← Chapters

မမျှော်လင့်သောအရာ

Vol. 23 Ch. 333+334

မမျှော်လင့်သောအရာ

Vol. 23 Ch. 333+334

ယန်ကျန့်သည် ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော ကော့ဖန်နှင့် ဖုန်းချွမ်တို့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများ မကောင်းကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူတို့တွင် အခြားသောရည်ရွယ်ချက်များ ရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ သူဂရုမစိုက်၊ သူအမှန်တကယ်ဂရုစိုက်သည်မှာ ဤလူနှစ်ဦး ဤနေရာတွင် သူ့ကိုစောင့်ရန် သဘောတူညီထားပုံရခြင်းက သူတို့ တစ္ဆေ၏တိုက်ခိုက်မှုကိုခံခဲ့ရပြီး သူတို့၏မှတ်ဉာဏ်များ ကစားခံခဲ့ရသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းရှိမရှိပင်။ လူတစ်ဦးသည် သူ၏မှတ်ဉာဏ်ပြောင်းလဲခံရပါက သိရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သိထားပြီးဖြစ်သည်၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်က သင်၏မှတ်ဉာဏ်ကိုပြောင်းလဲ၍ သင့်ကိုလူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်စေနိုင်ပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် သင့်ကိုလူဆိုးတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို အချိန်မရွေးပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ယန်ကျန့်သည် ကျောက်လေ့၏မှတ်စုများမှ ပုံစံအချို့ကို အကြမ်းဖျင်းနားလည်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ပြောင်းလဲခံထားရသူများ၏မှတ်ဉာဏ်များကို ကောင်းစွာဖုံးကွယ်ထားပါက၊ မည်သူမျှ အပြစ်အနာအဆာရှာတွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ အနည်းဆုံးတော့ ယန်ကျန့်က သူရှာမတွေ့နိုင်ဟု ယုံကြည်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ အကောင်းဆုံးချဉ်းကပ်နည်းမှာ သူတို့နှင့်အကွာအဝေးတစ်ခုထားပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ ဒီကိုမလာသင့်ဘူး" ယန်ကျန့်က လေးနက်သောအသံဖြင့် အလွန်သတိကြီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ဒီကိုလာဖို့ မင်းရဲ့သဘောတူညီချက်မလိုဘူးထင်တယ်။ မင်းတစ်ယောက်တည်း ဒီကိစ္စကိုမကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။ မင်း တာချန်မြို့ဖြစ်စဉ်ကိုဖြေရှင်းခဲ့ရင်တောင်၊ မဟုတ်ရင် ဌာနချုပ်က ငါတို့ကို မင်းကိုကူညီဖို့ ဒီကိုလွှဲပြောင်းပေးမှာမဟုတ်ဘူး။" ကော့ဖန်က မျက်နှာတွင်မကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာရန်ငြိုးတချို့နဲ့ဆိုင်တယ်၊ မင်းတို့ဝင်မစွက်ဖက်ဖို့ ငါမျှော်လင့်တယ်" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းဘာကိုစိုးရိမ်နေလဲ ငါသိတယ်။ အကြီးအကဲကျောက်က ငါ့ကိုသတိပေးပြီးပြီ။ ဒီဟိုတယ်ထဲမှာ နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိတယ်၊ မင်းရဲ့အထက်တန်းကျောင်းနေဖက်တစ်ယောက်ပဲ။ သူ တစ္ဆေရဲ့မှတ်ဉာဏ်ပြောင်းလဲခြင်းခံထားရပြီး အခု တစ္ဆေကျွန်ဖြစ်နေပြီ၊ လက်ရှိ ဒီဟိုတယ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်။" ဖုန်းချွမ် ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏စီးကရက်တိုကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ မင်းဘာကိုစိုးရိမ်နေလဲ ငါသိတယ်။ ငါ့မှတ်ဉာဏ်တွေ ကစားမခံရသေးဘူး၊ တိုက်ခိုက်မှုလည်းမခံရသေးဘူးဆိုတာ မင်းကို အခုရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောနိုင်တယ်။ အဖွဲ့လိုက်လုပ်ဆောင်တာက ငါတို့အတွက်အကျိုးရှိပြီး ဆိုးကျိုးလုံးဝမရှိဘူး။"

ယန်ကျန့် သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်: "မင်းမှတ်ဉာဏ်တွေ ကစားမခံရသေးဘူးဆိုတာ မင်းဘယ်လိုသိလဲ။ မင်းအခု မင်းမှတ်ဉာဏ်တွေကောင်းနေတယ်လို့သိရင်တောင်၊ တစ္ဆေက အခုထိမပြောင်းလဲသေးဘဲ နောက်မှလုပ်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင်ကော။ ဘယ်သူက အဲ့ဒါကိုသေချာပြောနိုင်မှာလဲ။"

"နောက်ဆုံးတော့ မင်း ငါတို့ကိုသံသယဝင်နေတုန်းပဲ" ဖုန်းချွမ်က ပြောသည်။ "ဒီလိုအတွေးမျိုးက တော်တော်ပုံမှန်ဖြစ်ပေမဲ့ မင်းကလူတွေကိုစော်ကားနေတာပဲ။ ဟွမ်ကန်းရွာကဖြစ်စဉ်မှာ ငါ့ရဲ့အမှားကြောင့် ငါ့ကိုကယ်တင်ဖို့ လူအင်အားနဲ့အရင်းအမြစ်တွေအများကြီးဖြုန်းတီးခဲ့ရတာသာမဟုတ်ရင်၊ ဒီတစ်ခါ ငါဒီကိုလာဖို့ တောင်းဆိုမှာမဟုတ်ဘူး။" သူအမှားလုပ်ခဲ့ပြီး၊ အမှားအတွက်ပြန်လည်ပေးဆပ်လိုခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကိုဖြေရှင်းခြင်းသည် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ဖျက်လိုဖျက်ဆီးလုပ်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်နိုင်မလဲဆိုတာ မင်းစဉ်းစားမိရဲ့လား။ ငါအသတ်ခံရနိုင်တယ်၊ ရှုန်ဝန်ဝန်လည်း ဒီမှာသေသွားနိုင်တယ်။ ဇက်မြို့က သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်က ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်သွားပြီး၊ အနည်းဆုံး တစ္ဆေ ထိန်းချုပ်သူသုံးလေးယောက် မှတ်ဉာဏ်တွေပြောင်းလဲခံရလိမ့်မယ်... အကျိုးဆက်တွေ ဘယ်လောက်ဆိုးရွားသွားမလဲ မင်းစိတ်ကူးကြည့်နိုင်ရဲ့လား။" ယန်ကျန့် အဆိုးဆုံးအခြေအနေကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။ ဖုန်းချွမ်၏မျက်ခုံးများ ချက်ချင်းပင်တွန့်ချိုးသွားသည်။ ယန်ကျန့်အဆိုအရ၊ ဤသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကိုမဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့လျှင် အလွန်ဆိုးရွားသောအကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းဘာပဲပြောပြော၊ ငါဒီအမှုမှာပါဝင်မှာပဲ။ မင်းစိတ်မသက်မသာမဖြစ်ဘူးဆိုရင်၊ မင်း တာချန်မြို့ကိုပြန်ပြီး ရက်အနည်းငယ်စောင့်နေလို့ရတယ်။ ငါတို့ ချောချောမွေ့မွေ့မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ရင် မင်းဝင်ပါလို့ရတယ်။ အဲ့ဒါ လက်ခံနိုင်လောက်ပါတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။" ကော့ဖန် ယန်ကျန့်အပေါ် သိပ်မရင်းနှီးသော်လည်း၊ သူသည် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သောကြောင့်၊ သူ အပေးအယူတစ်ခုပြုလုပ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်၊ "ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မင်းတို့ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင်၊ ငါ ဇက်မြို့ကိုလာမှာမဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေက ငါ့ကိုပစ်မှတ်ထားနေတာ၊ သူ့ကိုအင်အားကြီးထွားဖို့ အချိန်အများကြီးငါပေးမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့အခြေအနေကိုမဖြေရှင်းနိုင်တဲ့အဆင့်အထိ သူကြီးထွားသွားခဲ့ရင်၊ ဘယ်သူတာဝန်ခံမှာလဲ။" ကျောက်ခိုင်မင်ကို တစ်ခါဖြစ်ခဲ့ဖူးတာ လုံလောက်ပြီ၊ ဒုတိယအကြိမ်ဖြစ်ပွားခွင့် လုံးဝမပြုနိုင်ပေ။

"ဒါလည်းမဖြစ်၊ ဟိုဟာလည်းမဖြစ်၊ မင်းအတိအကျဘာလိုချင်တာလဲ။ ငါမင်းကို မျက်နှာသာအများကြီးပေးထားပြီးပြီ။ မင်းစွမ်းဆောင်နိုင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက မင်းလိုချင်တိုင်းလုပ်လို့ရတဲ့နေရာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ဦးစားပေးရမယ်။" ကော့ဖန်က အနည်းငယ်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရိုးရှင်းပါတယ်၊ ဒီကိစ္စကိုငါ့ကိုလွှဲထားလိုက်、 ငါကောင်းကောင်းကိုင်တွယ်လိုက်မယ်" ယန်ကျန့် သူ၏တောင်းဆိုချက်ကို ရှင်းလင်းစွာထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ဆွေးနွေးဖို့နေရာမရှိတော့ဘူးပေါ့။" ကော့ဖန် ညင်သာစွာဟမ့်လိုက်ပြီး၊ သူနှင့်အငြင်းပွားရန်သိပ်မလိုလားဘဲ၊ အစား "ဖုန်းချွမ်၊ ဒီအသင်းဖော်ဆီက ငါတို့သိပ်မျှော်လင့်လို့မရတော့ဘူးထင်တယ်။ ငါတို့နှစ်ယောက်ပဲ အဖွဲ့ဖွဲ့ကြရအောင်" ဟု လှည့်ပြောလိုက်သည်။ သူ ဖုန်းချွမ်နှင့်အတူ ဤနေရာတွင်စောင့်နေခြင်းမှာ သူတို့ ယန်ကျန့်နှင့်ပူးပေါင်းလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ လူများလေ ပိုမိုစိတ်ချရလေဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ ယန်ကျန့်၏စွမ်းရည်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းသည်။ သူ ယန်ကျန့်က သူတို့နှစ်ဦးကို ဤမျှအထိမနှစ်မြို့လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက်၊ ဖုန်းချွမ်က "ယန်ကျန့်၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တွေက နောက်စရာမဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်သူမဆို ဒီမှာရှုံးနိမ့်နိုင်တယ်။ ထိန်းချုပ်မှုအတွက် အပြိုင်အဆိုင်ကြိုးပမ်းနေလို့ အကျိုးမရှိဘူး။ မင်းငါတို့ကိုမယုံကြည်မှတော့၊ ဒီလိုလုပ်ရအောင်: ဟိုတယ်ရောက်တာနဲ့ ငါတို့တစ်ယောက်ချင်းစီ ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့စုံစမ်းကြမယ်၊ တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မှုရှောင်ရှားပြီး အကွာအဝေးတစ်ခုထားထိန်းသိမ်းမယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ မင်းအကူအညီလိုရင်၊ ငါတို့ကိုအချိန်မရွေးခေါ်နိုင်တယ်။ ငါတို့ရဲ့အရင်ကဆက်ဆံရေးကိုထောက်ထားပြီး၊ ငါမင်းကိုကူညီဖို့ အဲ့ဒီမှာရှိနေမှာပါ။"

"ကောင်းပြီ၊ ငါပြောစရာရှိတာပြောပြီးပြီ၊ မင်းတို့သဘောပဲ။ ကော့ဖန်၊ သွားကြစို့။" ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ သူ ယန်ကျန့်နှင့်ဆက်လက်မဆက်ဆံတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ကော့ဖန်နှင့်အတူ ဆီဇာဟိုတယ်ဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။ ယန်ကျန့် သူတို့နှစ်ဦး ဟိုတယ်အတွင်းနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ သူ ဤနေရာမှအခြေအနေများ နောက်တစ်ကြိမ်အတော်ရှုပ်ထွေးလာတော့မည်ကို သိသော်လည်း၊ သူ ဖုန်းချွမ်နှင့် ကော့ဖန်ကို တိုက်ရိုက်အင်အားသုံး၍ မတားဆီးနိုင်ပေ။ မဟုတ်ပါက၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်ကိုမဖြေရှင်းဘဲ၊ အခြားတစ္ဆေ ထိန်းချုပ်သူများနှင့် ရန်ဖြစ်မိလျှင် လုံးဝအကျိုးမရှိပေ။ ထို့အပြင်၊ ဤလူနှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်လျှင် တစ္ဆေနှစ်ကောင်စီထိန်းချုပ်ထားဖွယ်ရှိပြီး အားနည်းသောသုံးယောက်တွဲမဟုတ်ပေ။ တကယ်တိုက်ခိုက်ရလျှင်၊ ယန်ကျန့်နိုင်နိုင်သော်လည်း၊ ပေးဆပ်ရမည့်တန်ဖိုးမှာ ကြီးမားလိမ့်မည်။

"ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး၊ သူတို့ကိုသူတို့သဘောအတိုင်း လွှတ်ထားရတော့မယ်။ ဒီနှစ်ယောက်က အရမ်းခေါင်းမာတယ်၊ သူတို့ဟိုတယ်ထဲမှာကျဆုံးတာကို ငါဒီအတိုင်းကြည့်နေလို့မဖြစ်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် အခြေအနေတွေ လုံးဝထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကံကောင်းစွာပင်၊ ဖုန်းချွမ်က ပိုမိုမျှတသောနည်းဗျူဟာတစ်ခုကို စဉ်းစားမိခဲ့သည်။ လူတိုင်း မိမိတို့၏အလုပ်များကိုသာလုပ်ဆောင်ကြပြီး၊ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ထိတွေ့မှုရှောင်ရှားခြင်းဖြင့် ယာယီအားဖြင့် လုံခြုံမှုကိုအာမခံနိုင်သည်။ ပြီးတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာတစ်ခုခုလုပ်လိုက်သည်နှင့်၊ သူတို့၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်မှုမှာ အလွန်သံသယဖြစ်ဖွယ်ဖြစ်လာသည်။

"ဒီပြဿနာရှာတဲ့နှစ်ယောက်က သေချာပေါက်ပြဿနာတွေဖြစ်စေတော့မှာပဲ။" ရှုန်ဝန်ဝန်လည်း သူတို့၏အမူအရာကိုမနှစ်သက်သော်လည်း၊ ထိုလူနှစ်ဦးလုံးမှာ ကြမ်းတမ်းသောကြောင့် ထုတ်ဖော်မပြောဝံ့ပေ။ သူတို့ထွက်သွားပြီးမှသာ သူ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"မင်း အနာဂတ်ကိုကြိုမြင်ခဲ့တာလား။" ယန်ကျန့် သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှုန်ဝန်ဝန်က "ငါကြိုမြင်ဖို့လိုလို့လား။ ဒီပြဿနာရှာတဲ့နှစ်ယောက်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲရောက်လာပြီး၊ လက်ဗလာနဲ့ဟိုတယ်ထဲကိုဝင်သွားတယ်။ သူတို့ငါတို့ကိုအထင်သေးနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီမှာရှိတဲ့တစ္ဆေတွေကို သူတို့အထင်သေးနေတာလား။"

"ဒါကြောင့် သူတို့မှာတစ်ခုခုလွဲချော်နေတယ်လို့ ငါသံသယဝင်နေတာ။ သူတို့ရဲ့အချိန်ကိုက်မှုက အရမ်းထူးဆန်းတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့အရမ်းပေါ့ပေါ့ဆဆနိုင်လွန်းတယ်" ယန်ကျန့်က ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "ဒါပေမဲ့ ငါသူတို့ကို မဆင်မခြင်စမ်းသပ်လို့မဖြစ်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါကသံသယတစ်ခုမျှသာပဲ။ ငါမှားသွားပြီး အခြေအနေရှုပ်ထွေးသွားရင် မကောင်းဘူး။ ငါသူတို့ကိုမကြောက်ပေမဲ့၊ ငါ့ရဲ့နောက်ဆက်တွဲလှုပ်ရှားမှုတွေကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်တယ်။" "တော်လောက်ပြီ၊ ဟိုတယ်ထဲကိုဝင်ကြရအောင်။ မှတ်ထား၊ ငါမင်းကိုမင်းရဲ့စွမ်းရည်တွေသုံးဖို့ အတိအကျမတောင်းဆိုမချင်း၊ မဆင်မခြင်မလုပ်နဲ့။ တချို့တစ္ဆေတွေက ပြဿနာများတယ်၊ သူတို့မင်းရဲ့အင်အားကိုဖြုန်းတီးဖို့ အန္တရာယ်အတုတွေထောင်ပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေတွေကို ပြန်နိုးထလာအောင်လုပ်မှာ သတိထား။"

"ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်" ရှုန်ဝန်ဝန်က နာခံစွာပြန်ဖြေသည်။ ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့ကိုဟိုတယ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဟိုတယ်ဧည့်ကြိုခန်းမမှာ ကျယ်ဝန်းလှသည်။ တောက်ပလှပပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်သောမီးရောင်များဖြင့် ဇိမ်ခံပစ္စည်းများနှင့်ပြည့်နှက်နေကာ ထူးဆန်းသည့်လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာမပြဘဲ၊ ပုံမှန်လည်ပတ်နေသောအဆင့်မြင့်ဟိုတယ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ယန်ကျန့်သိသလောက်၊ ထုံချန်ပျောက်ဆုံးသွားပြီးနောက် ဟိုတယ်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ပိတ်ထားခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်၊ ဟိုတယ် ပုံမှန်အတိုင်းလုပ်ငန်းလည်ပတ်နေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ လျှပ်စစ်မီးပင် ပေးထားမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုမူကား... ယန်ကျန့်၏အကြည့် ရှေ့မှဧည့်ကြိုကောင်တာဆီသို့ စူးရှသွားသည်။ ယူနီဖောင်းဝတ်၊ ဆံပင်ကိုစုစည်းထားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသောကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ဧည့်ကြိုစာရေးမတစ်ဦး ထိုနေရာတွင်ရပ်နေပြီး၊ သူတို့ထံသို့ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သောအပြုံးဖြင့် ပြုံးပြနေသည်။

"ကျွန်မ ဘာများကူညီပေးရမလဲရှင့်။" သူမ၏အသံမှာ နူးညံ့သာယာပြီး၊ လူကိုစိတ်အေးချမ်းမှုဖြစ်စေသည်။ သာမန်ဟိုတယ်တစ်ခုတွင် ဤသို့သောဧည့်ကြိုစာရေးမတစ်ဦးရှိခဲ့လျှင်၊ လုပ်ငန်းမှာ သေချာပေါက်အောင်မြင်လိမ့်မည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ၊ ဤနေရာသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပိတ်ထားခဲ့ပြီး၊ မည်သည့်ဝန်ထမ်းမျှ ရှိမနေသင့်ပေ။

သူ ထပ်မံမစဉ်းစားမီမှာပင်၊ သူ့ရှေ့မှဝင်ရောက်သွားသော ကော့ဖန်က "သူမ ဘယ်လိုတစ္ဆေမျိုးဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ငါအရင်ဆုံး သူ့ကိုစမ်းစစ်ကြည့်မယ်" ဟု လှုပ်ရှားမှုပြုလုပ်ရန် အသင့်ပြင်နေပြီဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးဧည့်ကြိုစာရေးမမှာ သူမ၏ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သောအပြုံးကို ဆက်လက်ပြုံးထားဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာတွင် မည်သည့်စိတ်ခံစားချက်မျှမပြပေ။ ဖုန်းချွမ် သူ့ကိုတားလိုက်သည်၊ "မဆင်မခြင်မလုပ်နဲ့။ ရန်သူမလှုပ်ရင်၊ ငါတို့လည်းမလှုပ်ဘူး။" ဟွမ်ကန်းရွာဖြစ်စဉ်ကိုကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ သူသည် ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ပင်၊ လုံခြုံပုံရသောသဘာဝလွန်အခြေအနေတစ်ခု၏အလယ်တွင် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကိုသိနေလျှင်ပင်၊ မိမိသဘောအတိုင်းလုပ်ဆောင်၍မရကြောင်း နားလည်ထားသည်။ ၎င်းက တစ်စုံတစ်ရာသောသိမ်မွေ့သည့်ဟန်ချက်ကိုပျက်ပြားစေပြီး အခြေအနေကိုချက်ချင်းပိုဆိုးသွားစေနိုင်သည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ ကော့ဖန် မဆင်မခြင်လုပ်ဆောင်ခြင်းမှ တားဆီးခံလိုက်ရပြီး၊ အစား သူ၏ရှေ့မှဧည့်ကြိုစာရေးမကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်လိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့၊ ကျွန်မ ဘာများကူညီပေးရမလဲရှင့်။" ဧည့်ကြိုစာရေးမက ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ဆက်လက်ပြုံးပြနေပြီး၊ သူမ၏အသံမှာ စက်ဆန်နေသည်။ သူမ၏အသံသည် ဗလာဖြစ်နေသောဧည့်ကြိုခန်းမတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ နားမလည်နိုင်သောချမ်းစိမ့်မှုတစ်ခုကို ပေးနေသည်။

All Chapters