မြေအောက်တောအုပ် အမှတ် ၃

မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်ထဲတွင် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု၏အရိပ် ကြမ်းတမ်းသော နံရံပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေ၏။

သူ၏ ယူရေနီယမ်ချောင်းမရှိဘဲ ယိုဒါ နီရဲပူနေသော သံမဏိချောင်းတစ်ချောင်းကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်၏။ တရှဲရှဲအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယိုဒါ မီးခိုးငွေ့တစ်လုတ် မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။ ဆင်းဘထံမှ သံမဏိချောင်းသည် ယူရေနီယမ်ချောင်းလောက် အားမပြင်းချေ။ သို့သော် သူ၏လက်ရှိ အခြေအနေအရ သူပိုမိုတောင်းဆိုနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူခေါင်းငုံ့ကာ ရှားလော့ခ်နှင့်သူ ဆွေးနွေးခဲ့သည်များကို စဉ်းစားနေ၏။

"ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်။"

အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ယိုဒါ အံ့ဩသွား၏။ အခန်းသူ့ကို ခွဲဝေပေးပြီးနောက် ဆင်းဘ၊ မုဖာဆာနှင့် မိုရိုးစ်တို့မှ လွဲ၍ မည်သူမျှ မလာခဲ့ချေ။ ဂိုဘလင်များ၊ ဂနိုမ်းများနှင့် ခွေးခေါင်းလူသားများသည် အပြင်ဘက်တွင် စုရုံး၍ စကားပြောဆိုနေကြသော်လည်း သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ခဲ့ကြချေ။ သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုက သူ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့၏။

"ဘာအခြေအနေလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့ဒီ အမ်ပီစီရဲ့အိမ်ထဲကို ဝင်ခွင့်မရတာလဲ။"

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ အကြောင်းအရာတွေက အပြီးမသတ်သေးလို့လား။"

"မင်းတို့မှာ ဆီးအိတ်ဗုံးတွေ ရှိလား။ ငါတို့အိမ်ကို ဗုံးခွဲလို့ရမလား ကြည့်စမ်း။ အမ်ပီစီက ပြေးထွက်လာနိုင်တယ်။"

"အရင်အပ်ဒိတ်ဖြည့်စွက်ချက်က ဒန်ဂျင်ထဲမှာ ဆီးအိတ်ဗုံးတွေ သုံးတာကို တားမြစ်ထားတာ မင်း မသိဘူးလား။"

...

ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူတို့က အကြမ်းဖက်တဲ့ဂိုဘလင်တွေ၊ ဂနိုမ်းတွေနဲ့ ခွေးခေါင်းလူသားတွေလား။

ယိုဒါ မတ်တပ်ရပ်ကာ တံခါးဖွင့်လိုက်၏။ တံခါးဝတွင် အရိုးစုကောင်တစ်ကောင် ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ဖြစ်၏။

လစ်ခ်ျက မေးလိုက်သည်။ "ရှားလော့ခ်က မင်းနဲ့ စကားပြောဖို့ ငါ့ကို ခိုင်းလိုက်တာ။ ငါဝင်လာလို့ ရမလား။"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ပါ။"

ယိုဒါ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်အပေါ် ထင်မြင်ချက်ကောင်းရှိ၏၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ကျေးဇူးရှင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ သူလမ်းဖယ်ပေးလိုက်ရာ အပြင်ဘက်တွင် စပ်စုတတ်သော သတ္တဝါများစွာ စုရုံးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အရေအတွက်မှာမူ နည်းပါးသွားခဲ့ပြီ။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည် နှစ်ခွက်နှင့်အတူ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။ သူ အိမ်အတွင်းပိုင်းကို ကြည့်ရှုလိုက်၏။ ကုတင်တစ်လုံးသာ ရှိနေသည်။

သူကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ယိုဒါကို လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ပေးရင်း မေးလိုက်သည်။ "မင်းသောက်လား။"

"အာ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" ယိုဒါ အလျင်အမြန် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူလိုက်၏။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ကုတင်ပေါ်ရှိ လွတ်နေသောနေရာကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ထိုင်ပါ။"

"အို... ကောင်းပါပြီ။"

ယိုဒါ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်၏။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က လစ်ခ်ျတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူအရိုးစုကောင်တစ်ကောင်နှင့် အတူထိုင်ရသည်မှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေ၏။

"တကယ်တော့၊ ထာဝရတိုင်းပြည်က မင်းထင်သလောက် ကြောက်စရာ မကောင်းပါဘူး။ အရှင်ရှားလော့ခ်က ရိုးသားပြီး နွေးထွေးတဲ့ စိတ်နှလုံးရှိတဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်တစ်ပါးပါ။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် သူ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ထာဝရတိုင်းပြည်မှာ ရှိတဲ့လူတိုင်းမှာ နေရာတစ်ခုရှိတယ်။ ငါပြောချင်တာက ဆင်းဘမှာ သူ့တပည့်တွေ ရှိတယ်၊ မုဖာဆာနဲ့ မိုရိုးစ်တို့မှာ ကောင်းတဲ့အလုပ်တွေ ရှိတယ်။ သူတို့ ကျေနပ်ကြတယ်။ ငါကျ ငါ့သုတေသနလုပ်ရတာကို ကျေနပ်တယ်။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ခံစားချက်မပါဘဲ သူ၏လက်ဖက်ရည်ကို သောက်သုံးလိုက်၏။

လက်ဖက်ရည်နီ သူ၏အရိုးများပေါ်သို့ စီးကျသွား၏။

ယိုဒါ သူ၏ဘောင်းဘီ စိုစွတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမတ်တပ်ရပ်တော့မည့်ဆဲဆဲ၊ ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ပြောလိုက်သည်။ "အင်း၊ မင်း မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်နေရာကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။ ထာဝရတိုင်းပြည်က မင်းရဲ့အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ နေရာတစ်ခုပါ။ အရှင်ရှားလော့ခ်က နိုင်ငံသား ၂,၀၀၀ ကျော် သူတို့ရဲ့အိပ်မက်တွေကို ပျော်ရွှင်စွာ လိုက်လံအကောင်အထည်ဖော်နေကြတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် မတ်တပ်ရပ်ကာ ယိုဒါကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့မစ်ရှင် ပြီးမြောက်သွားပြီ။ မင်း မင်းရဲ့အိပ်မက်နဲ့ မင်းနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့နေရာကို ရှာတွေ့နိုင်ပါစေလို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ထွက်ခွာသွား၏။ ယိုဒါ သူ၏ နီရဲကာ ပူနေသော သံမဏိချောင်းကို သောက်သုံးရင်း စဉ်းစားနေ၏။

အိပ်မက်များ... ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူ့ဇနီးအပေါ် မှီခိုမနေရတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့လား။ အရှင်ရှားလော့ခ် သူ့ကိုခေါ်ခဲ့သလို— ဆရာကြီး ယိုဒါလား။

ယိုဒါ ပြုံးလိုက်၏။ သူ သူ၏ လက်တွေ့မဆန်သော အတွေးများကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ သူ သူ၏ကုတင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယခုအခါ လက်ဖက်ရည်စွန်းကွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ထို့နောက် သူပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်၏။ နံရံပေါ်တွင် "အိပ်မက်" ဟူသော စကားလုံး ရှိနေ၏။ သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "နတ်ဆိုးအရှင်က အရမ်းဆိုးတယ်..."

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဆက်လက်ဆင်နွှဲနေဆဲပင်။ ဧရိယာအမှတ် ၁၀ ရှိရန်သူကို အနိုင်ယူပြီးနောက်၊ အရှင်ရှားလော့ခ်၏ အဆိုအရ၊ ထာဝရတိုင်းပြည်သည် တိုတောင်း၍ ထိုက်တန်သော အနားယူချိန်တစ်ခု ရရှိခဲ့၏။

ရှားလော့ခ် မှော်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား၊ ပစ္စည်းကိရိယာ အမြောက်အမြား၊ လေယာဉ်ပျံကြီး မာနာအမြုတေ၊ မာနာတွန်းကန်အား ကိရိယာ၊ မှော်အမြောက်ကြီးများနှင့် အခြားလုယူပစ္စည်းများ အစုံအလင် ရရှိခဲ့၏။

ဂိမ်းမာများသည်လည်း ရက်ရောသောဆုလာဘ်များ ရရှိခဲ့ကြ၏။

အစိမ်းရောင် အကောင်းစားပစ္စည်းကိရိယာ နှစ်စုံရှိခြင်းအပြင်၊ အကြီးမားဆုံး အကျိုးကျေးဇူးမှာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ အဆင့်မြှင့်တင်လာခြင်းပင်။

စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် သူတို့ အကြိမ်များစွာ ထပ်ခါတလဲလဲ သေဆုံးပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်ခဲ့ကြ၏။ ပြီးခဲ့သောလတစ်လ၏ သေဆုံးနှုန်းသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်၏ သေဆုံးနှုန်းနှင့် ညီမျှနေ၏။

ထို့ကြောင့် သူတို့ တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံများစွာ ရရှိခဲ့ကြ၏။ သူတို့၏ လက်နက်အဆင့်အများစု အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြပြီ။ ဂိမ်းမာအချို့တွင် လက်နက်အဆင့် ၄ ရှိနေကြ၏။

အထက်တန်းစား ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် မြင့်မားသောလက်နက်အဆင့်များ၏ ရလဒ်မှာ "ဝိညာဉ်ကောလိပ်- လေ့ကျင့်ရေးကွင်းများ" ကို ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ပထမဆုံးအကြိမ် စိန်ခေါ်လာနိုင်မှုပင်။

ဤအောင်မြင်မှုကို ဖိုရမ်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သောအခါ ဂိမ်းမာများ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေကို ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ပိုမိုများပြားစွာ စိန်ခေါ်နိုင်လာကြ၏။

၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ကောလိပ်မှ ဘွဲ့ရကျောင်းသားများအတွက်မူ အလွန်ဆိုးရွားသော သတင်းတစ်ခုဖြစ်၏။

ဘွဲ့ရနှုန်း ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်၊ သို့သော် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်စွာတော့ မဟုတ်ချေ။ စာချုပ်အသစ်အရ အကယ်၍ ဂိမ်းမာများတွင် ဂနိုမ်းတစ်ဦး သို့မဟုတ် ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ဦးပါသော ဂိုဘလင်လေးဦးရှိသော အဖွဲ့တစ်ခုရှိပါက၊ သူတို့ ဘွဲ့ရ လစ်ခ်ျနှစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ရမည်။ အကယ်၍ ဂနိုမ်း သို့မဟုတ် ခွေးခေါင်းလူသား နှစ်ဦးထက်ပိုပါက၊ သူတို့ ဘွဲ့ရ လစ်ခ်ျလေးဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ရမည်။ ၎င်းမှာ ဘော့စ်ရှစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ရမည်ဟု ဆိုလို၏။

ထိုသို့သော သတ်မှတ်ချက်နှင့်အတူ ဘွဲ့ရနှုန်း မြင့်တက်လာလိမ့်မည်။

ဂိမ်းမာများ ပိုမိုများပြားစွာ ဂနိုမ်း သို့မဟုတ် ခွေးခေါင်းလူသားအဖြစ် ပြန်လည်ရှင်သန်ရန် ရွေးချယ်လာကြ၏။

သို့သော် လစ်ခ်ျကျောင်းသားများ၏ ပျော်ရွှင်သောဘွဲ့ရကာလ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ရှားလော့ခ် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများတပ်ဖွဲ့နှင့်စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးဦးမည် မဟုတ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ သံတမန်တစ်ဦး ထာဝရတိုင်းပြည်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

တပ်ဇီဒိုဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဂနိုမ်းတစ်ဦးပင်။

"လေးစားရပါသော အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်တော် အရှင့်အတွက် ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ဒန်ဂျင်အရှင် ကြက်သွန်ခေါင်းထံမှ နှုတ်ခွန်းဆက်သမှုများကို ယူဆောင်လာခဲ့ပါတယ်။ ဧရိယာအမှတ် ၁၀ ကို ကာကွယ်ရာတွင် ပါဝင်ကူညီခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ရှားလော့ခ် သူ၏ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်ရှိ ဂနိုမ်းကို မေးလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်းမှာ ငါ့အတွက် တခြားဘာကိစ္စ ရှိသေးလဲ။"

ဂနိုမ်းက မြေပုံတစ်ချပ်ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့က အရှင်ရှားလော့ခ်အတွက် မစ်ရှင်အသစ်တစ်ခု ရှိတယ်။ အရှင်ရှားလော့ခ်နဲ့ အရှင့်ရဲ့နိုင်ငံသားတွေ မြေအောက်တောအုပ် အမှတ် ၃ ကို ကာကွယ်နိုင်ပါ့မလား။"