တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ကွဲပြားသော အဖြေ

"ခရီးတစ်ခုထွက်သွားတာ ဒီလောက်ကြာရလား? ငါးရက်ခြောက်ရက်တောင်ရှိပြီ၊ နင်ငါ့ကိုပို့ထားတဲ့စာတွေကိုတောင် ပြန်မဖြေဘူး။"

ယန်ကျန့် အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် ကျန်းယန်၏ မကျေမနပ်ညည်းတွားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

လက်တိုအင်္ကျီဝတ်ဆင်ထားသော ကျန်းယန်သည် ဖြူစင်လှပသောခြေတံတစ်စုံကိုပိုက်လျက် ဆိုဖာပေါ်တွင် တီဗီထိုင်ကြည့်နေသည်ကို သူမြင်တွေ့လိုက်ရပြီး တီဗီထဲတွင်မူ တားချန်မြို့မှဖြစ်ရပ်အမျိုးမျိုး၏နောက်ဆက်တွဲအခြေအနေများကို ထပ်ခါထပ်ခါပြသနေသည်။

"ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လို့၊ သေတော့မလို့?" ယန်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးထိုင်ချလိုက်ပြီး အေးအေးလူလူဆိုသည်။

ကျန်းယန်က သူ့ဘေးသို့တိုးကပ်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာမေးသည်၊ "ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?"

"တခြားဘာဖြစ်စရာရှိလို့လဲ၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါနောက်ထပ်သဘာဝလွန်တွေ့ကြုံမှုတစ်ခုနဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်၊ သတိမထားမိဘဲ တစ္ဆေကားပေါ်တက်မိသွားတာ၊ အဲ့ဒီထဲမှာတစ္ဆေအတော်များများထိုင်နေကြပြီး ငါသူတို့နဲ့အတူ ညတစ်ဝက်လောက်နေခဲ့ရတယ်" ယန်ကျန့်က သူမကိုတစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေအတော်များများ?

ကျန်းယန် ကြောက်လန့်တကြားခုန်ထလိုက်သည်၊ "အဲ့လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းခဲ့တာလား?"

"နင်စိတ်ကူးကြည့်နိုင်တာထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်။ နင်ငါ့နောက်ကိုလိုက်ဖို့ အတင်းအကျပ်မတောင်းဆိုခဲ့တာ ကံကောင်းတယ်။ ငါနဲ့အတူတက်လာခဲ့တဲ့ ခရီးသည်နှစ်ဆယ်ကျော်လုံး သေဆုံးသွားကြတယ်။ ငါသူတို့ကိုမကယ်တင်နိုင်ခဲ့ဘူး" ဟု ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။ "အဲ့ဒီအကြောင်းထားလိုက်တော့။ အိမ်မှာဘာတွေဖြစ်နေလဲ? နင်ဘာလို့အမြဲတမ်းဒီမှာပဲရှိနေတာလဲ၊ နင်အလုပ်သွားတာ ငါမတွေ့မိပါလား?"

သူ၏စကားကြောင့် ကျန်းယန်သည် ချက်ချင်းပင်ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ချမ်းစိမ့်သွားပြီးနောက် ဆိုသည်၊ "အရောင်းဌာနက ပိတ်သွားပြီ။ အခုအလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်နေပြီ။ နင်ဥက္ကဋ္ဌကျန်းကို ဒီအိမ်ခြံမြေတွေမရောင်းတော့ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား?"

"ကျန်းလီချင်ကကော၊ သူထွက်သွားပြီလား?" ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ နင်မရှိတုန်းက သူထွက်သွားခဲ့တာပေါ့။ သူကနင့်ကိုဒီမှာထာဝရစောင့်နေမှာမှမဟုတ်တာ။"

ကျန်းယန်က သံသယဖြင့်မေးသည်၊ "နင်ဘာလို့အဲ့ဒီကျန်းလီချင်ကို ဒီလောက်ဂရုစိုက်နေရတာလဲ? ငါနင်နဲ့အတူနေလာတာ ဒီလောက်ကြာပြီ၊ နင်ငါ့အပေါ်ဘယ်တော့မှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုပြတာ ငါမတွေ့ဖူးဘူး။ နင်အဲ့ဒီမိန်းမကို ကြိုက်နေတာလား?"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာဆိုသည်၊ "ငါတားချန်မြို့မှာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုထောင်ဖို့စီစဉ်နေပြီး လူအနည်းငယ်လိုအပ်နေခဲ့တယ်။ သူကသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတယ်၊ အဲ့ဒါကသူ့ကိုတော်တော်လေးကောင်းမွန်တဲ့ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတစ်ဦးဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ငါသူ့ကိုငါ့ရဲ့အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ငှားရမ်းဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူကဒီနေ့ကစပြီး ငါ့ရဲ့ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

"ငါသဘောမတူဘူး" ကျန်းယန်က ပြတ်ပြတ်သားသားငြင်းဆန်လိုက်သည်။ "သူကနင့်အတွင်းရေးမှူးဆိုရင် ငါကဘာလုပ်ရမှာလဲ?"

"နင်ကစာရင်းကိုင်မဟုတ်ဘူးလား? သဘာဝအတိုင်းပဲ၊ နင်ကဘဏ္ဍာရေးကိုစီမံခန့်ခွဲရမှာပေါ့" ယန်ကျန့်က သူမကိုတစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းယန်က သူ၏လက်မောင်းကိုဖမ်းဆုပ်ကာ ချွဲနွဲ့သောအမူအရာဖြင့်၊ "မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူ့ကိုအလုပ်ထုတ်လိုက်။ ငါကနင့်အတွင်းရေးမှူးလုပ်မယ်။ ငါကအရမ်းလှတာ၊ ငါသာနင့်အတွင်းရေးမှူးမဖြစ်ရင် အရမ်းနှမြောစရာကောင်းတယ်။ ဒါ့အပြင် အတွင်းရေးမှူးတွေက အရမ်းဆွဲဆောင်မှုရှိရှိဝတ်စားဆင်ယင်နိုင်ကြတယ်။ ငါဝတ်ရင်အရမ်းကြည့်ကောင်းမှာ၊ ပြီးတော့ ငါတို့အပြင်သွားတဲ့အခါ တခြားသူတွေကနင့်ကိုသေချာပေါက်မနာလိုဖြစ်ကြမှာ။ ဒါ့အပြင် အလုပ်မရှိတဲ့ဘယ်အချိန်မဆို နင့်စားပွဲအောက်ကို တိတ်တိတ်လေးဝင်သွားလို့ရတယ်။"

"နင်ကျန်းဝေရဲ့ကွန်ပျူတာကို ထပ်ကြည့်နေပြန်ပြီလား?" ယန်ကျန့်က သူမဘက်သို့ခေါင်းစောင်းရင်းမေးလိုက်သည်။

ကျန်းယန် ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အနားသို့ကပ်ကာ သူ၏နားထဲသို့တိုးတိုးလေးကပ်ပြောသည်၊ "အဲ့ဒါကျန်းဝေရှာတွေ့ထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွဲအသစ်တစ်ခုပဲ။ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတယ်။ ကျွန်မကူးယူထားတယ်၊ ငါတို့နောက်ကျရင်အတူတူကြည့်လို့ရတယ်။"

"ငါအရင်ကကြည့်ဖူးပြီးပြီ။ နင်ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲကြည့်လိုက်တော့၊ ငါ့မှာလုပ်စရာကိစ္စတစ်ခုရှိတယ်။ ငါအိမ်အိုကြီးဆီ ခရီးတစ်ခုသွားဖို့လိုတယ်" ယန်ကျန့် ထရပ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကျန်းယန် နှုတ်ခမ်းစူသွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ယန်ကျန့်ကိုကြည့်ရင်း တမ်းတမ်းတတအမူအရာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြိုးစားဆုံးချစ်သူဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိပြီး ယန်ကျန့်၏အဆက်မပြတ်လျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံနေရသည်။

"သူကတကယ်ပဲအေးစက်စက်နိုင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူကလိင်တူချစ်သူလား" ဟု သူမသူ၏ထွက်ခွာသွားသောကျောပြင်ကိုကြည့်ရင်း မကျေမနပ်တွေးတောလိုက်သည်။ "နင်သာလိင်တူချစ်သူဖြစ်နေရင်တောင် ငါနင့်ကိုတည့်မတ်အောင်လုပ်မှာပဲ။ ဒီနေ့နင်ငါ့ကိုလျစ်လျူရှုတယ်၊ မနက်ဖြန်ငါနင့်ကိုငါမရှိဘဲမနေနိုင်အောင်လုပ်မယ်။ ငါဒီတစ်သက်လုံး နင့်အပေါ်မှာပဲ စိတ်စွဲလမ်းနေတော့မှာ။"

ကျန်းလီချင်နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယန်ကျန့်သည် ကျန်းယန်အပေါ် ပို၍နက်ရှိုင်းသောသက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။

မကြာမီပင်၊

ယန်ကျန့်သည် ဘောပင်တစ်ချောင်းနှင့် မှတ်စုစာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကိုယူဆောင်ကာ အိမ်အိုကြီးသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် တစ္ဆေဗီရို၏လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကိုဖွင့်လှစ်ရန် အိမ်ကြီး၏မူလပိုင်ရှင်၏နည်းလမ်းများကို အတုခိုးရန်စီစဉ်ထားသည်။

သူသည် အိမ်အိုကြီးသို့ လွယ်ကူစွာရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူထွက်ခွာသွားခဲ့သောရက်များအတွင်း လုပ်ငန်းခွင်၌ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများ ပြန်လည်စတင်နေခဲ့သည်၊ အိမ်အိုကြီးကိုဖုံးကွယ်ရန် ဘုရားကျောင်းတစ်ဆောင်တည်ဆောက်ရန်အတွက် အနီးအနားတွင် အုတ်မြစ်ချနေခဲ့သည်။

လုပ်ငန်းကိုကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနေသူမှာ ကျန်းရှန်းကွေးဖြစ်သည်။

"ဦးလေးကျန်း" ယန်ကျန့်က ယဉ်ကျေးစွာခေါ်လိုက်သည်။

နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းရှန်းကွေးသည် ယန်ကျန့်ကိုမြင်တွေ့ပြီး ချက်ချင်းပြုံးလိုက်သည်၊ "ညီလေးထွေး၊ မင်းရောက်လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ။ မနေ့ကတင် ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဂေဟာ ပြီးသွားပြီ။ နောက်ကျရင်ကြည့်ချင်လား?"

"ပြီးသွားပြီလား? အဲ့လောက်မြန်တာလား" ဟု ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"ဒါကတကယ်တော့ နှေးတယ်လို့တောင် သတ်မှတ်လို့ရတယ်။ ကျွန်တော်သုံးဆိုင်းမရပ်မနား၊ တစ်နေ့ ၂၄ နာရီအလုပ်လုပ်ခဲ့တာ။ နောက်ဆုံးဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်ပိုင်း အလုပ်သမားငှားရမ်းဖို့အခက်အခဲမရှိခဲ့ရင် ဒီထက်အများကြီးစောပြီး ပြီးစီးသွားလောက်ပြီ။ အခုလောလောဆယ်တော့ ကျွန်တော်တို့မြက်ခင်းပြင်ခင်းနေတယ်၊ အစိမ်းရောင်အပင်တွေစိုက်နေတယ်၊ အတွင်းပိုင်းအလှဆင်လုပ်ငန်းတွေလုပ်နေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အလုံးစုံဆောက်လုပ်ရေးကတော့ ပြီးစီးသွားပါပြီ။ သာမန်အခြေအနေအောက်မှာ စက်ပစ္စည်းအားလုံးပုံမှန်လည်ပတ်နေရင် လူငါးဆယ်အထိ ထောက်ပံ့နိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်တွက်ချက်ထားပါတယ်" ဟု ကျန်းရှန်းကွေးက လက်ငါးချောင်းထောင်ပြရင်း လေးနက်စွာပြောကြားသည်။

ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ပြုသည်၊ "အဲ့ဒါနည်းနည်းကျပ်သွားမှာမဟုတ်ဘူးလား?"

လူငါးဆယ်ဆံ့သောအခန်းငယ်တစ်ခု၊ ထိုသို့သောလူပြည့်ကျပ်မှုက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။

"သက်တောင့်သက်သာရှိဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့ သေချာပေါက်မလုံလောက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခိုလှုံဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ရွေးချယ်စရာမရှိနိုင်ပါဘူး" ဟု ကျန်းရှန်းကွေးက ဆိုသည်၊ "ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအိမ်ကသေးငယ်ပေမဲ့ အပြင်ဘက်မှာဆက်သွယ်ထားတဲ့ မြေအောက်ဘန်ကာတစ်ခုလည်းရှိသေးတယ်၊ အဲ့ဒါကစတုရန်းမီတာသုံးရာကျယ်ဝန်းပြီး လေးထပ်အထိရှိတယ်။ လူငါးဆယ်က အဲ့ဒီမှာနေထိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ ဘတ်စကတ်ဘောတောင်ကစားလို့ရတယ်။ ဒါ့အပြင် ဘေးကင်းလုံခြုံရေးလမ်းကြောင်းသုံးခု၊ အရေးပေါ်ထွက်ပေါက်တစ်ခုနဲ့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းတစ်ခုလည်း တူးထားတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအိမ်အပြင်ဘက်က ဘန်ကာရဲ့လုံခြုံရေးကတော့ သိပ်မမြင့်ဘူး။ ကျွန်တော်နံရံတွေကို ရွှေရွက်တစ်လွှာနဲ့ ရွှေဆေးတစ်ထပ်ပဲသုတ်ထားတာ၊ အဲ့ဒါကဘေးကင်းလုံခြုံရေးအိမ်ရဲ့ခိုင်မာမှုနဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုနဲ့တော့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ဘူး။"

နားထောင်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ကျန်းရှန်းကွေး၏ဆောက်လုပ်ရေးနှင့် အစီအစဉ်များကို မလေးစားဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအိမ်သည် သူ၏ကြိုးပမ်းမှုများကြောင့် ပြီးပြည့်စုံသွားခဲ့သည်၊ ယန်ကျန့်သည် သူကိုယ်တိုင်ထိုမျှကောင်းမွန်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ဟု သေချာနေသည်။

သူ၏မိသားစုတစ်စုလုံး ရှင်သန်ရေးကိုသေချာစေရန် ကျန်းရှန်းကွေးသည် အမှန်ပင်အစွမ်းကုန်ကြိုးပမ်းနေသည်။

"ကျွန်တော်ဦးလေးကျန်းရဲ့အလုပ်ကို ယုံကြည်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တကယ်ပဲဘေးကင်းလုံခြုံရေးအိမ်ကို တစ်ချိန်ချိန်မှာလာကြည့်မယ်။ စကားမစပ်၊ ကျန်းဝေဘယ်မှာလဲ? ကျွန်တော်သူ့ကိုမတွေ့တာ ကြာပြီ" ဟု ယန်ကျန့်က စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျန်းဝေအကြောင်းပြောလျှင် ကျန်းရှန်းကွေးက မဲ့ရွဲ့လိုက်သည်၊ "အဲ့ဒီကောင်လေးက နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်ငါ့ကိုပြန်ပြောခဲ့လို့ ငါသူ့ကိုသဲကစားဖို့ တခြားဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုကို ပို့ထားလိုက်တယ်။ ငါသာသူ့ကိုမမာကျောအောင်မလုပ်ရင် သူဘယ်တော့မှလူ့အဖွဲ့အစည်းထဲမှာ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ်ရပ်တည်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး?"

ဤသည်ကိုကြားရသောအခါ ယန်ကျန့်သည် ကျန်းဝေ ကျန်းရှန်းကွေးကို တစ်ဖန်ပြန်လည်စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်သည်။

"ဒီနေ့အလုပ်သမားတွေကို နေ့တစ်ဝက်အနားပေးလိုက်ကြရအောင်။ ကျွန်တော်အိမ်အိုကြီးထဲဝင်ဖို့လိုတယ်၊ လူတွေမြင်ရင်မကောင်းဘူး" ဟု သူကမကြာမီထပ်လောင်းပြောကြားသည်။

"အဲ့ဒီအိမ်ကို သတိပေးတိပ်နဲ့ကန့်သတ်ထားပြီးပြီ၊ ဘယ်အလုပ်သမားမှဝင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဘာပြဿနာမှမဖြစ်သင့်ဘူး..." ကျန်းရှန်းကွေး စကားမဆုံးသေးမီ ယန်ကျန့်၏မျက်နှာပေါ်မှလေးနက်သောအမူအရာကိုမြင်တွေ့ပြီး ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်၊ "မင်းပြောတာမှန်တယ်၊ အလုပ်သမားတွေကိုအနားပေးလိုက်ပါ။ သူတို့မနက်ဖြန်အလုပ်ပြန်ဆင်းလို့ရတယ်။"

ယန်ကျန့်သည် လူများမြင်တွေ့မည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေဗီရိုကိုရွှေ့ပြောင်းခြင်းက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို လှုံ့ဆော်နိုင်မည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေသည်။

သူကိုယ်တိုင်မှာမူမကြောက်သော်လည်း အလုပ်သမားများကို အကြောင်းမဲ့ပါဝင်ပတ်သက်စေခြင်းမှာ မမှန်ကန်ပေ။

မကြာမီ ကျန်းရှန်းကွေးသည် ပန်းရံဆရာကြီးကို အလုပ်ရပ်ဆိုင်းရန်သတိပေးလိုက်ပြီး အလုပ်သမားများသည် လုပ်ငန်းခွင်ကို လျင်မြန်စွာရှင်းလင်းလိုက်ကြသည်။

"ဘာပြဿနာမှရှိမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား?" လူတိုင်းထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူကသတိထား၍မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်၊ "ဘာပြဿနာမှရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် ကျွန်တော်ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်။ ဦးလေးကျန်းစိတ်အေးလက်အေးနေလို့ရပါတယ်။ ဒီလောက်နီးကပ်နေမှတော့ ဘေးကင်းတာက ပိုကောင်းပါတယ်၊ ကျွန်တော်ကိစ္စတချို့ထိခိုက်သွားမှာစိုးလို့ပါ။"

"အဲ့ဒါတော့မှန်တယ်၊ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးက ပထမဆုံးပဲ။ ဒါဆိုရင်တော့ ထပ်မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။" ကျန်းရှန်းကွေးသည် အိမ်အိုကြီးထဲတွင် တားမြစ်ထားသောအရာအချို့ရှိကြောင်း ကောင်းစွာသတိပြုမိသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ယန်ကျန့်ကဲ့သို့သောလူတစ်ဦးသည် ၎င်းအတွင်းသို့ ဤမျှမကြာခဏဝင်ရောက်မည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကျန်းရှန်းကွေးနှင့်အခြားသူများထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူသည် အိမ်အိုကြီးအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူသည် တစ္ဆေနယ်ပယ်ကိုအသုံးပြု၍ အိမ်၏ဒုတိယထပ်နံရံကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူသည် ဒုတိယလျှို့ဝှက်အခန်းသို့ အခက်အခဲမရှိရောက်ရှိသွားသည်။

လျှို့ဝှက်အခန်းသည် အလယ်တွင်ရပ်နေသော သစ်သားဗီရိုအိုကြီးတစ်လုံးမှလွဲ၍ ဗလာကျင်းနေသည်။

ဗီရိုတံခါးများသည် တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားပြီး သစ်သားကွက်များမှတစ်ဆင့် အတွင်း၌လွှမ်းခြုံထားသော မှင်ကဲ့သို့ထူထပ်သည့်အမှောင်ထုကို မြင်တွေ့နိုင်ကာ အတွင်း၌မည်သည့်အရာရှိသည်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

ယန်ကျန့် သူ၏ဖုန်းမီးကိုဖွင့်ကာ သူ့ဘေးတွင်ချထားပြီးနောက် စက္ကူနှင့်ဘောပင်ထုတ်ယူ၍ မေးခွန်းတစ်ကြောင်းရေးလိုက်သည်- သင်ဘယ်သူလဲ?

သူသည် စက္ကူစကိုဆုတ်ဖြဲပြီး ဗီရိုတံခါးထဲသို့ သတိထား၍ထိုးထည့်လိုက်သည်။

သူ၏ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုအရ ဖြစ်စဉ်သည် မှန်ကန်သင့်သည်။

အပေါ်မှသစ်သားဗီရို၏တံခါးထဲသို့ ထိုးထည့်ခြင်း။

သို့သော် စက္ကူသည် တံခါး၏အစပ်ကြောင်းအတွင်းသို့ အပြည့်အဝမထည့်သွင်းမီ ယန်ကျန့်သည် အခြားတစ်ဖက်မှတစ်စုံတစ်ခုက စက္ကူကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး အတွင်းသို့ပြင်းထန်စွာဆွဲယူနေသကဲ့သို့ ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။ ဆွဲအားမှာ အလွန်ကြီးမားသော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် ပါးလွှာသောစက္ကူစသည် မစုတ်ပြဲခဲ့ပေ။

ယန်ကျန့် လျင်မြန်စွာလွှတ်ချလိုက်သည်။

စက္ကူသည် ဗီရိုတံခါးအတွင်းမှအမှောင်ထုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် ဆယ်စက္ကန့်မပြည့်မီ စက္ကူသည် ဗီရိုတံခါးအောက်မှ တစ်ဖန်ပြန်လည်ထူးဆန်းစွာ ထွက်ကျလာသည်။

ယန်ကျန့်ရေးသားခဲ့သောမေးခွန်းမှလွဲ၍ အနက်ရောင်၊ လိမ်ကောက်နေသောစာလုံးတစ်လုံး ၎င်းအောက်တွင်ပေါ်ထွက်လာသည်- တစ္ဆေ။

အတူတကွဖတ်လျှင် ၎င်းမှာ- သင်ဘယ်သူလဲ?

အဖြေမှာ- တစ္ဆေ။

"နောက်ထပ်ပုံမှန်မဟုတ်မှုတစ်ခုလား?" ယန်ကျန့် လိမ်ကောက်နေသောတစ္ဆေဟူသောစကားလုံးကိုကြည့်ရင်း နားမလည်နိုင်သောချမ်းစိမ့်မှုတစ်ခု သူ့တစ်ကိုယ်လုံးဖြတ်ပြေးသွားသည်။

တစ္ဆေဗီရိုအတွင်းမှသတ္တဝါသည် သူ၏မေးခွန်းကို အမှန်တကယ်တုံ့ပြန်နိုင်သည်—၎င်းသည် လူ့အရေခွံဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ပုံမှန်မဟုတ်သည့်စာလိပ်တစ်မျိုးနှင့်တူနေသည်။