အခန်း (၃၁၆)

အချိန်သည် နံနက် ၅ နာရီခွဲကို ပြသနေသည်။

ယန်ကျန့် ဤဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်မှာ ဆယ့်နှစ်နာရီနီးပါး ရှိနေပြီ။

ဤကာလအတွင်း မှတ်တိုင်သုံးကြိမ်၊ အင်ဂျင်ချို့ယွင်းမှုတစ်ကြိမ်နှင့် ထူးဆန်းသောသုသာန်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရသည်... ခရီးစဉ်၏ကြာချိန်မှာ မရှည်လျားသော်လည်း အတွင်းမှအန္တရာယ်မှာမူ မကြုံစဖူးပင် ဖြစ်သည်။

ဤဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့သူများသည် အခြေခံအားဖြင့် အိပ်မက်ဆိုးအဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခြင်းပင်။ သင်တစ်ကြိမ်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်သော်လည်း ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယအကြိမ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန်မှာမူ များစွာပို၍ခက်ခဲပေလိမ့်မည်၊ နောက်ဆုံးတွင် သင်အသတ်ခံရပေလိမ့်မည်။

"ငါတို့ပတ်လည်မှာ လမ်းမီးတိုင်တွေ ဘယ်တော့ပေါ်လာတာလဲ? ဒါကအခြေအနေတွေ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာလား? ဒီဘတ်စ်ကားက အဲ့ဒီကြောက်မက်ဖွယ်လမ်းကြောင်းကို နောက်ဆုံးတော့ အဆုံးသတ်လိုက်ပြီလား?"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှမြင်ကွင်းအပေါ်တွင် စူးစိုက်ထားသည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် မည်သည့်အချိန်ကမှန်းမသိဘဲ မှိန်ပျပျအဝေးပြေးလမ်းမကြီးတစ်လျှောက်တွင် လမ်းမီးတိုင်တန်းများ ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

လမ်းမီးတိုင်များသည် ရှေ့နှင့်နောက်သို့တိုင် ဆန့်တန်းနေပြီး လမ်းတစ်ခုလုံးကိုထွန်းလင်းစေကာ အရာအားလုံးကိုရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နိုင်စေသည်၊ မှောင်မိုက်မှုနှင့် အန္တရာယ်အရိပ်အငွေ့များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နံနက်စောစောတွင် ဖြတ်သန်းသွားသောကုန်တင်ကားအချို့ပင် ရှိနေသည်။

"ဒီဘတ်စ်ကားသာမြို့ထဲမှာရပ်ပြီး တံခါးတွေပွင့်လာရင် မင်းချက်ချင်းဆင်းတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါကမင်းရနိုင်တဲ့အခွင့်အရေးအနည်းငယ်ထဲက တစ်ခုပဲ၊ မဟုတ်ရင် မင်းဒီဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ ကြာကြာနေလေလေ၊ မင်းဆင်းရနိုင်ခြေ နည်းလေလေပဲ"

ရုတ်တရက်၊ ဤအချိန်တွင် အိပ်ပျော်နေခဲ့သော လင်ပေ နိုးလာသည်။

သူသည် ယန်ကျန့်ကို ရုတ်တရက်သတိပေးလိုက်သည်။

"မင်းလေသံအရကြည့်ရတာ မင်းဆင်းဖို့အစီအစဉ်မရှိဘူးထင်တယ်၊ ဟုတ်လား?"

ယန်ကျန့် သူ၏စိတ်ထဲမှသံသယကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ယခင်ကတည်းက သံသယရှိနေခဲ့သည်။

ရွှီဖုန်းနှင့် လင်ပေတို့တွင် ဆင်းသက်ရန်အခွင့်အရေးများရှိခဲ့သည်။ သူနေ့ဘက်တွင်တက်ရောက်စဉ်က သူတို့ထွက်ခွာသွားနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့မထွက်ခွာခဲ့ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်သည် အမျိုးသားနှစ်ဦးစလုံး သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအလျောက် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင်ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ empire ပေါ်တွင် သင်၏ခရီးကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါ

လင်ပေက ဆိုသည်၊ "ငါမဆင်းချင်လို့မဟုတ်ဘူး၊ ငါမဆင်းနိုင်လို့။ တကယ်တော့ ဒါကလျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုမဟုတ်ဘူး။ ငါမင်းကိုဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပြောပြမယ်။ ငါအရင်ကတက်လာတုန်းက ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာပိတ်မိနေခဲ့တဲ့ စီနီယာတစ်ယောက်က ငါ့ကိုပြောခဲ့တယ်၊ ဒီဘတ်စ်ကားက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေအပေါ်မှာ ပြင်းထန်တဲ့ဖိနှိပ်မှုအာနိသင်ရှိတယ်တဲ့။ မင်းအရင်ကတွေ့ခဲ့ပြီးပြီ။"

"ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ တစ္ဆေလေးကောင်ရှိခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကသာမန်လူတစ်ယောက်ကိုတောင် မသတ်ခဲ့ဘူး။"

"နေရာတစ်ခုက ပိုအန္တရာယ်များလေလေ၊ ပိုဘေးကင်းလေလေပဲ—အဲ့ဒီစကားပုံမှာ အမှန်တရားတစ်ခုခုတော့ရှိတယ်။ ဒါဆို မင်းတို့နှစ်ယောက်က အသက်ကယ်ဖို့ ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်မှာနေနေကြတာလား?" ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် သိမ်မွေ့စွာပြောင်းလဲသွားပြီး သူချက်ချင်းပင်ဆက်စပ်မှုတစ်ခုပြုလုပ်လိုက်သည်၊ "ငါမင်းတို့ရဲ့အခြေအနေတွေကို အရင်ကလေ့လာခဲ့ပြီးပြီ၊ အထူးသဖြင့် ရွှီဖုန်းပေါ့။ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝလွှမ်းမိုးထားတယ်၊ သူကသူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ကိုပဲ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်၊ အဲ့ဒါကအပြင်မှာဆိုရင် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။"

"သာမန်ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်သာ ဒီလိုလွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာဆိုရင် ဝိညာဉ်ရဲ့ပြန်လည်မွေးဖွားမှုကြောင့် သေဆုံးသွားလောက်ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာတော့သူမသေဘူး။"

"ဘတ်စ်ကားက တစ္ဆေတွေကိုကန့်သတ်နိုင်တယ်၊ ဒါဆိုရင် အဲ့ဒါကမင်းတို့အတွင်းကအကောင်တွေကိုလည်း ချုပ်ထိန်းနိုင်မှာပေါ့။ ဒီမှာနေခြင်းအားဖြင့် မင်းတို့ဝိညာဉ်တွေရဲ့ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးခြင်းကနေ ရှောင်ရှားနိုင်သလား?"

လင်ပေ ပြုံးလိုက်သည်၊ "မင်းကအနီးကပ်လေ့လာပြီး မင်းရဲ့ခန့်မှန်းချက်က တိကျတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်မှာနေခြင်းက ဝိညာဉ်တွေရဲ့ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးခြင်းကနေ တကယ်ပဲရှောင်ရှားနိုင်တယ်။ တကယ်တော့ ရွှီဖုန်းနဲ့ငါနှစ်ယောက်လုံးက ဝိညာဉ်ပြန်လည်မွေးဖွားမှုအခြေအနေမှာ ရှိနေနှင့်ပြီးသား၊ ဒါပေမဲ့ ဘတ်စ်ကားရဲ့ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ငါတို့မသေဆုံးခဲ့ကြဘူး။"

"ဒီအခြေအနေက တော်တော်လေးထူးခြားတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခုလောလောဆယ် ဝိညာဉ်ပြန်လည်မွေးဖွားမှုပြဿနာက နီးပါးဖြေရှင်းလို့မရနိုင်သေးဘူး၊ ဟန်ချက်တစ်ခုရရှိဖို့ ဒုတိယဝိညာဉ်တစ်ခုကိုထိန်းချုပ်ခြင်းရဲ့ အပြန်အလှန်ချုပ်ထိန်းမှုကနေတစ်ဆင့်ပဲ စီမံခန့်ခွဲနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကယာယီဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုသက်သက်ပဲ၊ မကြာခင်မှာ ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်သူတွေက ဝိညာဉ်တွေရဲ့စွမ်းအားကိုဆက်လက်အသုံးပြုနေတာနဲ့အမျှ ဟန်ချက်ကပျက်ပြားသွားပြီး ဝိညာဉ်နှစ်ခုလုံးအတူတကွပြန်လည်နိုးထလာကာ ပိုပြီးတော့မြန်ဆန်တဲ့သေဆုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်။"

"ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာတော့ အဲ့ဒီလိုဟန်ချက်ညီအောင်ထိန်းသိမ်းဖို့ ဒုတိယဝိညာဉ်တစ်ခုကိုထိန်းချုပ်စရာမလိုဘူး။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာတဲ့ဝိညာဉ်ကမသတ်နိုင်တဲ့အခါ မင်းဘယ်တော့မှသေဆုံးရမှာကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူး။ မင်းအတွင်းကဝိညာဉ်က ဘယ်လိုပဲနိုးထလာပါစေ၊ အဲ့ဒါကမင်းရဲ့အင်အားကိုပဲ တိုးပွားစေလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမဲ့ သေခြင်းကိုရှောင်ရှားရတာက တော်တော်လေးတန်ရာတန်ကြေးကြီးတယ်" ဟု ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

ရွှီဖုန်းက အေးစက်သောအမူအရာဖြင့် ဆိုသည်၊ "အသက်ရှင်နေရတာက အကောင်းဆုံးရလဒ်ပဲ။ ဘယ်တန်ရာတန်ကြေးမဆို ပေးဆပ်ထိုက်တယ်။ မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေကြောင့် မင်းအသက်ကိုတဖြည်းဖြည်းချွတ်ယူခံနေရတယ်လို့ခံစားရတဲ့အခါ၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ အင်အားမဲ့မှု... ရေနစ်နေတဲ့လူတစ်ယောက် အသက်ရှင်ဖို့နောက်ဆုံးကောက်ရိုးမျှင်ကို အသည်းအသန်ဆုပ်ကိုင်နေသလိုမျိုး ဝိညာဉ်ရဲ့ပြန်လည်မွေးဖွားမှုရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို မင်းမကြုံတွေ့ဖူးသေးဘူး။"

"တကယ်လား? ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆက်နေနေရင် မင်းတစ်သက်လုံးဘတ်စ်ကားပေါ်မှာပဲ နေရနိုင်တယ်။ အသက်ရှင်နေရတာက ဘာကောင်းလို့လဲ? ခဏလေး၊ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခုခုမှားနေပြီ။ မင်းတို့အရင်ကဘတ်စ်ကားပေါ်ကဆင်းတုန်းက ဘာလို့ဝိညာဉ်ပြန်လည်မွေးဖွားမှုကြောင့် မသေဆုံးခဲ့တာလဲ?"

ယန်ကျန့် သူတို့၏စကားများထဲမှ အပေါက်တစ်ပေါက်ကို ရုတ်တရက်ဖမ်းမိလိုက်သည်။

လင်ပေ သူ၏ခေါင်းပြောင်ကိုပွတ်သပ်လိုက်သည်၊ "တကယ်တော့ ဘာမှသိပ်မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါတို့ဒီမှာအချိန်အတော်ကြာနေခဲ့ကြလို့ပဲ။ ဝိညာဉ်တွေက ဒီလောက်ကြာအောင်ဖိနှိပ်ခံထားရတော့ တဖြည်းဖြည်းအိပ်ငိုက်တဲ့အခြေအနေတစ်ခုထဲဝင်ရောက်သွားပုံရတယ်။ အဲ့ဒီအခြေအနေမှာ ငါတို့ကအပြည့်အဝပြန်လည်နိုးထလာတဲ့ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်အကြာကြီးတော့မဟုတ်ဘူး။ အကန့်အသတ်တစ်ခုကျော်သွားရင် ဝိညာဉ်ကနိုးထဖို့လှုံ့ဆော်ခံရဦးမှာပဲ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ကိုသတ်ပစ်ဦးမှာပဲ။"

ဤသည်ကိုကြားရသောအခါ ယန်ကျန့်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေကို ချက်ချင်းစဉ်းစားမိလိုက်သည်။

သူတို့၏အခြေအနေများသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတိတ်က ကြိုးဆွဲချ၍ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်သေရန်ကြိုးပမ်းမှုနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။ သူတို့သည်လည်း ဝိညာဉ်များကြားမှအတင်းအကျပ်စွမ်းဆောင်ရည်များကိုအသုံးပြု၍ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးဖိနှိပ်နေကြသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏နည်းလမ်းမှာ ပို၍ကြမ်းတမ်းပြီး ၎င်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာ သိသာထင်ရှားသည်၊ ၎င်းသည် အားလုံးပုံအောခြင်းနှင့်တူသည်။

အနိုင်ရလျှင် သင်အရာအားလုံးကိုပိုင်ဆိုင်မည်၊ ရှုံးနိမ့်လျှင် သင်ဘာမှမကျန်တော့ပေ။

သူတို့၏နည်းလမ်းမှာမူ ပို၍နူးညံ့ပြီး အာမခံဝယ်ယူ၍အတိုးဖြင့်နေထိုင်ခြင်းနှင့်တူသည်။ ၎င်းသည် များစွာမရရှိနိုင်သော်လည်း ပို၍ဘေးကင်းလုံခြုံခြင်း၌ အောင်ပွဲခံသည်။

"ငါတို့ဒီမှာထာဝရနေစရာမလိုရင်တောင် မင်းပြောပုံအရဆိုရင် ဒါကတော်တော်လေးကြာမြင့်တဲ့အချိန်ကာလတစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ လမ်းတစ်လျှောက်မှာအန္တရာယ်တွေရှိနေတယ်၊ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာဒီအတိုင်းနေရုံနဲ့ အမြဲတမ်းဘေးကင်းတာမဟုတ်ဘူး" ဟု ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

လင်ပေက ဆိုသည်၊ "ငါတို့ဆက်နေနိုင်သရွေ့ နောက်ဆုံးတော့ငါတို့ထွက်ခွာသွားမှာပဲ။ မင်းဘတ်စ်ကားပေါ်မှာကြာကြာနေလေလေ၊ မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေက အိပ်ပျော်နေတဲ့အချိန် ပိုကြာလေလေပဲ။ ငါဒီမှာခြောက်ရက်ရှိပြီ၊ ဘတ်စ်ကားပေါ်ကနှစ်ခါဆင်းခဲ့တယ်။ ငါတက်ခဲ့တဲ့နေ့က ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေနိုးထလာတုန်းက ငါသေသင့်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါကံကောင်းပြီး ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။ တတိယနေ့ငါဆင်းတော့ ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေက သုံးမိနစ်အကြာမှာနိုးထလာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ့ရဲ့ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေနိုးထဖို့ကြာတဲ့အချိန်က ဆယ်မိနစ်လောက်ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအတောအတွင်းမှာ ငါပြန်လည်နိုးထလာတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဘာစိုးရိမ်မှုမှမရှိဘဲ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။"

"မယုံနိုင်စရာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား? မင်းကြာကြာနေလေလေ၊ နိုးထလာတဲ့ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေကို မင်းထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့အချိန် ပိုကြာလေလေပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်သာလအနည်းငယ်နေခဲ့ရင် အဲ့ဒီတစ္ဆေက လုံးဝအိပ်ပျော်သွားနိုင်လောက်တယ်။"

"တော်လောက်ပြီ၊ လင်ပေ။ မင်းပြောတာလုံလောက်ပြီ။ မင်းဒီလိုအရေးကြီးတဲ့သတင်းအချက်အလက်ကို လျှို့ဝှက်ထားသင့်တယ်"

ရွှီဖုန်းက လင်ပေကိုစိုက်ကြည့်နေပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များထုတ်ဖော်ပြောကြားရာတွင် သူ၏သဘောထားအပေါ် သိသိသာသာမကျေနပ်ပေ။

လင်ပေက အပြုံးဖြင့်ဆိုသည်၊ "သူကအသက်ရှင်လျက်ဆင်းသက်ခွင့်ရနိုင်တယ်၊ သူဒီသတင်းစကားကိုအပြင်ကိုယူသွားသင့်တယ်။ ငါတို့လိုဘတ်စ်ကားပေါ်ကမထွက်ခွာနိုင်တဲ့သူတွေက ဘယ်နေ့မဆိုအဲ့ဒီပေါ်မှာသေဆုံးသွားနိုင်တယ်။ မင်းဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကိုသင်္ချိုင်းအထိယူသွားဖို့ စီစဉ်နေတာလား? ဒါ့အပြင် ငါတို့ရရှိခဲ့တဲ့ထောက်လှမ်းရေးသတင်းအချက်အလက်တွေက အစောပိုင်းတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေက သူတို့အသက်နဲ့ရင်းပြီး ပထမဆုံးရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့အရာတွေကို ကြင်နာစွာချန်ထားခဲ့တာပဲ။"

"သဲလွန်စတွေသာဒီမှာပြတ်တောက်သွားရင် နောက်ထပ်တက်ရောက်လာမယ့်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေက အစကနေပြန်စရလိမ့်မယ်၊ လူဘယ်လောက်များများ အကြောင်းမဲ့သေဆုံးသွားရမလဲ?"

"ဒါဆို မင်းဗုဒ္ဓဘာသာကိုလေ့လာခဲ့တာ အခုမှမင်းကတရားစာရွတ်သူတစ်ယောက်ဆိုတာ သတိရတော့တာလား? မင်းရဲ့စေတနာကောင်းက အစောပိုင်းကဘယ်မှာလဲ၊ ဘာလို့အဲ့ဒီခရီးသည်တွေကို မကယ်တင်ခဲ့တာလဲ?" ရွှီဖုန်းက မဲ့ရွဲ့လိုက်သည်၊ "ဘာအတုအယောင်ကရုဏာလဲ။"

"ငါ့စွမ်းရည်ကအကန့်အသတ်ရှိတယ်၊ ငါတခြားသူတွေကိုမကယ်တင်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါမျက်လုံးမှိတ်ပြီးအိပ်လိုက်ရုံပဲ၊ ဘာမှမသိဘူး၊ သေခြင်းရောစိတ်ပျက်အားငယ်မှုကိုရော မမြင်ဘူး။"

လင်ပေ စကားဆိုသည်၊ "ဒါကြောင့် ငါတတ်နိုင်သလောက်ပဲလုပ်တယ်။ စကားပုံတစ်ခုရှိတယ်၊ 'တခြားသူတွေကိုကယ်တင်ဖို့၊ အရင်ဆုံးကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကယ်တင်ရမယ်' တဲ့။ ငါလူတွေကိုမကယ်တင်ပေမဲ့ သူတို့ကိုလည်းငါမထိခိုက်စေပါဘူး။"

"ဘာကွာလို့လဲ?" ရွှီဖုန်းက သံသယဖြင့်ဆိုသည်၊ "မင်းကတော့ ဘေးကကြည့်နေသူတစ်ယောက်ပဲ။"

ယန်ကျန့် သူတို့၏စွပ်စွဲပြစ်တင်သောစကားစမြည်ပြောဆိုမှုကို လျစ်လျူရှုပြီး တည့်တည့်ပဲဖြတ်ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းတို့ပြောပုံအရဆိုရင် ဒီဘတ်စ်ကားက နိုးထခါနီးတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေအတွက် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ပဲလား? အန္တရာယ်တွေရှိနေပေမဲ့ တက်ရောက်ရတာက ထိုက်တန်ရဲ့လား?"

"မင်းအဲ့လိုနားလည်လို့မရဘူး၊ ဒီဘတ်စ်ကားကိုထိန်းချုပ်လို့မရဘူး၊ ဘယ်လိုသဘာဝလွန်နေရာတွေကိုမောင်းသွားမလဲ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ? ငါဘတ်စ်ကားပေါ်မှာအချိန်အကြာကြီးမရှိသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါအင်ဂျင်ချို့ယွင်းမှုနှစ်ခါကြုံဖူးတယ်၊ တစ်ခါကတစ္ဆေအပြည့်နဲ့၊ နောက်တစ်ခါကတစ္ဆေတွေလမ်းပိတ်ဆို့ထားတာ၊ နှစ်ခုလုံးကအကျပ်အတည်းကြီးတွေပဲ။ ငါနိုးထလာတဲ့ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်ပေမဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့က လွယ်ကူသေးတာမဟုတ်ဘူး။"

"အရင်ကတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေအားလုံးသေဆုံးခဲ့ကြတယ်၊ သူနဲ့ငါကအပြည့်အဝနိုးထလာတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိရာမှာတူညီကြပေမဲ့ သူကကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမလုံလောက်ခဲ့လို့ သူသေဆုံးခဲ့ရတယ်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ဆီက ငါကြားဖူးတာက ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်မှာတစ်ယောက်ယောက်အသက်အရှည်ဆုံးရှင်သန်ခဲ့တာက နှစ်လခွဲအပြည့်တဲ့၊ အဲ့ဒါမှန်မမှန်တော့ ငါမသိဘူး။"

"နှစ်လခွဲအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်? အဲ့ဒီလူသေဆုံးသွားပြီလား?" ယန်ကျန့် အနည်းငယ်အံ့ဩစွာမေးလိုက်သည်။

ဤထူးဆန်းသောဘတ်စ်ကားသည် အဆက်မပြတ်အရေးပေါ်အခြေအနေများနှင့်ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဤမျှကြာအောင်ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ သူဆင်းသွားခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာသူသေဆုံးသွားသလားဆိုတာတော့ ဘယ်သူမှမသိဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူဘတ်စ်ကားပေါ်ဘယ်တော့မှပြန်မလာခဲ့ဘူး" ဟု လင်ပေက ဆိုသည်။

နှစ်လခွဲ?

၎င်းသည် ရက်ပေါင်းခုနစ်ဆယ်ကျော်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် တစ်ရက်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန်ပင် ခက်ခဲသည်၊ ခုနစ်ဆယ်ကျော်မှာမူ ပြောစရာပင်မလိုတော့ပေ။ ထိုအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူသည် အလွန်အမင်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ရမည်။

"ရက်ပေါင်းခုနစ်ဆယ်ကြာဖိနှိပ်မှုကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေက အိပ်ပျော်နေတဲ့အခြေအနေကနေ ပျက်စီးသွားတဲ့အခြေအနေတစ်ခုဆီရောက်သွားနိုင်တယ်။ သူငါ့လိုပဲ နိုးထလာတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုအပြည့်အဝထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တာနေမှာ။ ဘတ်စ်ကားစီးတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကြိုးဆွဲချတာနဲ့မတူပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့အတူတူပဲ။" ယန်ကျန့်သည် ရက်ပေါင်းခုနစ်ဆယ်ကျော်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သောလူ မသေဆုံးခဲ့ဟု ခံစားမိသည်။

သို့သော် မြို့တစ်မြို့ခုခုမှာ ပုန်းအောင်းနေသည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်သာ ဤနည်းလမ်းဖြင့်အမှန်တကယ်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့လျှင်ပင် ယန်ကျန့် သူတို့ကိုမနာလိုမဖြစ်ခဲ့ပေ။

အခြားသူများအောင်မြင်ရန် ရက်ပေါင်းခုနစ်ဆယ်ကျော်ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ရပြီး သူတို့မည်မျှသေလုနီးပါးအကြိမ်ပေါင်းများစွာရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ သူတို့သာကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေကိုအပြည့်အဝကျွမ်းကျင်အောင်လုပ်နိုင်ခဲ့ပါက သူတို့ထိုက်တန်စွာရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လင်ပေ၏စကားများသည် ယန်ကျန့်၏အတွေးများကို အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမှန်ပင်အချို့လူများသည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေများကိုလုံးဝထိန်းချုပ်ရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုစတင်နေကြသည်။

ထိုကံကောင်းပြီးအောင်မြင်ခဲ့သူများသည် ယန်ကျန့်တစ်ဦးတည်းသာမဟုတ်၊ သူတစ်ဦးတည်းသာ ကံကောင်းခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။