တစ္ဆေများအား ဆင့်ခေါ်ခြင်း

ငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းသာ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှမဆင်းဘဲ အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့မိသော်လည်း ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးပါ ကျန်နေခဲ့လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

မှိန်ပျပျလမ်းမဘေးတွင် လမ်းမီးတိုင်များမရှိချေ။ အမည်မသိတစ်နေရာမှထွန်းလင်းနေသော မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်မှတစ်ဆင့် သာမန်လူများသည် ဤသို့သောပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပုံရိပ်များကိုသာ မရေမရာမြင်နိုင်ပြီး အဝေးမှရပ်နေသောပုံသဏ္ဌာန်သည် လူတစ်ဦးလား၊ သစ်ပင်တစ်ပင်လားဆိုသည်ကို လုံးဝခွဲခြားနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ယန်ကျန့်သည် ဤဧရိယာမှအမည်မသိကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုခုကို မလှုံ့ဆော်မိစေရန် သူ၏တစ္ဆေနယ်ပယ်၏အတိုင်းအတာကို မချဲ့ထွင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ၏နောက်မှလမ်းမပေါ်တွင်ရပ်ကာ ဤဘက်သို့မျက်နှာမူနေသော ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီး၏ ထူးဆန်းသောအသွင်အပြင်သည် သူ့ကိုအမှန်ပင် ချွေးအေးများပြန်သွားစေသည်။

ငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယန်ကျန့်သည် ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးကို ပို၍ပင်သတိထားနေမိသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေနှင့်ရင်ဆိုင်ရစဉ်က သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် မည်သည့်ပြင်းထန်သောသတိပေးချက်မှမပေးခဲ့သော်လည်း ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးနှင့်ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာမူ အမှန်ပင်ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးပင်လျှင် အန္တရာယ်နှင့်ထူးဆန်းသောသဘာဝကို ခံစားမိနိုင်သည်၊ ၎င်း၏ထိတ်လန့်ဖွယ်အဆင့်ကိုထားဘိ၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးအပေါ်ခြိမ်းခြောက်မှုအရဆိုလျှင် ၎င်းသည် ဤနေရာတွင် သေချာပေါက်အကြီးမားဆုံးဖြစ်သည်ကို နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိပေ။

"ကျန်းဟောကို ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးက ထိန်းချုပ်ထားတာလား? တစ္ဆေနယ်ပယ်နှစ်လွှာကိုဖြတ်ပြီး၊ ငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး၊ ဒီအကောင်က ကျန်းဟောကို အတင်းအကျပ်ခေါ်သွားနိုင်တာ တကယ်ပဲလား?" ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများသည် အဝေးမှ အနီရောင်ချိတ်ဆမ်ဝတ်ဆင်ပြီး ခေါင်းကိုအနီရောင်ပဝါခြုံထားသော ကျန်းဟော၏ပုံသဏ္ဌာန်အပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။

သူသည် မဆင်မခြင်လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာမပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသတ္တဝါသာသူ့ကိုပစ်မှတ်ထားပါက သူသည်လည်း သေခြင်းမှလွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိမ်မွေ့စွာခံစားမိသောကြောင့်တည်း။

သက်သေအထောက်အထားမလိုအပ်၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံနှင့် တစ္ဆေများကြားမှသိမ်မွေ့သောဗီဇအသိ၊ သို့မဟုတ် ပို၍မရှင်းလင်းစွာပြောရလျှင် ဆဋ္ဌမအာရုံသာ။

ထိုအချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေသောရွှီဖုန်းသည်လည်း ယန်ကျန့်နှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး အစပိုင်းတွင် နောက်ပိုင်းလူသည် သူ၏ရှေ့မှပစ္စတိုတစ်လက်ဖြင့် မည်သို့လှုပ်ရှားရမည်ကို စီစဉ်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ယန်ကျန့်က အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ လှည့်ကြည့်လိမ့်မည်ဟု သူမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ယန်ကျန့်၏အကြည့်နောက်သို့လိုက်ရင်း ရွှီဖုန်းသည်လည်း လမ်း၏တစ်ဖက်ခြမ်းမှအမှောင်ထုထဲတွင် လူသဏ္ဌာန်ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအရာသည် ထိုနေရာတွင်လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲရပ်နေသော်လည်း ၎င်းကိုမြင်တွေ့သူမည်သူ့ကိုမဆို နားမလည်နိုင်သောကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ပဲ့တင်ထပ်နေသောငိုရှိုက်သံကို ခေတ္တမျှလျစ်လျူရှုထားနိုင်ပုံရသည်။

"ဒီငိုကြွေးတဲ့သင်္ချိုင်းတစ္ဆေထက် ပိုခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့တစ္ဆေ... အဲ့ဒါ အစောပိုင်းကဘတ်စ်ကားပေါ်တက်လာတဲ့ ဟိုခြောက်သွေ့နေတဲ့အလောင်းပဲလား?" ရွှီဖုန်း၏နှလုံးသည် တင်းကျပ်သွားသည်။

သူသည် လူသစ်ယန်ကျန့်ကိုမကြောက်၊ သူကြောက်သည်မှာ တစ္ဆေများစွာနှင့်တစ်ပြိုင်နက်တည်းကြုံတွေ့ရပြီး ၎င်းတို့ကိုမခံနိုင်ဘဲ ဤနေရာတွင်သေဆုံးသွားမည်ကိုသာ။

"ခဏလေးပဲတွန်းလှန်ထားလိုက်၊ ဘတ်စ်ကားပြန်စက်နှိုးလာတာကိုစောင့်၊ ပြီးတော့ ငါပြန်တက်ပြီးတာနဲ့ ငါဘေးကင်းသွားနိုင်ပြီ။ ငါအခုထိအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်၊ ငါဒီမှာမမျှော်လင့်ဘဲ လုံးဝသေလို့မဖြစ်ဘူး" ဟု သူ၏အသံတွင် ပြင်းထန်သောအသက်ရှင်လိုစိတ်တစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ဘေးမှဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူသည် အိပ်ပျော်နေစဉ်အိပ်မက်ဆိုးမက်နေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းစွာပြုမူနေပုံရသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆက်မပြတ်တုန်ခါနေပြီး လက်များနှင့်ခြေထောက်များသည် ထိတ်လန့်တကြားရမ်းကားနေကာ သူ၏ပါးစပ်မှတစ်စုံတစ်ခုကို တီးတိုးရေရွတ်နေပြီး အလွန်အမင်းအန္တရာယ်ရှိနေပုံရကာ လွတ်မြောက်ရန်အသည်းအသန်ကြိုးစားနေသည်။

ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေနယ်ပယ်၊

ရွှီဖုန်း၏လဲလျောင်းနေခြင်း၊

ဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူ၏အိပ်စက်ခြင်း။

သူတို့သုံးဦးစလုံးသည် ဆိုးယုတ်သောတစ္ဆေများ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများဖြင့် တွန်းလှန်နေကြသော်လည်း ဤသို့ခန့်မှန်းရခက်ခဲပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအန္တရာယ်များနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မည်သူမျှဤနေရာမှအသက်ရှင်လျက်ထွက်ခွာနိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ယခုလေးတင်ဘတ်စ်ကားပေါ်၌ တစ္ဆေလေးကောင်ရှိနေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်အထိ နှစ်ကောင်သာပေါ်ထွက်လာသေးပြီး တစ္ဆေအရေအတွက်သည် လူအရေအတွက်ထက်ပင် များပြားနေပြီဖြစ်သောကြောင့် အခြေအနေမှာ ပို၍ပင်မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်နေသည်။

"တောက်၊ တောက်-တောက်~!"

ရှင်းလင်းသောခြေသံတစ်ချက် သူတို့ပတ်ပတ်လည်တွင်ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ငိုသံများနှင့်အတူ လူအနည်းငယ်၏နားများဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တစ္ဆေနယ်ပယ်အတွင်းမှကျန်းဟောသည် တောင့်တင်းပြီး ဖြူဖွေးသောအသားအရောင်နှင့် မျက်ရည်များဝေ့ဝဲနေသောမျက်လုံးများဖြင့် တစ္ဆေနယ်ပယ်မှတစ်လှမ်းချင်းစီလျှောက်ထွက်ကာ ခြောက်သွေ့သောအလောင်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူသည် အသက်ရှင်နေသေးသည်။

ငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေ၏ငိုသံသည် သူ့ကိုမသတ်ဖြတ်ခဲ့၊ တစ္ဆေဆန်သောစွမ်းရည်တစ်ခုခုက သူ့ကိုမမြင်နိုင်စွာကယ်တင်ခဲ့ပြီး သေခြင်း၏ခြိမ်းခြောက်မှုမှ ယာယီကင်းလွတ်စေခဲ့ပုံရသည်။

သို့သော် သေခြင်းသည် နှောင့်နှေးခဲ့သော်လည်း ကျန်းဟောထံသို့ ပိုကြီးမားသောကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပေလိမ့်မည်။

သူ၏ရှေ့မှချိတ်ဆမ်ဝတ်ဆင်ထားသော ခြောက်သွေ့သောအလောင်းနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျန်းဟောသည် ၎င်းမှထုတ်လွှတ်နေသောချမ်းစိမ့်သည့်အရိပ်အငွေ့ကိုခံစားမိနိုင်ပြီး ပျောက်ကွယ်မသွားသောပုပ်သိုးနံ့တစ်ခုကိုလည်း အနံ့ရရှိနိုင်သည်။ အင်္ကျီလက်များအပြင်ဘက်သို့ထွက်နေသော အညိုရင့်ရောင်ခြောက်သွေ့နေသည့်လက်တစ်စုံသည် အမှန်ပင်အလွန်ဆိုးယုတ်သည့်အရာတစ်ခုခုကို အမှတ်ရစေသည်။

ကြီးမားသောကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်လွှမ်းမိုးခံရသောအခါ ကျန်းဟော၏အသိစိတ်သည် တိမ်မြုပ်သွားသည်၊ သူ၏အတွေးများရပ်တန့်သွားပြီး ဘာစဉ်းစားရမည်ကိုမသိဘဲ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင်ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ကြည့်ရှုနေရန်မှလွဲ၍ ဘာမှလုပ်စရာမရှိတော့ပေ။

ဤသို့သောအခြေအနေတွင် တည်ငြိမ်စွာနေနိုင်သူတစ်ဦးတည်းမှာမူ ပုံမှန်မဟုတ်သူ ယန်ကျန့်ပင်။

သေခြင်းမှပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ပြီးနောက် သူသည် သူ၏ခံစားချက်အချို့ကိုဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ခံစားမှုများစွာမှာ ထုံထိုင်းသွားခဲ့သည်၊ ကြောက်ရွံ့မှုရှိနေသေးသော်လည်း ယခင်ကဲ့သို့သိသာထင်ရှားခြင်းမရှိတော့ပေ။

"ကျန်းဟော ဘယ်လိုသေဆုံးသွားမှာလဲ? ဒီခြောက်သွေ့တဲ့အလောင်းသတို့သမီးရဲ့ သတ်ဖြတ်ပုံစံက ဘာလဲ? ဒါမှမဟုတ် ဒီလိုအဆင့်မြင့်တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ပုံစံက အရမ်းရှုပ်ထွေးပြီး ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့တည်ရှိမှုတစ်ခုခုနဲ့သက်ဆိုင်နေတာလား? ဒါကိုရှောင်ရှားလို့ပဲရပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလို့မရနိုင်ဘူးလား?" ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျန်းဟောအဘယ်ကြောင့်ထိန်းချုပ်ခံနေရသည်ကို သူအမှန်တကယ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

တစ္ဆေနယ်ပယ်အတွင်း၌ရှင်းလင်းစွာရှိနေလျက် သူသည် အပြင်လောကနှင့်အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေသင့်သည်။ သာမန်တစ္ဆေများသည် တစ္ဆေနယ်ပယ်အတွင်းမှလူများကို ထောက်လှမ်းနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ဤအရာသာထူးခြားခဲ့လျှင်ပင် ယန်ကျန့်၏တည်ရှိမှုကိုလျစ်လျူရှု၍ တစ်စုံတစ်ဦးကိုတိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းမှာ အမှန်ပင်နားလည်ရခက်ခဲသည်။

သို့သော် ထို့နောက် ထူးဆန်းသောအခိုက်အတန့်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လမ်း၏တစ်ဖက်ခြမ်းတွင်ရပ်နေသော ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးသည် ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားလာသည်၊ ၎င်းသည် သူ၏တောင့်တင်းပြီးခြောက်သွေ့နေသောလက်ဖဝါးကို ဖြည်းညင်းစွာဆန့်တန်းလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းဟော၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

လူနှင့်တစ္ဆေ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးထိတွေ့လိုက်ကြသည်။

ကျန်းဟော၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သေဆုံးခါနီးနောက်ဆုံးထွက်သက်ကိုမျိုချလိုက်သကဲ့သို့ အနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ့အထဲတွင် မည်သည့်သက်ရှိလက္ခဏာမှမခံစားရတော့ပေ။

ထိတွေ့မှုတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး သူသေဆုံးသွားသည်။

ပြီးတော့ ကျန်းဟော၏အသေကောင်သည် မပြိုလဲခဲ့၊ ၎င်းသည် ထူးဆန်းစွာတစ်ဖန်ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာပြီး နောက်သို့လှည့်ကာ ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီး၏လက်ကိုကိုင်ဆောင်ရင်း သူတို့ဆီသို့ လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာသည် သွေးမရှိဘဲဖြူဖျော့နေပြီး အရောင်အသွေးတစ်စိုးတစ်စိမျှမရှိဘဲ ဝမ်းနည်းပူဆွေးငိုကြွေးနေသောအမူအရာဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသော်လည်း သူသည် အပြုံးတစ်ချက်ကို အတင်းအကျပ်ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်—ဖြစ်နိုင်သမျှအထူးဆန်းဆုံးအမူအရာတစ်ခု။

"ကျန်းဟောက ဘယ်သူ့ကိုလက်ပြနေတာလဲ?" ယန်ကျန့်၏အမူအရာပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းသည် သူ့ကိုလက်ပြခြင်းဖြစ်သည်ဟု သိမ်မွေ့စွာခံစားမိသော်လည်း တစ်ဖန်ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ၎င်းသည်မဟုတ်ဟုလည်း သူခံစားမိသည်။

ကျန်းဟောလက်ပြနေစဉ် သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေ၏ငိုသံသည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနီးအနားမှတောအုပ်များမှ တရှပ်ရှပ်အသံထွက်ပေါ်လာသည်၊ အဖြူရောင်အသုဘအဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားပြီး ဦးထုပ်ဆောင်းထားကာ အဖြူရောင်အဝတ်စတစ်စကျလျက် မျက်နှာကိုဖုံးကွယ်ထားသောပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် သစ်ပင်များ၏အရိပ်မှတဖြည်းဖြည်းထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ထံသို့တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

တောအုပ်ထဲမှသင်္ချိုင်းများအပေါ်ငိုကြွေးခဲ့သောတစ္ဆေ ထွက်လာပြီ~!

"ကျန်းဟောက ငါ့ကိုလက်ပြနေတာမဟုတ်ဘူး၊ သူကငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေကို ဆင့်ခေါ်နေတာ၊ သူက... တစ္ဆေတွေကိုဆင့်ခေါ်နေတာ။" ယန်ကျန့် ဤသည်ကိုသဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး ချမ်းစိမ့်သွားသည်။

"ဘန်း~! ဘန်း~! ဘန်း~!"

ရပ်တန့်နေခဲ့သောဘတ်စ်ကား၏ကိုယ်ထည်ကို တစ်စုံတစ်ခုကထုရိုက်နေသောအသံကိုကြားလိုက်ရပြီး အသံတိုးညင်းစွာထွက်ပေါ်နေသည်။

မှောင်မည်းနေသောဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် အခြားတစ္ဆေတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေပုံရသည်။

ဤတစ္ဆေသည် အစကတည်းကဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင်နေခဲ့သော်လည်း ကျန်းဟော၏ဆင့်ခေါ်မှုကြောင့် ၎င်းသည် ဆင်းသက်လာတော့မည့်ပုံရသည်။

တစ္ဆေသုံးကောင်စလုံး ယခုအခါ အပြည့်အဝပေါ်ထွက်လာပြီ။

ပြီးတော့ နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိသေးသည်... တည်နေရာအတည်မပြုရသေးသော မမြင်နိုင်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်။

သို့သော် သူ့ဘေးမှဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူသည် သူ၏အိပ်စက်ခြင်းတွင် ပို၍ပို၍ပြင်းထန်စွာရုန်းကန်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်ကာ တစ်ခါတစ်ရံမိမိကိုယ်ကိုလည်ပင်းညှစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ၏အိပ်မက်များထဲတွင် အဆက်မပြတ်လိုက်လံနေသကဲ့သို့ ရမ်းကားစွာကန်ကျောက်နေသည်။

သူ၏အခြေအနေကိုမြင်လျှင် ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေသည် ဤဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်ဆောင်းထားသောလူ၏အတွင်း၌ရှိနေကြောင်း လုံး၀သေချာနေသည်။

မဟုတ်သေးဘူး၊ ၎င်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌မဟုတ်ဘဲ သူ၏အိပ်မက်များထဲတွင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

၎င်းသည် အိပ်မက်များထဲသို့ဝင်ရောက်နိုင်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင်။

ယန်ကျန့်သည် နိုင်ငံအသီးသီးက ထိုဝဘ်ဆိုဒ်ပေါ်တွင်ထုတ်ပြန်ထားသော မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေများ၏ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို တွေးတောမိလိုက်သည်၊ ထိုနေရာတွင် ဒုတိယအဆင့်ရှိသောတစ္ဆေ၊ လျှို့ဝှက်အမည် အိပ်မက်ဆိုး သည် အိပ်စက်နေစဉ်လူသတ်သည်ဟုဆိုသည်။

သို့သော် ပုံစံကို နိုင်ငံအသီးသီးက ဖော်ထုတ်ပြီးဖြစ်သည်၊ တစ်စုံတစ်ဦးမအိပ်သရွေ့ သူတို့သတ်ဖြတ်ခံရခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်သည်။

"ဒီလူက အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်အမည် အိပ်မက်ဆိုးတစ္ဆေနဲ့များ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာလား?" ယန်ကျန့် ဤအတွေးသူ၏စိတ်ထဲသို့ဖြတ်ပြေးသွားစဉ် သူ၏ဦးရေပြားထုံကျင်သွားသည်။

ဤအခြေအနေသည် အဆင့် S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုထက်ပင် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်—စုစုပေါင်းတစ္ဆေလေးကောင်ရှိနေပြီး တစ်ကောင်မျှကိုင်တွယ်ရန်မလွယ်ကူပေ။

သူတို့ထဲမှမည်သည့်တစ်ကောင်မဆို တစ်ယောက်တည်းက အဓိကသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

သို့တိုင် ဤအချိန်တွင် ဤတစ္ဆေများနှင့်ရင်ဆိုင်နေရသူမှာ ဤလူသုံးဦးသာရှိသည်။

ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့တက်ရောက်ခဲ့သောသာမန်လူများသည် ပထမဆုံးထွက်ခွာမှုလှိုင်းအတွင်း ငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေကြောင့် ငို၍သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ယန်ကျန့်မကယ်တင်နိုင်ခဲ့သောကျန်ရှိနေသည့်လူသုံးဦးသည် တစ္ဆေနယ်ပယ်၏ဒုတိယအလွှာတွင် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးသေဆုံးသူ ကျန်းဟောမှာမူ ယခုအခါခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီး၏တစ္ဆေကျွန်ဖြစ်လာပြီး ထိန်းချုပ်ခံနေရပုံရသည်။

ကျန်းဟောသည် တစ္ဆေကျွန်တစ်ဦးအနေဖြင့် ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီး၏ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ပျံ့နှံ့စေနိုင်ပုံရသည်။ ဤလက်ယပ်ခေါ်ဆိုမှုသည် ငိုကြွေးသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေနှင့် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှအခြားတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တိုက်ရိုက်ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဒီအခြေအနေကို မိမိကိုယ်ကိုကာကွယ်ရုံနဲ့မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး၊ ငါတို့ဒီအကျပ်အတည်းကိုချိုးဖျက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်၊ မဟုတ်ရင် တစ်ယောက်ယောက်ကမခံနိုင်ဘဲသေသွားရင် နောက်ဆက်တွဲကဆက်တိုက်သေဆုံးမှုတွေပဲဖြစ်လာမှာ၊ ပြီးတော့ ဘယ်သူမှဒီနေရာကနေအသက်ရှင်လျက်ထွက်ခွာနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။" ယန်ကျန့်၏နဖူးမှချွေးများ ဤအချိန်တွင်စီးကျနေသည်။

သူသည် ဤအချိန်နှင့်သေခြင်း၏နှစ်ထပ်ဖိအားကို အတန်ကြာမကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။

သူဤသို့သောအရာနှင့်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်ကို သူမှတ်မိသည့်တစ်ကြိမ်တည်းမှာ အမှတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းတွင် တံခါးခေါက်တစ္ဆေနှင့်ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကပင်။

သေခြင်းမှပြန်လည်ထမြောက်လာခဲ့ပြီးနောက် သူသည် တစ္ဆေအရိပ်၏စွမ်းအားကိုအပြည့်အဝကျွမ်းကျင်ခဲ့ပြီး သူ၏ရန်သူကျောက်ကိုင်မင်ကိုသတ်ဖြတ်ကာ တားချန်မြို့မှနိုင်ငံတကာတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်... ဘဝသည် အနာဂတ်တောက်ပစွာဖြင့် သူ၏အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိနေပုံရသည်။ သူသာဆယ်လူလာဖုန်းတစ်လုံးကောက်ယူရုံမျှဖြင့် ဤနေရာတွင်သေဆုံးသွားပါက ယန်ကျန့်သည် သူတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအသိုင်းအဝိုင်း၏ရယ်စရာဖြစ်သွားမည်ဟု တွေးတောမိသည်။

"ရွှီဖုန်း၊ မင်းအဲ့ဒီမှာသေနေမှတော့ မင်းငါ့ကိုကူညီပေးပါဦးလား။ ငါတို့အသက်ရှင်မရှင်က မင်းအပေါ်မှာမူတည်နေတယ်။" ယန်ကျန့်မကြားနိုင်သော်လည်း ၎င်းကသူစကားပြောခြင်းမှမတားဆီးခဲ့—သူရုတ်တရက်လှည့်ထွက်ပြီး သူ့ကိုတစ္ဆေနယ်ပယ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ရွှီဖုန်း၏ပုပ်သိုးနေသောအလောင်းကိုထိတွေ့သည်နှင့် တစ္ဆေနယ်ပယ်သည် ၎င်းကိုရှောင်ရှားရန်ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် သူ့ကိုမဖုံးအုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"မင်းဘာလုပ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလဲ? မရှုပ်စမ်းနဲ့၊ မင်းငါတို့အားလုံးဒီအခြေအနေမှာ အတူတူသေစေချင်နေတာလား?" ရွှီဖုန်း အလျင်အမြန်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့အပေါ်လူမဆန်သည့်အရာတစ်ခုခုပြုလုပ်တော့မည်ဟု သူသိမ်မွေ့စွာခံစားမိသည်။

ယန်ကျန့်သည် ယခုယာယီနားပင်းနေသောကြောင့် သူ့ကိုမကြားနိုင်ခဲ့ပေ။ တစ္ဆေနယ်ပယ်သည် ရွှီဖုန်း၏ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိသည်ကိုမြင်လျှင် ဤလူလည်းပုံမှန်မဟုတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။ ထပ်မံတုံ့ဆိုင်းရန်အချိန်မရှိဘဲ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုတစ္ဆေအရိပ်ဖြင့် လျင်မြန်စွာဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး တစ္ဆေဆန်သောအဝတ်စဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်ပေါ်စေကာ ထူးဆန်းသောအရာဝတ္ထုများနှင့်ထိတွေ့ဆက်ဆံသည့်အခါ သူထိခိုက်မှုမရှိစေရန် သေချာစေသည်။

ဒုတိယစကားတစ်ခွန်းမဆိုဘဲ သူသည် ရွှီဖုန်း၏ခြေထောက်တစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကိုင်ကာ ကြက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

တစ္ဆေအရိပ်၏စွမ်းအားနှင့်ပေါင်းစပ်လျက် သူသည် တန်ပေါင်းများစွာသောခွန်အားရှိပြီး အလောင်းတစ်လောင်းကိုမြှောက်တင်ခြင်းသည် သူ့အတွက်မယုံနိုင်လောက်အောင် လွယ်ကူသည်။

"မင်း၊ လူသစ်တစ်ယောက်က ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ?" ရွှီဖုန်း ဒေါသထွက်လာသည်။

ဤလူသည် ဤမျှကြာအောင်မည်သို့အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့သည်ကို သူနားမလည်နိုင်ခဲ့၊ သူကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် ထိုလူထက်ပင်ပို၍ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ယုတ္တိနည်းအရ ဤလူသစ်သည် ဤမျှအထိမရောက်ရှိသင့်ပေ။

ယန်ကျန့် သူ့ကိုလျစ်လျူရှုပြီး ရွှီဖုန်း၏ပုပ်သိုးနေသောခန္ဓာကိုယ်ကို သဲအိတ်တစ်လုံးကဲ့သို့ လမ်း၏တစ်ဖက်ခြမ်းမှခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူသည် ကျန်းဟော၏တစ္ဆေဆင့်ခေါ်သောအမူအရာကို နှောင့်ယှက်ရန်ရည်ရွယ်ပြီး သော့ချက်မှာ ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးနှင့် ကျန်းဟောကြားမှဆက်သွယ်မှုဖြစ်ပုံရသည်။

တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ဆက်ဆံရန်မဝံ့ရဲဘဲ ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးက ၎င်းကိုပါဖမ်းဆီးသွားမည်စိုး၍ တစ္ဆေအရိပ်ကိုပင်လွှတ်ထုတ်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေသောကြောင့် သေဆုံးနေသောရွှီဖုန်းသည် အခြားကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေများကိုဖိနှိပ်ရန် လက်နက်တစ်ခုဖြစ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရွှီဖုန်းသည် ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးထံသို့ ပစ်လွှတ်ခံလိုက်ရသည်။

"ရွှီဖုန်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကအသုံးမဝင်ဘဲ ခြောက်သွေ့တဲ့အလောင်းသတို့သမီးကိုမဖိနှိပ်နိုင်ရင်တောင်၊ ခဏလောက်သူမကိုထိန်းထားနိုင်သရွေ့ ကောင်းပါတယ်။ ငါတို့ဒီတစ္ဆေတွေအားလုံးကို အတူတူစုစည်းခွင့်မပြုရဘူး။" ယန်ကျန့် သူ့ဘာသာသူတွေးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏ။

ရွှီဖုန်း၏အထူးခန္ဓာကိုယ်သည် တိကျစွာပျံသန်းသွားပြီး ခြောက်သွေ့သောအလောင်းသတို့သမီးကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် သူမမြေပြင်ပေါ်သို့ပြိုကျသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အောက်တွင် ပိနေကာ ထိန်းချုပ်ခံထားရသောကျန်းဟောသည်လည်း သူမ၏လက်ကို လွှတ်ချလိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင်ထူးဆန်းသောအပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဤဘက်သို့လက်ပြနေခဲ့သောကျန်းဟောသည် တစ်စုံတစ်ရာသောအထောက်အပံ့စွမ်းအား ဆုံးရှုံးသွားပုံရပြီး လဲကျသွားသည်။

"ထိရောက်မှုရှိခဲ့သလား?" ယန်ကျန့် လေးနက်စွာမေးလိုက်သည်။