အိုးကြီးထဲမှာ ပြုတ်ထားတဲ့ ကြက်ဥခေါင်း

[အမျိုးသမီးဓားပြကို ဘယ်သူမကြောက်လဲ- ဟားဟားဟား၊ အဲ့ဒါ အရမ်းပေါတယ်။ ကျွန်မ ရယ်ရလွန်းလို့ မြေပေါ်မှာ လဲကျနေပြီ။]

[ငါးဆားနယ်ခက်ရင်း- ယာဉ်ပျံကြီးက မှော်ဆန်တဲ့အသွင်အပြင်ရှိတယ်။ ပင်လယ်ဓားပြတွေသုံးတဲ့ သင်္ဘောလိုပဲ။ သူ့မှာ ၁၉.၈ အချိုးအစားရှိပြီး ကိုယ်ထည်ပေါ်မှာ အပြာရောင်အစက်အပျောက်တွေ အများကြီးပါတယ်။ အရမ်းကြည့်လို့ ကောင်းတယ်။]

[ဝိညာဉ်စာလုံးပေါင်းသူ- ဘော့စ်ရဲ့ ဒီဇိုင်းက ရုပ်ဆိုးတယ်။]

[ကျဆုံးသွားသောကောင်းကင်တမန်၃၂၁၂၃- ညံ့ဖျင်းတဲ့ပုံက ဖုန်မှုန့်တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ ဘာမှမြင်စရာ မရှိဘူး။]

[ဆန်းကြယ်သောအဖြူရောင်ကို ရှာဖွေသူ- ဘာဖြစ်လို့ ပုံတွေက တင်လို့မရတာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက် ဒီပြဿနာမျိုး ကြုံနေရလား။]

[ရင်မွှေးမီးလောင်- စောက်ကျိုးနည်း။ ပုံထဲမှာ ငါအရမ်းရုပ်ဆိုးနေတယ်။]

[ဆယ်ဗားနပ်စ်- ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ မင်းတို့ လျှို့ဝှက်မစ်ရှင်တစ်ခု ရခဲ့တာလား။ ငါသာသိခဲ့ရင် ငါတပ်မှူး မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ငါလျှို့ဝှက်မစ်ရှင်ထဲမှာ ပါဝင်ချင်တယ်။]

[ဂနိုင်သား- ငါတို့ မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပေမယ့် မဟာမိတ်က ငါတို့ကို ဆုမချီးမြှင့်ခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီဂနိုမ်း ယိုဒါက ဆုလာဘ်လားလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။]

[ရေခဲဖြင့်ချိတ်ပိတ်ထားသော လော့ချန်- ဆရာကြီး ယိုဒါလား။ ကျွန်တော် သူ့ရဲ့အလင်းဓားနဲ့ ဆော့လို့ရမလား။ အား။ စွမ်းအား။]

[ဘေးမဲ့ချစ်စရာလေး- နောက်ထပ်ရူးသွပ်နေတဲ့တစ်ယောက်။ သူ့အပေါ်မှာ ဆီးဖြန်းဖို့ ဘယ်သူ့မှာ ဆီးရှိလဲ။ သူ့ကို သတိပြန်လည်လာပါစေ။]

[ပီလီဝမ်- ငါ့ဆီးက ချိုတယ်။ ငါမလုပ်ဘူး။ ငါသူ့ကို ချိုမြိန်မှုကို မြည်းစမ်းခွင့် မပေးနိုင်ဘူး။]

...

ဂိမ်းမာများနှင့် ဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်များသည် ဖိုရမ်ပေါ်တွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ စကားပြောဆိုနေကြ၏။ ဂိမ်းမာများသည် သူတို့၏ပိုစ့်များတွင် သူတို့၏လုယူပစ္စည်းများကို ကြွားဝါနေကြသည်။

ဂိမ်းမာများသည် သူတို့၏ ညံ့ဖျင်းသော စံသတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းကိရိယာများကို တိုက်ပွဲသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြ၏။ ကောက်ယူခဲ့သော ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် ထာဝရမီးလျှံ ပစ္စည်းကိရိယာများသည် အနည်းဆုံး အကောင်းစားအရည်အသွေး ရှိကြ၏။

ထို့ကြောင့် ဂိမ်းမာများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းကိရိယာများ၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှုတစ်ခု ရရှိခဲ့ကြသည်။

လက်ကိုင်မှော်စက်သေနတ်တစ်ရာကို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က ပြန်လည်သိမ်းယူခဲ့သော်လည်း ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ စံသတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းကိရိယာသောင်းချီ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ဂိမ်းမာများ၏ လုယူပစ္စည်းများနှင့်အတူ ထာဝရတိုင်းပြည်တွင် ချပ်ဝတ်အစုံ ၄၀,၀၀၀ ခန့် ရှိနေ၏။

ဂိမ်းမာများတွင် ပစ္စည်းကိရိယာများစွာ ရှိသော်လည်း သူတို့ထဲမှ အများအပြားတွင် အနှုတ်ဂုဏ်သတင်းရမှတ်များ ရှိနေကြ၏။ သူတို့ လေလံတင်ရောင်းချခြင်းနှင့် ပစ္စည်းကိရိယာဝယ်ယူခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။ သူတို့ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေကိုပင် စိန်ခေါ်နိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။

ရှားလော့ခ် ထိုသို့သောအခြေအနေအတွက် အသင့်ပြင်ဆင်ထား၏။ သူ ဘရုကို လဲလှယ်ရေးလုပ်ဆောင်ချက် အသစ်တစ်ခု ဖွင့်ခိုင်းလိုက်သည်။ နှစ်ရက်အတွင်း ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ စံသတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းကိရိယာများ လဲလှယ်နိုင်ရန်အတွက် ဈေးနှုန်းမြင့်မားစွာ သတ်မှတ်ပေးထားခဲ့လိုက်၏။

ဂိမ်းမာများသည် ဂိမ်းတာဝန်ရှိသူများ အနှုတ်ဂုဏ်သတင်းရမှတ်များကို ချိန်ညှိလိုသောကြောင့် ဂိမ်းမာများထံမှ ပစ္စည်းကိရိယာများကို စုဆောင်းနေကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်၏။

ဝါရင့်ဂိမ်းမာအချို့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်— အကယ်၍ သူတို့သာ ဂိမ်းတာဝန်ရှိသူများ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာပြီး သူတို့၏ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ပစ္စည်းကိရိယာများကို လဲလှယ်ပါက၊ သူတို့ အကောင်းဆုံး အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိလိမ့်မည်။

တစ်- အနှုတ်ဂုဏ်သတင်းရမှတ်များသည် အဆင်မပြေမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ရမှတ်များ အပေါင်းဖြစ်လာစေရန် ခုနစ်ရက်မှ ရှစ်ရက်အထိ အုတ်ခဲများ သယ်ဆောင်နေရမည်။ ပြီးမှသာ သူတို့ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေကို စိန်ခေါ်နိုင်သည်၊ ရေ‌နေဖားမွန်းစတားမြို့သို့ ပစ္စည်းများလဲလှယ်ရန် သွားရောက်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်သည်။ ထိုအရာများသည် ပစ္စည်းကိရိယာများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခြင်းထက် ပိုအရေးကြီး၏။

နှစ်- ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ပစ္စည်းကိရိယာများကို ရောင်းချလာလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထာဝရတိုင်းပြည်၏ ကုန်လှောင်ရုံများသည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ စံသတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းကိရိယာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို မကြာမီ ရောင်းချလိမ့်မည်။

အချိန်အများစုတွင် ပစ္စည်းကိရိယာများကို ထုလုပ်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ရောင်းချလေ့ရှိ၏။

ဂိမ်းမာအများစုတွင် ပစ္စည်းကိရိယာ ဆယ်စုံစီခန့် ရှိနေကြ၏။ သူတို့ သေဆုံးသွားလျှင်ပင် ထိုမျှလောက် ပစ္စည်းကိရိယာများ မလိုအပ်ကြချေ။ လဲလှယ်နှုန်း မြင့်မားနေသောကြောင့် ပစ္စည်းကိရိယာများကို ဂုဏ်သတင်းရမှတ်များနှင့် ဒင်္ဂါးများအတွက် လဲလှယ်ခြင်းမှာ တန်ဖိုးရှိ၏။ သူတို့ အနာဂတ်တွင် အမ်ပီစီများထံမှ ဈေးနှုန်းချိုသာစွာဖြင့် ပြန်ဝယ်ယူခြင်းဖြင့်လည်း အမြတ်အစွန်း ရရှိနိုင်၏။

ဂိမ်းမာများသည် သူတို့၏ ပစ္စည်းကိရိယာများကို လဲလှယ်ရန် အလျင်စလို ဖြစ်နေကြ၏။ ကုန်လှောင်ရုံများတွင် အလွန်အမင်း လူစည်ကားလာ၏။ စီးပွားရေးဧရိယာရှိ ဗလာဖြစ်နေသော နေရာကိုပင် အသုံးပြုနေကြ၏။

ထာဝရတိုင်းပြည်တွင် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေ၏။

ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်ရှေ့ရှိ ရင်ပြင်တွင် မပြောနိုင်သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေ၏။

ဧရိယာအမှတ် ၁၀ မှ အိုးကြီးတစ်လုံးကို မှော်မီးတောက်များဖြင့် အောက်မှ မီးညှိကာ တည်ထား၏။

ဂိမ်းမာများသည် မုဖာဆာထံမှ လောင်စာနှင့် မီးညှိပစ္စည်းများ ရရှိခဲ့ကြ၏။ အသေးစိတ် အချက်အလက်များမှာမူ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်-

"ဘာလဲ။ အရှင်ရှားလော့ခ်က နဂါးနက်ပေါက်စလေးကို ပြုတ်တော့မှာလား။ အား၊ ငါ့မှာ လောင်စာနဲ့ မီးညှိပစ္စည်းတွေ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ နဂါးနက်တစ်ကောင်ကို အရင်က မပြုတ်ဖူးဘူး။ အို၊ မင်းတို့ နဂါးကို ကိုယ်တိုင်ပြုတ်နေတာလား။ အဲ့ဒါဆို လွယ်တယ်။"

မီးညှိပစ္စည်းများနှင့် ဒိုင်ယမွန်ဆင်း လောင်စာများ ရရှိပြီးနောက် ဂိမ်းမာများသည် အိုးကြီးကို တည်ဆောက်ကာ မြေအောက်ရေများဖြင့် ဖြည့်တင်းလိုက်ကြ၏။

ကျန်ရှိသောပြဿနာမှာ နဂါးနက်ပေါက်စလေးကို အိုးကြီးထဲသို့ ထည့်သွင်းရန်ပင်...

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ သင်္ချိုင်းခန်းမတွင် နိုးထလာသော ဂနိုမ်း ယိုဒါသည် အရှင်ရှားလော့ခ်ကို လာရောက် တွေ့ဆုံလိုသောကြောင့် ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွား၏။ သူ အိုးကြီးတစ်လုံးရှေ့တွင် စုရုံးနေသော ဂိုဘလင်များနှင့် ခွေးခေါင်းလူသားအုပ်စုတစ်စုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ရေများ ပွက်ပွက်ဆူနေသော အိုးကြီးထဲတွင် နဂါးနက် ပေါက်စလေးတစ်ကောင် ထိုင်နေသည်။

နဂါးနက် နာကျင်ခြင်း မရှိ၊ သူ ထိုအတွေ့အကြုံကို နှစ်သက်နေ၏။

ဂနိုမ်းတစ်ဦး သစ်သားပျဉ်ပြားတစ်ချပ် သုံးကာ ပွက်ပွက်ဆူနေသောရေကို မွှေနေ၏။ သူ မွှေနေစဉ် ပြောလိုက်သည်။ "ကြက်ဥခေါင်း၊ ခဏသည်းခံလိုက်ပါဦး။ ငါတို့ ဒီဘာသာရေးထုံးတမ်းစဉ်လာကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်သရွေ့ မြေအောက်လောကရဲ့ အမှောင်စွမ်းအားတွေက မင်းရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှာ စုစည်းလာလိမ့်မယ်။"

တစ်စုံတစ်ယောက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ အရမ်းတရားလွန်တယ်။ ကြက်ဥခေါင်းက အရမ်းမိုက်တာကို၊ မင်းတို့ သူ့ကို ပြုတ်နေတာလား။"

"ညီလေး၊ အဲ့ဒါက ဂိမ်းမာတစ်ယောက်အတွက် မစ်ရှင်ပဲ။ မင်းသူ့ကို မစ်ရှင်ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ခွင့်မပေးရင် မင်းက သူ အခက်အခဲဖြစ်အောင် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

ယိုဒါ လျှောက်သွားကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။"

အစိမ်းရောင်စာလုံးများပါသော ဂနိုမ်းတစ်ဦး ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ယိုဒါ၏ ခေါင်းအထက်တွင် စာလုံးများ မရှိသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ အံ့အားသင့်သွား၏။ "ငါတို့ ကြက်ဥခေါင်းကိုပြုတ်နေတာ မမြင်ဘူးလား။"

"ဘုရားရေ။ အမ်ပီစီတစ်ယောက် ငါ့ကို စကားပြောတယ်ရော။ ငါ ထူးဆန်းသောတွေ့ဆုံမှုတစ်ခု ကြုံနေရတယ်။"

သူ အော်ဟစ်လိုက်သောအခါ ပြုတ်ထားသော ကြက်ဥခေါင်းကို ကြည့်နေသောဂိမ်းမာများ လှည့်ကြည့်ကာ စကားစတင်ပြောဆိုကြ၏။

"ဘာ အမ်ပီစီလဲ။"

"ဒီဂနိုမ်းက ဘယ်သူလဲ။"

"အဲ့ဒါ ယိုဒါပဲ။ သူက ဘောင်းဘီမဝတ်သူ သူ့ပိုစ့်တွေမှာရေးထားတဲ့ ဂနိုမ်း အမ်ပီစီပဲ။"

"သူက ယာဉ်ပျံကြီးကို မောင်းနှင်ခဲ့တဲ့ အင်ဂျင်နီယာလား။"

"ကြက်ဥခေါင်းက လျှို့ဝှက်မစ်ရှင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေဖို့ တာဝန်ယူထားတာလား။"

"ဒါက ဆက်စပ်မစ်ရှင်တစ်ခုဖြစ်ဖို့ အလွန်အမင်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်။"

"အသစ်ထပ်ထည့်ထားတဲ့ အမ်ပီစီလား။ ညံ့ဖျင်းတဲ့ ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေက ဂိမ်းအကြောင်းအရာတွေကို တိတ်တဆိတ် ထပ်ထည့်နေပြန်ပြီ။"

ယိုဒါ ဂိမ်းမာများ၏ ဆွေးနွေးမှုကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွား၏။ ရူးသွပ်နေတဲ့သူတွေက ကြက်ဥခေါင်းကို ပြုတ်နေတာကို ပြောခဲ့တာလား။

ဂနိုမ်းတစ်ဦး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါတို့ ဒီနဂါးနက်ပေါက်စလေးကို ပြုတ်နေတာ၊ ဆရာကြီး ယိုဒါ။ ခင်ဗျား နဂါးနက်အသား စားချင်လား။"

"ငရဲကိုသွား။ ကြက်ဥခေါင်းက အရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်။ သူ့ကို စားတဲ့သူတိုင်း ငါ့ရန်သူပဲ။"

"မင်းရဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကြက်ဥခေါင်းက အိုးကြီးထဲမှာ ရှိနေပြီကို။"

ဂိမ်းမာများ ထပ်မံအော်ဟစ်ကြပြန်သည်။

ယိုဒါ အခြေအနေကို နားမလည်ခဲ့ချေ။ နဂါးနက် ပွက်ပွက်ဆူနေသောရေကို မကြောက်မှန်း သူတို့ မသိကြဘူးလား။ နဂါးနက်ကို မီးသုံး တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် သူထိခိုက်မည် မဟုတ်ချေ။ နဂါးနက် ပေါက်စလေးအတွက်လည်း အတူတူပင်။

ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်၏တံခါး ရုတ်တရက်ပွင့်လာ၏။ အရှင်ရှားလော့ခ် ထွက်လာပြီး သူ၏ဩဇာအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ဂိမ်းမာအားလုံး ဇာတ်လမ်းပိုင်း အန်နီမေးရှင်းပုံစံသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

ရှားလော့ခ် အိုးကြီးတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နေသော ဝသောကိုယ်လုံးနှင့် ကြက်ဥခေါင်းကို ကြည့်လိုက်၏။ သူအလွန်သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေပုံရ၏။ သူ ရေပူစမ်းတွင် စိမ်နေသကဲ့သို့ပင်။

သူလက်ဆန့်ထုတ်ကာ ကြက်ဥခေါင်း၏ တောင်ပံများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူစိုစွတ်နေသော ကြက်ဥခေါင်းကို ရေထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ရှားလော့ခ် ခဏစဉ်းစားလိုက်၏။ သူ သူ၏ဝတ်ရုံသုံးကာ ကြက်ဥခေါင်းကို ခြောက်သွေ့စေပြီးနောက် အိုးကြီးထဲရှိ အနက်ရောင်ရေကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်းညစ်ပတ်နေတာလား ဒါမှမဟုတ် အရောင်ကျွတ်နေတာလား။"

"အာ။"

ကြက်ဥခေါင်း ရှားလော့ခ်၏ စကားကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွား၏။

ယိုဒါက ရှားလော့ခ်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား အရှင်ရှားလော့ခ်ဖြစ်ရမယ်။ မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ရဲ့ အင်ဂျင်နီယာ ယိုဒါပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။"

ရှားလော့ခ် ယိုဒါကိုကြည့်ကာ တံခါးဖွင့်လိုက်သည်။

"ဝင်လာပြီး စကားပြောပါ၊ ဆရာကြီး ယိုဒါ။"