ကျွန်တော်က စုပ်ယူမယ်

ခွင့်ပြုချက်ရရှိပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဖီးနစ်ဂူသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ မကြာမီ အခြားသူများသည် ဤအခြေအနေကို သတိပြုမိသွားကြပြီး အထူးသဖြင့် ရှေ့တွင်ရှိသော အကြီးအကဲများဖြစ်သည်။

“လော့အကြီးအကဲ... မင်းရဲ့လူက ဘာလုပ်နေတာလဲ... ဘာလို့ ဒီကို လျှောက်လာတာလဲ... သူ အရူးဖြစ်သွားတာလား...” လီအကြီးအကဲသည် ယီထျန်းယွမ်သည် ဤဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ အလွန်ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဆက်လက်လျှောက်လာပါမူ တာအိုမီးလျှံများနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် ဂရုမစိုက်မိပါက မီးလောင်ကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

အဓိကကတော့ အကြီးအကဲမင်းသည် သူ့ကို မတားဆီးဘဲ နောက်မှ ငေးကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အနည်းငယ်ထူးဆန်းလှသည်။

လော့အကြီးအကဲလည်း ထိုနည်းတူ မှင်တက်မိသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် တာအိုမီးလျှံများကို စုပ်ယူနေသည့်အတွက် ယခုချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်ကို တားဆီးရန် ခွဲထွက်သွားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာမှ ကြည့်နေရရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

“မင်း ဘာလာလုပ်တာလဲ... အမြန်ပြန်သွားစမ်း...” လော့အကြီးအကဲက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“လော့အကြီးအကဲ... ကျွန်တော်က ဒီတာအိုမီးလျှံတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ လာကူညီတာပါ...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “အကြီးအကဲမင်းက ကျွန်တော်ကို လာခွင့်ပြုထားတာပါ...”

“အကြီးအကဲမင်းက မင်းကို လာခွင့်ပြုထားတယ်လား...” ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် မှင်တက်မိသွားပြီး အကြီးအကဲမင်းထံသို့ တစ်ပြိုင်နက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

အကြီးအကဲမင်း၏ အကြည့်သည် အလင်းတစ်ခုဖြတ်ပြေးနေပြီး ပြုံးနေသည်ကိုပင် တွေ့ရသည်။ ဤအခြေအနေသည် ၎င်းတို့အတွက် အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။ ဤသည်မှာ မည်သည့်အခြေအနေမျိုးလဲ။

၎င်းတို့တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရသေးခင် ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ တာအိုမီးလျှံများသည် သူ့ထံသို့ အလျင်အမြန် စီးဆင်းလာပြီး သူစုပ်ယူသည့် ပမာဏသည် ၎င်းတို့စုပ်ယူသည့် ပမာဏ၏ အနည်းဆုံး ရာခိုင်နှုန်းပေါင်းများစွာ ပိုမိုများပြားသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် လူအများကို ထိတ်လန့်စေသည်။ အခြားသူများသည် အနည်းငယ်မျှသာ စုပ်ယူပြီး ခဏရပ်တန့်နေရသည့်အခါ သူသည် ဤမျှလောက် များပြားစွာ စုပ်ယူနေသည်မှာ အသက်မရှင်ချင်တော့သည်လား။

လော့အကြီးအကဲတို့သည် တားဆီးလိုသော်လည်း အချိန်မီ မတားနိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် တာအိုမီးလျှံများသည် ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ လိပ်စီးသွားသည်ကို မျက်စိရှေ့တွင် ကြည့်နေရရုံသာ တတ်နိုင်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် မီးလောင်ကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း ထိုမီးလျှံများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူခံရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း များစွာပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့အပြင် ဆက်လက်၍ စဉ်ဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေပြီး ၎င်းတို့ကဲ့သို့ ခဏရပ်တန့်ပြီး သက်သာရာရရန် လိုအပ်ခြင်းမရှိချေ။

“တစ်ထောင်မီတာ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်... နှစ်ထောင်မီတာ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်... သုံးထောင်မီတာ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်...”

တာအိုမီးလျှံ၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်သည် အလျင်အမြန် မြင့်တက်လာသည်။ ဤအရှိန်အဟုန်သည် လုံးဝရပ်တန့်မသွားချေ။ ဤအတိုင်းဆက်သွားပါမူ အဆင့်မြင့်မြေနိမ့်အဆင့် တာအိုမီးလျှံသို့ တက်လှမ်းရန် မခက်ခဲချေ။ အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် ဤသည်မှာ အလွန်လွယ်ကူသည်။ လက်ရှိအချိန်ထိ သူ၏ တာအိုမီးလျှံသည် အဆင့်မြင့်မြေကမ္ဘာအဆင့် မဟုတ်သေးပေ။

သို့သော် စုပ်ယူရာတွင် မည်သည့်အခက်အခဲမျှ မရှိချေ။ ၎င်းတို့သည် တူညီသည့် မီးလျှံအမျိုးအစားဖြစ်သည်မို့ စုပ်ယူရာတွင် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အားနည်းသည်မဟုတ်သည့်အတွက် ဤနှစ်ခုပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ စုပ်ယူရာတွင် လွယ်ကူစွာ ပြီးမြောက်နိုင်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ လူအားလုံး မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမီးလျှံများက မီးလောင်ကုန်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း သူသည် များပြားလှသည့် မီးလျှံများကို လွယ်ကူစွာ စုပ်ယူလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ စုပ်ယူရန် စွမ်းရည်ရှိနေသေးသည်။ ခဏရပ်တန့်ရန် လိုအပ်ခြင်းမရှိချေ။

“ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူးလေ... ဒီတာအိုမီးလျှံတွေက သူ့အပေါ် ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိဘူးလား...” ၎င်းတို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့အတွက် အလွန်ဝေဒနာဖြစ်စေသည့် တာအိုမီးလျှံများသည် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ထဲတွင်မူ လွယ်ကူစွာ စုပ်ယူခံရပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု မရှိချေ။

“အားလုံးပဲ စိတ်မပူပါနဲ့... သူက မူလကတည်းက တာအိုမီးလျှံကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူပါ... ဒါကြောင့် မီးလောင်သေမယ်ဆိုတာ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး...” အကြီးအကဲမင်းသည် တောင်ဝှေးထောက်လျက် လျှောက်လှမ်းလာပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီငယ်ရွယ်တဲ့ ညီလေးက ငါတို့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းကြယ်ပွင့်ပဲ... လော့အကြီးအကဲရဲ့ မြေးကို ပြန်ခေါ်လာပေးရုံတင်မကဘူး... ဒီတာအိုမီးလျှံတွေကိုပါ လွယ်ကူစွာ စုပ်ယူနိုင်တယ်... ပုံမှန်အားဖြင့် တာအိုမီးလျှံကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူတွေက ပြင်းထန်ပြီး နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်ဖြည့်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ထားသူတွေပဲ... ဒီလိုခန္ဓာကိုယ်က သန်းနဲ့ချီတဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်ကိုတောင် ရှာတွေ့ဖို့ ခက်ခဲတယ်...”

“သူက တာအိုမီးလျှံကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ပေါ့... ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား... တာအိုမီးလျှံကို ငါတို့ရဲ့ ဘုရင်တွေပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်တာမဟုတ်လား... သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာလည်း မျိုးနွယ်ထဲက အနည်းငယ်ပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တာ...” ၎င်းတို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အထူးသဖြင့် လီအကြီးအကဲသည် စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသည့် ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ယခင်က သူသည် ယီထျန်းယွမ်တွင် ပြဿနာရှိသည်ဟု အမြဲပြောခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မည်သည့်ပြဿနာရှိမည်နည်း။ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့အတွက် တာအိုမီးလျှံများကို ဖြေရှင်းပေးနေပြီး ၎င်းတို့ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

လော့အကြီးအကဲသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်ကို ကံကောင်းခြင်းကြယ်ပွင့်ပဲ... ငါပြောပြီးသားပဲ... သူက တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူးလို့... ပထမဆုံးတွေ့တဲ့အချိန်ကတည်းက သူက ထူးခြားတယ်လို့ ခံစားရတယ်...”

“မင်း ဆက်ပြီး လေလုံထွားမနေနဲ့တော့... သူက မင်းမြေးကို ပြန်ခေါ်မလာခဲ့ရင် မင်း ဒီလိုပြောနေမှာလား...” လီအကြီးအကဲ၏ လေသံသည် သက်သာလာပြီး ယခင်ကလို ပြင်းထန်သည့် ဆန့်ကျင်မှုမျိုး မရှိတော့ချေ။

“မင်းကို ဘာက စွက်ဖက်နေလို့လဲ...” လော့အကြီးအကဲသည် မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လျက် ယီထျန်းယွမ်ကို ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်နေပြီး ကြည့်လေလေ ပိုမိုကျေနပ်လေ ဖြစ်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ်ပြုံးလျက် ၎င်းတို့၏ စကားဝိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်မပြောဆိုခဲ့ပေ။ သူသည် ဤတာအိုမီးလျှံများကို ဆက်လက်၍ လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူနေပြီး မကြာမီ အပြင်ဘက်ရှိ မီးလျှံများအားလုံးကို ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူပြီးစီးသွားသည်။ ၎င်းသည် သူ့အတွက် များပြားသည့် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် လိုအပ်သည့် အတွေ့အကြုံမှာ အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်။ ယခင်က တာအိုမီးလျှံ၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် အလွန်ခက်ခဲခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနေသည်။

တစ်ခါတည်းတွင် အဆင့်မြှင့်ရန် လိုအပ်သည့် အတွေ့အကြုံကို မစုဆောင်းနိုင်သေးဘဲ ယခုအခါ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်၏ ထက်ဝက်ကျော်သာ ရောက်ရှိထားသည်။ ဆက်လက်စုပ်ယူရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် ဆက်လက်စုပ်ယူလိုပါမူ ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး စုပ်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ ဂူဝင်ပေါက်၏ အစွန်းတွင် မီးလျှံများစွာ ရှိနေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် အကြီးအကဲမင်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လျက် မေးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် အတွင်းဘက်က မီးလျှံတွေကို စုပ်ယူလို့ရမလား...”

“ရပါတယ်... မင်း အတွင်းထဲကို ဆက်စုပ်ယူသွားပြီး လမ်းကြောင်းဝင်ပေါက်ရောက်တဲ့အခါ ရပ်လိုက်ရုံပါ...” အကြီးအကဲမင်းက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ချက်ချင်း ဂူဝင်ပေါက်အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ဆက်လက်၍ မျိုသိမ်းလိုက်သည်။ ဂူဝင်ပေါက်အတွင်းရှိ ကျယ်ဝန်းသည့် နေရာတွင် တာအိုမီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အပြင်ဘက်ထက် များစွာပိုမိုများပြားသည်မို့ စုပ်ယူရန် များစွာ ရှိနေသည်။

မပြောမဆိုဘဲ သူသည် ချက်ချင်း ဆက်လက်၍ အလွန်အမင်း စုပ်ယူလိုက်ပြီး မည်သည့်မီးလျှံကိုမဆို ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

အခြားအကြီးအကဲများသည် များစွာ ပိုမိုသက်သာလာသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤမီးလျှံများကို စုပ်ယူရန် လုံးဝလိုအပ်ခြင်းမရှိတော့ပေ။ ဤတာအိုမီးလျှံများကို စုပ်ယူခြင်းသည် ၎င်းတို့အတွက် အကျိုးမဖြစ်ထွန်းသည့်အပြင် ဆိုးကျိုးများသာ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“တကယ်ကို ရက်စက်လှချည်လား... သူက တကယ်ပဲ ဘာမှ ပြဿနာမရှိဘူးလား...” လီအကြီးအကဲသည် ယီထျန်းယွမ်ကို အပေါ်အောက် စေ့စပ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် သူသည် အတင်းအဓမ္မ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့်ပုံ မပေါ်ပေ။ သူ၏ မျက်နှာအရောင်သည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေသည်။

“သူ့မှာ ဘာပြဿနာရှိမှာလဲ... အကြီးအကဲမင်းပြောတာ မကြားဘူးလား... သူက တာအိုမီးလျှံကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူပဲလို့...” လော့အကြီးအကဲက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ “သူက ငါခေါ်လာတဲ့သူပဲ... ဒီလိုကူညီပေးနိုင်မယ်လို့တောင် မထင်ထားခဲ့ဘူး...”

“ဘာလဲ... မင်းခေါ်လာတဲ့သူတဲ့လား... သူကိုယ်တိုင် လာတာမဟုတ်ဘူးလား...” လီအကြီးအကဲသည် ရယ်မောရင်း ဒေါသထွက်လာသည်။ လော့အကြီးအကဲက ဘာလို့ ဤအကြွးကို မိမိထံ ယူလိုနေရတာလဲ။

“ခုနက မင်းက သူ့ကို မောင်းထုတ်ချင်နေတာမဟုတ်ဘူးလား... ငါက သူ့ကို နေခိုင်းခဲ့တာ မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံး ဒီနေရာမှာ ဒီမီးလျှံတွေကို အသည်းအသန် စုပ်ယူနေရဦးမှာ...” လော့အကြီးအကဲက သူ့ကို မျက်စိစွေစွေဖြင့် ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။ ယခင်က လီအကြီးအကဲနှင့် အငြင်းအခုံဖြစ်ခဲ့သည်ကို ပြန်လည်သတိရမိသည့်အခါ မကျေနပ်သည့် ခံစားချက်မျိုး ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဒါ...” လီအကြီးအကဲသည် ချက်ချင်း အလွန်ရှက်ရွံ့သွားသည်။ ဤစကားသည် မမှားပေ။ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်ကို မောင်းထုတ်ခဲ့ပါမူ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် ဆက်လက်၍ မီးလျှံများကို စုပ်ယူနေရဦးမည်ဖြစ်သည်။

“တော်ပြီ... မင်းတို့ မငြင်းနဲ့တော့... ဒီငယ်ရွယ်တဲ့ ညီလေးက ငါတို့ကို ကူညီပေးခဲ့တာပဲ... သူမရှိရင် ငါတို့ ဒီမီးလျှံတွေကို ဘယ်အချိန်ထိ စုပ်ယူရဦးမယ် မသိဘူး... အထဲကို ဝင်လို့လည်း မရဘူး... နောက်ဆုံးမှာ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို အကူအညီတောင်းရလိမ့်မယ်... ဒါက ဘယ်သူမှ မလိုချင်တဲ့ အခြေအနေပဲ...” အကြီးအကဲမင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အင်း...”

၎င်းတို့သည် ခေါင်းညိတ်လျက် အကြီးအကဲမင်း၏ စကားကို အလွန်သဘောတူသည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို အကူအညီတောင်းရပါမူ ပေးဆပ်ရမည့် ကုန်ကျစရိတ်သည် အလွန်ကြီးမားလှပြီး ၎င်းသည် ၎င်းတို့ မလိုချင်သည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။

“သူ စုပ်ယူပြီးသွားရင် ငါတို့ သူ့ကို သေသေချာချာ ကျေးဇူးတင်ရမယ်... သူ့ကို သေချာဧည့်ခံပြီး ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ အထူးဧည့်သည်အဖြစ် သတ်မှတ်ရမယ်... ပြင်းထန်ပြီး နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်ဖြည့်တဲ့ မီးလျှံကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူဆိုတာ စိတ်နှလုံးထဲမှာ လှည့်စားတတ်တဲ့သူမဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် သူနဲ့ သေချာခင်မင်ဆက်ဆံရမယ်...” အကြီးအကဲမင်းသည် ၎င်းတို့ကို ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “နားလည်ပြီလား...”

“နားလည်ပါပြီ...” လီအကြီးအကဲ၏ အကြည့်သည် ယခင်ကလို ရန်လိုမှုဖြင့် ပြည့်နှက်မနေတော့ဘဲ များစွာပြောင်းလဲသွားပြီး အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သည့် ခံစားချက်မျိုး ပါဝင်လာသည်။

သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို မရိုးမဖြောင့်နိုင်ဟု အမြဲသံသယဝင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူသည် အလွန်အမင်း ထင်မြင်မှားခဲ့သည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်...။

အခန်း ၄၉၈ ပြီးပါပြီ။