သေတ္တာသုံးလုံး
Vol. 22 Ch. 327
"ဒီမှာ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ခုနကပဲ ပြင်းထန်တဲ့တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သွားပုံပဲ၊ ငါခဏလေးပဲ ထွက်သွားတာကို။"
ယန်ကျန့် အဆောက်အအုံထဲကို ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ၊ ကျန်းဟွာက မြေပြင်ပေါ်မှာ သွေးတွေစီးကျလျက် လဲနေပြီး အသက်ကို အလျင်အမြန်ရှူနေကာ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ လုံခြုံရေးတံခါးဘေးမှာ သွေးကွက်ကြီးတစ်ခုရှိနေပြီး၊ တွန်းဖွင့်ခံထားရတဲ့တံခါးက တမင်တကာ ပြန်ပိတ်ပြီး တံဆိပ်ခတ်ထားသလို ဖြစ်နေတယ်။
"အတွင်းထဲမှာ ပေါလ်နှစ်ယောက်ရှိတယ်။ တံခါးပွင့်တာနဲ့ သူတို့ စပြီးပစ်တော့တာပဲ။ ကျွန်တော် မတော်တဆထိသွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းလို့ တခြားလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ အချိန်မီတုံ့ပြန်ပြီး တံခါးကိုချက်ချင်းပြန်ပိတ်လိုက်တယ်။ လူနာတင်ယာဉ်ခေါ်ထားပြီးပြီ၊ အကူအညီလည်း တောင်းထားပါတယ်" တုန်လှုပ်နေတုန်းဖြစ်တဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က သတင်းပို့တယ်။ သူက အရပ်သားဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ရာဇဝတ်မှုတွေကို ကိုင်တွယ်နိုင်သူမဟုတ်ဘူး။
ယန်ကျန့်ရဲ့မျက်နှာထားက ခက်ထန်သွားပြီး "ဘယ်နှစ်ယောက် ဒဏ်ရာရလဲ။"
"အများကြီးမဟုတ်ပါဘူး၊ ရှေ့ဆုံးမှာရပ်နေတဲ့တစ်ယောက်ပဲ နှစ်ချက်ထိသွားတာပါ" တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြန်ဖြေတယ်။
ယန်ကျန့်က လျှောက်သွားပြီး ကျန်းဟွာဘေးမှာထိုင်ချကာ သူ့ကိုစစ်ဆေးလိုက်တယ်။ "ဒီလောက်သွေးထွက်လွန်နေတာနဲ့တော့ မင်း လူနာတင်ယာဉ်မရောက်ခင်အထိ ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးထင်တယ်။"
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ခင်ဗျားကို ဒုက္ခပေးမိလို့ပါ" ကျန်းဟွာက ဖြူဖျော့တဲ့အပြုံးနဲ့ ပြောနိုင်ခဲ့တယ်။ "ကျွန်တော်သာသေသွားရင်၊ ကျွန်တော့်နေရာကိုဆက်ခံပြီး ခင်ဗျားနဲ့အတူအလုပ်လုပ်ဖို့ တတိယလူတစ်ယောက်ရှိပါလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားအလုပ်ကို ထိခိုက်စေမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်အာမခံတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး အတွင်းထဲကလူတွေကို ဂရုစိုက်ပေးပါ။ ခွင့်ပြုချက်တောင်းစရာမလိုပါဘူး၊ ခင်ဗျား သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ရှင်းပစ်နိုင်ပါတယ်။"
"အလျင်မလိုပါနဲ့၊ ငါ ခဏနေရင် ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီလိုမျိုးသေသွားရင် လူတွေက ငါ့ကို လက်ညှိုးထိုးကြလိမ့်မယ်၊ ငါ့ဂုဏ်သတင်းအတွက်လည်း မကောင်းဘူး။ အရင်ဆုံး မင်းကို ခွဲစိတ်မှုလေးတစ်ခုလုပ်ပြီး ပြန်ကောင်းအောင်လုပ်လိုက်ဦးမယ်၊ ပြီးမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့။" ယန်ကျန့်က ဒဏ်ရာကိုဖိထားတဲ့သူတွေကို နောက်ဆုတ်ဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။
"ဒဏ်ရာကိုမဖိထားရင် သွေးတွေ ပိုမြန်မြန်ထွက်လိမ့်မယ်" သူ့ဘေးကလူက စိုးရိမ်တကြီးပြောတယ်။ ယန်ကျန့် ပြန်မဖြေခဲ့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ခွဲစိတ်ကုသနည်းက အရမ်းပြင်းထန်ပြီး သာမန်လူတွေ ခံနိုင်ရည်ရှိတာမျိုးမဟုတ်ဘူး။ သူက အရိပ်တစ်လွှာဖုံးနေတဲ့ သူ့လက်ဖဝါးကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ကျန်းဟွာရဲ့ဒဏ်ရာထဲကို ရုတ်တရက်ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ။ ကျန်းဟွာတစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အေးစက်နေတဲ့လက်ဖဝါးတစ်ဖက် လှုပ်ရှားနေတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်၊ အဲ့ဒါက ကျောချမ်းစရာကောင်းတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ခံစားမှုမျိုးပဲ။
"တွေ့ပြီ" ယန်ကျန့်က သူ့လက်ကို အမြန်ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ သူ့လက်ပေါ်မှာ သွေးမရှိဘူး၊ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်ပဲပါတယ်။ ကျည်ဆန်ကို လွယ်လွယ်ကူကူပဲ ဖယ်ထုတ်လိုက်နိုင်ပြီး သွေးထွက်တာလည်း ရပ်သွားတယ်။ သေသေချာချာမကြည့်ရင် မမြင်သာတဲ့ သေးငယ်တဲ့ပြတ်ရှရာလေးတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။ ဒါက တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေထဲကတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အလောင်းတွေကိုချုပ်တာအပြင် ဒဏ်ရာတွေကိုလည်း ချုပ်နိုင်တယ်။ သူ ဒီနည်းလမ်းကို အရင်ကသုံးခဲ့ဖူးတယ်၊ ကျန်းလီချင်ရဲ့ဗိုက်ထဲက တစ္ဆေကလေးငယ်ကိုတောင် ဖယ်ထုတ်ခဲ့ဖူးတယ်။
အလားတူနည်းလမ်းနဲ့ပဲ၊ သူက ကျန်းဟွာရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဒုတိယကျည်ဆန်ကို ထုတ်ယူပြီး ဒဏ်ရာကို ချုပ်ပေးလိုက်တယ်။
"အားလုံးပြီးပြီ။ ပြန်တော့၊ သွေးသွားသွင်းလိုက်၊ ပြီးတော့ သံဓာတ်ကြွယ်ဝတဲ့အစားအစာတွေစားပြီး အားပြန်ဖြည့်။ ဂရုစိုက်ဦး၊ မဟုတ်ရင် ကျောက်ကပ်အားနည်းသွားလိမ့်မယ်" ယန်ကျန့်က ကျည်ဆန်နှစ်တောင့်ကို ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဆီ လှမ်းပေးရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်တယ်။ "ဒါက သက်သေပဲ၊ သေချာသိမ်းထား။"
ထိုလူက မှင်သက်သွားပြီး ကျည်ဆန်တွေကိုယူဖို့ စက်ရုပ်ဆန်ဆန် လက်လှမ်းလိုက်တယ်။ ဒါက လူတစ်ယောက်လုပ်နိုင်တဲ့အရာလား။ ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လိုပဲ၊ တခြားလူတစ်ယောက်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို လက်ထည့်ပြီး ကျည်ဆန်တွေထုတ်ယူတာမျိုး။ သူက ကျည်ဆန်တွေကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်ထုတ်နိုင်ရင်၊ အူတွေ၊ နှလုံးတွေကိုလည်း ဆွဲထုတ်နိုင်မှာပဲ။ ဆိုးညစ်တဲ့တစ္ဆေတွေက အူတွေ၊ နှလုံးတွေကို ဆွဲထုတ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ဒဏ္ဍာရီက လုံးဝမမှားဘူးလို့ထင်ရတယ်။
"ဘဏ္ဍာတိုက်တံခါးကိုဖွင့်လိုက်၊ ကျန်တာ ငါကိုင်တွယ်လိုက်မယ်။ မင်းတို့ဘေးမှာနေပြီး မှတ်စုမှတ်ထားလိုက်။ ငါက တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ အမြဲတော်တယ်၊ ကျန်းဝေက ငါ့ကိုတစ်ခါမှမနိုင်ဖူးဘူး၊ ငါလည်း တစ်ခါမှမရှုံးဖူးဘူး" ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်းကို ကြွားလိုက်တယ်။
ကျန်းဟွာက ဒဏ်ရာကြောင့် ပြင်းထန်စွာနာကျင်နေသေးပေမယ့်၊ အခုတော့ သူ့ကိုသိပ်မထိခိုက်တော့ဘဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်တောင် မတ်တပ်ရပ်နိုင်နေပြီ။ "ယန်ကျန့်၊ သူတို့ကို အထင်မသေးနဲ့။ ကျွန်တော် ခုနက ခဏတွေ့လိုက်တယ်၊ အတွင်းထဲမှာ အထူးပစ္စည်းတချို့ရှိတယ်။ သူတို့ အဲ့ဒီအရာတွေသုံးပြီး ပြဿနာမရှာအောင် သတိထားပါ။ ပြီးတော့ ဓားစာခံတချို့လည်းရှိတယ်။"
"အထူးပစ္စည်းတွေလား။" ယန်ကျန့်က နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။
"ရွှေရောင်သေတ္တာတချို့ပဲ၊ အတွင်းထဲမှာ ဘာရှိမယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား ခန့်မှန်းနိုင်မှာပါ" ကျန်းဟွာက ပြောတယ်။ ရွှေနဲ့လုပ်ထားတဲ့သေတ္တာတွေက တစ္ဆေတွေကို ထည့်ဖို့အတွက်ပဲသုံးတာ၊ ဘယ်သူမှ ရွှေရောင်သေတ္တာကို အလှဆင်ဖို့သက်သက် သန်းနဲ့ချီပြီး အကုန်ခံမှာမဟုတ်ဘူး။
"နားလည်ပြီ၊ ငါ သူတို့ကို ချက်ချင်းရှင်းပစ်လိုက်မယ်၊ သူတို့ကို ပြဿနာရှာခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး" ရန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ အတွင်းထဲမှာ တကယ်ပစ္စည်းတွေရှိခဲ့ရင်၊ ဒါက အကြီးအကျယ်နိုင်ပွဲတစ်ခုပဲ။ ကန့်သတ်ထားတဲ့တစ္ဆေတွေက မြေအောက်ဈေးကွက်မှာ အမြဲတမ်း လူကြိုက်များတဲ့ကုန်ပစ္စည်းတွေပဲ၊ နိုင်ငံတကာကပါ လိုချင်ကြပြီး ဈေးနှုန်းတွေကလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့တက်နေတယ်။ ဒါကိုသဘောပေါက်သွားတော့၊ သူက ပေါလ်ရဲ့ကုမ္ပဏီနောက်ကွယ်က တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်တွေကို နားလည်စပြုလာတယ်။
"တံခါးကို အခုဖွင့်လို့ရပြီ" ရန်ကျန့်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အသင့်ပြင်ရင်း ရှေ့ဆက်ဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။
"သတိထားပါ" သူ့ဘေးကတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေးပြောပြီး ဘဏ္ဍာတိုက်တံခါးကို နောက်တစ်ကြိမ်ဖွင့်လိုက်တယ်။ တံခါးပွင့်တာနဲ့ သေနတ်သံတွေ လေထဲမှာ ပြည့်သွားတယ်။
"ခွေးမသားတွေ၊ တံခါးဖွင့်တာနဲ့ ငါ့ကိုပစ်တော့တာပဲလား။ မင်းတို့မှာ အရှက်နည်းနည်းမှမရှိဘူးလား။ မပစ်ခင် ကြွေးကြော်သံတစ်ခုခုအော်တာတို့၊ စကားနည်းနည်းပြောတာတို့ မလုပ်နိုင်ဘူးလား။" ယန်ကျန့်က ဆဲရေးရင်း လမ်းလျှောက်ဝင်သွားတယ်။ ကျည်ဆန်တွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘာထိခိုက်မှုမှမရှိဘဲ ဖြတ်သွားတယ်။ သူက တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ ရွှေကျည်ဆန်တွေတောင် သူ့ကိုမထိနိုင်တော့ဘူး။
ဘဏ္ဍာတိုက်က မသေးဘူး၊ စတုရန်းမီတာငါးဆယ်လောက်ရှိပြီး နံရံတွေပေါ်မှာ ရွှေပြားတွေကပ်ပြီး ခမ်းနားစွာအလှဆင်ထားတယ်။ ယောက်ျားနှစ်ယောက်နဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်က တံခါးကနေဝင်လာတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ပစ်ခတ်ကြတယ်၊ ပေါလ်မဟုတ်တဲ့ ဘယ်သူမဆို ကရုဏာမထားသင့်ဘူးဆိုတဲ့ သူတို့ရဲ့စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုက ယိမ်းယိုင်ခြင်းမရှိဘူး။
"ဒီနေရာက တော်တော်ကောင်းသားပဲ၊ ဘန်ကာအသေးစားလေးလိုပဲ။ ဟိုကောင်ပေါလ် လွတ်မြောက်သွားတာ မဆန်းပါဘူး" ရန်ကျန့်က သေနတ်ပစ်ခတ်မှုရဲ့အလင်းတန်းတွေအောက်မှာ လျှောက်ဝင်ရင်းပြောလိုက်တယ်။ သူက နေရာကို တစ်ချက်အကဲခတ်လိုက်တယ်။
သေနတ်ပစ်ခတ်သံတွေ ချက်ချင်းရပ်သွားတယ်။ ကြေးစားစစ်သားသုံးယောက်က ပြင်းထန်စွာတုန်တက်လာပြီး၊ မြေပေါ်ကိုအော်ဟစ်ရင်းလဲကျကာ သေဆုံးသွားကြတယ်။ ယန်ကျန့်က သိပ်ရက်စက်တဲ့နည်းလမ်းကို မသုံးခဲ့ဘူး၊ သူက သူတို့ရဲ့စိတ်ထဲကို တစ်ခုခုထည့်ပေးလိုက်ရုံပဲ။
"မင်းတို့သူဌေးပြောတာမှန်တယ်၊ လူ့အသက်ဆိုတာ တကယ်ပဲ ကြွေလွယ်ပျက်လွယ်တယ်" ယန်ကျန့်က သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း၊ သာမန်လူတွေအတွက်တော့ သူက ဆိုးညစ်တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်လို့ သတ်မှတ်ခံရလောက်ပြီလို့ တွေးမိတယ်။ သူက အလောင်းတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး လျှောက်သွားကာ တစ္ဆေတွေထည့်ထားတဲ့ သေတ္တာတွေကို ခပ်ဖွဖွခေါက်ကြည့်လိုက်တယ်။ သေတ္တာငါးလုံးထဲက နှစ်လုံးက ဗလာဖြစ်နေတယ်။ ကျန်သုံးလုံးမှာ တစ်ခုခုပါတယ်။
"တစ္ဆေသုံးကောင်လား။ အခု ငါ တစ္ဆေဗီဒိုနဲ့ အလဲအလှယ်လုပ်ဖို့ ပစ္စည်းတွေရပြီ" ရန်ကျန့်က တစ္ဆေဗီဒိုရဲ့တောင်းဆိုချက်ကို ပြန်သတိရရင်း သူ့မျက်လုံးတွေ လင်းလက်သွားတယ်။ ကျောက်လေ့အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်နဲ့လဲဖို့ သူ့ကို တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှာပေးဖို့ လိုအပ်ခဲ့တယ်။ အရင်က သူ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဘယ်ကရမလဲလို့ တွေးနေခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ သူ့လက်ထဲ အလွယ်တကူရောက်လာပြီ။
"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကိုမသတ်ပါနဲ့" ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နဲ့ ဘီကီနီဝတ်အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်က ဘေးကနေ ထိတ်လန့်တကြား တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ ပြောလာတယ်။
ရန်ကျန့်က သူတို့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး "မင်းတို့က ဓားစာခံတွေလား။ ငါထင်တာတော့ မင်းတို့က ပေါလ်ရဲ့တိတ်တိတ်ပုန်းမယားတွေနဲ့ ပိုတူတယ်၊ အဖော်ကောင်းတွေလုပ်ပေးနေတာပေါ့။ တခြားသူတွေက ပြဿနာတွေဖြေရှင်းဖို့ အသည်းအသန်ကြိုးစားနေချိန်မှာ သူက ဒီမှာ အလှပဂေးတွေ၊ အရက်တွေနဲ့ ဝန်းရံပြီး ဇိမ်ခံနေခဲ့တာ။ သူ့ကို ဒီအတိုင်းသတ်လိုက်တာက လွယ်လွန်းသွားတယ်၊ သူ့လိုပိုးကောင်မျိုးကို တိုက်ရိုက်ချေမွပစ်သင့်တယ်။ မင်းတို့အတွက်ကတော့... စိတ်အေးအေးထားပါ၊ ငါက တာချန်မြို့ရဲ့ အထူးဖြစ်စဉ်စီမံခန့်ခွဲရေးတာဝန်ခံပဲ။ မင်းတို့ အခုလုံခြုံသွားပြီ။"
"နှမြောစရာပဲ၊ ကောင်းတဲ့ မုန်ညင်းတွေကို ဝက်စားသွားသလိုပဲ" သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သေတ္တာသုံးလုံးကို ကောက်ယူကာ ထွက်သွားတယ်။
"ပြီးသွားပြီ၊ အတွင်းထဲကသုံးယောက်ကို ရှင်းလိုက်ပြီ။ ကျန်တာ မင်းတာဝန်ပဲ၊ ကျန်းဟွာ။ ဒီကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းဆယ်ယောက်မှာ ကိုးယောက်က မသန့်ရှင်းဘူး၊ သူတို့အားလုံးကို သေချာစစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ဖမ်းဆီးလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒီလိုကုမ္ပဏီမျိုးတွေ ပြာပုံထဲကနေ ပြန်ထလာတာကို ငါမလိုချင်ဘူး။ တခြားနေရာတွေကို ငါမစီမံနိုင်ပေမယ့် ငါတာဝန်ယူထားတဲ့နေရာမှာတော့ ဒီလိုအဖွဲ့အစည်းတွေ ရှိနေခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။ အလားတူကုမ္ပဏီတွေ ပေါ်လာရင် ငါ့ကိုအကြောင်းကြား၊ ငါ သူတို့ကိုဖျက်သိမ်းဖို့ တာဝန်ယူမယ်။ ပြီးတော့ ဒီပစ္စည်းတွေကို ငါယူသွားမယ်၊ မှတ်တမ်းတင်စရာမလိုဘူး" ရန်ကျန့်က တိုတိုရှင်းရှင်းပဲ ပြောလိုက်တယ်။
"အထူးပစ္စည်းတွေနဲ့ပတ်သက်လာရင်တော့ ဟုတ်ကဲ့၊ ခင်ဗျားပဲတာဝန်ခံပါ။ ဒီအတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်" ကျန်းဟွာက အခြေအနေပြေလည်သွားလို့ သိသိသာသာ စိတ်သက်သာရာရသွားဟန်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ၊ သေဆုံးထိခိုက်မှုတွေ ဒါမှမဟုတ် အထူးအမှုအခင်းတွေ မဖြစ်ခဲ့လို့၊ မဟုတ်ရင် သူ တာဝန်ခံရမှာ။
ရန်ကျန့်က အတွင်းဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "ငါ့ကိုကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး၊ ဒီထဲကသက်သေတွေက လုံလောက်ရဲ့လားဆိုတာပဲ သိချင်တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ပြေးသူကိုလက်ခံထားတာ၊ လူတွေကိုပစ်ခတ်တာ၊ ပြီးတော့ တရားမဝင်လက်နက်ကိုင်ဆောင်တာ၊ ဒီစွဲချက်တွေထဲက ဘယ်တစ်ခုမဆို ဒီကုမ္ပဏီကိုပိတ်ပစ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်" ကျန်းဟွာက ပြောတယ်။
"ကောင်းတယ်၊ ဒီအဆောက်အအုံကို ငါ့အတွက်ထားပေး၊ ငါ နောက်ပိုင်းကျရင် ငါ့ရုံးခန်းအဖြစ်သုံးဖို့လိုကောင်းလိုလိမ့်မယ်။ ပေါလ်က ဘဏ္ဍာတိုက်ဆောက်ဖို့ ဒုက္ခခံခဲ့တာ၊ အလဟဿမဖြစ်သင့်ဘူး။ ငါ ဒါကို ကောင်းကောင်းအသုံးချရမယ်" ရန်ကျန့်က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
"ကဲ၊ အခုအတွက်တော့ ဒီလောက်ပဲ။ ငါ ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်ကို ပြန်တော့မယ်။ အရေးပေါ်အခြေအနေရှိရင် ငါ့ကိုဖုန်းဆက်လိုက်၊ ငါချက်ချင်းရောက်လာခဲ့မယ်" သူကပြောပြီး အမှုရဲ့အဆုံးသတ်ကို စိတ်မပူဘဲ ထွက်သွားတယ်။ ဒါက သူ့တာဝန်မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဒီခရီးစဉ်ကရလိုက်တဲ့အကျိုးအမြတ်တွေက သူ့မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုများခဲ့တယ်။ တစ္ဆေသုံးကောင်။ ဒါက သူ့ကို တစ္ဆေဗီဒိုနဲ့ အပေးအယူလုပ်စရာတစ်ခုခု ရစေခဲ့တယ်။