အခန်း (၁၃၁)

ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးနောက်တွင် သိမ်မွေ့လေးနက်သော အဘိုးအိုတစ်ဦးက ပြောင်လှောင်သရော်လိုက်သည်။ သူက ပြောင်လှောင်ရုံသာမက သူ့လက်ထဲရှိ ဝက်သစ်ချသားတောင်ဝှေးကို မြှောက်၍ သူ့ရှေ့က ထိပ်ပြောင်ခေါင်းကို "ဖျန်းခနဲ" မြည်အောင် ရိုက်ချလိုက်

သည်။

"သူက ငါတို့ သဘာဝနတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်သူ ဘာသာဝင်တစ်ဦးပဲ"

"ဟဲဟဲ…"

ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးသည် ခေါင်းပင်မလှည့်ဘဲ သူ့လက်ထဲရှိ တောင်ဝှေးကို မြှောက်၍ ခေါင်းပေါ် မြင့်မြင့်တင်လိုက်သည်။ ဝက်သစ်ချသားတောင်ဝှေးသည် သတ္တုတောင်ဝှေးနှင့် ရိုက်ခတ်မိရာ တစ်ခုက နစ်ဝင်ပြီး တစ်ခုက မြင့်တက်လာကာ အချင်းချင်း ပြန်ကန်ထွက်သွားသည်။ အနည်းငယ် တိုးတိုးမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဘိုးအိုက အနည်းငယ် နောက်သို့ မှီသွားကာ ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးက ဒူးအနည်းငယ်ကွေးလျက် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ရှေ့သို့ တိုးလာရာ သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် လက်မဝက်ခန့် နက်သော ရွှံ့ရာထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လူအုပ်က တစ်ဖန် အလိုအလျောက် ခွဲထွက်သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးအတွက် လမ်းဖောက်ပေးရာ ဘားနတ်ရောက်လာခဲ့သည့်အချိန်ကထက်ပင် ပိုမြန်သည်။ ဂါးရက်က ရှေ့သို့ တစ်ချက်ကြည့်

လိုက်ရာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဘာလို့ သူတို့ တိုက်ခိုက်နေကြတာလဲ။

သူတို့ တကယ်တိုက်ခိုက်နေကြတာလား ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်နေကြတာလား။

သူတို့ ငါ့ကို လုယက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလို့ ယူဆသင့်သလား။

"မတိုက်ကြပါနဲ့" လို့ ငါ အော်လိုက်ရမလား။

ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးနှင့် သဘာဝနတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်သူ ဘုန်းတော်ကြီးအဘိုးအိုတို့သည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် တိုက်ခိုက်နေရင်း ခွဲစိတ်ကုသစားပွဲဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားကြသည်။ လူအုပ်က ကွဲသွားပြီး အဘိုးအိုက အဝေးကနေ လှံကို ဆွဲထုတ်ပြီးသားဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ဘာလို့ ကြိုမပြောဘဲ စလုပ်လိုက်တာလဲ။ မင်းက အရမ်းရဲတင်းတာပဲ။ မင်း…"

သူ ရုတ်တရက် စကားပြောရပ်သွားသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး ခွဲစိတ်ကုသစားပွဲပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ဒဏ်ရာရသူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လတ်ဆတ်သောသွေးများ အလျင်အမြန် စီးဆင်းခြင်းနီးပါး ရပ်တန့်နေပြီဖြစ်သည်။ လက်မတစ်လက်မ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုဖြင့် လည်ပင်းကို စောင်းကြည့်လိုက်ရာ မီတာအတော်အဝေးမှ ဂါးရက်ပင် လည်ပင်းရိုးကျိုးသံ ကြားလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်း သူ့ကို တကယ်ပဲ အသက်ပြန်ရှင်စေခဲ့တာပဲ။ အံ့မခန်းပဲ ငါတောင် ယုံကြည်မှုမရှိခဲ့ဘူး"

ဤအံ့အားသင့်သော အမူအရာ၊ ဤရှုပ်ထွေးသော အလှည့်အပြောင်းသည် "ငါရောက်လာမှ ဗိုက်ခွဲမယ်" ဟု အော်ဟစ်နေသော ဌာနမှူးတစ်ဦး အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး အလုပ်သင်က စတင်ပြီး အလွန်ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်ပြီးသားဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

"ခင်ဗျားက အရမ်းနှိမ့်ချတာပဲ။ ဒါရိုက်တာ… မဟုတ်ဘူး အကြီးအကဲ"

ဂါးရက်က အဘိုးအိုကို ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဆက်လက် အလုပ်လုပ်နေသည်။ စကားပြောဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဒဏ်ရာရထားသူက ခွဲစိတ်စားပွဲပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတုန်းပင်။

ခွဲစိတ်မှုသည် ယခုအချိန်အထိ ချောမွေ့နေသော်လည်း နှလုံးခုန်နှုန်းတိုင်းတာသည့် ECG မရှိခြင်း၊ သွေးပေါင်ချိန်တိုင်းတာသည့် စောင့်ကြည့်စက် မရှိခြင်း၊ သန့်စင်သည့် အောက်ဆီဂျင်နှင့် မေ့ဆေးဆရာဝန်က အသက်လက္ခဏာများကို စောင့်ကြည့်နေခြင်း မရှိသောကြောင့် ၎င်း အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။ ထို့ပြင် သူ့ ခွဲစိတ်စားပွဲပေါ်တွင် နောက်ပြောင်

နိုင်လျှင်ပင် ဘယ်သူ့ကို ပြောရမှာလဲ။

အထီးကျန်လိုက်တာ...

စိုးရိမ်စိတ်ကို ဖယ်ရှားရန် အလုပ်သာ ကျန်တော့သည်။ ဂါးရက် ခေါင်းငုံ့၍ လူနာ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အလျင်လိုနေသောကြောင့် သွေးကြောကြီးများကိုသာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး သွေးကြောငယ်လေးများနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါဒဏ်ရာများကို ပြုပြင်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ယခု အသက်ရှူချောင်သွားပြီဆိုသောကြောင့် နောက်ဆုံးတော့ အလုပ်စတင်နိုင်ပြီ...

“ဘားနီအိုကြီး ဘယ်လိုလဲ”

ဂါးရက်က စကားပြောချင်စိတ်မရှိသော်လည်း တစ်ယောက်ယောက်က အတင်းအကြပ် မေးနေခဲ့သည်။ တစ်ဖက်မှ အဘိုးအိုက တီးတိုးပြောပြီး သူ့၏လက်ထဲမှ ဝက်သစ်ချသားတောင်ဝှေးကို ရှေ့သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ တောင်ဝှေးမှ အစိမ်းရောင်အမျှင်တစ်မျှင် ထွက်လာပြီး ထိပ်တွင် အစိမ်းရောင်အရွက်လေးများ ပါလာကာ ဘားနီအိုကြီး၏ လည်ပင်းကို ဖိထားလိုက်သည်။ ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးက တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားသောကြောင့် မေးလိုက်ရသည်။

"သူ ဘယ်နေရာမှာ ဒဏ်ရာရတာလဲ"

"သူ့ဒဏ်ရာက မဆိုးပါဘူး"

ဂါးရက်က သူ့နှာခေါင်းစည်းအောက်ကနေ ယုံကြည်မှုရှိရှိ ဖြေလိုက်သည်။

"ပြင်ပပစ္စည်း ဝမ်းဗိုက်ထဲဝင်ပြီးနောက် အူမကြီးအလျားလိုက် အူသိမ်အူမကြားနဲ့ အူသိမ်အူမကြားကို ဖောက်ဝင်သွားတယ်၊ အူသိမ်၊ အူမကြီးအလျားလိုက်၊ အူသိမ်အရှေ့ပိုင်း၊ ညာဘက်ဆီးပြွန်ကို ဖြတ်သွားပြီး ညာဘက်ကျောက်ကပ်ကို ဒဏ်ရာရစေကာ ခါးကြွက်သားအနီး ကျောရိုးဘေးနားကနေ ဖောက်ထွက်သွားတယ်။ အိုး… ဆီးပြွန်ကို နည်းနည်းဖာထေးဖို့ လိုတယ်"

ဘာ… ဘာလဲ။

ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးပင် ကြောင်သွားသည်။ ဤဆက်တိုက်ပါလာသော ဝေါဟာရများသည် "ညာဘက်ကျောက်ကပ်" နှင့် "ကျောရိုး" မှလွဲ၍ သူ့နားထဲတွင် လုံးဝ နားမလည်နိုင်သော အသံများသာ ဖြစ်နေသည်။ သူဘေးနားက လူကို လှည့်ကြည့်သောအခါ သဘာဝနတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်သော အကြီးအကဲလည်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေပြီး ကြားရသော်လည်း နားမလည်သော ပုံစံမျိုး လုံးဝဖြစ်နေသည်။

အဆင့်မြင့်ကုသသူနှစ်ဦး မျက်လုံးချင်းဆုံကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စာနာနားလည်ဟန်ဖြင့် ခပ်ပြုံးပြုံးလေး ပြုံးလိုက်ကြသည်။ ဂါးရက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ လူငယ်လေးသည် အာရုံစိုက်နေပုံရပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ သူ့လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ လက်ဟန်နှင့် စိတ်စွမ်းအားတို့၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် မှော်ဆရာလက်အနည်းငယ်သည် ညင်သာစွာ ထပ်မံ လှုပ်ရှားနေသည်။

မှော်ဆရာလက်များသည် မှော်ပညာဖြင့် ပုံဖော်ထားသော တစ်ဝက်ခန့် ခဲနေသည့် အရာများဖြစ်သည်။ အားသာချက်မှာ သွေးပေကျံခြင်းမရှိခြင်းဖြစ်သော်လည်း အားနည်းချက်မှာ သွေးပေကျံခြင်းမရှိခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အမြဲတမ်း တစ်ဝက်ခန့် ပွင့်လင်းမြင်သာနေသည်။ ရှုပ်ထွေးပြီး သွေးထွက်သံယိုဖြစ်နေသော ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ သူတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားသည်ကို မြင်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။

မှော်ဆရာလက်များကို မြင်ရင်တောင် အထောက်အကူမဖြစ်ပေ…

ဒဏ်ရာရသူရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲက ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အစုအဝေးက ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အူပဲဖြစ်ဖြစ်…

သို့သော် ဂါးရက်က သူဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသည်။ မှော်ဆရာလက်များသည် ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ ဘယ်ညာလှန်ပြီး ပြွန်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဂါးရက်က ကတ်ကြေးကို ကိုင်ပြီး အစွန်းတွေကို သေချာညှပ်ကာ အစွန်းနှစ်ခုကို ပေါင်းလိုက်ပြီး ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

"သေးငယ်သော ဒဏ်ရာများ ကုသ"

"သေးငယ်သော ဒဏ်ရာများ ကုသ"

သဘာဝနတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်သော အဘိုးအိုက အော်လိုက်သည်။ လှံတစ်ချောင်း ဝမ်းဗိုက်ကို ဖောက်ဝင်သွားပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ စီးကျနေ၏။ သူကိုယ်တိုင်တောင် "ကြီးမားသော ဒဏ်ရာများ ကုသ" ကို လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့ ငါ့ရှေ့က ဒီလူငယ်က သေးငယ်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ တောင်းဆိုနေတာလား။

သို့သော်လည်း လက်တွေ့ဘဝက သူ့ကို အဖြေပေးခဲ့သည်။ အဖြူရောင်အလင်း ဖျတ်ခနဲ လင်းလာသည်။ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် သေးငယ်သော ဒဏ်ရာကုသမှုအစွမ်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ပြွန်အပိုင်းအစနှစ်ခုသည် နေရာတွင်ပင် လှုပ်ရှားပေါင်းစပ်ကာ တစ်ပိုင်းတည်းဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် မှော်ဆရာလက်များသည် ပြွန်အတိုင်း အပေါ်သို့ တက်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် နောက်ထပ်ကျောက်ကပ်တစ်လုံးကို မြှောက်တင်လိုက်သည်။

"သေးငယ်သော… မဟုတ်ဘူး၊ သေးငယ်သော ဒဏ်ရာများ ကုသ"

ကျောက်ကပ်များက အရေးကြီးနေသေးသည်။ မျက်နှာပြင် ကုသပျောက်ကင်းသော်လည်း အတွင်းပိုင်း မပျောက်ကင်းပါက ပြဿနာကြီးမားစွာ ဖြစ်ပေါ်နေဦးမည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူများစွာရှိပြီး ကုသရေးပညာကို နှမြောရန် မသင့်ပေ။

သွား…

အူမကြီးနဲ့ အူသိမ်...

ဂါးရက်သည် ပျက်စီးနေသည့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက်မြှောက်တင်ပြီး ကုသရေးမှော်စာလုံးများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုနေခဲ့သည်။ အူလမ်းကြောင်းထဲတွင် လုပ်ငန်းပမာဏသည် အများကြီး မဟုတ်သော်လည်း မည်သို့သော ပျက်စီးမှုမျိုးကိုမှ လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။ အာရုံကြောများနှင့် သွေးဖြူဥများက ပို၍ပင် ဒုက္ခပေးသည်။ သူသည် အပေါ်မှနေ၍ အောက်သို့ အကုန် စစ်ဆေးပြီး ပြုပြင်မှုများ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ယိမ်းထိုးသွားပြီး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လက်တစ်ဖက်က သူ့အား အချိန်မီ ဖမ်းမိလိုက်သည်။ ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဂါးရက် နော့ဒ်မတ် မင်းဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းမရှိဘူး။ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းအားနည်းတယ်။ ဘာလို့ ငါတို့ စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းကို လာပြီး ကောင်းကောင်းမလေ့ကျင့်တာလဲ"

ဂါးရက်: "..."

သူ့ကို လွှင့်ပစ်လိုက်လို့ရမလား။

ရမလား၊ ရမလား၊ ရမလားလို့။

ကောင်းပြီ ငါ သူ့ကို မနိုင်ဘူး…

ကံကောင်းစွာပင် ဂါးရက်ကို မနိုင်ခဲ့သော်လည်း အခြားတစ်ဦးကမူ နိုင်ခဲ့သည်။ ကျယ်လောင်သည့် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးကို တဲအပြင်ဘက် ဝေးရာသို့ လွင့်ပစ်လိုက်ပြီး နောက်လက်တစ်ဖက်က ဂါးရက်ကို ထောက်ပေးလိုက်သည်။

"ဘယ်တော့ရပ်တော့မှာလဲ။ ငါတို့ သဘာဝနတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်သူ ဘာသာဝင်တွေမှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ပေးတဲ့ နည်းလမ်းတွေရှိတယ်။ ဂါးရက် နော့ဒ်မတ် ဒီတိုက်ပွဲပြီးရင် မင်း ဘားနတ်နောက်က လိုက်ပြီး ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်။ ဘားနတ် သူ့ကို စောင့်ကြည့်ထား"

"ဆရာ"

ဂါးရက်က အလိုအလျောက် ညည်းညူလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ နှာခေါင်းစည်းက တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြုတ်ကျသွားပြီး အသီးတစ်လုံးကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲ အတင်းထိုးထည့်လိုက်သောအခါ သဋ၏မျက်နှာက အချဉ်ဓာတ်ကြောင့် ရွဲ့သွားတော့သည်။ သူ၏ဘေးမှ လူရိုင်းကြီးက ခပ်ပြင်းပြင်းအသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ဂါးရက်၏ အမြင်အာရုံ မှောင်မိုက်သွားပြီး မေ့လဲလုနီးပါးပင်။