကစားနေပြီး အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။
ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်၏ လှပသောမျက်လုံးများသည် ရယ်မောရင်း မျက်ခြည်တစ်ခုအဖြစ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူမသည် မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်ဟု လုံးဝမထင်ရပေ။ တည်ကြည်နေချိန်တွင် မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ဆန်ပြီး တည်ကြည်မှုမရှိသည့်အခါတွင် လှပသော အစ်မကြီးတစ်ဦးနှင့်တူသည်။
ဤမြင်ကွင်းသည် ယီထျန်းယွမ်အား ရှီရွှေ့ယွမ်ကို သတိရစေသည်။ တည်ကြည်နေချိန်တွင် နန်းတော်ပိုင်ရှင်တစ်ဦးနှင့်တူပြီး တည်ကြည်မှုမရှိသည့်အခါတွင် သူ့ကို ဂရုစိုက်ပေးသော အစ်မတစ်ဦးနှင့် တူသည်။
“အဒေါ်...”
ယီထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤကိစ္စများ ပြီးဆုံးသည့်အခါ သူသည် ရှီရွှေ့ယွမ်ကို သေချာပေါက် လက်ထပ်ယူမည်ဖြစ်သည်။
ဆယ်စုနှစ်ကြာသည့်တိုင်အောင်၊ သူမသည် သူ့အပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ရှီရွှေ့ယွမ်ကို သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် သိမ်းပိုက်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ဖြစ်ပြီး ရှီရွှေ့ယွမ်ကို မည်သူ့ကိုမျှ လွှဲပြောင်းပေးမည်မဟုတ်ပေ။
“မင်း ပြန်လည်ပြည့်ဝလာပြီလား...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် ထရပ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်... အချိန်မရွေး စမ်းသပ်မှုကို စတင်နိုင်ပါပြီ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ... ဒါဆို ငါနဲ့လိုက်ခဲ့...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် ယန်အာကို ခေါ်ဆောင်ရန် မမေ့ဘဲ ဖီးနစ်တောင်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူမနောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။
“မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်... ဘာကြောင့် ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်ယုံကြည်ပြီး နတ်ဘုရားတမန်တော်ဖြစ်ဖို့ ဒီလောက် ထောက်ခံပေးရတာလဲ... အရင်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာပဲလေ...”
ဤမေးခွန်းကို အရင်ကတည်းက မေးချင်ခဲ့သော်လည်း အချိန်မရှိခဲ့သဖြင့် ယခုမှ မေးမြန်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
“ရိုးရှင်းပါတယ်... မင်းက ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို ကူညီခဲ့တယ်၊ တာအိုမီးလျှံကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်၊ ပြီးတော့ ယန်အာနဲ့လည်း ရင်းနှီးတယ်... ဒါပဲ...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က ရိုးရှင်းစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် နတ်ဘုရားတမန်တော်ဖြစ်လာရင် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို ကိုယ်စားပြုရမှာပဲ... ဒီလောက် အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်လို့ရလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် သူမရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အလွန်လျင်မြန်လွန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့ဆုံရုံဖြင့် ဤအချက်များကို သိရှိပြီး ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ခြင်းသည် မိုးကြိုးပစ်သလို လျင်မြန်သောဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။
“အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး... မင်းကို လွတ်ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်တာကမှ ငါတို့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုပဲ...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “ငါတို့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်က အမြဲတမ်း တစ်ခုကို ယုံကြည်တယ်... အဲဒါက တာအိုမီးလျှံပဲ... ဘယ်သူမဆို တာအိုမီးလျှံကို ပိုင်ဆိုင်ထားရင် အဲဒါက ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ အနာဂတ်ပဲ... ထပ်ပြီး ပကတိဖြူစင်တဲ့ စရိုက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... ဒါက နည်းနည်းပေါ့ပေါ့တန်တန် ထင်ရပေမယ့် ငါက ဒါကို ယုံကြည်တယ်...”
“တကယ်တမ်း ပြောရရင် မင်းကို ငါ ကြည့်ရတာ စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းတယ်... ဒါတစ်ခုတည်းနဲ့တင် လုံလောက်ပြီ... ရွေးချယ်မှားသွားရင်တောင် အဲဒါက ငါ့တာဝန်ပဲ... ဒါပဲ ရိုးရှင်းတယ်...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် ပွင့်လင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယန်အာ၏ မျက်နှာလေးကို ညှစ်လိုက်ကာ ပြောသည်။ “မင်းဖေဖေက ဘယ်လိုလူလို့ ထင်လဲ...”
“ဖေဖေက အရမ်းကောင်းတယ်... မီးလျှံတွေ အများကြီး ပေးတယ်၊ ဆေးပြားတွေ အများကြီး ပေးတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့အပေါ် အရမ်းကောင်းတယ်...” ယန်အာသည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... အရမ်းစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ပဲ...” ယီထျန်းယွမ်သည် မတတ်သာသလို ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့တွင် အထူးတလည် စဉ်းစားမှုများ မရှိပေ။
မကြာမီတွင် ၎င်းတို့သည် တောင်ကြီးတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤတောင်သည် ဖီးနစ်တောင်ဖြစ်ပြီး ဝေးကွာရာမှ ကြည့်လိုက်ရာ ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင် ဤနေရာတွင် အနားယူနေသည့်ပုံစံဖြစ်သည်။ သို့သော် တောင်အလယ်တွင် မီးတောင်တစ်ခုရှိပြီး အတွင်းမှ အနွေးဓာတ်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေသည်။
၎င်းတို့သည် တောင်စွန်းတွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဆင်းသက်ပြီးသည်နှင့် အောက်မှ လှိုင်းထနေသော အနွေးဓာတ်ကို ခံစားရသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် သိသာထင်ရှားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိပေ။
သူသည် မူလကတည်းက ပကတိသန့်စင်ပြီး အားကောင်းသော မီးလျှံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ဤအပူချိန်သည် သူ့အပေါ် မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မဖြစ်စေနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မနိမ့်သဖြင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိခိုက်မှုမရှိနိုင်ပေ။
သူသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာ၏ အံ့ဩဖွယ်ရာအချက်မှာ မီးတောင်ဖြစ်နေခြင်း သို့မဟုတ် ချော်ရည်များ၏ အပူချိန်မြင့်မားနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ မီးတောင်စွန်းတွင် မီးဖီးနစ်သစ်ပင်များ ပေါက်ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အဓိကအချက်မှာ ဤမီးဖီးနစ်သစ်ပင်များပေါ်တွင် ဖီးနစ်ငှက်များစွာ နားနေကြပြီး အပေါ်တွင် အနားယူနေကြသည်။
“ဖီးနစ်တွေ အများကြီးပဲ... သူတို့တွေ လူ့ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲလို့ မရဘူးလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်... သူတို့က အစောဆုံး ဖီးနစ်ငှက်တွေပဲ... ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု မရှိသေးဘူး... ဒါပေမယ့် သူတို့မှာ အသန့်စင်ဆုံး ရှေးဟောင်းဖီးနစ်သွေးသား ရှိတယ်... မင်းရဲ့ စမ်းသပ်မှုက အရမ်းရိုးရှင်းတယ်... ဒီဖီးနစ်ငှက်တွေထဲက တစ်ကောင်က မင်းကို အသိအမှတ်ပြုပေးရင်၊ မင်း နတ်ဘုရားတမန်တော် ဖြစ်လာနိုင်ပြီ...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် တစ်ချိန်တည်းမှာ မင်းဟာ ဖီးနစ်တောင်ရဲ့ မီးလျှံရိုက်ခတ်မှုကို ခံယူရမယ်... သတိထားရမယ်နော်...”
“ဒါဆိုရင် နတ်ဘုရားတမန်တော် ဖြစ်နိုင်ပြီလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် အဆင့်ဆင့်စမ်းသပ်မှုများ ရှိမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် အကြီးအကဲများက သူ့ကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်စမ်းသပ်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင်က သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုရုံဖြင့် ပြီးသွားသည်ကို မည်သူသိမည်နည်း...။
ဤသို့ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားတမန်တော်ဖြစ်လာရင်း အိမ်မွေးသားရဲတစ်ကောင်ကိုပါ ရလာနိုင်တော့မည်လော...။
အခန်း ၅၁၀ ပြီးပါပြီ။