ပူးပေါင်းညှိနှိုင်းမှုနှင့် ပြောင်းလဲခြင်း
Vol. 24 Ch. 348
ယန်ကျန့်၏ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိလုနီးပါး တောင်းဆိုမှုကိုကြားသောအခါ၊ လော့စုယိ၏မျက်နှာ ချက်ချင်းပင် ခက်ထန်သွားသည်။
လင်လော့မေမှာလည်း သူ့ကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုနှင့် သံသယတို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
လူကိုမလိုချင်ဘဲ၊ တစ္ဆေကိုသာ လိုချင်သည်ဟုတ်လား။
ထိုသို့သောတောင်းဆိုမှုမှာ အလွန်အထူးအဆန်းဖြစ်သော်လည်း၊ ဂရုတစိုက်စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ၎င်းမှာ ရှင်းပြမရနိုင်သောကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုကိုလည်း ပေးစွမ်းသည်။
ယန်ကျန့်က လင်လော့မေကိုသတ်ပြီး သူမထိန်းချုပ်ထားသောတစ္ဆေကို အတင်းအကျပ်လွှဲပြောင်းယူရန် ဆိုလိုသလား၊ သို့မဟုတ် သူ၎င်းကိုတိုက်ရိုက်ဆွဲထုတ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခုရှာဖွေရန် စီစဉ်နေသလား။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လင်လော့မေ၏ဘေးကင်းလုံခြုံရေးမှာ အာမခံရန်ခက်ခဲလှသည်။
"ယန်ကျန့်၊ မင်းနည်းနည်းလွန်လွန်းနေပြီလို့ မထင်ဘူးလား။ ငါတို့မင်းကိုမယှဉ်နိုင်ပေမဲ့ ငါတို့က သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေပဲ။ မင်းငါတို့ကိုတကယ်ပဲ စော်ကားခဲ့ရင် မင်းဒီကိစ္စကိုအဆုံးသတ်ဖို့ လွယ်ကူမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါစိုးရိမ်မိတယ်။" လော့စုယိက သတ္တိရှိဟန်ဆောင်ရန် ကြိုးစားပြောလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့မှုက သူ့ကိုအားနည်း၍ မယုံကြည်ရလောက်အောင် ဖြစ်စေသည်။
"မှန်တယ်၊ မင်းသာအရည်အချင်းရှိရင် Z မြို့ကသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဘာလို့မဖြေရှင်းတာလဲ။ ဒီမှာမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်နေတာက ဘယ်လိုအရည်အချင်းမျိုးလဲ။" ဟွမ်ဖေးကလည်း သတ္တိမွေး၍ စကားပြောလိုက်သည်။
သူတို့အားလုံး စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေကြသည်။
အကြောင်းမှာ သူတို့အားလုံးကောင်းကောင်းသိသည်မှာ အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာတကယ်ပဲ လှုပ်ရှားရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါက၊ သူတို့ဤအိမ်မှအသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာသွားရန် အလွန်ခက်ခဲပေမည်။
"ငါ့ကိုလှုံ့ဆော်ဖို့မလိုပါဘူး၊ ငါက ဟိုသွေးဆူတဲ့လူငယ်တွေလိုမှမဟုတ်တာ။" ယန်ကျန့်က သူတို့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်: "သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ငါ့လက်လှမ်းမီသမျှအရင်းအမြစ်အားလုံးကို ငါအပြည့်အဝအသုံးချမယ်။ ငါခြင်္သေ့တစ်ကောင် ယုန်တစ်ကောင်ကိုအမဲလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာလှုပ်ရှားမယ်၊ ငါ့သားကောင်ကို ဘယ်တော့မှအထင်မသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအရာက ယုန်တစ်ကောင်လို့တောင် သတ်မှတ်လို့မရသေးဘူး၊ ပြီးတော့ ငါကလည်း ခြင်္သေ့တစ်ကောင် မဖြစ်သေးဘူး။"
"ဒါကြောင့် မင်းတို့ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ မကြိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ မင်းတို့ငါ့ကိုကူညီရလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ငြင်းဆန်ခဲ့ရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုစကားမပြောနဲ့၊ သူတို့ကိုပြောလိုက်။"
ထိုသို့ပြောပြီး၊ သူကော်ဖီစားပွဲပေါ်သို့ ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်းတစ်လုံးကို ချထားလိုက်သည်။
စကားပြောဆိုမှုတစ်ခုလုံးမှာ လူသိရှင်ကြားဖြစ်ပြီး၊ ဌာနချုပ်မှတစ်စုံတစ်ယောက်က ဤခေါ်ဆိုမှု၏အကြောင်းအရာကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ အနည်းငယ်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသောအသံတစ်ခု ဖုန်းမှထွက်ပေါ်လာသည်၊ "လော့စုယိ၊ မင်းသဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့အဖွဲ့ဝင်ဟုတ်မဟုတ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကူညီလိုစိတ်ရှိမရှိ ငါဂရုမစိုက်ဘူး။ မင်းZ မြို့မှာရှိနေသရွေ့၊ အာရှမှာရှိနေသရွေ့၊ မင်းငါတို့ရဲ့တောင်းဆိုမှုကို နာခံရမယ်။ ဒါ့အပြင် ငါမင်းတို့ကိုကူညီဖို့ လာခိုင်းခဲ့တာ။ မင်းအခုငါ့ကို ပယ်ချဖို့ကြိုးစားနေတာလား။"
"Z မြို့မှာ ညတိုင်းအပြစ်မဲ့နိုင်ငံသား ဘယ်နှစ်ယောက်စတေးခံနေရလဲဆိုတာ မင်းနည်းနည်းလေးမှ သိရဲ့လား။ ဌာနချုပ်က ယန်ကျန့်ရဲ့လုပ်ဆောင်မှုအစီအစဉ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ထောက်ခံတယ်။ မင်းသာပြတ်ပြတ်သားသားငြင်းဆန်ခဲ့ရင် ငါချက်ချင်းပဲဌာနချုပ်ကို ယန်ကျန့်ရဲ့အထူးကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမှုကိုခွင့်ပြုဖို့ အကြံပြုလိုက်မယ်၊ အကျိုးဆက်တွေကတော့ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါပြောစရာရှိတာပြောပြီးပြီ။ ယန်ကျန့်၊ မင်းဆက်ပြီးကိုင်တွယ်လိုက်တော့။ ဌာနချုပ်မှာ အထူးတလည်တောင်းဆိုမှုတွေမရှိဘူး။ ငါတို့ Z မြို့ဖြစ်ရပ်ကို အမြန်ဆုံးဖြေရှင်းနိုင်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်။"
"ခွေးမသား။"
လော့စုယိမှာ ကျောက်ကျန့်ကော်၏အသံကိုကြားပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင်မကျိန်ဆဲဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။
ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ဆက်သွယ်မှုကိုပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောသည်၊ "တခါတလေ ဌာနချုပ်အတွက်အလုပ်လုပ်ရတာ ကောင်းပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ စစ်ဆင်ရေးတွေအတွင်းမှာ အရပ်ရပ်ကပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို အားကိုးလို့ရတယ်။ အကြောင်းပြချက်တွေ ဒါမှမဟုတ် ခွင့်ပြုချက်တွေတောင်မလိုအပ်ဘူး၊ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုတည်းနဲ့ ရှင်းလင်းခွင့်ရဖို့လုံလောက်တယ်။ မင်းတို့ကျောက်ကျန့်ကော်ပြောခဲ့တာကို ကြားပြီးပြီ။"
"မင်းတို့မကူညီလိုဘူးဆိုရင် ငါမင်းတို့ကိုတရားဝင်ပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ရှင်းပစ်လို့ရတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အရပ်သားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအများစုက အချိန်မရွေးပေါက်ကွဲနိုင်တဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ဗုံးတွေနဲ့တူတယ်။ မင်းတို့ကိုကြိုတင်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်တာက သိပ်ဆိုးတဲ့အရာတစ်ခုတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။"
"ခင်ဗျားလိုလူတစ်ယောက်အတွက် ဌာနချုပ်ကိုယ်စား ဒီလောက်လုံ့လဝီရိယရှိရှိ အလုပ်လုပ်ရတာ တန်လို့လား။"
လော့စုယိမှာ စကားပြောရန်ရုန်းကန်နေရပြီး၊ "ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင် ဘယ်နေရာကိုပဲသွားသွား အမြင့်ဆုံးဂရုပြုမှုနဲ့ ဆက်ဆံခံရမှာပဲ။ ဘာလို့ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေထဲကို ဆန္ဒအလျောက်ဝင်ရောက်ပတ်သက်နေရတာလဲ။" ဟုသာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။
ယန်ကျန့်က ၎င်းကိုလေးနက်စွာစဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်၊ "ငါတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်လာတဲ့နေ့ကစပြီး ငါ့လမ်းကြောင်းက ငါ့ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်ခွင့်မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါက နောက်ပြန်လှည့်လို့မရတဲ့လမ်းဆုံးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှေ့ကိုဆက်ပြီးလိုက်လျှောက်ရုံပဲရှိတော့တယ်။ မင်းပြောတဲ့သဘောထား၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နှစ်သိမ့်ပြီး သေဆုံးပြီးတဲ့နောက် ဘေးအန္တရာယ်တွေကိုဂရုမစိုက်တာက တကယ်တော့ရှောင်ရှားခြင်းပဲ။"
"ဒါပေမဲ့ ရှောင်ရှားခြင်းက ဘယ်တော့မှဖြေရှင်းနည်းမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့အားလုံးကိုကြည့်လိုက်စမ်း၊ ငါ့ထက်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဖြစ်ခဲ့တာ ပိုကြာပြီ။ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကရောဘာလဲ။ ကြွက်ငယ်လေးသုံးကောင် ဟိုဟိုသည်သည်ပြေးလွှားပုန်းအောင်းနေတာထက်မပိုဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေတွေရဲ့ပြန်လည်နိုးထမှုပြဿနာကိုတောင် မဖြေရှင်းနိုင်ကြဘူး။ ဒီလမ်းကြောင်းက သေဆုံးခြင်းကိုပဲ ဦးတည်တယ်။"
" မင်းတို့ရဲ့အသက်ရှင်ရပ်တည်ပုံက မှားယွင်းတယ်လို့ ငါမယုံကြည်ပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ သေဆုံးခြင်းမတိုင်ခင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပျော်ရွှင်အောင်လုပ်ရတာက လူအများစုအတွက် ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်နေနှင့်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါအဲ့လိုမလုပ်ဘူး၊ ဒါကြောင့်ပဲ ငါဒီနေ့ဒီမှာရှိနေတာ။"
"ဒါဆို လင်လော့မေ၊ မင်းငါနဲ့အတူလိုက်ခဲ့ဖို့ ဆန္ဒရှိလား။"
စကားပြောပြီးနောက်၊ သူလော့စုယိ၏အဖြေကိုမစောင့်ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏အကြည့်ကို လင်လော့မေထံသို့ တိုက်ရိုက်လှည့်လိုက်သည်။
လင်လော့မေ၏မျက်နှာမှာ ပဋိပက္ခစိတ်ခံစားချက်များ ပြသနေပြီး၊ လမ်းညွှန်မှုတောင်းခံသောမျက်လုံးများဖြင့် လော့စုယိကို ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် လော့စုယိမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ ယန်ကျန့်ကိုမည်သို့ပြန်ဖြေရမည်ကိုမသိဘဲ၊ သူမဟွမ်ဖေးကိုကြည့်လိုက်သောအခါ သူလည်း တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ယန်ကျန့်၏လာရောက်လည်ပတ်မှုမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်လွှမ်းမိုးမှုကိုပြသရန်သက်သက်မဟုတ်ဘဲ၊ ဌာနချုပ်၏ရပ်တည်ချက်ကိုလည်း ညွှန်ပြနေသည်။
အကယ်၍ သူတို့ယန်ကျန့်၏အစီအစဉ်ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်ငြင်းဆန်ခဲ့ပါက၊ သူတို့ယနေ့ တရားဝင်ပြီး မျှတစွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းခံရနိုင်သည်။ မည်သူမျှ သူတို့ကိုလာရောက်ကယ်တင်မည်မဟုတ်သလို၊ မည်သူမျှ အခြေအနေကိုရှင်းလင်းရန်ကြိုးစားခြင်းဖြင့် ဌာနချုပ်နှင့်လုံးဝပြတ်စဲသွားမည့်အန္တရာယ်ကို မယူရဲပေ။
သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့်ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်၊ ဌာနချုပ်မှာ ခြေတစ်လှမ်းမျှနောက်ဆုတ်မည်မဟုတ်သလို၊ မည်သည့်ညှိနှိုင်းမှုမျှကိုလည်း သည်းခံမည်မဟုတ်ပေ။
သို့ဖြစ်၍၊ ယန်ကျန့်ပေါ်ထွက်လာသည့်အခိုက်အတန့်မှစ၍၊ အဖြေမှာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ပြီးဖြစ်သည်။
"ကျွန်မရှင့်နောက်လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်။" လင်လော့မေမှာ အသံကျယ်ကျယ်မပြောဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမ၏ဖုန်းစပီကာမှအသံက သူမ၏အသံကိုအစားထိုး၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော်၊ သူမ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်၊ အကြောင်းမှာ သူမလည်း သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတွင်ပါဝင်ပတ်သက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ထိုနေရာတွင်ပင်သေဆုံးနိုင်ခြေမြင့်မားကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် ယန်ကျန့်ပင်လျှင် ဤသီးခြားသဘာဝလွန်ဖြစ်ပွားမှုကို လွယ်လွယ်ကူကူမဖြေရှင်းနိုင်သောကြောင့်ပင်။
"အရမ်းကောင်းတယ်၊ ဒါဆိုရင် သွားကြစို့။ အခြေအနေတွေချောချောမွေ့မွေ့ဖြေရှင်းပြီး မင်းအသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ရင် မင်းရဲ့အကူအညီကို ငါလျော်ကြေးမပေးဘဲထားမှာမဟုတ်ဘူး။" ယန်ကျန့်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ညကိုဖြုန်းတီး၍ အခြေအနေဆိုးရွားသွားစေရန်ဆန္ဒမရှိဘဲ ချက်ချင်းပင်ထွက်ခွာရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။
လင်လော့မေက တိတ်ဆိတ်စွာလျှောက်လှမ်းလာပြီး၊ ယန်ကျန့်နှင့်အတူထွက်ခွာရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။
"စောင့်ပါ၊ ခဏလေးစောင့်ပါဦး။" ဤအချိန်တွင်၊ လော့စုယိက သွားကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်၊ "ငါလည်းသွားမယ်။"
"ငါမင်းရဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို မလိုအပ်ဘူး။" ယန်ကျန့်က သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ပြတ်ပြတ်ပြောလိုက်သည်။
လော့စုယိက ပြန်ပြောသည်၊ "ငါမင်းနဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူး။ ငါသူမကိုကာကွယ်ဖို့ သွားမှာ။ သူမက ငါ့အသင်းဖော်ပဲ၊ ငါသူမအန္တရာယ်နဲ့ရင်ဆိုင်နေရတာကို ဒီအတိုင်းကြည့်နေလို့မဖြစ်ဘူး။ ဒီဖြစ်ရပ်က အရမ်းထူးခြားတယ်၊ ငါကောင်းကောင်းသိတယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်းအကူအညီတောင်းဖို့ ဒီကိုရောက်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းငါ့အကူအညီကိုမလိုအပ်နိုင်ပေမဲ့ သူမကတော့လိုအပ်တယ်။"
လင်လော့မေမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းကိုသာ ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ တိုက်ခိုက်ခံရပါက ဆိုးရွားသောတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို နိုးထလာစေရန်တိုက်ရိုက်လှုံ့ဆော်နိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားသောကြောင့်၊ သူမကိုကာကွယ်ရန်တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိနေခြင်းက သူမ၏အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ခြေကို သိသိသာသာ တိုးမြင့်စေပေမည်။
ခဏစဉ်းစားပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "မင်းလာချင်စိတ်ရှိခဲ့ရင် ငါစိတ်မဝင်စားပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စည်းကမ်းချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ပဲ၊ မင်းသူမကိုဘေးကင်းအောင်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စွမ်းရှိရမယ်။ မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်ပျက်ကွက်မှုတွေကြောင့် သူမကိုအသတ်မခံစေနဲ့။"
လော့စုယိမှာ ယန်ကျန့်ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သည်။ အကယ်၍ သူလင်လော့မေကိုကာကွယ်ရန်သွားခဲ့ပါက၊ သူမယန်ကျန့်ထံမှ မည်သည့်ဂရုစိုက်မှုကိုမျှရရှိမည်မဟုတ်ဘဲ၊ သူသူမ၏ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် အပြည့်အဝတာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ့မှာအဲ့ဒီလောက်ယုံကြည်မှုရှိပါတယ်။" သူလေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ။" ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေသောတစ်ဦးတည်းသောလူ၊ အသက်သုံးဆယ်အရွယ်အလယ်အလတ်ပိုင်းအမျိုးသား ဟွမ်ဖေးက ဤအခိုက်အတန့်တွင်ပြောသည်၊ "မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးသွားမှာဆို ငါ့ကိုပါထည့်လိုက်ပါဦး။ ငါတို့သုံးယောက်အတူတူလှုပ်ရှားတာက ပိုပြီးစိတ်အေးရတယ်။"
"မဟုတ်ဘူး ဟွမ်ဖေး၊ မင်းဒီမှာပဲနေခဲ့။ ငါသွားရင်အဆင်ပြေမှာပါ။ ငါတို့တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် အနည်းဆုံးတော့ တစ်ယောက်ယောက်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သင့်တယ်။" လော့စုယိက ချက်ချင်းပင်ငြင်းဆန်လိုက်သည်၊ "ငါတို့သဘောတူညီချက်ကိုမမေ့နဲ့၊ ငါတို့သုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ကတော့ အသက်ရှင်လျက်ထွက်မြောက်ရမယ်။"
ဤသို့ကြားသောအခါ၊ ဟွမ်ဖေးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခုလေးတင်ထရပ်ခဲ့ရာမှ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ နောက်ထပ်နှောင့်နှေးခြင်းမရှိဘဲ၊ သူတစ္ဆေနယ်မြေ၏စွမ်းအားများကိုအသုံးပြု၍ ဆင်ခြေဖုံးအိမ်ကြီးမှ လော့စုယိနှင့် လင်လော့မေတို့နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူတို့ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသောအခါ၊ သူတို့သုံးဦးမှာ သူတို့အရင်ကရှိနေခဲ့သော ယာယီအမိုးအကာသို့ ရောက်ရှိနေနှင့်ပြီ။
"လောလောဆယ်တော့ အနားယူလိုက်ကြ။ ငါတို့မနက်ရှစ်နာရီမှာ စစ်ဆင်ရေးစတင်မယ်။ မှတ်ထားပါ၊ အဲ့ဒီမတိုင်ခင် ဘယ်သူ့ကိုမှမဆက်သွယ်တာက အကောင်းဆုံးပဲ။ အဲ့ဒီတစ္ဆေက လူအများအပြားရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို လျှို့ဝှက်စွာပြောင်းလဲပြီး သူတို့ကိုတစ္ဆေကျွန်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲထားခဲ့ပြီ။ အခုလောလောဆယ်တော့ ငါ့ကိုကလွဲပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှမယုံကြည်နဲ့၊ ဒါက မင်းတို့ရဲ့ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက်ပဲ။" ယန်ကျန့်က သူတို့ကိုသတိပေးပြီးနောက် သူ၏တဲသို့ အနားယူရန်ပြန်သွားသည်။
ချက်ချင်းပင်၊ ဝန်ထမ်းများက လင်လော့မေနှင့် လော့စုယိတို့ကို အခြားတဲတစ်ခုတွင်အနားယူရန် စီစဉ်ပေးလိုက်ကြသည်။
Z မြို့သို့ရောက်ရှိပြီးသည့်နေ့နှင့်ညအတွင်း၊ ယန်ကျန့်၏တိုးတက်မှုမှာ ချောမွေ့ခြင်းမရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူစစ်ဆင်ရေး၏ဒုတိယအဆင့်အတွက် ပြင်ဆင်စပြုနေပြီဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ မနက်အစောပိုင်း နှစ်နာရီ သို့မဟုတ် သုံးနာရီခန့်တွင်။
Z မြို့၏တတိယဆေးရုံရှိ အထူးလူနာဆောင်၌။
ဤနေရာကို အကာအကွယ်ပေးရေးဝန်ထမ်းများမှ နာရီပတ်လုံးစောင့်ကြပ်ထားပြီး၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းများမှာလည်း အလှည့်ကျတာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြသည်။
ထုံချန်မှာ ဆေးရုံကုတင်ပေါ်တွင် သတိလစ်မေ့မြောနေဆဲဖြစ်သည်။ ယခင်ရောဂါရှာဖွေမှုအရ၊ အံ့ဩဖွယ်ရာတစ်စုံတစ်ရာမဖြစ်ပွားခဲ့ပါက၊ သူမဘဝတစ်လျှောက်လုံး လေဖြတ်၍ အိပ်ရာထဲတွင်လဲလျောင်းနေဖွယ်ရှိသည်။
သို့သော်၊ ဤခန့်မှန်းချက်မှာ ယခုအခါမျှော်လင့်ထားသည်နှင့် ကွဲပြားနေပုံရသည်။
ယခင်က မေ့မြောနေသောအခြေအနေတွင်ရှိခဲ့သော ထုံချန်မှာ မည်သူမျှမသိရှိလိုက်မီမှာပင် ရုတ်တရက်မျက်လုံးများဖွင့်လိုက်သည်။
သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ဟောက်ပက်ဖြစ်နေပြီး၊ အသက်မဲ့စွာ ဆေးရုံ၏မျက်နှာကျက်ကို တစ်ခါမျှမျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေကာ၊ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။
ဤအခြေအနေမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာမတည်တံ့ခဲ့ပေ။ ထုံချန်၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်အပေါ်သို့ကွေးညွတ်သွားပြီး၊ ပညာရှင်ဆန်သောအတင်းအကျပ်ဖန်တီးထားသောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်၊ စိတ်မသက်မသာဖြစ်လောက်အောင်တောင့်တင်းနေပြီး၊ စိတ်ခံစားချက်တစ်စုံတစ်ရာကင်းမဲ့နေသည်။ ထိုဟောက်ပက်ဖြစ်နေသောမျက်လုံးများနှင့်တွဲဖက်လိုက်သောအခါ၊ ၎င်းမှာ ယခင်ကသူမ၏လည်ကုပ်ပေါ်တွင်ရှိခဲ့သော တစ္ဆေမျက်နှာနှင့် တစ်ထပ်တည်းတူညီနေသည်။
ထုံချန်၏ပြောင်းလဲမှုကို မည်သူမျှသတိမပြုမိဘဲ၊ မည်သူမျှရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းမရှိခဲ့ပေ။