ကျောက်စိမ်းဆံထိုးတစ်ချောင်းမျှသာ

တော်ဝင်မြို့တော်တွင် နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်နေ့၌ ပွဲတော်အငွေ့အသက်ကို နေရာတိုင်းတွင် တွေ့မြင်နိုင်သည်။

အိမ်ထောင်စုအမျိုးမျိုးသည် မီးပုံးနီများဖြင့် အလှဆင်ထားရုံသာမက လူများစွာသည် အဝတ်အစားသစ်များ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူတို့၏မျက်နှာများမှာ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ဝင်းပနေသည်။

နယ်မြေလေးခု၏ ထောင့်ပေါင်းစုံမှ လူများသည် တော်ဝင်မြို့တော်တွင် စတင်စုဝေးလာကြသည်။ တော်ဝင်မြို့တော်၏ ဂိတ်များတွင် ကြီးမားသောကုန်သည်ယာဉ်တန်းများ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မကြာခဏတွေ့မြင်နိုင်သည်။

နယ်မြေလေးခုမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အဖွဲ့ဝင်များအပြင် ဘုရားဖူးရန် ဤနေရာသို့ရောက်ရှိလာသော နယ်မြေလေးခုမှ မင်းသားများလည်း ရှိနေသည်။

လမ်းများပေါ်တွင် ပွဲတော်ကို ပျော်ရွှင်စွာခံစားနေသော လူအုပ်များကြားတွင် ချင်ဖုန်းလည်း ရောနှောပါဝင်နေသည်။ ပွဲလမ်းသဘင်ကို ကြိုက်နှစ်သက်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤသို့သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့်ပွဲကို လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ။

ရုတ်တရက် သာမန်ပြည်သူတစ်ဦးက ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"ကြည့်စမ်း တောင်ပိုင်းဒေသက မင်းသားလော့ရဲ့ ယာဉ်တန်းပဲ။"

ချင်ဖုန်းက အသံနောက်သို့ လိုက်ကြည့်ရာ ခမ်းနားထည်ဝါသော ရထားများ တစ်စီးပြီးတစ်စီး ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ကို အစောင့်အကြပ်လိုက်ပါလာသော စစ်သားများသည် သေသပ်စွာ စီတန်းနေပြီး ခေါင်းဆောင်များမှာမူ သာမန်ထက် ပို၍ထူးခြားသည်ကို ပြောရန်မလိုပေ။

ခန့်ညားသောမြင်းများ ရှေ့သို့ချီတက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤခေါင်းဆောင်များ၏ ခါးမှတံဆိပ်များ ပေါ်လွင်လာပြီး အားလုံးမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦး တံဆိပ်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်အတွင်း နယ်မြေလေးခုမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနများသည် များသောအားဖြင့် ချစ်ကြည်ရေးပြိုင်ပွဲများတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ကြသည်။ ဤသည်မှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနများ၏ အစွမ်းကိုပြသရန်သာမက လာမည့်နှစ်အတွက် တော်ဝင်မြို့တော်မှ အရင်းအမြစ်များ ပိုမိုရရှိရန်လည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပွဲကိုကြီးကြပ်ရန် အနည်းဆုံး နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဦး ရှိနေလေ့ရှိသည်။ ချင်ဖုန်း ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထဲမှ မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

သူသည် တောင်ပိုင်းဒေသမှ စစ်သူကြီးနှစ်ဦးကို မြင်ဖူးပြီးဖြစ်သည် တစ်ဦးမှာ လှံအင်မော်တယ် စီးမာခုံ

ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ ဓားရူး ကျန်းထျန်းယီဖြစ်သည်။

တစ္ဆေတစ်ရာတာအို၏ သခင်ဟု ကောလာဟလထွက်နေသော လေတစ္ဆေဟု အမည်ပြောင်ပေးထားသူ တစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။ သို့သော် ဤစစ်သူကြီးသည် သူ၏ဘွဲ့နာမည်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သဘာဝနှင့်အညီ ဖမ်းဆုပ်ရခက်လှသည်။

ဒီတစ်ခေါက် ဘယ်သူလာမလဲမသိဘူးဟု ချင်ဖုန်း တိတ်တဆိတ် တွေးဆလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သာမန်ပြည်သူများလည်း အတင်းအဖျင်းပြောနေကြသည်။

"မနှစ်က နယ်မြေလေးခုက နတ်စစ်သူကြီးတွေ အချင်းချင်းတိုက်ခိုက်ကြတာ မြင်ကွင်းက တကယ်ကို ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့တယ်။"

"ဟုတ်တယ် အရှေ့ပိုင်းဒေသက နတ်စစ်သူကြီးက ကွင်းကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် မရှုံးဘဲ ကာကွယ်ခဲ့တယ်။ သူက သူ့ရဲ့ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဟန်နဲ့ ချန်ပီယံဆုကို ဆွတ်ခူးခဲ့တာ။ ငါအခုထိ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေတုန်းပဲ။"

"ဒီတစ်ခေါက် ဘယ်သူချန်ပီယံဖြစ်မယ်လို့ မင်းတို့ထင်လဲ။"

"ငါ့အမြင်မှာတော့ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အရှေ့ပိုင်းဒေသပဲ။ စစ်နတ်ဘုရားက တောင်တစ်လုံးလို မလှုပ်မယှက်တည်ရှိနေတာ ဘယ်သူက သူ့ကိုလှုပ်ခါနိုင်မှာလဲ။"

"အဲ့လိုတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မြောက်ပိုင်းဒေသက အသစ်တက်လာတဲ့ နတ်စစ်သူကြီးက တစ္ဆေတစ်ရာတာအိုကို အမွေဆက်ခံထားတာ။ သူက အရင်က သခင်ကြီးဒန်ရဲ့ အရည်အသွေးတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တပ်တစ်ထောင်ကို တစ်ယောက်တည်း ခုခံနိုင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။"

"အနောက်ပိုင်းဒေသက စစ်သူကြီးကိုလည်း မမေ့နဲ့။ မနှစ်က သူစစ်နတ်ဘုရားရဲ့ တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းနဲ့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာ။ ဒီတစ်ခေါက် သူကလဲ့စားချေပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်တယ်။"

သာမန်ပြည်သူများ၏ အမြင်များ ကွဲပြားနေပြီး တစ်ဦးချင်းစီတွင် သူတို့၏အကြိုက်ဆုံးရှိနေကြသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်း အချိန်အတော်ကြာ နားထောင်ခဲ့ပြီး မည်သူမျှ တောင်ပိုင်းဒေသကို ဖော်ပြသည်ကို မကြားခဲ့ရပေ။

ဤသည်က သူ့ကို တကယ်ပင် ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။ ဖမ်းဆုပ်ရခက်သော လေတစ္ဆေမှလွဲ၍ သူသည် စီးမာခုံနှင့် ကျန်းထျန်းယီတို့၏ အစွမ်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ပြီး သူတို့သည် ထိပ်ဆုံးနေရာကို မရယူနိုင်လျှင်တောင် ထောက်ခံသူမရှိဘဲတော့ မနေပေ။

တောင်ပိုင်းဒေသရှိ ကျင့်ယန်မြို့တွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်သောကြောင့် သူသည် သူ၏သိလိုစိတ်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေတို့ တောင်ပိုင်းဒေသကရော ဘယ်လိုလဲ။ ကျွန်တော်သိသလောက်တော့ တောင်ပိုင်းဒေသက နတ်စစ်သူကြီးက အားမနည်းပါဘူး။ ချန်ပီယံဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေးမရှိဘူးလား။"

သူထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် လူအုပ်သည် သူတို့၏မျက်လုံးများကို သူ့ထံသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

လူတစ်ဦးက ပြောသည် ။

"အစ်ကို ခင်ဗျားက မနှစ်က ကွင်းထဲက သိုင်းပြိုင်ပွဲကို လာမကြည့်ဖြစ်ဘူးထင်တယ်။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်တော်က ဒီနှစ်မှ တော်ဝင်မြို့တော်ကို ရောက်တာပါ။ မနှစ်က ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော် တောင်ပိုင်းဒေသက မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့မှာ နေနေတုန်းပဲ။"

"ဒီလိုကိုး ခင်ဗျားမသိတာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။ တကယ်တော့ တောင်ပိုင်းဒေသက အားမနည်းပါဘူး။ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးက အကြိမ်တော်တော်များများ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး နိုင်လိုက်ရှုံးလိုက်ပါပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ အဓိကက နောက်ဆုံးကာကွယ်မှုဖြစ်တဲ့ နတ်စစ်သူကြီးတွေရဲ့ အစွမ်းပဲ။ တောင်ပိုင်းဒေသက အတိတ်မှာ ချန်ပီယံဆုကို အကြိမ်များစွာ ဆွတ်ခူးခဲ့ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်နှစ်တွေမှာတော့ တောင်ပိုင်းဒေသမှာ မိစ္ဆာနဲ့တစ္ဆေဒုက္ခတွေ မကြာခဏဖြစ်ပွားနေလို့ထင်တယ် နတ်စစ်သူကြီးတွေက အချိန်မပေးနိုင်ဘဲ တော်ဝင်မြို့တော်က ပြိုင်ပွဲမှာ မပါဝင်တာ နှစ်တော်တော်ကြာပြီ။"

အခြားလူတစ်ဦးက ထပ်ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်။ တောင်ပိုင်းဒေသက နတ်စစ်သူကြီးတွေ မပါဝင်ဘဲနဲ့ သူတို့က တခြားနယ်မြေသုံးခုနဲ့ ဘယ်လိုယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာလဲ။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းက နားလည်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တောင်ပိုင်းဒေသရှိ ယင်ချီစွမ်းအင်သည် အလွန်အားကောင်းပြီး ထိုနေရာမှ မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေများသည်လည်း အားမနည်းပေ။

တရားဝင် ဟွာရုံလမ်း တည်ထောင်ပြီးနောက် ဟွာရုံလမ်းသည် အဓိကမြို့ကြီးများအားလုံးကို အဘယ်ကြောင့်ဆက်သွယ်ထားသည်ကို သူသေချာစဉ်းစားခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏စိတ်ထဲသို့ တွေးဆချက်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က တောင်ပိုင်းဒေသရှိ သောင်းကျန်းနေသော ယင်ချီစွမ်းအင်ကို နှိမ်နင်းရန် ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်များ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ဆက်သွယ်ချင်နေသည် ဖြစ်နိုင်သည်။

တောင်ပိုင်းဒေသမှ နတ်စစ်သူကြီးသည် မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေများကို တိုက်ခိုက်ရန် ခရီးသွားနေရသဖြင့် အလုပ်များပြီး တော်ဝင်မြို့တော်သို့ ပြိုင်ပွဲဝင်ရန် မလာနိုင်ခြင်းမှာ နားလည်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်နှမြောမိနေဆဲဖြစ်သည်၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် မိမိကိုယ်ကို တောင်ပိုင်းဒေသမှ လူတစ်ပိုင်းဟု ယူဆသောကြောင့်ပင်။

ထိုစဉ် မင်းသားလော့၏ ယာဉ်တန်းမှ ရထားတစ်စီး ဖြတ်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်သောလေ တိုက်ခတ်လာပြီး ရထား၏လိုက်ကာကို လွှင့်တင်သွားစဉ် သူသည် ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦး၏ ဘေးတိုက်ပုံရိပ်ကို တစ်ချက်လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူပိုမိုသေချာအောင် ကြည့်ချင်သော်လည်း ရထားသည် အဝေးသို့ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

ထိုသူ၏မျက်နှာသည် သူ့အတွက် အနည်းငယ်ရင်းနှီးနေပြီး သူ၏အမှတ်တရများသည် ပန်းတစ်ရာတောင်ကြားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ့ကို အံ့မခန်းပါရမီရှင်ဟု လှောင်ပြောင်ရတာကြိုက်သော အစိမ်းရောင်ဝတ်လူငယ်သည် ယခုဘေးတိုက်ပုံရိပ်နှင့် ထပ်တူကျနေသကဲ့သို့ပင်။

"မင်းသားလော့؟"

ချင်ဖုန်းက မယုံနိုင်စွာဖြင့် သူ့ဘာသာသူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

စည်ကားသောမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် သံသယအချို့ဖြင့် ချင်အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်လာရာ နေ့လယ်စာစားချိန်သို့ ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

မေမေလေးက စပ်စုစွာမေးသည်။

"ဖုန်းအာ သားရဲ့ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ကြည့်ရတာ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေသလား။"

ချင်ဖုန်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထိုသူ၏အထောက်အထားနှင့် သူသည် မင်းသားလော့၏ယာဉ်တန်းတွင် အဘယ်ကြောင့်ထိုင်နေသည်ကို သူဆက်လက်တွေးဆနေဆဲဖြစ်သည်။

ချင်းအာနှင့် အခြားအစေခံမလေးများက ဟင်းပွဲအားလုံးကို စားပွဲပေါ်သို့ ယူဆောင်လာပြီး မိသားစုဝင်များ ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ထိုအကြောင်းကို ဆက်မစဉ်းစားတော့ဘဲ သူ၏မိသားစု၏အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန် လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

သူ၏ညီဖြစ်သူက ထမင်းပန်းကန်ကိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။

စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ "တော်ဝင်အထည်တိုက်" ဟု ရေးထွင်းထားသော လှပသည့်သေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် သစ်သားသေတ္တာကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲဖွင့်လိုက်ရာ လူတိုင်း၏မျက်စိထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ တိမ်လိပ်များစီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ပုံစံများရေးထွင်းထားသော အလွန်လှပပြီး သေသပ်စွာပြုလုပ်ထားသည့် ကျောက်စိမ်းဆံထိုးတစ်ချောင်းပင်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်တုန်းက သခင်မလေးနဲ့ နင်ရွှမ် တော်ဝင်အထည်တိုက်မှာ အဝတ်အစားတွေဝယ်နေရင်း ဒီကျောက်စိမ်းဆံထိုးကို တွေ့ခဲ့ကြတယ်။ မေမေလေး လက်ဝတ်ရတနာမလဲတာ အတော်ကြာပြီလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ် ပြီးတော့ ဒီကျောက်စိမ်းဆံထိုးက မေမေလေးနဲ့ လုံးဝလိုက်ဖက်လို့ ဝယ်ခဲ့တာ။"

မေမေလေးက သစ်သားသေတ္တာကိုယူပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ ငါ့ဖုန်းအာကို ချစ်ရတာ မမှားပါဘူး။ တချို့လူတွေနဲ့မတူဘူး အမြဲတမ်းအိမ်မှာနေပြီး ဘာမှမလုပ်ဘူး။ ငါက နှစ်ပေါင်းများစွာက အသုံးအဆောင်ဟောင်းတွေကို သူ့ရှေ့မှာ ဝှေ့ယမ်းပြရင်တောင် သူက မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နေတယ်။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ အစာစားခြင်းဖြင့် အလုပ်များနေဆဲဖြစ်သော အဘိုးကြီး ရုတ်တရက်သီးသွားသည်။

"မင်းက ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ငါ့ရှေ့မှာ တစ်နေကုန် ခေါင်းခါနေတာ ဒီအဓိပ္ပာယ်ရှိနေတာကိုး။ မိန်းမ ငါမင်းကိုအပြစ်တင်နေတာမဟုတ်ဘူး မင်းလက်ဝတ်ရတနာလိုချင်ရင် ငါ့ကိုတိုက်ရိုက်ပြောလေ။ ဘာလို့ဒီလိုအဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လုပ်နေရတာလဲ။"

"အဘိုးကြီးက ကျွန်မအတွက် တစ်ခုဝယ်ပေးမယ်လို့ အကြံပြုနေတာလား။"

မေမေလေးက ကောက်ကျစ်သောအကြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျောက်စိမ်းဆံထိုးတစ်ချောင်းလေးပဲ ဘယ်လောက်ကုန်ကျနိုင်မှာမို့လို့လဲ။ နောက်ကျရင် ငါအချိန်ရတဲ့အခါ မိန်းမအတွက် ပိုကောင်းတာတစ်ခုရွေးဖို့ တော်ဝင်အထည်တိုက်ကို သွားမယ်။"

အဘိုးကြီးက အရှက်မရှိ ကြွားဝါလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏ပန်းကန်နှင့်တူကို ကောက်ကိုင်ပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆပြောသည်။

"ဟုတ်တယ် သိပ်မများပါဘူး ငွေစတစ်ထောင့်ငါးရာပဲ။"

သူထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ဖခင်၏မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသွားသည်။