← Chapters

သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်း စစ်တုရင်ကစားပွဲ

Vol. 9 Ch. 122

သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်း စစ်တုရင်ကစားပွဲ

Vol. 9 Ch. 122

မီးလျှံတစ်ဆယ့်သုံးသည် အမြင့်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြီးမြတ်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ ခေတ်အောက်တွင် ကျောက်တိုင်၏ ပိုင်ရှင်ကို မယှဉ်နိုင်အောင် ဖန်တီးနိုင်ကာ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပြသသည်။ ကျောက်တိုင်၏ ပိုင်ရှင်သည် နတ်ဆိုး သန့်စင်ခြင်း ခန္ဓာကိုယ်နည်းလမ်းကိုလည်း ကျင့်သုံးခဲ့သော်လည်း သူ၏ ထူးချွန်

ထက်မြက်မှု၏ အဓိက အကြောင်းရင်းသည် ဤ အမြင့်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုပင်။ ယခုတွင် ၎င်းသည် ပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် လင်းယွဲ့သည် နောက်ထပ် ထူးချွန်သော စွမ်းရည်ကို ရရှိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်"

လင်းယွဲ့သည် ပြုံးပြီး တိတ်ဆိတ်သောအရိုးကို အသုံးပြု၍ ကျောက်တိုင်၏ အပိုင်းအစကို သိုလှောင်လိုက်သည်။ သူသည် အရေးကြီးသော ရတနာများကို တိတ်ဆိတ်သောအရိုး၏ သိုလှောင်မှု နေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားသည်။ အခြား အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများကို ကင်းလှည့်စေလွှတ်ခြင်းမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော မြ လက်စွပ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသည်။ ထို့နောက် လင်းယွဲ့သည် ခါးပတ်အတွင်းရှိ သိုလှောင်မှု နေရာကို ဆက်လက် စူးစမ်းတော့သည်။

ခဏအကြာတွင်။

"ဘာလို့ ဘူးသီးတွေ ဒီလောက် များနေရတာလဲ"

လင်းယွဲ့သည် ဗလာနတ္တိကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ခရမ်းနက်ရောင် ဘူးသီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အရည်များဖြင့် ပြည့်နေကြောင်း သိရှိရန် သူသည် ၎င်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ခါလိုက်သည်။ ဘူးသီး၏ ဖော့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူလိုက်သောအခါ ၎င်းတွင် အစိမ်းရောင် မီးခိုးရောင် ဆေးဖက်ဝင် အရည် ပါရှိကြောင်း သူ တွေ့ရှိသည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

လင်းယွဲ့သည် ထူးဆန်းသော မွှေးရနံ့ကို ရှူရှိုက်သည်။ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မူးဝေမှုတို့ ရောနှောနေသော ထူးခြားသော ခံစားမှုတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်ကို မှိန်မှိန်လေး ခံစားရပြီး သူ၏ အသက်ရှူခြင်းကလည်း အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာသည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ရှိုက်လိုက်ပြီး ခိုင်မာသော သိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပြောင်းလဲမှုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောသည်။

" ဘိန်းနဲ့ တူတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ကျွန်မ အနောက်မြောက် တောင်ကြားမှာ ရှိတုန်းက ကျွန်မရဲ့ ကွပ်ကဲမှုအောက်က သေမျိုးစစ်သားတွေဟာ စိတ်ဖိစီးမှုကို သက်သာစေဖို့နဲ့ ဖျော်ဖြေရေးအတွက် ဘိန်းကို အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူတို့ရဲ့ ကျန်းမာရေးကို အလွန်အကျွံ ထိခိုက်စေပြီး စွဲလမ်းစေခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မက ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တားမြစ်ခဲ့ပါတယ်"

လင်းယွဲ့သည် သူ၏ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အဲဒီ အရာက သေမျိုးတွေအပေါ်မှာပဲ ထိရောက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီ အရည်ကို အနံ့ခံရုံနဲ့ ငါ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။ ဖြစ်နိုင်ချေရှိတာက သိုင်းကျင့်ကြံသူတွေအပေါ်မှာလည်း ထိရောက်လိမ့်မယ်"

သခင်သည် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးမှ ပြောသည်။

"ဒါက နတ်မင်းတို့ရဲ့ရေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

လင်းယွဲ့က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း မြင်ဖူးလား"

သခင်က ပြောသည်။

"ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်။ နတ်မင်းတို့ရဲ့ရေက အစိမ်းရောင် မီးခိုးရောင် အရည်ပါ။ ဘိန်းနဲ့ ဆင်တူတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိပေမဲ့ အလွန် စျေးကြီးပါတယ်။ ဒါကို သောက်ပြီးနောက် လူတစ်ယောက်ဟာ ဘုံဘဝကို မျောပါနေသလို ခံစားရပြီး သုံးစွဲသူဟာလည်း စွဲလမ်းသွားတယ်။ လက္ခဏာလေးပါး ကောင်းကင်တားဆီးခြင်းက သိုင်းပညာရှင်တွေက ဒါကို အများကြီး သောက်ရင် ဖြတ်ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲပါတယ်"

လင်းယွဲ့သည် နားလည်သဘောပေါက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက ညင်သာစွာ ပြောသည်။

"ဒီတော့ ဒီ နန်ယွမ်ဂိုဏ်းက အမြင့်ဆုံး အကြီးအကဲဟာ ဒီ အရာတွေကို ခွေးတွေ ထိန်းသိမ်းဖို့ အသုံးပြုနေတာ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ရတယ်။ ဒါက ဆေးမဟုတ်ဘူး၊ အဆိပ်ပဲ"

"အမှန်ပဲ့ ဒါက အဆိပ်ပဲ"

သခင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက မူလက ဒီဟုန်မြို့ကနေ ပျံ့နှံ့ခဲ့ပုံရပြီး ဒသမမင်းသားက နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတယ်လို့ အများအပြား သံသယရှိခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လို သက်သေအထောက်အထားမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ ထိုအချိန်ကစပြီး နတ်မင်းတို့ရဲ့ရေက ဒီဟုန်မြို့မှာ ပေါ်မလာတော့ပါဘူး"

လင်းယွဲ့ နားလည်လိုက်သည်။ ဒသမမင်းသားသည် အဆိပ် အသုံးပြုရာတွင် ထူးချွန်သော ထောင်ပေါင်းများစွာ အဆိပ် နတ်ဆိုးဘိုးဘွား၏ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဟု သံသယရှိခံရသည်။

အာဏာကို ကျင့်ကြံနေသော မင်းသားတစ်ပါးအတွက် ထိုသို့သော စွဲလမ်းစေတတ်သည့် အဆိပ်သည် ကြီးမားသော အမြတ်အစွန်းကို ရရှိစေရုံသာမက အခြားသူများကိုပါ ထိန်းချုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် ဒွါဒသမမင်းသားအပေါ် သံသယက သဘာဝအတိုင်းပင် အကြီးမားဆုံး ဖြစ်သည်။

"ဒသမမင်းသား….ထပ်ပြီး..."

လင်းယွဲ့သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"နန်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဒီ အမြင့်ဆုံး အကြီးအကဲကို သွားပြီး မေးရအောင်"

ဓားရှာဖွေရေးလှေ၏ ထောင်အတွင်း၌။

"ဖျန်း"

ပြင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းတစ်ခုသည် မည်သည့်နေရာကမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး မထူးခြားတော့သည့် ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် နိုးထလာသည်။ ထိုအခါမှသာ သူမ၏ ရှေ့တွင် ကုလားထိုင်တစ်ခုရှိပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် 'သခင်' ဟု သိရှိထားသော လူငယ်လေးက ထိုင်နေသည်ကို သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမ သတိလစ်မသွားမီက ရှက်ဖွယ် အမှတ်ရစရာများ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူမ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ကြိတ်ချေခံရလုနီးပါး ကြောက်ရွံ့မှုကို သူမ ချက်ချင်း ပြန်လည်သတိရပြီး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်စပြုကာ တုန်တုန်ယင်ယင် ပြောသည်။

"ဘာ... ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

လင်းယွဲ့သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဘူးသီးကို လှုပ်ခါပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးသည်။

"မင်း နတ်မင်းတို့ရဲ့ရေ မသောက်ထားဘူးမလား"

ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးက သူ့ကို ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း... မင်း တကယ် သိနေတာလား"

လင်းယွဲ့သည် ဖော့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူမကို လှောင်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်သည်။

"မင်း ဒီ အရာကို ခွေးတွေ ထိန်းသိမ်းဖို့ အသုံးပြုတာ ဟုတ်တယ်မလား။ ဒါကို စမ်းကြည့်

ချင်လား။ အလုံအလောက် သောက်ပြီးတာနဲ့ မင်း ငါ့ကို ခွေးတစ်ကောင်လိုပဲ ဒီ ဆေးကို တောင်းခံလိမ့်မယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား"

ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးက မှင်တက်သွားတော့သည်။ သူမသည် အရည်ဖြင့် ခွေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သော အမျိုးသားများကို ပြန်လည် အမှတ်ရကာ သူတို့၏ အရုပ်ဆိုးပြီး နှိမ့်ချသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်များကို သတိရလိုက်သည်။ သူမသည် သခင်နေရာမှ ထို ဆိုးရွားပြီး ရှက်ဖွယ် အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ...

"မလုပ်ပါနဲ့ မလုပ်ပါနဲ့လို့ ပြောနေတယ်လေ"

သူမသည် ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားကာ အော်ဟစ်ပြီး ပိုးလောက်တစ်ကောင်လို မြေပြင်ပေါ်တွင် တွန့်လိမ်ကာ အလွန်အမင်း ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် လင်းယွဲ့ကို ကြည့်သည်။ သူမ၏ အသံသက တုန်နေသည်။

"ကျွန်မကို သတ်လိုက်ပါ၊ နတ်မင်းတို့ရဲ့ရေ မသောက်ခိုင်းပါနဲ့။ ကျေးဇူးပြုပြီး တောင်းပန်ပါတယ်"

လင်းယွဲ့သည် သူ၏ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ အနိုင်ကျင့်သူသည် ဖိအားများ ခံစားခဲ့ရသည်များနှင့် သူတို့ ဖြစ်လာမည့်အရာများကို အကောင်းဆုံး သိရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကိုယ်တိုင် ဿားကောင်များ ဖြစ်လာမည်ကို အများဆုံး ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

လင်းယွဲ့က သူ၏ လက်ထဲရှိ ဘူးသီးကို လှုပ်ခါပြီး မေးသည်။

"အခုကစပြီး ငါ မေးခွန်းတစ်ခု မေးမယ်၊ မင်းက တစ်ခု ဖြေရမယ်။ မှားတဲ့ တစ်ကြိမ်စီအတွက် ငါ တစ်ငုံ တိုက်မယ်။ နားလည်လား"

"နားလည်တယ် နားလည်တယ်"

ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လင်းယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"မင်းက ပါရမီရှိတဲ့ လူငယ် သိုင်းကျင့်ကြံသူတွေကို ဘာရည်ရွယ်ချက်အတွက် ရှာဖွေနေတာလဲ"

ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးက လျင်မြန်စွာ ပြောသည်။

"ကျွန်မ မသိတဲ့ လျှို့ဝှက်တဲ့အမျိုးသားတစ်ဦးက ကျွန်မကို လူငယ် သိုင်းကျင့်ကြံသူ ပါရမီရှင်တွေကို ရှာဖွေဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ကျွန်မက လုံလောက်တဲ့ ပါရမီရှိတဲ့ သိုင်းကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို တွေ့တဲ့အခါ သူက ကျွန်မကို ရတနာတစ်ခုနဲ့ ဆုချတယ်။ အဖိုးတန် နတ်

ဆေးလုံးတွေနဲ့ လျှို့ဝှက် ကျမ်းစာတွေနဲ့ ရတနာတွေ ရှိခဲ့တယ်။ တစ်ချိန်က ကျွန်မ အလွန် ပါရမီရှိတဲ့ သိုင်းကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို တွေ့တဲ့အခါ သူက ကျွန်မကို သိုလှောင်မှုရတနာတစ်ခုနဲ့တောင် ဆုချခဲ့တယ်"

ထိုသို့ ပြောရင်း သူမသည် သူမ၏ ခါးဘက်သို့ မသိစိတ်မှ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခါးပတ်ကို ဖြုတ်ထားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့နောက် လင်းယွဲ့၏ လက်များထဲရှိ ဘူးသီးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ သိုလှောင်မှုရတနာကို ဤ လူငယ်လေးက အင်အားသုံး၍ ဖွင့်ထားသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဤအရာက သူမကို ရုတ်တရက် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စေသည်။

အကြောင်းအကျိုး ခိုင်လုံစွာ စဉ်းစားလျှင် ကြီးမြတ်သော ကျင့်ကြံသူများသာ သူမ၏ သိုလှောင်မှုရတနာကို အင်အားသုံး၍ ဖွင့်နိုင်သည်။

"ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ"

လင်းယွဲ့က မေးသည်။

"ငါးနှစ်"

ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးက ရိုးသားစွာ ပြောသည်။ သူမသည် ထို လူငယ်လေး မည်မျှ သိရှိသည်ကို သူမ မသိပေ။ သို့သော် သူမ၏ လုပ်ရပ်များကို သူက ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်ဖြစ်ရာ သူမတွင် မယုံနိုင်စရာ ထောက်လှမ်းရေး စွမ်းရည်များရှိသည်ဟု သူမက သံသယရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤ အချက်တွင် သူမက သဘာဝအတိုင်းပင် မလိမ်ညာရဲတော့ပေ။

All Chapters