သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်း စစ်တုရင်ကစားပွဲ(၃)

နံနက်ခင်းစောစောတွင် နှင်းပေါက်များက ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းနေသည်။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ တန်ဆောင်းထဲ၌ တန်တျန့်ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်များက ကျောက်စားပွဲ နောက်မှ ထိုင်နေသော လင်းယွဲ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်။

"ကောင်းပြီ သွားပြီး ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်လိုက်တော့"

လင်းယွဲ့က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ယုံကြည်မှုရှိရင်တောင် သတိထားရမယ်။ ပြိုင်ဘက်တွေဟာ မင်းသားရဲ့ အင်အားစုတွေကနေ ဖြစ်နိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေဟာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ပိုပြီး သတိရှိကြပါ"

"ဟုတ်ကဲ့"

သခင်နှင့် အခြားသူများက ပြင်ဆင်ရန် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လင်းယွဲ့သည် ရေကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ဘာမှ မတတ်နိုင်သလို သက်ပြင်းချသည်။

"ဒီကိစ္စ ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ နေရာတွေ ထပ်ပြီး ပြောင်းရလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် လျန်ကျိုးမြို့ကိုတောင် မရောက်ဖူးသေးဘူး"

"မင်းသား မထွက်ခွာခင် ခဏလေး သွားလည်တာ မကောင်းဘူးလား"ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အကြံပြုသည်။

"မေ့လိုက်ပါ။ စိတ်ဝင်စားစရာ ဘာမှ မရှိဘူး"

လင်းယွဲ့သည် သူ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါပြီး ပြောသည်။

"ငါးလေးအတွက် မုန့်တွေ ပိုဝယ်ရမယ်၊ မင်းအတွက် အဝတ်အစားတွေ ပိုယူရမယ်၊ ပြီးတော့ တာအိုဆရာတုအတွက် ဝိုင်ကောင်းတွေ ပြင်ဆင်ပေးမယ်။ ဒါဆို လုံလောက်ပါပြီ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခဏတာ ကြောင်သွားပြီး ပြောသည်။

"ကျွန်မက အဝတ်အစား အများကြီး မလိုအပ်ပါဘူး။"

"မင်း လှပတဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ကြိုက်တာ သိသာတယ်။ မင်းရဲ့ စစ်ဝတ်ရုံတွေကလည်း ထင်ပေါ်ပြီး တောက်ပနေတာကို မကြိုက်ဘူးလို့ ပြောနေတာလား"

လင်းယွဲ့သည် သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် မင်းသား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ခါးညွှတ် အရိုအသေပေးသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ မင်း လှပတဲ့ အဝတ်အစားတွေနဲ့ ငါ့ကို နှိပ်နယ်ပေးတာကို မြင်ရတာကလည်း ငါ့အတွက် ပျော်ရွှင်စရာပါပဲ"

လင်းယွဲ့က ရယ်မောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက သူမ မည်သည့်အခါကမှ သူ့ကို နှိပ်နယ်ပေးဖူးခြင်း မရှိကြောင်း ရှုပ်ထွေးမှုကို

ဖော်ပြနိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် လင်းယွဲ့က ကြိုတင် ပြောသည်။

"ငါ သိပါတယ်။ မင်း ငါ့ကို တစ်ခါမှ မနှိပ်နယ်ပေးဖူးဘူး။ ငါ နားလည်တယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ။ "..."

"ဒါနဲ့ အဖိုးကြီးက ဘယ်မှာလဲ"

လင်းယွဲ့က တွေဝေသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်သည်။

"သူက မနက်တိုင်း အရက်လာတောင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီနေ့ ဘာလို့ မတွေ့ရတာလဲ"

"မင်းသား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ပြောသည်။

"နာရီဝက် အကြာက တာအိုဆရာတုက အရက်သောက်ရတာ ငြီးငွေ့လို့ အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန် အရက်ဘီယာ အိမ်ကို သွားကြည့်တယ်လို့ ပြောတယ်"

"ဒီ အဖိုးကြီး အရက်သမားကတော့..."

လင်းယွဲ့သည် ဘာမှ မတတ်နိုင်သလို ရယ်မောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ညင်သာစွာ မေးသည်။

"မင်းသားက ဒသမမင်းသားရဲ့ အင်အားစုတွေကို အရှင်ဖမ်းဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတာက ခွဲခွာ ဝမ်းနည်းမှု အဆိပ်အတွက် ဖြေဆေးကို လိုက်ရှာဖို့ပဲ။ ဟုတ်တယ်မလား အဆိပ်မိနေတာက တာအိုဆရာတုလား"

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်သည်။

"မင်း တကယ် ခန့်မှန်းနိုင်တာလား။ ကောင်းပြီ၊ ခန့်မှန်းရတာ မခက်ပါဘူးလေ..."

သူသည် သူ၏ ခေါင်းကို ခါပြီး ပြောသည်။

"မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်လေးကိုပဲ ဆုပ်ကိုင်ထားတာပါ။ သိုင်းကျင့်ကြံသူ ပါရမီရှင်တွေကို ရှာဖွေဖို့ပဲ တာဝန်ယူရတာ အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် မဟုတ်ဘူး။ သိပ်ပြီး အများကြီး ရှာဖွေ တွေ့ရှိနိုင်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ရင် ကြိုးစားကြည့်ရမှာပေါ့"

ကောင်းကင်တွင် နေက အတော်ပူပြင်းနေသည်။ မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လီရှန်း အလယ်

တွင် အရိပ်အယောင်တစ်ခုက တောင်များကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ သစ်တောများနှင့် တောင်ထိပ်များကို ကျော်လွှားသွားသည်။ မကြာမီမှာပင် ဤ ပုံရိပ်သည် နန်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ အမြင့်ဆုံး အကြီးအကဲ၏ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဇိမ်ခံပြီး ကြီးမားသော နေအိမ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး အိမ်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်း အခန်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။

ထို ပုဂ္ဂိုလ်သည် အခန်းအတွင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော်လည်း အကျီလက်ကစုတ်ပြဲနေပြီး ဆံပင် တစ်ဝက် ဖြေချထားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာက ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မျက်ခုံးများ ကြားတွင် အလိုအလျောက် စွဲဆောင်မှုတစ်ခု ရှိသည်။

နန်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အမြင့်ဆုံး အကြီးအကဲ…

"ကပ်ပြီး လွတ်သွားတာပဲ... သူတို့က လက္ခဏာလေးပါး ကောင်းကင်တားဆီးခြင်းက အစောင့်တစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး"

ကြောက်ရွံ့နေဆဲဖြစ်သော ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ လက်ကို ရင်ဘတ်တွင် ဖိထားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် တွန့်ချိုးလိုက်ပြီး အခန်းကို ကြည့်ကာ အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောသည်။

"အဲဒီ ယုတ်မာတဲ့ ခွေးက ဘယ်မှာလဲ။ သူ ဘယ်မှာလဲ"

အချည်းနှီး ရှာဖွေပြီးနောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် တရားထိုင် စတင်သည်။

ခဏအကြာတွင်။

ရုတ်တရက် ဆိုးသွမ်းပြီး နိမ့်ကျသော အသံတစ်ခုက အခန်းအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ "လန်ကျိ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ တရားထိုင်မှုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အဆုံးသတ်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော နှစ်ဦး အခန်း၏ ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးသည် ထရပ်ပြီး ရိုကျိုးစွာ ဂါရဝပြုပြီးမှ သက်ပြင်းချသည်။ "သခင်။ သခင်အတွက် သိုင်းကျင့်ကြံသူ ပါရမီရှင်တွေကို ရှာဖွေပေးတာ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ ဒီလို ပြဿနာမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မက လက္ခဏာလေးပါး ကောင်းကင်တားဆီးခြင်းက အစောင့်တစ်ယောက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပေါ့ဆမှုကြောင့် ဒဏ်ရာ ရသွားတယ်။ သခင် ကျွန်မကို လျော်ကြေးပေးရမယ်"

သူမသည်လည်း ပြောသည်။

"ဒါနဲ့ ကျွန်မရဲ့ အခန်းထဲက အဲဒီ ခွေးက ဘယ်မှာလဲ။ ကျွန်မ ပြန်လာတော့ သူ ပျောက်နေတယ်။ သခင်က ခေါ်သွားတာလား"

"ဟုတ်တယ် ငါ ခေါ်သွားတာ"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က နိမ့်ကျသော အသံဖြင့် ပြောသည်။ "မင်း မရှိတာကို တွေ့တော့ ငါက မင်းရဲ့ ခွေးကို စစ်ဆေးခဲ့တယ်။ သူက နတ်မင်းတို့ရဲ့ ရေ နည်းနည်း ပေးလိုက်တော့မှပဲ အရာအားလုံးကို ဝန်ခံတယ်"

"ယုတ်မာတဲ့ ခွေး"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"မင်းက လေးရက် အကြာက အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်ကို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးဖို့ သွားခဲ့တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က သူမကို ကြည့်ရှုပြီး ပြောသည်။

"မင်းက ဒီနေ့မှ ပြန်ရောက်တယ်၊ မင်း မအောင်မြင်ဘူးလို့ ထင်တယ်"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

"ကျွန်မက အဲဒီ ပါရမီရှင်ကို စောင့်ကြည့်ပြီး စုံစမ်းဖို့ သုံးလေးရက် ကုန်ဆုံးခဲ့တယ်။ တိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ကို ရှာဖွေဖို့ပဲ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်။ အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်ဟာ သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့ လက္ခဏာလေးပါး ကောင်းကင်တားဆီးခြင်းက လျှို့ဝှက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ငှားရမ်းဖို့ သတ္တိရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မရဲ့ အားထုတ်မှုတွေအားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပြီး ဒဏ်ရာတောင် ရခဲ့တယ်"

"လက္ခဏာလေးပါး ကောင်းကင်တားဆီးခြင်းက ကျင့်ကြံသူလား။ ဘယ်သူလဲ" အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က မေးသည်။

"ကျွန်မ သူတို့ကို မသိပါဘူး။ အမျိုးသမီး သိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်တယ်လို့ သိတယ်"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောသည်။

"အဲဒီ အမျိုးသမီးရဲ့ ခွန်အားက ကျွန်မထက် သိပ်မပိုပါဘူး။ သူမက နေမင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ ကျွန်မကို သတိမမူမိအောင် ဖမ်းလိုက်တာပါ။ မဟုတ်ရင်... ဟင်းဟင်း။"

"အဲဒီ ပါရမီရှင်ကရော ဘယ်လိုလဲ"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က မေးသည်။

"တကယ်ပဲ ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို လျက်လိုက်သည်။

"အသက်နှစ်ဆယ်တောင် မပြည့်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပဉ္စမြောက် ကောင်းကင်တားဆီးခြင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေပြီ။ အရမ်း နက်ရှိုင်းတဲ့ သတ်ဖြတ်မှု လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း ကျင့်ကြံနေတုန်းပဲ။ နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ လက္ခဏာလေးပါး ကောင်းကင်တားဆီးခြင်းကို ဖောက်ထွင်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်။ ဒါ့အပြင် လျှို့ဝှက်စွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပုံရပြီး ရင်ဆိုင်မှုမှာ အတွေ့အကြုံ နည်းတယ်။ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်ကလည်း ချောမောပြီး သူ့ရဲ့ ရနံ့ကတောင် မထိခိုက်သေးဘူး"

"ဒီလိုမျိုး ပါရမီရှင်"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးက ကျင်းကျိုး ဧကရာဇ်မြို့တော်ရှိ သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရပေ။ သို့သော် လျန်ကျိုး တစ်ခွင်လုံးတွင် သူသည် အရည်အသွေးမြင့်သူဟု သတ်မှတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

"သခင် ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲ"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသလို ဖြစ်ပြီး မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ကျွန်မ ချက်ချင်းပဲ အကူအညီ ခေါ်ပြီး အဲဒီ ပါရမီရှင်ကို ဖမ်းဆီးလိုက်မယ်။ သခင် ဝင်မရှုပ်ပါနဲ့နော်။ သေချာပါတယ် သခင်က ကျွန်မဆီက ဆုလာဘ်ကို လုယူမှာ မဟုတ်ဘူးမလား"