သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံများကို ရှာဖွေခြင်း

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်၊ ယန်ကျန့်မှာ ၎င်းကိုလက်ခံရရှိသည့်အချိန်မှစ၍ တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူသဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ်မှဖြစ်ရပ်တွင် ၎င်းကိုမသယ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် အသုံးမပြုခဲ့ရပေ။

တစ်ခုတည်းသောအကြိမ်မှာ ဟိုတယ်၏ဒုတိယထပ်တွင်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုစဉ်က ခဏသာအသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် ဖယောင်းတိုင်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မထိမခိုက်ဘဲ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း၊ ၎င်းမှာ တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုတစ်ကြိမ်ကို ခုခံပြီးမကြာမီမှာပင် လောင်ကျွမ်းကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ မီးလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသောအလင်းရောင်မှာ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏စွမ်းအင်အားလုံးကို ကုန်ဆုံးသွားစေပုံရပြီး၊ သေးငယ်သောအပိုင်းအစတစ်ခုသာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။

"အား~!"

ဖြစ်ရပ်မှာ အလွန်ရုတ်တရက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏အလင်းရောင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်ပြီးနောက်၊ ၎င်းကိုကိုင်ဆောင်ထားသော လင်လော့မေမှာ မအော်ဟစ်ဘဲမနေနိုင်တော့ဘဲ၊ သူမ၏အသံမှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်အောင် ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူမ၏နှလုံးသားထဲမှကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကျန်ရှိနေသောတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်အပိုင်းအစမှာ၊ စိမ်းလန်းသောမီးတောက်ဖြင့်လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏လက်ထဲမှ ပြုတ်ကျသွားသည်။

၎င်းသူမ၏ခြေဖဝါးနားမှကော်ဇောပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် ကလစ်ခနဲအသံနှင့်အတူ ငြိမ်းသွားသည်။

သူတို့ပတ်ပတ်လည်မှအလင်းရောင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် မှိန်ဖျော့သွားသည်။

သေခြင်းတရား၏ရနံ့တစ်ခု ရုတ်တရက် လူတိုင်း၏နှလုံးသားအောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ပြိုလဲကျမှုခံစားချက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီ၊ လူတိုင်း၏ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကိုအာမခံနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ယခုအခါ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

ပြီးတော့ တစ္ဆေမှာ သူတို့၏မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် တည့်တည့်ရှိနေပြီး၊ ပြန်လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် အလွန်ဆိုးရွားသွားသည်။ ရှောင်ဝန်ဝန်မသေဆုံးခဲ့သော်လည်း၊ အခြေအနေများဤအတိုင်းဆက်သွားနေပါက၊ အခြားသူများ၏ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသောသေဆုံးချိန်မှာ မကြာမီရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြသောတစ္ဆေမှာ နောက်ထပ်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်ပေမည်။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင်၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ တစ္ဆေ၏တိုက်ခိုက်မှုကို နောက်ထပ်ခံနိုင်ရည်ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့၊ ဒီတစ္ဆေနဲ့ဝေးဝေးမှာနေ။" ယန်ကျန့်က အရေးတကြီးပြောရင်း၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ကျနေသော တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်အပိုင်းအစငယ်လေးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

သူ၏ကျယ်လောင်သောဟိန်းဟောက်သံမှာ နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ်မှင်တက်မိန်းမောနေပြီး ရှုပ်ထွေးနေသောအဖွဲ့သားများကို နိုးထစေခဲ့သည်။

လူတိုင်း အလျင်အမြန်နောက်ဆုတ်လိုက်ကြပြီး၊ ယန်ကျန့်နောက်သို့လိုက်ကာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာဟိုတယ်ထဲသို့ ပို၍နက်ရှိုင်းစွာဝင်ရောက်သွားကြသည်။

သူတို့နောက်ဆုတ်နေစဉ်၊ စင်္ကြံလမ်းမှအရပ်ရှည်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအလောင်းကောင်မှာ တောင့်တင်းစွာကျန်ရှိနေပြီး၊ နေရာတွင်မလှုပ်မယှက်ရပ်နေကာ၊အရင်ကစင်္ကြံလမ်းဆုံတွင်ရှိခဲ့သကဲ့သို့ပင် — တူညီသောကိုယ်ဟန်အနေအထား၊ တူညီသောအမူအရာ၊ ယခုအခါတစ္ဆေမှာ သူတို့၏ဦးတည်ချက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသည်

နောက်ဆုတ်နေစဉ်၊ ယန်ကျန့်မှာ အရာအားလုံးကိုလျင်မြန်စွာစဉ်းစားနေပြီး၊ တစ္ဆေ၏သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို သုံးသပ်ပိုင်းခြားရန် ကြိုးစားနေသည်။

"ဘာလို့တစ္ဆေက သတ်ဖြတ်ဖို့လမ်းလျှောက်တာကို ရပ်တန့်လိုက်တာလဲ။ အဲ့ဒါငါတို့ကိုမြင်သွားလို့လား။ မဟုတ်ဘူး၊ သေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ဘက်ကိုမျက်နှာမူထားလို့ ရှေ့ကငါတို့ထဲကတစ်ယောက်ယောက်ကို ကျပန်းသတ်ဖြတ်လိုက်တာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါလည်းမဟုတ်ဘူး။ ရှောင်ဝန်ဝန်က သူအခန်းထဲမှာရှိနေတုန်းမှာ သူကိုယ်တိုင်ရဲ့သေဆုံးမှုကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးသား၊ အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက သူ့သေဆုံးမှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းခဲ့ပြီးသား။"

"တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရရင် တစ္ဆေရဲ့မြင်တွေ့ခြင်းခံရတာ ဒါမှမဟုတ် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်ဆိုင်ရတာက အရေးမကြီးဘူး၊ တစ္ဆေက သူ့သားကောင်တွေကိုသော့ခတ်ဖို့ သူ့ရဲ့အာရုံခံစားမှုတွေကိုအားမကိုးဘဲ၊ ပိုပြီးတင်းကျပ်တဲ့ရွေးချယ်မှုနည်းလမ်းတစ်ခုကို အားကိုးတယ်။"

သို့သော် ဤသတ်ဖြတ်မှုပုံစံမှာ အဘယ်အရာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

သတင်းအချက်အလက်အားလုံး သူတို့ရှေ့မှောက်တွင်ရှိနေသော်လည်း၊ ဤမျှအချိန်တိုအတွင်း အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန်မှာ လုံးဝနီးပါးမဖြစ်နိုင်ပေ။

လုံလောက်သောအချက်အလက်မရှိဘဲ၊ ဝမ်ရှောင်မင်ကဲ့သို့ အလွန်မြင့်မားသောဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးရှိသူပင်လျှင် ၎င်းကိုမသုံးသပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ယန်၊ ယန်ကျန့်၊ နောက်တစ်ယောက်က ငါ့အလှည့်လား။ ငါမကြာခင်သေတော့မှာလား။" ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လော့စုယိမှာ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး၊ သူ၏မျက်နှာမှချွေးများပေါက်ပေါက်ကျကာ ယန်ကျန့်ကို လုံးဝကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ရှောင်ဝန်ဝန်၏ကြိုတင်ဟောကိန်းတွင် သူနံနက် ၂ နာရီ ၁၅ မိနစ်တွင် တစ္ဆေ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးမည်ဟု ပါရှိသောကြောင့်ပင်။

ယခုအခါ ၂ နာရီ ၁၁ မိနစ်ရှိနေနှင့်ပြီ။

တစ်နည်းအားဖြင့်၊ သူ့မှာနောက်ထပ်လေးမိနစ်သာ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကျန်ရှိနေတော့သည်။ ထိုအချိန်ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်၊ သူကြိုတင်ဟောကိန်းအတိုင်းပင် နေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားဖွယ်ရှိသည်။

"ငါမသေချာဘူး၊ ဒီတစ္ဆေရဲ့သတ်ဖြတ်မှုနည်းလမ်းက ရိုးရှင်းပြီးရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပေမဲ့ ပုံစံကအရမ်းထူးခြားတယ်။ ရှောင်ဝန်ဝန်မသေဆုံးခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေကနောက်ထပ်ပစ်မှတ်ဆီ ကျော်သွားမလား ဒါမှမဟုတ် သူပထမဆုံးပစ်မှတ်ကိုမသတ်မချင်း အလျှော့မပေးဘဲ ဇွဲရှိရှိလုပ်ဆောင်နေမလားဆိုတာ ငါမသိဘူး။ အဲ့ဒါသာဒုတိယအမျိုးအစားဖြစ်ခဲ့ရင် ဒုတိယတိုက်ခိုက်မှုက မင်းကိုမဟုတ်ဘဲ ရှောင်ဝန်ဝန်ကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားလိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က လျင်မြန်စွာလမ်းလျှောက်ရင်း ရှင်းပြသည်။

သူကျောက်လဲ့၏အလောင်းကောင်ကို သယ်ဆောင်ထားသော်လည်း၊ သူအလွန်အာရုံစိုက်နေပြီး၊ အခန်းနံပါတ် ၃၁ ကိုရှာဖွေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကိုအဆက်မပြတ် လေ့လာကြည့်ရှုနေသည်။

ပြန်လမ်းမှာ ပိတ်ဆို့နေနှင့်ပြီ၊ ရှေ့သို့ဆက်လက်ရွေ့လျားရန် ရွေးချယ်စရာတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။

သူတို့အကြီးအကျယ်ဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလျှင်ပင်၊ သူတို့မှတ်ဉာဏ်များကိုခြယ်လှယ်နိုင်သောတစ္ဆေကို ဖယ်ရှားရန်လိုအပ်သည်၊ အကယ်၍ သူတို့ဤအချိန်တွင်ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါက၊ ၎င်းသူတို့၏စတေးမှုအားလုံးကို အလဟဿဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

တစ္ဆေမှာ သတ်ဖြတ်စပြုနေခဲ့ပြီ၊ ဟိုတယ်မှထွက်ခွာသွားခြင်းက ကူညီနိုင်ဖွယ်မရှိတော့ပေ။

"ဘာ၊ ဘာလဲ။ အဲ့ဒါငါ့ကိုတိုက်ခိုက်နေတုန်းပဲဖြစ်နိုင်တယ်၊ ငါပြီးသွားပြီ။" ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်၍ ငိုလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး၊ မျက်ရည်များ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဝိုင်းနေသည်။

"တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကရော။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ရှိနေသေးတယ်မဟုတ်လား။ အဲ့ဒါကိုမြန်မြန်ထုတ်လိုက်ပါ၊ ဒီမှာမသေချင်ဘူး။ ကျောက်ကျန့်ကော်ကို ငါကို J မြို့ကိုအသက်ရှင်လျက်ပြန်ခေါ်သွားမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်မဟုတ်လား၊ လိမ်လို့မဖြစ်ဘူး… ငါ့ကိုဒီကနေထုတ်သွားပေးပါ၊ ပြီးတော့ ငါ မင်းကိုငါ့အမေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်လေ၊ ဟုတ်ပြီလား။"

ယန်ကျန့်က လူငယ်လေး၏တောင်းပန်မှု၏နောက်ပိုင်းအပိုင်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး လေးနက်စွာပြောသည်၊ "ငါ့လက်ထဲမှာတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုကိုပိတ်ဆို့ဖို့ အဲ့ဒီတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က လုံးဝနီးပါးလောင်ကျွမ်းကုန်ဆုံးသွားပြီး၊ သေးငယ်တဲ့အပိုင်းအစလေးတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။ အဲ့ဒီဖယောင်းတိုင်တိုလေးက နောက်တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်မှုကို သေချာပေါက်မခံနိုင်တော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ကယ်တင်ဖို့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို နောက်ထပ်အားမကိုးနိုင်တော့ဘူး။"

"ငါးမိနစ်အတွင်း အခြေအနေပိုကောင်းမလာခဲ့ရင် တစ္ဆေပစ်မှတ်ထားမယ့်နောက်တစ်ယောက်က သေချာပေါက်သေဆုံးမှာပဲ။"

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော်လည်း၊ ယန်ကျန့်မှာ ဤအရေးကြီးသည့်အခိုက်အတန့်တွင် မည်သည့်သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှမဖုံးကွယ်ခဲ့ — တို့ကိုအခြေအနေ၏လက်တွေ့ဘဝကို ပြောပြရန်လိုအပ်သည်။

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါဒီလိုအရာမျိုးနဲ့ အရင်ကတစ်ခါမှမကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးဘူး။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က ဒီလောက်ပြင်းထန်စွာလောင်ကျွမ်းခဲ့တာ၊ ငါငတ်မွတ်သောတစ္ဆေနဲ့ရင်ဆိုင်တုန်းကတောင် ဒီလောက်မဆိုးခဲ့ဘူး။ အခုကစပြီး ဒီမှာသေဆုံးနိုင်ခြေအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပြင်ဆင်ထားကြ၊ ငါမင်းတို့ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပေးမှာဖြစ်ပေမဲ့ပေါ့လေ။"

"အချိန်တန်ရင် ငါအဲ့ဒါကိုခုခံနိုင်မလားဆိုတာ ငါမသိဘူး။"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်လေးနက်နေသည်၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင် လုံးဝနီးပါးကုန်ဆုံးသွားခြင်း — ဤအခြေအနေမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသည်။

သူအလွန်ရှင်းလင်းစွာသိသည်မှာ ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင်၊ သူကိုယ်တိုင်ပင်၊ ထိုတစ္ဆေမှပစ်မှတ်ထားခြင်းခံရပါက၊ သေဆုံးခြင်းမှ မနည်းကြိုးစားမှလွတ်မြောက်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"ငါတို့ပြီးသွားပြီလား။" လော့စုယိက တုန်လှုပ်နေသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်မနေမဟုတ်သေးဘူး၊ အခွင့်အရေးရှိနေသေးတယ်၊ ငါတို့တစ္ဆေရဲ့သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကိုဖော်ထုတ်နိုင်သရွေ့၊ ပြီးတော့ ငါတို့အဲ့ဒါကိုဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ရင် ငါတို့ဘေးကင်းလုံခြုံသွားမှာပဲ။ တစ္ဆေတွေရဲ့စည်းမျဉ်းတွေက တကယ်တော့မရှုပ်ထွေးပါဘူး၊ အချိန်တိုအတွင်းဆုံးဖြတ်ရခက်ခဲရုံသက်သက်ပဲ။ ငါတို့သူတို့ကိုအပြည့်အဝနားလည်ခဲ့ရင် ငါတို့တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေထားလိုက်ဦး၊ သာမန်လူတွေတောင် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်တယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များတွင်ပါဝင်ပတ်သက်နေသော သာမန်လူများမှာ သေဆုံးရန်မလွဲမရှောင်သာမဟုတ်ပေ၊ သူတို့တစ္ဆေနယ်မြေထဲတွင်ပိတ်မိ၍ ထွက်မရနိုင်ခြင်းမရှိလျှင်ပေါ့လေ။ အများစုအခြေအနေများတွင် သူတို့ကိုယ်ပိုင်အင်အားဖြင့် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ယန်ကျန့်ကြုံတွေ့ခဲ့သော ဦးခေါင်းမဲ့တစ္ဆေအရိပ်ဖြစ်ရပ်တွင်၊ တစ်စုံတစ်ယောက် တစ္ဆေကျွန်များကိုကျောခိုင်းမနေသရွေ့၊ သူတို့တိုက်ခိုက်ခြင်းမခံရဘဲ ထွက်လမ်းတစ်ခုရှာဖွေနိုင်သည်။

S အဆင့်ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်တွင်ပင်၊ သာမန်လူများမှာ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်သေးသည်၊ သူတို့တစ္ဆေကလေး၏မြင်တွေ့ခြင်း၊ ကြားသိခြင်း၊ သို့မဟုတ် ထိတွေ့ခြင်းမခံရသရွေ့ပင်။

"ဒါပေမဲ့ သုံးမိနစ်ကျော်ကျော်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ငါတို့အဲ့ဒီတစ္ဆေရဲ့သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို ဒီလောက်အချိန်တိုအတွင်း ဘယ်လိုဖော်ထုတ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါကလုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။" လော့စုယိက အနည်းငယ်စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမှားယွင်းခြင်းမရှိပေ။

တစ္ဆေမှတိုက်ခိုက်ခံနေရစဉ်၊ သူတို့မှာ တစ္ဆေ၏သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကိုသုံးသပ်ပိုင်းခြားရန် စဉ်းစားရန်ပင် အလွန်ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

သို့ဖြစ်၍ သာမန်လူများအသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ပုံပေါ်သော်လည်း၊ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကြောက်ရွံ့မှုမှာ သူတို့၏နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်ကို ငြိမ်းသတ်နှင့်နေပြီ။

"ငါတို့အကြိမ်အနည်းငယ်ကြိုးစားကြည့်ရင် ငါတို့ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်။ မင်းက နောက်တစ်ယောက်သေဆုံးမယ့်သူ ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်းမကြိုးစားချင်ဘူးလား။" ယန်ကျန့်က လှည့်၍ သူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။

" ကျွန်တော်ကြိုးစားချင်တယ်။" လော့စုယိက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်မှာ သူ၏ခြေလှမ်းများကိုရပ်တန့်လိုက်သည်၊ သူမှာ အခြားအခန်းတစ်ခန်း၏အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေနှင့်ပြီ။

အခန်း ၃၁။

ဤသည်မှာ ကျောက်လဲ့မသေဆုံးမီ ချန်ထားခဲ့သော အလွန်အရေးကြီးသည့်သဲလွန်စတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤသဲလွန်စမရှိဘဲ၊ ယန်ကျန့်မှာ အခန်း ၃၁ မှာ မှတ်ဉာဏ်ပြောင်းလဲစေသောတစ္ဆေနှင့် ဆက်စပ်နေသည်ကို သိရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"ရှောင်ဝန်ဝန်၊ နောက်တစ်ကြိမ်အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်တွေ့လိုက်။ ငါတို့အခုတစ္ဆေရဲ့ပုံစံကိုဖော်ထုတ်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက မင်းရဲ့ကြိုတင်ဟောကိန်းတွေပေါ်အခြေခံပြီး အချိန်တိုအတွင်း ဖြစ်နိုင်ခြေအမျိုးမျိုးကို ကြိုးစားကြည့်ဖို့ပဲ။ ဒါက ငါတို့ရဲ့တစ်ခုတည်းသောအသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအခွင့်အရေးပဲ။" ယန်ကျန့်က ကျောက်လဲ့၏အလောင်းကောင်ကိုချထားရင်း၊ ဒူးထောက်ထိုင်ချ၍ ရှောင်ဝန်ဝန်ကိုကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့အောင်မြင်ရမယ်၊ မကျရှုံးရဘူး။"

"ငါ …..ငါ ကြိုးစားပါ့မယ်။" ရှောင်ဝန်ဝန်က ငိုသံပါလျက်၊ ယန်ကျန့်၏လက်မောင်းကိုဖက်ထားရင်း၊ လွှတ်ပေးရန်အလွန်ကြောက်ရွံ့နေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ အခုအားလုံးမင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ အနာဂတ်မှာတစ္ဆေရဲ့သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို ရှာဖွေလိုက်။ မင်းအောင်မြင်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်၊ ပြီးတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါမင်းကိုကာကွယ်ပေးမယ်။ မင်းလုံးဝထိခိုက်နစ်နာမှာမဟုတ်ဘူး၊ ခုနကလိုမျိုးပေါ့လေ။" ယန်ကျန့်က သူ့ကိုအားပေးရင်း၊ ယုံကြည်မှုပေးလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လူတိုင်း၏အသက်မှာ သူ၏ပခုံးများပေါ်တွင် တင်ရှိနေပုံရသည်။

ရှောင်ဝန်ဝန်ကို အတော်အတန်ကောင်းမွန်သောအခြေအနေတွင် အနာဂတ်ကိုကြိုတင်မြင်တွေ့စေရန်မှာ မဖြစ်မနေလိုအပ်သည်။

ရှောင်ဝန်ဝန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်းအေးစက်လာပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာရောင်မှာ သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ဖြူဖျော့သွားကာ၊ သူ၏အသက်ရှုသံမှာ တဖြည်းဖြည်းမှေးမှိန်သွားသည်… တစ်ခဏအတွင်း၊ သူ သက်ရှိကလေးတစ်ဦးမှ အေးစက်၍ ဆိုးရွားသောအလောင်းကောင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

Z မြို့သို့ဝင်ရောက်သည့်အချိန်မှစ၍၊ ဤသည်မှာ သူကြိုတင်ဟောကိန်းစွမ်းရည်ကို တတိယအကြိမ်အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။

အသုံးပြုမှုကြိမ်နှုန်းမှာ အနည်းငယ်များပြားပြီး၊ ယန်ကျန့်မှာ သူမအရင်ကအခန်းထဲတွင် စွမ်းရည်ကိုအသုံးပြုစဉ်က တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိနှင့်နေပြီ။

ကြိုတင်ဟောကိန်းစွမ်းရည်ကိုအသုံးပြုနေစဉ်၊ ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှတစ္ဆေမှ ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ခြင်းခံနေရသည်။

တစ္ဆေမှာ တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာနေသည်။

ဤသည်မှာ ဆိုးရွားသောတစ္ဆေတစ်ကောင်ပြန်လည်နိုးထမှု၏ လက္ခဏာတစ်ရပ်ပင်။

"ငါ့ကိုပြော၊ နောက်တစ်ယောက်သေဆုံးမယ့်သူက ဘယ်သူလဲ။ မင်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် လော့စုယိလား၊ ဒါမှမဟုတ် လင်လော့မေဖြစ်နိုင်မလား။" ယန်ကျန့်က မေးသည်။

သေဆုံးမှုအစဉ်လိုက်မှာ အရေးကြီးသည်။

သူတစ္ဆေက ရှောင်ဝန်ဝန်ကိုတိုက်ခိုက်ရန်ကျရှုံးပြီးနောက် ထိုပစ်မှတ်ကိုကျော်သွားခြင်းရှိမရှိ ဖော်ထုတ်ရန်လိုအပ်သည်။

မျက်လုံးများမှိတ်ထားသော ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းထန်သောဝေဒနာအမူအရာဖြင့် ရုန်းကန်နေရပြီး၊ သူမနိုးထ၍မရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုထဲတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့၊ အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲတွင် စိတ်ကူးပင်မယဉ်နိုင်သောကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကို ကြုံတွေ့နေရသည်။

"ကျွန်မ… ကျွန်မမသေခဲ့ဘူး၊ လော့စုယိ၊ သူ… သူသေဆုံးသွားတယ်၊ အချိန်က အရင်ကအတိုင်းပဲ၊ မနက် ၂ နာရီ ၁၅ မိနစ်။"

ဤထုတ်ပြန်ချက်ကိုကြားသောအခါ၊

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရှင်းလင်းစွာပင်၊ တစ္ဆေရှောင်ဝန်ဝန်ကိုတိုက်ခိုက်ရန်ကျရှုံးပြီးနောက်၊ ၎င်းထိုပစ်မှတ်ကိုကျော်သွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုအတွက် အခြားတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ၊ တစ်ဖန်၊ ကောင်းသောအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တစ္ဆေကသီးခြားလူတစ်ဦးကိုသတ်ဖြတ်ရန်မလိုအပ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်၊ လူတစ်ဦးမှာ ပုံစံနှင့်တိုက်ဆိုင်စွာကိုက်ညီနေရုံသာ၊ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ကြိမ်ပြီးနောက်၊ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းနောက်တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်၊ မဟုတ်မှလွဲရော… ထိုလူမှာ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် နောက်တစ်ကြိမ်ကိုက်ညီသွားခြင်းမရှိလျှင်ပေါ့လေ။

"အခုကရော။ လော့စုယိ သေပြီလား။" ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းပင်တစ္ဆေနယ်မြေကိုဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး၊ လော့စုယိကို ၎င်းအတွင်း၌ ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

မျက်လုံးများမှိတ်ထားဆဲဖြစ်သော ရှောင်ဝန်ဝန်မှာ အနာဂတ်ကိုနောက်တစ်ကြိမ်ကြိုတင်မြင်တွေ့လိုက်ပြီး၊ သူရုန်းကန်၍ ပြောသည်၊ "သူသေနေတုန်းပဲ၊ မင်းရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တာ။"

ကြိုတင်ဟောကိန်း၏ရလဒ်များအရ၊ တစ္ဆေနယ်မြေမှာ လော့စုယိကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့်ဖုံးအုပ်ရုံမျှဖြင့် မကာကွယ်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသတ်ဖြတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။