နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးက ကျွန်တော်ပါပဲ

လီအကြီးအကဲ၏ စိတ်ထားသည် မည်သို့ရှိသည်ကို ယီထျန်းယွမ်က ဂရုမစိုက်ပေ။ အစကတည်းက သူသည် လီအကြီးအကဲနှင့် အရာရာကို ထည့်မတွက်ထားခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူ့အား ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သားတစ်ဦးအဖြစ် ယူဆလျှင်၊ လူသားတစ်ဦးအပေါ် ရန်လိုစိတ်အနည်းငယ်မျှ ရှိလာမည်မှာ သဘာဝကျပေ။

လူသားနှင့် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်တို့၏ အဆင့်အတန်းသည် ကွဲပြားပြီး စိတ်ထားခံစားမှုများလည်း မတူညီပေ။ လူသားများသည် လူဦးရေအများဆုံးဖြစ်သဖြင့် နတ်ဘုရားသားရဲမျိုးနွယ်များကို အင်အားအသာစီးဖြင့် ဖိနှိပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သားများသည် ဖမ်းဆီးခံရပြီး သွေးအနှစ်သာရထုတ်ယူခံရခြင်း၊ အမွေးများဆုတ်ယူခံရခြင်းစသည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဆက်ဆံမှုများကို ခံစားရတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်က လူသားများအားလုံးကို ရန်လိုမုန်းတီးခြင်းသည် သဘာဝတရားပင်ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဖီးနစ်ဂူအဝမှ မီးလျှံများကို အရူးအမူး စုပ်ယူနေဆဲဖြစ်သည်။ ဂူအပြင်ဘက်ရှိ တာအိုမီးလျှံများကို အပြည့်အဝစုပ်ယူပြီးနောက် သူသည် ဂူအတွင်းသို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ စုပ်ယူလေလေ မီးလျှံများ ပိုမိုစုဆောင်းလာလေလေဖြစ်ပြီး မကြာမီ သူ့နားထဲတွင် နားထောင်ရဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တာအိုမီးလျှံကို အဆင့်မြင့်မြေကမ္ဘာအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါပြီ။ နောက်အဆင့်သို့ရောက်ရန် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ငါးသန်းလိုအပ်ပါသည်”

တာအိုမီးလျှံသည် နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာမြေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အကယ်၍ ဆေးလုံးပြုလုပ်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း အဆင့်မြှင့်တင်ရမည်ဆိုပါက အချိန်အကြာကြီး လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်သို့ရောက်ရန် မည်မျှကြာရှည်လိုအပ်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။

“ဒီလောက် အဆင်ပြေလှချည်လား။ ဒီအဆင့်မြှင့်တင်မှုနှုန်းကို အမြဲတမ်း ထိန်းထားနိုင်ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်သက်တောင့်သက်သာခံစားရသည်။ သို့သော် ယခုအခါ လိုအပ်သော ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်များသည် ပိုမိုများပြားလာသဖြင့် အလွယ်တကူ အဆင့်မြှင့်ရန် မလွယ်ကူတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ဤနေရာရှိ တာအိုမီးလျှံများကို ဆက်လက်စုပ်ယူရန် ဦးစားပေးလုပ်ဆောင်သည်။ ဂူအပြင်ဘက်ရှိ ကျယ်ပြောသော နေရာမှ မီးလျှံများကို အကုန်စုပ်ယူပြီးနောက် သူသည် ဂူအတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဆက်လက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ သို့သော် ဤနေရာမှ အောက်သို့ကြည့်လိုက်ရာ တာအိုမီးလျှံများအစား ထူထပ်သော ယုံမင်အအေးဓာတ်များကိုသာ တွေ့ရပြီး အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေ၏။

“အထဲထဲကို မဆက်သွားနဲ့… အဲဒါက ကောင်းကင်ယုံမင်မီးလျှံပဲ… တာအိုမီးလျှံရှိထားလည်း ဒီကောင်းကင်ယုံမင်မီးလျှံကို မထိန်းနိုင်ဘူး… အထူးသဖြင့် ဒါကို ဖြတ်တောက်လို့လည်း မရဘူး…” အကြီးအကဲများ၏ ပုံရိပ်များသည် ယီထျန်းယွမ်နောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဂူအပြင်ဘက်ရှိ တာအိုမီးလျှံများ အကုန်လုံးပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် အပြင်ဘက်မှ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

“ကောင်းကင်ယုံမင်မီးလျှံ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤကောင်းကင်ယုံမင်မီးလျှံကို ကြည့်ရင်း ၎င်းသည် ယုံမင်မီးလျှံ၏ ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော ပုံစံဖြစ်သည်ဟု သတိထားမိသည်။ ပိုမိုတိကျစွာပြောရလျှင် ၎င်းသည် ယုံမင်မီးလျှံ၏ ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်ဖြစ်ပြီး တာအိုမီးလျှံနှင့် အပြန်အလှန်ထိန်းညှိထားနိုင်သည်။

ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာမရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ယုံမင်မီးလျှံကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး ထိုမီးလျှံများသည် တာအိုမီးလျှံများကို ပြန်လည်ဝါးမျိုနိုင်သည်မှာ သေချာပေါက်ပင်ဖြစ်သည်။

“ဟေ့… မင်းတော်တော်ကောင်းတာပဲ… မင်းက တာအိုမီးလျှံတွေကို စုပ်ယူနိုင်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး… ဒီမီးလျှံတွေကို ဒီလောက်မြန်မြန်ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့တာ မင်းကြောင့်ပဲ…” လော့အကြီးအကဲက အော်ရယ်လိုက်ရင်း ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို အံ့သြဖွယ်ရာ အပြည့်အဝပေးခဲ့သည်ဟု ခံစားရသည်။ အကယ်၍ သူမရှိခဲ့လျှင် ဤမျှလျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“အာ… ကျေးဇူးပါ… အရင်တုန်းက ငါ နည်းနည်းရိုင်းစိုင်းသွားမိတယ်…” လီအကြီးအကဲက ဘေးတွင် ခဏတွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ထလာကာ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လုံးဝဖယ်ထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ရပ်သည် အကြီးအကဲများ၏ ညွှန်ကြားချက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လီအကြီးအကဲ၏ စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာဖြစ်နေသဖြင့် ထွက်ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“ရပါတယ်… မတူညီတဲ့ ရပ်တည်မှုကြောင့် အမြင်တွေကလည်း ကွဲပြားတာပဲ… လီအကြီးအကဲရဲ့ စိတ်ထားကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်…” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။

“ဟာ… လီအကြီးအကဲက တောင်းပန်တတ်တဲ့သူလို့ မထင်ထားဘူး…” လော့အကြီးအကဲက အနည်းငယ်အံ့သြသွားသည်။

“ငါက ဘာလို့ မတောင်းပန်တတ်ရမှာလဲ… မင်းက ငါ့ကို ဆင်ခြင်တုံတရားမရှိတဲ့သူလို့ ထင်နေတာလား… ငါ မှားတယ်လို့ထင်ရင် တောင်းပန်လို့မရဘူးလား…” လီအကြီးအကဲက မကျေမနပ်နှင့် ဟွှမ်ခနဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“အင်း အင်း… ငါမှားတာပါ… မင်းကို နားလည်မှုလွဲမိတာပါ…” လော့အကြီးအကဲက သူ့ပခုံးကို ဖွဖွပုတ်လိုက်ရင်း “နောက်တစ်ခါ ငါ့ဆီ အရက်သောက်ဖို့လာခဲ့… မင်း ငါ့ဆီ အရက်သောက်ဖို့ နောက်ဆုံးလာတာ ဘယ်တုန်းကလဲ…”

“လော့အကြီးအကဲ… မင်း အရက်ကောင်းတွေကို ဖွက်မထားတော့ဘူးလား…” လီအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများ တလက်လက်တောက်ပလာသည်။ “ဒါဆို ငါလည်း နည်းနည်းတော့ အကျိုးခံစားရတာပေါ့… သမီးလေးပြန်လာတာကို ဂုဏ်ပြုဖို့ အချိန်တန်ပြီထင်တယ်…”

“အဟမ်း... အဟမ်း…”

အကြီးအကဲကြီးက ချောင်းဆိုးသံပြုလိုက်သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ယခုအချိန်သည် ဤကိစ္စများကို ဆွေးနွေးရန် မသင့်လျော်ကြောင်း သိထားကြသည်။ သို့သော် အကြီးအကဲကြီးက ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။ “အရက်ကောင်းသောက်ဖို့ဆိုတော့ ငါ့ကိုရော မခေါ်ဘူးလား…”

ဘေးတွင်ရပ်နေသော ယီထျန်းယွမ်သည် ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့သည် အမှန်တကယ် အကောင်းမြင်စိတ်ထားရှိလှသည်။ ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ဂုဏ်ပြုပွဲအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်လား။

“တာအိုမီးလျှံတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးပေမယ့်... ကောင်းကင်ယုံမင်မီးလျှံတွေက ဆက်လက်ပေါ်ထွက်နေတုန်းပဲ... အောက်က နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ချိပ်ပိတ်မထားရင်၊ ဒီကောင်းကင်ယုံမင်မီးလျှံတွေက အမြဲတမ်း ပေါ်ထွက်လာမှာပဲ... ဒါပေမယ့် နတ်ဘုရားအင်းဆရာတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့... စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးကို ရှာတွေ့ပြီလား...” အကြီးအကဲကြီးသည် မျက်နှာအမူအရာကို တည်ကြည်စေပြီး ပင်မအကြောင်းအရာသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

“အခုလေးတင် ဝင်ရောက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးတွေတော့ အများကြီးရှိတယ်... ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက သိပ်မကောင်းဘူး... အနည်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးမျိုးမှ ဖြစ်မယ်... အများစုက ရှုမြင်ခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်... စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရှာဖွေဖို့က တကယ့်ကို ခက်ခဲလွန်းတယ်...” ၎င်းတို့သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အပြင်က မျိုးနွယ်စုတွေဆီက သတင်းစကားကို စောင့်ကြည့်ရမှာပဲ... ရှာတွေ့ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ...”

နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီး အဆင့်များကို သုံးဆင့်ခွဲခြားထားသည်။ ရှုမြင်ခြင်းအဆင့်၊ စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်၊ ကံကြမ္မာအဆင့်။

အဆင့်အမျိုးမျိုးသည် မတူညီသော စွမ်းရည်အဆင့်များကို ကိုယ်စားပြုပြီး အလွန်အသေးစိတ် ခွဲခြားထားသည်။ ရှုမြင်ခြင်းအဆင့်သည် အခြေခံအဆင့်ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သည် အလယ်အလတ်အဆင့်၊ ကံကြမ္မာအဆင့်သည် အဆင့်မြင့်အဆင့်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးနှင့် နိုင်ငံတော်ဆရာများသည် အများဆုံးအနေဖြင့် ရှုမြင်ခြင်းအဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် နီးကပ်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခံစားမိသည်မှာ ရှုမြင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ မိုးကောင်းကင်စွမ်းရည်၏ ထောက်ပံ့မှုကြောင့် ရှုမြင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မည်သည့်အခက်အခဲမှ မရှိပေ။ သို့သော် ယခုအခါ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီး ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရန်၊ အနည်းငယ်သော အတွေ့အကြုံမှတ်များ လိုအပ်နေသေးသည်။ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်များကို ထည့်သွင်းလိုက်ရုံဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်လိမ့်မည်။

ထိုအခါတွင် မိုးကောင်းကင်စွမ်းရည်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လုံးဝအခက်အခဲမရှိပေ။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် တစ်ဆယ့်ခုနစ်သိန်းကို နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှုအပေါ် အပြည့်အဝထည့်သွင်းလိုက်သည်။ မကြာမီတွင် နားထောင်ရသာယာသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကစားသမား ယီထျန်းယွမ်... နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးကျွမ်းကျင်မှု (ရှုမြင်ခြင်းအဆင့်) သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါပြီ... နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ဆင့်အတွက် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် သန်းတစ်ရာ လိုအပ်ပါတယ်...”

ဤအရာသည် အမှန်တကယ်ပင် သေစရာပင်ဖြစ်သည်။ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် သန်းတစ်ရာသည်၊ မည်မျှကြာအောင် ကြိုးစားရမည်မှန်း မသိရသော်လည်း ဤမျှလောက် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်ရရှိရန် အဆင့်မြှင့်တင်မှုလမ်းကြောင်းသည် အလွန်ရှည်လျားလှသည်။

“မင်းတို့ စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးကို ရှာနေတာလား... တကယ်တော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် ဖြေကြားလိုက်သည်။ သူသည် ဤတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ အကယ်၍ မပြီးမြောက်ခဲ့ပါက ဆုလာဘ်များကို ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“မင်း... စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးတစ်ယောက်လား...” ၎င်းတို့အားလုံးသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယခင်ကလည်း သူ့ကို မြင်ဖူးခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူ့ကို အပေါ်အောက် စေ့စပ်စွာ ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး တစ်စုံတစ်ခုသော ထူးဆန်းသည့်သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသလို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တကယ်တော့ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ကသာ အမှန်တကယ် ထူးဆန်းသည့်သတ္တဝါများဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်သော ၎င်းတို့၏အကြည့်များသည် ပို၍ပင် ထူးဆန်းသည့်အရာကို ကြည့်နေသည့်ပုံစံဖြစ်နေသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်... ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ ထိတ်လန့်တကြား အကြည့်များကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ ဤစကားကို မည်သူကြားကြားထိတ်လန့်အံ့သြသွားမည်မှာ သေချာသည်။

“ဟို... မင်း... မင်း တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးလား...”

၎င်းတို့သည် အချိန်အကြာကြီး ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မတွေ့ခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထံမှ အကူအညီတောင်းခံရတော့မည် ဆိုသည့်အချိန်တွင်မှ စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းသည် သူတို့အတွက် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်စရာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ရှုမြင်ခြင်းအဆင့်ရှိသူများသည် အများအပြားရှိသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူများသည် ယခုအချိန်၌ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။ နတ်ဘုရားနိုင်ငံများတွင်ပင် ဤအဆင့်ရှိသူများကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အခန်း (၄၉၉) ပြီးပါပြီ။