မရှိသော လမ်း

"ကျောက်လဲ့၊ မင်းဘယ်မှာလဲ။"

လင်လော့မေမှ ထုတ်လွှတ်သော ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာအသံမှာ ဟိုတယ်အတွင်း၌ လှည့်လည်သွားလာနေပြီး မမြင်နိုင်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိုတယ်၏အထပ်အသီးသီးမှတစ်ဆင့် အဆက်မပြတ်ရွေ့လျားကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပစ်မှတ်ကို ရှာဖွေနေသည်။

သူမမှာ ပထမနှင့်ဒုတိယထပ်များကို ရှာဖွေပြီးဖြစ်သည်။

အလွန်သန့်ရှင်းပြီး၊ ဘာမျှမရှိပေ။

တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်လည်း မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။

လော့စုယိ၏အဆိုအရ လင်လော့မေ၏အသံ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်ကြုံတွေ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ဆိုင်တိုးဝှေ့မှုတစ်ခု ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်မှုတစ်ခု သေချာပေါက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ဤနည်းလမ်းမှတစ်ဆင့် မည်သည့်ဧရိယာများ အန္တရာယ်များကြောင်း နီးပါးဆုံးဖြတ်နိုင်ပေမည်။ ဤသည်မှာ အဖွဲ့အား သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုအတွင်း အန္တရာယ်ကိုရှောင်ရှားနိုင်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိစေမည်ဖြစ်သည်။

အမှန်ပင်၊ သူမကြောင့်သာ လော့စုယိနှင့် ဟွမ်ဖေးတို့မှာ ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အလဲအလှယ်အနေဖြင့်၊ သူတို့မှာ လင်လော့မေ၏ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ပေးရပြီး၊ သူမအန္တရာယ်နှင့်ကြုံတွေ့ခြင်းမှ အထူးသဖြင့် ပြင်းထန်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်မှသတ်ဖြတ်ခြင်းခံရခြင်းမှ တားဆီးရန်လိုအပ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏အသံမှာ တတိယထပ်ကိုဖြတ်ကျော်၍ စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

စတုတ္ထထပ်မှာ ဖုန်းချွမ်းနှင့် ကော်ဖန့်တို့ အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်ခဲ့ရာနေရာဖြစ်သည်၊ သူတို့၏ကံကြမ္မာမှာ ယခင်ကထုံချန်ကဲ့သို့ပင် အမည်မသိဖြစ်နေသောကြောင့် ဤအထပ်မှာ အလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဆုံးဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်ကို ပို၍ပင်ရှုပ်ထွေးစေသောအရာမှာ သူယခင်က ဟိုတယ်၏အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ မေးမြန်းခဲ့ခြင်းပင်။

ယန်ကျန့်မှာ ဟိုတယ်တွင် အခန်းနံပါတ် ၁၃ ဟူ၍လည်းကောင်း၊ အခန်းနံပါတ် ၃၁ ဟူ၍လည်းကောင်း မရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထိုသည်မှာ သူ၏စိတ်ထဲမှသံသယများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

အသံမှာ အခန်းများထဲမှတစ်ခန်းသို့ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ကျောက်လဲ့ကိုရှာဖွေနေသောဆိုးရွားသည့်အသံမှာ ဤအခန်းအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

မည်သူမျှမတုံ့ပြန်ခဲ့ဘဲ၊ အသံမှာ တစ်ပတ်အပြည့်လှည့်လည်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်၊ သို့သော်၊ အသံထွက်ခွာသွားပြီးမကြာမီမှာပင်၊ ဤအခန်း၏တံခါးမှာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ်ဟသွားသည်။

မျက်လုံးတစ်လုံးမှာ တံခါးအဟကြားမှအမှောင်ထုအတွင်းမှ ချောင်းကြည့်နေပြီး၊ အပြင်ဘက်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်။

"ဘောင်း!"

မကြာမီမှာပင် တံခါးမှာ လျင်မြန်စွာဆောင့်ပိတ်သွားပြီး၊ အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုမှာ လျင်မြန်စွာပြန်လည်စိုးမိုးသွားသည်။

အသံမှာ ဟိုတယ်၏စတုတ္ထထပ်သို့ ပို၍နက်ရှိုင်းစွာတိုးဝင်သွားပြီး၊ အခန်းတစ်ခန်းချင်းစီကို ဂရုတစိုက်စူးစမ်းရှာဖွေနေသည်၊ ဤဘေးကင်း၍ စေ့စပ်သေချာသောစူးစမ်းရှာဖွေမှုနည်းလမ်းမှာ မည်သည့်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ၏ကိုယ်ပိုင်စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကိုမဆို ကျော်လွန်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အခန်းအားလုံးကို စူးစမ်းရှာဖွေပြီးနောက် ၎င်းမှာ မည်သူမျှမဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသော ဧရိယာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုဧရိယာမှာ ပို၍ထူးဆန်းပြီး အပိုစင်္ကြံတစ်ခုပါရှိကာ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဟိုတယ်၏ကျန်အခန်းနံပါတ်များနှင့် ပုံစံမတူသောတံခါးနံပါတ်များရှိသည့်အခန်းများ ရှိနေသည်။ လင်လော့မေ၏အသံ ဤအခန်းများတစ်လျှောက် ဆက်လက်ရှာဖွေနေစဉ်၊ နောက်ဆုံးတွင် အခန်း ၁၃ သို့ဝင်ရောက်သောအခါ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

"ကျောက်လဲ့၊ မင်းဘယ်မှာလဲ။" အသံက ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

သို့သော် မည်းမှောင်နေသောအခန်းအတွင်းမှ အခြားအသံတစ်ခုတုံ့ပြန်လာသည်၊ တောင့်တင်းပြီး ထိန်းချုပ်ခံထားရသကဲ့သို့ စက်ယန္တရားဆန်စွာ ပြန်ဖြေသည်၊

"ငါဒီမှာ။"

ရှာဖွေနေသောအသံမှာ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုရရှိသည်နှင့် ချက်ချင်းပင်ရပ်တန့်သွားပြီး လျင်မြန်စွာနောက်ဆုတ်စပြုလာသည်။

လင်လော့မေမှာ ကျောက်လဲ့၏တည်နေရာကိုသာ ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကိုသတ်ဖြတ်ရန် သို့မဟုတ် ထိခိုက်နာကျင်စေရန်မဟုတ်၊ ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ လုံလောက်ပြီ။

သို့သော် အသံနောက်ဆုတ်နေစဉ် အရပ်ရှည်၍ မည်းမှောင်သောပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ထူးဆန်းသောစင်္ကြံ၏ဝင်ပေါက်တွင် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပြီး၊ အသံ၏ပြန်လမ်းကိုပိတ်ဆို့ထားသော နံရံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"တွေ့ပြီ၊ စတုတ္ထထပ်ကအခန်းတစ်ခန်းထဲမှာပဲ။ အခန်းနံပါတ်ကိုမမြင်နိုင်ပေမဲ့ ငါသာလိုက်ခဲ့ရင် အဲ့ဒီအခန်းရဲ့အတိအကျတည်နေရာကို ရှင့်ကိုကူညီဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်မှာသေချာတယ်။"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ပထမထပ်မှဧည့်ခန်းထဲ၌၊ လင်လော့မေ၏မျက်နှာမှာ သက်သာမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုပြသနေပြီး၊ အသံဖမ်းစက်မှတစ်ဆင့် ဆက်လက်စကားပြောနေသည်။

"စတုတ္ထထပ်ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီ၊ လှုပ်ရှားကြရအောင်။" ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် တိုးတက်မှုအနည်းငယ် ရရှိခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့ထွက်ခွာတော့မည်အပြု လင်လော့မေမှာ ရုတ်တရက်ဖြူဖျော့သွားပြီး ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် တုန်လှုပ်သွားသည်၊

"မဟုတ်ဘူး၊ မကောင်းတော့ဘူး၊ ငါ့အသံက စတုတ္ထထပ်မှာ နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။"

သူမ သူမ၏ဖုန်းပေါ်တွင် တုန်လှုပ်စွာရိုက်နှိပ်ပြီးနောက် ၎င်းကိုအသံကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပြလိုက်သည်။

"စတုတ္ထထပ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေတာလား။" ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ငါဒီစစ်ဆင်ရေးက ဒီလောက်ချောချောမွေ့မွေ့ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိခဲ့ပါတယ်။ ဒါက ငါအန္တရာယ်ကိုအနည်းဆုံးဖြစ်အောင်လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင်မှပဲ တစ္ဆေတံခါးခေါက်သံရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေသာ အန္တရာယ်တချို့ကိုသယ်ဆောင်မသွားခဲ့ရင် ဒီမှာတစ္ဆေတွေ ပိုပြီးများပြားနေလောက်ပြီ။"

သို့သော် စတုတ္ထထပ်တွင်အန္တရာယ်ရှိနေခြင်းမှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

"တစ္ဆေရှိရှိ မရှိရှိ ငါတို့စတုတ္ထထပ်ကို သွားရမှာပဲ၊ ဟိုတယ်ထဲကလက်ရှိအခြေအနေက ရုတ်တရက်ပိုဆိုးရွားလာနိုင်မလားဆိုတာ ငါမသေချာဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့မြန်မြန်လှုပ်ရှားဖို့လိုတယ်၊ တစ္ဆေတွေနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်ဆိုင်ရရင်တောင်မှပေါ့လေ။ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ၊ ငါရှေ့ကနေဦးဆောင်မယ်။ ရှောင်ဝန်ဝန်၊ ငါ့နောက်ကလိုက်ခဲ့၊ လော့စုယိ၊ မင်းငါတို့နောက်ကို အကာအကွယ်ပေး။"

လျင်မြန်စွာပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

တစ္ဆေတံခါးခေါက်သံ၏တစ္ဆေနယ်မြေ အန္တရာယ်ကိုသယ်ဆောင်သွားခဲ့သော်လည်း၊ တစ္ဆေများကိုသတ်ဖြတ်၍မရနိုင်သောကြောင့်၊ ထိုအန္တရာယ်များနှင့်သဘာဝလွန်သတ္တဝါများ တစ္ဆေတံခါးခေါက်သံ၏နယ်မြေမှလွတ်မြောက်၍ ဟိုတယ်သို့အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်မဟုတ်ကြောင်း မည်သူမျှ အာမ မခံနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဒါကိုထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး စစ်ဆင်ရေး၏အရှိန်အဟုန်ကို မြှင့်တင်ရန်လိုအပ်သည်။

ရှေ့တွင်အန္တရာယ်မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်မှာ အလျင်အမြန်လျှောက်လှမ်းသွားပြီး၊ လှေကားထစ်မှတစ်ဆင့် ဒုတိယနှင့်တတိယထပ်များကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်သန်းကာ စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

စတုတ္ထထပ်။

ဤသည်မှာ အန္တရာယ်များဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး တစ္ဆေများ၏တည်ရှိမှု အတည်ပြုပြီးဖြစ်သောအလွှာတစ်ခုဖြစ်သည်။

စတုတ္ထထပ်လှေကား၏ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့်၊ လူတိုင်းမှာ ကြီးမားသောဖိအားတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။

ရှေ့မှမည်းနက်နေသောစင်္ကြံကိုကြည့်ရင်း၊ သတ္တိနည်းသူများမှာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် တုန်လှုပ်စပြုလာသည်၊ သူတို့ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူတို့အသက်ရှင်လျက် ဘယ်တော့မှပြန်ထွက်လာနိုင်တော့မည်မဟုတ်သကဲ့ခံစားရသည်။

"ငါရှေ့ကနေလမ်းပြမယ်၊ လင်လော့မေ၊ မင်းလမ်းညွှန်ပေး။" ယန်ကျန့်က သူ၏ပစ္စည်းကိရိယာများကိုစစ်ဆေးလိုက်ပြီး၊ အမှားအယွင်းများမရှိကြောင်းသေချာအောင်ပြုလုပ်ကာ၊ ထို့နောက် သူ၏ "တစ္ဆေမျက်လုံးများ" ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးများဖြင့်၊ အမှောင်ထုမှာ အတားအဆီးတစ်ခုမဟုတ်တော့ပေ။

အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့်လွှမ်းခြုံနေသော ကမ္ဘာတစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲတွင်ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှအရာအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်တွေ့စေသည်။

ဘေးကင်းစေရန်အတွက်၊ ယန်ကျန့်မှာ လူတိုင်းကိုတစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး၊ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် ပို၍လွယ်ကူစေမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေမှာ မှတ်ဉာဏ်များကိုခြယ်လှယ်နိုင်သောတစ္ဆေမှ အပြည့်အဝတန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခံထားရကြောင်း သူသိရှိနေသော်လည်း၊ အနည်းငယ်သောကိုယ်ကိုကိုယ်ကာကွယ်ရေးကို ပေးစွမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ဒါ့အပြင် သူ၏အကြီးမားဆုံးအားသာချက်မှာ တစ္ဆေအရိပ်ကိုကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာတတ်မြောက်ပြီးနောက်၊ သူတစ္ဆေမျက်လုံးများ၏စွမ်းအားကိုအသုံးပြုရာတွင် ချုပ်တည်းမှုကင်းမဲ့နေသည်ဟု ခံစားနေရပြီး၊ ပြင်းထန်သောတစ္ဆေများပြန်လည်နိုးထလာမည်ကို လက်ရှိတွင်စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်းမရှိပေ။

အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုပါက၊ သူတို့စွမ်းအားကို ဤသို့ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဖြုန်းတီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

တစ္ဆေနယ်မြေပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်၊ အခြားသူများမှာလည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်တွေ့နိုင်သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း၌၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှအဆောက်အအုံအားလုံးမှာ အနီရောင်အလင်းတန်းများထုတ်လွှတ်နေပုံရပြီး၊ သဘာဝမကျစွာ မည်သည့်ထောင့်မှမဆို တစ္ဆေတစ်ကောင် ရုတ်တရက်ခုန်ထွက်လာနိုင်သကဲ့ ဖြစ်သည်။

သူတို့ဤသည်မှာ ယန်ကျန့်၏စွမ်းရည်ဖြစ်ကြောင်း မသိရှိခဲ့ပါက သူတို့ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့နေကြပေမည်။

"ရှေ့တည့်တည့်ဆက်သွားပါ။" လင်လော့မေက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲ၊ ယန်ကျန့်မှာ တယ်လီပို့လုပ်ရန် တစ္ဆေနယ်မြေ၏စွမ်းအားကိုအသုံးမပြုဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် တစ်လှမ်းချင်းစီ ရှေ့သို့လျှောက်လှမ်းရန်ရွေးချယ်လိုက်သည်၊ သို့မှသာ သူမည်သည့်အရေးပေါ်အခြေအနေမျိုးကိုမဆို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သည်။

"ဘယ်ဘက်ကိုကွေ့ပါ။" လင်လော့မေက ဘယ်ဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က တံခါးပြားပေါ်တွင် နံပါတ် ၀၀၁ ဟုရေးထိုးထားသော ပထမဆုံးဧည့်သည်ခန်းကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"တစ်ခုခုမှားနေပြီ။" ဆီဇာဟိုတယ်အတွင်းမှအခန်းနံပါတ်များကို ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်တွေ့သောအခါ သူတောင့်ခဲသွားသည်။

သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ တစ္ဆေဗီရိုကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးနောက် ရရှိခဲ့သောအခန်းနံပါတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

တံခါးပြားနှစ်ခုမှာ ပုံစံလုံးဝကွဲပြားနေသည်ကို သူတွေ့ရှိခဲ့သည်၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် နံပါတ်များတူညီခြင်းရှိမရှိမှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။

"ဒါသေချာပေါက် ဆီဇာဟိုတယ်ကအခန်းနံပါတ်တစ်ခု မဟုတ်ဘူး။" ယန်ကျန့်၏နှလုံးသား နစ်ဝင်သွားသည်။

တစ္ဆေဗီရိုမှရရှိခဲ့သောသတင်းစကားမှာ မှားယွင်းနေနိုင်သလား။

သို့သော် လင်လော့မေ၏အသံက သူတို့ကိုကျောက်လဲ့ကိုရှာဖွေရန် ဤနေရာသို့ အဘယ်ကြောင့်လမ်းညွှန်ခဲ့သနည်း။

၎င်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ညာဘက်ကို ဆက်သွားပါ။" လင်လော့မေက နောက်တစ်ကြိမ်ညွှန်ပြလိုက်သည်။

သို့သော်၊ ယန်ကျန့်ညာဘက်သို့လှည့်လိုက်သောအခါ၊ သူသူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ အကွေ့ပြီးနောက်၊ ရှေ့တွင်လမ်းမရှိတော့ဘဲ၊ လေဝင်လေထွက်အတွက် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုသာရှိပြီး ၎င်း၏ဘေးတွင် အခန်းမရှိသောကြောင့်ပင်။

"မင်းမှားနေတာလား။" ယန်ကျန့်က သူမထံသို့ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လင်လော့မေမှာလည်း မှင်တက်သွားသည်။ ရှေ့တွင်လမ်းမရှိသည်ကိုမြင်သောအခါ၊ သူမမယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူမအသံမှာ ဤနေရာသို့ရောက်ရှိပြီးနောက် ရှေ့သို့တည့်တည့်ဆက်သွားခဲ့ကြောင်း သေချာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မမမှားပါဘူး၊ ဒီမှာပဲဖြစ်ရမယ်။" သူမသူမ၏ဖုန်းပေါ်တွင် စကားလုံးအနည်းငယ်ရိုက်နှိပ်ပြီးနောက် ပြသလိုက်သည်။

"နောက်ထပ်နည်းနည်းလျှောက်လိုက်ရင် ခင်ဗျားအရင်ကတစ္ဆေရပ်နေခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးလမ်းဆုံကနေရာကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။"

သူမဤမျှသေချာနေသည်ကိုမြင်သောအခါ၊ ယန်ကျန့်မှာ လင်လော့မေအမှားအယွင်းမလုပ်ခဲ့ကြောင်း ယုံကြည်လိုက်သည်၊ ဤနေရာတွင်လမ်းတစ်ခုခုရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကိုရှာဖွေရန်လိုအပ်သည်။

သူတို့လမ်းကိုမမြင်နိုင်ရခြင်း၏တစ်ခုတည်းသောဖြစ်နိုင်ခြေအကြောင်းရင်းမှာ သူတို့တစ္ဆေနယ်မြေထဲတွင် ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ထိုဧရိယာမှာ အထူးနေရာတစ်ခုခုဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တစ္ဆေနယ်မြေကိုပြန်လည်ရုပ်သိမ်းမှသာ ဝင်ရောက်နိုင်ပေမည်။

"ငါအခုတစ္ဆေနယ်မြေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းတော့မယ်၊ တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပြင်ဆင်ထားကြ။" ယန်ကျန့်က ၎င်းကိုစဉ်းစားပြီးနောက် မရှိသောဧရိယာတစ်ခုထဲသို့ဝင်ရောက်ရန်နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေလိုနေဆဲဖြစ်သည်။

"ငါ အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်တယ်။" ရှောင်ဝန်ဝန်က တင်းမာသွားပြီး သူ၏အဝတ်အစားများကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ၏ဦးခေါင်းကိုပုတ်လိုက်သည်၊ "မလိုသေးဘူး၊ မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကိုဘယ်တော့သုံးရမလဲဆိုတာ ငါမင်းကိုအသိပေးမယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ အဲ့ဒါက ဖြုန်းတီးရာကျရုံပဲ။"

တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုထိန်းကျောင်းထားသူများမှာ သူတို့၏စွမ်းအားများကို ထင်ရာစိုင်းဖြုန်းတီး၍မဖြစ်ပေ။

လူတိုင်းကိုသတိပေးပြီးနောက်၊ တစ္ဆေမျက်လုံးများပိတ်သွားသည်နှင့်၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှအနီရောင်အလင်းတန်းမှာ လျင်မြန်စွာကွဲလွင့်သွားသည်။

အမှောင်ထုမှာ သူတို့ကိုအနီးအနားမှ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ယန်ကျန့်မှာ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်၊ သူအထူးပြုလုပ်ထားသောဓာတ်မီးတစ်လက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အားပြင်းသောအလင်းရောင်မုဒ်တွင်၊ ဤဓာတ်မီးမှာ ဆယ်ရက်ကြာအဆက်မပြတ်အလင်းရောင်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်၊ အဆင့်မြင့်နည်းပညာတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ယခုအရေးကြီးသည်မှာ ဓာတ်မီး၏ဘက်ထရီသက်တမ်းမဟုတ်ဘဲ၊ သူဓာတ်မီးကိုရှေ့သို့ထိုးလိုက်သောအခါ၊ သူတို့ရှေ့တွင်ရှိနေခဲ့သောပြတင်းပေါက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဆိုသည့်အချက်ပင်။

၎င်း၏နေရာတွင် နက်ရှိုင်း၍ ရှည်လျားသောလမ်းကြောင်းတစ်ခု ရပ်တည်နေသည်။

ဟိုတယ်တွင်မရှိသောလမ်းတစ်ခု သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပေါ်ထွက်လာသည်။