← Chapters

ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းကုန်ဆုံးသွားသော ဖယောင်းတိုင်

Vol. 24 Ch. 359

ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းကုန်ဆုံးသွားသော ဖယောင်းတိုင်

Vol. 24 Ch. 359

ယန်ကျန့်မှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ မစဉ်းစားခဲ့ပေ၊ အရေးပေါ်ဆုံးဖြတ်ချက်များချမှတ်ခြင်းမှာ သူ့အတွက်အသစ်အဆန်းမဟုတ်ဘဲ၊ အလားတူအခြေအနေများကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်နည်းတစ်ခုကို တီထွင်ထားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လော့စုယိ၏အသံက အပြင်ဘက်မှနောက်တစ်ကြိမ်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အပြင်ဘက်မှတစ္ဆေ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း သူ့ကိုအကြောင်းကြားလိုက်သည်။

လော့စုယိပြောခဲ့သည်များအရ အပြင်ဘက်မှတစ္ဆေမှာ အမှန်တကယ်ပင်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းသည်၊ ဤလုပ်ဆောင်ချက်မှာ ရှောင်ဝန်ဝန်၏နောက်ဆက်တွဲသေဆုံးမှုနှင့် မလွဲမသွေဆက်စပ်နေခြင်းရှိမရှိကိုမူ မည်သူမျှမသိရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေအရ၊ ရှောင်ဝန်ဝန်၏သေဆုံးမှုမှာ အပြင်ဘက်မှတစ္ဆေနှင့် အများဆုံးဆက်စပ်နေဖွယ်ရှိသည်ဟု ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။

အကြောင်းမှာ အနီးအနားတွင် ထိုတစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းသာ ရှိသောကြောင့်ပင်။

"လော့စုယိ၊ ဒီလောက်တင်းမာပြီး ကြောက်ရွံ့နေဖို့မလိုအပ်ဘူး။ ငါတို့တကယ်ပဲတစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရင်တောင် ငါတို့ထွက်ပြေးရမယ် ဒါမှမဟုတ် ပုန်းအောင်းရမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ ငါတို့ကိုယ်တိုင်က တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေပဲ၊ ပြီးတော့ အနှစ်သာရအားဖြင့် ငါတို့ကလည်း ကွဲပြားတဲ့တစ္ဆေတစ်မျိုးပဲ။ ငါဒီတစ်ခါဘာမှမရရှိခဲ့ရင် အဲ့ဒီအပြင်ဘက်ကတစ္ဆေက ငါတို့ရဲ့နောက်ထပ်ပစ်မှတ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

"D မြို့က လူခေါင်းပုံမီးပုံးပျံဖြစ်ရပ်ရဲ့ရင်းမြစ်ကလည်း အဲ့ဒါဖြစ်နိုင်တယ်၊ အဲ့ဒါက ငါတို့ရဲ့စဉ်းစားချက်အတွင်းမှာ ရှိနေတယ်။"

ယန်ကျန့်မှာ၊ ကျောက်လဲ့၏အလောင်းကောင်ကို သူ၏ကျောဘက်တွင်သယ်ဆောင်ရင်း၊ အခန်းထဲမှ တည်ငြိမ်သောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်၊ လုံးဝထိတ်လန့်တကြားမဖြစ်ပေ။

လော့စုယိ သူ့ကိုဤသို့ပြောသည်ကိုကြားသောအခါ၊ သူထိတ်လန့်သွားသည်၊ "ဘာလဲ။ ငါတို့အဲ့ဒီတစ္ဆေအရာကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတော့မှာလား။ ထားလိုက်ပါတော့။ အဲ့ဒီအရာက ကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူပုံမပေါ်ဘူး။ တစ္ဆေနဲ့တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ဆက်ဆံခြင်းက သေဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်သွားနိုင်တယ်။ ငါအဲ့လိုအတွေ့အကြုံမျိုး အရင်ကကြုံဖူးတယ်၊ ပြီးတော့ ငါအဲ့ဒါကိုနောက်တစ်ခါ ထပ်မကြုံတွေ့ချင်တော့ဘူး။"

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်လာရန်၊ သူလည်း အသက်ရှင်ခြင်းနှင့်သေဆုံးခြင်းကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

ဤအတွေ့အကြုံများကြောင့်ပင် သူကြောက်ရွံ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကိုကျော်လွှား၍ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များမှတစ်ဆင့် ရွေ့လျားနိုင်သော ယန်ကျန့်ကဲ့သို့သောတစ်စုံတစ်ယောက်မှာ လက်တွေ့တွင် ရှားပါးလှသည်။

"တခါတလေ မင်းမှာမလှုပ်ရှားဘဲနေဖို့ ရွေးချယ်ခွင့်မရှိနိုင်ဘူး။ မင်းလည်းတစ္ဆေရဲ့ပစ်မှတ်ထားခြင်းခံနေရတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့။ ငါတို့အချိန်ကိုက်လုပ်ခဲ့ရင် ရှောင်ဝန်ဝန်သေဆုံးသွားတာနဲ့၊ မင်းလည်းသူ သေဆုံးပြီး ငါးမိနစ်အတွင်း သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က ချဉ်းကပ်လာရင်း ပြောလိုက်သည်၊ "တစ္ဆေက မင်းကိုပစ်မှတ်ထားပြီးသားပဲ။ မင်းအဲ့ဒါကို ခုထိမသိသေးရုံပဲ။"

"အဲ့ဒါတကယ်ပဲလှုပ်ရှားလာတဲ့အခါ နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်။"

သူဧည့်ခန်းကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ လင်လော့မေမှာ ယခုအခါ မီးထွန်းထားသောတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

စိမ်းလန်းသောမီးတောက်မှာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်တောက်လောင်နေပြီး၊ သူမနှင့်ရှောင်ဝန်ဝန်ကို ၎င်းအတွင်း၌ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ယန်ကျန့်မှာ ဤခရီးစဉ်တွင် သူတို့နှစ်ဦးကိုအများကြီးလုပ်ဆောင်ရန်မလိုအပ်၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်၍ ရင်းမြစ်ကိုရှာဖွေရာတွင်ကူညီရန်နှင့် အန္တရာယ်ကိုရှောင်ရှားရန်သာလိုသည်။ ထို့ကြောင့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် သူတို့နှင့်အတူရှိနေခြင်းမှာ သူတို့၏ကာကွယ်ရေးအတွက် အထူးသဖြင့်အရေးကြီးသည်။

"ငါတခြားအခန်းတစ်ခုကိုသွားပြီး တခြားတစ်ခုခုရှာဖွေဖို့လိုတယ်။ မင်းဒီမှာပဲနေပြီး ငါ့ကိုပြန်လာတာကိုစောင့်နေမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါနဲ့အတူလိုက်ခဲ့မှာလား။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်နဲ့ဆိုရင် လာမယ့်အရာတွေအတွက် မင်းဘေးကင်းလုံခြုံသင့်တယ်။"

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ၊ ရှောင်ဝန်ဝန်က ပြန်ပြောသည်၊ "သူနဲ့အတူ ဒီမှာမနေဘူး။ မင်းနောက်လိုက်ခဲ့မယ်။ သူတို့နဲ့အတူနေခဲ့ရင် ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ၊ မင်းပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က အေးစက်နေလောက်ပြီ။ မြန်မြန်၊ ငါ့ကိုဒီကနေခေါ်ထုတ်သွားပါ။"

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ အတူတူသွားကြတာပေါ့။ လင်လော့မေ၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကိုယူပြီး ရှောင်ဝန်ဝန်ကိုခေါ်သွားလိုက်။" ယန်ကျန့်က နောက်ထပ်စကားမဆိုဘဲ၊ ကျောက်လဲ့၏အလောင်းကောင်ကိုသယ်ဆောင်ရင်း ထွက်ခွာသွားသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကိုလက်ထဲတွင်ကိုင်ဆောင်လျက်၊ လင်လော့မေ၏လက်ဖဝါးများ အနည်းငယ်တုန်လှုပ်နေသော်လည်း၊ သူမမှာ ပြတ်သားစွာလိုက်ပါသွားဆဲဖြစ်ပြီး၊ ယန်ကျန့် အဘယ်ကြောင့်အပြင်ဘက်တွင်တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေစဉ် ထွက်ခွာသွားသည်ကို နားမလည်ခဲ့သော်လည်း အခြေအနေက သူမကိုသူ၏အမိန့်များကိုနာခံရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိအောင် ပြုလုပ်ထားသည်။

အကယ်၍ သူမဤအချိန်တွင် အမိန့်များကိုမနာခံခဲ့ပါက၊ အကျိုးဆက်များမှာ ဆိုးရွားပေမည်။

"လော့စုယိ၊ ဘေးဖယ်လိုက်။ ငါတို့ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာတော့မယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ သေသေချာချာစဉ်းစားပါဦး၊ အပြင်ဘက်မှာ ငါတို့ဘက်ကိုလာနေတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေတယ်၊ ပြီးတော့ ဒါကသေစေနိုင်လောက်တယ်။" လော့စုယိက သူ၏မျက်လုံးများတွင် မမှားနိုင်သောကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ထစ်ငေါ့စွာပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မှာငါ့ရဲ့စဉ်းစားထားတာတွေ ရှိတယ်။" ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာပြန်ပြောသည်၊

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့၊ မင်းအသက်ရှင်နိုင်မယ်။ မင်းသာငါ့စကားနားမထောင်ဘဲ မင်းသေဆုံးသွားခဲ့ရင် ငါတာဝန်ယူမှာမဟုတ်ဘူး။"

လော့စုယိမှာ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ၊ သူလိုက်ပါလာခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရနေသော်လည်း၊ ယန်ကျန့်မှာ သူ့ကိုဤဖြစ်ရပ်ထဲသို့ အတင်းအကျပ်ခေါ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ် သူဆန္ဒအလျောက် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူဝမ်းနည်းကြေကွဲသောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် တံခါးကိုဖွင့်လှစ်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ယန်ကျန့်မှာ၊ နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲ၊ ကျောက်လဲ့၏အလောင်းကောင်ကိုသယ်ဆောင်ရင်း ထွက်ခွာသွားသည်။

"ငါတို့ဘယ်ကိုသွားနေကြတာလဲ။ အဲ့ဒီတစ္ဆေက လမ်းကိုပိတ်ဆို့ထားတယ်။" လော့စုယိက သူ၏ဓာတ်မီးကို အဝေးတစ်နေရာမှအရပ်ရှည်သောပုံရိပ်ဆီသို့ ထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုအရပ်ရှည်သောပုံရိပ်မှာ လေးလံသောခြေလှမ်းများဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာနေသည်။

လေထုမှာ ပုပ်သိုးနံ့ဖြင့် ပို၍ထူထဲလာသည်။

အဝေးတစ်နေရာမှပုံရိပ်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းကောင်တစ်ခုပင်။

သို့သော်၊ အကယ်၍ ၎င်းမှာ ပြန်လည်အသက်သွင်းထားရုံမျှသာဖြစ်ခဲ့ပါက၊ ပိုကောင်းပေမည်၊ ဤသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်အမည်မသိဖြစ်သော၊ အခြေအနေအချို့နှင့်ကိုက်ညီသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့အားလုံး သူ၏လက်ချက်ဖြင့်သေဆုံးသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်မှာ မမှားနိုင်ပေ။

ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေမျက်လုံးမှာ၊ မှိန်ဖျော့သောစင်္ကြံလမ်းမှတစ်ဆင့်၊ ထိုအရာကိုခဏတာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

မည်းမှောင်၍ အနံ့ဆိုးထွက်နေသောမျက်နှာ၊ မျက်လုံးများမှအလောင်းကောင်အရည်များ ယိုစီးကျနေပြီး၊ သူ၏ကြီးမား၍ ခန့်ညားသောကိုယ်လုံးနှင့်ကိုက်ညီသော ဝတ်စုံအဟောင်းတစ်ထည် ဝတ်ဆင်ထားသည်… ၎င်းမှာ ငရဲ၏နက်ရှိုင်းမှုထဲမှကလဲ့စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြသောဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့၊ ဤကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းကြောင်းတွင် ဦးတည်ချက်မဲ့စွာလျှောက်သွားနေပြီး၊ သိပ်မကျယ်ပြန့်သောစင်္ကြံလမ်းကို ထိရောက်စွာပိတ်ဆို့ထားသည်။

ထို့အပြင်၊ ၎င်းမှာ သူတို့ဘက်သို့မျက်နှာမူထားပြီး တစ်လှမ်းချင်းစီ ပို၍နီးကပ်လာနေသည်။

"မှန်တယ်၊ ဒါက ငါဒုတိယထပ်မှာကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ တစ္ဆေပဲ။" ယန်ကျန့်က အရပ်ရှည်သောအလောင်းကောင်မှချန်ထားခဲ့သော ခြေရာများကိုမြင်သောအခါ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ခြေရာများမှာ အနက်ရောင်မဟုတ်ဘဲ၊ ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့ပြီးနောက် အလောင်းကောင်အရည်များဖြင့်စွန်းထင်းနေပြီး၊ မည်းနက်သောခြေရာများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤခြေရာများမှာ သူပထမဆုံး ဆီဇာဟိုတယ်သို့ဝင်ရောက်၍ ထွက်ခွာစဉ်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များနှင့် တစ်ထပ်တည်းတူညီသည်။

"အဲ့ဒါဘာလဲ..."

ရုတ်တရက်၊ သူတစ္ဆေ၏လက်ထဲမှတစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

မီးဖိုချောင်သုံးဓားတစ်ချောင်း။

မဟုတ်ဘူး၊ ၎င်းကိုမီးဖိုချောင်သုံးဓားဟု မခေါ်ဆိုသင့်ပေ၊ ပုံသဏ္ဍာန်ဆင်တူသော်လည်း၊ ပို၍တိကျစွာပြောရလျှင်၊ ၎င်းမှာ ထင်းခုတ်ဓားတစ်ချောင်းဖြစ်ပြီး၊ ကျေးလက်ဒေသများတွင်ထင်းခုတ်ရန်အသုံးပြုလေ့ရှိသည်များနှင့် အလွန်တူညီသည်။

သံချေးတက်၍၊ အပေါက်အပြဲများဖြင့်ပြည့်နှက်နေကာ၊ မြေကြီးထဲတွင်နှစ်ပေါင်းများစွာ မြှုပ်နှံထားခဲ့သကဲ့သို့၊ အထူးအမျိုးအစားရွှံ့တစ်မျိုး ကပ်ငြိနေသည်။

"ဓားကိုင်ထားတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်… ဒါက ပထမဆုံးပဲ။" ယန်ကျန့်က တုန်လှုပ်စွာ တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ပင်ကိုယ်အသိက သူ့ကို ထိုသံချေးတက်နေသောထင်းခုတ်ဓားမှာ သာမန်အရာတစ်ခုခုနှင့် လုံးဝမတူညီကြောင်း ပြောပြနေသည်။

သူတစ္ဆေတစ်ကောင် လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသည်ကို ဘယ်သောအခါမျှမမြင်တွေ့ခဲ့ဖူး၊ တစ္ဆေကြိုးပင်လျှင် အခြေခံအားဖြင့် ကြိုးလွဲချသေသောကြိုးတစ်ချောင်း၊ သာမန်အရာဝတ္ထုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး၊ ထင်းခုတ်ဓားမှာမူ အထူးလက်နက်တစ်ခုဖြစ်ခြင်းဘက်သို့ ပို၍ယိမ်းယိုင်နေသည်။

ယန်ကျန့်မှာ၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များတွင် သူ၏ကျယ်ပြန့်သောအတွေ့အကြုံဖြင့်၊ ဌာနချုပ်၏မှတ်တမ်းဟောင်းများတွင် အလားတူအရာဝတ္ထုတစ်ခုကို တစ်ကြိမ်တည်းသာ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

၎င်းမှာ တားချန်းမြို့တွင်၊ ဟုန်ဖာဘုရားကျောင်း၏မြေအောက်ခန်းမှလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအခန်းထဲတွင်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ခေါင်းတလားသံမှိုတစ်ခုကိုအသုံးပြု၍ အရပ်ရှည်သောပုံရိပ်တစ်ခုကို တံစို့ရိုက်ထားခဲ့သည်။

ခေါင်းတလားသံမှိုနှင့် ဤထင်းခုတ်ဓားမှာ အလွန်ဆင်တူသည်၊ နှစ်ခုလုံးမှာ သံချေးတက်နေသောသံကိရိယာများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ခေါင်းတလားသံမှိုမှာ မည်မျှထိရောက်ခဲ့သနည်း။

ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့် S ရှိသောသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု၏ရင်းမြစ်၊ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဟုကုဒ်နာမည်ပေးထားသောအရာမှာ ယန်ကျန့် ခေါင်းတလားသံမှိုကိုအသုံးပြု၍ တိုက်ရိုက်တံစို့ရိုက်သတ်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး၊ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ကြည့်မနေနဲ့တော့၊ အချိန်ကုန်တော့မယ်။ ပြောပါဦး၊ ငါတို့ပြေးရမှာလား ဒါမှမဟုတ် လျှောက်ရမှာလား။ အဲ့ဒီအရာက ဒီဘက်ကိုလာနေပြီ။ ငါသေဆုံးဖို့စိတ်မဝင်စားဘူး၊ ပြီးတော့ လင်လော့မေနဲ့ငါကတော့ မင်းဒီမှာငါတို့ကိုစိတ်ပျက်အောင်လုပ်တာကို သေချာပေါက်မခံနိုင်ဘူး။" လော့စုယိမှာ ယန်ကျန့်ကိုတောင်းပန်တိုးလျှိုးရင်း၊ သူ၏လက်ကိုဆုပ်ကိုင်လျက် ဒူးထောက်လုနီးပါးဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ သူ့ကိုဖေဖေဟုခေါ်ခြင်းက သူ၏အသက်ကိုကယ်တင်နိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ သူ "ဖေဖေယန်" ဟုအော်ဟစ်မည်ဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေတွေက ပုံစံအချို့အတိုင်းသတ်ဖြတ်ကြတယ်၊ ဒီအရာက အထူး တစ္ဆေပဲ။ အဲ့ဒါက ဦးတည်ချက်မဲ့သတ်ဖြတ်တာလည်းမဟုတ်သလို ကျပန်းသတ်ဖြတ်တာလည်းမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့အဲ့ဒါကိုမြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ၊ အဲ့ဒါက သူ့လမ်းကြောင်းကိုမပြောင်းလဲဘဲ ဆက်လက်ရွေ့လျားနေတယ်၊ ငါတို့လည်းပဲ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။ ဒီလေ့လာတွေ့ရှိချက်တွေအရဆိုရင် ဒီတစ္ဆေက သတ်ဖြတ်ဖို့သီးခြားအခြေအနေတွေနဲ့ ကိုက်ညီရမယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါကတစ်ကြိမ်မှာလူတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ သတ်ဖြတ်တယ်လို့ ငါကောက်ချက်ချနိုင်တယ်။" ယန်ကျန့်က ကျောက်လဲ့၏အလောင်းကောင်ကို သူ၏ကျောဘက်တွင်သယ်ဆောင်ရင်း နောက်ပြန်ဆုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

သူဤအန္တရာယ်ကိုရှောင်ရှားရန် ဤတစ္ဆေ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို လေ့လာကြည့်ရှု၍ သူ၏သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန်လိုအပ်သည်။

ထိုသံချေးတက်နေသောထင်းခုတ်ဓားကိုကြည့်ရင်း၊ ယန်ကျန့်မှာ ၎င်းနှင့်မပတ်သက်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင်မဟုတ်ပေ။

"မင်းဘာလို့အဲ့ဒါကတစ်ကြိမ်မှာလူတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ သတ်ဖြတ်တယ်လို့ ဒီလောက်သေချာနေရတာလဲ။" လော့စုယိမှာ ထိတ်လန့်တကြားနှင့် သံသယဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျန့် ထိုသို့တိကျသောဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချမှတ်ရန် သတင်းအချက်အလက်ကို မည်သည့်နေရာမှရရှိခဲ့သည်ကို သူလုံးဝမသိခဲ့ပေ။

"ဒီတစ္ဆေသာ ကျယ်ပြန့်သောထိခိုက်သေဆုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပါက၊ တားချန်းမြို့မှာ ယခုထက်ပို၍သေဆုံးမှုများ ရှိနေလောက်ပြီ။ ဒီဖြစ်ရပ်မှထိခိုက်သေဆုံးမှုများအပေါ်အခြေခံရုံမျှဖြင့်၊ ဒီတစ္ဆေက အဆင့် C၊ ကန့်သတ်အဆင့်အဖြစ် အမျိုးအစားခွဲခြားထားတယ်။" ယန်ကျန့်က နောက်ပြန်လမ်းလျှောက်ရင်း ဆက်ပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကသိပ်အန္တရာယ်မရှိဘူးဆိုရုံနဲ့ အန္တရာယ်မရှိဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး။ ဒီလိုတစ္ဆေမျိုး၊ တစ်ကြိမ်မှာလူတစ်ယောက်တည်းကိုသာသတ်ဖြတ်တတ်တဲ့အမျိုးအစားက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေအတွက် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပဲ။"

သူတို့သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ခြောက်သွေ့နေသောအလောင်းသတို့သမီးမှာ ထိုသို့သောဥပမာတစ်ခုပင်။

၎င်းမှာ တစ်ကြိမ်လျှင်လူတစ်ယောက်တည်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုလူမှာ ယန်ကျန့်၏သုံးလွှာတစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း၌ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်၊ ငိုနေသောမျက်နှာတစ္ဆေက ခြောက်သွေ့နေသောအလောင်းသတို့သမီး၏ပစ်မှတ်ကို ကြိုတင်သတ်ဖြတ်ခြင်းမပြုမီမှာ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သောကြောက်မက်ဖွယ်ရာပုံစံတစ်ခုပင်။

"ငါစိတ်ကူးထားသလောက် မဆိုးရွားပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်တယ်။" ယန်ကျန့်က သူ့ကိုယ်သူအားပေးရုံတစ်ဝက်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်ပြောလိုက်သည်။

ယခုအခါ အားနည်းသူတစ်သိုက်ဖြင့်ဝန်းရံနေသောကြောင့်၊ သူတို့ခြောက်သွေ့နေသောအလောင်းသတို့သမီးနှင့် တူညီသောအဆင့်ရှိတစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်ကြုံတွေ့ခဲ့ပါက၊ ထိခိုက်သေဆုံးမှုများမှာ မလွဲမရှောင်သာ ဖြစ်တော့မည်။

သို့သော် လူတိုင်းယန်ကျန့်နောက်သို့လိုက်၍ အတွင်းသို့ပို၍နက်ရှိုင်းစွာဝင်ရောက်သွားစဉ်၊ သူတို့နောက်မှတစ္ဆေနှင့် အကွာအဝေးဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။

ရှောင်ဝန်ဝန်ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားခဲ့သော သေဆုံးချိန်မှာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

နှစ်နာရီဆယ်မိနစ်၊ အချိန်ရောက်ပြီ။

ရှောင်ဝန်ဝန်၏ကာတွန်းနာရီမှ ဘိ့ပ်သံများ ချက်ချင်းပင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ သူ သတ်မှတ်ထားသောအချိန် ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ ငါ့ရဲ့သေဆုံးချိန် ရောက်လာပြီ။" ရှောင်ဝန်ဝန်က ကြောက်ရွံ့သောအသံဖြင့်ပြောရင်း၊ ယန်ကျန့်၏လက်ကိုတင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ကာ၊ သူ့ကိုမျက်လုံးပြူးကျယ်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ စင်္ကြံလမ်းတွင်လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သော အရပ်ရှည်သည့်အမျိုးသားအလောင်းကောင်မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သော ယန်ကျန့်မှာ ဤသည်ကိုချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ရှောင်ဝန်ဝန်၏သေဆုံးမှုမှာ ဤတစ္ဆေကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"မကြောက်ပါနဲ့။ မင်းတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်အတွင်းမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံနေမှာပါ။" ယန်ကျန့်က လေသံပြင်းပြင်းဖြင့်ပြောသည်၊ "ဝမ်ရှောင်မင်လုပ်ထားတဲ့အရာကို ယုံကြည်လိုက်ပါ။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မငြိမ်းသရွေ့ ဘယ်တစ္ဆေမှမင်းကို မသတ်နိုင်ဘူး။"

ရှောင်ဝန်ဝန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း၊ သူ၏မျက်နှာပေါ်မှကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုမှာ လုံးဝမလျော့ကျခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူမသူမ၏ကိုယ်ပိုင်သေဆုံးမှုကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ယန်ကျန့်မှာ ရပ်တန့်ပြီးနောက်၊ အရပ်ရှည်သည့်အမျိုးသားအလောင်းကောင် သူ၏လက်ကိုဖြည်းညှင်းစွာမြှောက်၍ သံချေးတက်၍ အပေါက်အပြဲများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသောထင်းခုတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ခါးအဆင့်ခန့်အထိ မြှောက်တင်ထားသည်။

ဤအမြင့်တွင်၊ ယန်ကျန့်က ၎င်းကိုသူ၏ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လျင်မြန်စွာနှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သည်… ၎င်းမှာ ရှောင်ဝန်ဝန်၏လည်ပင်းအမြင့်နှင့် အတိအကျပင်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။" ယန်ကျန့်က တစ်စုံတစ်ခုကိုရုတ်တရက်သဘောပေါက်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်သောအမူအရာတစ်ခု ပြသနေသည်။

နောက်တစ်ခု၊ အရပ်ရှည်သည့်အမျိုးသားအလောင်းကောင်မှာ သူ၏လက်ထဲမှသံချေးတက်၍ မညီမညာဖြစ်နေသောထင်းခုတ်ဓားကိုယူဆောင်၍ ဗလာနေရာတစ်ခုကို ဖြတ်တောက်နေသကဲ့သို့ လေထဲတွင်လွှဲယမ်းလိုက်သည်၊

နောက်တစ်ခဏအကြာ်တွင် လင်လော့မေ၏လက်ထဲမှတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ ပွက်ပွက်ဆူနေသောဆီထဲသို့ ရေအေးတစ်ခွက်လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ မီးတောက်အဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

စိမ်းလန်းသောတစ္ဆေမီးတောက်မှာ လျင်မြန်စွာ တိုးချဲ့သွားသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်ခုလုံးမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မယုံကြည်နိုင်သောအရှိန်အဟုန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင်၊ ၎င်း၏ဆယ်ပုံတစ်ပုံအောက်သာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။

ရှောင်ဝန်ဝန် မသေဆုံးခဲ့ပေ။

All Chapters