မင်းရဲ့ အပြုအမူက မြွေကို လန့်သွားစေနိုင်တယ်

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က သူမကို လှမ်းကြည့်ပြီး ပြောသည်။ "ဘာ…မင်းက ငါက မင်းရဲ့ ဂုဏ်ကို ခိုးယူမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးသည် ဝမ်းမြောက်သွားပြီး ချက်ချင်း အပိုးကျိုးသော အသံဖြင့် ပြောသည်။

"ကျွန်မရဲ့ အမှားပါ။ ကျွန်မက သခင်က ပါရမီရှင်ကို ကိုယ်တိုင် ဖမ်းဆီးပြီး ကျွန်မကို ဒီ ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ရရှိဖို့ အခွင့်အရေး မပေးတော့ဘူးလို့ တကယ်ကို ထင်ခဲ့တာ"

"ငါ လုပ်ဆောင်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က စိတ်ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်

သည်။

"အပြင်ကနေ အကူအညီ မရှာနဲ့။ ဒီကိစ္စက လျှို့ဝှက်တယ်။ ပြင်ပလူတွေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနိုင်မှာလဲ။ ငါ အဲဒီ ပါရမီရှင်ကို ဖမ်းဆီးမယ်။ ဂုဏ်ကျေးဇူးကတော့ မင်းဟာပဲ ဖြစ်နေဦးမယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ဆုလာဘ်တွေကို အထက်အရာရှိတွေက ပေးတာ။ ဒါက ငါ့ကို မထိခိုက်ဘူး"

"ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် သခင်"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြုံးရွှင်နေသည်။ သူမက ဆက်ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ကာကွယ်နေတဲ့ အရိပ်ထဲက ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကျွမ်းကျင်မှု အချို့တော့ ရှိတယ်။ သခင် ယုံကြည်မှုရှိရဲ့လား"

"ယုံကြည်မှုရှိရဲ့လား"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ရယ်မောပြီး သူ၏ ဘေးမှ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို လှမ်းကြည့်ကာ မျက်နှာထား ပြေပြစ်စွာ ပြောသည်။

"လက္ခဏာလေးပါးရဲ့ အထွတ်အထိပ်က သိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်တောင် ငါ့ကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူသည် ချက်ချင်း ပြောသည်။

"သွားကြစို့။ မင်းရဲ့ အပြုအမူက မြွေကို လန့်သွားစေနိုင်တယ်။ အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်က အဲဒီ ပါရမီရှင်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေနိုင်တယ်။ ကြိုးစားမှု အချို့ လိုလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

"အဓိက ကြိုးကိုင်သူက ဘယ်လို လုပ်ဆောင်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးသည် မေးမြန်းခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်၏ တံခါးများ အတွင်း၌။

မီးဖိုချောင်အနီးရှိ လူပြတ်သော ထောင့်တစ်ခုတွင် စုတ်ပြတ်နေသော တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးထံမှ အရက်နံ့ ပြင်းပြင်း နံနေသည်။ သူသည် နံရံကို မှီကာ အရက်ကို မော့သောက်ပြီး ကြက်သားခြေထောက်တစ်ခုကို ဆွဲဖဲ့ကာ အရသာခံရင်း စားနေသည်။ သူ့ရှေ့တွင် တော်တော် အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော လူငယ်တစ်ဦးသည် စားဖိုမှူး ဝတ်စုံဖြင့် ထိုင်ချကာ ကြောက်ရွံ့သော ပုံဖြင့် ကြည့်နေသည်။

တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် ကောင်လေးကို လှမ်းကြည့်ပြီး စိတ်မရှည်စွာ ပြောသည်။

"တော်လောက်ပြီ အလကား စကားတွေ။ ငါ မင်းကို ဟင်း အနည်းငယ် ခိုးခိုင်းတာ မင်းမှာ သိုင်းပညာမှာ အလားအလာရှိတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို တွေ့လို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် ငါ မစိုးရိမ်ပါဘူး"

"အကြီးအကဲ ခင်ဗျားက အရမ်း ကျွမ်းကျင်ရင် ဘာလို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မလုပ်တာလဲ။ အတွင်းဂိုဏ်း တပည့်တွေက ဒီ အစားအစာတွေကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် စားနိုင်ပါတယ်"

ကောင်လေးက မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"အဲဒီမှာ ဘာ ပျော်စရာ ရှိလို့လဲ။ ခက်ခဲစွာ ရှာဖွေထားတဲ့ ရတနာတွေက အရသာအကောင်းဆုံးပဲ"

တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် အရက်ကို အလွန်အကျွံ သောက်ပြီး အသားကို အရသာခံရင်း စားသည်။

"ဒီ ရက်တွေမှာ အကောင်းဆုံး အရက်တွေကို သောက်နေတာ နည်းနည်း ပျင်းလာလို့ပါ။ ပြောင်းလဲမှုလေး လိုချင်လို့ပါ"

"ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ ခိုးတဲ့ အရက်က မြေအောက်ခန်းမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေပြီ။ နှစ်လေးဆယ် သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိုင်တောင် ဖြစ်တယ်။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ရဲ့ အကြိုက်ဆုံး ဝိုင်လို့ ကြားတယ်။ အကယ်၍ သိသွားရင်..."

တမြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချနေသော ကောင်လေးသည် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်နေပြီး စားဖို့၊ သောက်ဖို့ မဝံ့ရဲပေ။

"မင်း ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ"

တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။

"ဒီ အဘိုးအိုက သခင်တစ်ပါးပဲ။ ငါ့ရဲ့ မြေးကတော့ ပိုပြီးတောင် ထူးခြားတယ်။ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ဒူးထောက်သွားလိမ့်မယ်။ ယုံသည် ဖြစ်စေ မယုံသည် ဖြစ်စေ"

"ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ဒူးထောက်ရမယ်"

ကောင်လေးက မယုံနိုင်စွာဖြင့် ရယ်မောသည်။

"ကျွန်တော် ကြားတာက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နဲ့ အကြီးအကဲတွေဟာ ဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ သိုင်းကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်တယ်လို့ ကြားတယ်။ ချင်းဟီ တာအိုဘုရားကျောင်းက ထင်ရှားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ရင်တောင် သူတို့ကို ဒူးထောက်အောင် လုပ်လို့ မရဘူး။ ခင်ဗျား အရက်မူးနေတာလား"

တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး မရှင်းပြတော့ဘဲ ဆက်လက် စားပြီး သောက်နေသည်။

ရုတ်တရက် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ တစ်နေရာကို တစ်ခုခု မြင်နေသကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်။

"ဘာ…ဖြစ်လို့လဲ။ ဘာကို ကြည့်နေတာလဲ"

လန့်သွားသော ကောင်လေးသည် သူ့ရဲ့ အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်သော်လည်း ဘာမှ မမြင်ရပေ။

တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ရုတ်တရက် ပြောသည်။

"မင်းမှာ သိုင်းပညာမှာ အရည်အချင်း အချို့တော့ ရှိတယ်။ ခိုးထားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ် အနည်းငယ်ကိုပဲ အားကိုးပြီး မင်းမှာ ချီးကျူးစရာ တိုးတက်မှု ရှိတယ်။ မင်းဟာ သိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာ ရှိတယ်"

ကောင်လေးသည် အဘိုးအို အရက်သမား တာအို၏ စကားများကို မယုံကြည်သော်လည်း သူသည် အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်နေပြီး သူ၏ ခေါင်းနောက်ကို ကုတ်လိုက်သည်။

"တကယ်လား"

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ မင်းဟာ စားဖိုမှူးတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘာလို့ လဲဆိုတာ စဉ်းစားဖူးလား"

တာမိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။

"ဒီ အဘိုးအိုက မင်းကို ရက်ပေါင်းများစွာ စောင့်ကြည့်နေတာ။ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက မတည်မငြိမ် ဖြစ်ဖို့ စီမံထားတယ်။ အနာဂတ်မှာ သိုင်းကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာရင်တောင် မင်း အခုထက် ကောင်းအောင် နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အသက်တိုသွားနိုင်တယ်။ မင်း စောစော တောင်ပေါ်က ထွက်သွားပြီး သာမန်လူ တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ အကြံပေးတယ်။ ဒါဆို ပိုပြီး အသက်ရှည်နိုင်မယ်"

"သာမန်လူတွေက ပိုပြီး အသက်ရှည်တယ်"

ကောင်လေးက ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

"သာမန်လူတွေဟာ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်ထက် ပိုပြီး မနေနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သိုင်းကျင့်ကြံသူတွေဟာ တစ်ရာငါးဆယ် နှစ်အထိ၊ ဖြစ်နိုင်ရင် ပိုပြီးတောင် နေနိုင်တယ်။ သူတို့က အားကောင်းတယ်။ သာမန်လူတွေထက် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်တိုနိုင်မှာလဲ"

တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုက သက်ပြင်းချသည်။

"အခြေခံ အကြောင်းအရင်းက အသတ်မခံရဖို့ပဲ"

"အနည်းဆုံး မင်းမှာ သာမန်လူ တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ တချို့ လူတွေကတော့ တခြားသူတွေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရောက်နေပြီ။ အန္တရာယ်အရှိဆုံး လမ်းကြောင်းကိုပဲ လျှောက်လှမ်းနိုင်ပြီး နောက်ပြန် မလှည့်နိုင်တော့ဘူး။ တချို့ သာမန် ဖြစ်သွားပေမဲ့ အကူအညီမဲ့စွာ ထွက်ပြေးနေရတာ... မင်းကတော့ တော်တော် ကောင်းနေပြီ"

ကောင်လေးက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာသည်။

"အသတ်ခံရမယ်။ သိုင်းကျင့်ကြံသူ ဖြစ်တာက အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်တာ။ ဘယ်သူက ကျွန်တော့်ကို ရက်စက်ဖို့ သတ္တိရှိမှာလဲ။ အဘိုးကြီး ခင်ဗျား အရက်မူးနေတာလား"

"အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ လူ"

တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ပြုံးပြီး အရက်ဘူးကို ကိုင်ကာ ထရပ်သည်။

"ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"

"ဘယ်ကိုလဲ"

ကောင်လေးက ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူတို့သည် မီးဖိုချောင်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ပင်မလမ်းမကြီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အဝေးတွင် အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်မှ တပည့် အများအပြားသည် ဂိုဏ်း၏ ပင်မ ခန်းမဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားနေသည်ကို မြင်သည်။

ဤ အချိန်တွင်။

"လူသတ်မှု ဖြစ်နေပြီ"

"ပြင်ပလူတစ်ယောက်က ပုဇွန်နီခန်းမမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ပြီ"

ပုဇွန်နီခန်းမမှ ကြောက်လန့်နေသော အသံများ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာပြီး တပည့် များစွာသည် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် သူ၏ မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် တွန့်ချိုးပြီး နားမလည်နိုင်လောက်အောင် တီးတိုး ရေရွတ်သည်။

"ကောင်းကင်ဖွားဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ဆိုးလား"

"ပြင်ပလူတစ်ယောက်က ပုဇွန်နီခန်းမမှာ လူသတ်နေတာလား"

ကောင်လေးက ပို၍ပင် ကြောင်သွားသည်။

ဤနေရာသည် အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်၏ တံခါးများ အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အရေးအပါဆုံး ပုဇွန်နီခန်းမ ဖြစ်သည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်သည် လူသတ်ဖို့ ရဲရင့်တာလဲ။

သူတို့ ပုဇွန်နီခန်းမ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လျှပ်စီး အရိပ်အယောင် မှေးမှိန်စွာ ရှိနေသည်။ သို့သော် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ့၏ မျက်လုံးများထဲရှိ လျှပ်စီးသည် မှောင်မိုက်ခြင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့နောက် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် ကောင်လေးဘက်သို့ လှည့်ပြီး ပြောသည်။

"မင်းပဲ သိုင်းကျင့်ကြံသူတွေက အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ လူတွေလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဝင်ပြီး ကြည့်လိုက်ဦး"