စိတ်ထားသေးသိမ်ခြင်း

အင်ဂျင်သေပြီး ရပ်တန့်သွားသော ဘတ်စ်ကားကိုကြည့်ရင်း ရွှီဖုန်း၏မျက်နှာအသွင်အပြင်မှာ မကောင်းလှပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အင်ဂျင်ရပ်သွားခြင်းသည် သူယာယီဘေးကင်းရာဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ထွက်ခွာပြီး အပြင်ဘက်သို့ဦးတည်ရမည်ကို ဆိုလိုသောကြောင့်တည်း။

သူသာဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် အတင်းအကျပ်ဆက်လက်နေထိုင်ပါက သူသေဆုံးမည်မှာ သေချာပြီး တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးအတွက်လည်း ခြွင်းချက်မရှိ အတူတူပင်။

သူသည် တစ်ချိန်က ထိုသို့သောမြင်ကွင်းတစ်ခုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသည်၊ ထိုစဉ်က ဘတ်စ်ကားထဲမှလူထက်ဝက်နီးပါး သေဆုံးခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်ထက်ပိုမိုသန်မာသော တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က သူသည် လုံးဝအသိဉာဏ်ကင်းမဲ့နေခဲ့ပြီး ကံကောင်းမှုသက်သက်ဖြင့်သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့ကာ ထို့နောက်ပိုင်းတွင် အခြေအနေ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို သူနားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

"အပြင်မှာ တစ္ဆေသုံးကောင်ရှိတယ်၊ သူတို့ထွက်သွားပြီလားတော့ ငါမသိဘူး။ သူတို့သာထွက်သွားခဲ့ရင် အရာအားလုံးကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့သာအနီးအနားမှာ လည်ပတ်နေတုန်းဆိုရင်တော့ ငါအချိန်ဆက်ဆွဲပြီး ဘတ်စ်ကားပြန်စက်နှိုးလာတာကိုပဲ စောင့်ရတော့မှာပဲ။ အခြေအနေက ဒီထက်ပိုဆိုးမလာဖို့ ငါမျှော်လင့်တယ်" ရွှီဖုန်း ဘေးသို့လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ရပ်တန့်သွားသောဘတ်စ်ကားနှင့် သိပ်အလှမ်းမဝေးဘဲ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အရာအားလုံးကို တစ်ချိန်လုံးသတိထားနေခဲ့သည်။

"အပြင်ဘက်ကအန္တရာယ်တွေကို လောလောဆယ်ထားလိုက်ပါဦး၊ ငါမင်းတို့စကားပြောနေတာကို ခုနကကြားလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီလူသစ်ကလည်း မင်းရဲ့အချက်ပြမှုကိုခြေရာခံပြီးလိုက်လာတဲ့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ပဲ။ သူကမင်းကိုကူညီဖို့ ဒီကိုရောက်လာသင့်တာ။ သူ့ကိုစကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ ရောင်းစားလိုက်တာက တကယ်ပဲအဆင်ပြေရဲ့လား?"

ဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူက ရုတ်တရက်ရယ်မောရင်း စနောက်လိုက်ပြီး သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေသည်။

ရွှီဖုန်း၏အမူအရာမှာ အလွန်တည်ငြိမ်နေဆဲ၊ "သူဘတ်စ်ကားရဲ့စည်းမျဉ်းတွေကိုမသိဘဲ သေသွားတာက ငါနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ? ငါ့ရဲ့သတိပေးချက်မရှိရင် သူပထမဆုံးမှတ်တိုင်မှာတင် သေသွားလောက်ပြီ။ တိတိကျကျပြောရရင် ငါသူ့ကိုကူညီခဲ့တာ။ ဘတ်စ်ကားကရုတ်တရက်ရပ်သွားတာကို ငါဘာလုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ? ဒီအခြေအနေမှာ ဘယ်သူမှပါဝင်ပတ်သက်ချင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အပြင်မှာလည်ပတ်နေတဲ့တစ္ဆေသုံးကောင်က အရမ်းအန္တရာယ်များနေပြီ၊ ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီလူသစ်ကသေပြီးတဲ့နောက်မှာ ကလဲ့စားချေတဲ့တစ္ဆေအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြေရှိတာနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ဒီအပြင်မှာအသက်ရှင်နိုင်ခြေက အနည်းဆုံးဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါကြောင့် တိတိကျကျပြောရရင် ဒါကငါတို့ကိုကယ်တင်နေတာပဲ။"

ဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူက ဆိုသည်၊ "တခြားလူက ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်းသာသူ့ကိုလက်တစ်ဖက်ကမ်းလိုက်ရင် သူကဘယ်အချိန်မဆိုပေါ်လာနိုင်တဲ့တစ္ဆေတွေကို တွန်းလှန်ဖို့မင်းနဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ခြေအလွန်များတယ်။ ဒါကငါတို့ရဲ့အသက်ရှင်နိုင်ခြေကို အများကြီးတိုးမြှင့်ပေးလိမ့်မယ်။ မင်းလည်းအရင်ကပြောခဲ့ဖူးတယ်မဟုတ်လား၊ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာလူများများရှိတာက ကောင်းတယ်တဲ့၊ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးတော့ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအများအပြားနဲ့တွေ့ဆုံရတာက လွယ်လွယ်ကူကူဖြစ်တတ်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ရက်ပေါင်းများစွာစောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီးမှ တစ်ယောက်ပဲတွေ့ခဲ့ရတာ။"

"တွေ့ရခဲလို့ပဲ ငါမျှော်လင့်ချက်အများကြီးမထားတာ။ သူ့ထိုင်ခုံက ဘယ်တော့အသုံးဝင်လာမလဲဆိုတာတောင် ငါမသိဘူး။ ပြဿနာမရှိရင်တော့ ငါသူ့ကိုလက်တစ်ဖက်ကမ်းနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုခုရှိနေရင်တော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် လက်ရှိအခြေအနေကိုပဲ ဂရုစိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။ ငါတို့သာလက်ရှိအခြေအနေကိုမကျော်လွှားနိုင်ရင် စကားပြောနေတာက အသုံးမဝင်ဘူး" ဟု ရွှီဖုန်းက ဆိုသည်။

"မင်းပြောခဲ့တဲ့ကျွမ်းကျင်သူအတွက်တော့ အဲ့ဒါကပိုပြီးတော့တောင် မဖြစ်နိုင်သေးတယ်။ ငါတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဌာနချုပ်ကဖိုင်တွေကို ကြည့်ခဲ့ပြီးပြီ။ နောက်ဆုံးမွမ်းမံမှုက ဆယ့်ငါးရက်အကြာက။ ထိပ်တန်းတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအားလုံးရဲ့နာမည်တွေကို ငါမှတ်မိတယ်၊ သူကတော့ သန့်စင်တဲ့လူသစ်တစ်ယောက်ပဲ။ သူကအကြီးအကျယ်အကူအညီဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ အားကိုးနေတာလား? ဒီမှာ တကယ်အရည်အချင်းရှိတဲ့လူတွေက မင်းနဲ့ငါပဲရှိတယ်။ ဒီဘတ်စ်ကားကြောင့်သာ ပိတ်မိမနေခဲ့ရင် ငါတို့ကအခုအချိန်မှာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအသိုင်းအဝိုင်းထဲက ထိပ်တန်းတည်ရှိမှုတွေထဲမှာ သေချာပေါက်ပါဝင်နေလောက်ပြီ" ဟု သူ၏စကားများတွင် ပြင်းထန်သောမိမိကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုဖြင့် ဆိုသည်။

"မတော်တဆမှုတစ်ခုနဲ့ ဘာကိုယုံကြည်စိတ်ချစရာရှိလို့လဲ?" ဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူက မှတ်ချက်ပြုသည်။

အမျိုးသားနှစ်ဦးကြားမှစကားစမြည်ပြောဆိုမှုသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ထံမှမျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

သူတို့သည် ဤသို့သောဖလှယ်မှုကို ကျင့်သားရနေသောကြောင့်ဖြစ်နိုင်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် တစ်နေ့လုံးထူးဆန်းသောဘတ်စ်ကားထဲတွင် အချိန်ကုန်ဆုံးကြပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်သေဆုံးပြီးနောက် တစ္ဆေများသာကျန်ရစ်သောကြောင့်တည်း။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကြားခဲ့လျှင်ပင် သာမန်လူများသည် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှလွယ်လွယ်ကူကူထွက်ခွာနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ သူတို့မကြာမီ သေဆုံးသွားကြပေလိမ့်မည်။

ပြီးတော့ သေဆုံးသူများသည် လျှို့ဝှက်ချက်များကို မမှတ်မိနိုင်ကြပေ။

သို့သော် ရွှီဖုန်းသည် ယန်ကျန့်၏တည်ရှိမှုကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

သူသည် ယန်ကျန့်ဆင်းသက်သွားသည်ကိုမမြင်ခဲ့ဘဲ သူဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် အတိတ်ကအတွေ့အကြုံဖြစ်ပြီး ခြွင်းချက်မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ဘတ်စ်ကားအတွင်းမှမီးများမငြိမ်းမီ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် တစ္ဆေနယ်ပယ်ကိုအသုံးပြု၍ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သည်။

သူဆင်းသက်ရုံသာမက ကျန်းဟောနှင့် အခြားသာမန်လူနှစ်ဦးကိုလည်း အလိုအလျောက်ကူညီခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါလမ်းဘေးတွင်ရပ်နေပြီး ရွှီဖုန်းနှင့် ဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူတို့နှင့် ဆယ်မီတာခန့်သာကွာဝေးသည်။ သို့သော် သူသည် တစ္ဆေနယ်ပယ်အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသောကြောင့် သူတို့သည် သူ့ကိုထောက်လှမ်းမိခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

အမျိုးသားနှစ်ဦးသည် တစ္ဆေနယ်ပယ်၏စွမ်းရည်ကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပုံရသည်။

"ဒီထူးဆန်းတဲ့ဘတ်စ်ကားကလည်း လည်ပတ်မှုရပ်တန့်သွားနိုင်တာပဲလား? ရပ်တန့်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲ့ဒီပေါ်ဆက်နေတဲ့လူတွေက သေဆုံးဖို့ပဲရှိတယ်။ ရွှီဖုန်းက ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ 'ထိုင်ခုံတစ်ခုထိန်းသိမ်း' ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကိုလိုအပ်တယ်၊ ပြီးတော့ ဘယ်သူမဆိုမဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်... သူက ငါ့နေရာကိုသေချာအောင်လုပ်ဖို့၊ တံခါးနဲ့အနီးဆုံးဖြစ်တဲ့ငါ့ကို ဘတ်စ်ကားအတွင်းမှာချန်ထားခဲ့ပြီး ငါ့သေဆုံးမှုကိုသေချာအောင်လုပ်ဖို့ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်မှာ တမင်တကာဆင်းသက်သွားခဲ့တာ။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်၊ သူသည် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို ကြားဖြတ်နားထောင်မိခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ရွှီဖုန်း၏အတ္တကြီးသောလုပ်ရပ်များအတွက် ဒေါသမထွက်ခဲ့ပေ။

ရှင်သန်ရေးနှင့် မိမိကိုယ်ကိုကာကွယ်ရေးအတွက် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးက ထိုသို့သောအရာများကိုပြုလုပ်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။ သူသာဖြစ်ခဲ့ပါက သူဒုက္ခရောက်နေလျှင် ရွှီဖုန်းကိုလည်း ကယ်တင်မည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ခုတည်းသောကွာခြားချက်မှာ သူသည် အခြားသူများကို တမင်တကာထောင်ချောက်ဆင်မည်မဟုတ်ခြင်းပင်။

ဒေါသမထွက်ခြင်းသည် ရွှီဖုန်းအပေါ်သူဘာမှသဘောထားမရှိဟု မဆိုလိုပေ။

အစောပိုင်းကမဆင်းသက်ရန် တမင်တကာသတိပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်စေ၊ သူ့ကိုဘတ်စ်ကားအတွင်း၌ ချန်ထားခဲ့ရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်စေ၊ လုပ်ရပ်နှစ်ခုစလုံးသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြစ်ပြီး ဘတ်စ်ကားသို့လူသစ်ဖြစ်သောသူ့ကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားရန် သူ၏အသိပညာကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ့ရှေ့မှာ ငါ့အကြောင်းဒီလိုဆွေးနွေးနေတာက နည်းနည်းတော့မသင့်တော်ဘူးမဟုတ်လား?"

ယန်ကျန့်သည် ဤအချိန်တွင် ရုတ်တရက်မြင်နိုင်လာပြီး သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်သည် လမ်းမပေါ်တွင် ဘယ်ကမှန်းမသိဘဲပေါ်လာကာ သူတို့ကိုအေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ဟမ်?

သူ၏အသံကိုကြားရသောအခါ ရွှီဖုန်းသည် ပြင်းထန်စွာတုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်ကို အလွန်အမင်းအံ့ဩစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်၊ "မင်းဘတ်စ်ကားပေါ်မှာမဟုတ်ဘူးလား? မင်းဘယ်လိုလုပ်ဒီမှာရှိနေနိုင်ရတာလဲ?"

ယခုလေးတင် သူသည် ယန်ကျန့်ယာဉ်အတွင်းမှ ထွက်ခွာရန်မဖြစ်နိုင်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။

သူအလွန်လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားခဲ့လျှင်ပင် သူသည် အတွင်း၌ပိတ်မိနေပေလိမ့်မည်။

"ငါကခြေမြန်လက်မြန်ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါဘတ်စ်ကားပေါ်ကနေမြန်မြန်ဆင်းခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဒါကြောင့်ပဲငါထွက်ခွာသွားတာ" ဟု ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။ "မင်းကိုစိတ်ပျက်စေတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလူသစ်က မင်းအတွက်ဒုက္ခပေးမယ့်ပုံပဲ။"

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။"

သူတို့ဘေးမှဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူသည် ခဏတာအံ့အားသင့်သွားပြီးမှ ရယ်မောလိုက်သည်၊ "သေဆုံးသွားသင့်တဲ့လူတစ်ယောက်က တကယ်ပဲအသက်ရှင်ပြီး ဘတ်စ်ကားပေါ်ကနေထွက်ခွာသွားတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ ငါမင်းကိုတစ်ချိန်လုံးစောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ၊ ယာဉ်အတွင်းမှောင်မိုက်သွားတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ မင်းပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ မင်းသေချာပေါက်သေပြီလို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တယ်။"

နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ထူးဆန်းသောအရာများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့ကိုထူးဆန်းသည်ဟု မယူဆတော့သည်မှာ လျင်မြန်သည်။

ကလဲ့စားချေတတ်သောဝိညာဉ်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူများသည် သာမန်စံနှုန်းများဖြင့် တိုင်းတာ၍မရပေ။

"ပြီးတော့ ငါက နောက်ဆုံးတန်းမှာထိုင်နေတဲ့လူက တစ္ဆေတစ်ကောင်လို့ထင်နေခဲ့တာ။ တကယ်တော့လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်နေတာပဲ။ မင်းဘတ်စ်ကားပေါ်က ဘယ်တော့ဆင်းခဲ့တာလဲ?" ဟု ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတန်းမှာ ပြတင်းပေါက်တစ်ခုရှိတယ်၊ ငါပြတင်းပေါက်ကနေထွက်ပြေးခဲ့တာ" ဟု ဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူက ပခုံးတွန့်ရင်းဆိုသည်၊ အတော်လေးစိတ်အေးလက်အေးပုံရသည်။

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်၊ "ပြတင်းပေါက်တွေက မဖွင့်နိုင်ဘူး။ ငါကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီ။"

"ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ဖွင့်လို့မရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အင်ဂျင်ရပ်သွားတာနဲ့ ဖွင့်လို့ရတယ်၊ တံခါးတွေလိုပဲ။ ဘတ်စ်ကားပြေးနေတုန်း တံခါးတွေကမပွင့်ဘူး၊ အင်ဂျင်ရပ်သွားရင် ကန့်သတ်ချက်တွေက ပြေလျော့သွားတယ်။ ဒါကတစ္ဆေကားပေါ်က အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်ပြီး မကြာခဏမဖြစ်တတ်ဘူး။ တစ်ခါဖြစ်ပွားခဲ့ရင် ဝိညာဉ်တွေနဲ့ခရီးသည်အားလုံး ဆင်းသက်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် အရမ်းအန္တရာယ်များလာတယ်၊ ကလဲ့စားချေတတ်တဲ့ဝိညာဉ်တစ်ကောင်နဲ့ရင်ဆိုင်ရတာထက် ပိုပြီးအန္တရာယ်များတယ်။ ငါတို့လိုလူတွေအတွက်တော့ ဒါကရှုံးနိမ့်တဲ့အခြေအနေပဲ၊ အသက်ရှင်နိုင်ခြေမရှိဘူး။ ကံကောင်းစွာပဲ ဒီတစ်ခါတော့ သိပ်မဆိုးခဲ့ဘူး။ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ တစ္ဆေသုံးကောင်ပဲရှိခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့... သူတို့အခုဒီမှာမရှိတော့ဘူး။ သူတို့ထွက်ခွာသွားလောက်ပြီ" ဟု ဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူက ဆိုသည်။

"မင်းမသေမှတော့ အတူတကွပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး ရှင်သန်ဖို့ကြိုးစားကြရအောင်။ မင်းသာငါတို့နဲ့အတူ တစ္ဆေကားပေါ်ကနေထွက်ခွာနိုင်သရွေ့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့အကျိုးအမြတ်တွေ ရှိလိမ့်မယ်" ဟု ရွှီဖုန်းက သူ၏လေသံကိုချက်ချင်းပြောင်းလဲကာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတောင်းဆိုလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုကြည့်ပြီးဆိုသည်၊ "ငါမင်းနဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ငြင်းဆိုတယ်။"

"ဘာလို့လဲ? ခုနကဖြစ်ခဲ့တာကြောင့်လား? အဲ့ဒါမလိုအပ်ပါဘူး။ လူကြီးတွေရဲ့ကမ္ဘာမှာ အမှားအမှန်ဆိုတာမရှိဘူး၊ အကျိုးအပြစ်ပဲရှိတယ်။ မင်းသာငါ့နေရာမှာဆိုရင် မင်းလည်းဒီလိုပဲလုပ်မှာပဲ၊ အားလုံးကရှင်သန်ရေးအတွက်ပဲ။"

သူသည် သူ၏ယခင်လုပ်ရပ်များအတွက် အနည်းငယ်မျှပင်အရှက်မရှိဘဲ တရားမျှတစွာပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါတော့မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူတွေမှာအမြဲတမ်းသူတို့ရဲ့ဒေါသရှိတတ်ကြတယ်။ မင်းငါ့ဆီကနေသတင်းအချက်အလက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းငါ့ကိုတမင်တကာထောင်ချောက်မဆင်သင့်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ငါကနည်းနည်းစိတ်ထားသေးသိမ်တယ်" ဟု ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

ရွှီဖုန်းက ဆိုသည်၊ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့ကကိုယ့်လမ်းကိုယ်သွားကြတာပေါ့။ ငါမင်းကိုမကယ်တင်တော့ဘူး။ မင်းကံကောင်းပါစေ။"

ယန်ကျန့်ငြင်းဆိုပါက ရွှီဖုန်းကဆက်လက်ဖိအားပေးမည်မဟုတ်၊ လူသစ်တစ်ဦးသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွင် များစွာအကူအညီဖြစ်မည်မဟုတ်သောကြောင့် မဟာမိတ်တစ်ဦးရှာဖွေခြင်းသည် ရန်သူတစ်ဦးပိုများလာခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။

"ငါဒီတစ္ဆေကားပေါ်ကမထွက်ခွာခင် တစ်ချိန်ချိန်မှာ ငါမင်းကိုတိုက်ခိုက်မှာပဲ။ မင်းသာအဲ့ဒါကိုအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ရင် ငါတို့သရေကျပြီလို့ သဘောထားလိုက်မယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ကောင်းပြီ၊ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်" ဟု ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

သူသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းထောင်ပြပြီး အလွန်လေးနက်စွာသူ့ကိုပြောလိုက်သည်၊ "ငါမင်းကိုအရင်ကသတိပေးခဲ့တဲ့အတွက် အပြန်အလှန်အနေနဲ့ ငါမင်းကိုကြိုတင်အသိပေးတာ၊ ဒါမှမင်းနည်းနည်းပိုပြီးပြင်ဆင်ထားနိုင်မှာ။"

"မင်းဒါကိုပြောတာ ငါ့ကိုဒီနေရာမှာတင် အပြတ်ရှင်းပစ်စေချင်လို့လား?" ရွှီဖုန်း၏မျက်နှာသည် အေးစက်သွားပြီး ခြိမ်းခြောက်သောအသံနေအသံထားဖြင့် စကားဆိုသည်။

ယန်ကျန့် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်၊ "ငါကလူသစ်ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်က ကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူရမယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား?"

"နောက်ထပ်မာနကြီးတဲ့လူငယ်တစ်ယောက်ပဲ။ ကျွမ်းကျင်မှုနည်းနည်းရတာနဲ့ သူကလူတိုင်းအထက်မှာရှိတယ်လို့ ထင်နေတာ" ဟု ရွှီဖုန်းက အေးစက်စွာရယ်မောရင်းဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ မင်းငါ့ကိုနှိမ်နင်းနိုင်မလား ကြိုးစားကြည့်လေ" ဟု ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြန်ဖြေသည်။

နှစ်ဦးသားရင်ဆိုင်နေစဉ် လမ်းဘေးမှမှောင်မိုက်သောတောအုပ်များမှ ဝမ်းနည်းဖွယ်ငိုရှိုက်သံတစ်ချက် ရုတ်တရက်လွင့်မျောလာသည်။

ချမ်းစိမ့်သောကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု လူတိုင်း၏နှလုံးသားထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေ... ထွက်ခွာသွားခြင်းမရှိသေးပေ။