ထိခိုက်မှုမရှိခြင်း

ယန်ကျန့် နားအကြားအာရုံ ဆုံးရှုံးသွားသည်နှင့် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ ငိုရှိုက်သံများသည် ရုတ်ခြည်းရပ်တန့်သွားပြီး ကမ္ဘာကြီးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ သူသည် ယခင်က သူ၏စိတ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သော ထိုထူးဆန်းသည့်ငိုရှိုက်သံအပါအဝင် မည်သည့်အသံကိုမျှ မကြားရတော့ပေ။

တစ္ဆေဆန်သောငိုရှိုက်သံများ၏ သူ၏အပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်သက်ရောက်မှုသည်လည်း အရာအားလုံးပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"တောက်စ်၊ တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်သွားပါလား။"

ဤအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် အတွင်းစိတ်၌ မကျိန်ဆဲဘဲမနေနိုင်ခဲ့။

ဤတစ္ဆေဆန်သောအရာများ၊ သူတို့ခဏတာငိုရှိုက်လိုက်လျှင် သေချာပေါက်သေဆုံးရမည်ဖြစ်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုနားပင်းသူတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းက ၎င်း၏ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေမည်ဟု မည်သူက ထင်မြင်ခဲ့မည်နည်း။

သာမန်လူများသာ ဤသည်ကိုသိရှိခဲ့ပါက သူတို့အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် အခွင့်အလမ်းတစ်ခု အမှန်ပင်ရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ အနည်းငယ်နောက်ကျသွားပုံရသည်။

ယန်ကျန့်သည် ကျန်းဟောနှင့် အမျိုးသမီးအဖော်နှစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ တစ္ဆေနယ်ပယ်၏ဒုတိယအလွှာတွင်ရှိနေသည့်တိုင် သူသည် သူတို့ကိုမကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။ လူသုံးဦးစလုံးသည် ယခုအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် တောင့်တင်းသောမျက်နှာများဖြင့် လဲလျောင်းနေကြပြီး သေဆုံးခါနီး သူတို့၏မျက်နှာပေါ်မှ ဝမ်းနည်းပူဆွေးငိုကြွေးနေသောအမူအရာသည် သူတို့အမှန်တကယ်ပင် မိမိတို့ကိုယ်ကိုငို၍သေဆုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့တောင့်တင်းနေသောအမူအရာများသည် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါမမှန်ဘူး၊ ကျန်းဟောကမသေသေးဘူး။" ယန်ကျန့်သည် သူ၏တောင့်တင်းသောအမူအရာဖြင့် ကျန်းဟောသေဆုံးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ထို့နောက် ကျန်းဟောသည် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်နေရုံသာဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သူသတိပြုမိလိုက်သည်။

"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ? သူ့ဘေးကမိန်းကလေးနှစ်ယောက်က သေသွားပြီ၊ ဘာလို့သူကခြွင်းချက်ဖြစ်နေရတာလဲ? သူကနောက်ဆုံးတော့ သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲလေ။"

တွေဝေခြင်းနှင့် ပဟေဠိဖြစ်ခြင်း

သို့သော် ထိုသို့သောမေးခွန်းများကို သူ၏နှလုံးသားထဲ၌သာ ထားရှိနိုင်ပြီး ယခုအချိန်သည် ဤအရာကိုစိုးရိမ်နေရမည့်အချိန်မဟုတ်၊ ကျန်းဟောသည် အနည်းငယ်ထူးဆန်းသော်လည်း သူသည် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်စုံတစ်ရာမဖြစ်စေပေ။

"ရွှီဖုန်းသေသွားပြီလား? ဒီလိုငိုရှိုက်သံတွေအောက်မှာ မင်းသာကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နားပင်းအောင်မလုပ်ဘဲ အသံအားလုံးကိုပိတ်ဆို့မထားရင် သူလိုထိပ်တန်းတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်တောင် သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ တစ္ဆေဆန်တဲ့ငိုသံတွေရဲ့သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းက ပိုပြီးအားကောင်းလာတဲ့လက္ခဏာရှိတယ်၊ တစ်ယောက်ယောက်ကအချိန်မီမတုံ့ပြန်ရင် ဒါမှမဟုတ် ဒီငိုသံတွေကိုရင်ဆိုင်ဖို့ရွေးချယ်ရင် သူတို့အဆုံးမှာသေချာပေါက် အားနည်းချက်တစ်ခုခုတော့ ကြုံရမှာပဲ။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏နဖူးပေါ်မှလက်ဖဝါးကိုနှိမ့်ချလိုက်ပြီး တစ္ဆေနယ်ပယ်၏ဒုတိယအလွှာကိုခေါက်သိမ်းကာ ထို့နောက် တစ္ဆေနယ်ပယ်အတွင်း၌ရပ်လျက် ရွှီဖုန်းကိုရှာဖွေနေခဲ့သည်။

မကြာမီ။

သူသည် ဘတ်စ်ကားအနီး လမ်းဘေးတွင် ရွှီဖုန်းကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရွှီသည် မြေပြင်ပေါ်တွင်လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ လဲလျောင်းနေပြီး သေဆုံးသွားပြီအလား၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အေးစက်နေပြီး အတန်ကြာသေဆုံးနေပုံရသည်။ ထို့အပြင် အနှောင့်အယှက်အဖြစ်ဆုံးအရာမှာ သူ၏အလောင်းသည် နေရာအများအပြားတွင် ပုပ်သိုးနေပြီး ပုပ်သိုးနေသောအလောင်းရေများ စိမ့်ထွက်ကာ ညှီနံ့တစ်ခုထုတ်လွှတ်နေခြင်းပင်။

၎င်းသည် ရက်ပေါင်းများစွာပုပ်သိုးရန်ချန်ထားခဲ့သော အလောင်းတစ်လောင်းနှင့် တစ်ထပ်တည်းတူနေသည်။

သို့သော် ထိုသို့သောအလောင်းဖြစ်လင့်ကစား ရွှီဖုန်း၏မျက်လုံးများမှာမူ ပွင့်လျက်ရှိနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ်လှုပ်ရှားကာ သတိထားနေသည်။

ဤအခြေအနေကြားမှပင် သူသည် အသက်ရှင်နေသေးသည်။

"သူက ငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ဒီနည်းနဲ့ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တာလား? ဒါကမကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေကို ထိန်းချုပ်ရုံသက်သက်နဲ့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။" ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် တောက်ပသွားပြီး ရွှီဖုန်း၏အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်ထူးခြားသည့်အရာတစ်ခုခုရှိသည်ဟု သူခံစားမိလိုက်သည်။

သူသည် လုံးဝတစ္ဆေကဲ့သို့ဖြစ်သွားပုံရပြီး တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးမျှသာ မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် ဤအတိုင်းအတာအထိရောက်ရှိနေသည့်တိုင် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သေးသည်။

၎င်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေနှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူပြီး သူ၏အတွင်းမှတစ္ဆေသေဆုံးသွားသဖြင့် သူသည် တစ္ဆေ၏စွမ်းအားများကို အကန့်အသတ်မရှိအသုံးပြုနိုင်ကာ တစ္ဆေ၏ပြန်လည်နိုးထလာမှုနှင့် နောက်ဆက်တွဲ၎င်းကသူ့ကိုသတ်ဖြတ်မည့်အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

"သူကလည်း တစ္ဆေရဲ့ပြန်လည်နိုးထမှုပြဿနာကိုဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုရှာတွေ့ခဲ့တာများလား? ငါ့လိုမျိုးပုံမှန်မဟုတ်တဲ့သတ္တဝါတစ်မျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာလား?" ယန်ကျန့် သံသယမဝင်ဘဲမနေနိုင်ခဲ့။

သူ၏အခြေအနေသည် တစ်ဦးတည်းသာဖြစ်သည်ဟု သူမထင်ခဲ့၊ နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအသိုင်းအဝိုင်းသည် ယခုအခါအနည်းဆုံးတစ်နှစ်ကြာ ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် သူတို့များစွာရှိနေသောကြောင့် အချို့သည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့်ကြုံတွေ့စဉ် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အခွင့်အလမ်းများကို ရရှိရန်ကံကောင်းကြမည်မှာ မလွဲဧကန် ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ သူကလွယ်လွယ်နဲ့သေမယ့်ပုံမပေါ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် ဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင်ခေါင်းငုံ့ထိုင်နေပြီး အိပ်ပျော်နေပုံရသည်ကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထိုအရာမှလွဲ၍ သူသည် ဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူနှင့်ပတ်သက်၍ ထူးဆန်းသည့်အရာတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မထောက်လှမ်းမိခဲ့ဘဲ သာမန်လူတစ်ဦးနှင့်တူနေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်ပြောင်းလဲမှုမရှိသလို သူထိန်းချုပ်ထားသောမကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေ၏အာရုံခံစားမှုလည်းမရှိပေ။

သို့သော် စပ်စုဖွယ်ရာမှာ ထိုသို့သာမန်အိပ်စက်ခြင်းအသွင်အပြင်က သူ့ကိုတစ္ဆေဆန်သောငိုသံများမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။

အမှန်ပင် ဤလူနှစ်ဦး ယခုအချိန်အထိဘတ်စ်ကားပေါ်တွင်နေထိုင်နိုင်ခဲ့သည့်အကြောင်းရင်းတစ်ခုရှိသည်၊ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အတော်လေးထူးချွန်ပြီး သာမန်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများနှင့် အမှန်ပင်အလွန်ကွာခြားသည်။

သာမန်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများ ဤသို့သောအခြေအနေနှင့်ရင်ဆိုင်ရပါက ပြန်လည်နိုးထလာမည့်အန္တရာယ်ကိုစွန့်စား၍ အချိန်ဆွဲရုံသာတတ်နိုင်သော်လည်း သူတို့မှာမူမလိုအပ်ခဲ့ပေ။

တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် အခြေအနေကိုစစ်ဆေးရန် ရွှီဖုန်းထံသို့ချဉ်းကပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်ပါက သူသည် အနည်းငယ်ပျက်စီးမှုဖြစ်စေရန် စိတ်ထဲမထားပေ။

သူရွှီဖုန်းဘေးသို့ရောက်ရှိသောအခါ ယန်ကျန့်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင်သေဆုံးနေသကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေသောသူ့ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းဒီတိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းကို တကယ်ပဲခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တာလား?" ရွှီဖုန်းက သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေပြီး လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိပုံရသော်လည်း ယန်ကျန့်ကိုမြင်သောအခါ အနည်းငယ်အံ့ဩမှုခံစားနေရဆဲ။

ယုတ္တိနည်းအရ လူသစ်များသည် ဤတစ်ကြိမ်သေဆုံးနိုင်ခြေများပြီး ၎င်းသည်အဆင့်-A တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်ကိုထောက်ရှု၍ လူသစ်တစ်ဦးခံနိုင်ရည်ရှိရန် အကြောင်းမရှိပေ။

ယန်ကျန့်သည် သူစကားပြောသည်ကိုမကြားနိုင်ဘဲ နှုတ်ခမ်းဖတ်နည်းကိုလည်းမသိသော်လည်း ရွှီဖုန်းစကားပြောသည်ကိုမြင်လျှင် ထိုလူအလွန်အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သူအတည်ပြုလိုက်သည်။

"သူကဒီအထူးအခြေအနေမှာ မလှုပ်ရှားနိုင်တာလား?"

လှုပ်ရှားမှုမရှိသောရွှီဖုန်းကိုကြည့်ရင်း သူသံသယမဝင်ဘဲမနေနိုင်ခဲ့။

သူသည် သူ့ကိုကန်၍စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သော်လည်း ရွှီဖုန်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နေရာအများအပြားတွင် ပုပ်သိုးမှုဖြင့်ပုံမှန်မဟုတ်နေသည်ကိုထောက်ရှု၍ သူ့ကိုမထိတွေ့ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ သို့သော် မထိတွေ့ခြင်းက ယန်ကျန့်သူ့ကိုစမ်းသပ်ခြင်းမှ မတားဆီးခဲ့ပေ။

သူသည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲသို့ စမ်းလိုက်သည်။

သူသည် ပစ္စတိုတစ်လက်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ အထူးပြုလုပ်ထားသောပစ္စတိုတစ်လက်ဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင်ယန်ကျန့်ကိုင်ဆောင်ထားသော တစ်ခုတည်းသောလက်နက်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူအစောပိုင်းကအိမ်မှထွက်ခွာစဉ်က ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးနှင့်ကြုံတွေ့ရမည်ဟု သူတစ်ခါမျှမစဉ်းစားခဲ့ဘဲ အမြန်တစ်ပတ်ပတ်ပြီးပြန်လာရန်သာ စီစဉ်ထားသောကြောင့် အရေးကြီးပစ္စည်းများစွာ ယူဆောင်မလာခဲ့ပေ။

"မင်းဘာလုပ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလဲ?" ယန်ကျန့်သေနတ်ဆွဲထုတ်ပြီး သူ့ကိုဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်နေသည်ကိုမြင်လျှင် ရွှီဖုန်းချက်ချင်းပင် မာန်ဖီလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ပစ္စတိုသည် အထူးပြုလုပ်ထားပြီး ၎င်းသည် သူ့အပေါ်မည်သို့သက်ရောက်မှုရှိမည်ကို လုံးဝမသေချာကြောင်း သူလည်းပြောနိုင်သည်။

ယန်ကျန့်မှာမူ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းကျည်ဆန်ထည့်ပြီး ရွှီဖုန်းကိုချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"သူဒီအခြေအနေမှာတောင် မထသေးဘူး။ သူ့သေဆုံးမှုက သူ့ကိုလှုပ်ရှားမရနိုင်လောက်အောင် ပုပ်သိုးသွားစေခဲ့ပုံပဲ။" တုံ့ပြန်မှုမရှိသည်ကိုမြင်လျှင် ယန်ကျန့်သည် ရွှီဖုန်းသူ၏တစ္ဆေစွမ်းရည်များကိုအသုံးပြုသောအခါ သူ၏အားနည်းချက်ကို ထပ်မံအတည်ပြုလိုက်သည်။

လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိ

သူ၏စွမ်းရည်များကို လျှို့ဝှက်ထားပြီး သတင်းမပို့ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ၊ ဌာနချုပ်၏မှတ်တမ်းများတွင် ဘာမှမရေးသားထားခဲ့ပေ။

၎င်းသည် တော်တော်လေးအသုံးမဝင်သောစွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သူ၏မှတ်တမ်းများကိုမြင်ပြီး ၎င်းတို့ပေါက်ကြားသွားပါက မည်သူသိနိုင်မည်နည်း၊ သူသည် ကြေးစားစစ်သားများ သို့မဟုတ် အခြားသူများ၏ပစ်မှတ်ထားခြင်းခံရနိုင်ပြီး သုတေသနအတွက်ချည်နှောင်ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံရနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤအသုံးမဝင်ပုံရသောစွမ်းရည်နောက်ကွယ်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အရာတစ်ခုခု ပုန်းအောင်းနေသည်။

သူသည် ငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေ၏ငိုသံကို ဤမျှကြာအောင်မသေဆုံးဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်၊ ထိုသို့သော 'သေဟန်ဆောင်ခြင်း' သည် အမှန်ပင်အားကောင်းသောမိမိကိုယ်ကိုကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သည်။

"ငါသူ့ကိုအခုပဲ ရှင်းပစ်လိုက်သင့်သလား?" ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ရွေးချယ်စရာများကို စတင်ချိန်ဆနေသည်။

လဲနေသူကို ထပ်ထောင်းခြင်းဟူသောစည်းမျဉ်းအတိုင်း လိုက်နာလျှင် ယခုအခါတိုက်ခိုက်ရန် အလွန်ကောင်းမွန်သောအခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူသည် ပုံစံကိုစောစီးစွာပိုင်းခြားသိမြင်ခဲ့ပြီး ငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေကြောင့်ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့သော်လည်း ရွှီဖုန်းမှာမူ မိမိကိုယ်ကိုကာကွယ်ရန် သေဟန်ဆောင်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။

"မင်းဘာကြည့်နေတာလဲ? မင်းငါ့ကိုသတ်ချင်တယ်လို့တော့ မပြောနဲ့นะ။ မရူးမိုက်စမ်းပါနဲ့။ ငိုသံကငါ့ကိုမသတ်နိုင်ခဲ့ရင် မင်းသတ်နိုင်မယ်လို့ထင်နေတာလား?" ရွှီဖုန်းက အေးစက်စွာရယ်မောရင်း မြေပြင်ပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေလျက် ယန်ကျန့်ကိုလုံးဝအလေးအနက်မထားဘဲ စကားဆိုသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူစကားပြောသည်ကိုကြားနိုင်ခြင်းမရှိသေးသော်လည်း ၎င်းသည် သေချာပေါက်သာယာဖွယ်ရာတစ်ခုခုမဟုတ်ဟု သူခန့်မှန်းမိသည်။

"မင်းပါးစပ်က လှုပ်မနေဘဲမနေနိုင်ဘူးလား၊ ဟမ်? မင်းကိုရှင်းပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းလောက်တယ်" သူချက်ချင်းပင်စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး လူဆိုးလုပ်ကာ ကျေးဇူးကိုရန်ငြိုးဖြင့်ဆပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှီဖုန်းသည် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဌာနချုပ်မှ ပျောက်ဆုံးနေသည်ဟု သတင်းပို့ခံထားရပြီး သေဆုံးသွားပြီဟုနီးပါးသေချာပေါက်ယူဆထားသည်။ ယန်ကျန့်သာ သူ့ကိုအမှန်တကယ်ဖယ်ရှားခဲ့လျှင်ပင် မည်သူမျှသူ့ကိုထိုအတွက် ဒုက္ခပေးမည်မဟုတ်ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် ယန်ကျန့်၏ခြေထောက်အောက်မှခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်သည် အရိပ်မှဖြည်းညင်းစွာထရပ်လိုက်ပြီး ရွှီဖုန်း၏ခေါင်းကိုယူရန်အသင့်ဖြစ်နေသည်။

ခေါင်းမရှိဘဲ သူသည် သေချာပေါက်အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူလှုပ်ရှားတော့မည်အပြုတွင် ယခင်ကတစ္ဆေနယ်ပယ်အတွင်း၌ ထူးဆန်းစွာပြုမူနေခဲ့သောကျန်းဟောသည် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့်ထရပ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာနှင့်တောင့်တင်းစွာ လျှောက်ထွက်သွားစပြုလာသည်။

သူသည် ယန်ကျန့်ထံမှ တစ်လှမ်းချင်းစီရွေ့လျားသွားပြီး တစ္ဆေနယ်ပယ်မှ အတင်းအကျပ်ထွက်ခွာသွားသည်

"ဟမ်?" ယန်ကျန့်၏မျက်ခွံများ တဆတ်ဆတ်လှုပ်သွားသည်။

သူ၏တစ္ဆေနယ်ပယ်အတွင်း၌ ဤသို့သောထူးဆန်းသည့်ဖြစ်ပျက်မှုအတွက် သူစိုးရိမ်ရန်အကြောင်းပြချက်အပြည့်အဝရှိသည်။

သူသည် ပြင်းထန်စွာလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူအလွန်သတိထားစောင့်ကြည့်နေခဲ့သောအရာများထဲမှတစ်ခုသည် လမ်း၏တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် မနီးမဝေး၌ရပ်နေသည်။

၎င်းသည် အနီရောင်ချိတ်ဆမ်ဝတ်ဆင်ထားသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခေါင်းကိုအနီရောင်ပဝါဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားကာ အညိုရင့်ရောင်၊ ခြောက်သွေ့နေသောလက်တစ်စုံကို ဖော်ပြထားသည်။

၎င်းသည် အစောပိုင်းကယာဉ်ပေါ်မှဆင်းသက်ခဲ့သော ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးပင်။

ယန်ကျန့် ချွေးအေးများပြန်လာသည်၊

ထိုအရာသည် ထိုနေရာ၌ဘယ်အချိန်ကပေါ်လာခဲ့သနည်း၊ သို့မဟုတ် ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးသည် လုံးဝထွက်ခွာသွားခြင်းမရှိခဲ့သလော။ သူမသည် ထိုနေရာမှတစ်ချိန်လုံး အရာအားလုံးကိုစောင့်ကြည့်နေခဲ့သလော။

သို့သော် ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးသည် သူ့ကိုပစ်မှတ်ထားနေပုံမရဘဲ ကျန်းဟောအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်နေသည်။

ကျန်းဟောကို တစ္ဆေနယ်ပယ်မှထိန်းချုပ်မရနိုင်ဘဲ လျှောက်ထွက်သွားပြီး လမ်းကိုဖြတ်ကာ ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးထံသို့ ဆက်လက်ချဉ်းကပ်သွားသည်။

"အခုတော့ သူတကယ်ပဲကယ်တင်လို့မရတော့ဘူး။" ယန်ကျန့် ကျန်းဟောအတွက် တိတ်ဆိတ်စွာဝမ်းနည်းလိုက်သည်။

သူသည် သူစိမ်းတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့သောတစ္ဆေ၏ပစ်မှတ်ထားခြင်းခံရခြင်းသည် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုဘဝပေါင်းများစွာနှင့်တူနေသည်။