သေဆုံးချိန်

ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်သေဆုံးမှုကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ဤအခန်းထဲတွင်ပင် ဖြစ်ပွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အလောင်းမှာ အတွင်းမှအိပ်ခန်းထဲတွင် လဲလျောင်းနေကာ၊ သူ၏ဦးခေါင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင်ပြတ်ကျနေပြီး၊ သွေးများမှာ နေရာအနှံ့ပန်းထွက်နေသည်။

သို့သော် ထိုသို့သောရလဒ်မှာ ယန်ကျန့်အတွက် မဖြစ်နိုင်သင့်ပေ။

အတွင်းမှလူများ မျက်နှာမဲ့ဖြစ်နေခြင်းမှာ အတော်လေးပုံမှန်ဖြစ်သည်။

မျက်နှာမဲ့လူများထဲမှတစ်ဦးမှာ တစ္ဆေဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသော်လည်း၊ မှတ်ဉာဏ်များကိုသာခြယ်လှယ်နိုင်သောတစ္ဆေမှာ ထိုသို့သောသတ်ဖြတ်မှုနည်းလမ်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားသင့်သည်မဟုတ်ပေ။ ထိုတစ္ဆေမှာ လူများ၏မျက်နှာများကို သွေးစွန်းနေသောသတင်းစာများဖြင့်ဖုံးအုပ်၍ တိုက်ခိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် သူတို့၏မျက်နှာများကိုခိုးယူကာ သူတို့၏မှတ်ဉာဏ်များကိုပြောင်းလဲ၍၊ အခြားသူများကို သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ တစ္ဆေကျွန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်သည်။

သူ၏သတ်ဖြတ်မှုနည်းလမ်းမှာ ဒီလိုပြင်းထန်ရန်အတွက် အလွန်နူးညံ့လွန်းသည်။

သူမှားယွင်းနေပြီး ဤအခန်းထဲတွင် နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေနိုင်သလား။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ အပြောင်းအလဲဖြစ်နေပြီး၊ ဤရှားပါးသောသဲလွန်စများမှ တစ်ခုခုကိုခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် ကြိုးစားနေသည်။

သတင်းအချက်အလက်မှာ အလွန်ရှားပါးလွန်းသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ ကလေးတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။ သူမ၏အနာဂတ်ကိုကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်သည့်လုပ်ငန်းစဉ်မှာ သေချာပေါက်လုံလောက်အောင်ပြည့်စုံမည်မဟုတ်ဘဲ၊ ရလဒ်များမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူမဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးကို ရဲရင့်စွာရှင်းလင်းပြနိုင်ပေမည်။

"သွားကြရအောင်၊ ဒီနေရာကိုစွန့်ခွာကြရအောင်။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ရှိသေးတယ်၊ ငါတို့သေချာပေါက်ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်မှာပါ။ ဒီမှာမသေချင်ဘူး၊ ကျဒီအခန်းထဲမှာဆက်နေနေသရွေ့ ငါတို့အားလုံးဒီမှာသေဆုံးကြလိမ့်မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။" ရှောင်ဝန်ဝန်က ကြောက်ရွံ့တကြီးဖြင့် ငိုသံပါလျက် တောင်းပန်ရင်း ယန်ကျန့်၏လက်ကို ဆွဲထားသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါဒီမှာရှိနေသရွေ့ မင်းသေမှာမဟုတ်ဘူး။ အခုမင်းငါ့ကိုပြောပြဖို့လိုတယ်၊ မင်းဘယ်အချိန်လောက်မှာသေဆုံးခဲ့လဲ၊ ဘယ်အချိန်လဲ၊ ပြီးတော့ အခန်းထဲမှာတခြားဘာတွေရှိသေးလဲဆိုတာ ငါ့ကိုပြောပြ။ အခန်းအပြင်ဘက်ကအရာတွေအကြောင်း နောက်ထပ်ကြိုတင်ဟောကိန်းတစ်ခု လုပ်ကြည့်ပါဦး၊ ရှုထောင့်အသစ်ကနေကြိုးစားကြည့်ပြီး ရလဒ်ကအတူတူပဲလားဆိုတာ ကြည့်လိုက်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

အကယ်၍ သူအကြိမ်များများကြိုးစားခဲ့ပါက ရလဒ်မှာ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ ကြိုတင်ဟောကိန်းအခြေအနေတွင် ရှိနေပြီးဖြစ်ပြီး သူမ၏စွမ်းရည်မှာ ဖွင့်လှစ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ သူမရလဒ်တစ်ခုတည်းသာမြင်တွေ့ခဲ့ပါက ထိုသည်မှာ အလွန်အမင်းဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေမည်။

"နောက်တစ်ကြိမ်ကြိုးစားရမလား။" ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့နေဆဲဖြစ်သည်။

"အခြေအနေက ခုထိမပြောင်းလဲနိုင်သေးဘူးဆိုရင် ငါမင်းကိုအရင်ဆုံးဒီကနေ ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်တယ်၊ မင်းဒီမှာမသေဆုံးဘူးဆိုတာ သေချာအောင်လုပ်ပေးမယ်။" ယန်ကျန့်က ကတိတစ်ခုလည်း ပေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဝန်ဝန်က သူ၏ဦးခေါင်းကိုညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများကိုမှိတ်ထားကာ၊ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ သူ၏စိတ်ထဲ၌ ဖြစ်ပွားတော့မည့်ဖြစ်ရပ်များ နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူမ၏အနာဂတ်မှကိုယ်မှာ သေဆုံးနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ဦးခေါင်းမှာ ပြတ်တောက်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေကာ၊ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ၎င်း၏ဘေးတွင် ပြိုလဲကျနေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သူ၏ကြိုတင်ဟောကိန်းစွမ်းရည်ကို ဆက်လက်အသုံးပြုခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ပေ၊ သူမအနာဂတ်တွင်သေဆုံးနေသော်လည်း၊ လက်ရှိမှရှောင်ဝန်ဝန်မှာ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမအသက်ရှင်နေသရွေ့၊ သူမနောက်ဆက်တွဲဘာဖြစ်မည်ကို ဆက်လက်သိရှိနိုင်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး၊ သူမ၏ဦးခေါင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင်အနားယူနေကာ ဖွင့်ထားသောမျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက်၊ သူမအနာဂတ်မှယန်ကျန့် သူမ၏ဦးခေါင်းကိုကောက်ယူ၍ သူမ၏လည်ပင်းသို့ ပြန်လည်တပ်ဆင်ပေးနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော်၊ ၎င်းမှာ အချည်းနှီးပင်။

သူ သူ၏ဦးခေါင်းကို လည်ပင်းသို့အောင်မြင်စွာပြန်လည်ချထားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သော်လည်း၊ သူမအသက်ပြန်မရှင်လာခဲ့ပေ၊ အခြေအနေမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခြင်းမရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ သူမ၏အလောင်းကောင်မှဝတ်ဆင်ထားသောနာရီပေါ်မှအချိန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်: နှစ်နာရီဆယ်မိနစ်။

ထိုသည်မှာ သူမ၏သေဆုံးချိန်မှာ ဆယ်မိနစ်အတွင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

"ကျွန်မ နှစ်နာရီ ဆယ်မိနစ်မှာသေဆုံးခဲ့တယ်။" ရှောင်ဝန်ဝန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောရင်း၊ အရေးကြီးသည့်သတင်းအချက်အလက်တစ်စကို ထုတ်ဖော်ပြောပြလိုက်သည်။

"ဆက်ပြော၊ မင်းတခြားဘာတွေကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့သေးလဲ။" ယန်ကျန့်က ဖြစ်ရပ်ကိုချက်ချင်းပင်မှတ်သားလိုက်ပြီး၊ အချိန်ရောက်လာသောအခါ ရှောင်ဝန်ဝန်အသတ်မခံရစေရန် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုအစီအမံများ ပြုလုပ်ရန်ပြင်ဆင်နေသည်။

"ကျွန်မ လော့စုယိလည်းသေဆုံးသွားတာကို မြင်တွေ့ခဲ့တယ်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ဝက်ပြတ်နေတယ်။" ရှောင်ဝန်ဝန်က ကြိုတင်ဟောကိန်းလုပ်ငန်းစဉ်ကိုဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပြီး မကြာမီမှာပင် လော့စုယိ သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ ရုတ်တရက်ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရာ၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခါးမှနှစ်ပိုင်းပြတ်တောက်နေသည်။

သွေးများလည်း ပန်းထွက်နေပြီး၊ သူနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားသည်။

"ဘာလဲ။ ငါလည်းသေသွားတယ်ဟုတ်လား။" လော့စုယိမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသည်။

သူ ကလေးမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်သေဆုံးမှုကိုသာ ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏သေဆုံးမှုကိုပါ ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ မှောင်မိုက်သွားသည်:

"ဘယ်အချိန်လဲ။"

"နှစ်နာရီ ဆယ့်ငါးမိနစ်။"

ရှောင်ဝန်ဝန်က သူမ၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်၍ပြောလိုက်သော်လည်း၊ သူမစကားမဆုံးမီမှာပင်၊ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ မှိတ်ထားဆဲဖြစ်ကာ၊ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"လင်လော့မေလည်း သေသွားပြီ။ သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အလယ်ကနေတည့်တည့်ကွဲထွက်သွားတယ်… အရမ်းကိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းတယ်…"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ၊ လင်လော့မေမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ဆယ်မိနစ်အတွင်း၊ သူတို့တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးစပြုလာမည်။ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ။

"တစ္ဆေတွေကရော။ မင်းတစ္ဆေတွေပေါ်ထွက်လာတာ မြင်တွေ့ခဲ့လား။" ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်သူမှမရှိဘူး။ အခန်းထဲကမျက်နှာမဲ့လူတွေက မလှုပ်မယှက်ပဲ၊ ကျွန်မတခြားတစ္ဆေတွေအခန်းထဲဝင်လာတာကို မမြင်တွေ့ခဲ့ဘူး၊ ငါတို့အခုဘာလုပ်ကြမလဲ။ စောင့်ပါဦး၊ ကျွန်မရှင့်ကိုမြင်တွေ့လိုက်တယ် — ရှင့်တံခါးကိုဖွင့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတယ်၊ ရှင့်ပျောက်ကွယ်သွားတယ်၊ အသက်ရှင်လျက် ဒီကနေထွက်သွားတယ်။"

ဤသို့ကြားသောအခါ၊ လော့စုယိမှာ သူ့ကိုထူးဆန်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ၊ သူတို့သုံးဦးသေဆုံးမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယန်ကျန့်မှာ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူအေးစက်သောမျက်နှာဖြင့် ပြောသည်၊ "အဲ့ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး။ တကယ်ပဲအဲ့ဒီအခြေအနေရောက်လာခဲ့ရင် ငါသေချာပေါက်ငါ့အသက်ကိုကယ်တင်ဖို့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို အရင်ဆုံးမီးထွန်းမှာပဲ၊ ငါအခြေအနေဆိုးရွားသွားအောင် ခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ကြိုတင်ဟောကိန်းက လွဲချော်နေပြီ၊ ချက်ချင်းရပ်လိုက်တော့။"

ယန်ကျန့်မှာ ရှောင်ဝန်ဝန်၏ကြိုတင်ဟောကိန်းစွမ်းရည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုမှလမ်းလွဲစေခြင်းခံထားရသည်၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဆိုးရွားသောတစ္ဆေများ၏လွှမ်းမိုးမှုမှာ ပို၍နက်ရှိုင်းလာပြီး၊ သူမကိုယ်ပိုင် ရလဒ်များကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်းမရှိတော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏တိကျမှုမှာ ယုတ်လျော့စပြုလာသည်။

မည်သည့်အခြေအနေမဆို သတင်းဆိုးကို ဆိုလိုနိုင်သည်။

ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ ယန်ကျန့်၏အမိန့်များကို အလွန်နာခံပြီး ချက်ချင်းပင်သူမ၏ကြိုတင်ဟောကိန်းကိုရပ်တန့်လိုက်ကာ၊ သူမ၏စွမ်းရည်ကိုအသုံးပြုနေသောအခြေအနေမှ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ သွားကြရအောင်လေ။ ဒါကငါတို့ဟိုတယ်ထဲကို ပထမဆုံးဝင်လာတုန်းကလိုပဲ၊ ငါတို့ဒီမှာဆက်နေနေရင် ငါတို့သေဆုံးကြမှာသေချာတယ်။ ထွက်ခွာသွားမှသာ ငါတို့ရလဒ်ကိုပြောင်းလဲနိုင်မယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျမှသာ ငါတို့ဘေးကင်းစွာ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်မယ်။" ရှောင်ဝန်ဝန်က သူ့ကိုဆွဲကိုင်ရင်း၊ သူတို့ကိုထွက်ခွာရန် ဆက်လက်တောင်းပန်နေသည်။

အမှန်ပင်၊ ကြိုတင်ဟောကိန်း၏ရလဒ်ပေါ်အခြေခံ၍၊ ဤမစ်ရှင်ကိုစွန့်လွှတ်ခြင်းမှာ အသိညာဏ်အရှိဆုံးဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်ပေမည်။

"အလျင်မလိုပါနဲ့၊ ငါတို့အခုချက်ချင်းနောက်မဆုတ်သေးဘူး၊ ငါတို့မှာငါးမိနစ်၊ မဟုတ်ဘူး၊ လေးမိနစ်လှုပ်ရှားချိန် ရှိသေးတယ်။" ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်၊

"မင်းကနှစ်နာရီဆယ်မိနစ်နောက်ပိုင်းမှ သေဆုံးခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် မင်းအခုသေမှာသေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး။ မင်းမသေဘူး အဲ့ဒါကမင်းအရမ်းဘေးကင်းလုံခြုံတယ်ဆိုတာကို ဆိုလိုတယ်။"

"လော့စုယိ၊ မင်းအပြင်ဘက်ကအဲ့ဒီတစ္ဆေကို စောင့်ကြည့်ဖို့တာဝန်ယူ၊ အဲ့ဒါအတိအကျဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်။ မင်းအဲ့ဒါကိုမြင်တွေ့ခဲ့ရင် အဲ့ဒါရဲ့လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ငါ့ကိုအစီရင်ခံ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ဒီမှာနေခဲ့၊ ငါအဲ့ဒီအခန်းကိုသွားစစ်ဆေးလိုက်ဦးမယ်။ အန္တရာယ်ရှိခဲ့ရင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ချက်ချင်းမီးထွန်းလိုက်။"

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်နှင့်မီးခြစ်ကို လင်လော့မေထံသို့ လှမ်းပေးလိုက်သည်၊ "ငါ့အတွက်ရှောင်ဝန်ဝန်ကို စောင့်ရှောက်ထားပေးပါ၊ သူက ကလေးတစ်ယောက်ပဲရှိသေးတယ်။"

လင်လော့မေမှာ၊ စိတ်လှုပ်ရှား၍ ကြောက်လန့်နေသော်လည်း၊ အတော်အတန်တည်ငြိမ်သည်။ သူမအနီရောင်ဖယောင်းတိုင်ကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မှတ်ထားပါ၊ မတော်တဆမှုမရှိခဲ့ရင် မင်းသုံးမိနစ်အတွင်း တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးထွန်းသင့်တယ်။" ယန်ကျန့်က သူမကိုနောက်တစ်ကြိမ်ညွှန်ကြားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းငါ့ကိုတောင်းဆိုတာ အရမ်းများလွန်းတယ်။ ငါလင်လော့မေကိုကာကွယ်ဖို့ပဲ တာဝန်ရှိတာ။ မင်းငါ့ကိုအဲ့ဒီတစ္ဆေကိုစောင့်ကြည့်ခိုင်းတယ်၊ ဘာကြောင့်အတိအကျလဲ။" လော့စုယိက စကားပြောလာသည်။

"မင်း မသေချင်ဘူးဆိုရင် ငါပြောတဲ့အတိုင်းသာလုပ်။ အန္တရာယ်က အခန်းအတွင်းကလာတာမဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါအပြင်ဘက်ကတစ္ဆေဆီက ဖြစ်နိုင်ခြေအရမ်းများတယ်။ ဒီထဲကတစ္ဆေတွေကို ငါအရင်ကကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ဖူးတယ်၊ သူတို့အန္တရာယ်အဆင့်မမြင့်ဘူး။ သူတို့ရဲ့အန္တရာယ်က မှတ်ဉာဏ်တွေကိုပြောင်းလဲတာမှာပဲရှိတယ်၊ သတ်ဖြတ်တာမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် တိုက်ခိုက်သူက နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်ရမယ်။ ငါဟိုတယ်ကိုကနဦးကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့ရဲ့အန္တရာယ်အဆင့်က အနိမ့်ဆုံးမှာရှိနေတယ်။"

"တကယ်ပဲအန္တရာယ်ရှိခဲ့ရင် အဲ့ဒါအပြင်ဘက်ကအရာဆီကပဲ လာမှာပဲ။" ယန်ကျန့်က သူ့ကိုစိုက်ကြည့်သည်၊

"အဲ့ဒါရဲ့ပုံစံကိုဖော်ထုတ်၊ အသက်ရှင်ရပ်တည်ဖို့နည်းလမ်းတစ်ခုရှာ။ တခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘူး။"

"ဒါကိုသိထားပါ၊ မင်းတို့အားလုံး အမှတ်အသားပြုခံထားရပြီးပြီ။"

ထိုသို့ပြောပြီး၊ သူလော့စုယိ တစ္ဆေတစ်ကောင်၏လှုပ်ရှားမှုများကိုစောင့်ကြည့်သည့်အန္တရာယ်ရှိသောတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်လိုစိတ်ရှိမရှိကို နောက်ထပ်အရေးမစိုက်တော့ပေ။ သူယခုအခါ ဤဘေးကင်းသောကာလကိုအသုံးပြု၍ ထိုအခန်းသို့ဝင်ရောက်ရန်၊ ရင်းမြစ်တစ္ဆေကိုနေရာချ၍ ချုပ်နှောင်ရန် လိုအပ်သည်။

အကယ်၍ သူကျရှုံးခဲ့ပါက၊ သူတို့ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို အသုံးပြုရပေမည်။

ထိုသည်နှင့်၊ ယန်ကျန့်က အတွင်းမှအိပ်ခန်းဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်။

သေမင်းတမန်နီးကပ်လာသည်နှင့်၊ လော့စုယိမှာ ကြီးမားသောသတ္တိကိုမွေးမြူလိုက်သည်၊ သူသွားကြိတ်ကာ၊ တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အခန်း၏တံခါးကိုဖွင့်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် အပြင်ဘက်မှတစ္ဆေ အတိအကျဘာလုပ်နေသည်ကိုကြည့်ရှုရန် သူ၏ဦးခေါင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

သူတို့အဖွဲ့၏သေဆုံးမှုများ ထိုသတ္တဝါနှင့်ဆက်စပ်နေခြင်းရှိမရှိ။

စစ်ဆင်ရေး စတင်ခဲ့သည်။

ရှောင်ဝန်ဝန်၏ကြိုတင်ဟောကိန်းဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသောကြောင့် သူတို့လမ်းလွှဲမှုများစွာကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး လူတစ်ဦးချင်းစီ၏သေဆုံးချိန်ကို တိကျစွာဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ကာ၊ ထို့ကြောင့် လိုအပ်သောပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤကြိုတင်ဟောကိန်းမရှိဘဲ သူတို့ရှောင်ဝန်ဝန်ခန့်မှန်းခဲ့သကဲ့သို့ပင်、 ဤနေရာတွင်ပင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။