အခန်း (၁၂၈)

‘ခွဲစိတ်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားမှော်ပညာဖြင့် ချက်ချင်းကုသသော ယုန်များတွင် ရိုးရာကုသနည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကုသမှုအာနိသင်နှင့် ကုသရေးမှော်စာလုံးသုံးစွဲမှုတွင် သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားမှုမရှိခဲ့ပါ။ ကုသမှု၏ ဒုတိယနေ့တွင် ယခင်နေ့က ခွဲစိတ်ထားသော နေရာမှ ဘက်တီးရီးယားမွေးမြူခြင်းသည် ကျန်းမာသော ယုန်များ၏ တစ်သျှူးများနှင့် သိသာထင်ရှားစွာ ကွာခြားမှုမရှိခဲ့ပါ။

၎င်းက ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ချက်ချင်းကုသသည့် အခြေအနေများတွင် တင်းကြပ်သော ပိုးသန့်စင်မှုအခြေအနေများကို အပြည့်အဝလိုက်နာခြင်းမရှိလျှင်ပင် လူနာပိုးဝင်ရန် အလွန်ပင် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်’

ဘုန်းတော်ကြီးချုပ် ဟိုင်းဒယ်သည် သူ၏ ထိုင်းမှိုင်းနေသော ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး စာတမ်းကို ဆက်ဖတ်နေခဲ့သည်။ အပိုင်းများစွာကို မရှင်းလင်းသေးသော်လည်း စာရေးသူ၏ ခိုင်မာသော တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းနှင့် တိကျသော ယုတ္တိဗေဒကို ထင်ရှားစွာ တွေ့ရသည်။ ဤရှုထောင့်တစ်ခုတည်းကပင် သူ့အား ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် လှုံ့ဆော်ရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

တစ်ကြောင်းပြီးတစ်ကြောင်း၊ စာပိုဒ်ပြီးစာပိုဒ်၊ နားမလည်နိုင်သော ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများနှင့် ပုံများစွာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူနားလည်နိုင်သော အပိုင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသက်သေ အထောက်အထားကို တွေ့ရှိခဲ့သည်ဟု ခံစားရကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို နတ်ဘုရားမှော်ပညာကို နေရာမှာပဲ သုံးနိုင်သမျှ သုံးချင်တာလုပ်လို့ ရတယ်… အဝတ်လဲဖို့တောင် မလိုဘူး…"

"ဆက်ဖတ်" ဟု ဂါးရက်၏ အသံက နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး အမိန့်ပေးသံပါပြီးသားဖြစ်သည်။ သူ့မျက်လုံးများကတော့ တစ်ဖက်လူမမြင်အောင် သိမ်မွေ့စွာ လှိမ့်နေပြီး ဟိုင်းဒယ်ဆီကနေ အရင်းအမြစ်တချို့ ဘယ်လိုရအောင် လုပ်ရမလဲ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

စမ်းသပ်မှုပြဿနာကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပါက စစ်မြေပြင်ဆေးရုံများတွင် ယုန်များကို မခွဲစိတ်နိုင်ရင်တောင် ဒဏ်ရာရစစ်သားများကို တိုက်ရိုက်နှိုင်းယှဉ်မှု ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ဘုန်းတော်ကြီးချုပ် ဟိုင်းဒယ်သည် သူ့ လည်ပင်းကို ကျုံ့ဝင်သွားသည်အထိ ဆက်ဖတ်နေသည်။

"ဒဏ်ရာကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်ပြီးနောက် နှစ်နာရီကြာမှ မြင့်မြတ်သောအလင်းဖြင့် ကုသသော ယုန်များ… ကိုယ်အပူချိန်… ကုသမှုအာနိသင်… ကုသရေးမှော်စာလုံးသုံးစွဲမှု…"

အခြေအနေတိုင်းကို ပြည့်စုံသော ဇယားဖြင့် တင်ပြထားသည်။ ဇယားများပြီးနောက် မျဉ်းကွေးများ၊ ထို့နောက် ထူးခြားသော ညီမျှခြင်းများ ပါလာသည်။ ဟိုင်းဒယ်သည် ခေါင်းမူးနေရင်း ဖတ်နေခဲ့ပြီး ကောက်ချက်များဆီသို့ ခုန်ကျော်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

‘အထက်ပါ အချက်အလက်များက နတ်ဘုရားမှော်ပညာ ကုသမှုမရှိလျှင် သို့မဟုတ် အချိန်မီ နတ်ဘုရားမှော်ပညာ ကုသမှုကို မရရှိလျှင် ကုသမှုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ကိရိယာများနှင့် ရေအသုံးပြုမှုသည် လူနာ၏ ကုသမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို များစွာ သက်ရောက်မှုရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။

ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားမှော်ပညာ ကုသမှု မလုံလောက်လျှင် သို့မဟုတ် မရရှိနိုင်သည့် အခြေအနေများတွင် လူနာ၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုကို အထောက်အကူဖြစ်စေရန် ခွဲစိတ်ခန်းတွင် ပိုးသန့်စင်မှု စည်းမျဉ်းများကို တင်းကြပ်စွာ လိုက်နာရန် အကြံပြုသည်’

နတ်ဘုရားမှော်ပညာ ကုသမှု မလုံလောက်ခြင်း သို့မဟုတ် မရရှိနိုင်ခြင်းပင်။ ဘုန်းတော်ကြီးချုပ် ဟိုင်းဒယ်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာလိုက်သည်။ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုသည် ယနေ့မှ စတင်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာရသူများကို ပြန်မပို့ရသေးပေ။ သို့သော် မနေ့က တဲများထဲမှ ဒဏ်ရာရစစ်သားများ၏ ညည်းတွားသံများသည် ပြင်းထန်သော အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ဂါးရက်၏ နည်းလမ်းဖြင့် ဒဏ်ရာများကို ကုသပါက နတ်ဘုရားမှော်ပညာ ကုသမှု မလုံလောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ကုသမှု လုံးဝ မရရှိခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

သူသည် စာရွက်ကို နာခံစွာ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ ရုပ်ဆိုးဆိုး ခွဲစိတ်ဝတ်စုံကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်၊ ဖွင့်၊ ပြန်မှိတ်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ဖွင့်ကာ သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ဓာတ်ခွန်အား အပြင်းအထန် ပေးနေခဲ့သည်။

"ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မကြည့်ဘူး… ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မကြည့်ဘူး… ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မကြည့်ဘူး… ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီ ချောတဲ့ကောင်မလေးတွေ ဒီနေ့ အလုပ်ရှုပ်နေကြတယ်… ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မကြည့်ဘူး…"

သူသည် ခွဲစိတ်ဝတ်စုံကို လျင်မြန်ကျွမ်းကျင်စွာ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် သူ၏ နဖူးကို ထပ်မံ သပ်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ လှပချောမွေ့သော ရွှေရောင်ဆံပင်များက လှပသော မျဉ်းကွေးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူ၏ နဖူးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ကျဆင်းလာသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် အဝတ်စ နှစ်စကို သူ့ဆီသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

"ဦးထုပ်။ နှာခေါင်းစည်း။ ဝတ်လိုက်"

"မဝတ်ဘူး"

ဟိုင်းဒယ်က ဒုက္ခရောက်နေဟန်ဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ချောမောတဲ့ မျက်နှာလေးဗျ"

ဂါးရက်က သူ့ကို မျက်နှာပျက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟိုင်းဒယ်က ခဏမျှ တောင်းပန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ခုခံနေခဲ့ပြီးနောက် မချင့်မရဲ အရှုံးပေးကာ ခွဲစိတ်ဦးထုပ်ကို ဝတ်ဆင်၍ နှာခေါင်းစည်းကို ချည်နှောင်လိုက်သည်။ သပ်ရပ်လှပသော ဆံပင်စများသည် ခွဲစိတ်ဦးထုပ်အောက်တွင် ချက်ချင်းပင် ပြားသွားခဲ့သော်လည်း ဂါးရက်ကမူ မျက်နှာမပျက်ဘဲ သူ့အား ရေစုပ်ခွက်ဘက်သို့ ရွေ့လျားရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"လာ ဒီမှာ။ လက်ဆေးနည်းကို ပြမယ်။ ပထမဆုံး စီးဆင်းနေတဲ့ရေနဲ့ လက်ကို ဆွတ်၊ ဆပ်ပြာဆွတ်၊ လက်ဝါးချင်းဆိုင်၊ လက်ချောင်းတွေ ပူးပြီး ပွတ်တိုက်…"

ကျေနပ်လိုက်ပါတော့ဗျာ။ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော်ပေးတဲ့ ခွဲစိတ်ဦးထုပ်က အပြာရောင်ဗျ အစိမ်းရောင်မဟုတ်ပါဘူး။ဆေးရုံမှာတုန်းက ထုတ်ပေးတဲ့ ခွဲစိတ်ဦးထုပ်တွေအားလုံးက ခွဲစိတ်ဝတ်စုံလိုပဲ အစိမ်းရင့်ရောင်တူတူပဲ။ ဒါကြောင့် လူတိုင်းက ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ ဖန်တီးခဲ့ကြရတာ။

သူခဏတာ ပြန်လည်အမှတ်ရနေခဲ့သော်လည်း သူ့လက်များသည် လုံးဝမနှေးဘဲ လက်ဆေးနည်း ခုနစ်ဆင့်ကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် လိုက်နာလုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ ဟိုင်းဒယ်သည် နာကျင်နေသော မျက်နှာဖြင့် ညွှန်ကြားချက်များကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် လိုက်နာခဲ့သည်။ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ သူနောက်ဆုံးတွင် ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရှုပ်ထွေးနေရတာလဲ… ကျွန်တော် အရေခွံတွေပါ ကွာကျတော့မယ်…"

ဂါးရက်။ "..."

လက်ဆေးနည်း ခုနစ်ဆင့်ကို ထပ်သင်ပေးရဦးမှာလား။

ဆရာဖြစ်ရတာ တကယ်ကို စိတ်ရှုပ်စရာပါပဲ…

အာ… ကျန်းမာရေးပညာပေးတုန်းကဆိုရင် လူနာတွေရဲ့ မိသားစုတွေကို လက်ဆေးနည်း ခုနစ်ဆင့်ကို ဘယ်လို အဆင်အပြေဆုံးနဲ့ အရှင်းဆုံး ရှင်းပြခဲ့ရတာလဲ။

ဂါးရက်က တစ်စက္ကန့်လောက် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်နှာကို တည်တည်ထားပြီး အပြင်ဘက်ရှိ ရွှံ့တွင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"သွား… ရွှံ့နည်းနည်းယူပြီး လက်ဝါးတွေနဲ့ လက်ဖမိုးတွေမှာ လိမ်းလိုက်"

ဟိုင်းဒယ်။ ???

မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ။ အမိန့်မနာခံရင်တောင် ကျွန်တော့်ကို ဒီလိုမနှိပ်စက်ပါနဲ့…

ဂါးရက်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်း နှစ်ယောက်သား ခဏမျှ မျက်လုံးချင်းဆုံပြီး ဟိုင်းဒယ် နောက်ဆုံးတွင် အရှုံးပေးကာ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

အာ ဒီဆရာ့စိတ်ဓာတ်က တကယ်ဆိုးတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကမှ သူ့ကို ဒီထက်ပိုပြီး နူးနူးညံ့ညံ့ပြောသေးသည်။

ဂါးရက်၏ အမိန့်ကို လိုက်နာကာ ဟိုင်းဒယ်သည် သူ၏လက်များကို ရွှံ့များဖြင့် လိမ်းကျံပြီး ပြန်လာခဲ့သည်။ ပထမဆုံး လက်များကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဆေးလိုက်သည်၊ ဘယ်လက်၊ ညာလက်၊ ရွှံ့များက အစအနများ ကျန်နေသေးသည်။ အချို့နေရာများတွင် မသန့်ရှင်းသေးပေ။ ထို့နောက် ထပ်မံလိမ်းကျံလိုက်သည်။ လက်ဆေးနည်း ခုနစ်ဆင့်ကို လိုက်နာကာ ထပ်မံဆေးကြောလိုက်သည်…

"ဟေး တကယ်သန့်ရှင်းနေပြီလေ"

ဘုန်းတော်ကြီးချုပ် ဟိုင်းဒယ်သည် သူ၏လက်များကို မြှောက်လိုက်၊ ရှေ့သို့လှန်၊ နောက်သို့လှန်၊ လက်ချောင်းများကို ဖြန့်ပြီး လက်ချောင်းကြားများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဂါးရက်၏ အမိန့်က သူ့နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ထပ်ဆေး ရွှံ့တွေကို သေချာဆေး"

"ကောင်းပြီ"

ထိုအကြိမ်၌ ဘုန်းတော်ကြီးချုပ် ဟိုင်းဒယ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်

သည်။ စီးဆင်းနေသည့် ရေသံနှင့်အတူ ထပ်ဆေးနေရင်း သူက တီးတိုးညည်းညူလိုက်၏။

"ဘာလို့ လက်ကို ရွှံ့နှစ်ခါ လိမ်းရတာလဲ… ဒါက ခင်ဗျားတို့ သဘာဝနတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်တဲ့ ဘာသာရေးထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခုလား။ လူနာတွေကို ကုသပေးခြင်းမပြုမီ လက်ကို ဒီလိုဆေးကြောရမယ်လို့ ပြောခဲ့ရင် ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ကြာပြီကတည်းက ခင်ဗျားစကား နားထောင်ပြီးသားဖြစ်မှာ…"

ဂါးရက်: "..."

မင်း ဒီလောက်ရှည်လျားတဲ့ စာတမ်းတစ်စောင်ကို ဖတ်ပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ စာတမ်းကနေ ဆွဲထုတ်ထားတဲ့ ကောက်ချက်က ပိုးသန့်စင်မှုစည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာဖို့ ပြောနေတာလေ။ ပြီးတော့ ပိုးသန့်စင်လက်ဆေးနည်းက ဘာသာရေးထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခုတဲ့လား…

ဒီယုတ္တိက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ မင်းထင်လား။

မင်းကို ဒီလိုယုံကြည်အောင် လုပ်နိုင်ဖို့ ငါ့ခေါင်းထဲမှာ ရေတွေ အများကြီး ရှိနေရမယ်။ ပြီးတော့ ဒီရေတွေက ရေစစ်ရည် မဟုတ်နိုင်သလို ရေဖန်တီးတဲ့ မှော်စာလုံးနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ မိုးရေလည်း မဟုတ်နိုင်ဘူး…

သူ ဟိုင်းဒယ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက နွေဦးနတ်သမီးဘုရားကျောင်းက ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးလေ။ သဘာဝနတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်တဲ့ ဘာသာရေးထုံးတမ်းစဉ်လာတွေကို လိုက်နာတာလား"

"အာ.. ဒါလား…ဟားဟားဟား…"

ဟိုင်းဒယ်က တကယ်ပဲ သူ့ခေါင်းကို ကုတ်ချင်နေခဲ့၏။ သူ ဒီလိုလုပ်တော့မယ့်အချိန်မှာ ဂါးရက်က သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"လက်ကိုချထား။ ပခုံးအထက် မတင်ရဘူး။ ချက်အောက်လည်း မချရဘူး။ လက်မောင်းနှစ်

ဖက်ကြား အလယ်မျဉ်းကိုလည်း မကျော်နဲ့။ ကျောနောက်ကိုပါ မထားရဘူး"

"ဒီလောက်တောင် ရှုပ်ထွေးတာလား…"

ဟိုင်းဒယ်၏ လက်များသည် လေထဲတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေပြီး အပေါ်သို့လည်း မတက်ရဲသလို အောက်သို့လည်း မဆင်းရဲပေ။ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တဲအပြင်ဘက်မှနေ၍ အကူအညီတောင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကယ်ကြပါဦး။ လူတစ်ယောက် ဒဏ်ရာရထားတယ်"

"လာပြီ"

ဂါးရက် လှည့်ပြီး အပြင်ကို ပြေးထွက်သွားတော့သည်။