ပြုံးနေသောအလောင်း

ယန်ကျန့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ထွန်းညှိလိုက်ရာ၊ အဖြူရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှ အနက်ရောင်မီးလျှံများ တောက်လောင်လာပြီး အမှောင်ရောင်အလင်းကို ဖြာကျစေသည်။ မူလက အနီရောင်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော တစ္ဆေနယ်ပယ်သည် ယခုအခါ အမှောင်ထု၏ တိုက်စားခြင်းကို ခံရသည့်အလား၊ ဖော်ပြ၍မရသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ငြိမ်သက်ခြင်းမရှိသော တစ္ဆေများကဲ့သို့၊ အမည်မသိသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သာ ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနေပါက၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားလာမည်ဟု ထင်ရသည်။ အဖြူရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သည် အမှန်စင်စစ် အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှ ဆင်းသက်လာသော ချို့ယွင်းချက်ရှိသည့် ထုတ်ကုန်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် ၎င်း၏လက္ခဏာမှာ တစ်နည်းအားဖြင့် ထူးခြားသော်လည်း၊ အထူးသဖြင့် ဤသို့သော သရဲခြောက်သောနေရာတွင် ထွန်းညှိသည့်အခါ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်၊ ၎င်းက ဘာကိုဆွဲဆောင်လာမည်ကို မည်သူမျှ သေချာမပြောနိုင်ပေ။

ကံကောင်းလျှင်၊ ၎င်းက ကျောက်လေ့ကိုထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေကို ဆွဲဆောင်လာနိုင်သည်။ ကံဆိုးလျှင်၊ ၎င်းက အမည်မသိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုကို ဆောင်ကြဉ်းလာနိုင်ပြီး၊ ဤကြောက်ရွံ့မှုမှာ တစ်ခုတည်းဖြစ်ချင်မှဖြစ်မည်။

"ဆယ်စက္ကန့်ရှိပြီ၊ မင်းငါ့ကိုလှည့်စားလို့မရဘူးနော်။ စက္ကန့်သုံးဆယ်အတွင်း ဖယောင်းတိုင်ကို ငြှိမ်းသတ်ရမယ်" ရှုန်ဝန်ဝန်က သူ၏ကာတွန်းပုံပါလက်ပတ်နာရီကို အနီးကပ်ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်နေပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တင်းမာနေသည်။ သူ ရှုန်ဝန်ဝန်ကို ပြန်မဖြေဘဲ၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ အနည်းငယ်သောလှုပ်ရှားမှုကိုမဆို အာရုံစိုက်ပြီး သတိရှိနေရန် လိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ စက္ကန့်သုံးဆယ်မှာ အချိန်ကြာမြင့်ခြင်းမရှိ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အလွန်တိုတောင်းသော်လည်း၊ ထိုအခိုက်တွင်မူ အလွန်နှေးကွေးသွားသည့်အလား၊ ဖြစ်ပေါ်လာသောလေထုမှာ အလွန်ဖိစီးပြီး အသက်ရှူရကြပ်စေသည်။

ဆယ့်ငါးစက္ကန့်သာ ကုန်လွန်သေးသည်။ ရုတ်တရက်၊ စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက် စင်္ကြံမှ ခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ခြေသံများမှာ လေးလံပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏အလေးချိန်ကို ထမ်းထားသည့်အလား၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ပဲ့တင်သံမရှိပေ။ ထို့အပြင်၊ ၎င်းတို့သည် အဝေးမှတဖြည်းဖြည်းချဉ်းကပ်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ လေထဲမှပေါ်လာသည့်အလား ရုတ်တရက်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ရှုန်ဝန်ဝန်၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ သူ ချက်ချင်းပင် နောက်တံခါးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ စင်္ကြံမှလေးလံသောခြေသံများသည် ဤဘက်သို့ ဦးတည်လာနေသည်။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ အကျိုးသက်ရောက်နေပြီ၊ ဟိုတယ်အတွင်းပုန်းအောင်းနေသောတစ္ဆေတစ်ကောင် ဤနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ခံနေရသည်။

ငါးစက္ကန့်ခန့်အတွင်းမှာပင်၊ ခြေသံများ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။ မှိန်ဖျော့သောစားသောက်ဆိုင်တံခါးမှတစ်ဆင့်၊ ဝေဝါးသောမှန်တံခါးနောက်တွင် အရပ်မြင့်မြင့်၊ အနက်ရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု မထင်မရှားရပ်နေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။ အနက်ရောင်ဖယောင်းတိုင်မီး တဖျပ်ဖျပ်တောက်နေသည်။ ၎င်းမှာ ယန်ကျန့်နှင့် ရှုန်ဝန်ဝန်တို့၏အရိပ်များလော၊ သို့မဟုတ် ထိုတံခါးနောက်တွင် အမှန်တကယ်ပင် အမည်မသိတစ်စုံတစ်ယောက် ရပ်နေသည်လော မရှင်းလင်းပေ။

"ယန်ကျန့်" ရှုန်ဝန်ဝန် ကြောက်လန့်တကြားအော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ လာမည့်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ကြိုတင်မြင်နိုင်ရန် သူ၏တစ္ဆေစွမ်းရည်များကို အလိုအလျောက်အသုံးပြုလိုသည်။ "တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေ၊ ထိတ်လန့်မနေနဲ့။ ငါဒီမှာရှိတယ်၊ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းအခု ငါ့တစ္ဆေနယ်ပယ်ထဲမှာရှိနေတာ၊ ဘယ်အရာမဆို ဒီထဲကို ပေါ့ပေါ့ဆဆဝင်လာလို့မရဘူး။" ယန်ကျန့် နောက်မလှည့်ဘဲ အားပေးလိုက်သည်၊ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးက တံခါးအပြင်ဘက်တွင်ရပ်နေသော အရပ်မြင့်မြင့်၊ အနက်ရောင်ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း။ နှစ်ဦးသား ဆယ်မီတာထက်မပိုသောအကွာအဝေးတွင်ရှိပြီး၊ သူတို့ကြားတွင် သော့မခတ်ထားသော လျှောတံခါးတစ်ချပ်သာ ခြားနားနေသည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ ဤသည်မှာ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှ ဆွဲဆောင်လာသောတစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က ဤသည်မှာ သူတို့၏ခရီးစဉ်အတွက် ပစ်မှတ်မဟုတ်ဟု ပြောနေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မျက်နှာများကို ကစားသောတစ္ဆေမှာ စားသောက်ဆိုင်အတွင်း၌ရှိပြီး၊ အပြင်ဘက်မှတစ္ဆေမှာ စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက်တွင်ရှိနေသောကြောင့်—၎င်းမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ယန်ကျန့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မငြှိမ်းသတ်သေး၊ သူ စောင့်ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

နှစ်ဆယ့်ငါးစက္ကန့် ကုန်လွန်သွားသည်။ ထိုအခိုက်တွင်၊ အခြားမည်သူမျှမရှိသော စားသောက်ဆိုင်အတွင်း၊ ကုလားထိုင်တစ်လုံး ထူးဆန်းစွာ စင်တီမီတာအနည်းငယ် နောက်သို့ရွေ့သွားသည်။ ကြမ်းခင်းကြွေပြားများနှင့်ခြစ်မိသော ကုလားထိုင်သံမှာ စူးရှသောအသံထွက်ပေါ်လာသည်။ ယန်ကျန့် အသံလာရာသို့ လျင်မြန်စွာကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ယခင်ကအသုံးပြုခဲ့သော စားပွဲဖြစ်သည်။ ယခင်က၊ စားပွဲမှာ ဗလာဖြစ်နေပြီး၊ လွတ်နေသောကုလားထိုင်တစ်လုံးသာရှိသည်။ သို့သော် ယခု၊ ဤကုလားထိုင်မှာ ရွေ့လျားသွားခဲ့ပြီး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုင်နေသည်၊ ထိုသူ၏မျက်နှာကို မမြင်နိုင်ပေ။

ဟုတ်တယ်၊ လူတစ်ယောက်။ သားရေဖိနပ်နှင့် လုပ်ငန်းသုံးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း၊ သူ၏မျက်နှာမှာ ဖုံးကွယ်နေသည်—ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေအမြင်အာရုံချို့ယွင်းသောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုလူက သူ၏မျက်နှာရှေ့တွင် သတင်းစာတစ်စောင်ကိုင်ထားပြီး၊ မြင်ကွင်းမှကွယ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုဟန်ပန်... မှားယွင်းမှုမရှိ၊ သူသည် သူတို့ရှာဖွေနေသော ပစ်မှတ်ပင်။

ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများ စူးရှစွာကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး၊ တစ္ဆေကြိုး၏ဖိနှိပ်မှုကိုလွှတ်ပေးကာ တစ္ဆေကိုဖြေရှင်းရန် ၎င်း၏ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်စွမ်းကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုလိုသည်။ သို့သော်၊ သူ မလှုပ်ရှားမီမှာပင်၊ သူ၏နောက်မှလှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူ ချွေးစေးများပြန်သွားသည်။ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုလုံးတွင်၊ စားပွဲတိုင်း၏ကုလားထိုင်များ တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်သို့ရွေ့သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်၊ အသံထွက်ပေါ်ခဲ့သောကုလားထိုင်များအားလုံးတွင် လူများရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် ကျားမအမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း၊ သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများမှာ ထူးဆန်းစွာတစ်ပြေးညီဖြစ်သည်: တောင့်တင်းသောလက်များကိုမြှောက်ကာ၊ တစ်ဦးချင်းစီ သတင်းစာတစ်စောင်ဖတ်နေပြီး၊ သူ၏ခေါင်းနောက်စေ့မှတစ္ဆေအမြင်အာရုံဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ အနည်းဆုံး လူနှစ်ဆယ်မှသုံးဆယ်အထိရှိသည်။

"ကျွီ..."

ထိုအခိုက်တွင်၊ အပြင်ဘက်မှအရပ်ရှည်ရှည်ပုံရိပ်၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှဆွဲဆောင်ခံရပုံရပြီး၊ ဝင်လာရန်အသင့်ဖြစ်နေသည့်အလား၊ လျှောတံခါးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ တွန်းဖွင့်ခံနေရသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင်၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ စက္ကန့်လေးဆယ်အထိ လောင်ကျွမ်းခဲ့ပြီး၊ ယန်ကျန့်သတ်မှတ်ထားသော စက္ကန့်သုံးဆယ်ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။ အခြေအနေများဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပါက၊ တစ်မိနစ်အတွင်း၊ ယန်ကျန့်နှင့် ရှုန်ဝန်ဝန်တို့ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သောတစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။

"တိုက်မလား ဒါမှမဟုတ် ဆုတ်ခွာမလား။" ယန်ကျန့်၏နဖူးတွင် ချွေးစေးများပြန်လာပြီး သူ ဖိအားပေးနေသောရွေးချယ်မှုနှစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ သူ ဤနေရာတွင် ရှုန်ဝန်ဝန်နှင့်အတူ စွန့်စားတိုက်ခိုက်နိုင်သည်၊ အကယ်၍ သူတို့ထိန်းထားနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ဤနေရာမှတစ္ဆေများကို တိုက်ရိုက်အကျဉ်းချရန် အခွင့်အရေးရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် သူတို့လည်း သူ၏မဆင်မခြင်လုပ်ဆောင်မှုများကြောင့် ဆိုးညစ်သောဝိညာဉ်များထောင်ထားသော သေစေနိုင်သည့်ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။ ဟိုတယ်တွင် သူနားမလည်နိုင်သောထူးဆန်းမှုတစ်မျိုးမျိုးရှိနေပြီး၊ ၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပြီး သိသာထင်ရှားသော လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်ကို ယန်ကျန့်မသိပေ။

"တိုက်ကြစို့။" တစ်ခဏစဉ်းစားပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့် အတော်ပင်ရူးသွပ်သောဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်သည်။ သူ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ရှိနေသေးပြီး၊ ၎င်းက သူ၏လုံခြုံမှုကိုအာမခံနိုင်သည်ကိုထောက်ရှု၍၊ သူ စွန့်စားရန်အရင်းအမြစ်များရှိသည်။ ယန်ကျန့် ထို့နောက် အဖြူရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မှုတ်ငြှိမ်းလိုက်သည်။ အနက်ရောင်ဖယောင်းတိုင်မီးငြိမ်းသွားသည်နှင့်၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှအရာအားလုံး ပိုမိုရှင်းလင်းလာသည်။ သို့သော် ထို့နောက်၊ သူ၏လက်တွင်ရစ်ပတ်ထားသော ကောက်ရိုးကြိုးဟောင်းတစ်ချောင်းကို ဖြေလိုက်သည်။ တစ္ဆေကြိုး၊ ပုံမှန်အားဖြင့် တစ္ဆေအရိပ်မှထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း၊ လွှတ်ပေးလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင်ပြန်လည်နိုးထလာသောတစ္ဆေအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲကာ ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းစတင်လိမ့်မည်—၎င်း၏လွှမ်းမိုးမှုမှာ လမ်းပေါင်းများစွာ၊ သို့မဟုတ် ခရိုင်တစ်ခုလုံးကိုပင် လွှမ်းခြုံနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူအသုံးပြုသည့်အခါတိုင်း၊ ယန်ကျန့် ထိန်းချုပ်နိုင်သောအခြေအနေတစ်ခုကိုထိန်းသိမ်းရန် တစ္ဆေနယ်ပယ်ကိုအသုံးပြု၍ ပြန်လည်နိုးထလာသောတစ္ဆေကြိုးကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအတွင်း ချုပ်နှောင်ထားရသည်။ ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေတစ်ကောင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းတည်ဆောက်ပြီးသည်နှင့်၊ ၎င်းသည် ယန်ကျန့်အတွက် ထုံးစံမဟုတ်သောလက်နက်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

"မင်း တကယ်ပဲ မင်းနဲ့အတူတစ္ဆေတစ်ကောင်ယူဆောင်လာတာလား။" ရှုန်ဝန်ဝန် ကြိုးကိုမြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းခန့်မှန်းမိပြီး ကြောက်လန့်တကြား ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့် သူ့ကိုဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ပစ်မှတ်မဲ့လှုပ်ရှားခြင်းမှတားဆီးကာ "ငါဘာလုပ်နေလဲ ငါသိတယ်။ ငြိမ်ငြိမ်နေ။" ရှုန်ဝန်ဝန် ရုန်းကန်သော်လည်း၊ ကလေးတစ်ယောက်၏အင်အားက တစ္ဆေအရိပ်၏စွမ်းအားကိုအသုံးချထားသော ယန်ကျန့်နှင့် မည်သို့နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။ သူ တစ္ဆေကြိုးကိုအသုံးပြုနေသော်လည်း ယန်ကျန့် လက်ရှိပြဿနာကိုဖြေရှင်းရန် ၎င်းကိုတစ်ဦးတည်းအားကိုးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူ တစ္ဆေကြိုးက လုပ်နိုင်သောအရာများကိုကိုင်တွယ်ပြီး၊ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသောအန္တရာယ်အားလုံးကိုထိန်းချုပ်ပေးရန်သာ မျှော်လင့်သည်၊ သို့မှသာ သူ တစ္ဆေကြိုးမကိုင်တွယ်နိုင်သောကြောက်မက်ဖွယ်ရာများအပေါ် အာရုံစိုက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေကြိုးပြန်လည်နိုးထလာပြီးနောက်၊ မရေမတွက်နိုင်သောကောက်ရိုးကြိုးဟောင်းများ ချက်ချင်းပင် စားသောက်ခန်းတစ်ခုလုံးတွင် တွဲလောင်းကျလာသည်။ ဤကြိုးများမှာ အဆုံးတွင် ကြိုးကွင်းများပါရှိပြီး၊ လူများကိုကြိုးပေးရန် အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည့်အလားပင်။ ပြန်လည်နိုးထလာသောတစ္ဆေကြိုးများနှင့် ယခင်ကရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်၊ ယန်ကျန့် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများဖြင့် သူတို့ကိုလုံးဝဖိနှိပ်နိုင်ပြီး၊ ရှုန်ဝန်ဝန်ကိုကာကွယ်ရာတွင်ပင် ပြဿနာမရှိပေ။ သို့သော်၊ စားသောက်ဆိုင်အတွင်းမှ အခြားလူဟုခေါ်သောအရာများအတွက်မူ ဇာတ်လမ်းမှာကွဲပြားသည်။ တစ္ဆေကြိုးများမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကထိန်းချုပ်ထားသည့်အလား သူတို့အပေါ်သို့ကျရောက်လာပြီး၊ သူတို့၏လည်ပင်းများကို တိုက်ရိုက်ပတ်ကာ အပေါ်သို့ဆွဲတင်လိုက်သည်။ အပေါ်သို့ဆွဲတင်ခံရသောလူတစ်ဦးစီ၏ဦးခေါင်းနှင့်ခြေလက်များမှာ ပျော့ခွေစွာတွဲလောင်းကျနေပြီး၊ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မည်သည့်ရုန်းကန်မှုမှမရှိဘဲ တောင့်တင်းနေသည်—ရှင်းနေသည်မှာ၊ ၎င်းတို့မှာ သက်ရှိလူများမဟုတ်ဘဲ အလောင်းများဖြစ်သည်၊ အလောင်းများသာ တစ္ဆေကြိုးဖြင့်ကြိုးပေးခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ဤအလောင်းနှစ်ဆယ်ကျော်ကိုဆွဲတင်ပြီးနောက်၊ သူတို့၏လက်ထဲမှသတင်းစာများ ပြုတ်ကျသွားစဉ်၊ စားသောက်ခန်း၏မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်၊ တစ္ဆေနယ်ပယ်၏အနီရောင်အလင်းနှင့်ရောင်ပြန်ဟပ်ကာ၊ သူတို့၏မျက်နှာများကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ထိုဖြူဖျော့သောသေဆုံးမျက်နှာများအားလုံးမှာ ရင်းနှီးပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသော ကြောက်မက်ဖွယ်အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ထားသည်။ ပြီးတော့ ဤလူများ အမှန်တကယ်သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ မသေဆုံးသည်ဖြစ်စေ မသေချာပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ကြိုးပေးခံနေရစဉ်၊ သူတို့၏မျက်လုံးအိမ်များအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ယန်ကျန့်အပေါ် အာရုံစိုက်ရန်လှည့်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့ ထူးဆန်းသောအပြုံးတစ်ခုကိုပြသပြီး သူတို့၏အကြည့်ကို သူ့အပေါ်တွင် စုပေါင်းအာရုံစိုက်လိုက်သည်—ဤမြင်ကွင်းမှာ သူ၏အရိုးထဲထိစိမ့်ဝင်သော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုကိုပေးပို့ပြီး ချက်ချင်းကျရောက်လာမည့်ခြိမ်းခြောက်မှုခံစားချက်ဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားစေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုထူးဆန်းသောအပြုံးမှာ ယန်ကျန့်အတွက် အလွန်ရင်းနှီးနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်... ၎င်းမှာ ထုံချန်နောက်ကွယ်မှ တစ္ဆေမျက်နှာပိုင်ဆိုင်သောအပြုံးဖြစ်သည်။ သို့သော် စိုးရိမ်စရာမှာ ထုံချန် အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေသည်မှာ ရက်ပေါင်းများစွာရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ မျက်နှာများခိုးယူနိုင်ပြီး မှတ်ဉာဏ်များကစားနိုင်သောတစ္ဆေကလည်း ကျောက်လေ့ကို ဤဟိုတယ်သို့ဝင်ရောက်ရန် ကစားခဲ့သည်။ သတင်းအချက်အလက်နှစ်ခုကို ချိတ်ဆက်ကြည့်လျှင်။ အဆိုးဆုံးဇာတ်လမ်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ရှုန်ဝန်ဝန်၊ မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကိုသုံးပြီး အနာဂတ်ကိုကြိုမြင်လိုက်တော့" ယန်ကျန့် အရေးတကြီးအမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အခုမှပြောတယ်။ ငါထင်တာတော့ မင်းသေမှာမကြောက်ဘူးထင်နေတာ" ရှုန်ဝန်ဝန်က ကြောက်လန့်တကြားတုန်ယင်နေရင်း ညည်းညူလိုက်သည်—ယန်ကျန့်၏ထိန်းချုပ်မှုသာမရှိခဲ့လျှင်၊ သူ ကြွေပန်းကန်ပေါ်ဓားခရင်းသံကြားကတည်းက တစ္ဆေ၏စွမ်းအားကိုအသုံးပြုပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။ ယန်ကျန့်စကားပြောသည်နှင့်၊ ရှုန်ဝန်ဝန်၏မျက်နှာ တဖြည်းဖြည်းဖြူဖျော့လာပြီး၊ သူ၏အတွင်းမှအသက်ရှူသံမှာ မှိန်ဖျော့လာကာ၊ သူ တစ္ဆေအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲနေပုံရသည်။ သူ သူ၏စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျန့်က သူ၏ကြိုတင်တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိနားလည်သွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေက ထုံချန်၏ပြုံးနေသောမျက်နှာကိုရရှိသွားပြီး၊ ၎င်း၏ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်ကို အနည်းဆုံး ငိုကြွေးနေသောသင်္ချိုင်းတစ္ဆေ၏အဆင့်သို့မြှင့်တင်လိုက်သည်—ဤသည်မှာ အဆင့်-A သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သာမန်အဆင့်-A ဖြစ်ရပ်များထက်ပိုမိုရှုပ်ထွေးသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ဆိုးညစ်သောဝိညာဉ်များပေါင်းစပ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လူခေါင်းမိုးပျံပူဖောင်းဖြစ်စဉ်၏ဇာတ်လိုက်မှာပင် ဤဟိုတယ်အတွင်းရှိနေသေးသည်။

ယန်ကျန့်စကားဆုံးသည်နှင့်။ လေအေးတစ်ချက် စားသောက်ခန်းအတွင်း တဝီဝီတိုက်ခတ်သွားပြီး၊ အလောင်းများ၏လက်ထဲမှပြုတ်ကျသွားသောသတင်းစာများကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။ စာရွက်တိုင်းမှာ သွေးစွန်းနေပြီး၊ တစ်ဖက်တွင် မျက်နှာအသွင်အပြင်တစ်ခုပါရှိသည်။ သွေးစွန်းနေသောစာရွက်များ လွှမ်းခြုံသွားသည်နှင့်အတူ၊ တစ္ဆေကြိုးဖြင့်ကြိုးပေးခံထားရသောအလောင်းများအားလုံး ထိုအခိုက်တွင် သူတို့၏ပါးစပ်များကို ဖြဲလိုက်ကြသည်။

"ခဲ၊ ခဲခဲ~!"

ကြိုးပေးခံထားရသောအလောင်းများအားလုံး ယန်ကျန့်ကိုစိုက်ကြည့်ရင်း၊ တစ္ဆေမျက်နှာကဲ့သို့ရယ်သံများ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။