အန္တရာယ် လျော့ပါးသွားခြင်း
Vol. 24 Ch. 352
"တစ္ဆေမျက်လုံးပိုင်ရှင် ယန်ကျန့်က တကယ်ပဲသတ္တိရှိတာပဲ။ သူဒီလောက်ရှုပ်ထွေးတဲ့သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုထဲကို တစ်ယောက်တည်းစွန့်စားဝင်ရောက်ရဲတယ်၊ တစ်ကြိမ်တည်းမဟုတ်ဘဲ နှစ်ကြိမ်တောင်မှ။ ငါသာဆိုရင် အခုလောက်ဆိုသေဆုံးနေလောက်ပြီ။ ဒီလိုပေါ့ပေါ့ပါးပါးဝင်ထွက်သွားလာနိုင်တာက ဘယ်သာမန်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူမဆို လုပ်နိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။"
တစ္ဆေမြူခိုးဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသောဧရိယာအပြင်ဘက်၊ ဒုတိယလုံခြုံရေးစည်းအနီးတွင်၊ လော့စုယိမှာ လမ်းဘေးတွင်ထိုင်ချကာ သူခုလေးတင်လုပ်ထားသော ခေါက်ဆွဲခြောက်ကိုစားရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဟဲ့ ကောင်လေး၊ ယန်ကျန့်အဲ့ဒီနေရာထဲတစ်ယောက်တည်းစွန့်စားဝင်သွားတာ ဘာလုပ်ဖို့ရည်ရွယ်တယ်ဆိုတာ နင်သိလို့လား။ သူက တစ္ဆေကိုချုပ်နှောင်ဖို့ဝင်သွားတာ သေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ရင် သူငါတို့ကိုနောက်ချန်ထားခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။ သူပြင်ဆင်မှုတချို့လုပ်ဖို့လိုတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ သူအတွင်းထဲကအရာတစ်ခုခုနဲ့ ညှိနှိုင်းပြီး အကူအညီတစ်ခုခုတောင်းဖို့ စီစဉ်နေတာများလား။"
"ဘယ်သူ့ကို ကောင်လေးလို့ခေါ်နေတာလဲ။ နင့်မိသားစုတစ်ခုလုံးက ကောင်စုတ်တွေချည်းပဲ။" ရှောင်ဝန်ဝန်က လော့စုယိ သူ့ကိုထိုသို့ခေါ်သည်ကိုကြားသောအခါ ကျိန်ဆဲရင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်၊ "နင့်လိုပါးစပ်ပုပ်နဲ့ဆိုရင် ငါတို့အန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် နင်သေချာပေါက်ပထမဆုံးသေမယ့်သူပဲ။"
လော့စုယိက ပြုံးလိုက်သည်၊ "ငါပထမဆုံးသေမလားမသေဘူးလားဆိုတာတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါနင့်ထက်တော့ သေချာပေါက်အသက်ပိုရှည်မှာပဲ၊ ကောင်စုတ်လေးရဲ့။ နင်တကယ်ပဲကံဆိုးတာပဲ၊ ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်လာရတာ။ နင့်အတွက်လူငယ်ဘဝမရှိတော့ဘူး။ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ၊ နင်တစ်နေ့ကျရင် မတော်တဆခြေချော်လက်ချော်ဖြစ်ပြီး သေဆုံးသွားနိုင်တာပဲ။ ကျောက်ကျန့်ကော်က တကယ်ပဲနင့်ကို Z မြို့ကိုလာခွင့်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတာပဲ။"
"ကိုယ့်ကိစ္စကိုယ်သာ ဂရုစိုက်စမ်းပါ။" ရှောင်ဝန်ဝန်က နှာမှုတ်လိုက်သည်။
သို့သော် သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊ လော့စုယိမှာ အနီးအနားမှတစ္ဆေမြူခိုး၏အခြေအနေကို ဆက်လက်လေ့လာနေသည်။ သူယန်ကျန့် ထွက်မလာနိုင်ပါစေနှင့်ဟု မျှော်လင့်နေသော်လည်း၊ သူထွက်လာပါစေဟုလည်း မျှော်လင့်နေသည်။
အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ ဤတစ်ယောက်တည်းစွန့်စားမှုတွင်သေဆုံးသွားခဲ့ပါက၊ သူနှင့်လင်လော့မေတို့မှာ ထွက်ခွာသွားနိုင်ပြီး၊ ဤဖြစ်ရပ်တွင်ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲထွက်လာခဲ့ပါက သူတို့ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အန္တရာယ်ရှိနိုင်သော်လည်း ယန်ကျန့်ဦးဆောင်နေသရွေ့ အလွန်ပြဿနာရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ဤအတွေးဖြင့် လော့စုယိမှာ အတော်လေးစိတ်အေးသွားသည်။
"သူထွက်လာနေပြီ။"
ရုတ်တရက်၊ အနီးအနားမှအစောင့်အရှောက်ဝန်ထမ်းမှာ ယန်ကျန့်၏ပုံရိပ် တစ္ဆေမြူခိုးမှထွက်ပေါ်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ မအော်ဟစ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။
ယန်ကျန့်မှာ တစ္ဆေမြူခိုးမှ နောက်တစ်ကြိမ်လျှောက်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။
"မင်းအဲ့လောက်မြန်မြန် အတွင်းထဲတစ်ပတ်ပတ်နိုင်ခဲ့တယ်ဟုတ်လား။" ခေါက်ဆွဲစားနေဆဲဖြစ်သော လော့စုယိမှာ အနည်းငယ်မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။
ထိုထူထဲသောမြူခိုးမှာ ပြဿနာတစ်ခုရှိကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းညွှန်ပြနေသည်၊ အတွင်းသို့ရောက်သည်နှင့်၊ တစ်စုံတစ်ယောက် အလွယ်တကူထွက်လာနိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။ သို့သော် အချိန်အကြာကြီးမရှိသေးဘဲ ယန်ကျန့်မှာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ၊သူအတွင်းထဲတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလမ်းလျှောက်သွားခဲ့သလိုပင် ဖြစ်သည်။
"ဒါဆို မင်းအဲ့ဒါကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးပြီလား။" ရှောင်ဝန်ဝန်က အလျင်အမြန်ပြေးလာပြီး မေးလိုက်သည်။
"အဲ့လောက်မလွယ်ပါဘူး။ ငါအတွင်းထဲမှာ သေးငယ်တဲ့ချိန်ညှိမှုအနည်းငယ်ပဲ လုပ်ခဲ့တာ။ အခုစောင့်ဆိုင်းဖို့အချိန်ရောက်ပြီ။ အရာအားလုံးအဆင်ပြေသွားခဲ့ရင် မွန်းမတည့်မီမှာ ငါတို့ရလဒ်တွေမြင်တွေ့ရသင့်တယ်။ လှုပ်ရှားဖို့ပြင်ဆင်ထားကြ။ ငါလုပ်ခဲ့တဲ့ပြင်ဆင်မှုတွေသာ အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ရင် ငါတို့ချက်ချင်းလှုပ်ရှားဖို့လိုတယ်။" ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောပြီးနောက် အနီးအနားမှလော့စုယိနှင့် လင်လော့မေတို့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဤနှစ်ဦးမှာ သူတို့၏အသိစိတ်မဆုံးရှုံးဘဲ ထွက်ပြေးရန်မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။
"ငါတို့လောလောဆယ်တော့ အနားယူဖို့နေရာမြင့်တစ်ခု ရှာကြရအောင်၊ အဲ့ဒါက လေ့လာကြည့်ရှုဖို့လည်း အဆင်ပြေလိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က အချိန်ကိုစစ်ဆေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူပတ်ဝန်းကျင်ကိုစူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်ပြီး၊ လေ့လာကြည့်ရှုရန် အနီးအနားမှအဆောက်အအုံတစ်ခု၏ခေါင်မိုးသို့ သွားရန်စီစဉ်လိုက်သည်။
ပြီးတော့ သူစောင့်ဆိုင်းရန်ရွေးချယ်နေစဉ်မှာပင်၊
ဟိုတယ်အတွင်း၌ မမျှော်လင့်ထားသောပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပွားနေနှင့်ပြီ။
"ဒုတ်၊ ဒုတ်-ဒုတ်~!"
အရင်ကသတ်မှတ်ထားသောအသံဖိုင်နောက်သို့လိုက်၍၊ တိုးညင်း၍ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာတံခါးခေါက်သံမှာ အသံချဲ့စက်များမှတစ်ဆင့် ဟိုတယ်တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ တစ္ဆေမြူခိုး၏ပိတ်ဆို့မှုသာမရှိခဲ့ပါက၊ အသံမှာ အပြင်ဘက်သို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
ဤတံခါးခေါက်သံပျံ့နှံ့မှုအောက်တွင် ဟိုတယ်၏ပထမထပ်၌ ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာမဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။
သို့သော် ဒုတိယထပ်တွင်၊ ယန်ကျန့် ယမန်နေ့ကတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရရာ စားသောက်ဆိုင်၌၊
စားပွဲအနည်းငယ်တွင် အလောင်းကောင်များစွာ တောင့်တင်းစွာထိုင်နေကြပြီး၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာသေဆုံးနေခဲ့ပြီ။ သူတို့မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်မှအသတ်ခံခဲ့ရခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အစားအစာနှင့်ရေမရှိသောကြောင့် ငတ်မွတ်၍သေဆုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏မှတ်ဉာဏ်များမှာ တစ္ဆေမှပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းခံထားရပြီး၊ သူတို့ကိုပုံမှန်အတိုင်းစားသောက်အိပ်စက်နိုင်ခြင်းမရှိအောင် ပြုလုပ်ထားသည်။ ထိုသို့သောလုပ်ဆောင်ချက်များကိုမထိန်းသိမ်းနိုင်ဘဲ၊ မည်သူမဆို ကျဆုံးပေမည်။
သို့သော်ငြားလည်း သူတို့တွင်အသက်ရှင်သန်မှုလက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာမရှိတော့သော်လည်း၊ ဤအလောင်းကောင်များမှာ ရုပ်တုများကဲ့သို့ ထိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။
သူတို့တစ်ဦးချင်းစီမှာ အပြုံးတစ်ခုဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ ပြာနှမ်းနေကာ၊ အမိန့်တစ်ခုခုကိုစောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်ပင်။
"ဒုတ်၊ ဒုတ်-ဒုတ်~!"
ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာတံခါးခေါက်သံ ရုတ်တရက် စားသောက်ဆိုင်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
ရှင်းပြမရနိုင်သောမြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်: ယခင်ကကုလားထိုင်များတွင် တောင့်တင်းစွာထိုင်နေခဲ့သောအလောင်းကောင်များမှာ ယခုအခါအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်၊ သူတို့နားမလည်နိုင်သောတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုခုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသလိုပင် ဖြစ်သည်။
အလောင်းကောင်များမှာ သူတို့၏ထိုင်နေသောကိုယ်ဟန်အနေအထားကို နောက်ထပ်မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပေ။
သူတို့သေဆုံးပြီးနောက် ရှိနေသင့်သောအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပုံရပြီး၊ သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်မှထူးဆန်းသောအပြုံးများပင် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အကယ်၍ မှတ်ဉာဏ်ကိုပြောင်းလဲစေသောတစ္ဆေနှင့် ပြုံးနေသောမျက်နှာများရှိသည့်တစ္ဆေများကို ကျိန်စာတစ်ခုအဖြစ်သတ်မှတ်ခဲ့ပါက တစ္ဆေတံခါးခေါက်သံ၏အသံမှာ သူတို့ထက်များစွာပို၍အစွမ်းထက်သော ကျိန်စာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ္ဆေတံခါးခေါက်သံ၏ကျိန်စာမှာ အလောင်းကောင်များပေါ်မှမူလကျိန်စာများကို အစားထိုးသွားခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူတို့ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
သေဆုံးသွားခဲ့သူများအတွက်မူ၊ လွတ်မြောက်မှုသို့ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းမှာ အနည်းငယ်နောက်ကျသွားခဲ့သော်လည်း၊ ယန်ကျန့်အတွက်မူ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသောဒုက္ခများစွာကို မမြင်နိုင်အောင် ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။
အသံမှာ ဆက်လက်ပျံ့နှံ့နေသည်။
ဤသည်မှာ ဟိုတယ်၏ဒုတိယထပ်မှ မီးဖိုချောင်ဖြစ်သည်။
မီးဖိုချောင်တံခါးမှာ ပိတ်ထားခြင်းကြောင့်ပိတ်နေသော်လည်း၊ တံခါးခေါက်သံထုတ်လွှင့်မှုစတင်သည်နှင့်၊ တံခါးမှာ ဘောင်းခနဲအသံနှင့်အတူ ရုတ်တရက်ပွင့်ထွက်သွားသည်။
မမျှော်လင့်ဘဲပွင့်ထွက်သွားသောမီးဖိုချောင်တံခါးနောက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ရပ်နေသည်၊ အမှောင်ထုဖြင့်လွှမ်းခြုံနေပြီး၊ သူတို့၏အသွင်အပြင်များမှာ ခွဲခြား၍မရနိုင်ဘဲ ကြီးမားသောပုံရိပ်တစ်ခုလိုဖြစ်သည်… မဟုတ်ဘူး၊ အမှောင်ထုထဲတွင် မှိန်ပျပျမြင်တွေ့နိုင်သောအရာတစ်ခုခု ရှိနေသေးသည်။
မီးဖိုချောင်သုံးဓားတစ်ချောင်း။
အပေါက်အပြဲများဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး သံချေးများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေပုံရသော မီးဖိုချောင်သုံးဓားတစ်ချောင်း ဖြစ်သည်။
ထူးဆန်းသောဓားကိုဆုပ်ကိုင်ထားသော အရပ်ရှည်သောပုံရိပ်မှာ မီးဖိုချောင်မှ ဖြည်းညှင်းစွာထွက်ပေါ်လာသည်။
ခြေတစ်လှမ်း
နောက်တစ်လှမ်း
တစ်လှမ်းချင်းစီမှာ သဘာဝမကျစွာလေးလံနေပြီး အလောင်းကောင်တစ်ခုလမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ တိုးညင်းသောပဲ့တင်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ခြေရာတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။
ခြေရာများမှာ စေးကပ်နေပြီး၊ လတ်ဆတ်သောသွေးများဖြင့်စွန်းထင်းနေသကဲ့သို့ပင် ထို့အပြင် ၎င်းတို့မှာ ပုပ်သိုးနံ့တစ်ခုလည်း ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ပြီးတော့ ဟိုတယ်၏စတုတ္ထထပ်တွင် ထုတ်လွှင့်သောအသံထဲတွင်ထည့်သွင်းထားသော တစ္ဆေတံခါးခေါက်သံ၏ကျိန်စာမှာ ဤနေရာသို့လည်း ရောက်ရှိလာသည်။
"ဒုတ်၊ ဒုတ်-ဒုတ်~!"
အသံမှာ စင်္ကြံထဲတွင်ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ အမှောင်ထု၏နက်ရှိုင်းမှုထဲသို့ လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွားကာ၊ ခဏအကြာတွင် အထပ်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီ။
ကနဦးတွင်၊ ဤအဆင့်၌ အထူးတလည်ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာမဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။
သို့သော် တံခါးခေါက်သံ စတုတ္ထထပ်မှရှင်းပြမရနိုင်သောဧရိယာတစ်ခုသို့ရောက်ရှိသောအခါ၊ အရာအားလုံးပြောင်းလဲသွားသည်။
ဤသည်မှာ ကိုင်ဇာဟိုတယ် ၏စတုတ္ထထပ်မှ မမြင်နိုင်သောစင်္ကြံတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှအခန်းများမှာ ပုံမှန်အားဖြင့်လူရှိမနေပေ သို့သော် ယခုအခါ အခန်းများထဲမှတစ်ခန်းအတွင်း၌ မှိန်ဖျော့စွာလင်းလက်နေသည်။
ပြီးတော့ ဧည့်ခန်း၏တီဗီ ဗီရိုထိပ်တွင်၊ အနက်နှင့်အဖြူရောင်နာရေးကြော်ငြာဓာတ်ပုံတစ်ပုံမှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိသော ရှေးကျသောသစ်သားနတ်စင်တစ်ခုရှိနေသည်။ ဓာတ်ပုံထဲမှလူမှာ အစောပိုင်းကဟိုတယ်ထဲသို့ဝင်ရောက်ခဲ့သော နိုင်ငံတကာတစ္ဆေဖမ်းသမား ကော်ဖန့်မှတစ်ပါး အခြားမည်သူမျှမဟုတ်ပေ။
တံခါးခေါက်သံ အခန်းထဲသို့ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သည့်အခိုက်အတန့်မှာပင် တီဗီ ဗီရိုပေါ်မှရှေးကျသောနတ်စင်မှာ ရုတ်တရက်မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
နတ်စင်ရှေ့တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာဒူးထောက်နေခဲ့သောလူတစ်ဦးမှာ သူ၏ဦးခေါင်းကိုစူးရှစွာမော့လိုက်ပြီး၊ လုံးဝထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေပုံရသည်။
တံခါးခေါက်သံ အခန်း ၁၃ သို့ရောက်ရှိသောအခါ၊ အမြဲတမ်းပိတ်ထားခဲ့သောတံခါးမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက်ပွင့်ထွက်သွားသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ ရှေ့မှအခန်း ၃၁ ၏တံခါးမှာလည်း ပွင့်ထွက်သွားသည်။
အတွင်းမှအလင်းရောင်မှာ အပြင်သို့ယိုဖိတ်ကျလာပြီး၊ အမှောင်ကျနေသောစင်္ကြံကို လင်းထိန်စေသည်။
သို့သော် ဤအခြေအနေမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာမတည်တံ့ခဲ့ပေ၊ မကြာမီမှာပင်၊ တံခါးနှစ်ချပ်လုံး လျင်မြန်စွာ နောက်တစ်ကြိမ်ပိတ်သွားသည်။
ကျိန်စာမှာ ဆက်လက်ပျံ့နှံ့နေပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သောအန္တရာယ်များဖြင့်ပြည့်နှက်နေသော ဤဟိုတယ်အတွက်၊ တစ္ဆေတံခါးခေါက်သံ၏သတ်ဖြတ်မှုနည်းလမ်းကိုအသုံးပြုခြင်းဖြင့် ယန်ကျန့်ခန့်မှန်းခဲ့သကဲ့သို့ အန္တရာယ်ကိုလျှော့ချပေးမည်လားဆိုသည်မှာ မသေချာပေ။