အငြင်းအခုံ

တာအိုမီးလျှံသည် မည်သူမဆို အလွယ်တကူ စုပ်ယူနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်မားသည့် သန်မာသူများပင် စုပ်ယူရာတွင် အခက်အခဲများစွာ ရှိသည်။ မိမိ၏ မီးလျှံစွမ်းအင်သည် လုံလောက်စွာ သန်မာမှသာ စုပ်ယူရာတွင် လွယ်ကူပြီး ၎င်းကို မိမိ၏ စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲအသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အပြင်ပန်းတွင် သန်မာသည့်ပုံပေါက်နေသည့် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကျင့်စဉ်သမားများသည် ဤမီးလျှံကို စုပ်ယူပြီးနောက် ၎င်းတို့အတွက် အကျိုးဖြစ်ထွန်းမှု မရှိသည့်အပြင် ဆိုးကျိုးများပင် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အနည်းငယ်မျှ စုပ်ယူခြင်းသည် မထူးဆန်းသော်လည်း အလွန်အမင်း များပြားစွာ စုပ်ယူပါမူ မရေမတွက်နိုင်သည့် ဝေဒနာကို ခံစားရပေမည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အောက်သို့ ဆင်းလာကြပြီး တစ်စုံတစ်ဦးက သူတို့ထံ ကြိုဆိုရန် လာရောက်လျက် စကားပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ၎င်း၏အကြည့်သည် ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက လူသားမျိုးနွယ်လား...”

“ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော့မှာ ကိစ္စတစ်ခုရှိလို့ သူ့ကို ဒီအနီးနားမှာ ခဏလောက် နေခိုင်းထားတာပါ...” လော့အကြီးအကဲက ရှင်းပြလိုက်သည်။

“လော့အကြီးအကဲ... ဒါက ဘာကိစ္စလဲ... အရင်တုန်းကလည်း ဖီးနစ်ဗိမာန်ကို ခေါ်သွားပြီးပြီ... အခုကျတော့ ဖီးနစ်ဂူကို ခေါ်လာပြန်ပြီလား...”

လီအကြီးအကဲက ထွက်လာပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်သည့်ပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဖီးနစ်ဗိမာန်သို့ ခေါ်သွားခြင်းသည် ဆုလာဘ်ပေးအပ်ရန်အတွက်ဖြစ်သည်မို့ လက်ခံနိုင်သော်လည်း ယခုအခါ အရေးတကြီးအခြေအနေတွင် ဤနေရာသို့ ခေါ်လာခြင်းသည် မသင့်လျော်ဟု သူထင်မြင်သည်။

“လီအကြီးအကဲ... ခင်ဗျားမှာ မယုံကြည်စိတ်ရှိတာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်... တခြားလူသားမျိုးနွယ်တွေကို မယုံကြည်တာကို လုပ်လို့ရပေမဲ့ သူ့ကိုတော့ ဒီမယုံကြည်စိတ်ကို ဖယ်ထားပေးပါ... သူက တခြားလူသားမျိုးနွယ်တွေနဲ့ မတူဘူး... အထူးသဖြင့် ကျွန်တော်ရဲ့မြေးကို ပြန်ခေါ်လာပေးခဲ့သူပဲ...”

လော့အကြီးအကဲသည် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်အပေါ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်နေသည်မို့ လီအကြီးအကဲ၏ ဤသို့ပြောဆိုမှုကို မနှစ်သက်ခဲ့ပေ။

“မယုံကြည်တဲ့ စိတ်တဲ့လား... ငါက အမှန်ကိုပဲ ပြောနေတာ... လူသားမျိုးနွယ်အားလုံးက အတူတူပဲ... သူက မင်းမြေးကို အသုံးချပြီး ငါတို့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ထဲ ခိုးဝင်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လေ...”

လီအကြီးအကဲသည် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ပြင်းထန်စွာ မယုံကြည်သည့်စိတ်ရှိပြီး လုံးဝမယုံကြည်ခဲ့ပေ။

“လီအကြီးအကဲ... လော့အကြီးအကဲပြောသလိုပဲ... ခင်ဗျားက လူသားမျိုးနွယ်တွေကို မုန်းတာကို ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်... ကျွန်တော်ကိုတောင် မုန်းလို့ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ယန်အာကို အသုံးချပြီး ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ထဲ ခိုးဝင်လာတယ်လို့ ပြောတာကတော့ ကျွန်တော် သိပ်မကျေနပ်ဘူး... ခင်ဗျားထင်တာက ကျွန်တော်က ယန်အာကို အသုံးချနေတာလို့လား...”

ယီထျန်းယွမ်၏ အသံသည် တည်ငြိမ်သွားပြီး လူသားမျိုးနွယ်ကို အပြစ်တင်သည်ကို သူနားလည်နိုင်သော်လည်း သူသည် ကလေးတစ်ဦးကို အသုံးချပြီး ခိုးဝင်လာသည်ဟု စွပ်စွဲခံရခြင်းကို မကျေနပ်ခဲ့ပေ။

“ဘာလဲ... ငါပြောတာ မမှန်ဘူးလား...” လီအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ “လူသားမျိုးနွယ်တွေကို တစ်စက်ကလေးမှ ယုံကြည်လို့မရဘူး... တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လှည့်စားတတ်ကြတယ်... ပြောထားတဲ့စကားကိုတောင် ဖျက်တတ်ကြတယ်...”

လီအကြီးအကဲ၏ စကားသည် မမှားပေ။ စကားဖျက်သူများသည် အမှန်တကယ် မနည်းလှချေ။ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သည် ကတိကဝတ်ကို သေချာစွာ လိုက်နာသူများဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဆုလာဘ်ပေးအပ်ရန် ကိစ္စတွင် ပေးရမည့်အရာကို ပေးအပ်ကြသည်။ သို့သော် အင်အားကြီးမားသည့် အဖွဲ့အစည်းအချို့တွင်မူ ဆုလာဘ်ပေးအပ်ရန်အစား သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

“တော်ပြီ...”

လော့အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ငါပြောပြီးပြီ... တခြားလူသားမျိုးနွယ်တွေကို ဘယ်လိုပြောပြော ငါဂရုမစိုက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူကတော့ ခြွင်းချက်ပဲ... ငါကိုယ်တိုင် သူ့အတွက် အာမခံပေးတယ်... သူက တခြားလူသားမျိုးနွယ်တွေလို မဟုတ်ဘူး...”

“အို့... လော့အကြီးအကဲ ဒီလောက်သေချာပြောနိုင်တာက ဘာကြောင့်လဲ...” လီအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ရယ်မောလျက် မေးလိုက်သည်။

“ငါ့မြေးက သူ့ကို သဘောကျတယ်... ဒါတစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံလောက်သေးဘူးလား...” လော့အကြီးအကဲက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လီအကြီးအကဲသည် မှင်တက်မိသွားပြီး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ... မင်းက သူ့အတွက် အာမခံပေးတယ်ဆိုတော့ သူ့ကို သေချာကြည့်ထားပေတော့... ဘာမှ ပြဿနာတွေ ထပ်မဖြစ်စေနဲ့...”

“မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ရပ်လိုက်... အခုက ဘယ်လိုအချိန်ကြီးလဲ... အငြင်းအခုံလုပ်နေဖို့ အချိန်ရှိသေးတယ်လို့ထင်နေလား...” ဘေးမှ သိက္ခာပြည့်ဝသည့် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးသည် တောင်ဝှေးတစ်ချောင်းကို ထောက်လျက် ဤဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် အေးစက်စွာ သူတို့နှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“အကြီးအကဲမင်း...” သူတို့နှစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

“ငါ့ကို ခေါ်ဖို့ အချိန်ရှိသေးတယ်ဆိုရင် ဒီမီးလျှံတွေကို အမြန်သွားထိန်းချုပ်လိုက်စမ်း...” အကြီးအကဲမင်းသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လျက် လက်ထဲရှိ တောင်ဝှေးကို မြေပေါ်သို့ ဖိချလိုက်ရာ မြေပြင်တွင် တွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

“ဟုတ်ကဲ့...”

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မျက်စိစွေစွေဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး မီးလျှံများကို သွားရောက်ထိန်းချုပ်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ လော့အကြီးအကဲက တစ်စုံတစ်ရာ ပြောရန် ကြံရွယ်လိုက်စဉ် အကြီးအကဲမင်းက သူ့ကို တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အမြန်သွားစမ်း...”

လော့အကြီးအကဲသည် ထိုအခါမှ မီးလျှံများကို သွားရောက်ထိန်းချုပ်ရန် အလျင်အမြန် ထွက်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ဤနေရာတွင် တစ်ဦးတည်း ထားခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် တကယ်တော့ သူလည်း သွားချင်သည်ဟု ပြောချင်ခဲ့သည်။ ဤမျှလောက် တာအိုမီးလျှံများသည် ၎င်းတို့အတွက် စုပ်ယူရာတွင် ဝေဒနာဖြစ်စေသော်လည်း သူ့အတွက်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူ့အတွက် နှစ်သက်ဖွယ်ရာ အတွေ့အကြုံတစ်ခုဖြစ်ပေမည်။

“ဒီညီလေး... မင်းက လော့အကြီးအကဲရဲ့ မြေးကို ပြန်ခေါ်လာပေးခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်...”

အကြီးအကဲမင်းသည် အပေါ်သို့ မတက်သွားခဲ့ပေ။ သူသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေသည့်အတွက် ဤကိစ္စတွင် လှုပ်ရှားရန် မသင့်လျော်ချေ။

ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို မသေနိုင်သည့် ဖီးနစ်ဟု အပြင်လောကတွင် ခေါ်ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ် မသေနိုင်သည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့တွင်လည်း သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ရှိသည်။ သို့သော် တခြားမျိုးနွယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါမူ အလွန်ရှည်လျားသည့် သက်တမ်းကို ရရှိထားသည်။

“အကြီးအကဲမင်းကို ပြန်လည်ဖြေကြားပါတယ်... လော့အကြီးအကဲရဲ့ မြေးကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ပြန်ခေါ်လာပေးခဲ့တာပါ...” ယီထျန်းယွမ်သည် အကြီးအကဲမင်းကို ကြည့်လျက် သူ၏ အကြည့်တွင် အလင်းတစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဤအကြီးအကဲမင်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အသက်ကြီးရင့်နေသော်လည်း တကယ်လိုအပ်သည့်အခါ ပေါက်ကွဲထွက်လာပါမူ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ပေမည်။

“အမှန်ပြောရရင်... မင်းက သူ့ကို ပြန်ခေါ်လာပေးနိုင်ခဲ့တာ အတော်လေး ထူးခြားတယ်... မင်းက စိတ်နှလုံးဖြူစင်တဲ့သူဖြစ်နိုင်သလို တစ်ဖက်မှာ ငါတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို လှည့်စားဖို့ အကြံအစည်ရှိတဲ့သူလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်...” အကြီးအကဲမင်းသည် အနည်းငယ်ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ မင်းက စိတ်နှလုံးဖြူစင်တဲ့သူပဲလို့ ယုံကြည်တယ်... လော့အကြီးအကဲပြောသလိုပဲ... အဲ့ဒီ ကလေးမလေးက မင်းကို သဘောကျတယ်... ငါတို့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်က ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ အလွန်ထိခိုက်လွယ်တယ်... အဲ့ဒီ ကလေးမလေးက မင်းက သူ့အပေါ် စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ဆက်ဆံတာကို သိလို့ မင်းနဲ့အတူ လိုက်လာခဲ့တာ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားသည်။ ယခင်က လီအကြီးအကဲသည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်မှာ ဤကိစ္စနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

သူသည် ယန်အာအပေါ် သိပ်မကောင်းသည့် ဆက်ဆံမှုမျိုး မပြုခဲ့ဘဲ သူလိုအပ်သည့်အရာများကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး သူမအပေါ် အနည်းငယ်မျှ ရန်ငြိုးဖွဲ့သည့် စိတ်ထားမရှိခဲ့ချေ။ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများတွင် အလွန်ထိခိုက်လွယ်သည်မို့ အကယ်၍ သူ့တွင် ရန်ငြိုးဖွဲ့သည့် စိတ်ထားရှိခဲ့ပါမူ ယန်အာသည် ၎င်းကို ခံစားမိပြီး သူ့ထံမှ ဝေးရာသို့ ရှောင်ပြေးသွားလိမ့်မည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမထံမှ သွေးအနှစ်သာရ ထုတ်ယူရန် စဉ်းစားဖူးခြင်း မရှိခဲ့သည်မို့ ယန်အာသည် မည်သည့် ရန်ငြိုးဖွဲ့သည့် စိတ်ထားကိုမျှ ခံစားမရခဲ့ပေ။

“အကြီးအကဲမင်းရဲ့ ယုံကြည်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါနဲ့ ဒီကိစ္စက ဘာဖြစ်နေတာလဲ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤကိစ္စကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားသည်။

“ဖီးနစ်ဂူအတွင်းပိုင်းမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေကို ဖိနှိပ်ထားတာ မထိန်းနိုင်တော့ဘူး... အဲ့ဒါကြောင့် သူတို့ကို ဖိနှိပ်ထားတဲ့ မီးလျှံတွေက ပြန်လည်ပြောင်းပြန်ဖြစ်လာတယ်... တစ်ယောက်ယောက်က အဲ့ဒီမကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေကို ပြန်လည်ဖိနှိပ်ပြီး တံဆိပ်ခတ်မထားနိုင်ရင် ဒီတာအိုမီးလျှံတွေက ဆက်လက် ပြန်ထွက်လာနေမယ်... ဒီမီးလျှံတွေကို ငါတို့တောင် စုပ်ယူဖို့ ခက်ခဲနေတယ်... ငါတို့ရဲ့ ဘုရင်မရှိရင်တော့...” အကြီးအကဲမင်းသည် ခေါင်းခါလျက် ဆက်မပြောတော့ချေ။

ဤစကားသည် သူ့အတွက် အချက်အလက်များစွာ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး အကြမ်းဖျင်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်စေသည်။ ၎င်းသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို သတိရလိုက်သည်။ ထိုနိုင်ငံသည် ဤကိစ္စတွင် အနည်းငယ်မျှ စွမ်းရည်ရှိပြီး ၎င်းတို့ကို ဖိနှိပ်ရန် ကူညီနိုင်သည်ဟု ပြောဖူးသည်။

“အကြီးအကဲမင်း... ကျွန်တော် ဒီတာအိုမီးလျှံတွေကို စုပ်ယူဖို့ သွားကူညီလို့ရမလား... ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော်က တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်ပါတယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ရဲရင့်စွာ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

“ဒီတာအိုမီးလျှံတွေက ပြင်းထန်ပြီး နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်ဖြည့်တဲ့ သဘာဝရှိတယ်... အနည်းငယ် ဂရုမစိုက်မိရင် မင်းကိုယ်မင်း မီးလောင်သေသွားနိုင်တယ်... မင်း တကယ်လုပ်နိုင်မယ်လို့ သေချာလား...” အကြီးအကဲမင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

“ဘာမှ ပြဿနာမရှိပါဘူး... ဘာလို့ဆို ကျွန်တော်ရဲ့ မီးလျှံက...” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ တာအိုမီးလျှံတစ်ခုသည် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အကြီးအကဲမင်းသည် ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်း မှင်တက်မိသွားသည်။

“တာ... တာအိုမီးလျှံလား...” အကြီးအကဲမင်းသည် အံ့အားသင့်စွာ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ တာအိုမီးလျှံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦးသည် မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

“ဟုတ်ပါတယ်... အခုဆိုရင် ကျွန်တော် ကူညီလို့ရပြီလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှလောက် တာအိုမီးလျှံများကို အလဟဿဖြစ်သွားစေလိုခြင်း မရှိချေ။ သူ၏စွမ်းရည်ကို မပြသပါမူ အကြီးအကဲမင်းသည် သူ့ကို သွားရောက်ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

“ရ... ရပါတယ်...” အကြီးအကဲမင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်တွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပိုမိုထွက်ပေါ်လာသည်။

ခွင့်ပြုချက်ရရှိပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်သည် အလင်းတစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် ဤမီးလျှံများကို စိတ်ကြိုက် စုပ်ယူနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၄၉၇ ပြီးပါပြီ။