သေဆုံးမှုကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ခြင်း

ယန်ကျန့်မှာ တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားသောတံခါးကိုဖွင့်ရန် တစ္ဆေအရိပ်ကို ခုလေးတင်အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ သူ၏အာရုံစိုက်မှုမှာ ၎င်းနောက်ကွယ်မှအရာများအပေါ်တွင် လုံးလုံးလျားလျားရှိနေကာ၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို သိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ၊ သူသူ၏ဘေးမှလူများ သတိရှိနေမည်ဟုလည်း ယုံကြည်ထားသည်။

သို့သော်၊ လော့စုယိ၏ရုတ်တရက်အော်ဟစ်သံက သူ၏နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ပင်ကိုယ်အသိနီးပါးဖြင့်၊ သူအနီးအနားတွင် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများစွာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပွင့်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏အာရုံစိုက်မှုကို အနီးအနားသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ယန်ကျန့်၏မျက်ဆံများ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

သူတို့ခုလေးတင်ဖြတ်သန်းခဲ့သော မှိန်ဖျော့သည့်စင်္ကြံလမ်း မည်းမှောင်သောခြေရာများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော လမ်းဆုံတွင်၊ မည်းမှောင်သောအသားအရေရှိ၍၊ ပြင်းထန်သောပုပ်သိုးနံ့ထုတ်လွှတ်နေသော အရပ်ရှည်သည့်အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ တောင့်တင်းစွာရပ်နေကာ ရှေ့သို့မျက်နှာမူလျက် သူတို့အားလုံးကို ဘေးစောင်းပုံစံဖြင့် ပြသနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ထိုလူကိုပထမဆုံးမြင်တွေ့ခဲ့သူ လော့စုယိမှာ ဓာတ်မီးတစ်လက်ကိုကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် လုံးဝကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးတုန်လှုပ်နေသည်။

လော့စုယိမှာလည်း တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း၊ သူကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သောသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များမှာ အလွန်နည်းပါးပြီး ထိုသို့သောဖြစ်ပွားမှုများကိုဖြေရှင်းရာတွင် အတွေ့အကြုံကင်းမဲ့နေသောကြောင့်၊ သူဤအခြေအနေကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ကို လုံးဝမသိခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်၊ တစ္ဆေများကို သတ်၍မရနိုင်ပေ။

"အဲ့ဒါ လင်လော့မေအရင်ကပြောခဲ့တဲ့ တစ္ဆေလား။" ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ အလွန်အမင်းလေးနက်သွားပြီး၊ ဤသို့သောပေါ်ထွက်လာမှုမျိုး အဆိုးရွားဆုံးအချိန်အခါတွင် ပေါ်ထွက်လာမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဘယ်လောက်ကံဆိုးလိုက်သလဲ။

စောင့်ပါဦး၊ အဲ့ဒါမမှန်ဘူး။

အဲ့ဒီတစ္ဆေက ဘာလို့လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာမပြုလုပ်တာလဲ။

သူတို့ဆယ်မီတာခန့်သာ ကွာဝေးသော်လည်း၊ သူရော တစ္ဆေကိုပထမဆုံးမြင်တွေ့ခဲ့သော လော့စုယိပါ တိုက်ခိုက်ခြင်းမခံခဲ့ရပေ။ သူတို့လေးဦးလုံး အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်သည်ဟူသောအချက်က သူတို့တစ္ဆေ၏သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို ခုထိမနှိုးဆွသေးကြောင်း ဆိုလိုသည်။

ရှောင်ဝန်ဝန်မှာလည်း ဤအချိန်တွင်နောက်သို့လှည့်ပြီး စင်္ကြံလမ်းတွင်ရပ်နေသောတစ္ဆေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမချက်ချင်းပင် ကြောက်လန့်တကြားနောက်သို့ဆုတ်ခွာသွားပြီး ယန်ကျန့်နောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသည်၊ ထိုစဉ် လင်လော့မေမှာ အလိုအလျောက်သူမ၏ပါးစပ်ကိုဖုံးအုပ်၍ ထွက်ပြေးသကဲ့သို့ နောက်ဆုတ်စပြုလာသည်။

အကယ်၍ ယန်ကျန့်၏တည်ငြိမ်သောရှိနေမှုသာမရှိခဲ့ပါက၊ ဤနှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်တကြားထွက်ပြေးသွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

"ယန် ယန်ကျန့် ငါ ငါတို့အခုဘာလုပ်ကြမလဲ။"

လော့စုယိမှာ တုန်လှုပ်စွာနောက်ဆုတ်ရင်း၊ ထိုသတ္တဝါနှင့်သူ၏ကြားမှအကွာအဝေးကို ပို၍ချဲ့ရန်ကြိုးစားနေသည်၊ တစ်မီတာလောက်သာဆိုလျှင်ပင်။

"စိတ်ငြိမ်အောင်ထား၊ အဲ့ဒီတစ္ဆေက ဒီအနီးအနားမှာလျှောက်သွားနေရုံသက်သက်ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ငါတို့ကိုသတ်ဖို့ ပစ်မှတ်ထားနေတာ မဖြစ်မနေမဟုတ်ဘူး။ ငါခုထိလေ့လာတွေ့ရှိခဲ့တာတွေအရဆိုရင် ဒီဟိုတယ်ထဲကတစ္ဆေတွေမှာ ဦးတည်ချက်မဲ့သတ်ဖြတ်တဲ့လက္ခဏာမရှိဘူးထင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် Z မြို့ကထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေက အဲ့ဒီအနည်းငယ်လေးပဲ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က အဝေးမှတစ္ဆေကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏အသံကိုဖိနှိပ်၍ပြောရင်း၊ ထိုစဉ်မှာပင် သူတို့ကိုစိတ်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ထင်ရာစိုင်းမလုပ်ဆောင်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်။

"ငါတို့လောလောဆယ်တော့ အဲ့ဒါကိုစိတ်မပူဘဲနေကြရအောင်၊ ငါ့နောက်လိုက်ပြီးအခန်းထဲဝင်ကြ၊ ဒီနည်းနဲ့ငါတို့အဲ့ဒီအရာကို ယာယီရှောင်ရှားနိုင်လောက်တယ်။ ငါတို့သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းကိုင်တွယ်ဖို့ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ တစ်ခုကိုရွေးချယ်ရမယ်။"

တစ္ဆေများနှင့်ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာမဟုတ်၊ သူတို့နှင့်အသားကျသွားခြင်းက ကြောက်ရွံ့မှုကိုအနည်းငယ် ပြေပျောက်စေသည်။

အမှန်တကယ်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်က သင့်ကိုပစ်မှတ်ထားသည့်အခါ ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်မှသတ္တဝါ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေခြင်းက အခြေအနေမှာ ခုထိသိပ်မဆိုးရွားသေးကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"ကျွီ..."

ဤအန္တရာယ်များသည့်အခိုက်အတန့်တွင်၊ ယန်ကျန့်မှာ အခန်း ၁၃ ၏တံခါးကိုဖွင့်ရန် ရွေးချယ်ဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

တံခါးပွင့်လာသည်နှင့်၊ အတွင်း၌အလင်းရောင်မရှိ၊ မည်းမှောင်နေရုံသာ၊ မှိုတက်သောအနံ့တစ်ခု၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာသော့ခတ်၍ လူမနေဘဲထားရှိခဲ့သကဲ့သို့၊ သူတို့၏အာရုံခံစားမှုများကို တိုက်ခိုက်လာသည်။

"ငါနဲ့အတူဝင်ခဲ့။"

ယန်ကျန့်က သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများကိုအသုံးပြု၍ အတွင်းသို့အမြန်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ အတွင်းပိုင်းမှာ ခေတ်ဟောင်းပုံစံဖြစ်သော်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်မှုအရိပ်အယောင်မပြပေ။ တစ္ဆေ၏ခြေရာတစ်စုံတစ်ရာမရှိသလို ကျောက်လဲ့ကိုလည်း ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ အခန်း၏အချို့အစိတ်အပိုင်းများကို စေ့စပ်သေချာစွာမစစ်ဆေးရသေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်၊ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများမှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ခုထိမဖော်ထုတ်သေးခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ယခုမှာ စဉ်းစားတွေးခေါ်ရန်အချိန်မဟုတ်ပေ။ ဦးစားပေးမှာ အခန်းအတွင်းသို့ခိုလှုံ၍ အပြင်ဘက်မှလျှောက်သွားနေသောတစ္ဆေကို ခဏတာရှောင်ရှားရန်ဖြစ်သည်။

သူ၏ပင်ကိုယ်အသိအရ အကယ်၍ အပြင်ဘက်မှတစ္ဆေသာ သူတို့ကိုပစ်မှတ်ထားစပြုခဲ့ပါက သူတို့ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအဆုံးသတ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပေမည်။

ယန်ကျန့် အခန်းထဲသို့လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ၊ သူ၏အဝတ်အစားများကိုဆုပ်ကိုင်ထားသော ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ ချက်ချင်းပင် သူ၏နောက်သို့ဆွဲသွင်းခြင်းခံလိုက်ရသည်။ လင်လော့မေမှာ၊ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်လျက်၊ လျင်မြန်စွာလိုက်ပါသွားပြီး၊ အတွင်း၌ဘေးကင်းခြင်းရှိမရှိ သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ရှိမရှိကိုပင် မစဉ်းစားတော့ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်ဦးဆောင်နေသရွေ့၊ သူမသေဆုံးခြင်းကိုငြိမ်သက်စွာစောင့်ဆိုင်းနေရုံမှလွဲ၍ မည်သည့်နေရာကိုမဆို သွားရန်ဆန္ဒရှိသည်။

"ငါတို့ဒီအတိုင်းပဲ ဝင်သွားကြတော့မှာလား။ အတွင်းထဲမှာအန္တရာယ်ရှိနေခဲ့ရင်ကော။ ငါတို့ပြန်စဉ်းစားသင့်တယ်ထင်တယ်..."

လော့စုမှာ ထိုသို့သောထုတ်ပြန်ချက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုသော်လည်း၊ သူစကားစသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ အခြားလူတိုင်းမှာ ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်နေပြီး၊ သူတို့ကိုတားဆီးရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

အခြေအနေကိုသဘောပေါက်လိုက်သောအခါ၊ သူလိုက်ပါရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ သူအပြင်ဘက်တွင် ထိုတစ္ဆေနှင့်အတူ နေရစ်ခဲ့၍မဖြစ်ပေ။

ချက်ချင်းပင် သူထွက်ပြေးသကဲ့သို့ အခန်းထဲသို့ပြေးဝင်သွားပြီး သူ၏နောက်မှတံခါးကို ချက်ချင်းပင်ပိတ်လိုက်သည်၊ အပြင်ဘက်မှအရာ သူတို့နောက်သို့လိုက်ပါလာမည်ကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသည်။

မည်းမှောင်နေသောအခန်းထဲတွင်၊ လက်ကိုင်ဓာတ်မီးအနည်းငယ်မှအလင်းရောင်များသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်၊ အခြားအရာအားလုံးမှာ အမှောင်ထုဖြင့်ဖုံးကွယ်နေသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ခုအခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပါက၊ သူတို့မှာ လုံးဝလွတ်မြောက်နိုင်ခြေမရှိပေ။

သို့သော်၊ အပြင်ဘက်တွင်တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍၊ လော့စုမှာ တံခါးနှင့်ဖိကပ်ရပ်နေရုံသာတတ်နိုင်ပြီး၊ လုံခြုံစွာသော့ခတ်ကာ၊ ၎င်း မဝင်ရောက်လာပါစေနှင့်ဟု အသည်းအသန်ဆုတောင်းနေသည်။

"အခန်းက လောလောဆယ်တော့ ဘေးကင်းပုံပဲ။"

ယန်ကျန့်က ဧရိယာကိုအကြိမ်ပေါင်းများစွာ စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဤကောက်ချက်ကိုချမှတ်လိုက်သည်:

"ဒါပေမဲ့ ဒီအခန်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ထူးဆန်းတာတစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့သတိမလစ်ကြနဲ့။"

"ဒါဆို အခုဘာလုပ်ကြမလဲ။ အပြင်မှာတစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေတုန်းပဲဆိုတာ မမေ့နဲ့။" လော့စုက တံခါးနှင့်ဖိကပ်ရပ်ရင်း၊ သူ၏နဖူးမှာ ချွေးများဖြင့်စိုစွတ်နေသည်။

"ခုနကဒီလောက်နီးကပ်နေတာ၊ အဲ့ဒါငါတို့ကိုမြင်တွေ့ခဲ့မှာသေချာတယ်၊ မင်းအပြင်ဘက်ကအခြေအနေအတွက် မစိုးရိမ်သင့်ဘူးလား။"

သူယန်ကျန့်မှာ အလွန်အမင်းပေါ့လျော့နေပြီး၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်အနီးကပ်ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးသော်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ဘဲ ရှိနေသည်ဟု ထင်မြင်နေသည်။

ယန်ကျန့်မှာ သူ့ကိုခုထိတုံ့ပြန်ခြင်းမပြုဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ သူသူ၏အကြည့်ကို ရှောင်ဝန်ဝန်ထံသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။

"မင်းဘာလို့ငါ့ကိုကြည့်နေတာလဲ။" ရှောင်ဝန်ဝန်က မျက်လုံးပြူးကျယ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါအနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ဖို့လိုတယ်။ အပြင်ဘက်ကတစ္ဆေက ငါတို့ကိုတိုက်ခိုက်လာမလား၊ ပြီးတော့ ဒီအခန်းထဲမှာဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါသိဖို့လိုတယ်။ ငါတို့လက်ရှိအခြေအနေအောက်မှာ ဒီနေရာကိုစေ့စေ့စပ်စပ်ရှာဖွေရတာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ ရလဒ်ကိုကြိုတင်သိရှိထားတာက အကောင်းဆုံးချဉ်းကပ်ပုံပဲ၊ တစ်ခုခုတကယ်ဖြစ်လာတဲ့အခါ နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ရှောင်ဝန်ဝန်၏စွမ်းရည်ကိုအသုံးပြုရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။

အန္တရာယ်နှင့်ရင်းမြစ်မှာ အနီးအနားတွင်ရှိနေသည်။ ကြိုတင်မြင်တွေ့မှု၏ရလဒ်သာကောင်းမွန်ခဲ့ပါက၊ ယန်ကျန့်၏ပန်းတိုင်မှာ အောင်မြင်နိုင်ပေမည်။

"အိုကေ၊ ကောင်းပြီလေ။" ရှောင်ဝန်ဝန်က ခဏတာတွေဝေသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်သည်။

သူလည်း ကြောက်ရွံ့နေပြီး ဤသို့အန္တရာယ်များသောပတ်ဝန်းကျင်တွင် နောက်ဆက်တွဲဘာဖြစ်မည်ကို သိရှိလိုသည်။

"မြန်မြန်လုပ်ပြီး အနာဂတ်ကိုကြိုတင်မြင်တွေ့လိုက်စမ်းပါ။ ငါတို့ဒီမှာမင်းနဲ့အတူသေဆုံးဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး။" လော့စုယိက စိုးရိမ်တကြီး တိုက်တွန်းသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။" ယန်ကျန့်က သူ့ကိုအေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊ "ငါမင်းလိုအကူအညီမပေးဘဲ တခြားသူတွေကိုစိတ်ဓာတ်ကျအောင်လုပ်တဲ့လူစားမျိုးကို မုန်းတယ်။ ငါမင်းကိုအတူတူခေါ်လာခဲ့ရမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိခဲ့တယ်။ မင်းကြောက်နေတာလား။ မင်းကအနည်းဆုံးတော့ လူကြီးတစ်ယောက်ပဲ။ သူက ဆယ်နှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ သူမင်းထက် လျော့ပြီး ခံစားနေရတာမဟုတ်ဘူး။"

"မင်းသာဆက်ပြီးအဲ့လိုပြောနေပြီး စိတ်ဓာတ်ကိုထိခိုက်စေမယ်ဆိုရင် ငါမင်းကိုချက်ချင်းအပြင်ကို ပစ်ထုတ်လိုက်မယ်။ ငါကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေမှာ မင်းလိုတစ္ဆေဖမ်းသမားတစ်ဒါဇင်လောက် သေဆုံးခဲ့ပြီးပြီ။ ဒီနေ့နောက်တစ်ယောက်ထပ်တိုးလာလို့ ဘာမှမထူးခြားသွားဘူး။"

လော့စုယိမှာ ကြိမ်းမောင်းမှုကြောင့် ချက်ချင်းပင်တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောရဲတော့သလို၊ ယန်ကျန့်ကိုလည်း တည့်တည့်မကြည့်ရဲတော့ပေ။

ဤသို့အန္တရာယ်များသောအခြေအနေမျိုးတွင်၊ သူအခြားသူများ၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဖိအားကိုထပ်တိုးစေမည့်စကားလုံးများကို မပြောဆိုခဲ့သင့်ကြောင်း သူလည်းသိသည်၊ သို့သော် တခါတလေ သူထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားသည်။

အလွန်မကြာမီမှာပင်။

ရှောင်ဝန်ဝန်က သူမ၏စွမ်းရည်ကိုဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး၊ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်တွေ့စပြုလာသည်။

သူ၏မျက်နှာငယ်လေး တဖြည်းဖြည်းဖြူဖျော့လာပြီး သူ၏အရိပ်အငွေ့မှာ ပို၍အေးစက်လာသည်နှင့်အမျှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်၍ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာတည်ရှိမှုတစ်ခု သူမ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် ယက်လုပ်နေပုံရပြီး လူတိုင်းကို အရိပ်များထဲမှတစ်စုံတစ်ခု စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားစေသည်။

ဤစောင့်ကြည့်မှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ဘဲ၊ လူတိုင်းကိုစိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်၊ ဤစောင့်ကြည့်နေသောမျက်လုံးအောက်တွင်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်မကျန်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

မျက်လုံးများမှိတ်ထားလျက်၊ ကွဲပြားသောမြင်ကွင်းတစ်ခု ရှောင်ဝန်ဝန်၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူမယန်ကျန့်နှင့်အတူရွေ့လျားနေပြီး၊ ဤအခန်းကိုစူးစမ်းရှာဖွေနေသည်။

သူတို့ပထမဦးစွာ သန့်စင်ခန်း၏တံခါးကိုဖွင့်လိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ အိုဟောင်းနေသောရေဆွဲအိမ်သာတစ်လုံးမှလွဲ၍ ဗလာနတ္ထိဖြစ်နေပြီး၊ မှန်တစ်ချပ်မျှပင် မြင်တွေ့နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ထို့နောက်၊ ကြိုတင်မြင်တွေ့သောအနာဂတ်တွင်၊ သူတို့အိပ်ခန်း၏တံခါးကို အတူတကွဖွင့်လှစ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ရှောင်ဝန်ဝန်၏ဖြူဖျော့သောမျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသနေသည်၊ သူမအခန်းထဲတွင် လူများကိုမြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တောင့်တင်းသောကိုယ်ဟန်အနေအထားရှိသည့်လူများ၊ ကုတင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေကြပြီး၊ ကုတင်ဘေးစားပွဲများပေါ်တွင်၊ အခန်းထဲတွင်ရပ်နေကြသည် — သူတို့အားလုံးမှာ မျက်နှာအသွင်အပြင်များကင်းမဲ့နေပြီး၊ သူတို့၏မျက်နှာများမှာ ချောမွေ့၍ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသွင်အပြင်မဲ့နေသည်။

ကြိုတင်မြင်တွေ့မှုကိုဆက်လက်လုပ်ဆောင်လိုသောအခါ၊ ရှောင်ဝန်ဝန်၏စိတ်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာရလဒ်တစ်ခု ပြသလိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက်ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏ဦးခေါင်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုမှဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လည်ပင်းမှပြုတ်ကျသွားသည်၊ သွေးများပန်းထွက်နေပြီး မျက်လုံးများပြူးကျယ်စွာဖြင့် သေဆုံးနေသည်။

ကြိုတင်မြင်တွေ့သောအနာဂတ်တွင်၊ ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤအမြင်အာရုံကြောင့်ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်၍ ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ နောက်ဆက်တွဲအခြေအနေက ဘယ်လိုပုံစံရှိလဲ။" ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းပင်သူမ၏လက်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဖိမေးလိုက်သည်။

ကြောက်လန့်တကြားတုန်လှုပ်နေသော ရှောင်ဝန်ဝန်၏မျက်ရည်များ ဝိုင်းလာသည်: "ငါ…ငါသေတော့မယ်။ ယန်ကျန့်၊ ကယ်ပါဦး။ ငါဒီမှာသေတော့မယ်။ ငါမသေချင်ဘူး၊ ဟင့်…ဟင့်…"

သူ၏ကိုယ်ပိုင်သေဆုံးမှုကိုမြင်တွေ့ရသောအခါ၊ သူဖိအားကိုမခံနိုင်ဘဲ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးတော့သည်။

"မကြောက်ပါနဲ့၊ စိတ်ငြိမ်အောင်ထား။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်တုန်းက မင်းကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သေဆုံးတာကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့ပေမဲ့ မင်းအဆင်ပြေခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ မင်းခုနကကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့တာတွေအကြောင်း ငါ့ကိုပြောပြစမ်းပါ။" ယန်ကျန့်က ဆက်လက်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ရှောင်ဝန်ဝန်၏သေဆုံးမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကိုသိရှိမှသာ သူအန္တရာယ်ကိုထောက်လှမ်း၍ ရှောင်ရှားနိုင်သည်။

"ပြီးတော့ မင်းတခြားဘယ်သူ့သေဆုံးမှုကိုမဆို ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့လားမေးကြည့်ပါဦး၊ ဒီအတိုင်းပဲမ…" လော့စုမှာ စကားစပြုလာသော်လည်း၊ ယန်ကျန့်သူ့ကိုစိုက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏စကားများ ပြတ်တောက်သွားသည်။

ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရှိုက်ငိုနေသောအသံဖြင့်၊ ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ သူမခုလေးတင်ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့သည်များကို တိကျစွာ ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

ဤသို့ကြားသောအခါ၊ ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကိုအပြင်းအထန်ကြုတ်လိုက်သည်။

အခန်းထဲတွင် မျက်နှာမဲ့လူများစွာ ရှိနေသည်။

သူတို့အခန်းတံခါးဖွင့်ပြီးနောက်၊ ရှောင်ဝန်ဝန်၏ဦးခေါင်း ပြုတ်ကျသွားသည်၊ သူမသေဆုံးသွားသည်။

ထို့နောက် ကြိုတင်မြင်တွေ့သောအနာဂတ် အဆုံးသတ်သွားသည်။

လုပ်ငန်းစဉ်နှင့်ရလဒ်မှာ အလွန်ရိုးရှင်းလှသည်။

"ဒါအကုန်ပဲလား။ မင်းတခြားတစ္ဆေတွေပေါ်ထွက်လာတာကို ကြိုတင်မမြင်တွေ့ခဲ့ဘူးလား။" ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းပင်မေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်က၊ ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ သူနှင့်ယန်ကျန့်၏သေဆုံးမှုကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာတစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်ကြုံတွေ့ခြင်း ပါဝင်ခဲ့သည်၊ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် တစ္ဆေမရှိဘဲ၊ သူမသေဆုံးခဲ့သည်။

အခြေအနေမှာ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်နှင့်ကွဲပြားသည်၊ အကြောင်းမှာ သေဆုံးမှုမှာ အထူးသဖြင့် ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။