← Chapters

နောက်ပြန်လှည့်၍ ပြန်လာခြင်း

Vol. 24 Ch. 358

နောက်ပြန်လှည့်၍ ပြန်လာခြင်း

Vol. 24 Ch. 358

သီးခြားလုပ်ဆောင်မှုများပြုလုပ်ခြင်းမှာ အခြေအနေအများစု တွင် ကောင်းမွန်သောဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုမဟုတ်သော်လည်း

အနီးအနားတွင်သေဆုံးမှုဖြစ်ပွားရန် ငါးမိနစ်သာကျန်ရှိတော့သောကြောင့်၊ အရှင်းလင်းဆုံးလုပ်ဆောင်မှုလမ်းကြောင်းမှာ လက်ရှိအခြေအနေကို လျင်မြန်စွာဖြေရှင်းပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားရန်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်မှာ အကူအညီမလိုအပ်၊ သူထိုအရာကိုသူ့ဘာသာသူ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။ သူစိုးရိမ်ပူပန်နေသောအရာမှာ ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ရှောင်ဝန်ဝန်မှစတင်၍ အခြားသူများဆင့်ကဲဆင့်ကဲ သေဆုံးသွားရသည့်အကြောင်းရင်းများသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့အမှန်တကယ်ပင် ထောင်ချောက်တစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်နေခဲ့ပါက၊ အကြောင်းရင်းများကိုအတည်ပြုရန် လိုအပ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏သံသယကို တံခါးအပြင်ဘက်စင်္ကြံမှထိုတစ္ဆေအပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အမည်မသိကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်ရှိသော၊ အမည်မသိသတ်ဖြတ်မှုနည်းလမ်းရှိသော၊ မှတ်တမ်းဟောင်းများတွင် ဘယ်သောအခါမျှမမှတ်တမ်းတင်ခဲ့ဖူးသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ပင်။ ထို့အပြင်၊ အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ယန်ကျန့်ယခင်က တစ္ဆေတံခါးခေါက်သံကို ဆွဲဆောင်ထုတ်ယူခဲ့စဉ်က၊ ၎င်းမှာဤသတ္တဝါကို ဟိုတယ်မှထုတ်ယူသွားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ တစ္ဆေတံခါးခေါက်သံ၏ကျိန်စာ ၎င်းအပေါ်သက်ရောက်မှုမရှိဟု ဆိုလိုသည်။

အရေးပေါ်အခြေအနေကြောင့် ယန်ကျန့်မှာ အတွင်းမှအိပ်ခန်းသို့ ချက်ချင်းပင်ပြေးဝင်သွားသည်။

အခြားနေရာများတွင် ပုံမှန်မဟုတ်မှုများမတွေ့ရှိရ၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်မလိုအပ်ပေ။ ဤရလဒ်မှာ ရှောင်ဝန်ဝန်မှကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် အတော်အတန်အချိန်ကို ချွေတာပေးခဲ့သည်။

သူတံခါးကိုတွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

အခန်းမှာ မည်းမှောင်နေသည်။

သို့သော် တစ္ဆေအမြင်အာရုံမှတစ်ဆင့်၊ အခန်းထဲမှအရာအားလုံးမှာ သူ့အတွက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်တွေ့နိုင်သည်။

၎င်းမှာ ရှောင်ဝန်ဝန်ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့သည့်အတိုင်း အတိအကျပင်။

အခန်းထဲတွင်၊ လူများရပ်နေကြသည်၊ ထိုင်နေကြသည်၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေကြသည် — သူတို့အားလုံးမှာ သူတို့၏မျက်နှာအသွင်အပြင်များ ကင်းမဲ့နေကြသည်။

ဤလူများ၏အဝတ်အစားများမှာ ကွဲပြားသည်: အချို့မှာ ယောက်ျားမိန်းမများ၊ အချို့ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ထားသူများမှာ အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားများ၊ အချို့ ခေါင်းဆောင်းအကျီ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်များ နှင့် ဂါဝန်ဝတ်ဆင်ထားသော နုပျိုသည့်မိန်းကလေးများလည်း ရှိနေသည်... သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ မည်သည့်လူပင်ဖြစ်စေ၊ သူတို့အားလုံးမှာ မျက်နှာအသွင်အပြင်များကင်းမဲ့နေကြပြီး အသက်ရှင်သန်မှု သို့မဟုတ် သေဆုံးမှု၏အမည်မသိအခြေအနေများဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေခြင်း သို့မဟုတ် လဲလျောင်းနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က သူတို့၏မျက်နှာမဲ့ဦးခေါင်းများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ သူတို့၏မျက်နှာများမှာ မျက်နှာအသွင်အပြင်များနှင့်အသားများနှင့်အတူ ဆွဲခွာခြင်းခံထားရသည်မဟုတ် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူတို့ရိုးရှင်းစွာ သူတို့၏အသွင်အပြင်များကိုဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး၊ ပြားချပ်သောအရေပြားများသာ ချန်ထားခဲ့သည်။

"အဲ့ဒီတစ္ဆေက သူတို့မျက်နှာတွေကို ယူသွားခဲ့တာလား။ ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီတစ္ဆေရဲ့တကယ့်ပုံစံက မျက်နှာမဲ့တစ်ကောင်လား။"

သူ၏တစ္ဆေအမြင်အာရုံမှာ ဂနာမငြိမ်စွာရွေ့လျားနေပြီး၊ မျက်နှာမဲ့လူတိုင်းကိုဘယ်ညာလှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ၊ သံသယဖြစ်ဖွယ်တစ်ခုခုရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မျှော်လင့်နေသည်။

တစ္ဆေမှာ ဤမျက်နှာမဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များကြားတွင် ပုန်းအောင်းနေဖွယ်ရှိသည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့်အခန်းထဲတွင်မျက်နှာမဲ့လူများစွာရှိသော်လည်း၊ သူ၏အမြင်တွင် အသေးစိတ်အချက်တစ်ချက်ကြောင့်ပင် မည်သူမျှတကယ့်တစ္ဆေမဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ဤလူများမျက်နှာမရှိခဲ့ပါက ထုံချန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှပြုံးနေသောမျက်နှာကို သူတို့အပေါ်တွင် မည်သို့တပ်ဆင်နိုင်မည်နည်း။

လက်ရှိအခြေအနေအရ၊ တကယ့်တစ္ဆေမှာ ထိုတစ္ဆေမျက်နှာရှိသူဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တကယ့်တစ္ဆေကသာ ထုံချန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှတစ္ဆေမျက်နှာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပေမည် — အခြားသူများမှာ မတတ်နိုင်ပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့်၊ တစ္ဆေမှာ ပြုံးနေသောမျက်နှာရှိသူပင်။

"ဒါဆို ငါနောက်ကျသွားပုံပဲ။ တစ္ဆေက ဒီမှာအရင်ကရှိခဲ့ပေမဲ့ အခုဒီအခန်းထဲမှာမရှိတော့ဘူး… ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေသာထွက်ခွာသွားခဲ့ရင် အဲ့ဒါကကျောက်လဲ့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့တယ်လို့ဆိုလိုတယ်။ ဒါကြောင့် ကျောက်လဲ့က ဒီမှာရှိနေသင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်က စူးရှသွားပြီး၊ သူချက်ချင်းပင် ရှာဖွေလိုက်သည်။

ဤလူများမျက်နှာမရှိသော်လည်း၊ သူသူ၏ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားနှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့်ရင်းနှီးမှုမှတစ်ဆင့် ကျောက်လဲ့ကို ရှာဖွေနိုင်သည်။

မဟုတ်ဘူး၊ သူရှာတွေ့သည့်အချိန်တွင် သူအလောင်းကောင်တစ်ခု ဖြစ်နေလောက်ပြီ။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေလျှင်ပင်၊ သူကျောက်လဲ့၏အလောင်းကောင်ကိုထုတ်ယူရန် သူ၏တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိသည်၊ အနည်းဆုံးတော့ တားချန်းမြို့သို့ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး သူ၏မိဘများထံသို့ တင်ပြရန်ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏အလောင်းကောင်ကို ဤနေရာတွင်ပုပ်သိုးပျောက်ကွယ်သွားခွင့်ပြု၍မဖြစ်ပေ။

အခန်းမှာ ကြီးမားခြင်းမရှိသော်လည်း၊ မျက်နှာမဲ့လူများမှာ များပြားလှပြီး၊ လေထုမှာ ပုပ်သိုးနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အချို့အလောင်းကောင်များမှာ ပုပ်သိုးစပြုနေပြီး ဤနေရာတွင် လုံးဝသေဆုံးနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သို့သော် သူအချို့ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်နှင့်နှလုံးခုန်သံကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသည်၊ ဆေးပညာအရပြောရလျှင်၊ သူတို့မှာ အသက်ရှင်နေဆဲဟု သတ်မှတ်သင့်ပြီး သေဆုံးခြင်းမရှိသေးပေ။ သို့သော် ယန်ကျန့်အတွက်မူ၊ သူတို့သေဆုံးသူများနှင့် ဘာမျှမခြားနားပေ။

မျက်နှာမရှိဘဲ၊ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ အသက်ရှင်သန်မှုလက္ခဏာများထိန်းသိမ်းထားလျှင်ပင်၊ ဘာအသုံးဝင်မည်နည်း။ သူတို့မှာ သူတို့၏ဒုက္ခဝေဒနာကို ရက်အနည်းငယ်ပို၍ကြာရှည်အောင် ဆွဲဆန့်နေရုံသာ။

အခန်းကိုလျင်မြန်စွာစူးစမ်းကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင်ရပ်နေသော၊ ကျောခိုင်းထားသည့်လူတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူ၏ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် လက္ခဏာများမှာ ကျောက်လဲ့နှင့် တစ်ထပ်တည်းတူညီသည်။

"အဲ့ဒါ ကျောက်လဲ့လား။" ယန်ကျန့်၏နှလုံးသား အေးစက်သွားပြီး၊ သူသတိကြီးစွာနှင့် လျင်မြန်စွာ လူအုပ်ကြားမှ သူ၏ဘက်သို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

ဤအချိန်အတွင်း၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှအရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်ဖြစ်နေပြီး၊ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှမရှိပေ။

ရှင်းလင်းစွာပင်၊ တစ္ဆေမှာ ကျောက်လဲ့ကိုစွန့်ပစ်ခဲ့ပြီ။ အကယ်၍ သူသာကျောက်လဲ့အသွင်ဖြင့် ဤနေရာတွင်ရှိနေဆဲဖြစ်ပါက၊ ၎င်းသေချာပေါက်ဤမျှတိတ်ဆိတ်နေမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာမှာ သူ့ကိုမချဉ်းကပ်နိုင်ကြောင်း သိရှိသည်၊ ယန်ကျန့်အနီးကပ်ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ္ဆေအရိပ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ၎င်းသေချာပေါက်ချုပ်တည်းခြင်းခံရမည်သာ။ သို့ဖြစ်၍၊ သူကျောက်လဲ့မှာ တစ္ဆေမဟုတ်တော့ကြောင်း ပို၍ပင်သေချာသွားသည်။

သူချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့်၊ ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ကိုထိုလူ၏ပခုံးပေါ်သို့ လှမ်းတင်လိုက်သည်။

ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်၊ ကျောက်လဲ့၏ပခုံးများမှနွေးထွေးမှု ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့်၊ သူအံ့ဩမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟုတ်သည်၊ မှန်သည်၊ ယန်ကျန့်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်ကို အမှန်တကယ်အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"ကျောက်လဲ့ သေဆုံးခြင်းမရှိသေးဘူးလား။"

ရုတ်တရက်အတွေးတစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ထူးဆန်းစွာပင် ၎င်းမှာ အနည်းငယ်သောပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ရောနှောနေသည်။

အကယ်၍ ကျောက်လဲ့သာမသေဆုံးသေးပါက၊ သူ့ကိုကယ်တင်ရန် အခွင့်အရေးရှိနေသေးသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

သို့သော်၊ ယန်ကျန့် ခန္ဓာကိုယ်ကိုလျင်မြန်စွာလှည့်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပင်ခက်ထန်သွားသည်။

ကျောက်လဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မှန်ကန်သော်လည်း မျက်နှာမှာ သူစိမ်းတစ်ဦး၏မျက်နှာ ဖြစ်နေသည်။ ဤသူစိမ်း၏မျက်နှာမှာ သူ၏ဦးခေါင်းနှင့်မကိုက်ညီဘဲ စောင်းရွဲ့လိမ်ကောက်နေကာ၊ နေရာအများအပြားမှာ ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့နေနှင့်ပြီ။ ဤအတိုင်းဆက်သွားနေပါက၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မကြာမီပုပ်သိုးဆွေးမြေ့သွားပေမည်။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာ ခက်ထန်သွားပြီး၊ သူပြင်းထန်စွာပျက်စီးနေသောမျက်နှာကို ချက်ချင်းပင်ဆွဲဖြဲချလိုက်သည်။

သူတစ္ဆေအရိပ်၏စွမ်းအားကိုအသုံးပြုလိုက်ရာ၊ မျက်နှာကိုဆွဲဖြဲချပြီးနောက်၊ ကျန်းလဲ့မှာ မျက်နှာမဲ့လူတစ်ဦးအဖြစ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အဲ့ဒီအရာက ဒီနေရာကိုစွန့်ခွာသွားတုန်းက လူတိုင်းရဲ့မျက်နှာတွေကို ယူဆောင်သွားခဲ့တာလား။" ယန်ကျန့်က နောက်တစ်ကြိမ်လှည့်ပတ်ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဤအခန်းထဲတွင် ကျောက်လဲ့၏မျက်နှာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ရာ ၎င်းကသူ့ကိုအနည်းငယ်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။

မျက်နှာများစွာလိုအပ်သော တစ္ဆေမျိုးက ဘယ်လိုတစ္ဆေမျိုးလဲ။

၎င်းမှာ စုဆောင်းလိုစိတ်စွဲလမ်းမှုတစ်ခုရှိပြီး၊ လူ့မျက်နှာများစုဆောင်းခြင်းကို အထူးသဖြင့်နှစ်သက်ကာ၊ တစ္ဆေမျက်နှာကိုမရှာဖွေတွေ့ရှိမချင်း သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို မရပ်တန့်မည်မဟုတ်လော။

သို့သော် တစ္ဆေမှာ ထုံချန်၏ပြုံးနေသောမျက်နှာကို ရရှိပြီးဖြစ်သင့်သည်၊ ၎င်းနောက်ထပ်အခြားမျက်နှာများ မလိုအပ်သင့်ပေ။

သို့ဖြစ်၍ ၎င်းထိုမျက်နှာများကို ဘယ်မှာသိမ်းဆည်းထားမည်နည်း။

အခန်း ၃၁ လား။

ရုတ်တရက်။

အခန်းနံပါတ်မှာ မည်သည့်အကြောင်းရင်းမှမရှိဘဲ ယန်ကျန့်၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုသည်မှာ တစ္ဆေမှတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရစဉ်က ကျောက်လဲ့ချန်ထားခဲ့သော အလွန်အရေးကြီးသည့်သဲလွန်စတစ်ခုဖြစ်သည်၊ သူတစ္ဆေမှာ ဆီဇာဟိုတယ်၏အခန်း ၃၁ တွင်ရှိနေသည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

တစ္ဆေဗီရိုမှပေးခဲ့သောသဲလွန်စမှာ အခန်း ၁၃ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်မူလကမေးခဲ့သောမေးခွန်းမှာ ကျောက်လဲ့ဘယ်မှာလဲဟူ၍သာ။

ကျောက်လဲ့မှာ အမှန်တကယ်ပင်အခန်း ၁၃ တွင်ရှိနေသည်၊ အကြောင်းမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဤနေရာတွင်ရှိသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် တစ္ဆေလည်း အခန်း ၃၁ သို့သွားခဲ့လျှင်ကော။

မျက်နှာများမှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေဖွယ်ရှိသည်။

"ငါအန္တရာယ်ကိုစွန့်စားပြီး ဒီဟိုတယ်ထဲပိုနက်ရှိုင်းစွာ စွန့်စားဝင်ရောက်ဖို့လိုနေတာများလား။" ယန်ကျန့်၏အကြည့်က ကျောက်လဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုကြည့်ရင်း ရွှေ့ပြောင်းသွားပြီး၊ ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်ဖြစ်နေသည်။

ဟိုတယ်ထဲပိုနက်ရှိုင်းစွာဝင်ရောက်ရန် ပြဿနာမရှိသော်လည်း အပြင်ဘက်စင်္ကြံများတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော အခြားတစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိနေသည်။ လူများစွာပါဝင်နေသောကြောင့်၊ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိခိုက်သေဆုံးမှုများ ရှိလာနိုင်သည်။

သို့သော် သူအခန်း ၃၁ ကိုရှောင်ရှားရန် စိတ်တိုင်းမကျခဲ့ပေ။

တစ္ဆေမှာ ကျောက်လဲ့ကိုစွန့်ပစ်ခဲ့ပြီး အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် ငုပ်လျှိုးနေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ရင်းမြစ်မှာ ထိုအခန်းထဲတွင် ရှိနေဖွယ်အလွန်ရှိသည်။

ဤအထိရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက် ယခုနောက်ဆုတ်လိုက်ခြင်းမှာ နှမြောစရာပင်။

သို့သော်၊ အချိန်မှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပြီ။

သုံးမိနစ်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ၊ သူအိပ်ခန်းအပြင်ဘက်မှလင်လော့မေမှာ အတွင်းမှရှောင်ဝန်ဝန်ကိုကာကွယ်ရန် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိပြီးဖြစ်ကြောင်း သူခံစားနိုင်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ထိရောက်မှုမရှိနိုင်ပေ။ ငါးမိနစ်ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်၊ ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားသည့်အတိုင်း တစ္ဆေမှတိုက်ခိုက်ခြင်းခံရဦးမည်၊ သူမသေဆုံးနိုင်ဖွယ်မရှိသော်လည်း၊ ထိုအချိန်မှစ၍၊ လော့စုယိနှင့် လင်လော့မေတို့မှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရပေမည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ သူတို့ကိုခဏတာကာကွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ အကန့်အသတ်မရှိမဟုတ်ပေ။

သို့သော်၊ ယန်ကျန့်လှုပ်ရှား၍ စဉ်းစားနေစဉ်၊ အခြားတစ်ဖက်မှလော့စုယိမှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်တုန်လှုပ်နေသော်လည်း၊ သတ္တိမွေး၍ တံခါးကိုဖွင့်ကာ အပြင်ဘက်မှတစ္ဆေ၏အခြေအနေကို ဆက်လက်လေ့လာနေသည်။

မည်းမှောင်နေသောစင်္ကြံလမ်းတွင်၊ သူ၏ဓာတ်မီးမှအလင်းရောင်တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေသည်။

အမှောင်ထုကိုမနည်းခွဲထုတ်ရင်း၊ ၎င်းစင်္ကြံလမ်းကို လင်းထိန်စေသည်။

သို့သော် အကွာအဝေးမှာ မှိန်ဖျော့နေဆဲဖြစ်သည်။

မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်အောက်တွင်၊ သူတို့ခုလေးတင်ဖြတ်သန်းခဲ့သော လမ်းဆုံမှာ ယခုအခါဗလာနတ္ထိဖြစ်နေသည်။

ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာပေါ်ထွက်လာပြီး လမ်းဆုံပတ်ပတ်လည်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သောတစ္ဆေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

"အဲ့ဒီအရာ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။" လော့စုယိမှာ ရှင်းပြမရနိုင်အောင် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး၊ သူ၏ဓာတ်မီးဖြင့် ထိုသတ္တဝါကို ရှာဖွေနေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းထွက်ခွာသွားခဲ့ပါက၊ အနည်းဆုံးတော့ သူ၎င်း၏ခန့်မှန်းခြေဦးတည်ချက်ကို သိရှိရန်လိုအပ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင်၊ ထွက်ခွာရန်အချိန်ရောက်သောအခါ သူအနည်းငယ်ပြင်ဆင်ထားနိုင်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းမရွေ့လျားခဲ့ပါက၊ သူ၎င်း၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ရမည်။

ရှောင်ဝန်ဝန် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းသေဆုံးတော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ သူမသေဆုံးပြီးနောက်၊ သူနောက်ထပ်ငါးမိနစ်အတွင်း သေဆုံးမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေသောကြောင့်၊

လော့စုယိမှာ သူ၏အခန်းမှထွက်ခွာရန်မရဲဝံ့၊ သူသူ၏ဦးခေါင်းကိုထုတ်၍ ရှာဖွေရုံသာ ရဲဝံ့သည်။

သို့သော် ဤနည်းလမ်းဖြင့်၊ သူရှာဖွေနိုင်သောနေရာများမှာ အလွန်ကန့်သတ်ထားသည်။

သို့သော်၊ သူ၏အံ့ဩမှုအတွက်၊ သူအပြင်ဘက်မှတစ္ဆေ၏တည်နေရာကို အမှန်တကယ်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူခုလေးတင်လာခဲ့ရာဦးတည်ချက်မှ လေးလံသောခြေလှမ်းများနှင့် တောင့်တင်းသောလှုပ်ရှားမှုများရှိသည့် အရပ်ရှည်သောပုံရိပ်တစ်ခုမှာ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာသွားနေသည်၊

"ငါအဲ့ဒါကိုတွေ့ပြီ။ အဲ့ဒါဒီနေရာကိုစွန့်ခွာပြီး ဟိုတယ်ကိုပြန်ဖို့ကြိုးစားနေတာလား။" တစ္ဆေထွက်ခွာသွားသည်ကိုမြင်သောအခါ၊ လော့စုယိ၏တင်းမာနေသောနှလုံးသား အနည်းငယ်ပြေလျော့သွားသည်။

တစ္ဆေသာဧရိယာမှထွက်ခွာသွားပြီး၊ လုံလောက်အောင်အဝေးသို့ရွေ့လျားသွားသရွေ့၊ ၎င်းမှာ သူလောလောဆယ်တော့ အတော်အတန်ဘေးကင်းသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

စောင့်ပါဦး။

အဲ့ဒါမမှန်ဘူး။

ရုတ်တရက်၊ လော့စုယိမှာ နောက်တစ်ကြိမ်ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ အလွန်ဆိုးရွားသောအခြေအနေတစ်ခုကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အကယ်၍ တစ္ဆေကသူ့ကိုကျောခိုင်း၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပါက၊ ရှောင်ဝန်ဝန်အဘယ်ကြောင့်သေဆုံးမည်နည်း။ သူအဘယ်ကြောင့်ထို့နောက် သေဆုံးမည်နည်း။

သူဤသည်ကိုသဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့်၊ အဝေးတစ်နေရာမှစင်္ကြံမှထွက်ခွာတော့မည့် အရပ်ရှည်သောပုံရိပ်မှာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်းနောက်သို့လှည့်ကာ၊ ဤဘက်သို့နောက်တစ်ကြိမ် မျက်နှာမူလိုက်သည်…

ရှင်းပြမရနိုင်သောအရေးပေါ်အခြေအနေနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ချက်ချင်းပင် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အမှန်ပင်၊ သူတို့တစ္ဆေမှ ပစ်မှတ်ထားခြင်းခံလိုက်ရပြီ။

လော့စုယိမှာ သေဆုံးခြင်းကိုကြောက်ရွံ့သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သူမိုက်မဲသည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်ဖြင့်၊ သူအခန်းထဲသို့ ပြောလိုက်သည်၊ "ငါတစ္ဆေကိုမြင်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒါက စင်္ကြံကနေထွက်ခွာပြီး ဟိုတယ်ကိုပြန်တော့မလို့၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအခိုက်အတန့်မှာပဲ၊ အဲ့ဒါထွက်ခွာတော့မယ့်ဆဲဆဲမှာ၊ အဲ့ဒါရပ်တန့်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ကာ ငါတို့ဘက်ကိုဦးတည်လာနေပြီ။"

"ငါထင်တယ် ရှောင်ဝန်ဝန်ရဲ့သေဆုံးမှုက ဒီတစ္ဆေနဲ့သေချာပေါက်ဆက်စပ်နေလိမ့်မယ်။ မင်းအကြံဉာဏ်တစ်ခုခု မြန်မြန်စဉ်းစားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ တခြားနည်းလမ်းအားလုံးသာကျရှုံးခဲ့ရင် အခုချက်ချင်းထွက်ခွာလိုက်တော့။ နောက်ထပ်နည်းနည်းလေးနောက်ကျသွားရင် အလွန်နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်။"

All Chapters