တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေခြင်း

ဤသည်မှာ Z မြို့၏ဆင်ခြေဖုံးတွင် တည်ရှိသော ကိုယ်ပိုင်အိမ်ကြီးတစ်လုံးဖြစ်သည်။

မြို့လယ်ခေါင်နှင့်အလှမ်းဝေး၍ ဆိတ်ငြိမ်သောကြောင့်၊ မည်သည့်ချမ်းသာသောပုဂ္ဂိုလ်က ၎င်းကိုအပန်းဖြေအိမ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်ကို မသိရှိရသော်လည်း၊ လွန်ခဲ့သောအချိန်အနည်းငယ်က၊ ဤကိုယ်ပိုင်အိမ်ကြီးမှာ ပိုင်ရှင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အိမ်ပိုင်ရှင်အသစ်မှာ လော့စုယိ ဖြစ်သည်။

အပေါ်ယံကြည့်လျှင်၊ သူမှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ၊ သူ၏နေ့ရက်များကို အလဟဿကုန်ဆုံးနေပုံရသော ချမ်းသာသောဒုတိယမျိုးဆက်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်၊ သူ၏တကယ့်မည်သူဖြစ်ကြောင်းမှာ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်တစ်ခု၏အဖွဲ့ဝင်၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သာမန်လူတို့၏ အကြမ်းဆုံးစိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေသူဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ အလွန်နိမ့်ကျသောရှင်သန်နိုင်ခြေရှိသည့် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများထဲမှ တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ လော့စုယိမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သိစိတ်အချို့ ရှိနေသည်။

သူတစ်ယောက်တည်းသွားရန် မရွေးချယ်ခဲ့ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ သူအမျိုးအစားတူသူငယ်ချင်းအများအပြား ဖွဲ့စည်းထားခဲ့ရာ၊ မည်သည့်ဖြစ်ရပ်မဆိုပေါ်ပေါက်လာပါက သူတို့အတူတကွလှုပ်ရှားနေသရွေ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအချက်မှာ အလွန်ကြီးမားစွာ တိုးမြင့်နိုင်သည်။

သို့သော် Z မြို့တွင် ဆယ်ရက်ကျော်ကျော်သာရှိနေသေးသော လော့စုယိမှာ ယနေ့ညထွက်ခွာရန် စီစဉ်ထားသည်။

"ပစ္စည်းတွေထုပ်ပိုးကြ၊ ငါတို့ Z မြို့မှာဆက်ပြီးမနေနိုင်တော့ဘူး၊ ငါတို့ထွက်သွားရတော့မယ်။" လော့စုယိက ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုပြီးဆုံးပြီးနောက် ဧည့်ခန်းသို့ အလျင်စလိုပြန်ဝင်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဧည့်ခန်းထဲတွင် လူအများအပြားမရှိ၊ အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦး၊ နှင့် အသက်နှစ်ဆယ်ခန့်ရှိပုံရသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးသာ ရှိသည်။

သူတို့မှာ လော့စုယိ၏သူငယ်ချင်းများနှင့် အဖော်အဖက်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဟွမ်ဖေးမှာ သူ၏မိုဘိုင်းဖုန်းဖြင့် တီဗီကြည့်နေပြီး ယခုအခါ အံ့ဩတကြီးမော့ကြည့်လိုက်သည်၊ "ဘာလဲ။ အခုထွက်သွားမလို့လား။ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ကြီး၊ ငါအိပ်တော့မလို့ရှိသေးတာ၊ မနက်ဖြန်အထိမစောင့်နိုင်လောက်အောင် အရေးကြီးတာတစ်ခုခုရှိနေလို့လား။"

"ငါမနက်ဖြန်အထိစောင့်ချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။ Z မြို့ကအခြေအနေက ပိုဆိုးရွားလာပြီ။ ငါရရှိထားတဲ့သတင်းအချက်အလက်တွေအရဆိုရင် တစ္ဆေမျက်နှာထုံချန်ကို ဆီဇာဟိုတယ်ကနေ ယန်ကျန့်ကကယ်တင်သွားပုံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ပိုဆိုးတာက ဟိုနိုင်ငံတကာတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူနှစ်ယောက်၊ ကော်ဖန့်နဲ့ ဖုန်းချွမ်းတို့က အတွင်းထဲမှာပိတ်မိနေပုံပဲ။" လော့စုယိက ရှင်းပြသည်။

ဟွမ်ဖေးက ပြောသည်၊ "ဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ ငါတို့ထွက်သွားရမှာလား။ အဲ့ဒါမလိုအပ်ပါဘူး။ တားချန်းမြို့ကယန်ကျန့်တောင် ဒီကိုရောက်လာခဲ့တာ၊ ဒီမှာအခြေအနေက မကြာခင်ဖြစ်စေ နောက်ကျဖြစ်စေ ဖြေရှင်းပြီးသွားမှာပဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့က ကျောက်ကျန့်ကော်တောင်းဆိုထားတဲ့ ပြင်ပအထောက်အပံ့ပဲလေ။ ငါတို့ဒီမှာတီဗီကြည့်ပြီး ဂိမ်းကစားရင်းပုန်းအောင်းနေတာက အခုတောင်မမှန်ကန်တော့ဘူး၊ အခုထွက်ပြေးသွားရင် ကျောက်ကျန့်ကော်သာသိသွားခဲ့ရင် ရှင်းပြရလွယ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ငါတို့ဌာနချုပ်ကို အရမ်းစိတ်ခုအောင်လုပ်မိပြီး သူတို့ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ခဲ့ရင် ငါတို့ပြီးသွားပြီ။"

အာရှဌာနချုပ်မှာ ကြီးမားသောအာဏာပိုင်ဆိုင်ပြီး၊ သူတို့၊ အရပ်သားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများပင်လျှင် လေးစားမှုအချို့ပြသရပြီး လုံးဝမထီမဲ့မြင်ပြု၍မဖြစ်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက အမိန့်တစ်ခုတည်းက သူတို့၏ကောင်းမွန်သောနေ့ရက်များကို ရုတ်တရက်အဆုံးသတ်သွားစေနိုင်သည်။

"ငါတကယ်တော့ Z မြို့မှာရက်အနည်းငယ်နေရတာ တော်တော်ပျော်ခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုငါဆက်ပြီးမခံနိုင်တော့ဘူး။ စဉ်းစားကြည့်လေ၊ ယန်ကျန့် Z မြို့ကိုရောက်လာခဲ့ပြီ၊ ထုံချန်ကယ်တင်ခြင်းခံလိုက်ရပြီ၊ အဲ့ဒါသတင်းကောင်းဖြစ်သင့်တယ်မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ယန်ကျန့်က သူ့အသင်းဖော်နှစ်ယောက်၊ ကော်ဖန့်နဲ့ ဖုန်းချွမ်းတို့ ပိတ်မိနေတဲ့အခါ ချက်ချင်းသွားပြီးမကူညီရတာလဲ။"

"ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့လူတစ်ယောက်၊ ငါတို့သုံးယောက်ထဲကတစ္ဆေတွေကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့၊ အဲ့လိုထိပ်တန်းတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်က ဒီလို B အဆင့်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို လွယ်လွယ်ကူကူကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသင့်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက ဖြေရှင်းခြင်းမခံရသေးဘူး။"

"မင်းအလွန်အကျွံစဉ်းစားနေတာပဲ။ ယန်ကျန့်ဒီကိုရောက်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ တစ်ရက်လား။ တိတိကျကျပြောရရင် တစ်ရက်အပြည့်တောင်မရှိသေးဘူး။ ကြိုးဆွဲချသေတာတောင် အသက်ရှူချိန်တော့လိုသေးတယ်။ မင်းက ကြောက်ပြီး သူ့ကိုတမင်တကာရှောင်ရှားဖို့ ကြိုးစားနေတာမဟုတ်ဘူးလား။" ဟွမ်ဖေးက သူ့ကိုတစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လော့စုယိက ချက်ချင်းပင်ရယ်လိုက်သည်၊ "နောက်နေတာလား၊ သူ့ကိုကြောက်တယ်ဟုတ်လား။ ငါသာနောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က ပေါ့ဆမှုမရှိခဲ့ရင် ငါဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ချုပ်တည်းခြင်းကို ခံရမှာလဲ။ ထောက်လှမ်းရေးအချက်အလက်မလုံလောက်မှုကြောင့် ကြိုတင်အရေးယူခံရတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ ငါသာအရင်ဆုံးလှုပ်ရှားခဲ့တဲ့သူဖြစ်ခဲ့ရင် ယန်ကျန့်သေချာပေါက် ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ပြီးမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။"

"ငါတို့ကျောက်ကျန့်ကော်ကို လေးစားမှုအချို့တော့ ဆက်ပြီးပြသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ငါတို့ဒီအတိုင်းသာထွက်ခွာသွားခဲ့ရင် နောက်ပိုင်းမှာပြန်လည်ပြောဆိုခံရတဲ့အခါ ကိုင်တွယ်ရခက်လိမ့်မယ်။ ငါနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာအလိုရှိခံရသူစာရင်းဝင်ဖြစ်ဖို့ မလိုချင်ဘူး၊ ငါ့မိသားစုနဲ့ဆွေမျိုးတွေသိသွားမှာ၊ ပြီးတော့ ငါလူတွေကိုနောက်တစ်ခါမျက်နှာပြရမှာ အရမ်းရှက်ဖို့ကောင်းလိမ့်မယ်။" ဟွမ်ဖေးက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမှာ ပို၍တည်ငြိမ်ပြီး အထူးတလည်လေးနက်သောအရာတစ်ခုခုမဖြစ်ပွားသရွေ့ ထိုသို့သောစော်ကားမော်ကားခြေလှမ်းမျိုးကို လှမ်းမည်မဟုတ်ပေ။

"ငါတို့အခုမထွက်ခွာသွားခဲ့ရင် ငါတို့လည်းဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ထဲ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရနိုင်တယ်။ ငါ့မှာနိမိတ်တစ်ခုရှိတယ်၊ ဒါက သေချာပေါက်သာမန်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသက်သက်မဟုတ်ဘူးဆိုတာပဲ။ ကျောက်ကျန့်ကော်သာ ယန်ကျန့်ကိုဒီကိုလွှဲပြောင်းပေးဖို့ဆန္ဒရှိခဲ့ရင် ကိစ္စကသာမန်ထက်ကျော်လွန်နေရမယ်ဆိုတာ ပြနေတယ်။" လော့စုယိက အခိုင်အမာပြောသည်။ "စကားမစပ်၊ ငါအဲ့ဒီယန်ကျန့်ကို တကယ်တော့မကြောက်ပါဘူး။"

"မင်းက ကြောက်နေရုံသက်သက်ပဲ။" လင်လော့မေက ဘေးမှပြောလိုက်သည်။ စကားမပြောနိုင်သောကြောင့်၊ သူမသူမ၏အတွေးများကို စကားပြောစက်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် ဖော်ထုတ်ပြလိုက်သည်။

လော့စုယိက မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်၊ "ငါမင်းနဲ့ငြင်းခုံဖို့အဆင့်အထိ မလုပ်တော့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီနေ့ထုပ်ပိုးပြီး ထွက်ခွာသွားကြ၊ ငါ့ကိုယုံပါ၊ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ပြင်းထန်တဲ့ဝိညာဉ်တွေပြန်လည်နိုးထလာတဲ့ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေဖို့လိုသေးတယ်၊ ဒီကာလအတွင်းမှာ ငါတို့အထူးသဖြင့်အန္တရာယ်များတဲ့သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို တတ်နိုင်သမျှရှောင်ရှားရမယ်။ ဒါက ငါတို့ကိုယ်ပိုင်ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက်ပဲ။ ဒါ့အပြင် Z မြို့ကဖြစ်ရပ်အတွက် တခြားတစ်ယောက်ယောက်က တာဝန်ရှိတယ်၊ ဒါကငါတို့နဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး၊ လေးစားမှုပြဖို့သက်သက်နဲ့ ဒီမှာနေနေဖို့မလိုအပ်ဘူး။"

သူ၏အတွေးများ အနည်းငယ်တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော်လည်း၊ သူ၏ပင်ကိုယ်အသိမှာ အတော်လေးထက်မြက်သည်ဟု ဆိုရပေမည်၊ သူ Z မြို့မှအခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို မသဲမကွဲ အာရုံခံမိနိုင်သည်။

သို့သော်၊ သူတို့သုံးဦးဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင်၊ ရုတ်တရက်၊ အပြင်ဘက်မှအိမ်တံခါးဘဲလ် မြည်လာသည်။

"ဒင်-ဒေါင်~!"

ကြည်လင်သောဘဲလ်သံမှာ မော်နီတာမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘဲလ်သံကြားသည်နှင့်၊ သူ၏မိုဘိုင်းဖုန်းဖြင့်ဆိုဖာပေါ်တွင်ထိုင်နေသော ဟွမ်ဖေး၊ သီချင်းနားထောင်နေသော လင်လော့မေ၊ နှင့် လော့စုယိတို့ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာအမူအရာပြောင်းလဲသွားပြီး သတိရှိလာကြသည်။

ပြသထားသောအချိန်မှာ နံနက် ၁ နာရီခွဲ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်၊ သူတို့၏ဆင်ခြေဖုံးဗီလာတွင် လူများမရှိသလို ခွေးများလည်းမရှိ — တံခါးဘဲလ်မြည်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဒင်-ဒေါင်~!" တံခါးဘဲလ် ဆက်လက်မြည်နေသည်။

"သတိထားနေကြ၊ ငါသွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။" လော့စုယိက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း အပေါ်ထပ်သို့တက်သွားသည်။

ဒုတိယထပ်မှ၊ အောက်ထပ်ခြံဘေးမှအခြေအနေကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

သို့သော်၊ သူအပြင်ဘက်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာစူးစမ်းကြည့်ရှုသော်လည်း၊ သူအိမ်အပြင်ဘက်တွင် မည်သူ့ကိုမျှမမြင်တွေ့နိုင်၊ အရိပ်တစ်ခုမျှပင်မရှိပေ။

"နောက်ထပ်ကြည့်နေဖို့မလိုတော့ဘူး၊ လူကဒီမှာရောက်နေပြီ။" သို့သော်၊ ရုတ်တရက်အသံတစ်သံ ခန်းမ၏ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

နုပျို၍ အနည်းငယ်မရင့်ကျက်သေးပုံရသော၊ မျက်နှာတည်ကြည်နေသည့်အမျိုးသားတစ်ဦး ထောင့်မှထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းလာသည်။

"ယန်ကျန့်?"

ထိုလူ၏မျက်နှာကိုမြင်သောအခါ၊ လော့စုယိ၊ ဟွမ်ဖေး၊ နှင့် လင်လော့မေတို့အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သူတို့နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် တားချန်းမြို့တွင်တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များမှာ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ထင်ရှားစွာရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှနှုတ်ဆက်စကားမှာ သူတို့၏နှလုံးသားများထဲတွင် ယနေ့အထိမမေ့နိုင်အောင် ကြောက်ရွံ့မှုများစွာ ချန်ထားခဲ့သည်။

"မင်းငါတို့ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ။" လော့စုယိက ဒုတိယထပ်မှပြေးဆင်းလာပြီး၊ သူ၏အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု သယ်ဆောင်ထားသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "မင်းတို့ကိုရှာဖို့ အချိန်နည်းနည်းတော့ကြာခဲ့တယ်၊ ဆယ်မိနစ်လောက်ပေါ့လေ။ ငါမင်းတို့ Z မြို့ရဲ့အလယ်ဗဟိုမှာ ရှိနေသေးတယ်လို့ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ဆင်ခြေဖုံးမှာ ပုန်းအောင်းနေတာကိုး။ မင်းတို့ကိုဒီလိုမြင်ရတာ၊ မင်းတို့ဒီဖြစ်ရပ်မှာ ပါဝင်ပတ်သက်ချင်စိတ်မရှိဘူးထင်တယ်။ အဲ့လိုသာဆိုရင် ကျောက်ကျန့်ကော်က မင်းတို့ကိုဒီကို ဘာအတွက်ခေါ်လာခဲ့တာလဲ။ ဘေးကနေအားပေးဖို့လား။"

သူလျှောက်လှမ်းလာပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်ချလိုက်သည်။

"ဒါက ငါတို့ကိစ္စပဲ၊ မင်းနဲ့ဘာမှမသက်ဆိုင်သင့်ဘူး။ ငါတို့ Z မြို့မှာကူညီဖို့ပဲ သဘောတူခဲ့တာ၊ အဲ့ဒီအကူအညီကို ဘယ်လိုပေးရမယ်ဆိုတာ အတိအကျမသတ်မှတ်ထားခဲ့ဘူး။" လော့စုယိက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က စကားပြောသည်၊ "မင်းတို့မကူညီချင်ဘူးဆိုရင်တော့ မကူညီနဲ့ပေါ့၊ နားလည်နိုင်ပါတယ်။ ဘာဆင်ခြေမှပေးစရာမလိုသလို ရှက်ရွံ့နေဖို့လည်းမလိုဘူး။ တကယ်တော့ ငါလည်း Z မြို့ကိုလာချင်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ဘူး။"

ဟွမ်ဖေးက ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ဂရုတစိုက်မီးညှိလိုက်ပြီး စွန့်စားမေးမြန်းလိုက်သည်၊ "ယန်ကျန့်၊ မင်းဆေးလိပ်သောက်မလား။"

"မလိုပါဘူး။"

"ဒီတစ်ခါ မင်းငါတို့ဆီဘာကိစ္စနဲ့ရောက်လာလဲဆိုတာ မသေချာဘူး။ ငါတို့နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် တားချန်းမြို့ကနေထွက်ခွာပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းကိုစိတ်ခုအောင်လုပ်တဲ့အရာတစ်ခုခု မလုပ်ခဲ့သင့်ပါဘူး။" ဟွမ်ဖေးက ရှက်ရွံ့သောအပြုံးဖြင့်၊ အနည်းငယ်စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေပုံရလျက် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ယန်ကျန့်၏စွမ်းရည်များဖြင့်၊ အကယ်၍ သူလှုပ်ရှားခဲ့ပါက၊ သူတို့သုံးဦးမှာ ဤနေရာမှအသက်ရှင်လျက်ထွက်ခွာရန် အခွင့်အရေးအနည်းငယ်သာ ရှိပေမည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ငါက ယဉ်ကျေးမှုတွေမှာ သိပ်မလုပ်တက်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတိုက်ရိုက်ပဲပြောမယ်။ ငါဒီတစ်ခါ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ ဒုက္ခနည်းနည်းကြုံတွေ့နေရတယ်၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်က ငါနဲ့တူတူပုန်းတမ်းကစားချင်နေတယ်။ အဲ့ဒါက တော်တော်ကောင်းကောင်းပုန်းအောင်းနေပြီး ငါအဲ့ဒါကိုငါ့အတွက်ရှာဖွေပေးဖို့ ဒီအလှပဂေးရဲ့အကူအညီလိုတယ်။ မင်းတို့ဘာမှလုပ်စရာမလိုဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပါ့မယ်။"

"ငါငြင်းတယ်။" လော့စုယိက ယန်ကျန့်စကားမဆုံးမီမှာပင် ချက်ချင်းပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အိုး၊ မင်းစည်းကမ်းချက်တစ်ခုခုတောင် မလုပ်တော့ဘူးလား။ ဒီလောက်ပြတ်သားတဲ့ငြင်းဆန်မှုပဲ။" ယန်ကျန့်က သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

လော့စုယိက လေးနက်စွာပြောသည်၊ "ငါတို့မင်းဘာတွေတတ်နိုင်လဲဆိုတာ သိပါတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းသာဒုက္ခကြုံတွေ့နေရတယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စက သေချာပေါက်မရိုးရှင်းဘူး။ ကူညီဖို့သွားရင်တောင် ငါတို့အတွက်အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့အကူအညီမပေးနိုင်ဘူး။ လင်လော့မေက တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းကိုပဲ အမိန့်ပေးနိုင်သေးတယ်၊ ပြီးတော့ သူမသူမရဲ့စွမ်းရည်ကိုအသုံးပြုနိုင်တဲ့အကြိမ်အရေအတွက်က ကန့်သတ်ထားတယ်၊ အစွမ်းထက်တဲ့တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထလာဖို့ အချိန်အများကြီးမကျန်တော့ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြုံးလိုက်သည်၊ "မကူညီတာက အဆင်ပြေပါတယ်၊ ငါအတင်းအကျပ်မလုပ်ပါဘူး၊ ငါက အဲ့လောက်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိတဲ့သူမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါလင်လော့မေရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက အဲ့ဒီတစ္ဆေကို သိမ်းယူတောင်းဆိုဖို့လိုတယ် — ငါအခုလောလောဆယ် သူ့ရဲ့စွမ်းရည်ကိုလိုအပ်နေတယ်။"

"ဒါက တောင်းဆိုမှုတစ်ခုမဟုတ်ဘူး၊ အမိန့်တစ်ခုပဲ။" သူကြေညာလိုက်သည်။

သူစကားဆုံးသည်နှင့်၊ သူသူ၏ဘေးမှလင်လော့မေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏အာဏာပါဝါရှိသောအမူအရာမှာ မမှားနိုင်အောင် ထင်ရှားနေသည်။