မင်းရဲ့ အပြုအမူက မြွေကို လန့်သွားစေနိုင်တယ် (၂)

လူငယ်သည် ရှုပ်ထွေးပြီး စိုးရိမ်သော ပုံဖြင့် ပုဇွန်နီခန်းမသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သို့သော် သူသည် ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဂိုဏ်း... ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်..."

သူသည် မျက်လုံး ကျယ်ပြန့်စွာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူ အဝေးကနေပဲ အမြဲတမ်း လေးစားခဲ့ရသော အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် ယခု ကြက်ကို ချုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ လည်ပင်းညှစ်ခံနေရသည်။

"ဒီ..."

လေးစားခြင်းခံရပြီး သိုင်းပညာ၏ ဒဏ္ဍာရီဟု သတ်မှတ်ခံရသော ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် ယခု အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက လည်ပင်းညှစ်ခံနေရပြီး မြေပြင်မှ ခြေထောက်များ မြောက်နေသည်။ ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံးသည် လိမ်ပြီး ကျိုးနေကာ ခြေချောင်းများမှ သွေးများ စိမ့်ကျနေသည်။

ခန်းမအတွင်း၌လည်း တပည့် များစွာ၏ သွေးစွန်းနေသော အလောင်းများ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ ထို အချိန်တွင် ကောင်လေးသည် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ငေးကြည့်နေပြီး တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအို ပြောခဲ့သည့် အရာကို စတင် နားလည်လာသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရုန်းကန်ရခြင်း အမျိုးမျိုးမှ ဝေးရာတွင် သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်တာက ဆိုးဝါးသော ကံကြမ္မာအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်တာထက် တကယ်ပဲ ပိုပြီး ကောင်းတာ ဖြစ်နိုင်သည်။

အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်၏ အမြင့်ဆုံး အကြီးအကဲသည် ခန်းမအတွင်းတွင် မျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ထားသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို မျက်နှာထား မကောင်းသော ပုံဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ငါတို့က လူကို လက်လွှဲပေးဖို့ သဘောတူထားတာ။ မင်းက ဘာလို့ သတ်ရတာလဲ"

သူ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာလည်း အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ခြုံထားသော်လည်း သူ့၏ မျက်နှာကို အနက်ရောင် မြူခိုး အလွှာတစ်ခုက ဖုံးအုပ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"ငါ ပြောပြီးသားပဲ၊ မင်းက လူကို လက်လွှဲပေးဖို့ မလုပ်ရင် မင်းရဲ့ အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန် ဂိုဏ်းကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသည့် လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်၏ နိမ့်ကျပြီး အေးစက်သော အသံက ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"မင်းက အသက်ရှူခြင်း သုံးကြိမ် ကြာအောင် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့လို့ ငါ မင်းရဲ့ တပည့် သုံးယောက်ကိုပဲ သတ်ခဲ့တာ။ အဲဒါ ဘာ မှားလို့လဲ"

အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်၏ အကြီးအကဲသည် သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ထားသော်လည်း နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ဆက်လက် ပြောသည်။

"ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့။ သူက တားမြစ်နယ်မြေမှာ ကျင့်ကြံနေတယ်"

သူသည် ထို ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်ကို ခံစားနိုင်ပြီး သူတို့သည် လက္ခဏာလေးပါး ကောင်းကင်တားဆီးခြင်း ကြားတွင်ပင် ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ အထူးသဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်သည် သူ၏ လုပ်ရပ်များ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ပြီး ပို၍ပင် အန္တရာယ်ရှိသည်။ သို့သော် သူ့ နောက်ကွယ်ရှိ သခင်များ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို မှတ်မိသဖြင့် လက်စားချေရန် မျှော်လင့်ချက် မီးပွါးက သူ၏ နှလုံးသားတွင် စတင် လောင်ကျွမ်းလာသည်။

"ဒီလို စစချင်းကတည်းက လုပ်တာ ပိုပြီး ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ လူတွေ သေစေရတာလဲ"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်သည် နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး ထရပ်ကာ ခန်းမ၏ ထွက်ပေါက်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားရင်း အမိန့်ပေးသည်။

"သူ့ကို ချထားပြီး ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်ပြီး လှည့်ကာ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။ ကြီးမားသော ခန်းမကို စွန့်ခွာသွားသည်။

သတင်း ကြား၍ ရောက်လာခဲ့သော တပည့် များစွာသည် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် လမ်းကို ဖယ်ပေးသည်။ ပုဂ္ဂိုလ်များ ထွက်ခွာသွားသောအခါ လူအုပ်၏ ထောင့်တွင် ရှိနေသော လူငယ်သည် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ တိုးတိုး လေး မေးသည်။ "အကြီးအကဲ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို ကယ်နိုင်လား"

တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် အတော်အတန် ကြာကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်က အနည်းငယ် အထီးကျန်နေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်

နေသည်။

"မပူပါနဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က အရေးယူလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ... ဘယ်သူ့ကိုမှ မကယ်နိုင်ဘူး"

အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်၏ အကြီးအကဲသည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးကို နောက် တောင် ဘက်ရှိ နေအိမ်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ရပ်တန့်ကာ မေးသည်။

"ဒီ နေရာပဲ။ ခင်ဗျား သူ့ကို ခေါ်သွားပြီးရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန် တပည့် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမှ မသတ်ဘူးဆိုတာ သေချာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မကျန်ခဲ့နိုင်သည်မှာ သေချာသည်။ စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း နန်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အမြင့်ဆုံး အကြီးအကဲသည် ဂိုဏ်းတံခါး အပြင်တွင် စောင့်ကြပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော တပည့်တိုင်းက သေရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော သတ်ဖြတ်မှုကို ကျူးလွန်ခြင်းသည် သူ့အတွက် လက်ရှိ ကျင်းကျိုးသို့ ပြန်သွားနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်ကို ရှာဖွေခြင်းက ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးနှင့် ထိုက်တန်သည်။

အထူးသဖြင့် ဤသည်မှာ သူ၏ ကိုယ်ပွား မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်၏ အကြီးအကဲသည် ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး နေအိမ်၏ တံခါးများကို တွန်းဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုပြီး မည်သည့် အစီအရင်၏ အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရဘဲ အခြေခံ အတားအဆီးတစ်ခုကိုသာ မြင်သည်။ သူ၏ အစီအရင် ကျွမ်းကျင်မှု ဖြင့် ရိုးရှင်းသော လက္ခဏာလေးပါး အဆင့် အတားအဆီးသည် သူ့ကို လှည့်ဖြားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တာလား။ သေးငယ်တဲ့ အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန် ဂိုဏ်းနဲ့ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

မတွန့်ဆုတ်ဘဲ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးသည် အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်၏ အကြီးအကဲ၏ နောက်မှ နေအိမ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ လိုက်ပါသွားသည်။ သူတို့သည် အလျင်အမြန် ခြံဝင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လှပပြီး ခမ်းနားသော ခြံဝင်းတွင် ကျောက်စားပွဲတစ်ခု ရှိပြီး သူ့ နောက်တွင် အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာသော အလှပဂေးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ စားပွဲ နောက်ကွယ်တွင် လူငယ်တစ်ဦးသည် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဖြင့် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည် ပူပူကို ညင်သာစွာ သောက်နေသည်။

"သခင်လေး"

အနီရောင်မေပယ်လ်ရေကန်၏ အကြီးအကဲသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အချို့ဖြင့် ခါးညွှတ် အရိုအသေပေးသည်။ သူ၏ တာဝန်က ယခု ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သခင်လေး"

ဘယ်သူက သူတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ပါရမီရှင်ကို သခင်လေးလို့ ခေါ်မှာလဲ။

ထို အချိန်တွင် လူငယ်သည် သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံက ညင်သာသည်။

"လူကြီးမင်းတို့ကို ကျွန်တော် စောင့်နေတာပါ"