သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်း စစ်တုရင်ကစားပွဲ(၂)

"သိုင်းကျင့်ကြံသူ ပါရမီရှင်တွေ ဘယ်နှစ်ယောက်ကို နေရာချခဲ့လဲ"

လင်းယွဲ့က မေးသည်။

"ဆယ့်တစ်ယောက်"

ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးက တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက ငါးယောက်က အရည်အချင်းနဲ့ မကိုက်ညီခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးမှာတော့ လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က ခြောက်ယောက်ကိုပဲ ခေါ်သွားတယ်"

"မင်း ဘာရတနာတွေ ရခဲ့လဲ"

လင်းယွဲ့သည် သူမကို မျက်နှာထားမပြဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။

မဆိုင်းမတွရဲဘဲ ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးက တုန်ယင်ရင်း ပြောသည်။

"ပထမအကြိမ်ကတော့ နတ်မင်းတို့ရဲ့ ရေပါ။ ဒုတိယအကြိမ်မှာ နတ်ဆိုး အသွင်ပြောင်း ဖွဲ့စည်းမှု အစုံလိုက်၊ တတိယအကြိမ်မှာ အလှအပကို ထိန်းသိမ်းပေးတဲ့ နတ်ဆေးလုံး၊ စတုတ္ထအကြိမ်မှာ အဲဒီ ခါးပတ်လို သိုလှောင်မှုရတနာ၊ ပဉ္စမအကြိမ်ကတော့ 'ရေမျက်နှာသွင်ပြင် ပုံစံမရှိ' လို့ ခေါ်တဲ့ သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု၊ ဆဋ္ဌမအကြိမ်မှာတော့ နတ်မင်းတို့ရဲ့ ရေပဲ ထပ်ရတယ်"

လင်းယွဲ့သည် သူမကို မျက်စိမှေးပြီး ကြည့်လိုက်သည်။ သိုလှောင်မှုရတနာအတွင်းတွင် နတ်မင်းတို့၏ ရေ ဘူးသီးနှစ်လုံးနှင့် အကာအကွယ်နှင့် ခံစားမှုစူးစမ်းခြင်းအတွက် အသုံးဝင်သော တော်ရုံတန်ရုံ သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုကို တွေ့ရှိနိုင်ခဲ့သည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာပါ"

ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးသည် သူ ခေတ္တရပ်သွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး ရုတ်တရက် ပို၍ပင် ကြောက်သွားသည်။ သူက သူမကို နတ်မင်းတို့၏ ရေကို အတင်းအကျပ် သောက်ခိုင်းမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။ ထိုအရာက သန့်ရှင်းသော သေဆုံးခြင်းထက် ပိုဆိုးသည်။

"အဲဒီ လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ်လိုပုံလဲ။ ထူးခြားတဲ့ အသွင်အပြင်တွေ ရှိလား"

လင်းယွဲ့က မျက်နှာသေဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ သူ့မျက်နှာကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးဘူး"

တုန်ယင်ရင်း ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးက ပြောသည်။

"ပေါ်လာတိုင်း အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားပြီး မျက်နှာကိုလည်း အနက်ရောင် မြူခိုးတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားပါတယ်။ သူ့ဘေးမှာ အစောင့်တစ်ယောက်လည်း ရှိပါတယ်။ အဲဒီ အစောင့်က စကား တစ်ခါမှ မပြောဖူးဘူး၊ အမိန့်တွေကိုပဲ နာခံတယ်"

သူမသည် ခေတ္တရပ်သွားပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အရင်က မလိမ်ခဲ့ပါဘူး၊ လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က သူဟာ ဒီဟုန်မြို့ရဲ့ အရေးပါတဲ့ ဧကရာဇ်မိသားစု ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအတွက် လုပ်ဆောင်နေတယ်လို့ ကျွန်မကို တကယ် ပြောခဲ့ပြီး ကျွန်မသာလုံလောက်တဲ့ သိုင်းကျင့်ကြံသူ ပါရမီရှင်တွေ ရှာတွေ့ရင် ကျွန်မ လိုချင်တဲ့ ဆုလာဘ်မှန်သမျှကို ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်"

"တခြား ဘာ ရှိသေးလဲ"

လင်းယွဲ့သည် သူမကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်ပြီး မေးသည်။

"နောက်ထပ် ရှိသေးတယ်... နောက်ထပ် ရှိသေးတယ်..."

ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးသည် မှတ်မိရန် ကြိုးစားရင်း သူမ၏ ဦးနှောက်ကို ညှစ်ထုတ်

နေသည်။ ရုတ်တရက် သူမက ထစ်ထစ်အအ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ 'ရေမျက်နှာသွင်ပြင် ပုံစံမရှိ' ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးနောက်မှာ လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ဘေးက အစောင့်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဆေးနံ့တစ်ခု ရနေတာကို သတိထားမိတယ်။ လုံးဝ အသက်မရှူဘူး။ သူ့ရဲ့ အဝတ်အစားတွေနဲ့ပဲ ဖုံးကွယ်ထားတာ။ ကျွန်တော် မေးတဲ့အခါ လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က ကျွန်တော် မသိသင့်တဲ့ အရာတွေကို မမေးဖို့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်"

"ဆေးနံ့"

လင်းယွဲ့က စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားလိုက်ပြီး မေးသည်။

"တခြား ဘာ ရှိသေးလဲ"

"နောက်ထပ် ဘာမှ မရှိတော့ဘူး။ ကျွန်မ တကယ်ကို ဘာမှ မသိတော့ဘူး"

ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးက သူ့ကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်ပြီး တောင်းပန်နေသည်။ "ကျွန်မကို လွှတ်မပေးဘူးဆိုတာ ကျွန်မသိပါတယ်။ နတ်မင်းတို့ရဲ့ ရေ မတိုက်ပါနဲ့။ ကျွန်မကို အဲဒီလိုမျိုး မဖြစ်စေပါနဲ့လို့ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်။ အမြန်ဆုံး သေဆုံးခြင်းက ကျွန်မ တောင်းဆိုတာပါ"

လင်းယွဲ့၏ အကြည့်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေဆဲပင်။ သူက သူမကို ပြန်မဖြေဘဲ ယင်းအစား ပြောသည်။

"သိုင်းကျင့်ကြံသူ ပါရမီရှင် ခြောက်ယောက်ကို ခေါ်သွားပြီ၊ ကျန်တဲ့ ငါးယောက်က ဘယ်လိုလဲ။ မင်း သူတို့ကို ခွေးတွေအဖြစ် ပြောင်းလိုက်တာလား"

"နှစ်ယောက်က ကစားခံရလို့ သေသွားတယ်၊ ကျန်တဲ့ သူတွေက... သူတို့ အားလုံး နတ်မင်းတို့ရဲ့ ရေကို ယူသွားတယ်"

ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးက တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြောသည်။

လင်းယွဲ့သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးမှ ပြောသည်။

"သူတို့ရဲ့ နာမည်တွေနဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာတွေကို ပေးပါ။"

ခဏအကြာတွင်။

လင်းယွဲ့သည် အကာအကွယ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော အကျဉ်းခန်းမှ ဘိုင်လီဖုန်းကျီနှင့်အတူ ထွက်လာပြီး ဘေးအခန်းတွင် နားထောင်နေသော သခင်က ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။ "သခင် ခုနက အရာအားလုံးကို ကြားလိုက်လား။ ဘာ တွေ့လိုက်သေးလဲ"

သခင်သည် သခင်ဟု ခေါ်ခံရသည်ကို စိတ်မဝင်စားနိုင်လောက်အောင် လက်ရှိကိစ္စကို အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေပြီး လျင်မြန်စွာ ပြောသည်။

"သခင်လေး အခု ကျွန်တော် ဒီ အဓိက ကြိုးကိုင်သူဟာ ဒသမမင်းသားရဲ့ အဖွဲ့အစည်းက ဖြစ်

နိုင်တယ်လို့ အလေးအနက် သံသယရှိပါတယ်"

"အော်"

လင်းယွဲ့က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သခင်က ရှင်းပြသည်။

"အမျိုးသမီးက သူ သိုင်းကျင့်ကြံသူ ပါရမီရှင်တွေ ရှာပေးရတဲ့ လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဆေးနံ့နဲ့ အသက်ရှူခြင်းမရှိတဲ့ အစောင့်တစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် သံသယရှိတာက ဒါဟာ အသက်နှင့်သေခြင်း စစ်တုရင် ဖြစ်နိုင်တယ်"

"အသက်နှင့်သေခြင်း စစ်တုရင်"

လင်းယွဲ့က သု့မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

သခင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အံ့ဖွယ်ဆေးဝါးနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ ရုပ်သေးတစ်မျိုးပါ။ သက်ရှိ လူတစ်ယောက်ကို အသက်နဲ့သေခြင်း ကြားက အခြေအနေတစ်ခုမှာ သန့်စင်ပြီး လုံးဝ ခြယ်လှယ်နိုင်တဲ့ စစ်တုရင် စစ်သည်တစ်ဦး ဖြစ်လာအောင် လုပ်တာ၊ ဒါကြောင့် အသက်နှင့်သေခြင်း စစ်တုရင်လို့ ခေါ်တာပေါ့။ ဒွါဒသမမင်းသားရဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေက တိုက်ပွဲတွေမှာ အသက်နှင့်သေခြင်း စစ်တုရင်ကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးတယ်လို့ သိရတယ်။ ဒီဟုန်မြို့က လူအများအပြားဟာ အသက်နှင့်သေခြင်း စစ်တုရင်ကို လူငယ်နဲ့ အလားအလာရှိတဲ့ သိုင်းကျင့်ကြံသူ ပါရမီရှင်တွေကနေ ဖန်တီးထားပြီး ရတနာဆေးဝါးကို အသုံးပြုပြီး အလားအလာကို အတင်းအကျပ် ထုတ်ယူတယ်ဆိုတာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ရလဒ်က ပုံမှန် ကျင့်ကြံမှုထက် အနည်းငယ် အားနည်းပေမဲ့ သူတို့ဟာ နာခံတတ်ပြီး သေခြင်းကို မကြောက်ကြဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို သတ်ဖို့ ခက်ခဲတယ်"

လင်းယွဲ့သည် သူ၏ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်ချိုးလိုက်သည်။ ထိုသို့သော ထူးဆန်းသည့် အသက်နှင့်သေခြင်း စစ်တုရင်က တကယ်ပင် မတွေးဝံ့စရာပင်။ ထို့ပြင် ဤအရာသည် ဒသမမင်းသား၏ အဖွဲ့အစည်း အင်အားစုများအတွက် ရေခဲတောင်၏ အစွန်အဖျားမျှသာ ဖြစ်သည်။

လင်းယွဲ့က သက်ပြင်းချပြီး ပြောသည်။

"သခင် နန်ယွမ်ဂိုဏ်းကို လူတစ်ယောက် စေလွှတ်ပေးပါ။ စုန်စီတုန်းက အမြင့်ဆုံး အကြီးအကဲ နေထိုင်တဲ့ တောင်ထိပ်ရဲ့ လျှို့ဝှက် အခန်းမှာ ရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကနေ လွှတ်မြောက်အောင် သွားလုပ်လိုက်ပါ"

စုန်စီတုန်းသည် သူ၏ ရုပ်သွင်ကို မြင်ခဲ့ပြီး နန်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အမြင့်ဆုံး အကြီးအကဲက သူ့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့သည့်အပြင် ဒသမမင်းသား၏ အင်အားစုများနှင့် ဆက်နွှယ်နေသောကြောင့် သူသည် သဘာဝအတိုင်းပင် အသက်ရှင်၍ ကျန်ရစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် စုန်စီတုန်းသည်လည်း နတ်မင်းတို့၏ ရေ အများအပြားကို သောက်သုံးခဲ့ပြီး ကယ်တင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သေဆုံးခြင်းက လွတ်မြောက်ခြင်းပငါ။

"ကောင်းပြီ"

သခင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။

"ကာကွယ်သူ ကျန်းက စက်ယန္တရားတွေနဲ့ စုံထောက်မှုမှာ အကျွမ်းကျင်ဆုံးပဲ။ စုန်စီတုန်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့ သူ့ကို စေလွှတ်လိုက်မယ်"

လင်းယွဲ့သည် လက်ခံမှု အသံတစ်ခု ပြုပြီး ပြောသည်။

"ကိုင်တွယ်ပြီးရင် မေးစရာ မေးခွန်းတွေ ရှိရင် နန်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဒီ အမြင့်ဆုံး အကြီးအကဲကို မေးလိုက်ပါ။ မရှိရင် သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ"

လီရှန်း နန်ယွမ်ဂိုဏ်း။

ဂိုဏ်း၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ မြင့်မားသော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် အမြင့်ဆုံး သက်ကြီးရွယ်

အို၏ ခမ်းနားသော အိမ်ကြီး တည်ရှိနေသည်။ အိမ်ကြီး၏ လျှို့ဝှက် အခန်းအတွင်း၌ စုန်စီတုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သူသည် ဆေးရည် ခြောက်သွေ့နေသော ကြမ်းပြင်ကို သူ့ လျှာဖြင့် လျှာထုတ် လျက်ပြီး ကြွေပြားများထဲသို့ စိမ့်ဝင်နေသော ကျန်ရှိသည့် အရသာကို လျက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သူ၏ သခင်သည် လေးရက်နီးပါး ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး သူ၏ နတ်မင်းတို့၏ ရေ စွဲလမ်းမှုက ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်အခါ၌…

"အော်…ခွေးတစ်ကောင် ရှိနေပါလား"

နက်ရှိုင်းပြီး အေးစက်သော အသံတစ်ခုသည် အခန်းအတွင်း၌ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ စုန်စီတုန်းသည် လှည့်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော နှစ်ဦး အခန်းအတွင်း ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။

အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်ပိန် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက သူ့ကို ကြည့်နေသည်။ အရေပြား တစ်လက်မမျှ ပေါ်လွင်မနေဘဲ မျက်နှာကို မှုန်ဝါးဝါး အနက်ရောင် မြူခိုးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ အလွန် ဆိုးသွမ်းပြီး လျှို့ဝှက်နေပုံရသည်။ အခြား အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း အရေပြား မမြင်ရအောင် အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မှိုင်း၍ ထုံထိုင်းသော တိမ်မြုပ်နေသည့် မျက်လုံး နှစ်လုံးသာ ပေါ်လွင်နေသည်။

"မင်းတို့ ဘယ်သူတွေလဲ"

စုန်စီတုန်းသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်း ရပ်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် သူ၏ သခင်၏ လျှို့ဝှက် အခန်းဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဖွဲ့စည်းမှုဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။ ပြင်ပလူများ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် နေရာမဟုတ်ပေ။

"နတ်မင်းတို့ရဲ့ ရေလား။ ဟဲဟဲ..."

အနက်ရောင် မြူခိုးဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး မေးသည်။ "မင်းရဲ့ သခင်က ဘယ်မှာလဲ"

စုန်စီတုန်းက အေးစက်စွာ ပြန်ပြောသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မပြောရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြောနိုင်မှာလဲ?"

လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က ရယ်မောသံကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"တကယ်ကို သစ္စာရှိတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ပဲ"

သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အနက်ရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စုန်စီတုန်း ချက်ချင်းပင် သတိလစ်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင်။

"သခင်လေး"

သခင်သည် ခြံဝင်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို လေ့ကျင့်နေသော လင်းယွဲ့ကို နှုတ်ဆက်သည်။

"သခင်လေးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကျွန်တော် ကာကွယ်သူ ကျန်းကို နန်ယွမ်ဂိုဏ်းကို စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အမြင့်ဆုံး အကြီးအကဲရဲ့ လျှို့ဝှက် အခန်းတစ်လျှောက်လုံး ရှာဖွေပြီးနောက်မှာ သူတို့ဟာ စုန်စီတုန်းရဲ့ အရိပ်အယောင် ဘယ်လိုမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး"

"မတွေ့ဘူး"

လင်းယွဲ့က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက် အခန်းကို မတွေ့ဘူးလား"

"တွေ့ခဲ့ပါတယ်"

သခင်က ပြောသည်။

"အမျိုးသမီး ပေးတဲ့ လျှို့ဝှက် အခန်းရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်တွေနဲ့ လျှို့ဝှက်ဖွဲ့စည်းမှုကို ဝင်ရောက်ဖို့ နည်းလမ်းအတိုင်း ကာကွယ်သူ ကျန်းက အခန်းထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ပေမဲ့ စုန်စီတုန်းကို မတွေ့ခဲ့ဘူး"

"အဲဒီ အမျိုးသမီးကို မေးပြီးပြီလား"

လင်းယွဲ့သည် သူမကို မသတ်ရသေးကြောင်း သိသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် မေးပြီးပါပြီ"

သခင်သည် သူ၏ စိုးရိမ်မှုများကို ဖော်ပြသည်။

"အမျိုးသမီးက လျှို့ဝှက်ဖွဲ့စည်းမှုကို သိုင်းပညာ ပါရမီရှင်တွေ ရှာဖွေတဲ့ လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က သူမကို ပေးတာလို့ ပြောတယ်။ အစီအရင်ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ရင် အတင်းအကျပ် အားနဲ့ ဖောက်ထွင်းရမှာ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခန်းရဲ့ ဖွဲ့စည်းမှုမှာ ပျက်စီးမှု ဘယ်လိုမှ မတွေ့ရဘူး။"

လင်းယွဲ့သည် နားလည်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောသည်။

"ဖြစ်ပုံအရ သိုင်းပညာ ပါရမီရှင်တွေကို ရှာဖွေတဲ့ လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်ကပဲ သူ့ကို ခေါ်သွားတာ ဖြစ်မယ်"

အစီအရင်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှိနေခြင်းက မဖြစ်နိုင်လွန်းပေ။ ထို့ကြောင့် လျှို့ဝှက်ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်းသို့ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်သူများမှာ ထိုအမျိုးသမီးနှင့် သူမကို ဖွဲ့စည်းမှု ပေးခဲ့သော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်တို့သာ ဖြစ်သည်။

"သခင်လေး ကျွန်တော်တို့ ထွက်ပြေးသင့်လား"

သခင်သည် သူ၏ မျက်ခုံးများကို တွန့်ချိုးလိုက်သည်။

"ဒီ လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က စုန်စီတုန်းကို ခေါ်သွားပြီး နတ်မင်းတို့၏ ရေကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ စုန်စီတုန်းဟာ သူ သိသမျှ အရာအားလုံးကို ထုတ်ဖော်လိမ့်မယ်။ သူတို့တွေ ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်အချိန်မဆို လာရှာနိုင်တယ်"

လင်းယွဲ့က စကားမပြောပေ။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ရုတ်တရက် မေးသည်။

"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ၊ အဲဒီ လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ဘယ်လို ကျင့်ကြံမှု အဆင့် ဖြစ်သင့်လဲ။ သူ့ဘေးက အသက်နှင့်သေခြင်း စစ်တုရင်ကရော ဘယ်လိုလဲ"

သခင်က မှတ်ချက်ချသည်။

"ဒီလို အလုပ်မျိုးတွေ ပေးတာက သိပ်အရေးမကြီးဘူး။ သူတို့က လက္ခဏာလေးပါး ကောင်းကင်တားဆီးခြင်းရဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ဟာ အလွန်အကျွံ အားကောင်းတဲ့ အသက်နှင့်သေခြင်း စစ်တုရင်ကို သူတို့နောက်မှာ ထားလို့ မရဘူး။ လက္ခဏာလေးပါး ကောင်းကင်တားဆီးခြင်းက အကောင်းဆုံးတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"အဲလိုဆိုရင် ဘာလို့ ထွက်ပြေးရမှာလဲ"

လင်းယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"အခု ထွက်ပြေးလိုက်ရင်နဲ့ အဲဒီ အမျိုးသမီးနဲ့အတူ ခြေရာလက်ရာ မကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားရင် ငါ့ကို ပိုပြီး ထူးခြားတယ်လို့ပဲ ထင်စေလိမ့်မယ်။ ဒါက ပိုပြီး ပြဿနာတွေကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်တယ်"

သခင်က သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ဒါပေမဲ့..."

"အဲဒီ စုန်စီတုန်းက ခွေးတစ်ကောင်ထက် မပိုပါဘူး။ သူက ငါဟာ သိုင်းပညာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဆိုတာကိုပဲ သိပြီး ကျန်တဲ့ အရာအားလုံးကို မသိဘူး။ အဲဒီ အမျိုးသမီးရဲ့ ပျောက်ဆုံးမှုကတော့ နည်းနည်း သံသယ ရှိစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်ကို အကျိုးရှိရှိ အသုံးချနိုင်တယ်"

လင်းယွဲ့သည် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောသည်။ သူသည် ခေတ္တရပ်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဓားရှာဖွေရေးလှေနဲ့ လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ အသက်နှင့်သေခြင်း စစ်တုရင်ကို စောင့်ပြီး ဖမ်းရအောင်။ ငွေရောင်ပန်းကန်ပေါ်မှာ တင်ပြထားတဲ့ သဲလွန်စတစ်ခုကို ဖြုန်းတီးလို့ မရဘူး"