← Chapters

ကော်ဖန့်၏ အကူအညီတောင်းခံခြင်း

Vol. 24 Ch. 346

ကော်ဖန့်၏ အကူအညီတောင်းခံခြင်း

Vol. 24 Ch. 346

"ကျွန်မက ထုံချန်ပါ၊ အခု ဆီဇာဂရင်းဟိုတယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီးပါပြီ။ ကျွန်မရရှိထားတဲ့ နောက်ဆုံးထောက်လှမ်းရေးသတင်းတွေအရ၊ Z မြို့မှာ ပထမဆုံးလူခေါင်းပုံမီးပုံးပျံဖြစ်ရပ်က ဆီဇာဂရင်းဟိုတယ်ရဲ့အပေါ်တည့်တည့်မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တာပါ။ ဒီဟိုတယ်မှာ ပြဿနာတချို့ရှိနေတယ်လို့ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ယုံကြည်ပါတယ်။"

"ကျွန်မဟိုတယ်ရဲ့ဒုတိယထပ်ကို ရောက်လာခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီမှာဧည့်သည်တော်တော်များများရှိနေပြီး အရာအားလုံးပုံမှန်အတိုင်းပဲ… အချိန်အရမ်းနောက်ကျနေပြီ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မတည်းခိုခန်းတစ်ခန်းယူပြီး လျှို့ဝှက်စွာဆက်လက်စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအကြောင်းပြချက်တွေနဲ့ ဟိုတယ်ကိုတံဆိပ်ခတ်ပိတ်ထားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မထင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မလက်ရှိမှာသက်သေအထောက်အထားမရှိသေးလို့ အဲ့လိုမလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ဟိုတယ်တစ်ခုကိုထင်ရာစိုင်းတံဆိပ်ခတ်ပိတ်ထားလိုက်တာက မလိုအပ်တဲ့ထိတ်လန့်မှုကို လွယ်လွယ်ကူကူဖြစ်ပေါ်စေနိုင်လို့ပါ။"

"ကျွန်မနိုးလာပြီး ကျွန်မအခန်းကနေထွက်လာတဲ့အခါ ကျွန်မလမ်းပျောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဟိုတယ်ရဲ့တတိယထပ်မှာ တစ်ခုခုမှားနေတယ်၊ အဲ့ဒါက ပုံမှန်အားဖြင့်မရှိတဲ့အခန်းတွေအများကြီးနဲ့ ဝင်္ကပါတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံပဲ။ အဲ့ဒါက… တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့ အနည်းငယ်ဆင်တူတယ်။"

"ဖုန်းအချက်ပြမှု ပြတ်တောက်သွားတယ်၊ သဘာဝလွန်အင်အားစုတွေကြောင့်မဟုတ်ဘဲ၊ အချက်ပြမှုနှောင့်ယှက်တဲ့ကိရိယာတစ်ခုကြောင့် — လူသားတွေရဲ့လုပ်ရပ်တစ်ခုပေါ့လေ။ အခုတော့ ကျွန်မသတင်းစကားတွေကို အသံသွင်းပြီးပဲ သိမ်းဆည်းနိုင်တော့တယ်။"

ယန်ကျန့်မှာ ကားမောင်းနေစဉ် ထုံချန်၏ဂြိုလ်တုခြေရာခံဖုန်းမှ အသံသွင်းမှတ်တမ်းများကို နားထောင်နေသည်။

"ဘဇ်…"

သို့သော် သူဆက်လက်နားထောင်နေစဉ်၊ စူးရှသောအီလက်ထရောနစ်ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်သံတစ်ခု ရုတ်တရက်ဖုန်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤဆူညံသံမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာတည်ရှိနေပြီး မူလအသံသွင်းမှတ်တမ်းအကြောင်းအရာကို အစားထိုးသွားသည်။

နောက်ဆက်တွဲအဓိကအကြောင်းအရာများမှာ ဖျက်ပစ်ခြင်းခံလိုက်ရပုံရသည်။

"ဒါဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဖုန်းကိုထုံချန်ရဲ့ဝမ်းဗိုက်ထဲကနေ ထုတ်ယူခဲ့တာ၊ အဲ့ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဘယ်သူမှထိတွေ့ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။ အသံသွင်းမှတ်တမ်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီးဖျက်ပစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ထုံချန်ထိခိုက်နစ်နာပြီးတဲ့နောက်မှာ ဖုန်းကအဲ့ဒီတစ္ဆေရဲ့လက်ထဲ ကျရောက်သွားတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။" ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဖုန်းကိုပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပိတ်လိုက်သည်။

သူဤဖုန်းအသံသွင်းမှတ်တမ်းများမှတစ်ဆင့် သဲလွန်စအချို့ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါအခြေအနေများမှာ သူစိတ်ကူးထားသည်ထက် ပို၍ဆိုးရွားနေပုံရသည်။

သတင်းအချက်အလက်အားလုံး ဖျက်ဆီးခြင်းခံလိုက်ရပြီ။

လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးမှာ ထိုဆီဇာဂရင်းဟိုတယ်တွင် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

"ယန်ကျန့်၊ ရှင့်အတွက် သတင်းဆိုးတစ်ခုရှိတယ်။" ရုတ်တရက်၊ အခြားအော်ပရေတာတစ်ဦးဖြစ်သော ချင်းမေ့ရို၏အသံက သူ၏ဂြိုလ်တုခြေရာခံဖုန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ပြောလေ၊ ငါနားထောင်နေတယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ချင်းမေ့ရိုက ပြောသည်၊ "ကော်ဖန့်က အကူအညီတောင်းခံတဲ့အချက်ပြမှုတစ်ခု ပို့လွှတ်ခဲ့တယ်၊ သူ့ဘက်မှာတစ်ခုခုဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ရှင့်အထောက်အပံ့ကို လိုချင်နေပါတယ်။ သူလက်ရှိမှာ ဆီဇာဂရင်းဟိုတယ်ရဲ့တတိယထပ်က အခန်း ၃၁ မှာ ပိတ်မိနေပြီး အခြေအနေကအရေးပေါ်ဖြစ်နေပါတယ်။ ရှင်သာအလျင်အမြန်ခရီးသွားဖို့ တစ္ဆေနယ်မြေကိုအသုံးပြုခဲ့ရင် စက္ကန့်သုံးဆယ်အတွင်း အဲ့ဒီကိုရောက်နိုင်ပါတယ်။ ရှင်အလျင်အမြန်လှုပ်ရှားပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

အခန်း ၃၁ လား။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ဤနံပါတ်ကိုကြားသောအခါ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ ကျောက်လဲ့မသေဆုံးမီ ချန်ထားခဲ့သောသဲလွန်စဖြစ်ပြီး၊ တစ္ဆေမှာထိုအခန်းထဲတွင်ရှိနေသည်ဟု သူပြောခဲ့သည်။

သို့သော် တစ္ဆေဗီရိုမှအချက်ပြမှုမှာ အခန်း ၁၃ အတွက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ဖုန်းချွမ်းကရော ဘယ်လိုလဲ။" ယန်ကျန့်က အလျင်စလိုမတုံ့ပြန်ဘဲ ချက်ချင်းပင်မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့သူနဲ့အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်သွားပါပြီ၊ သူ့အခြေအနေကလည်း သိပ်မကောင်းလောက်ဘူးထင်ပါတယ်။" ချင်းမေ့ရိုက ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါမကူညီဘူး။"

သို့သော်၊ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ချက်ချင်းပင်ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါဘာကြောင့်ပါလဲ။"

ချင်းမေ့ရိုမှာ အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။ ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင်၊ ယန်ကျန့်မှာ ကော်ဖန့်နှင့် ဖုန်းချွမ်းတို့နှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာရန်ငြိုးအချို့ရှိနေသော်ငြားလည်း ချက်ချင်းပင်လှုပ်ရှားသင့်သည်။

"ရှင်သူတို့ဟိုတယ်ထဲမှာ ပျက်စီးသွားတာကို ဒီအတိုင်းထိုင်ကြည့်နေတော့မှာလား။ ယန်ကျန့်၊ ရှင်ဒီလိုအရာမျိုး တကယ်ပဲမလုပ်သင့်ဘူး၊ ဒါက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာရန်ငြိုးတွေမှာ နစ်မြုပ်နေရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်က မင်းထင်သလောက်မရိုးရှင်းဘူး။ ဒီအကူအညီတောင်းခံတဲ့အချက်ပြမှုက ထောင်ချောက်တစ်ခု၊ ငါ့အတွက်အထူးသီးသန့်ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာ ငါသေချာတယ်။ ကော်ဖန့်ရဲ့အကူအညီတောင်းခံမှုက အစစ်အမှန်ဖြစ်စေ အတုအယောင်ဖြစ်စေ၊ သူသာသေတော့မယ်ဆိုရင် အကူအညီတောင်းခံတဲ့အချက်ပြမှုတစ်ခု ပို့လွှတ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါထုံချန်ရဲ့ဖုန်းကအသံသွင်းမှတ်တမ်းကနေ တစ်ခုခုသင်ယူခဲ့တယ်။"

"ဟိုတယ်ထဲမှာ အချက်ပြမှုနှောင့်ယှက်တဲ့ကိရိယာတစ်ခု ရှိနေတယ်။ ကော်ဖန့်သာအကူအညီတောင်းခံတဲ့အချက်ပြမှုတစ်ခု ပို့လွှတ်နိုင်ခဲ့ရင် အဲ့ဒါကတစ္ဆေရဲ့ခွင့်ပြုချက်နဲ့ပဲဖြစ်ရမယ်။ မင်းသာအရူးတစ်ယောက်ဖြစ်နေရင်တောင် အဲ့ဒါဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်။"

"ဆွဲဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းလား။" ချင်းမေ့ရိုက စကားလုံးလေးလုံးကို အနည်းငယ်အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "အဲ့ဒါအနှစ်သာရလောက်ပါပဲ။ ငါအရင်ကပြောခဲ့တယ်၊ ငါတို့ဒီတစ်ခါရင်ဆိုင်နေရတာက သာမန်တစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ္ဆေက လူ့မှတ်ဉာဏ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး လူတွေကိုသူ့ရဲ့တစ္ဆေကျွန်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီအခြေအနေမှာ မင်းတကယ်ပဲတိုက်ခိုက်ရမှာက တစ္ဆေမဟုတ်ဘဲ လူတစ်အုပ်စုကိုပဲ၊ ပြီးတော့ သူတို့က အရမ်းဆိုးတဲ့လူတစ်အုပ်စုပဲ။"

"ဒါ့အပြင် ဟိုတယ်ကအရမ်းအန္တရာယ်များတယ်၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်ထက်ပိုရှိတယ်။ အဲ့ဒီအရာက ထောင်ချောက်တွေဆင်ဖို့ ဒီနေရာကိုရွေးချယ်ခဲ့တာ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဒီအတိုင်းရပ်ကြည့်ပြီး လူတွေသေဆုံးသွားတာကို ခွင့်ပြုလို့မဖြစ်ဘူးမဟုတ်လား။ ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်နေရင်တောင် ငါတို့မျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ။ ကော်ဖန့်နဲ့ ဖုန်းချွမ်းသာအတွင်းထဲမှာသေဆုံးသွားခဲ့ရင် အခြေအနေက ပိုရှုပ်ထွေးသွားပြီး အမှုက ပိုပြီးပိတ်ရခက်သွားလိမ့်မယ်။" ချင်းမေ့ရိုက ခဏတာတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်ဒေါသထွက်စွာပြောသည်၊ "ဒါကြောင့်ပဲ ငါအရည်အချင်းမရှိတဲ့အသင်းဖော်တွေကို မုန်းတာပေါ့။ ငါကျောက်ကျန့်ကော်ကို ဒီနှစ်ယောက်ကိုဟိုတယ်ကနေထွက်ခွာဖို့ အမိန့်ပေးခိုင်းပြီးသား၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကအတွင်းထဲဝင်ဖို့ အခိုင်အမာတောင်းဆိုခဲ့ကြတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေ တစ္ဆေတွေကြောင့်ပြောင်းလဲခြင်းမခံခဲ့ရဘူးဆိုတာတောင် ငါသေချာမပြောနိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ထုံချန်ရဲ့တစ္ဆေမျက်နှာ ယူဆောင်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး လူခေါင်းပုံမီးပုံးပျံဖြစ်ရပ်ရဲ့ရင်းမြစ်ကလည်း ခုထိမရှင်းလင်းသေးဘူး၊ အရာအားလုံးက ထိန်းချုပ်မှုလွန်နေနှင့်ပြီ။"

"ငါသာသူတို့ကိုကူညီဖို့သွားခဲ့ရင် ကော်ဖန့်ရဲ့လက်ချက်နဲ့ ငါသေဆုံးသွားဖို့ တော်တော်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်။ သူအခုအဆင်ပြေတယ်လို့ မင်းအာမခံနိုင်လို့လား။ သူသာသေဆုံးနှင့်နေပြီး တစ္ဆေတွေနဲ့ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး ငါ့ကိုထိခိုက်နစ်နာအောင်လုပ်နေခဲ့ရင်ကော။ ငါသေဆုံးသွားတာနဲ့ အမှုကသေချာပေါက်ထိန်းချုပ်မှုလွန်သွားပြီး၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် Z မြို့ကကျဆုံးသွားပြီး၊ နောက်ထပ် S အဆင့်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖန်တီးလိမ့်မယ်။"

ဤသုံးသပ်ချက်အားလုံးကိုကြားသောအခါ၊ ချင်းမေ့ရိုမှာ အနည်းငယ်မှင်တက်သွားသည်။

အော်ပရေတာတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူမဤအကြောင်းအချက်အားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းမရှိခဲ့၊ သူမ၏အလုပ်မှာ သတင်းစကားများပြန်ကြားပေးရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ယန်ကျန့် ဤသို့ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြသည်ကိုကြားသောအခါ၊ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားသည်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

တစ္ဆေများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

Z မြို့ရှိ A အဆင့်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှာ ကော်ဖန့်၊ ဖုန်းချွမ်း၊ နှင့် ယန်ကျန့်တို့အမှုတွင်ပါဝင်သည်နှင့် လျင်မြန်ချောမွေ့စွာ ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမထင်ခဲ့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း၊ တစ်ရက်တည်းမှာပင်၊ အခြေအနေမှာ ဆိုးရွားသောဘက်သို့ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကော်ဖန့်က အကူအညီတောင်းခံသည်၊ ဖုန်းချွမ်း ပျောက်ဆုံးသွားသည်၊ နှင့် ယန်ကျန့်မှာလည်း အခက်အခဲများနှင့်ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး၊ သူ့ကိုအပြင်ဘက်မှသဲလွန်စများစုံစမ်းစစ်ဆေးရန် Kaiser Hotel မှထွက်ခွာသွားရန် အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးခဲ့သည်။

တစ်ခုတည်းသောသတင်းကောင်းမှာ ထုံချန်ကယ်တင်ခြင်းခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ကွာခြားမှုတစ်ခုဖြစ်ပေါ်စေရန်မှာ အလွန်နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ချင်းမေ့ရိုမှာ မိုက်မဲသူမဟုတ်၊ ယန်ကျန့်၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ လက်တွေ့ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သူမတဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာသည်။ အကယ်၍ ကြိုတင်ချမှတ်ထားသောထောင်ချောက်တစ်ခုမဟုတ်ခဲ့ပါက အခြေအနေများ ဤမျှလျင်မြန်စွာ မည်သို့တိုးမြင့်လာနိုင်မည်နည်း။

"ငါတို့အခုဘာလုပ်ကြမလဲ။" သူမက ထိတ်လန့်တကြားမဖြစ်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ကျောက်ကျန့်ကော်ကို ငါ့အလုပ်နဲ့ပဲပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့၊ ပြီးတော့ ထင်ရာစိုင်းအမိန့်တွေမပေးဖို့ ပြောလိုက်။ ငါ့မှာငါ့နည်းငါ့ဟန်နဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံရှိတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်ကဝင်ရောက်စွက်ဖက်ချင်တယ်ဆိုရင် သူတို့ကို Z မြို့ကိုလာခိုင်းလိုက်။ ပြီးတော့ ငါနောက်တစ်ခါထပ်ပြောမယ်၊ ငါကော်ဖန့်ကိုသွားကယ်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါသူ့အသက်ကိုလျစ်လျူရှုလို့မဟုတ်ဘဲ၊ ငါပိုကြီးမားတဲ့ရုပ်ပုံလွှာကို စဉ်းစားနေလို့ပဲ။ မင်းသာဒါကိုကိုယ်ရေးကိုယ်တာအကြောင်းပြချက်တွေကြောင့်လို့ ထင်နေတယ်ဆိုရင် သူ့ကိုကူညီဖို့နောက်ထပ်တစ္ဆေကျွန်တစ်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်လေ။ ငါကန့်ကွက်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြောပြီး ချက်ချင်းပင် ဆက်သွယ်မှုကိုပိတ်လိုက်သည်။

"အခြေအနေတွေက ထိန်းချုပ်မှုလွန်လာနေပြီ၊ ထုံချန်ပျောက်ဆုံးသွားတာနဲ့ စတင်ခဲ့တာပဲ… ငါတို့မကြာခင် ထိုးဖောက်အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရှာဖွေဖို့လိုတယ်၊ သို့မဟုတ်ပါက အဲ့ဒီတစ္ဆေငါ့ဆီလာတဲ့အခါ ငါပြီးသွားပြီ။"

ယခုအချိန်တွင်၊ ထိုတစ္ဆေမှာ အင်အားစုဆောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှလူများ၏အရေအတွက်ကို တိုးမြှင့်နေသည်။ ၎င်းမှာ တက်ကြွသောလုပ်ဆောင်မှုများကို ခုထိမပြုလုပ်သေးပေ။

ယန်ကျန့်က ဘရိတ်ကိုနင်း၍ မီးပွိုင့်တစ်ခုတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ငါမှတ်မိတယ်၊ အဲ့ဒီအရည်အချင်းမရှိတဲ့သုံးယောက်တွဲကလည်း ဒီမြို့ထဲမှာပဲရှိနေတာ။ သူတို့ထဲကမိန်းကလေးတစ်ယောက်မှာ လူတွေကိုရှာဖွေနိုင်တဲ့တစ္ဆေအသံကိုအသုံးပြုနိုင်စွမ်းရှိတယ်။ အရေးကြီးတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကိုရှာဖွေဖို့ ငါအဲ့ဒီစွမ်းရည်ကို အသုံးချသင့်တယ်ထင်တယ်။" ရုတ်တရက်၊ သူအခြားအရေးကြီးသောမဟာမိတ်တစ်ဦးကို သတိရလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါသူမကိုရှာမယ်။ သူမနဲ့ ရှောင်ဝန်ဝန်နဲ့ဆိုရင် ငါတို့ပစ်မှတ်ကိုတိကျစွာရှာဖွေနိုင်မယ့် အားအကောင်းဆုံးစူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်တယ်။"

ဤသည်ကိုသဘောပေါက်ပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူလီဗာကိုနင်း၍ မောင်းနှင်ထွက်ခွာတော့မည်အပြု၊ ကားတစ်စီးက ဘေးချင်းကပ်လျက်လမ်းကြောပေါ်တွင် ရုတ်တရက်စူးရှစွာရပ်တန့်လာပြီး၊ သူ၏ညာဘက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ကားပြတင်းပေါက် လျှောကျလာပြီး၊ ဝတ်စုံဝတ်ထားသောအမျိုးသားတစ်ဦးက ယန်ကျန့်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏မျက်နှာမှာ တောင့်တင်း၍ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာအပြုံးတစ်ခု ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ဤအပြုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာရင်းနှီးနေပြီး၊ တစ္ဆေမျက်နှာ၏အပြုံးနှင့် နီးပါးတစ်ထပ်တည်းတူညီသည်။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ပင်ကိုယ်အသိနီးပါးဖြင့် သူသူ၏လက်ပစ်သေနတ်ကိုလှမ်းယူ၍ ထိုအေးစက်သောပြုံးရိပ်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ဝတ်စုံဝတ်ထားသောအမျိုးသားမှာ ယန်ကျန့်၏သတိပေးမှုနှင့် အန္တရာယ်ကို သတိမပြုမိဘဲ၊ တစ်ချိန်လုံးပြုံးနေသည်။

"မှတ်ဉာဏ်တွေပြောင်းလဲခြင်းခံထားရတဲ့ နောက်ထပ်သားကောင်တစ်ယောက်လား။ သူ့ကိုသတ်လို့အသုံးမဝင်ဘူး။ ရင်းမြစ်ကိုမကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသရွေ့ သားကောင်အရေအတွက်က ဆက်လက်တိုးပွားနေမှာပဲ။"

နောက်ဆုံးတွင်၊ ယန်ကျန့်က ပစ်ခတ်ရန်မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ သူလီဗာကိုဆောင့်နင်းလိုက်ရာ၊ ကားမှာ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့်ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ လမ်းမပေါ်မှ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဝတ်စုံဝတ်ထားသောအမျိုးသားမှာ၊ ပြုံးနေဆဲဖြစ်လျက်၊ ရှေ့သို့အလျင်စလိုမရှိဘဲ ဆက်လက်မောင်းနှင်သွားသည်၊ မီးပွိုင့်မှာအနီရောင်ဖြစ်နေသေးသလားဆိုတာကိုပင် စစ်ဆေးရန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

All Chapters