← Chapters

ဒုတိယမြောက် အရောင်းအဝယ်

Vol. 22 Ch. 322

ဒုတိယမြောက် အရောင်းအဝယ်

Vol. 22 Ch. 322

တစ္ဆေဗီရိုကိုအသုံးပြုခြင်း၏ကုန်ကျစရိတ်မှာ ကြီးမားသော်လည်း ယန်ကျန့်သည် ၎င်း၏အနန္တတန်ခိုးရှိပုံရသောအကျိုးသက်ရောက်မှုများအတွင်း၌ ပါဝင်သောကြီးမားလှသည့်တန်ဖိုးကို သဘောပေါက်သွားသည်။

လူ့အရေခွံစာလိပ်နှင့် အခြေခံကွာခြားချက်တစ်ခုရှိ၏။

လူ့အရေခွံစာလိပ်သည် သတင်းအချက်အလက်လမ်းညွှန်မှုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး တစ္ဆေဗီရိုမှာမူ သင်၏ဆန္ဒများကို အမှန်တကယ်ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

သူ၏ရွေးချယ်စရာများကိုချိန်ဆပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေဗီရိုကိုချိပ်ပိတ်ခြင်း သို့မဟုတ် စွန့်ပစ်ရန်စီစဉ်ခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် ၎င်းကိုသူ၏အိမ်အနီးမှ ဥရောပပုံစံနာရီစင်တစ်ခု၏အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် ထားရှိလိုက်သည်။

ဤအဆင့်သို့ မည်သူမျှမရောက်ရှိနိုင်၊ လှေကားများမှတစ်ဆင့်ပင်လျှင် အောက်ထပ်သို့သာရောက်ရှိနိုင်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ဤနေရာကိုပဉ္စမထပ်မှ နေ့စဉ်လေ့လာကြည့်ရှုနိုင်သောကြောင့် တစ္ဆေဗီရို၏အခြေအနေကို အချိန်တိုင်းစောင့်ကြည့်နိုင်ပေမည်။

သို့သော် မထွက်ခွာမီ ယန်ကျန့်သည် နောက်ထပ်အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသင်ခန်းစာရရှိခဲ့ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင်ကျောက်လိန်ကို လဲလှယ်ရန်မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် စက္ကူတစ်ရွက်ပေါ်တွင်ရေးလိုက်သည်- "ငါ့အတန်းဖော်ကျောက်လိန် အခုဘယ်မှာရှိနေလဲ?"

လူတစ်ဦး၊ သို့မဟုတ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုပင် တိုက်ရိုက်လဲလှယ်ခြင်းသည် အမှန်ပင်ကုန်ကျစရိတ်ကြီးမားသော်လည်း ကျောက်လိန်၏တည်နေရာကိုမေးမြန်းရုံမျှဖြင့် နှစ်ဆသောဈေးနှုန်းပေးဆပ်ရသည့်တိုင်အောင် ခံနိုင်ရည်ရှိသင့်သည်။

သူသည် တောင်းဆိုချက်ပါသောစက္ကူကို တစ္ဆေဗီရိုအတွင်းသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အခြေအနေများရေးသားထားသောစက္ကူတစ်ရွက်သည် ဗီရိုတံခါးအောက်ခြေမှလျှောထွက်လာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ကျသွားသည်။

"ငါ့ကိုတစ္ဆေတစ်ကောင်ပေး။"

စက္ကူပေါ်တွင် ထိုစကားလုံးများရေးခြစ်ထားပြီး ၎င်းတို့မှာ တစ္ဆေဗီရို၏တောင်းဆိုချက်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဤအခြေအနေကိုမြင်တွေ့ရ၍ သိပ်အံ့ဩခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ဤလိုအပ်ချက်သည် သူ၏သည်းခံနိုင်မှုအတိုင်းအတာအတွင်း၌ရှိနေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေဗီရိုသည် မည်သည့်တစ္ဆေကိုလိုချင်သည်—မည်သို့ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိသည်၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏အဆင့်မည်မျှဖြစ်သည်ကို မသတ်မှတ်ထားသောကြောင့်တည်း။ ဤသည်မှာ လှုပ်ရှားရန်နေရာများစွာပေးစွမ်းသည်။ သူသည် အရောင်းအဝယ်ကိုဖြည့်ဆည်းရန် တန်ဖိုးအနည်းဆုံးနှင့် အလွယ်တကူချုပ်ထိန်းနိုင်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ထည့်မပြောလျှင်ပင် သူ၌အသုံးပြုနိုင်သောတစ္ဆေများစွာရှိနေသည်။

သို့သော် သူလဲလှယ်နိုင်သောတစ်ခုတည်းသောအရာများမှာ တစ္ဆေကြိုးနှင့် တစ္ဆေအရိုးစုဖြစ်ပုံရသည်။

တစ္ဆေကြိုးမှာမူ လုံးဝမဖြစ်နိုင်၊ ၎င်းသည် အလွန်ဖြုန်းတီးရာကျသည်။ ထိုပစ္စည်းသည် အသုံးဝင်ခဲ့ပြီး သူ့ကိုအကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကယ်တင်ခဲ့သည်။ အခြေအနေအများစုတွင် မျက်စိစုံမှိတ်တိုက်ခိုက်သောတစ္ဆေကြိုးသည် အကူအညီဖြစ်နိုင်၏။

တစ္ဆေအရိုးစုမှာမူ ဝမ်ရှောင်ချန်ထံမှ ဆွဲဖြုတ်ယူခဲ့ပြီး လက်ရှိတွင်ချုပ်ထိန်းကာ သူ၏အခန်း၌ သော့ခတ်ထားသည်။

"အဲ့ဒါလည်းမဖြစ်သေးဘူး၊ တစ္ဆေအရိုးစုက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ကို တိုက်ရိုက်ဖန်တီးနိုင်တဲ့ တော်တော်လေးထူးခြားတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ။ အဲ့ဒါကိုတိုက်ရိုက်လဲလှယ်လိုက်ရင် အရှုံးပေါ်လိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့် တစ်ခဏမျှပြန်လည်စဉ်းစားပြီး သူလက်ရှိကိုင်ဆောင်ထားသောတစ္ဆေများကို လောလောဆယ်မလဲလှယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် အခြားတစ်နေရာမှအရေးမပါသောတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ရယူရန်နည်းလမ်းရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။

ကံမကောင်းစွာပင် သူ၏အဆက်အသွယ်များမှာ မကျယ်ပြန့်လှ၊ သို့မဟုတ်ပါက ငွေဖြင့်တစ်ကောင်ဝယ်ယူခြင်းသည် ရွေးချယ်စရာတစ်ခုဖြစ်နိုင်ပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မြေအောက်ဈေးကွက်၌ ချုပ်ထိန်းထားသောတစ္ဆေများသည် အမြဲတမ်းလူကြိုက်များသောကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်၊ သင်သာဈေးနှုန်းကိုပေးနိုင်ပါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရယူခြင်းမှာ မခက်ခဲပေ။

ယခုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၌ ထိုသို့ဝယ်ယူရန်ရန်ပုံငွေများလည်း ရှိနေသည်။

"ငါနောက်ထပ်ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု စဉ်းစားရဦးမယ်" ဟု သူညည်းတွားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် စက္ကူကိုကိုင်ဆောင်ရင်း အတန်ကြာစဉ်းစားနေပြီးမှ တစ္ဆေဗီရိုအခြားမည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှမပြုလုပ်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏အလှည့်ရောက်သောအခါ အရောင်းအဝယ်မပြီးမြောက်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဟုထင်ရသည်။ သို့သော် တစ္ဆေဗီရိုကတောင်းဆိုချက်တစ်ခုပြုလုပ်သည့်အခါ အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ခြင်းအရိပ်အယောင်တစ်ခုရှိသည်—လိုက်နာခြင်းမပြုပါက ဒုက္ခဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။

သူသည် နေ့တစ်ဝက်နီးပါး ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။

သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပြဿနာကိုမဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ဘဲ ထိုအစား အခြားအမည်မသိပြောင်းလဲနိုင်သောအရာတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

တစ္ဆေဗီရိုထားရှိရာနာရီစင်မှထွက်ခွာပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် သူ၏နေအိမ်သို့ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် တံခါးဝ၌တက္ကစီတစ်စီးရပ်ထားသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ ယခင်ကပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော ကျန်းလီချင်သည် ခရီးဆောင်အိတ်များကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး အိမ်အတွင်းသို့ရွှေ့ပြောင်းနေသည်။

"နင်ဘယ်တုန်းကရောက်လာတာလဲ?" ဟု ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းလီချင်သည် ယန်ကျန့်ကိုမြင်လျှင် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင်ဆိုသည်၊ "ကျွန်မခုမှပြန်ရောက်တာ။ အိမ်ကပစ္စည်းတချို့ယူလာခဲ့တယ်။ တခြားဘယ်မှာမှနေစရာမစဉ်းစားမိလို့ ဒီကိုပဲလာခဲ့တာ။ ကျွန်မခဏလောက်နေဖို့မျှော်လင့်နေတာ၊ ရှင်စိတ်ထဲထားမှာမဟုတ်ဘူးမလားရှင့်?"

သူမစကားပြောရင်း နားဘေးမှဆံပင်ကိုထိလိုက်ပြီး သူမ၏ပါးပြင်များမှာ ရှက်ရွံ့မှုဖြင့် အနည်းငယ်နီမြန်းသွားသည်။

သူမကခဏတာမျှသာဟုဆိုသော်လည်း သူမ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ယန်ကျန့်နှင့် မရေရာသောဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်၊ "အခန်းကဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လွတ်နေမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် နင်နေတာကိုငါစိတ်ထဲမထားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင်ကသန့်ရှင်းရေးတာဝန်ယူရလိမ့်မယ်။ အဒေါ်ကျန်းက အရမ်းပျင်းတယ်၊ သူလုပ်တာဆိုလို့ တီဗီကြည့်တာ ဒါမှမဟုတ် ဖုန်းနဲ့ကစားနေတာပဲ။ နင်ကအဲ့လိုမဟုတ်ဘူးမလား?"

"မဟုတ်ပါဘူးရှင်၊ လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မအရာအားလုံးသန့်ရှင်းနေအောင် သေချာလုပ်ပေးပါ့မယ်" ဟု ကျန်းလီချင်က စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် ပြန်လည်ပြုံးပြရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ကြားရတာဝမ်းသာပါတယ်။ နင့်ပစ္စည်းတွေရွှေ့ဖို့အကူအညီလိုသေးလား?" ယန်ကျန့်က ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ကျန်းလီချင်က ဆိုသည်၊ "ဒါဆိုရင်တော့ ဒီခရီးဆောင်အိတ်ကိုအတွင်းထဲသယ်သွားပေးပါဦးရှင့်။ ကျွန်မရွှေ့ဖို့အရမ်းလေးလွန်းလို့ပါ။"

များများစားစားစကားမဆိုဘဲ ယန်ကျန့်က အနားသို့သွားပြီး ခရီးဆောင်အိတ်ကို လွယ်ကူစွာမတင်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ကျန်းလီချင်က အနားကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေးကပ်ပြောသည်၊ "ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်မကရှင့်လူပဲ။ ရှင့်အနေနဲ့ ကျွန်မကိုကောင်းကောင်းဆက်ဆံတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

"ငါနင့်ကိုနှစ်ခါသုံးခါကယ်တင်ခဲ့ပြီးပြီမဟုတ်လား၊ ငါနင့်အပေါ်မှာလုံလောက်အောင်မကောင်းသေးဘူးလား?"

ယန်ကျန့်က ပြန်ချေပသည်၊ "ဘယ် တခြားဘယ်ယောက်ျားက ငါလုပ်ခဲ့သလိုမျိုးလုပ်နိုင်မှာလဲ? ငါထင်တာတော့ နင့်ရဲ့အဖေအရင်းတောင်မှ အဲ့ဒါကိုမလုပ်နိုင်လောက်ဘူး၊ ဒီလိုဖြစ်နေတာတောင် နင်ငါ့ဆီကနေပိုပြီးမျှော်လင့်နေသေးတာလား? တော်လောက်ပြီ၊ သိလား။ ဒီမှာကပ်နေရုံနဲ့ ငါနဲ့ဘဝတစ်သက်တာစာချုပ်ချုပ်ထားတယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ နင်သာဆက်ဆံခံရတာမကောင်းဘူးလို့ထင်ရင် ထွက်သွားလိုက်ရုံပဲ။ ဒီခေတ်ကြီးမှာ လင်မယားတွေတောင် အချိန်တိုင်းကွာရှင်းနေကြတာ၊ ရည်းစားတွေဆိုရင်တော့ ပြောစရာတောင်မလိုဘူး။"

"နင့်မှာရည်းစားမရှိတာ မဆန်းတော့ဘူး။"

ကျန်းလီချင် စုစည်းထားနိုင်ခဲ့သော ရိုးသားသည့်စိတ်ခံစားချက်အနည်းငယ်သည် ထိုစကားများကိုကြားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ငါတို့လုပ်ငန်းလိုင်းမှာ ဖိအားကအရမ်းကြီးတယ်။ ဘယ်သူမဆိုဘယ်အချိန်မဆိုသေဆုံးသွားနိုင်တယ်၊ ဘယ်သူကရည်းစားထားဖို့အချိန်ရှိမှာလဲ? ရည်းစားရခဲ့ရင်တောင် သူကနောက်တစ်ယောက်နဲ့ဖြစ်သွားမှာပဲ။ ပိုဆိုးတာက ကိုယ်သေသွားရင် သူကနောက်တစ်ယောက်နဲ့ဖောက်ပြန်ခံရနိုင်တယ်" ဟု ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

ကျန်းလီချင် စကားမဲ့သွားသည်။ ယခုအခါ သူမကျန်းယန်မည်သို့ခံစားရသည်ကို စတင်နားလည်လာသည်။ ဤလူငယ်လေးသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအသိဉာဏ်နိမ့်ကျရုံသာမက လုံးဝပင်နားမလည်သူတစ်ဦး။ နောက်ဆုံးအကြိမ်စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုတစ်ခုတွင် သူသာသူမကိုသူ၏အခန်းသို့မသယ်ဆောင်ခဲ့ပါက သူ၏လိင်စိတ်တိမ်းညွှတ်မှုကို သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောင်မှာနင်ငါ့ကိုနှင်ထုတ်ခွင့်မရှိဘူး။ နင့်အပြင် ငါ့မှာတကယ်ပဲသွားစရာနေရာမရှိတော့ဘူး။" သူမသူ့ကိုစိုက်ကြည့်ပြီး သူမ၏ခရီးဆောင်အိတ်ကို အတွင်းသို့ဆွဲယူသွားသည်။

ယန်ကျန့် သူမကိုဤသို့မြင်လျှင် သူမသည် မိသားစုနှင့်ရန်ဖြစ်ပြီး အိမ်မှထွက်ပြေးလာသူတစ်ဦးနှင့်တူသည်ဟု ခံစားမိသည်။

သို့သော် သူသည် အခြားသူများ၏ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများကို ဘယ်တော့မှမစူးစမ်းခဲ့ပေ။

သူတို့အားလုံးသည် လူကြီးများဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်ရွေးချယ်သောလူနေမှုပုံစံကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏နေရာမှမဟုတ်ပေ။

"ဟွန်း~!"

သူမဝင်ရောက်သည်နှင့် ကျန်းယန်သည် ကျန်းလီချင်ကို မကျေမနပ်နိုင်သောနှာမှုတ်သံတစ်ချက်ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူမသည် မိုက်မဲသူတစ်ဦးမဟုတ်၊ ကျန်းလီချင် ယန်ကျန့်ကိုတွယ်ကပ်နေပုံရသည်ကို သူမကြာမြင့်စွာကတည်းက သတိပြုမိခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူမဘာကြောင့်ပြဿနာရှိသည့်အခါတိုင်း ဤနေရာသို့ပြေးလာရမည်နည်း။ ဤနေရာသည် သူမ၏အိမ်မဟုတ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူမပြောင်းရွှေ့လာရန်စီစဉ်နေပုံရသည်။

ဤသည်မှာ အနာဂတ်တွင်သူမအတွက် ခေါင်းခဲစရာတစ်ခုဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ယန်ကျန့်ကို ကောင်းကောင်းမဖြေရှင်းရသေးဘဲ ယခုအခါသူမ၌ နောက်ထပ်ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးရှိနေပြီ။

ကျန်းလီချင် ယန်ကျန့်နှင့်မည်သည့်ဆက်ဆံရေးရှိသလားဆိုသည်နှင့်ပတ်သက်၍မူ ကျန်းယန်သည် အမှန်တကယ်ဘယ်တော့မှသံသယမဝင်ခဲ့ပေ။

ထိုလူသည် သူမနှင့်အတူတူအခန်းထဲတွင် တစ်လနီးပါးအိပ်စက်ခဲ့ပြီး သူမကိုအိပ်ရာပေါ်မှတွန်းချခဲ့သော်လည်း ယောက်ျားတစ်ယောက်လုပ်သင့်သည့်အရာတစ်ခုမျှမလုပ်ခဲ့ပေ။ တစ္ဆေများကသူ့ကိုမည်မျှလွှမ်းမိုးခဲ့သည်ကို သူမတွေးတောမိသည်၊ သူမကဲ့သို့အလှပဂေးတစ်ဦးကိုပင် စိတ်မဝင်စားသည့်အထိ။

"နင့်နှာခေါင်းမှာပြဿနာရှိရင် ဆေးရုံသွားပြီးစစ်ဆေးသင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်၊ "စကားမစပ်၊ ကျန်းလီချင်ကိုငါမိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။ နင်သူ့ကိုသိပါတယ်။ တားချန်မြို့ကဖြစ်ရပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူသွားစရာနေရာမရှိတော့လို့ အခုဒီမှာယာယီနေနေတာ။ ငါ့ကုမ္ပဏီစတာနဲ့ သူကငါ့အတွင်းရေးမှူးဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အနာဂတ်မှာအငြင်းပွားမှုတွေရှောင်ရှားနိုင်အောင် ငါနင့်ကိုကြိုတင်ပြောထားတာ။"

"ငါနင်နဲ့မငြင်းခုံပါဘူး" ကျန်းယန်က တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူမ၏စိတ်ထဲတွင်ထပ်လောင်းပြောကြားသည်၊ အကယ်၍အငြင်းပွားမှုတစ်ခုခုဖြစ်ပွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာကျန်းလီချင်နှင့်သာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"အိုး၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကူညီပေးနိုင်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုရှိတယ်။" ယန်ကျန့် ဆိုဖာပေါ်တွင်ထိုင်ကာ ပန်းကန်ပြားတစ်ချပ်ထုတ်ယူပြီး ကော်ဖီစားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်- "ဒီပန်းကန်ပြားနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မလား၊ ဥပမာ ဘယ်အချိန်ဘယ်နေရာမှာလုပ်ခဲ့တာလဲဆိုတာမျိုး?"

ဤသည်မှာ တစ္ဆေဗီရိုမှကြက်ဥထမင်းကြော်ထည့်ထားသော ပန်းကန်ပြားဖြစ်သည်။

သူတို့သာမူလရင်းမြစ်ကိုခြေရာခံနိုင်ခဲ့ပါက တစ္ဆေဗီရို၏လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပိုမိုသိရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"ငါတို့ပိုက်ဆံနည်းနည်းသုံးပြီး အကဲဖြတ်ခိုင်းလို့ရတယ်။ သူတို့ကပစ္စည်းနဲ့သက်တမ်းကို တိုက်ရိုက်ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်တယ်" ကျန်းယန်က ၎င်းကိုကြည့်ပြီးဆိုသည်- "ငါနောက်ကျရင်အကဲဖြတ်အေဂျင်စီကိုယူသွားပြီး နင့်အတွက်ကြည့်ပေးလိုက်မယ်။"

ကျန်းလီချင်က ထို့နောက်အနားကပ်လာပြီး ယန်ကျန့်အနီးတွင်ထိုင်ကာ စေ့စေ့စပ်စပ်စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ဆိုသည်၊ "ပန်းကန်ပြားပေါ်ကပုံစံက ခေတ်မီပုံစံကြွေထည်နဲ့မတူဘူး။ ကျွန်မအရင်ကကားရောင်းတုန်းက ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကုန်သည်တစ်ယောက်ကိုသိခဲ့တယ်။ ကျွန်မဓာတ်ပုံတချို့ရိုက်ပြီး သူ့ဆီပို့ပေးပြီး ကြည့်ခိုင်းလိုက်မယ်။"

"တတ်နိုင်သလောက်မြန်မြန်ပြီးအောင်လုပ်လိုက်၊ ငါကရလဒ်တွေကိုပဲလိုချင်တာ" ယန်ကျန့် နောက်သို့မှီလိုက်ပြီး ဖြစ်စဉ်ကိုဂရုမစိုက်ဘဲ ကိစ္စမှလက်လျှော်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်မဒီညပဲ ဆက်သွယ်လိုက်မယ်။"

အရေးတကြီးဖြစ်နေသည်ကိုမြင်လျှင် ကျန်းလီချင်က မနှောင့်နှေးရန်ဆုံးဖြတ်ပြီး သူမ၏ဖုန်းဖြင့်ချက်ချင်းဓာတ်ပုံများရိုက်ကာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကုန်သည်ထံသို့ ဆက်သွယ်ရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်ကြည့်နေပြီး လူများသူ့အတွက်ကိစ္စများကိုကိုင်တွယ်ပေးနေသည်မှာ မည်မျှကောင်းမွန်သည်ကို မခံစားဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ။

လူတိုင်းသူဌေးဖြစ်ချင်ကြသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ သူ၏ကုမ္ပဏီစတင်ရန် သူ၏စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ခိုင်မာစေသည်။

သူသည် သူ၏ရပ်ကွက်မှကျန်းဟန်ကိုအမှတ်ရလိုက်သည်၊ ထိုသူသည် အမြဲတမ်းအလုပ်မရှိဘဲ တစ်နေ့လုံးလမ်းလျှောက်နေပြီး သူ၏ကလေးကိုချီကာ သူ၏ဇနီးနှင့်အတူလမ်းလျှောက်နေသည်။ ထိုလူသည် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်၊ ထိုသို့သောအရည်အချင်းကို အသုံးမပြုပါက ဖြုန်းတီးရာကျပေလိမ့်မည်။

ဟမ်

သူ့ကိုပါဝင်ဖို့ဖိတ်ခေါ်လိုက်၊ သူ့ကိုရှယ်ယာတစ်ခုပေးလိုက်

ဝမ်ရှန်းရှန်း၏အဖေ ဝမ်ဘင်သည် ယခင်ကမန်နေဂျာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏အလုပ်တွင် အလွန်အတွေ့အကြုံရှိသည်။ ယခုအလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်ပြီး အိမ်တွင်အလုပ်မရှိဘဲနေနေသည်၊ သူ့ကိုလည်းအဖွဲ့ထဲသို့ခေါ်သွင်းရန် အချိန်ကျပြီ။

သူစဉ်းစားလေလေ၊ အကြံအစည်မှာ ပို၍ခိုင်မာလာလေလေ။

မှန်ကန်သောလူများနှင့်ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ အမှန်ပင်အဆင်ပြေသွားနိုင်ပေသည်။

All Chapters