ရတနာတစ်ခုရလာတော့မလား

“ဒီ မီးလျှံနတ်ဘုရားမီးဖိုကို သုံးပြီး ဆေးလုံးပြုလုပ်ဖို့ ရွေးတာက သိပ်တော့ ကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုမဟုတ်ဘူး... ဒီမီးဖိုကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ ခက်တယ်... အကယ်၍ မင်းရဲ့ ဆေးလုံးပြုလုပ်နိုင်စွမ်းအဆင့်က နိမ့်နေသေးရင် ဒီမီးဖိုက မင်းကို ပြန်လည်ထိခိုက်စေနိုင်တယ်... အနည်းဆုံး ဆရာကြီးအဆင့် ဖြစ်မှသာ ဒီမီးဖိုရဲ့ ပြန်လည်ထိခိုက်မှုကို မခံရဘဲ ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်...”

လော့အကြီးအကဲက ဘေးမှ အကြံပေးလိုက်သည်။

“ဒီဘေးမှာရှိတဲ့ ကောင်းကင်မီးဖိုက ပိုကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ... ဒီမီးဖိုက ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုပြီး သိမ်မွေ့တယ်... ဆေးလုံးပြုလုပ်နိုင်စွမ်း အဆင့်လေးရှိသူတွေတောင် ဒါကို အသုံးပြုနိုင်တယ်...”

လော့အကြီးအကဲ၏ အကြံပြုချက်သည် အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ် ထိုသို့ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဆေးလုံးပြုလုပ်နိုင်စွမ်းအဆင့်နိမ့်သူအဖြစ်သာ ယူဆထားပြီး မြင့်မားသူအဖြစ် မထင်မှတ်ထားချေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် အပြင်ပန်းတွင် ငယ်ရွယ်သည့်ပုံပေါက်နေသည်မို့ လူအများက သူ၏အသွင်အပြင်ကိုသာ ကြည့်၍ ဆုံးဖြတ်လေ့ရှိကြသည်။ သို့ရာတွင် သူသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နိမ့်သည်မဟုတ်ဟု ခံစားရပြီး သူ့အတွက် မြင့်မားသည့် အကဲဖြတ်မှုကိုပင် ပေးထားပြီးဖြစ်သည်။

သူထင်မြင်ချက်အရ ယီထျန်းယွမ်သည် ဆေးလုံးပြုလုပ်နိုင်စွမ်း အဆင့်ငါးပင်ရှိသည်ဟု ယူဆထားသည်။ အဆင့်ငါးသည် အမှန်တကယ် မဆိုးသည့်အဆင့်ဖြစ်သော်လည်း မီးလျှံနတ်ဘုရားမီးဖိုကို ထိန်းချုပ်ရန်မူ မလုံလောက်ချေ။

“လော့အကြီးအကဲရဲ့ အကြံပြုချက်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဒီမီးလျှံနတ်ဘုရားမီးဖိုကိုပဲ ရွေးချင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမီးဖိုကိုသာ စိတ်ထဲတွင် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ဆရာကြီးအဆင့် ဆေးလုံးပြုလုပ်နိုင်စွမ်းသည် သူ့အတွက် လွယ်ကူစွာ မြှင့်တင်နိုင်သည့်အရာဖြစ်သည်မို့ ဤမီးဖိုကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် မည်သည့်ဖိအားမျှ မရှိချေ။

“ကောင်းပြီ... ဒါက မင်းရဲ့ရွေးချယ်ခွင့်ပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းက ဆရာကြီးအဆင့် ဆေးလုံးပြုလုပ်နိုင်စွမ်းမရှိသေးရင် ဒီမီးဖိုကို အလွယ်တကူ မသုံးဖို့ မျှော်လင့်တယ်... မဟုတ်ရင် ပြန်လည်ထိခိုက်မှု ခံရနိုင်တယ်... ဒါကို သတိထားနော်...” လော့အကြီးအကဲက သတိပေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ၏ ကျေးဇူးပြုစိတ်ကို ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

လော့အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြီး မီးလျှံနတ်ဘုရားမီးဖိုကို ယူကာ ယီထျန်းယွမ်ထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဒါက မင်းရဲ့ ဆုလာဘ်ပဲ... သေသေချာချာ သိမ်းထားပြီး နောင်အနာဂတ်မှာ မင်းအတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေလိမ့်မယ်...”

“လော့အကြီးအကဲ ဒီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က လှမ်းယူလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်ပြီး ဤသို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးအပ်လိုက်ခြင်းသည် သူတို့အတွက် မထူးဆန်းသည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ ဤမီးဖိုသည် မရေမတွက်နိုင်သည့် အကူအညီဖြစ်ပေသည်။ သူ့ထံတွင် လက်နက်နှင့် ချပ်ဝတ်အဆင့်ရှိ နတ်ဘုရားလက်နက်များစွာ ရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ဆေးလုံးပြုလုပ်ရန် မီးဖိုနယ်ပယ်တွင်မူ မရှိသလောက်ပင်။ ယခင်က သူသုံးခဲ့သည့် လူ့ပြည်မှမီးနတ်ဘုရားမီးဖိုသည် အဆင့်နိမ့်သည်မဟုတ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အစားထိုးရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့်ရှိ ဆေးလုံးပြုလုပ်ရန် မီးဖိုသည် ရှားပါးလှသည်မို့ သူအစားထိုးလိုသည့်အခါတိုင်း ဝယ်ယူရန်နေရာပင် ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

“ကျေးဇူးမတင်ပါနဲ့... ဒါက မင်းနဲ့ထိုက်တန်တဲ့ ဆုလာဘ်ပဲ... တကယ်ဆို ဒါက နည်းနည်းလေးပဲ ရှိသေးတယ်...” လော့အကြီးအကဲက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လော့အကြီးအကဲသည် သူ့ကို အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။ ရတနာကို ရွေးချယ်ပြီးသည့်အခါ ဆက်လက်နေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

အပြင်သို့ထွက်လာသောအခါ အကြီးအကဲဘုန်း...က ဤဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လျက် မေးလိုက်သည်။

“ဘာတွေ ရွေးလာလဲ...”

သူသည် မှတ်တမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလျက် ယီထျန်းယွမ်ယူဆောင်လာသည့် ပစ္စည်းများကို မှတ်တမ်းတင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ ဤသည်မှာ မဖြစ်မနေ မှတ်တမ်းတင်ရမည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။

“မီးလျှံနတ်ဘုရားမီးဖို...” လော့အကြီးအကဲက ဖြေလိုက်သည်။

“မီးလျှံနတ်ဘုရားမီးဖိုလား...”

အကြီးအကဲဘုန်း...သည် မှတ်တမ်းတင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် မီးလျှံနတ်ဘုရားမီးဖိုဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မှင်တက်မိသွားသည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို လှမ်းကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီမီးဖိုကို သာမန် ဆရာကြီးအဆင့် ဆေးလုံးပြုလုပ်သူတွေတောင် အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်လို့မရဘူး... မင်းကိုယ်တိုင် သုံးမှာလား... တစ်ခုခုအတွက် ပေးမှာလား... ဒါမှမဟုတ် ရောင်းဖို့လား...”

“ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သုံးမှာပါ...”

ယီထျန်းယွမ်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။

“မင်း ဒါကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလား...”

အကြီးအကဲဘုန်း...သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဘာမှ ပြဿနာမှ မရှိမယ်မထင်ပါဘူး...” သူသည် ဤစကားကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချလျက် ပြောလိုက်ပြီး သေချာပေါက် အောင်မြင်နိုင်သည်ဟု မပြောခဲ့ပေ။

“မင်းရဲ့ ဆေးလုံးပြုလုပ်နိုင်စွမ်းက ဆရာကြီးအဆင့်ရှိတာလား...”

အကြီးအကဲဘုန်း...သည် အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဆက်ပြီး မေးမနေနဲ့တော့... ဒါက သူ့ရွေးချယ်မှုပဲ... ငါတို့က ဆုလာဘ်ကို ပေးလိုက်ရုံပဲ...” လော့အကြီးအကဲက သူ့ကို အလျင်အမြန် မှတ်တမ်းတင်ရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ “အမြန်မှတ်လိုက်တော့...”

အကြီးအကဲဘုန်း...သည် ထိုအခါမှ မှတ်တမ်းတင်လိုက်ပြီး လော့အကြီးအကဲက ယီထျန်းယွမ်ကို အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

“တခြား လိုအပ်နေတာများ ရှိသေးလား...”

လော့အကြီးအကဲက သူ့ကို အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်ရင်း ဘေးမှ မေးလိုက်သည်။

“အခုတော့ မလိုအပ်သေးပါဘူး... ဒီဆေးလုံးပြုလုပ်တဲ့ မီးဖိုတစ်ခုရှိရင် လုံလောက်ပါပြီ...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်သည်။

“ဘာမှ အားနာမနေနဲ့... မင်းက ငါ့မြေးကို ပြန်ခေါ်လာပေးခဲ့တာ... ဒီလောက်ဆုလာဘ်က ဘာမှမဟုတ်ဘူး... ငါ့မှာ နတ်ဘုရားလက်နက်အပိုရှိရင် မင်းကို တစ်ခုပေးလည်း ပေးနိုင်သေးတယ်... ငါ့မြေးက တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့သူပဲ...” လော့အကြီးအကဲက ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ဘဝမှာ ဆွေမျိုးသားချင်းဆိုလို့ ဒီမြေးတစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်...”

သူသည် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်အတွင်း နေထိုင်နေသော်လည်း မိမိ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းထက် ပိုမိုရင်းနှီးသည့်အရာ ရှိပါမည်လား။

“ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ထားကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဒီကနေ မထွက်သွားခင် ယန်အာကို နောက်တစ်ခါလောက် တွေ့ချင်သေးတယ်...” သူ့အား အမြဲတမ်း ‘ဖေဖေ’ ဟု ခေါ်နေသည့် အဲ့ဒီ ကလေးမလေးအပေါ် ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မလွှတ်ပေးနိုင်သည့် ခံစားချက်ရှိသည်။

“မင်းရဲ့ စိတ်ထားက သဘာဝကျပါတယ်... တကယ်တော့ အဲ့လောက် နှိမ့်ချမနေပါနဲ့... ငါ့ရဲ့အမိန့်ပြားရှိရင် မင်း ဘယ်အချိန်မဆို ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို လာလည်လို့ရတယ်... ယန်အာကို လာတွေ့လို့ရတယ်...” လော့အကြီးအကဲက ပြုံးလျက် ရက်ရောစွာ ပြောလိုက်သည်။ မိမိမြေးကို ဂရုစိုက်ပေးသူတစ်ဦးကို ကြိုဆိုပေးခြင်းသည် ကောင်းမွန်သည့်အရာဖြစ်သည်။

သူသည် ယန်အာက ယီထျန်းယွမ်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးနေသည်ကို မြင်တွေ့ထားသည်မို့ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးသည် အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ အကယ်၍ ယန်အာက ယီထျန်းယွမ်ကို မြင်လျှင် ပုန်းရှောင်နေခဲ့ပါမူ လော့အကြီးအကဲသည် သူ့ကို ကြိုဆိုမည်မဟုတ်ချေ။

“ဒါဆိုရင် လော့အကြီးအကဲအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒီဆုလာဘ်ရှိရင် လုံလောက်ပါပြီ... ကျွန်တော်က ဆုလာဘ်ထပ်တောင်းရင် ကျွန်တော်က သိပ်လောဘကြီးရာကျမယ်...” ယီထျန်းယွမ်က စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... မင်းက အဲ့လိုပြောတော့ ငါလည်း မင်းကို ဘာမှ မတိုက်တွန်းတော့ဘူး... ဆုလာဘ်ပိုပေးတာတောင် မယူဘူး... မင်းကတော့ တကယ့်ထူးဆန်းတဲ့လူပဲ...” လော့အကြီးအကဲက ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် မည်သည့်အရာကိုမျှ ငြင်းဆိုခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ သူတစ်ပါးဖြစ်နေပါမူ ရသမျှ အကုန်ယူမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့အတွက်မူ ဤတစ်ခုရရှိခြင်းသည် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

အလွန်အမင်း လောဘကြီးလွန်းပါမူ သူတစ်ပါး၏ စိတ်ဆိုးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လွယ်ကူလှသည်။

သူတို့သည် ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သို့ ဦးတည်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အစောင့်တစ်ဦးက အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ “လော့အကြီးအကဲ... မကောင်းပါဘူး... ဖီးနစ်ဂူဘက်မှာ ပြဿနာထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ...”

“ထပ်ပြီး ပြဿနာဖြစ်ပြန်ပြီလား... ငါတို့ အခုချက်ချင်း သွားမယ်...” လော့အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို လှမ်းကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “မင်း အရင်ဆုံး ဒီသူနဲ့အတူ ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်ကို ပြန်သွားနှင့်... ကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင် ငါ မင်းကို လာရှာမယ်...”

“လော့အကြီးအကဲ... ကျွန်တော်လည်း အတူတူ သွားပြီး ကြည့်လို့ရမလား...” ယီထျန်းယွမ်က ခဏရပ်တန့်ပြီးမှ မေးလိုက်သည်။

လော့အကြီးအကဲသည် မှင်တက်မိသွားသော်လည်း သိပ်မကြာမီ ခေါင်းညိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ... ငါနဲ့လိုက်ခဲ့... ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘေးမှာပဲ ကြည့်နေရမယ်... အလွယ်တကူ လှုပ်ရှားလို့မရဘူး...”

“လော့အကြီးအကဲ ဒီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

လော့အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်တို့လည်း အလားတူ လိုက်ပျံသွားသည်။ အကယ်၍ ဖြည်းဖြည်းလျှောက်သွားပါမူ အလွန်နှေးကွေးလွန်းပေမည်။

လော့အကြီးအကဲ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့သည် ဖီးနစ်ဂူအနီးသို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤနေရာသည် သိပ်မဝေးသည့်အတွက် ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိသွားသည်။ ဖီးနစ်ဂူသို့ ချဉ်းကပ်လာစဉ်မှာပင် ယီထျန်းယွမ်သည် ဧရာမဖီးနစ်ရုပ်ထုတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုရုပ်ထုသည် ကြီးမားသည့်တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး အတောင်ပံကို ဖြန့်ကာ ပျံသန်းရန် ပြင်ဆင်နေသည့်အလားပင်။

ထိုတောင်ကုန်းအောက်တွင် ဧရာမဂူတစ်ခုရှိပြီး မီးလျှံများသည် အတွင်းမှ အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်လာသည်။ အလွန်ပူပြင်းလှသည့်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေဆီလွှာများကို အရည်ပျော်ကာ ချော်ရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့လျက်ရှိသည်။

ဘေးတွင် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သားများစွာသည် ထိုမီးလျှံများကို ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူနေကြသည်။ သို့သော် စုပ်ယူရင်း မရေမတွက်နိုင်သည့် ဝေဒနာကို ခံစားနေရသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် နှစ်သက်မှုမဟုတ်ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ဖြူဖျော့လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုမီးလျှံများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စူးစမ်းမျက်လုံးဖြင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

တာအိုမီးလျှံ - အဆင့်မြင့်မြေကမ္ဘာအဆင့် တာအိုမီးလျှံ။ အင်မတန် ပြင်းထန်ပြီး နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်ဖြည့်သည့် သဘာဝရှိသည်။ သာမန်ပြင်းထန်သည့် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်ရှိသည့် ကိုယ်ခန္ဓာမျိုးမရှိပါမူ စုပ်ယူ၍မရနိုင်ပေ။ ၎င်းကို ငြှိမ်းသတ်ရန်မှာ အလွန်အေးစက်သည့် မီးလျှံဖြင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

“တာအိုမီးလျှံတွေလား... ဒါက ငါ့အတွက် ရတနာတစ်ခုရလာတော့မယ့် အခွင့်အရေးလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှလောက် တာအိုမီးလျှံများကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ သူ့အတွက် ကြီးမားသည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု ခံစားရသည်။ အကယ်၍ ဤသည်မှာ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်၏ ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်နေပါမူ သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ကြီးမားသည့် အကျိုးအမြတ်ရရှိရန် အခွင့်အလမ်းရှိပေမည်လား။

အခန်း ၄၉၆ ပြီးပါပြီ။