မီးရှူးမီးပန်းများ

"ငါ့ကို ပုံပြင်တွေလာလုပ်မနေနဲ့။ ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီက တော်ဝင်မြို့တော်မှာ သိပ်မကျော်ကြားရင်တောင် အဝေးကြီးမှာတော့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းနောက်ပိုင်း အလုပ်များနေတာ ငါသိတယ် ဒါပေမဲ့ လာမယ့်နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်နဲ့ဆိုတော့ အဲ့ဒီမီးပန်းတွေ တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်မှာလား။"

ယာအန်းက လေးနက်စွာပြောသည်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်က ဘယ်တော့မှ မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ မပြောသင့်ဘူးဟု ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင်တွေးပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက နတ်ဘုရားတို့၏အလုပ်ရုံက ယွမ်ဆရာကြီးက ငါ့ဆီကို လူတစ်ယောက်လွှတ်ပြီး သတင်းပို့ခဲ့တယ်။ မီးရှူးမီးပန်းတွေ ထုတ်လုပ်တာ အရမ်းချောမွေ့သွားတယ်။ ဒီည နတ်ဘုရားတို့၏အလုပ်ရုံမှာ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြည့်နိုင်ပါတယ်။"

"ကောင်းပြီ" ယာအန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

ဒေသထွက်သရေစာအချို့ဝယ်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် ယာအန်းနှင့်လမ်းခွဲပြီး သူ၏မိန်းမနှင့် လန်နင်ရွှမ်နှင့်အတူ တော်ဝင်မြို့တော်ကို စူးစမ်းရှာဖွေချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယာအန်းသည် ထွက်ခွာသွားရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ နောက်မှလိုက်ပါလာပုံရသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူလှည့်မေးလိုက်သည်။

"ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

"နတ်ဘုရားတို့၏အလုပ်ရုံကို သွားဖို့ အချိန်နည်းနည်းကျန်သေးတော့ မင်းတို့အားလုံးနဲ့အတူ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်ပတ်မလို့လေ။"

ယာအန်းက အမှန်အတိုင်းပြန်ဖြေသည်။

ဟင်

ဒီကောင်က တတိယဘီး ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သိစိတ်မရှိဘူးထင်တယ်ဟု ချင်ဖုန်းကတွေးပြီးနောက် အရိပ်အမြွက်ပြောလိုက်သည်။

"နှစ်သစ်ကူးက နီးလာပြီ ရတနာစုစည်းပြခန်းက တော်တော်အလုပ်များသင့်တယ်။ ကူညီပေးဖို့ မလိုဘူးလား။ ကိစ္စတွေဂရုစိုက်ဖို့လေ။"

ငါ့လက်အောက်မှာ လူတွေရှိပါတယ်။"

"အဟွတ် အဟွတ်"

သူတို့ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဝမ်ရှုသည် ရုတ်တရက်ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဝမ် အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းလှည့်ပြီးမေးလိုက်သည်။

"ပြေပါတယ် နည်းနည်းအေးသလိုခံစားရလို့ပါ။"

ဝမ်ရှုက သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဒါဆို နွေးနွေးထွေးထွေးနေဖို့ ပိုဂရုစိုက်သင့်တယ်။ စကားမစပ် ဘာပြောမလို့လဲ။"

ယာအန်းသည် သူမစကားမှားတော့မလိုဖြစ်သွားသည်ကို သိသောကြောင့် အကြောင်းအရာပြောင်းလိုက်သည်။

"ယုလင်မြို့ရဲ့ သခင်မလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ တော်ဝင်မြို့တော်က ရတနာစုစည်းပြခန်း အလုပ်များခြင်းမများခြင်းက ကျွန်မနဲ့ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ ယုလင်မြို့က ရတနာစုစည်းပြခန်းမှာ ဂရုစိုက်ဖို့ တာဝန်ခံတွေရှိပါတယ်။"

"ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်"

ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ပြီး ထပ်မေးလိုက်သည် ။

"စကားမစပ် မင်းအစ်မ ပစ္စည်းတွေအကုန်ဝယ်ပြီးပြီလား။ ဘာများကျန်သေးလဲ။"

ယာအန်း မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်သည်။

"သူ့ပစ္စည်းတွေတော့ အကုန်ဝယ်ပြီးပြီ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့အစ်မအကြောင်း ဘာလို့ဒီလောက်စိတ်ဝင်စားနေရတာလဲ။"

'ငါက မင်းအစ်မကို စိတ်ဝင်စားတယ်ဟုတ်လား'

ချင်ဖုန်း၏နှုတ်ခမ်းထောင့် တွန့်သွားသည်။ သူစကားပြောပုံက အရမ်းပါးနပ်လွန်းလို့ တစ်ဖက်လူက သူ၏စကားများနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်တာများလား။

သူသာ အရမ်းတိုက်ရိုက်ဆန်ပြီး သူ့ကိုထွက်သွားခိုင်းလျှင် အလွန်ရိုင်းစိုင်းရာကျပေမည်။

ဤဒွိဟအခြေအနေတွင် ယာအန်းသည် သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။

"ဒီမှာနေနေတာ မင်းတို့ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေလို့လား။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသော်လည်း သူဘာမှမပြောမီမှာပင် လန်နင်ရွှမ်က ယဉ်ကျေးစွာပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကျွန်မတို့က လျှောက်ပတ်နေတာပဲဟာ လူများတော့ ပိုစည်ကားတာပေါ့။"

"ကောင်းလိုက်တဲ့စကား!"

"ဒါဆို အတူတူလမ်းလျှောက်ကြစို့။"

ယာအန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

ရှားပါးသော မိသားစုအပြင်ထွက်ချိန်တစ်ခုသည် ပေါ့ဆသောလူတစ်ဦးကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

သူတို့လျှောက်ပတ်နေစဉ် ညဘက်သို့ရောက်လာပြီး ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများ နတ်ဘုရားတို့၏အလုပ်ရုံသို့ အတူတကွရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

နှစ်သစ်ကူးနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ နတ်ဘုရားတို့၏အလုပ်ရုံမှ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပုံမှန်ထက် များစွာပိုမိုပြင်းထန်နေသည်။ သူတို့ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သောအခါ လူတိုင်းသည် သူတို့၏အလုပ်တွင် လုံးဝနစ်မြောကာ လှုပ်ရှားသွားလာနေကြသည်။ မြေကြီးသည် ရံဖန်ရံခါတုန်ခါနေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က မီးရှူးမီးပန်းများ စမ်းသပ်နေသည်ကို ချင်ဖုန်းသိသည်။

သို့သော် သူပေးခဲ့သော စမ်းသပ်မှုအယူအဆပြီးနောက် မြေကြီးတုန်ခါမှုအကြိမ်ရေသည် များစွာလျော့နည်းသွားပြီး နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းသောအချိန်တိုင်း တစ်ကြိမ်သာဖြစ်ပွားတော့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ချင်ဖုန်းကိုတွေ့ပြီး သူ၏မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူဖြစ်ကြောင်းအတည်ပြုပြီးနောက် သူအလွန်အမင်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် သူလုပ်နေသောအရာမှန်သမျှကို ချက်ချင်းချထားပြီး ရှေ့သို့တက်လှမ်းကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာချင် ခင်ဗျားနောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ။ တစ်လကျော်သွားပြီ ခင်ဗျားကျွန်တော်တို့ကို ဟောပြောပွဲမပေးတာ။"

အခြားသူများ အလုပ်ဆက်လုပ်နေစဉ်မှာပင် သူတို့ 'ဆရာချင်' ဟု ကြားလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ရေဒါတစ်ခုအသက်ဝင်သွားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူတို့အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ်ခဏအတွင်း ချင်ဖုန်းသည် လူအုပ်ကြီးဖြင့် ဝန်းရံခံလိုက်ရသည်။

"ဆရာချင် ရက်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ရဘူး။ ကျွန်တော်တကယ်ပဲ အိပ်မရစားမရဖြစ်နေတာ။"

"မင်းက အိပ်ဖို့အချိန်တောင်ရှိသေးတယ်လား။"

လူတစ်စုက မထီမဲ့မြင်အော်ပြောလိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော်ဒီမှာ ပြဿနာအသစ်တွေအများကြီးကြုံနေရတယ် ဆရာချင်က ကျွန်တော့်ကို ဉာဏ်အလင်းပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု အခြားတစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ လျိုကျန့်လီ၏မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးဟန်တစ်စွန်းတစ်စ ပေါ်လာသည်။

ယခုအချိန်တွင် လန်နင်ရွှမ်သည် ထိုသို့သောတုံ့ပြန်မှုများကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤလက်မှုပညာရှင်များ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ချင်ဖုန်းသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ယာအန်းသည် တွေးတောသောမျက်နှာထားဖြင့် တစ်ခုခုကိုစဉ်းစားနေပုံရသည်။

ဝမ်ရှု၏မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။ မဟာချန်တိုင်းပြည်မှ ဤထိပ်တန်းလက်မှု ပညာရှင်အုပ်စုက လူတစ်ဦးအပေါ် ဤမျှလေးစားမှုပြသလိမ့်မည်ဟု သူဘယ်လို မျှော်လင့် ထားမည်နည်း။

ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်များကို ယှက်ပြီးပြောသည်။

"အားလုံးပဲ ဒီနေ့အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုရှိတယ် ဟောပြောပွဲတွေအတွက် အချိန်မရှိဘူး။ နောက်တစ်ခါတော့ သေချာပေါက်!"

လူအုပ်၏ မလိုလားသောမျက်လုံးများအောက်တွင် ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများ ခေါင်မိုးမြင့် ခန်းမဆောင်သို့ဝင်ရောက်ပြီး ယွမ်ကျိုက်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

"အကြီးအကဲယွမ် မီးရှူးမီးပန်းတွေ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။"

ယွမ်ကျိုက်သည် ခန်းမထဲတွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏လက်ထဲမှတစ်ခုခုကို ကစားနေကာ ခေါင်းမမော့ဘဲ အခြားထောင့်တစ်နေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

သူ၏အကြည့်နောက်သို့လိုက်ကြည့်ရာ ချင်ဖုန်းသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် မီးပန်းများဖြင့် ပြည့်နေသော သေတ္တာတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မီးပန်းများတွင် ယမ်းမှုန့်နှင့် သတ္တုအပိုင်းအစအချို့ပါဝင်ပြီး ရှေးဟောင်းမီးရှူးမီးပန်းများ၏ ရှေ့ပြေးပုံစံဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက အတွင်းထဲသို့ကြည့်လိုက်ရာ သေတ္တာထဲတွင် မီးပန်းနှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်ခန့်သာ ရှိသည်။ သူတို့ကိုယ်ပိုင်အသုံးပြုရန်ဖြစ်ပါက ကောင်းသော်လည်း ကြီးကျယ်သောပွဲတော်တစ်ခုအတွက် ဤပြသမှုမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မလုံလောက်ပေ။

"အကြီးအကဲယွမ် ဒါအကုန်ပဲလား။ တခြားဟာတွေကောဘယ်မှာလဲ။"

ယွမ်ကျိုက်က ပြန်ဖြေသည်။

"လက်ရှိယမ်းမှုန့်လိုအပ်ချက်က ထောက်ပံ့မှုထက်ကျော်လွန်နေတယ်။ အများစုကို စစ်တပ် နန်းတွင်းနဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ခွဲဝေပေးထားတယ်။ မင်းရဲ့မီးရှူးမီးပန်းတွေလုပ်ဖို့ ပိုလျှံတဲ့ယမ်းမှုန့်မကျန်တော့ဘူး။"

"ဒါ့အပြင် ဒီပွဲတော်တစ်ခုတည်းက နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း လူတွေနဲ့ဓနဥစ္စာတွေကို ကုန်ဆုံးစေတယ်။ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ။"

ချင်ဖုန်းက လေးစားစွာပြောသည်။

"အကြီးအကဲယွမ် ခင်ဗျားတကယ်ပဲ တရားမျှတမှုကို နားလည်တာပဲ။ နန်းတွင်းကအရာရှိတိုင်းသာ ခင်ဗျားလိုစိတ်ဓာတ်မျိုးရှိပြီး ဧကရာဇ်မင်းကို ဒီလိုအလွန်အကျွံနဲ့ ဖြုန်းတီးတဲ့ပွဲတော်တွေကို ဖျက်သိမ်းဖို့ အကြံပေးရင် အခြေအနေတွေသေချာပေါက် တိုးတက်လာမှာပဲ။"

ယွမ်ကျိုက်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး မကြားဟန်ဆောင်ကာ သူ့ပစ္စည်းကိရိယာများကို ဆက်ကစားနေလိုက်သည်။

ယာအန်းက သေတ္တာထဲမှမီးပန်းများကို စပ်စုစွာကြည့်သည် သူ ယခင်က တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒါ အရင်ကပြောခဲ့တဲ့အရာလား။ ဒါက တကယ်ပဲ ကောင်းကင်မှာပေါက်ကွဲပြီး လှပတဲ့ပြကွက်တွေ ထုတ်လွှတ်နိုင်လို့လား။"

ချင်ဖုန်း ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူပြုံးပြီးပြန်ဖြေသည် ။

"ငါတို့စမ်းကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိရမှာပါ။ အပြင်ထွက်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ကြစို့။"

အဖွဲ့သည် နတ်ဘုရားတို့၏အလုပ်ရုံ၏ ခြံဝင်းသို့ရောက်ရှိလာပြီး ညသည် အနည်းငယ်အေးစိမ့်နေသည်။

ချင်ဖုန်းက အလုပ်များနေသော လက်မှုပညာရှင်များကိုခေါ်ကာ မြေတစ်ကွက်ရှင်းလင်းပြီးနောက် မီးရှူးမီးပန်းများကို မြေကြီးပေါ်တွင်ချထားလိုက်သည်။

"အောက်ကမီးစာကို မီးညှိလိုက်တာနဲ့ ဒီအရာက ကောင်းကင်ပေါ်တက်သွားပြီး မီးပန်းအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်မှာ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် တော်ဝင်မြို့တော်က ပြည်သူတစ်ရပ်လုံး ခမ်းနားတဲ့ မီးရှူးမီးပန်းတွေကို မြင်နိုင်မှာ!"

ချင်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"ငါ့ကိုနေရာနည်းနည်းပေး ငါမီးစာကို မီးညှိတော့မယ်။"

အခြားသူများလည်း ထိုအတိုင်းဘေးသို့ဖယ်သွားကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက တစ်ခုခုကိုစဉ်းစားမိပြီး လျိုကျန့်လီကိုပြောလိုက်သည်။

"မိန်းမ ဒီအရာက အသံတော်တော်ကျယ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပွဲတော်မတိုင်ခင် လျှို့ဝှက်ထားတာ ပိုကောင်းတယ်။ မင်းငါ့ကို အသံဖုံးကွယ်ပေးဖို့ ကူညီနိုင်မလား။"

လျိုကျန့်လီ အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မှိန်ဖျော့သောအပြာရောင်ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါတစ်ခု လှိုင်းများကဲ့သို့ပျံ့နှံ့သွားပြီး နတ်ဘုရားတို့၏အလုပ်ရုံကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အကာအရံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"တတိယအဆင့် နယ်ပယ်ပညာရပ်။"

ယာအန်းက ပေါ့ပေါ့ဆဆပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏နှလုံးသားသည် လှုပ်ခတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤမျှငယ်ရွယ်သော တတိယအဆင့်ဓားနတ်ဘုရားမတစ်ဦး အနာဂတ်တွင် မည်မျှမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည်ကို မည်သူမျှမခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

ဧကရာဇ်မင်းက တစ်ခါက မူးယစ်နေစဉ် "လျိုကျန့်လီကို လက်ထပ်နိုင်သူတိုင်း မိသားစု၏သာယာဝပြောမှုကို နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် သေချာစေမည်" ဟု ပြောခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

ဤထုတ်ပြန်ချက်သည် ပေါ့ပေါ့ဆဆပြောသော မှတ်ချက်တစ်ခုမဟုတ်ပေ။

သူမစဉ်းစားမိသောအခါ သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မီးစာကိုမီးညှိနေသော အနက်ရောင်ဝတ်လူကို ကြည့်လိုက်သည် မည်သူမျှသူမဘာတွေစဉ်းစားနေသည်ကို မသိနိုင်ပေ။