မမျှော်လင့်သောအရာ

ကျန်းကောက ယန်ကျန့်ကို ယာယီထိုးထားသော တဲတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ၊ သူတို့သည် ထိုနေရာတွင်ထိုင်လျက် မိုဘိုင်းဂိမ်းကို အာရုံစိုက်ကစားနေသော ကလေးဆိုးလေး ရှုန်ဝန်ဝန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းကွာ၊ ဘာလို့ ချီတုံချတုံဖြစ်နေတာလဲ။ ငါနဲ့အတူဝင်တိုက်လေ၊ တာဝါကိုဝင်တိုက်၊ ဒီတစ်ပွဲ ငါတို့ သူတို့ကိုအပြတ်ရှင်းနိုင်တယ်။"

"ခွေးမသားတွေ၊ ငါတစ်ယောက်တည်း ဒီမှာ သုံးယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရချိန်မှာ မင်းတို့အမှိုက်တွေက ပစ္စည်းရှာနေကြတယ်။ ပစ္စည်းရှာရတာ ဒီလောက်ကြိုက်ရင် ကွန်ပျူတာနဲ့ သွားမဆော့ဘူးလား။"

"သွားသေလိုက်။ နောက်ဂိမ်းမှာ ငါနဲ့မတွေ့စေနဲ့၊ တွေ့ရင် မင်းတို့တစ်မိသားစုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။"

ဂိမ်းကစားရင်း ရှုန်ဝန်ဝန်သည် အလွန်စိတ်ကြီးပြီး၊ ဆယ်နှစ်ဝန်းကျင်အရွယ်ကလေးမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မည်သူ့မျက်နှာကိုမျှမထောက်၊ ဘယ်ညာမရွေး ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းနေသည်၊ သူ၏အသင်းဖော်များက ဤသို့သော ကျွမ်းကျင်သည့် ပါးစပ်ကြမ်းသူကို မည်သို့သည်းခံနိုင်သည်ကို စိတ်ကူးရခက်သည်။

"ရှုန်ဝန်ဝန်၊ ယန်ကျန့်ရောက်နေပြီ" ကျန်းကောက သူ့ကိုသတိပေးရန် ပြောလိုက်သည်။ "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း၊ ငါဂိမ်းဆော့နေတာ မမြင်ဘူးလား။" ရှုန်ဝန်ဝန်က ခေါင်းမမော့ဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကောသည် လူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သဘာဝအတိုင်း ကလေးတစ်ယောက်အဆင့်သို့ မဆင်းပေ။ သူလှည့်၍ "ယန်ကျန့်၊ ရှုန်ဝန်ဝန်က အခု ခင်ဗျားတာဝန်ပဲ။ အထက်လူကြီးတွေက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောထားတယ်၊ ဇက်မြို့ကဖြစ်စဉ်ကို မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ရင်၊ ရွှေ့ပြောင်းချိန်မှာ ရှုန်ဝန်ဝန် အသက်ရှင်ကျန်နေအောင် ခင်ဗျား အာမခံရမယ်။ သူက အရမ်းအရေးကြီးတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"သူ အဲ့ဒီလောက် အရေးမကြီးပါဘူး၊ မဟုတ်ရင် သူတို့ သူ့ကို ဒီကိစ္စထဲကနေ ဖယ်ထုတ်ထားဖို့ ဆန္ဒရှိမှာပဲ မဟုတ်လား။" ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်၊

"ဝမ်ရှောင်မင်ရဲ့ ယုတ္တိဗေဒအတိုင်းသာဆိုရင်၊ ဇက်မြို့က သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့၊ ဒီကလေးဆိုးလေးကို စတေးလိုက်ရတာတောင် တန်ပါတယ်။"

ကျန်းကော ယန်ကျန့်၏စကားနောက်ကွယ်မှ ဆိုလိုရင်းကို သဘောပေါက်သွားသည်။ ယန်ကျန့် ဇက်မြို့ဖြစ်စဉ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့၊ ရှုန်ဝန်ဝန် အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ မရှင်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးတော့ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့်၊ ယန်ကျန့်၏အမြင်တွင် ရှုန်ဝန်ဝန်သည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သူမဟုတ်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်အကျိုးရှိတဲ့ရလဒ်က အကောင်းဆုံးပါပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်ပါဝင်နေတာပဲ၊ 'တစ္ဆေမျက်လုံးရှင် ယန်ကျန့်' ရဲ့ဂုဏ်သတင်းကိုတော့ မညှိုးနွမ်းစေချင်ဘူးမဟုတ်လား။" ကျန်းကောက ခါးသက်သောအရယ်ဖြင့်ပြောရင်း ယန်ကျန့်ကို မြှောက်ပင့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ကိုကာကွယ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်၊ ရှုန်ဝန်ဝန်ကို အကောင်းပကတိအတိုင်း ပြန်ခေါ်လာနိုင်မယ်လို့တော့ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော်အာမမခံနိုင်ပါဘူး။" ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်မှုကိုထိန်းထားရင်း သူ့ကိုတစ်ချက်သာကြည့်လိုက်သည်၊ "သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တွေနဲ့ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဘာမဆိုဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော်တောင် သတိမထားမိရင် ချော်လဲသွားနိုင်တယ်။ အထက်လူကြီးတွေ စိုးရိမ်နေရင် ရှုန်ဝန်ဝန်ကို ပြန်ခေါ်နိုင်ပါတယ်။"

"ယန်ကျန့်၊ ခင်ဗျားနောက်နေတာဖြစ်ရမယ်။ သူတို့ ဒီအကူအညီပေးရေးအစီအစဉ်ကို ချမှတ်ပြီးနေပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ကူးပေါက်သလို ပြောင်းလဲနိုင်မှာလဲ။" ကျန်းကောက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုသို့သော အရေးကြီးသည့်ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးကို မချရဲပေ။ ရှုန်ဝန်ဝန်ကိုရွှေ့ပြောင်းမှုကြောင့် သူတို့ အကြီးအကျယ်ဆုံးရှုံးမှုကြုံတွေ့ခဲ့ရလျှင်၊ သူ အကြိမ်တစ်ရာအသတ်ခံရလျှင်ပင် အပြစ်မကြေနိုင်ပေ။

"အဲ့လိုဆိုရင်တော့ စကားရှည်မနေကြရအောင်။ ကျွန်တော့်အတွက် ကားတစ်စီးပြင်ဆင်ပေးပါ၊ ပစ်ကပ်ကားဆို အကောင်းဆုံးပဲ၊ အလောင်းတွေတင်ဖို့ အဆင်ပြေတယ်။ ပြီးတော့ ဆီဇာဟိုတယ်နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ဧရိယာကို ပိတ်ဆို့ထားပါ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဝင်ထွက်ခွင့်မပြုနဲ့။ မြို့အပေါ်မှာ ပျံဝဲနေတဲ့ခေါင်းတွေကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်ထားပါ၊ ပြီးတော့ သေဆုံးသူအားလုံးကို သိဖို့ အချိန်မီ မျက်နှာစစ်ဆေးမှုအစီရင်ခံစာတစ်ခု ပြုစုဖို့ကြိုးစားပါ။ အမည်မသိသေဆုံးသူတစ်ယောက်ယောက်ရှိရင် ကျွန်တော့်ကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြားပါ။" ယန်ကျန့် အခြားမည်သည့်စိတ်ခံစားချက်ကိုမျှ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး၊ တင်းမာပြီး လေးနက်သောအမိန့်များကို ချက်ချင်းပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း သွားကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်။" ကျန်းကောက ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။ "ခင်ဗျား တခြားဘာများ လိုအပ်သေးပါသလဲ။"

"လောလောဆယ်တော့ မရှိသေးဘူး။ ရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော့်အော်ပရေတာကနေ ခင်ဗျားကို အကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်မယ်။" ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါဆို ကျွန်တော် ချက်ချင်းသွားလုပ်လိုက်ပါ့မယ်။" ကျန်းကော လှည့်ထွက်သွားသည်။

ထို့နောက် ယန်ကျန့်သည် သူ၏မိုဘိုင်းဂိမ်းတွင် အာရုံစိုက်နေဆဲဖြစ်သော ရှုန်ဝန်ဝန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး၊ သူ့လက်ထဲမှဖုန်းကို လုယူကာ "မကစားနဲ့တော့၊ အလုပ်စလုပ်ဖို့အချိန်ရောက်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်ကောင်-- " ရှုန်ဝန်ဝန် ဖုန်းအလုခံရသည်နှင့် ဆဲဆိုခြင်းစတင်လိုက်သော်လည်း၊ ယန်ကျန့်ကိုမြင်သောအခါ ကျုံ့သွားသည်၊ "ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန်ရောက်လာတာလဲ။" အရင်တစ်ခါ တာချန်မြို့တွင်၊ ထိုကလေးသည် ယန်ကျန့်ကို အတော်ပင်ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်၊ အကြောင်းရင်းကိုမူ မရှင်းလင်းပေ။

"အရေးကြီးလို့၊ ဒါကြောင့် အလျင်အမြန်လာခဲ့ရတာပေါ့။" ယန်ကျန့်က "မင်း ဇက်မြို့ဖြစ်စဉ်မျိုး ထပ်ဖြစ်တာကို မမြင်ချင်ဘူးမဟုတ်လား။ ပြီးတော့ မင်းဂိမ်းကစားနေတုန်း ဇက်မြို့က အပြစ်မဲ့ပြည်သူ ဘယ်နှစ်ယောက် သေဆုံးသွားနိုင်လဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ။"

"ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် ဟိတ်ဟန်ကြီးတဲ့ပုံစံလုပ်တတ်သွားတာလဲ။" ရှုန်ဝန်ဝန်က တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။ ကလေးတစ်ယောက်မျှသာဖြစ်သော်လည်း၊ သူ ယန်ကျန့်သည် ထိုသို့သော တာဝန်သိပြီး မြင့်မြတ်သောလူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဟု မယုံကြည်ပေ၊ တာချန်မြို့အစည်းအဝေးတွင် ယန်ကျန့်က လင်လုံအမည်ရှိ ထိုတစ္ဆေနယ်ပယ်ကိုင်တွယ်သူကို ဖမ်းဆီးရောင်းချခဲ့ပုံကို သူပြန်သတိရမိသည်။

ယန်ကျန့်က "ငါ ဒီတာဝန်ကိုလက်ခံပြီးမှတော့၊ နှောင့်နှေးနေရင် ရှက်စရာပဲ။ မဟုတ်ရင် ငါ လုံးဝလက်မခံသင့်ဘူး။ ငါက ကတိတည်တဲ့လူတစ်ယောက်၊ ငါစလုပ်ကတည်းက ရိုးသားပြီး မျှတခဲ့တယ်။" ၎င်းမှာ ပုံမှန်စကားပြောခြင်းမျှသာဖြစ်သော်လည်း သူမှားယွင်းခြင်းမရှိပေ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ၏တကယ့်ရည်မှန်းချက်မှာ ကျောက်လေ့၏အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာဖြေရှင်းရန်၊ ထိုတစ္ဆေနယ်ပယ်၏ လှည့်လည်သွားလာသူကို အင်အားကြီးထွားရန် အချိန်မပေးရန်ဖြစ်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားရှည်တွေ တော်လောက်ပြီ။" ရှုန်ဝန်ဝန်က သူ့စကားကိုဖြတ်လိုက်သည်။ "တာဝန်သိမှုတို့၊ အသက်ကယ်တင်မှုတို့ဆိုတဲ့ အပိုတွေအားလုံး ငါအများကြီးကြားဖူးတယ်။ တစ္ဆေလိုက်ဖမ်းဖို့ အဖွဲ့ဖွဲ့သွားတာပဲ၊ ငါနည်းနည်းမှမကြောက်ဘူး၊ လာ၊ သွားကြရအောင်။" သူ ထိုင်ခုံမှထလိုက်ပြီး၊ လက်ကိုခမ်းနားစွာဝှေ့ယမ်းကာ၊ အားမာန်အပြည့်နှင့် စကားပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ငယ်ရွယ်ပြီး မိုက်ရူးရဲဆန်တယ်လို့ခေါ်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် မသိခြင်းက တကယ်ပဲ ကောင်းချီးတစ်ခုလား။" ယန်ကျန့် ဂိမ်းကစားပြီး အဆင့်တက်ရန်သွားသူတစ်ဦးကဲ့သို့သော ကောင်လေး၏စိတ်အားထက်သန်မှုကို ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ငယ်ရွယ်ပြီး မိုက်ရူးရဲဆန်တယ်ဆိုတာ ဘာလဲ ငါမသိဘူး၊ ငါသိတာက နိုင်တဲ့သူအကုန်ယူပဲ။" ရှုန်ဝန်ဝန်က နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "ရှုန်အစ်ကိုကြီး ဒီမှာရှိနေမှတော့၊ နတ်ဆိုးတစ္ဆေအားလုံး သေပြီးသားပဲ။"

"ငါမင်းကို ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ မပြောနဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါနဲ့သာတွဲနေ၊ ငါမင်းကို အသက်ရှင်အောင်ထားနိုင်တယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။ အခြေအနေပြောင်းလဲသွားပါက၊ သူ တစ္ဆေနယ်ပယ်ကိုအသုံးပြု၍ ဤဆိုးပေလေးကို ဇက်မြို့အပြင်ဘက်သို့ တန်းပို့ပစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ထွက်ပေါက်အစီအစဉ်ရှိနေလျှင်ပင်၊ ယန်ကျန့် သူလုံးဝထိခိုက်မှုကင်းမဲ့မည်ဟု မသေချာပေ။

"ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်။" ရှုန်ဝန်ဝန် သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ပုံမှန်မဟုတ်စွာ ပြန်မပြောဘဲနေလိုက်သည်။ ဤအခိုက်တွင်၊ ကျန်းကော ပြန်ရောက်လာသည်၊ "ကားအဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ၊ ဆီဇာဟိုတယ်ပတ်ဝန်းကျင်ဧရိယာလည်း အချက်ပေးအဆင့်မြှင့်တင်ထားပြီးပါပြီ။ သေဆုံးသူရဲ့ မျက်နှာစိစစ်မှုက အရင်ကတည်းက လုပ်ဆောင်နေခဲ့ပြီး၊ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရလဒ်တွေရသင့်ပါတယ်။"

"ကောင်းတယ်။ ဒါဆို သွားကြရအောင်။" ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ယာဉ်မောင်း လိုအပ်ပါသလား။ ခင်ဗျား ဇက်မြို့နဲ့ မရင်းနှီးဘူးမဟုတ်လား။" ကျန်းကောက ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။ "မလိုပါဘူး၊ ရှုန်ဝန်ဝန်နဲ့ကျွန်တော်ပဲ သွားပါ့မယ်။" ယန်ကျန့်က နောက်မလှည့်ဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူ ယခု သူစိမ်းများနှင့် တတ်နိုင်သမျှ အဆက်အသွယ်နည်းအောင် ကြိုးစားနေတော့သည်။

ပစ်ကပ်ထရပ်ကားတစ်စီးကိုမောင်းနှင်လျက်၊ ယန်ကျန့်သည် လမ်းညွှန်အတိုင်း ရှုန်ဝန်ဝန်လိုက်ပါလာကာ ဇက်မြို့၏ဆီဇာဟိုတယ်သို့ တန်းမောင်းသွားသည်။

"မင်းဘယ်လိုထင်လဲ၊ အဲ့ဒီတစ္ဆေက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီဟိုတယ်ထဲမှာ ပုန်းနေတာလား။" လမ်းတွင်၊ ရှုန်ဝန်ဝန် ပြတင်းပေါက်ကိုချကာ ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ရန် ခေါင်းထုတ်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသောဦးခေါင်းများကို တွေ့မြင်နေရဆဲဖြစ်ပြီး၊ နေရာတိုင်းတွင် လွင့်မျောနေသောအရာများသာ။

"ပျံဝဲနေတဲ့ခေါင်းမိုးပျံပူဖောင်းဖြစ်စဉ်နဲ့ ထုံချန်ဟိုတယ်ကနေပျောက်ဆုံးသွားတာက သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုတည်း မဟုတ်နိုင်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ထုံချန်ရဲ့ခေါင်းက ဒီမြို့အပေါ်ကောင်းကင်မှာ ပေါ်မလာသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီဟိုတယ်ကို အရင်ဆုံးရှင်းထုတ်ဖို့လိုတယ်။" ယန်ကျန့်က တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်သိတယ်။ ခင်ဗျား အဲ့ဒီထုံချန်ကို ကြိုက်နေတာပဲ၊ သူ့ကိုကယ်တင်ချင်နေတာ။ ကျွန်တော်ထင်သားပဲ၊ အရင်အစည်းအဝေးတုန်းက ထုံချန်က ခင်ဗျားကိုပဲ ကြည့်နေခဲ့တာ။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ တစ်ခုခုရှိနေတာ ထင်ရှားတယ်။" ရှုန်ဝန်ဝန်က "ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အမေနဲ့ မျက်စိစုံမှိတ်ချိန်းတွေ့ဖို့ မသွားချင်ခဲ့တာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။ ခင်ဗျားက ယူနီဖောင်းဝတ်အမျိုးသမီးတွေကို စိတ်ဝင်စားတာကိုး။"

"မင်းလိုကလေးလေးက ဘာသိမှာလဲ။" ယန်ကျန့်က သူ့နဖူးကို ချစ်စနိုးခေါက်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်အကုန်သိတယ်၊ ခင်ဗျားတို့လူကြီးတွေရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့အတွေးတွေက ခန့်မှန်းရလွယ်ပါတယ်။" ရှုန်ဝန်ဝန်က ခေါင်းမာစွာပြန်ပြောလိုက်သည်။ ယန်ကျန့် ဤဆိုးပေလေးနှင့် စကားဆက်မပြောချင်တော့ပေ၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူ၏အတွေးစဉ်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သည်။

လမ်းတွင် ယာဉ်ကြောထိန်းချုပ်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူတို့လမ်းတွင် အတားအဆီးတစ်စုံတစ်ရာမကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။ မကြာမီပင်၊ ဥရောပပုံစံဇိမ်ခံအဆောက်အအုံတစ်ခု မြင်ကွင်းထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရပြီး၊ ပတ်လည်တွင် ရဲတားစည်းများစွာဖြင့် ဝန်းရံထားကာ မည်သည့်ယာဉ် သို့မဟုတ် လူသွားလူလာကိုမျှ ဝင်ထွက်ခွင့်မပြုပေ။ ထုံချန် ဤဟိုတယ်တွင် ဒုက္ခရောက်ခဲ့သည်၊ ဟိုတယ်တွင် ပြဿနာမရှိဘဲမနေနိုင်၊ ထို့ကြောင့် သီးခြားခွဲထားခြင်းမှာ အမြော်အမြင်အရှိဆုံးအစီအမံဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ သံသယဖြစ်ဖွယ် ပျံဝဲနေသောခေါင်းမိုးပျံပူဖောင်းဖြစ်စဉ်သည် ဤဟိုတယ်မှ စတင်ခဲ့သည်။

ဘရိတ်အုပ်သံ ကျယ်လောင်စွာထွက်ပေါ်လာသည်။ ယန်ကျန့်၏ပစ်ကပ်ကား ဟိုတယ်၏ဝင်ပေါက်ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်လိုက်သည်။ အလောင်းထည့်အိတ်တစ်လုံးကိုသယ်ဆောင်လျက် ရှုန်ဝန်ဝန်နှင့်အတူ ကားပေါ်မှဆင်းလာစဉ်၊ ဟိုတယ်လှေကားထစ်များပေါ်တွင်ထိုင်နေသော လူနှစ်ဦးကို သူတွေ့လိုက်ရပြီး၊ သူတို့ကို အနည်းငယ်ရယ်ချင်သောမျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"မင်း ဒီနေ့မလာလောက်ဘူးလို့ ငါထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက မမျှော်လင့်ဘဲ အချိန်မှန်သားပဲ။ မင်း အထက်လူကြီးတွေကို ငါတို့ကိုအမှုကနေဖယ်ရှားစေချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား။ ဘာလဲ၊ မင်းတစ်ယောက်တည်း ဂုဏ်ယူချင်လို့လား။ မင်း ရှုန်ဝန်ဝန်ကိုတောင် ခေါ်လာသေးတယ်၊ ဌာနချုပ်က တကယ်ပဲ ဘက်လိုက်တာပဲ။" အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်လူငယ်တစ်ဦးက ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ဖြူဖျော့သောမျက်နှာတွင် မကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုပေါ်နေသည်။

"ကော့ဖန်လား။" ယန်ကျန့်၏မျက်နှာ ညိုမှောင်သွားသည်။ ထို့နောက် လှေကားထစ်များပေါ်တွင်ရပ်လျက် ဆေးလိပ်သောက်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးကို သူလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာ ဟွမ်ကန်းရွာမှ သူကယ်တင်ခဲ့သော ဖုန်းချွမ်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှမဟုတ်ပေ။ ဟိုတယ်မှရွှေ့ပြောင်းခံရသင့်သောလူနှစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ်တွင် ဤနေရာ၌ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။ တစ်ခဏမျှ၊ ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ မတည်မငြိမ် ယိမ်းယိုင်နေတော့သည်။