ဖီးနစ်တမန်တော်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ အပေါ်တွင် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သားများစွာသည် စိုးရိမ်တကြီး ဤဘက်သို့ ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံး ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲရှိ စိုးရိမ်မှုကြီးတစ်ခုသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြေပျောက်သွားသည်။

“ဖေဖေ...”

ဤအချိန်တွင် ယန်အာသည် ဘေးမှ ပြေးထွက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ခုန်ဝင်လာကာ မျက်ရည်ဝဲလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဖေဖေ... ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ... ကျွန်မကို မလိုအပ်တော့ဘူးလား...”

အနီးအနားမှ အလျင်အမြန် လိုက်လာသော အစောင့်တစ်ဦးက ရှက်ရွံ့သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“လော့အကြီးအကဲ... သူက အဲဒီမှာ တစ်ချိန်လုံး ငိုကြွေးနေလို့ ကျွန်တော် သူ့ကို ဒီကို ခေါ်လာရတာပါ...”

ဤအစောင့်သည် ယီထျန်းယွမ်က အောက်သို့ လိုက်သွားသည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သိခဲ့လျှင် ယန်အာကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒါက လော့အကြီးအကဲရဲ့ မြေးလား...”

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် ယန်အာ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ချက်ချင်း မှင်တက်မိသွားသည်။ အကြောင်းမှာ ယန်အာ၏ ရုပ်ရည်သည် လော့ဟွမ်နှင့် အလွန်တူညီလွန်းနေသည်။

“ဟုတ်တယ်... ဟွမ်အာ ရဲ့ သမီးပါ...” လော့အကြီးအကဲက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“လော့အကြီးအကဲနဲ့ မင်းက...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က ယီထျန်းယွမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“အထင်လွဲတာပါ... အထင်လွဲတာပါ... ကျွန်တော်က သူ့ကို မတော်တဆ တွေ့လိုက်ရပြီး သူ့မိခင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် သူမရဲ့ သေတမ်းစာကို လက်ခံပြီး ဒီကို ပို့လာခဲ့တာပါ...” ယီထျန်းယွမ်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဒါဆို ဒီကလေးက မင်းနဲ့လုံးဝ မတူတာကို... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းသမီးဖြစ်နိုင်မှာလဲ...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုလည်း မင်း ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်ကလည်း သူမကို မျက်စောင်းထိုးပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“လာ... အစ်မနဲ့အတူ ဆော့မယ်...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က ယန်အာကို ဖက်ရန် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည့်အခါ ယန်အာသည် ချက်ချင်း ယီထျန်းယွမ်၏ နောက်သို့ ပုန်းသွားပြီး ခေါင်းလေးထုတ်ကာ သူမကို ကြည့်နေသည်။

“မလိုက်ချင်ဘူး... ကျွန်မက ဖေဖေနဲ့ပဲ ဆော့ချင်တယ်...”

ယန်အာသည် သူမနှင့် လုံးဝမလိုက်လိုပေ။

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က ယီထျန်းယွမ်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်း သူ့ကို ဘာတွေ သင်ပေးထားတာလဲ... သူက ငါနဲ့တောင် မလိုက်ချင်ဘူး...”

“ကျွန်တော်က သူ့ကို ဘာမှ သင်မပေးထားပါဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က သူမကို မျက်စောင်းထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။ “သူက မင်းနဲ့ မလိုက်ချင်တာပဲ... မင်းမှာ သူ့ကို ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဖို့ အားထုတ်မှုမှ မရှိတာ...”

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် တဖျတ်ဖျတ်တောက်ပလာပြီး ရုတ်တရက် အဆင့်လေးဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ယန်အာ... ဒါကို ကြည့်စမ်း... ဒါ ဘာလဲသိလား...”

ဆေးလုံး၏ သင်းပျံ့သောရနံ့သည် လေထဲသို့ လွင့်ပျံလာသည်။ ယန်အာသည် သည်းမခံနိုင်ဘဲ ခေါင်းထုတ်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါကို ကျွန်မ စားချင်တယ်...” ထို့နောက် သူမသည် ပြေးထွက်သွားပြီး ဆေးလုံးကို လှမ်းယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က အခွင့်အရေးကို အမိအရဖမ်းဆုပ်ပြီး ယန်အာကို ဖက်လိုက်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

“အခု မင်း ဘယ်ကို ထွက်ပြေးနိုင်မှာလဲ...”

“လွှတ်ပါ... လွှတ်ပါ...” ယန်အာသည် ဆေးလုံးကို စားရင်း ရုန်းကန်နေသည်။ သူမသည် သူမကိုယ်တိုင် ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်ကို လုံးဝမသိခဲ့ပေ။

“မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်...”

လော့အကြီးအကဲအပါအဝင် အနီးအနားရှိသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဘာပြောရမည်မသိဖြစ်နေကြသည်။ မူလက အရေးကြီးကိစ္စများကို ဆွေးနွေးရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း၊ ယခုမူ ကလေးနှင့်ဆော့ကစားရင်း အချိန်ကုန်နေသည်။

“လော့အကြီးအကဲရဲ့ မြေးကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျွန်မ မဖက်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး...”

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က ယန်အာ၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ရင်း သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

“ထပ်ပြီး ပြန်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ... အခုတော့ လူသားနဲ့နတ်ဘုရားကမ္ဘာ ကွဲပြားနေပြီ...”

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လိုဟွမ်နှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့ပြီး မကြာခဏ အတူတူ နေရာအနှံ့ လှည့်လည်ဆော့ကစားခဲ့သည်။ အခုလို ခွဲခွာရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူသိမှာလဲ...။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး အရာအားလုံးသည် ရုတ်တရက်ဖြစ်ပျက်သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။ ထို့နောက် သူမသည် အေးစက်စွာ ၎င်းတို့ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ... အသေးစိတ် သိချင်တယ်...”

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် မီးစွမ်းအင်ကို ကျင့်စဉ်လုပ်နေသူဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုသူမ၏ အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရေခဲမြေအောက်ခန်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသလို ခံစားရသည်။

“အသေးစိတ်ကိစ္စတွေကို ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ အကြီးအကဲများ အစည်းအဝေးမှာ ဆွေးနွေးဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်... ပြီးတော့ မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ ကိစ္စတွေကိုလည်း ဆွေးနွေးမယ်...” လော့အကြီးအကဲက အေးဆဆ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလိုဆိုရင် ဟွမ်အာရဲ့ သေဆုံးမှုဟာ မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံနဲ့ ဆက်စပ်နေဖွယ်ရှိတယ်လား...”

၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤသို့ ခန့်မှန်းကြည့်လျှင်၊ ၎င်းတို့နှင့် ရန်ငြိုးကြီးမားသူမှာ မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံဖြစ်ပြီး လိုဟွမ်သည် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပြီး လူ့ဘုံလောကသို့ ထွက်ပြေးသွားဖွယ်ရှိသည်။

“ကောင်းပြီ... အကြီးအကဲများ အစည်းအဝေးကို ပြင်ဆင်ပြီး ငါ အပြင်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုံစမ်းထောက်လှမ်းခဲ့တဲ့ အချက်အလက်တွေကို မင်းတို့ကို ပြောပြမယ်... ဒါ့အပြင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေလည်း ရှိတယ်...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲများစွာ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ ၎င်းတို့အတွက် အကောင်းဆုံး သတင်းဖြစ်သည်။

“ဒါဆို ကျွန်တော် ယန်အာကို ခေါ်သွားလိုက်တော့မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကိုယ်သူ ရှောင်ထွက်ရမည်ဟု ခံစားရသည်။ ၎င်းသည် အကူအညီများစွာ ပေးခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ပြင်ပလူသားတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။

“မဟုတ်ဘူး... မင်းလည်း ဆွေးနွေးမှုမှာ ပါဝင်ရမယ်... ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မင်းက ကြီးမားတဲ့ အထောက်အကူပြုသူပဲ... မင်းမပါလို့ ဘယ်ဖြစ်မှာလဲ...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာထားသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ ပေါ့ပါးမနေတော့ဘဲ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာသည် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆို ယန်အာကို...” ယီထျန်းယွမ်က သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ယန်အာကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူမကိုပါ အကြီးအကဲအစည်းအဝေးသို့ ခေါ်သွားရမည်လားဟု တွေးမိသည်။

“ခေါ်သွားလိုက်ပါ... ဘာမှမဖြစ်ဘူး...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထပ်မံထုတ်ယူကာ ယန်အာထံ ပေးလိုက်သည်။ “လာ... ဆက်စားလိုက်... အစ်မမှာ ဒီလို ဆေးလုံးတွေ အများကြီးရှိတယ်... အစ်မနဲ့အတူ ဆော့ရင် ဒီလို ဆေးလုံးတွေ အများကြီး ပေးမယ်...”

“ကျွန်မ စားချင်တယ်... စားချင်တယ်...”

မိခင်ရှိရင် နို့ရှိသလို၊ ယခုမူ ဆေးလုံးရှိရင် မိခင်ရှိသလိုဖြစ်နေပြီး ယန်အာသည် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင်၊ သူမသည် ရင်းနှီးသော မျိုးနွယ်အမျိုးအနွယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသည်။ မရင်းနှီးသေးသော်လည်း ၎င်းသည် တူညီသော မျိုးနွယ်အငွေ့အသက်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ယန်အာသည် ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်၏ ဆေးလုံးကို လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူမသည် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်နယ်မြေထဲမှ ထွက်လာနိုင်သော်လည်း လူသားမျိုးနွယ်ရှေ့တွင်မူ ထွက်မလာရန် ရွေးချယ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ အငွေ့အသက်သည် အလွန်မရင်းနှီးပြီး တူညီသော မျိုးနွယ်မဟုတ်သဖြင့် ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က မျက်စောင်းထိုးလျက်၊ ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်၏ ကလေးကို ချော့မော့နိုင်သည့် အရည်အချင်းသည် အတော်လေး ထူးချွန်သည်ဟု တွေးမိသည်။

ထို့နောက် လော့အကြီးအကဲတို့သည် အကြီးအကဲအားလုံးကို အလျင်အမြန် စုဝေးခေါ်ယူပြီး အကြီးအကဲခန်းမဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ အကြီးအကဲခန်းမသို့ လိုက်ပါသွားသည်။ များမကြာမီမှာပင်၊ အကြီးအကဲများနှင့် တာဝန်ရှိသူများစွာသည် အပြင်မှ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ကျယ်ဝန်းသော အကြီးအကဲခန်းမသည် လူအများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်က အကြည့်တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် သန်မာသူများသည် အမှန်တကယ် မနည်းလှပေ။ စုစုပေါင်း အနည်းဆုံး ရှစ်ဦးမှ ကိုးဦးထိ ရှိပြီး အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ကမူ နှစ်ဆယ်မှ သုံးဆယ်ကျော်အထိ ရှိသည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ စွမ်းအားဖြစ်သည်။ သန်မာသူများသည် အလွန်များပြားလွန်းသည်။ ဘုရင်အဆင့်ရှိသူများ ထပ်မံရှိနေသေးသလားဟု မသိရပေ။

“မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်... အထူးအကြီးအကဲတွေကို ခေါ်ရမလား...” လော့အကြီးအကဲက ဘေးမှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မလိုပါဘူး... သူတို့က တရားထိုင်နေတဲ့ အချိန်ဖြစ်လို့၊ အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး... ကျွန်မတို့ ဆွေးနွေးမှု ပြီးသွားရင်၊ ဒီနေရာက အခြေအနေတွေကို သူတို့ဆီ ပို့ပေးရုံပါပဲ...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က ပြောလိုက်သည်။

လော့အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြီး မကြာမီမှာပင် စီစဉ်မှုများ စတင်လုပ်ဆောင်သည်။ လူအားလုံး စုဝေးပြီးစီးသည်နှင့်၊ ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က ထရပ်လိုက်ပြီး လူအားလုံးကို ကြည့်ရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲအားလုံး... ဒီနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်မ အပြင်မှာ စုံစမ်းထောက်လှမ်းခဲ့တဲ့ အချက်အလက်တွေကို စုစည်းပြီး အဓိကအကြောင်းအရာ သုံးခုကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြချင်ပါတယ်...”

“ပထမအချက်က... မကောင်းဆိုးဝါးမျိုးနွယ်ဟာ မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်... ဒီသတင်းဟာ အမှန်တကယ်မှန်ကန်ပြီး မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ လူတွေဟာ မကောင်းဆိုးရွားမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေဖြစ်တယ်လို့ အခြေအနေအရ အတည်ပြုလို့ရပါတယ်...”

“ဒုတိယအချက်က... မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းပါ... မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးထဲမှာ အမြဲတမ်း ဒုက္ခတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး အထူးအကြီးအကဲတွေကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ရင်တောင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါဘူး... အခုတော့ ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိပါတယ်... အဲဒါကတော့ တာအိုမီးလျှံပါပဲ... ကျွန်မရဲ့ တာအိုမီးလျှံအဆင့်က အနည်းငယ်အားနည်းနေသေးပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က နောက်ထပ်တက်လာရင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ပြဿနာမရှိတော့ပါဘူး... ဒါကြောင့် အားလုံး စိတ်ချလက်ချ နေလို့ရပါတယ်...”

“တတိယအချက်ကတော့... ဒီလူသားမိတ်ဆွေက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေကို ပြန်လည် ချိပ်ပိတ်ပေးခဲ့ပြီး မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ ကျွန်မတို့အားနည်းချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူတိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝနီးပါးတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါတယ်... ဒါကြောင့် သူဟာ ကျွန်မတို့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ် နတ်ဘုရားတမန်တော်အဖြစ် ထိုက်တန်တယ်လို့ ကျွန်မ ထင်ပါတယ်... ဒါကြောင့် သူ့ကို ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်ဘုရားတမန်တော်အဖြစ် တင်မြှောက်ချင်ပါတယ်...”

အချက်သုံးချက်ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြောပြလိုက်သည်။ တစ်ခုချင်းစီသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးအချက်မှာ ယီထျန်းယွမ်ကို ဖီးနစ်တမန်တော်အဖြစ် တင်မြှောက်ရန်ဖြစ်သည်။

ဖီးနစ်မျိုးနွယ်တွင် လူသားတစ်ဦးကို နတ်ဘုရားတမန်တော်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဖီးနစ်တမန်တော်၏ ရာထူးသည် အကြီးအကဲအဆင့်နှင့် ညီမျှပြီး ဆိုလိုသည်မှာ ရာထူးအလွန်မြင့်မားသည်။ ယီထျန်းယွမ်က ကြီးမားသော အကူအညီပေးခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ဖီးနစ်နတ်ဘုရားတမန်တော်အဖြစ် တိုက်ရိုက်ခန့်အပ်ရန်ဆိုသည်မှာ လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ၎င်းသည် ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်နှင့် စကားအနည်းငယ်သာ ပြောဖူးပြီး ယခုမှ စတင်တွေ့ဆုံခဲ့ရုံမျှဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူ့ကို ဖီးနစ်တမန်တော်အဖြစ် တင်မြှောက်ရန် တင်ပြလိုက်သည်မှာ အနည်းငယ် ပေါ့ပါးလွန်းသည်မဟုတ်လား။

အခန်း (၅၀၇) ပြီးပါပြီ။